Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

ritale : sicque sanctus egreditur cum reliquis, eliam A vissei el quiele, vellet, nollel, sc haben lo paululum illo prosequenle.

melioratus fuisset, accercilur iterum ab Augusto : 30. Navem conscendens proficiscitur.-- Präparan et qui prius gloriose, modo gloriosius recipitur in lur rudentes, impelluntur naves, et velis auræ pa palalio. Quem introeuntem lanta comitalur gralia, lentibus, solvunlır anchoræ: expapillatis brachiis lanta loquentem sapientia, lanta sapicntem facunaplantur remiges et anlennæ. Dant fratres gemitus, dia, ut sua unicuique statim paterel insipicntia. Miel naves sonilum, alque landiu super ripam slantes rantur el stipent, el super rationem ejus hærent, recedenti intentant visum, donec crispanlibus oculis quia qui prius videbantur sibi persecti rlclores , pro uno sibi videntur videre numerum.

nunc digilo ori superposilo :1-8 stunt pene clingues. 51. In palalrum honorifice accipitur. - Alille sc Quidquid tractaverant lit irrilum, quid quiil isle elolulis carnis non cordis aspectibus, post aliquot dies quilu fil ratum. Solvitur ilaquc multorum captivilandem pervenit ad palaliuni, longa corporis macic las, eorum masimé quibus regia jungebatur aflımitas, consectus, ubi susceptis favorabiliter a rege et ab sicque in primis resarcilur ejus felis germanitas, et optimalibus , veniam dare petitur lacrymabiliter. redditur in uno omnibus plena libertas. Revocantur Fatentur errorem, et inveniunt injuriæ immeinorem. omnes es diversa regione, nisi quos lelicinis prxVidenis enim suffusos pudore, quibus non sul pudor B veniens mors remiseral patriæ. Quorumdam constira olim sibi usque ad effcclum invidere, satisfactionem sine jure suscepla, per eum transit ad coronam, no eorum prävenil. el demissis oculis jam satisfacien offeriur Dco sponle quod illatum sueral ad ignomiles ila dulciler delinivit. « Nihil, ail, o Cæsar, fit in niam.. lerra , nihil, o proceres, sine causa ; nihil fit in miundo sine Dei judicio. Si nos pro peccatis nostris

55. Aulicorum reformal mores. — Ipse publicam arguit Deus, quid ad vos ? nos viderimus. Nihil po

suscipiens pænitentiam imperator gloriosus, facit Luisti sine Dei permissione; inodo ulamur Dei jus

se cunctis humiliorem in suis reatibus, qui regali

clatione affectus fuerat alter Tarquinius. Quidquid sione. Dimitlile, inquit, el dimillemini (Luc, vi, 37);

enim exemplo el permissu alios fecerat offendere, quod ego primus faciam: vos mc.sequimini., Fil sine

landem salubri consilio instilulus sanaba: regia samora ab oinnibus; fuslucantur omnia. 32. Cænobii sui curam resumil. Quibus ita com

tisfactione, omnes præeundo reclucens ail vian popositis, pelitur pristinam sedem recipere flagitanti

nitendi, quibus factus fueral iter deviandi. Audicbus filiis suis, quibus fatigatis desiderio seplennium

bal in omnibus sanctumn Adalardum, at all prisli. illid prolixius videbalur centuplicibus annis. Reci

nam honestalem precabatur rcduccrc inperium. pil nec refulat, elenim secundum canones non po- C Nec defuit ille, sed justitiam c! æquitatem restituit Icral: imo charitas filiorum sibi imperat; el sic cum

in propria scde. Repressit vocum nuvilistes cl ICmulta slipatione suorurn Corbeiam remigrat. O

merarias in populo præsumptioncs. El quia discequam jucunda dies illustravit lunc Corbeienses !

deus cælum, non aniinum, mulaveral, mulaline dies illa, dics lætitiæ, dies exsultationis et gloriæ.

