Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][merged small][ocr errors]

1. Virtutes et miracula, quibus in praesenti sanctos suos illustrare dignatur opera:ionis divin:e potentia, quoties apparent, dignum est poste, is iransmitterè litterarum notitia : ut corda ipsorum ad laudandam Dei virtutem exciteratur, et all exhi•!endum honorem reliquiis sanctorum magis accendantur. Unde virtutes aliquas breviter adimot:umus, quas nostris temporibus patronus noster, sanctus scilicet operatus est Adalardus, imo per ipsum operata est divina virtus. Quas quidem oculis nostris non perspeximus, sed fidelium virorum qui viderunt ct praesentes interfuerunt relatione didicimus, quovuiim relationi plena fides est exhibenda ; quippe quos commendat sanctitas morum, et ætatis reverentia. Non enim eis salutis commodum, nec sancto gloriae cresceret augmentum , si modo aliquibus astruet etur mendaciis, quem constat muluis antea glorificatum miraculis. Sicul autem ab eis accepiamus, ita et prosequendo referimus.

CAP. 1. Causa cur sanctus Adalardus asportatus sit in Flandriam.

2. Henricus igi:ur rex Francorum, qui patri suo Botberto successerat in regnum, sororem nomine Adelam habuit, quam Flandrensium marchioni , 1}alluino scilicet seniori, nuptiali copula conjunxit, et ei Corbeiam quæ regno suo adjacebat, pro dotali m:inere cum aliis pluribus concessit. Pro hac autem conjunctione rex et comes foedus inter se inierunt, et magna inter eos viguit amicitia, quoad vixerunt. sed quia, sicut a quodam philosopho dicitur, Amicitia saepe exhæredatur; postquam uterque, rex scilicet et > omes, mortaliconcessit naturæ, inter filios eorum PhiI ppum scilicet regem, et Rotbertum comitem fœdus ruptum est amicitiae. Philippus autem rex reputans sibi detrimento esse, quod regnum suum quasi diminutum esset privatione Corbeiæ, quam pater ejus, sicut supra diximus, in matrimonio dederat sorori suæ, ipsam Corbeiam cum regali pompa intravit, et sibi sicut regi fidelem securitatem opidanos jurare coegit.

3. Quod postquam comiti Rotberto comperti, sa fuit, injuriam sibi factam moleste tulit: quam quia sicut ira exigebat, ad praesens in regem vindicare non potuit, in Corbeiensem ecclesiam non tale qvid meritam revorsit. Nam ejus villas et prædia per terram suam late diffusa statim invasit, et fratribus inibi Christo militantibus quae vestimentorum eorum usibus deputata erant, denegavit. Unde Fulco abbas, qui tunc temporis ecclesiæ Corbeiensi praeerat, et f, atres non modice turbati, querimoniam lacrymal»ilem coram regis præsentia fuderunt, et super hoc ejus consilium et auxilium imploraverunt. Sed cum aut impossil)ilitate aut incuria regis nulla eis fieret recuperatio perditorum, magnumque damnum perpessi fuisseni, suis carendo redditibus fere per bieninium, quid facto opus esset.cogitantes, super his animo fluctuare voeperunt. Tandem in Domino tanquam in portu jactantes cogitatum suum, anchoram suæ salutis in ipso fixerunt. Nam fuit eorum commune consilium ad divinum confugere auxilium , saiictumque corniti presentare Adalardum, ut comes ejus præsentia flexus, ei et sancto Petro suum restitueret allodium. CAP. II. De asportatione sancti in Flandriam, et quod

in adventu ejus apertæ sunt fores ecclesiæ.

4. Igitur sanioris consilii fratribus qui sancto conitarentur electis, et omnibus quae itineri necessaria essent paratis, cum magno honore, ut decebat, iter arripientes pervenerunt in Flandriam, de Dei misericordia ct s:incti merito non desperantes. Fama

A autem præeunte comes sibi sanctum a fratrihiis sanctum Petrum el sanctum Adalardum deliquerat, A rent, et cum illis fugæ præsidio sibi suisque consuJuge novo Moyse nostro, in terram pacis et securi- A 1ans illum cvangelictim leprosum , qui reversus.