imperium refrenans limoreći amore, decuplum Quanla denique fuerit receplus ambitione quis va

majoratur quam discesserat. Prælerca jubclur criam

omnibus Ecclesiis magistrare ; quil.us consilio ct lel perorare ? Procedil palliatus ordo monachorum,

prudentia magister, sed discipulus apparet humiliwonachosque præcedil candidalus ordo clericorum;

tale. Nec anle destilit quam regnum Francorum ist omnis sexus cl alas ruit in obviam ; nec est audire nisi unius laudis concinentiam, Christi scilicet pro

omni gloria juvenescere fecit. pler redilum Patris laudantium clementiam. Consó 36. Abbatis munus relinel invitus. Sibi durus. nant el dissonant, quia voces, non laudes sexus Rebus ergo in pace compositis , cogital sc iterum mulavil ; nec plures fudit lacrymas ejus discessionis exliere scularibus curis, lit reliquim rila icmpus desolalio quam nunc quoque resudit regressionis peragal in divinis. Sed non est permissus, a. filiis consolatio.

suis scilicet, quorum crat spes maxima post Deum.

D 3.3. Febri affcctus. Sed non defuil impedimen cl paler maternus. Quanto enim erat ælale malulum, quo aliquantisper tantum impediretur gaudium. rior, tanto lendentibus ad virtutem videbatur utilior Illum enim pro quo hæc arridebant gaudia, flamma et agendis quibusquc perfectior. Nec cral aliquis qui febrium invadens pestifera, membra diu allënua la sliper enm id excreere posset, præsertim cum vigore exsilio, allenuabal eliain nunc ir.valetudinis morbo. sancti Spiritus, cl viridilale adhuc non exhauste Quæ res lætitiam quidem minuebat, sed lacrymas carnis tantum vigerel, ut in laboribus et negotiis ulrimque procedentes el ex gaudio el ex mærore au rerum nullius juvenis constantia eum seqni, nc.lim gebat. Ea lantun relevabantur consolatione, quia assequi valeret. Adeo perfectus erat in actione, omnia malebant eum infirmum quam nec sanum habere. dulciler, se ipsum tractans sinc dulcedine. Quis Quamobrem afluentes erga eum omnimoda huma cnim unquam ita dominus scrvi, uil iste eral sui? qui nilale, charitatis officium exhibent ei benigna filia lam crudelis alterius, ut islc arbiler suus ? qui cum tione.

a filiis suis obsecrarelur aliquando palerna venera34. In aulam redit honoratus. Exsulum reditum lione, cur sibi ipsi lam indiscrelus esset, qui alios procurat. Cumque aliquantulum remissius quie Tractabat discretissime, statim coram eis sponde

bat correctioncm, sed paulo post repelebat vigilias A omnibus scilicet quze sibi voluissel suggerere Spiet essuriem.

ritus sanctus? Qui si vulgari, id est Romana lingua 37. Sed liberali rullu. Erat tamen decoris loqueretur, omnium aliarum putaretur inscius; nec grazia venustus, discrcta macie sa iis admodum colo mirum , erat denique in omnibus liberaliter elurus.

Non obumbrabat faciem ejus aliquod extermi calus. Si vero Teulonica, enitebat perfectius; si Lanium, sed assidua bilaritas ut edenlem ita et jejil lina, in nulla omnino absolutius. Testantur hoc nanteni componebat decorum. Canilies eum candore quamplures ejus epistole, quæ direclæ ad plurimos niveo exornabat, et velut liliuin super roscos amictus, omnium habentur liberalissimæ. Nec enim lilleras coma capitis super cutem puniceam relucebat. Qui satis liberaliter non poterat nescire, qui inter alas si ex millibus electus fuisset, non candidior, non ru scholares nutrilus et eruditus fuit cum consobrino bicundior eligi poluisset.

suo Carolo imperatore, et postea;uam sæculo re38. Munificus in omnes.--Cætera ejnis non cst lau nuntiavit, satis studiose se habuit in monastica erudari modus. Persona, el nobilitate, el sapientia, et ditione. honestale, non discrepabal ab ipsa ministerii arle. 43. Vigens consilio. Sic igitur perseclus in Siquidem res Ecclesiae quam opiime disposueril, le ulraque disciplina , sæculari videlicet el divina, stabilur Corbeia, quandiu supercrit. Ibi erat portis B omnibus omnia factus, sequester erat inter reges et pauperum , respeclis divitum, domus malerna or

principes, majores el minores, æquissimus in omphanorum, et cjus exemplo adhuc superest cunctis nibus, Deo placens et hominibus. Consilium vero in petentibus refugium. Non dives indonatus, non pau co vigebat lotius patriæ, et licet unicum ejus esset per redibal irrogaliis. Cælibes viros et viduas sti desiderium dissolvi et cum Christo esse, tamen prependiis destinabat accipiendis per singulas villas, qui cibus suorum evictus, imperii pacem el honestatem ubique locis opportunis accipientes ab eo xenodo disponebat circunquaque. chium, possidebant res ecclesiæ communiter ut 44. Corbeix Saxonicæ initia et progressus. — Qui. patrimonium. Thesaurus quippe in cælo sibi et

bus insistendo pervenit Saxoniam cum hoc etiam suis parabatur, el domus Dei sapienter a sapiente cerlic rei nego:io. ld aulem negotii eral, quia ibi administrabatur.

religionem theoricam aliquando ponere decreverat: 39. Habitum zilern gerebat. Calerum habilus ad quam slaluendam per quemdam puerum, novestimentorum ejus vix erat sufliciens pro frigore, mine Theodradum (40), a Saxonia Franciam a rege lamen potius membra muniens quam aliquid honoris deductum, et monachum Corbeiæ factum , locum aut preliositalis inferens. Prorsus non egebat aliqua ædificandi a parentibus ejus adeplus fuerat. Quo in corporis compositione, nihil e:im sibi deerat pul- C loco ecclesian monachorum usibus aplan ædificare chriludinis bumana, nihil etiam interioris animx. nonnunquam disposuit; sed quia locum non satis Aspectu eral incomparabilis, statura procerus, in aplum intellexit, crepera semper dilatione intercessu virginalis; vox ejus cycnea dulcedine sui mulla misil. Quam dilationem proiclavil usque ad Caroli cebal audituin, et sermo quemque audieniem sni inortem, el post Carolum usque ad exsilii sui relefaciebat memoriosum.

gationem. Essilii autem tempore, quæque sui juris 40. De suis quam sollicitus. - Ipse vero tantam fuere, qui prius accepit, in sua redezit potestate. memoriam filiorum habebat in visceribus palernis, 45. Sed habebat ibi quemdam in Christo filium ut non solum mores inspiceret, sed etiam numerum præ omnibus sibi mionachis familiarem, el univoce et nomina eorum semper haberet descripla in ma æquivocum. Hic ne subintraret aliquis alius, præ. nibus suis, quatenus non sibi excideret pro quibus dictum locum intercepit locu ejus. Et quia hoc eum rationem redditurus esset Deo ei pro quantis. Ideo prius noverat voluisse, gratia amoris ejus ex Cormaximam gerens curam eorum, nullum ex eis in heianis sumptibus cellam ibi capil ædificare, cæpit, hebdomada relinquebat inallocutum, ne scilicet nec perfecit, quousque sanctus ab exsilio remeavit. inimicus inveniens vacantes, zizania superseminaret , Cumque remeassel, ordinabat si quid ex suis csorcordibus eorum,

dinalum fuissel. 41. Monasterium recle ordinal.

46. Qilo tenore Saxoniam modo pervenit, perveeflicas fuerit in dispositionibus ordinationis suze,

miens locum ex omni parte inspexit, inspectiim om. qui nosse voluerit, in libro qui de his conscripliis nino inutilem intellexit. Suspensus eral mente, quia est (39), legere poteril non sine grandi admiratione; caplum religionis opus nolebat dimittere : el aptioubi etiam perspiciel quam sapienter a sapienic rem non habens, hunc locum inliabilem videbat esse. disposita fuerit domus Corbeiensis ecclesie.