praesentandum audierat, et ne illis alicujus ecclesi;o pateret introitus interdixerat, existimans taliter nullum ad se ab illis posse fieri accessium. Sed secu~ ac ratus res habita est. Nam tendentibus illis aut villam quæ dicitur Curba, ubi Sancti Petri jure lu;ereditario habetur ecclesia, presbyter secundum comitis præceptum ol)serauis ecclesiæ foribus, secessum occultum, ne posset inveniri, petierat cum clavius. Tandem ad ecclesiam pervenitur, claves requiruntur, presbyter circumquaque quæritur, sed quaerentibus facultàs inveniendi denegatur. Mirum dictu ! fidelem quærens auditorem, dum aliqua mora fieret quærendo templi sacerdotem , illico sponte sua confractis seris, dissilientibus repagulis. patuerunt fores ecclesiæ, et sancto cunciisque eum coinitantibus se pervias præloruere. Non magica, non ars il)i operata est mechanica : sed ad ostendendum sancti Adalardi meritum, virtus apparuit coelestis in apertione valvarum. Ecce alter in hoc facto Petrus; sanctoque Petro, cui commissæ sunt claves regni cœlorum, in tali miraculo comparandus. Sanct.» etenim Petro de carcere per angelum liberato porta ultro patuit ferrea : isti similiter de carcere, id est, de carnis ergastulo per angelu:im consilii jam educto, cesserunt ultro dura portarum robora. 0 stupenda dignatio ! gratiam meruit a Domino, quæ cœlesti coiicessa fuerat clavigero. Jure etiam in aliena terr* Ê'; illi sancti Petri ecclesia, qui apud Corbeiam sospitium sortitus sancti Petri ecclesiam, quasi pro coniubernali foedere, ad requirenda ejus bona fungebatur legatione. Taliter in ecclesia prius inaccessa sanctus defertur , populus utriusque sexus qui convenerat prosequitiir; laudes cum vocis cordisque exsultatióne a inonachis et clericis divinæ majestatv referuntur, populis applaudentibus, et gratias Domino referentibus.

CA P. IIl. De eo quod comes reddidit ei omnia quar abstulerat.

5 Sequenti die inde asportafur, et ad quærendum comitem acceleratur iter. tibicunque autem sancti audiebatur adventus, a longe pro jam divulgato miraculo immensæ multitudinis populorum ei fiebau occursus. Nec solum jam ei contra praeceptum comitis januas ecclesiarum aperire certabant, seil etiam tam ecclesiasticæ quam sæculares personae, ut sanctus in ecclesiis inferretur, postulal)ant, magis divinam quam comitis incurrere timentes oflensam. Atidientes autem fratres comitem in pago Tornacensi circa Sclielmas (Schlin) oppidum, quod obsidione militum cinxerat , commorantem , illuc iter flexerunt, et quo cœperant tandem pervenerunt. Quem cum sibi comes audiret deferri, ejus praesentia: se subtrahere festinavit. Tunc principes qui lateri ejus solebant assistere, et in quorum consilio ejus oinnis pendebat dispositio; super lioc cœperunt eum

p arguere, dicentes quia , nihil ei prospere cederet,

qua;adiu sanctorum ecclesias suis rebus spoliaret. Consulebant autem illi ut sancto cum humilitate occurreret, et quidquid erga sanctum deliquerat, emenlaret. Quorum prudenti consilio comes acquievit, et humiliter sancto obvius processit. Vidieres alium regem Ninivitarum de suó solio descendisse, pedibusque nudis præ humilitate incedentem, honorém suum deposuisse : cuin tanta devotione, militum stipante caterva, comes ad feretrum sancti accessit, et sumpto manibus suis gestatorio, militibus onus ejus léve certatim allevianlibus in ecclesiam haud longe positam tulit. Ibi quidquid Corheiensi ecclesiæ abstulerat, coram primalil)us suis in praesentia sancti reddidit : et quidquid erg v emendavit, postulans per eos sibi a Domino indulgentiam impetrari. Fratres vero vice Domini, qui cor contritum et humiliatum non despicit, sanctique Petri, cui data est a Domino potestas ligandi atque solvendi, eum absolverunt ; et eum gaudentem suisque orationibus commendatum ad obsidionem oppidi remiserunt. lnde non ingrati divinæ misericordiæ, qui gratiam comitis meruerunt sancto Adalardo mediante, immensas laudes Deo altissimo retulerunt, cujus auris, quam precibus pulsaverant, præparationem cordis eorum audierat.

CAP. IV. De eo quod comitissa voluit eum retinere.