Tandem ad regem se contulit, el ul locum ædifica. 42. Linguarum usu præditus, ei litteratus. Et bilem sibi donaret pelivit. Nec momento hæsit ille, quid laudandum in eo polius, cum nec Moyse minor, scid ejus religiosa gavisus voluntale, ubicunque innec Salomone fuerit inferior in ordinandis rebus, et venirel, deliberavit sub ejus optionc. Ivil, quæsivil,

(39) Librum hunc statutorum Adalliardi appellart, Go:b.jersis. Gerardus utrumque accepit ab auctore de quo in Observationibus præviis,

anonymo, qui translationein S. Vili descripsit, infra. (40) Hujus Theoviradi non meminit Paschasius, riec Verill quod hac de re scripsit Paschasius in libro i incepte per Adalbardum ante exsiliul conditionis Da vila Wale abbatis preferendum est.

Proinde quam

invenit, renuntiavit : el accepla hilariter ædificandi A simæ sorores. Felix Paler tali liliatione! feliciores poleslale, insuper multis donatus donis regia largi filir, tali palernilale! selicissimi filii, si permanselale, dimissa cella, cænobium cæpit ædificare. rint in hac unitate ! Ecce enim Pater migral : dese

47. Est autem locus super Wiseræ fluvium, maxi ril in mundo, non deserit in Christo, quos nutrierat. mæ amænitatis el lemperiei elementorum ila com Adest tempus dissolvi et esse cum Chrislo, tempus pelens, ul constel crealus ab initio ad usus mona moriendi in terris, el renascendi in cælo. chorum. Dilatalur siquidem in vallis planilie, ligu 51. Febri corripilur. — Imminebat ilaque solcmratus in modum A litteræ. Iabet denique versus nitas solemnitatum, illa scilicet solemnitas qua per orientem alveum, secus quem montem in sacie por. incarnationis suæ mysterium in sole posuit Dovirectum; porro a meridic mons alius ex alveo egre nus tabernaculum suum. Redierat a Saxonia in ditur, qui versus occidentem dilatalo sinu tenditur : Galliam, ut, sundala filia in Christo, advenuim Doa septentrione aulem alter pari silli e regione, mini celebrarel apud matrem Corbciam. Jamque quousque viam per medium dantes invicem se vi

alter Simeon senex paraverat venienti Domino ocdeantur copulare; atque ila vallis planissima in medio currere, el Regem regum procedentem de thalario remanens, quasi alter paradisus jucunditate totius suis ulnis lælus suscipere : cum ecce triduo ante temperiei apparel florens, hoc modo quantum coin- B Natalem Domini tetigit eum validissima febris, cidatur trianguli figuram exprimens.

orante eo el flente justa consuetudinem suam in 48. Saxonum liberalitas in novum Corbeiam. - In basilica, medio noctis. Qui ila lotis, vigiliis una cum hoc itaque loco construens ecclesiam cum officinis, Fratribus perseverans psallebat cum eis, el psalo exornat melioribus quos potest invenire monachis : lendo flebat, usque ad lucem hostiam 'ubilationis in monachos instruil moribus, locum facultatibus, et pectore Domino consecrans. omnia omnibus quæ præceperat sanctus Benedictus. 52. Obilum suum imminere declaral. ProseVocal nomen loci Corbeiam, ut signo esset posteris, guente aulem luce, jubel fratres ad se convenire. unde existendi sumpserit materiam, et Corbeia Quibus corim posilis, singulos monens de singulis, Francorum sancit esse filiam. Et merilo, quia quid indicat instare lempus suæ dissolutionis, el in comquid erat, ab illa cæpil ab ovo. Nec multum lem mune peroral de pace et unitate secundum Deum poris fuit, quo facultate, tametsi non dignitate , futuræ electionis. Et dicens Symbolum cum oratione, malri se comparare potuit. Longe eniin exhalaule cæteris flentibus se commendans, relinuit illos cum bono odore monachorum, quos Pater sanctissimus quibus sibi erat agendum de rerum ordinatione. es sinu matris adducebat filiæ omnes eleclos, lanta 53. Quid interim agal. Cumque dialim magis abundavit erga ecclesiam imperatoris et omnium op-C magisque languor crudesceret, ita providus omnia timalum largitas, ut prius deesset recipiendi quam disponebat, ac si nihil mali ferret : præcipue labodandi voluntas : lanla erga Patrem sanctum et ejus ranis, ne pro liedio suæ invaletudinis sancta solemfilios fervebat veneralio, ut mallent ecclesiam quam nitas minus honoris aut obsequii haberet. Caetera natos suos hæredes suorum ascribere.

vero non minus suudelal ordinare, ne posl se ali49. Adalhardus rebus ponit modun. At ille vi- quid sub se imperfectum videretur remanere. Die dens sufficienter attribulum, quantum scilicet sup igitur peracio qua poluit veneratione, quo summa pelebat, ecclesiæ in prædiis, in auro et in cæteris divinitas humanitatem nostram dignata cst suscirerum, ponit modum recipiendi, et quotidiana pric pere, reliqui dics sibi prosesti fuere, quia cæpit in dicatione a cordibus subjectorum eradicat vilium eo mortifera febris avidius morlescere. Quotiilie concupiscendi. < Mortui , aiebat, debemus esse tamen ad oratorium beati Marni veniebat, cujus primundo, et vila nostra regnare cum Chrislo. Sed ecce vilegio amoris præ cæteris cum cæteris memoriam multi, qui sæculo renuntiasse videntur, nimiis rebus recolebat, ibiqne missas audiens sanctam cominuabundantes iterum sæculo deservire inveniunur. nionem percipicbat. Quod quam sit absurdum advertite nobiscum. Alio 54. Hildemanni advenir læratur. Interim 012

D quin nihil nobis prodest nos exspoliasse propriis diens eum ægrotare Hildemannus episcopus Belvarebus, dicente Apostolo : Nemo militans Deo in censis, quem ille monachum nutrierat, et co subliplicat se negotiis sæcularibus (Il Tim. 11, 4). Non maral honore per concessum regis, nulla delinelur est nostrum ditari, unde alii inopes fiant, neque instanlis festi celebrilale : se: mulatis gauiliis sanostrum lætari, unde alii doleant. Simus sufficientia trem suum visitat infirmitatis compassione. De cujus contenti, quibus debet esse sufficiens etiam pau adventu tanta gavisus est Pater sanctis alacritate, perlas Christi, qui dives, pro nobis pauper voluil ut nisi ultima esset, pane oblivisceretur infirmitatem tieri. )

pro lanta consolatione. Reddidit Deo gratias, el illi, 50. Hec et alia prædicando sepe migrabat de quod non sit fraudatus a desiderio sui. Desiderabat Carbeja ad Corbeiam congaudendo, andiens scilicet, enim eum videre et inter manus ejus obire. quia bonus odor essent in Christo. Lxtabalur tam 55. A quo et ungilur. El interrogatus si ab e.) digna plantatione, el delectabalur in earum jam ril benedictionis oleo perungi vellet, erectis in cælum dicala unilalc. Erant enim inter se communes el, luminibus, omnimodis precabalur ut fieret. Vocatis quia junior sub eodem patre jam sororiabal, dilectis episcopus adest, et statim quod petebal factum est.