6. Sic non cassato itineris labore lætati, cum sancto arripuerunt iter remeandi. Sed intervenit eis aliqua turbationis molestia, ut major subgeueretur lætitia. Contigit enim ut ad oppidum quol $: Insula (l'Is'e), pervenirent, et sanctum I)ei in ecclesia Sancti Stephani prolomartyris, quæ ibi hahetur, deferrent. Illis diebus apud ídem càstrum Adela comitissa, de qua supra mentionem fecimus, morabatur; dum ad obsidendum praefatum oppidum Schelmas comes, scilicet filius ejus, occuparetur. Quæ cum audisset adesse sanctum Dei confessorem, gavisa est valde sibi esse oblatam retinendi illum opportunitatem. Accersitis igitur monachis, inter :alia quæ protulit verba, dixit eis : « Sciatis, Domini unei, sanctum Adalardum communis generis consanguinitate mihi esse proximum, el ideo ut honoris gratiam paret mihi in cœlis, volo ejus honorem sublimare in terris. Unde sedet mihi in animo eum retimere in hac terra, quia ad exsequendum quod volo inagis liic ero idonea. Aut enim ei novam const: ui faciam ecclesiam, quam immensis opibus dilabo, deputatis monachis aut clericis, qui serviant sancto; aut in Blandiniensi monasterio, quod im. honore sancti Petri aposloli situm est in castro Gaiidavo, faciam eum deferri , ubi præ omnibtis saiictis qui ibi habentur, faciam ei honorem exhiberi. Interdico itaque vol)is, ut eum ab ecclesia Sancti Steplhani non dimoveatis, sed ad locum vestrum redeatis; ni potius cum eo remanere placeat vobis. » Denique præcepit portas obseratas, et exitus viarum adhipitis custodibus observari, ne in mocuis silentio clam sanctus posset asportari.

CAP. V. De eo quod per medios vigiles sublatæ ' sunt sanctæ reliquiæ.

7. Quid jam monachi facerent? In aliena terra positi suorumque auxilio destituti obviare non poterant comitissæ potestati, ut in asportatione saiicti aliquam violentiam inferrent illi. Illico ad sanctum reversi sunt Adalardum : et extra spem positi del:herabant, quid potius eis esset faciendiim. Consilium autem super hac re quærentes, uales inter se conquerendo proferebant voces : w Quid faciemus? quo divertemus? ad nostros sine sancto Adalardo reditus nobis non est necessarius : quia forsilam aut nos expellent, aut (quod turpius ést) lapidibus obruent. Denique nos non reverti prohibet iniproperium et dedecus, quia nobis non revertentibüs iàntum damnum imponent nostræ assensioni nosliisq e machinationibus. Cæterum quamvis absque salicui repraesentatione gratiam eorum possimus habere, ejusdem Patris nostri oblatio, no$træ matris ecclesiæ fiet desolalio. Ipsa enim mater nostra, quæ nos tanquam filios in suo fovit gremio, relinquetur sicut umbraculum in vinea, et sicut tugurium in circumerario. » Taliter prius navicula cordis eorum turha. l)atur in mari : et dormiente in eis Christo, quia dubitabant, cœperunt mergi. Sed cum clamassént, s Domine, salva nos, periinus, » illico excitatus esi Dominus, ventisque iiiiperavit et fluctibus. 8. Illis autem consilium capientibus cœ!ii;is inspiratum est, ut intei;pestæ noctis silentio expo•itas de feretro sancti confessoris reliqiias tlfle

** **" - - - - ** -

[ocr errors][merged small]

lerent. Quod et ipse Salvator fecisse, suosque ut idem facérent legitur admonuisse : Cum t'os, inquit, persecuti fuerint in unam civitatem, in aliam fugite, licet figuráliter possimus intelligere. Cunctis igitur per viilam somno occupatis, monachi requiem suis denegarunt oculis, opportunitatem quærentes perduceiidi ad finem quâ' inerant illoruin animis. Media autem nocte al thecam argenteam, qua pretiosus thesaurus tegebatur, accesserunt, ipsumque audacibus, ut ita dicam, sed fidelibus inanibus exposuerunt. Denique ipsum super aurum et topazión pretiosiorem, omniümque aromatum fragrantiam suo odore vincentem, in mundo pallio, postea in lyrso cervino involverunt : et uni eorum, domno videlicet Everardo, qui ad hoc sagacior videbatur, asportandum commiserunt. Qui cæteris cum scrinio sancti remanentibus, de commisso sibi thesauro sollicitus non modice animo angebatur, qualiter propter vigilum excubias civitatem egrederetur. Duinque toius in hoc studio esset positus, illuxit maluiinalis hora, qua expulso vesperi luctu Christi resurrectione demoratur [ætitia. Tunc Christus qui est verus Sol justitiæ, depellens tenebras erroris et tristitiæ, ostendit illi trámilem salutis et lætitiæ. Nam eadem hora ol»tulit se illi quidam monachus, qiiasi missus a Domino, quem Remensis civitatis archiepiscopus ad comitem direxerat pro suo negotio. Hüic sanctarum bajulator reliquiarum sociatus, per medios vigilum cuneos, portis patentibus, exivit; 1)eique providentia, per sancti videlicet Adalardi meritumi, frustratas illorum excubias reliquit. 9. Itenovatum est sane in hoc facto iniraculum, quod ad Christi resurgentis contigit sepulcrum, si famen gloriæ regis auidemus æquiparare virtutem militis. Sed non minuimus gloriam regis, si virtutem prædicamus militis : quia virius 1militis gloria est fegis. Custolia enim militum ad Christi posita est sepulcrum, ne a suis furaretur discipulis: diligentiâ nihilominus excubatorum deputata est portis ét exitibus viarum, me corpus sancti Allalarili clam a suis efferretur monacliis. Chrislus summo diluculo milites signatum monumentum custodientes resurgens irritos reddidit : sanctus quoque Adalardus Summo mane vigiles porlas et exitus viaruni observantes exeuiido fefellit. Milites Christo resurgente præ timore facti sunt veluti mQrtui: custodes, postquam sanctus asportatus est Adalardus, præ iiimiâ admiratione redditi sunt stupidi. Taliter corpus sancti confessoris Corbeiam refertur, et a moiiachis cum magno cleri plebisque tripudio suscipitur. Qui cum magno honore, ut dignitas ejus exigebat, repositus in archivo ecclesiæ ipsam sua (lecoravit præsentia, quam primum obscuram re!dideral ejüs absentia. Fratres autem cum cordis devotione laudes immensas reddiderunt super ho3 bonitate divinæ, parvipendentes si scrinii fieret

p amissio, cum beatos et diyites reddidisset eos pre

tiosi thesauri restiuutio. lllud enim erat recuperal)ile damnum : hic, si eum amisissent, daimnuim irreparabile. Sed qui voluit corporis thesaurum restituere, dignatus est etiam vas ejusdem remittere : ut sicut in corporis asportatione, ila etiam sancti pateret meritum in vasis repræsentatione.

CAP. VI. De relatione scrinii, et quod in repræsentatione ejus sanatus est claudus.

10. Interea fama volante, cum comitissæ muntiatum fuisset taliter sanctum A dalardum a monachis sublatum esse, moleste tulit se ita delusam esse. Tamen intelligens hoc esse voluntatis divinae, et ideo jam non posse contra torrentem brachia tendere, postulata venia concessit illis cum scrinio sancti confessoris remeare ad propria. Taliter illi, quasi de Ægypto egressi, ubi jam quasi captivi fuerant detenui, protegente eos cœlestis defensionis uube, ne urerentur a sole tribulationis, pervenerunt, tatis. 11. Cumque jam facti fuissent proximi Corbeiae, præmittentes nuntios mandaverunt fratribus st:is, ut scrinio sancti Adalardi mature occurrereut cum })rachio ejusdem confessoris. Illico gaudium novum adhuc recenti gaudio superadditur : classica pulsantur : ecclesia tapetibus et palliis allornatur ; accen* sis etiam luminai ilius plurimis illuminatur : denique facto populi conventu, festiva processio orditur, et cum braclio sancti Adalardi præcedentil;us cereis et crucibus obviam proceditur. Tunc filii Israel quasi arcam Domini de Philistaeis reductam susciientes, in lal)ernaculo Dei referebant : et cum avid in voce exsultationis et confessionis psallentes præcedebant, variis musicorum instrumentorum generibus ad augendam læuitiam circumquaque sonantibus. 12. Ecce autem quidam claudus ad portam templi jacel)at, ita utroque pede contractus, ut plani;e pedum ejus (quod erat in visu mirabile) retro haerereut natibus. Venerat autem ibi reptando in quantum poterat manibus et genibus, non solum ut alimoniam peteret ab introeuntibus, sed ut sanctum Adalardum rogaret suis adesse doloribus. Qui cum feretrum sancti præcedente longo processionis ordine vidisset inferri, in quantum ipsa ægritudo patiebatur, clamare coepit, ut sui misereretur. Sanctus vero Atlalardus, more beati Petri, aurum vel argentum illi non dedit, sed quod melius erat, divina concedente gratia, illi tribuit. Naum mirum in modum statim videres nervos prius contractos extendi, cutem disrumpi, sanguinem manare, pedes cruraque ad naturalem locum redire; i!!um autem prae nimiis angustiis fatigari, ita ut pene videretur Jeficere. Tandem in suis erectus pedibus, jam nullius egens adminvallo ad feretrum sancti accessit. 0 laudandum Dei doaum ! o prædicanduin sancui meritum ! Præsentia corporis ejus aberat, et tanta iii vase corporis ejus Dominus o$tende!)at. Sed hoc in vase corporis ejus ostendere potuit, qui per umbram corporis sancti Pelri aegrotos sanare valuit. Tunc qui sanatus fuerat feretrum prosequens el bajulans gratias referebat Domino, inui