[ocr errors]

Vix enim ex quo vcnit, absistebal ejus obsequio : A 57. Seniores de se contulil. Viatico perceplo morised localo ante lectum sediculo, semper assidebar

His diclis dedit licentiam ul exirent, retencoram eo. Quatlam vero die cum paululum egressus lis nonnullis quos urgebat ut ocius malutinos præve. cameram fuisset, et febricitans solus ille intro re nirent. Quibus finitis Viaticum accepit; et acceplo, mansisset, Dei præsentia visitalus clamare cæpit, in laude Christi lingua ejus obmuluit. Sed non decum præsul redisset : « Curre velociter, episcope, fuerunt sibi linguæ filiorum, scilicet quas erudierat pracipio tibi, et osculare pedes Domini mei Jesu in Dei laude. Quorum psalmis, orationibus et lacryChristi, quoniam ccce adest mihi. , Ad hæc ille mis ab hora prima commendatus Domino, circa valde contremuit; el ignorans quo irel, hærens sle horam nonam emisso spiritu perculit suos tristi delil : sanctus quoque se sub silentio recepil.

liquio. 56. Ad suos verba facil. - Bis quarto aulem Na 58. Subsequitur vox animam Christo commentalis, id est Circumcisionis die, alacrius cæpil pre dantium, et singultus voces interrumpent'um. Quis cibus Deo insistere, ul celebratis diebus landem enim non fleret, etiamsi de lapide nalus esset? PL.1liceret cum binc abire. Nec sucrunt preces sine voto. rimæ res intercedunt, quæ lacrymas elicere posPeraclo quippe mediæ noctis spatio, præscius sutu sunt. Stant Gilii orphani, et Corbeia maler eorum rorum, convocalos fratres adorsus est hoc modo : R vidua, quorum dolor et luctus penetral etiam cæli « O lilii, fructus meæ senectutis in Domino, explevi palatia. Stanl oves sinc pastore : crescil dolor monumerum, scitote quoniam hodie hinc ibo. Dalum lus sine voce. Ipse enim eral, bone Jesu, quem in est mihi ingredi vias carnis universæ, et anté con: loto ex omnibus solum abbatem reperi (41): ipse ab spectum Redemp:oris mei apparere. Finilus est cur universis, quem alterius plusquam sua quærentem sus cerlaminis mci : nescio quid acceplurus sum inveni. Qui sicul maler amat unicum filium, ila præmii : sed succurrite mihi, quæso, ut ego de vo quosque tenerrime diligebal, atque ut solidiora cabis, et vos de me possitis gaudere in Domino. , perent invitabat.

(41) Harc verba a Paschasio prolata usurpat Gerar liis dijudicandis opus esse, ne interpolatorem pro dus hoc loco. Ex quo intelligas magno delectu in auclore primario lemiere usurpes.

LIBER PRIMUS MIRACULORUM

Ab ipso S. Geraldo abbate scriptus

PRÆFATIO AUCTORIS.

C sequitur nobilis maleries ejusdem mortis pretiosa 1. Corbeiæ laudes. Ecclesiæ Ires. Corbeiæ locus Siquidem sepultus, apud ecclesiam Petri principalu quantæ fuerit apud priores nobilitatis, quicunque principalem, medio jacuit loco, ante gradum cancelli laceat, lapides clamant non solum ad aures sed inferiorem. Signo est epitaphii lingua, sed non seetiam ad oculos posteritatis. Tres enim in ea princi pulturæ fit similitudo alia. Ibi diu redil cinis in cipales habentur ecclesize (42), in quibus corda lide nerem, carnis exspectans cum electis resurrectionem: lium sanctæ Trinitatis confessio bene possit unirc. donec illa generatio generationem pene integram Prima Pelrum præsert piscalorem, secunda piscatis generaret, et omnes lateret præler lilleralos, ubi lam Evangelistam Johannem, tertia evangelizalis Ste felix thesaurus requiesceret. Laluit diutius sepultura, phanum protomartyrem. Pulcher ordo ordinalus ut reliquum terræ calcalur ab omnibus : nemo utique a Deo. Non enim dixerim conditricem horum transeuntium, nemo orantium est adversus. Tandem Baltildem reginam, sed ejus, ut omnium bonorum, discrelor meritorum volens notificando magnificare inspiratricem Spiritus sancti gratiam.

sepulturam, per sepulti merilum lale fecil servum 2. Corbeiæ silus el amenilus. Proinde silus est suum glorificandi inilium. salubris et valde decens, lotius utilitatis amenitale

Cap. I. Mira sepulturæ ejus manifestatio, per eum lorens, usibus monachorum, utpole ad lioc quæsilus D

qui pedibus hæsil pavimento. et invenlus, omnino con veniens. Ex uno latere 4. Suffragia sanctorum, quibus lanlæ ecclesia: Somma fluvius præterQuil, ex altero coucurrens florent, quidam oralurus venil : el quia sic ordo Corbeia fluviolus vocabulum loco tribuit : sed illico exigebal, in primis principem Apostolorum requisicadens in Sommam, ubi dal, ibi perdit. Sicque vit. Quæsivil Pelrum, et invenit sancluin Adalarpratis, aquis et campis longe lateque palentibus, dum : invenit latentem , sed latendo regnantein. similis et dissimilis habetur Saxonum Corbeix, illius Inscius enim se prosternens super lumulum consescujus cum ista rector et sundalor exstilit sanctus soris, aures supernorum sibi conciliabat, quibus Adalardus.

poterat precibus et votis. Oravit, et est audilns ; 3. Cujus expeditis superius gestis et moribus vitæ, surrexil; nescio si exaudilus. Cumque signalo vullu

(42) Persiant bacienus tres illæ ecclesiæ, quarum nonicorum, quos Charitabiles vocant; tertia itidcni prima monachorum est; secunda paræcialis, et Ca paræcialis, omnes circa inonasterii muros.

discedere voluisset, pedibus hæsit pavimento, ac A nus (43), qui co tempore cxleris philosophabalus si clavis confixus fuisset. Slupuit miser, stupendo altius, quemque hujus signi lestem non sors misera, capit clamare miserabiliter : et quia pedes non sed cujus gregis pastor erat sanctus Richarins. polerat, vullum circumferre lacrymabiliter. Novitas Ante quem accedens Corbeiæ abbas Heribertus, rei plures cogit ad tumulum; monachos in primis innuit manu : silenlium quippe sibi indixerat sanstupentes, mirantes; sed gaudentes novitale signo clus Benedictus, si interruptis malutinis hymnuni rum; hominem videlicet non se posse movere, et cantarel, Te Deum laudamus. Abnuit ille, malutinos lamen slare sanum. Interrogabat illos si quis ibi re ianuit finiri debere : sicque rem laudibus omnes quiesceret, et interrogatur ab illis si qua criminis

celebrare. Faclum est, mulier laudantibus interest, conscientia torqueretur. « Scio, ait, domini, quia ipsaque suæ salutis lingua scientibus et nescientibus peccalor sum homo; sed succurrite inihi, quaso, hinc sacla csi. Omnibus quoque nola Corbeianis co!lprecibus, hinc consilio. » Fit ulrumque actulum ,

Iracia, integram dal fidem miraculo sana. oralur ab his : ille rem doclus voret votum sancto,

Cap.Ill. De manuuni mulieris cura:ione, merilis sancti scilicel Adalardo, fabricandi lumulum. Sicque a

confessoris et intercessione.

6. Mulier quoque erat in ipso cænobio Corbeix, semetipso ligalus, a quo tenebalur, sine mora est solutus. Oritur ulrisque lætitia, illi discedendi li- B quæ cum varia corpuris laboraret infirmilale, ila

digili hæserant palme radicibus, ut omnino desti. centia, monachis patroni sui magnificentia. Nec de

luta esset oflicio utriusque manus. Cujus contrafuit sancto ligandi solvendique præmium. Rediens

clionis spein ex integro ponens in sancluin Dei, enim ille decentem fabricavit tumulum, slaluens

cujus clementia mullos inlirmorum sæpe videbat ab insuper omnibus diebus vitæ suæ solvendi census

ipso mortis periculo revocari; quotidie veniebat diem anniversarium.

ad lumulum, et inter reliquos infirmos , Dei et Cap. II. De muliere contracta, el per sancti meritum a Deo curala.