laudem dedit I)eo ? Cuin taiito gaudio filiis in sinu matris ecclesiæ receptis, de thesauro conscientia: proferentes sacrificiúm spei et fidei, quæ in ara çordis accenderat fervor charitatis, hymnum Te Deum* laudamus cantaverunt coram altario divinæ maiestatis.

CAP. VII. De repositione sanctarum reliquiarum in

- 8C ru n , O.

15. Denique ascendentes gradus pulpiti, qui de valle plorationis per gradus virtutum ascenderant . in móntem exsiliationis, populis infimis jacentibus nec ad altiora conscendere valentibus, condescenderunt propinatione salutiferi sermonis, rei gestæ temporijue'praesenti respondentis. Nec siluerunt ad confirmátioiiem sui serimonis quæ in via accidissent eis, quanta Domini gratia in omnibus adfuisset illis, quantisque sibi dilectum confessorem

E declarasset' miracúlis. Et ne aliquis eorum dubius

existeret sanctum Adalardum esse relatum, reliquias ejusdem de secretario, ubi ante repositæ fùerant, præsentari fecerunt. Quas quidem in conspectu populi adstantis extulerunt, ipsasque, ut credi décei, antiquo ebore lucidiores, visuque pro sui raritate delectabiles, conspectibus omnium astantium cernendas præbuerunt. Postquam autem præsentia sancti remóta est ab illis omnis nubes (lul)itationis, eum honorifice reposuerunt in eodem $ylio, quod paulo ante relatum fuerat cum gau10.

14. Quo rite peracto, secus sanctum Gentianum martyrii rosa iii domo Dei vernantem collgcaverunt S. Aúalardum, castitatis lilio ante Deum florentem. Felix aula, quæ tantis sustenta'ur columnis ! felix ecclesia, quæ tantis illuminatur lucernis ! ut taceamus cæteros, quorum praesentia feliciter ipsa floret Ecc'esia, istis tutoribus protegitur contra ventorum

c flatus, et tempestatum fùlmina. Istis enim illum.

nantibus, repelluntur ab ea tenebrarcin caligines et moerorum `nubila. Istos itaque honoremus, istos veneremur in terris, ut nostri meiiivres esse dignentur in cœlis.

s. GERALDI ABBATis ;; CHARTA

De precibus pro fratribus suæ congregationis et aliis sibi confœderatis faciendis.

(Circa annum 1091.)

(Dom MArtes., Thesaurus Anecdot., tQm. I, col. 255 ex Silvæ-Majoris chartario seu ex
Necrologio.)

Cognoscant omnes, tam præsentes quam subsecu- D buntur; ita autem ut priores septem missæ et vigi

turi, quia ego Geraldus Sanctæ Mariæ Sylvæ Majoris al)l)as, quamvis indignus, utilitati vivorum et mortuorum consulens, communi totius congregationis consilio stabilivi, et, ut in æternum maneat, litteris mandari præcepi, quod si quis nostræ congregationis decesserit a sæculo, nobiscumque sepultus fuerit, usque ad annum panis et vinum pauperibus pro eo tribuatur, et usque ad triginta dies ab omnibus

- missæ et vigiliæ mortuorum communiter celebra

liae solemniter, pulsatis signis omnibus, persolvantur. Sacerdotum unusquisque septem missas perorabit; qui sacerdos non est, uria psalteria; qui ad psalterium nondum pervenit, usque ad dies triginta septem psalmos quotidie cantabit; qui autem nescit. septem quotidie Miserere; qui vero nec Miiserere, septies similiter Pater noster. Quod si infra duos. dies, vel quatuor, vel etiam amplius, alter decesserit, insimul utrisque positis, quod uni in principioautem congregatio primis septem diebus ante altare post capitulum psalmos prostrata cantabit. Si vero in cella, quæ a monasterio longe sit, aliquis obierit, totum pro eo quod pro præsenti persolvatur, excepto quod panis et vinum in cella ubi obierit, usque ad annum, sicut jam dictum est, in eleemosyna constitt'e'ur. De congregationibus autem quæ nobiscum societatem acceperunt, vel accepturæ sunt, si quis oliierit, ad nosque nuntius pervenerit, septem missas, totidemque vigilias persolvemus communiter; tres autem vigilias primas cum lectionibus novem, signis omnibus pulsatis; reliquas vero quatuor cum tribus: ita tamen quod ipso die quo nuntius advenerit, post capitulum, signis sonantibus, psalmus Verba mea pro eo cantetur; et qui sacerdos fuerit missam oral)it; caeteri vero psalterium unum; qui nescit psalterium, psalmos septem; qui nec septem psalmos, Miserere septies; qui vero nec Miserere, septies Pater noster. Congregationes autem nostræ societatis liæ sunt : congregatio sancti Sicarii de Branstosma, sancti Florentii de Salmurio, congregatio sanctæ Fidis de Conclis. IIoc est foedi:s indissolubile Majoris Monasterii, Sylvæque Majoris coenobiorum, videlicet ut fratrilus utriusque monasterii utrumque capituhum et omne benefactum spirituale et corporale sit utrimque omnibus commune, et omnis per omnia societas. Pro fratribus vero defunctis semel in anno plenariam vigiliam et missam festivam celebramus, et l)reve acccpto, mox finito capitulo, Verba mea. cum appendiciis suis, pro absolutione fratrum qui recitati fuerint, pttlsatis signis, persolvemus. Notum sit oninibus, tam pr;esentibus quam futuris, quod domnus 0do abbas Sancti Johannis Angeriaci venit in capitulo Sanctæ Mariæ Sy!væ-Majoris, et cons lio domnf Geraldi abbatis, et omnium fratrunm, pro defunctis fratribus statuerunt invicem, ut jpsa die qua brevis ipsius veniret, pulsatis omnibus s'gnis, plenissim: a vigilia oraretur, in crastino similiter missa plenissime, et usque ad dies septem similiter; sed signis non pulsatis, psalmus Verba

minuetur, fiiiito alterius officio, rcstituetur. 0mnis A post capitulum; quo die panis et vini præbenda pro

[ocr errors][merged small]

eo dabitur. Pro abbatibus autem utriusque congregationis, quantum pro fratre ejusdem loci fit, in aeternum constituerunt. Hoc ipsum fit pro congregaiione sancti Benedicti Nantolii. Hoc ipsum agitur p;o congregatione Lucionensi, et pro abbatibus tr'cenarium, et sanctæ Mariæ de Pampilona canonicorum, et sancti Michaelis de Eremo, et sancti Maurini de Agenno, et canonicorum sancti Romani de Blawia; similiter agimus pro monachis sanctæ Mariæ Dolensis, et sancti Wincentii Laudunensis, et sancti Petri Ferrariensis ecclesiae, et pro abbatibus tricenarium complebitur, tam in missis, quam in vigiliis, et scribenti;r in martyrologio, ut semper agatur anniversaria commemoratio pro eis; et sanctæ Crucis de Kimperlé, et sancti Salvatoris Karrofii, sed pro Karrofensibus plus agitnr; triginta diebus singulis horis psalmus Voce mea, ad psalmos familiares, et post matutinos, Verba mea. Similiter agitur pro congregatione sancti Petri Malliacensis, et pro abbatibus Malliacensibus triginta diebus præbenda dabitur, et omnes fratres ipsius loci in martyrologio nostro scribantur. Pro monachis sancti Pauli Cormeriacensis, breve acccpto, post capitulum signis sonantibus, facimus absolutionem, et per septem dies septem officia plena cum totidem missis, et per triginta dies Verba mea et Voce mea. Similiter agimus pro congregatione Usercensi, et pro fratribus Generensis monasterii, et pro monachis sancti Launomari Blesis, et die quo breve recitatum fuerit, præbenda panis et vini, et sancti Petri Carnotensis, et sanctæ Mariæ Guistrensis, et sancti Stephani de Beania; pro clericis sancti Martini de Ruricicurue tres vigilias et tres missas; prima tamen die, pulsa. tis signis, hoc idem agimus pro sororibus sanctæ Mariæ Suessionensis; similiter agimus pro monachis sancti Petri Solemniacensis, pro monachis sancti Martini de Campis, post capitulum, absolutionem, et unam plenam vigiliam, et unam missam. Pro congregatione Exiensis coenobii septem missas cum vigiliis, et præbenda ipso die quo brevis in capitulo recitabitur. Hoc idem fit pro canonicis sancti Stephani Agennensis sedis.

[merged small][ocr errors]

COMMEMORATIONES

A SYLVAE. MAJORIS MONACIIIS PRO ALIARUM ECCLESIARUM ALUMNIS FIERI S0LITÆ.

(MARtes., Thesaur., Anecd. I, 257, ex Necrologio Sylvæ-Majoris.)

Primo Januarii, fratrum ct parentum defunctorum tommemoratio.

H. Canonicorum Sanctæ Crucis At;reiianensis missa plena et vigilia. 16 Januarii.

[ocr errors][merged small][merged small]

2. Canonicorum sancti Æmiliani, nissa plena et A 27. Item fratrum Gratiæ Dei, eodcm die.

vigilia. 26 Januarii. 3. Fratrum Casæ Dei, missa p!ena et vigilia, et tricenarium plenum, singulis diebus præbenda panis et vini, cum reliquis cibis. 5 Februarii. 4. Eodem die canonicorum sancti Joannis de Walentinas. 3 Februarii. 5. Fratrum de Borcieto, missa plena et vigilia. 13 Februarii. 6. Fratrum sancti Eligii Noviomensis, missa plena et vigilia; præbenda cium cibis danda : quilibet sae>rdos dicet unam missam, alii septem psalmos. Feria iv Cinerum. 7. Fratrum Præmoiistratæ ecclesiæ, missa et vigilia. 21 Februarii. 8. Canonicorum Catalaunensium, missa plena et vigilia. Feria ii post Dominicam 1 Quadragesimæ. 9. Fratrum Auriliacensis monasterii, missa festalis et præbenda. 27 Februarii. 10. Fratrum sancti Severi, canonicorum Cæsaraugustensium, et Lincolnensium, et fratrum Sarlatensium, missa plena et vigilia. 10. Martii. H f. Fratrum Suessionensium, præbenda danda eodem die. 12. Fratrum Figiacensium, missa plena et vigilia, praebenda quatuor pauperibus. Feria iv post Lactare. 15. Aquiciensis monasterii officium, missa cum pulsatione signorum, tribus pauperibus præbenda dalur. 16 Martii. 14. Majoris Monasterii. 15 Aprilis. 15. Commemoratio parentum et fratrum S. Aster.i confessoris. Feria ij ingipientis passionis. 16. Canonicorum Cæsaraugustensium, missa , vigilia, tribus pauperibus præbenda datur. 26 ApriIs. 17. Fratrum Orbacensis monasterii, missa plena et vigilia. 11 Maii. 18. Fratrum sancti Martialis, præbenda datur cum reliquis cibis. 3 Junii. 19. Fratrum Uticensis ecclesiæ, præbenda datur cum reliquis cibis, eodem die. 20. Fratrum Grandimontis. 18 Jumii. 21. Sancti Petri de Corbeia, missam quilibet sacerdos, et præbenda datur tredecim pauperibus. 20. Junii. 22. Canonicorum Aturensis ecclesiæ, missa festive, et vigilia plena, eodem die. 23. Sancti Joannis Angeliacensis, missa plena et vigilia, tricenarium plenum, dabitur præbenda cum reliquis cibis. 25 Junii. 24. Fratrum sancti Pauli Romæ et sancti Petri de Papia, missa festive et vigilia plena. 4 Julii. 25. Fratrum Burdigalensis monasterii. 7. Julii. 26. Commemoratio fratrum Casæ Dei. 12 Julii.

[blocks in formation]
« VorigeDoorgaan »