sancti Adalardi implora bat auxilium. Cumque mul. 5. Haec igitur ligalio multorum posthac fuit solu

los multoties viderel sanos recedere, quibus ipsa tio. Es hac enim famosa occasione locus nulla

prior el intentior satagebat accedere; nullam inde coepit frequentari veneratione. Conveniunt sani et

incurrit desperationem, sed magis animabalur aid debiles; illi animæ, isti salutem corporis quæritan- petitionem. Imputabat enim peccatis suis quod miles. Inter quos contracla quædam, semper adja

nus efficas esset suä pelilionis. Pelivit ergo cl cens sepulturæ, vim viro Dei quodammodo videba- accepit : quæsivit et invenit; pulsavit et intravit. Et tir facere. Non nox, excepto prinuo conticinio, eam

quia non destilit, ut Chananæa, salva facta est in excludebal; non dies, nisi quando corpus alimentis C fide sua. Cum enim diutius misericordiam sancti recreabal. Vocabalur autem Clfiardis : el ideo sem

implorassul, et quotidie adjacens ejus lumulo imper ila præslo, quia incola eral Corbeiensis : adeo plora:ionis effeclum exspectaret, landem prima Docontracla, ut magis incederet portantium pedibus,

minica passionis Dominice, quod diu quesierat quam suis. Quod si deessent poriilores, non bipe Jem

feliciler meruit invenire. Stans quippe intenta mente gradicntem, sed quadrupedem scabellulis repentem

anle lumulum, ubi sanctum corpus erat lunulalum, putares. Deerat cætera spes salutem recuperandi, inter preces et lacrymas cæpit extendere nodos diexcepla post Deuin miseratione sancti Adalardi. Gilorum. Redditur libertati utriusque manus volu, Quadam igitur nocle, sicut solebat veniens ad til

jain quæque involare el revolare polest utraque mulum, lerrain capite, sed precibus petebat cæluin.

palina. Redeunt ad officium manus : restituitur Sedebat post orationem, quia slare non poterat :

sospitali, quod infirmila!e laborabal corpus. Sicque candelam lenendo, lacrymis et miseria sui psallen

glorificatio sancti, Te Deum laulamus canendo tium visus monacborum in se convertebat. Muliipli

refertur ad laudem Dei , el ut omnia referantur cabal orationem, quia non alius, sed suam quie.

sub testimonio, testis est idoneus lunc quidein rebai salutem. Tandem adfuit divina miseralio

puer, scd postmodum abbas Fulco , qui onus et

D quia interfuit amissi sui intercessio. Auditus ner

honorem Corbeiæ sor!ilus est Richardo abbale bu. vorum crepitus, nervis ad nervos, junc!uris ad

mariis exemplo. juncturas resilientibus. Sentiens mulier salutem Cap. IV. De elevatione sincli el succensione templi, per sancti Adalardi intercessionem , vocavit ad

et periculo regni. se bajulam suam retro eam residentem. Adit illa 7. Sed de his hactenus : modo dicendum quali. vocantem, et dicto citius invenit sanam et ere ter sit celebrala elevatio ejus. Ea leinpestale plu.a ctam slautem. Miranlur qui aderant, eadem pe incommoda Corbeiæ, sed regno Francorum plurina Lentes, jamjamque salutis suæ redduntur certiores. contigit irruisse. Corbeiæ enim principale lempluin Monachis quoque lanta accessit exsullalio, ul pro Sancti Peiri, diaboli invidia igne succenditur : oinlaude servi, Domini baudum fieri videretur eis in nis pene Gallia famis periculo ad dicitur. FungebaLerruptio. Sed intererat malutinis abbas Ingelram tur vice sua in regno Francorum rex Rolberlus,

(43) Monasterio Centulensi præfuit Ingelramnus post circa 980, cui successit Ingelramnus : nilio sæculi x, Ingelardum, qui ex Corb'iensi ascelerio assumptus, morluus anno 1015 Centulæ inonasticam disciplinai restitueral anno PATROL. CXLVII.

39

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »