Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

celebrabuntur; ita autem ut priores septem missæ A Natalibus, laudato Rubeevallis Martyrologio, ubi el vigilia solemniter pulsatis siguis omnibus persol sancti Geraldi confessoris memoria habeiur, Gevanlur; sacerdotum vero unusquisque pro eo septem raldi nostri laudes ex veteri poela, et ex Lisiardo missa perorabit; qui sacerdos non est, tria psalteria; prosequitur. Ferrarius vero in catalogo 'generali qui ad psalterium nondum pervenit, usque ad tri sanctorum eadem die Geraldum nostrum, cum Geginta dies septem psalmos quotidie canlabit; qui au raldo Auriliacensi, atque alium ejusdem nominis lem nescit, septies quotidie Miserere; qui vero nec abbalem Lemovicensem laudat; at Bucelinus licet Miserere, sepries quotidie Pater noster, , elc. Re nostrum Geraldum jam die 5 Aprilis consignasset, censenlur postea socieiates Silvensium inonachorum ejus tamen memoriam iterum repelit 13 Octobris. cum aliis ecclesiarum seu monasteriorum conventi Sed hæc persequi fusius nihil juvat. Fatendum cst bus, quas fusius hic persequi non vacat. Eam quam tamen præcipuam beati Geraldi festivitatem antiipse Geraldus cum Ojone abbale sancti Joannis quilus celebratam fuisse die 21 Junii, quod ca die Angeriacensis in capitulo Silvæ- Majoris iniil, refert sacrum ejus corpus e terra levatum fuerit. Id. constat Papebrochius in observationibus præviis ad ipsam ex lilleris Ollonis Aquitaniæ ducis , quas infra beati Geraldi Vitam num. 18, quam ibi cuique vi exhibebimus. Duplex ejus festun commemorat Sildere licet, sicut et nomina plerarumque ecclesia

B

vense Kalendarium : scilicet ejus obilus, ut modo rum quæ cum Silva-Majori precum societatem ha dicebamus, die 5 Aprilis, et Revelationis, dic 21 Junii. bebant. In his tamen aliquot menda amanuensium 21. Porto adeo celebris fuerat beati Geraldi, eliam errore irrepserunt; sic $. Maurilii... Usercensi, adhuc viventis, sanctitas, ut slalim post mortem Genevensi scriplum est , pro S. Maurini , quæ nemo dubitaverit eum sanctum appellare, ac rcabbatia est in dicecesi Aginnensi; Usercensi, id est liquias ejus ac lumulum venerari, etiam priusquam

Uzerche) apud Lemovices, et Generensi, vulgo a summo pontifice inler sanctos authentice relatus (S. Pé de Generez , in dioecesi Tarbeinsi.

fuisset. Id non solum ex utroque ejus Vitæ auctore 20. Geraldi obitum ad annum 1095 revocari de

constat, sed etiam ex Baldrico tunc abbale Burgubere, nemo, ut quidem videtur, inficiari potest.

liensi, postea archiepiscopo Dolensis Ecclesiae, qui I quippe disertis verbis habent secundæ Vite au

accepto beali abbatis, qui ejus amicus fuerat, mortis clor, Hugo Flaviniacensis abbas in Chronico Virdu

nunio, stalim, pro illorum temporum more, versus nensi scriptor synchronus accuratissimus, et auctor

conscripsit in varias Ecclesias transmittendos , in Chronici Malleacensis seu sancti Maxentii. Non mi

quibus Geraldum sanctissimum ) appellat, aitque nus certus videtur esse dies ejus mortis, cum in

с

eum precibus, ut alii defuncti , non indigere; quin utraque Vita ipsis Nonis Aprilis vir sanctus ad

et eumdem , ut sibi aliisque viventibus subvenire superos evolasse dicalur; nec dissentit Hugo Flavi

non dedignetur, exorat. Aliquot ex istis versibus huc niacensis, qui habet.anno 1095, feria quarla, die

proferre nemini fore ingratum censemus. Cxteros qui Nonas Aprilis, a noctis niedio usque ad auroram legere volet, adeat, si libet, Chesnium lomo IV blellas e cælo cadere visas suisse; lum subjungit : Historiæ Francicæ scripiorum.'

Eadem nocle Giraldus abbas Silvæ-Majoris mi Cum pro defunctis soleant orare fideles, gravit ad Dominum. » Id tamen die sequenti conti Proque sibi charis perpetuent lacrymas; gisse scribit auctor Chronici Malleacensis, qui san Pro Patre Geraldo nihil est utriusque necesse, cli Geraldi mortem et stellarum e cælo casum VIII. Qui cæli civis incola vixit humi. Idus Aprilis consignat. At ei non solum Hugonis, Silv:c-Majoris jacet hic sanctissimus abbas, sed et utriusque Vitä sancti Geraldi scriptoris Abbatum splendor, et monachile decus. præferenda est auctoritas. Et quidem hac ipsa die Gallia, congaude Geraldo, quem genuisti, memoratur in vetusto Necrologio monasterii Sancti Ac cineres sanctos hic venerare suos. Petri Carnolensis. In Necrologio Corbeiensi , quod Ora pro nobis, Geralde, Paler reverende : non multo post ipsius Geraldi obitum exaratum est, D Non opus est pro le nos aliud petere. hæc leguntur: « Nonis Aprilis obiit Geraldus Stephani 22. Procedente tempore cum miracula ad beati Silvæ-Majoris abbas et monachus nostræ congrega Geraldi lumulum frequenter fierent, visuin est operæ lionis. » Eadem die festivitas ejus in velus:o Silvæ pretium sacrum ejus corpus, ne qui, ut innuere Majoris Kalendario præescribitur. Hinc merito Geraldi videtur secundæ Vilæ auctor, ipsum surarentur, nomen Hugo Menardus in Martyrologio Benedictino alio transferre, ( ubi secretius et tutius haberelur.) die 5 Aprilis consignavit, ubi « magnae patientize el Id lemporc Petri septimi abbatis, qui olim beati humilitatis vir » appellatur; qui vero ejus memoriam viri discipulus et capellanus fuerat, factum fuisse ad alios dies revocarunt, huic bealum virum cum narral uterque Vitä auctor, convocatis ad hanc aliis sanctis cognominibus confudisse videntur. Quod solemnitatem episcopis, abbatibus et aliis viris potissimum contigisse non dubitamus die 13 Octo nobilibus. Non tamen in sanctorum numerum pubris, quod hac ipsa die sancti Geraldi Auriliacensis blico decreto relatus est Geraldus ante sæculi xil apud Arvernos, proindeque in Aquitania, comitis ce finem. Tunc quippe duo monachi Silvæ- Majoris leberrimi in vetustis Monumentis memoria fiat. Romam adeuntes, pontifici, qui lunc Cælestinus III Hinc Molanus hac ipsa die in sanctorum Belgii erat, lilleras obtulerunt , ab archiepiscopo Burdiga

lepsi aliisque provinciæ episcopis, abbatibus et viris A Cælestinus anno 1191, mense Aprili, in Clementis nobilibus scriplas, quibus Geraldi sanclilas assere HII defuncti locum substitutus fuerit. Hem pontifex retur, quam incorrupti morcs dum viveret, el infi paulo post, id est vi Idus Maii ejusdem anni, inpita propemodum miracula ab eo tum vivente tum diclione xv, Petro abbati (qui totum hoc canonizadefuncto patrala inconcusse approbabant. His exa tionis sancti Geraldi negotium præcipue curaverat) Ininalis ac ponderalis, ac nonnullorum episcoporum ejusque fratribus amplissimum diploma concessit, quo Gallicanorum, aliorumque qui forte tunc Roma omnia privilegia e! bona, quæ ibidem recensentur, aderant, lestimonio comprobalis, sancivit pontifex monasterio Silvensi asseruntur et confirmantur. Geraldi nomen in sanctorum catalogo esse ascri 23. Scripsit idem pontisex Olloni Aquitania bendum, ejusque festivitatem deinceps in provincia duci, ul eum faceret certiorem de beati Geraldi caBurdigalensi fieri celebrem voluit, dalo diplomale, nonizatione, invitarelque eum ad celebrandam lanti quod hic exhibemus, quod hujus canonizationis viri festivitatein, Has Cælestini litteras videre non gesta clarius exponat.

licuit, sed præ manibus habemus duas ipsius 0110« COLESTINUS episcopus, servus servorum Dei, uni nis ea de re epistolas, in quarum prima archiepiversis Christi fidelibus per provinciam Burdigalensem scopos, aliosque Aquilaniæ prælatos monet, ut festiconstitutis, salutem et apostolicam benedictionem. B vitatem sancti Geraldi in suis synodis promulgent;

< Sicul phiala aurex vdoramenļorum plenæ ora in altera vero suis ipsius officialibus mandal ul uniLionibus sanctorum (Apoc. v, 8) in conspectu Akis versis ad festivitalem sancti Geraldi, et ad nunsimi, ad expiandam criminum nostrorum corru dinas quas ea occasione omnino liberas concesserai, preiam odorem suavilauis emillunt; ila saluti no

convenientibus securitatem omnem procurent. Ha; stre plurimum credimus expedire, si eorum in terris clenus hæ lilleræ servantur in Archivo Silvensi, ubị celebrem habeamus, memoriam , ipsorum merila sic habentur : solemnibus recolendo præconiis, quorum in cælo v Olho dux Aquitaniæ, comes Pictaviæ, venerabillsperamus intercessionibus assiduis adjuvari. Sane bus viris archiepiscopis et episcopis, aliisque Eccum dilecti filii G. el P. monachi Silva-Majoris ad clesiarum prælatis in ducatu Aquitaniæ constitutis, sedem apostolicam accessissent, et de sancta cons

salutem. Sciatis quod dominus papa significavit mihi versationc, vita el meritis beali Geraldi, ipsius mo per litteras suas sanctum Geraldum primum abbas nasterii fundatoris, tam per litteras venerabilium tem et fundalorem monasterii Silvæ-Majoris, multis fratrum nostrorum Burdigalensis archiepiscopi et

et magnis attestantibus signis ejus et miraculis, in suffraganeorum ejus, quam aliorum, abbalum vide

cælo jamdudum gloria et honore coronalum, nuper licet el nobilium , nos plenarie instruxissent, et

C de consilio et ex decreto Romanæ Ecclesiæ ob meplurima certe indicia eorum nobis el fratribus obtu rilorum ejus atque virtutum insiguia quæ fecit per lissent, et per venerabiles fratres nostros Rotho illum Dominus, ab eadem Ecclesia Romana canonis magensem archiepiscopum, Calalaunensem episco zalum, et in Catalogo sanctorum annumeralum, pum, et quosdam alios, (qui miracula quæ Dominus præsentibus quamplurimis archiepiscopis, et episcoper illus sancti viri merita operatur plenius cogno- pis, aliisque Ecclesiarum prælatis, ipsiusque festum verunt,) certiores fuissemus effecti; auditis eliam cum devoto laudis obsequio Romæ solemniter cele virtutis ejus et miraculorum insigniis, et quod inter bralum, mandans mihi quatenus festos ejus, ut carnales spiritualem, inter homines etiam angelicam ipsius merilis debeam et intercessionibus adjuvari, conversationem habuisset, ipsum, qui corporaliter devote celebrem, eumdemque Dei sanctum sincera dissolutus cum Christo esse meruit, (ne debilo

colam el venerer devotione, atque alios. exemplo el ipsius bonori et gloriæ quodammodo videremur hortatu meo.ad hoc ipsum inducam. Mandatubi ergo detrahere, si sanctificatum a Domino permitteremus apostolicum devote in hac parte suscipiens et reveulterius devotionis humanæ veneratione carere) de renler amplectens, rogo vos quatenus in synodis fratrum nostrorum consilio canonizavimus , el vestris et in ecclesiis et conventibus hoc ipsum fide

D decrevimus ipsum in sanctorum catalogo nume.

libus vobis commissis ob reverentiam ejusdem sancti randum. Cum ergo lucerna ejus sic arserit in hoc denuntietis faciendum et diligenter observandum, mundo, quod per Dei gratiam jam non sub modio, ut pro nobis omnibus intercedat ad Dominum. scd super candelabrum (Luc. x1, 33) meruerit collo Omnibus autem, quicunque ad visilandum sanctum cari, ut in se ardens per opera charitatis, luceat corpus ejus el ad dies festos ipsius, sive ad feriam aliis per exemplum : universitatem vestram rogamus, el ad nundinas venerint, quas concedo eidem momonemus, et auctoritate qua sungimur præcipiendo nasterio penitus liberas, et ibi constituo celebrandas mandamus, quatenus ad venerationem ipsius devolc singulis annis in die Revelationis (S., Relevalionis) ac salubriter excitati, ipsum festivitale solemni, ejus, quarto die anle Nativitatem sancti Joannis constituta die, annis singulis excolalis, ut idem Baplistæ, universis præsto plenam securitatem eundo orationibus votivis pulsalus, pro nobis apud Domi et redeundo, mandans universis senescalcis, præposinum intercedat.

lis et ballivis meis, ut feriam, cum requisiti fuerint (Datum Laterani v Kalendas Maii,pontificatus nostri a fratribus ejusdem monasterii, faciant mandari et anno vu, , id est anno vulgaris äræ

præconari; et liberiales et securitales constitutas

MCXCVII

cum

observent inviolabiliter, et faciant ab aliis similiter A oflicium publicum in ejus honorem celebrari inobservari, i

cæpit. 24. Similes litteras idem Ollo ad suos officiales 26. Et quidem de lectionibus, antiphonis et aliis ea de re scripsit.

divini officii precibus, id certum est ex epistolis « Otho dux Aquitaniæ, comes Pictaviæ, omnibus Stephani Tornacensis episcopi, viri pietate et dosenescalcis, præpositis et ballivis suis in ducatu clrina tunc celebris, qui ad hæc in sancti Geraldi Aquitaniæ constitutis, salutem. Sciatis, , etc., ut in honorem componenda ab abbale el monachis Silvæprioribus litteris. ( Rogo vos qualenus eumdem Majoris sollicitalus, eorum precibus assensum presanctum pro salute vestra exemplo mei debito ho. buit. Id ipse testatur Stephanus, epistola 277, e ad nore veneremini, ut pro nobis omnibus intercedat ad abbatem et capitulum Silva-Majoris » scripta. In Dominum. Vobis etiam el universis senescalcis, sequenti vero, quæ male i archidiacono Burdigapra'positis et ballivis meis firmiter præcipio, qua lensi 1 inscribitur : nam scripta est ab ipso archilemus cum requisiti fueritis a fratribus ejusdem diacono ad Stephanum, ut ab eo, nomine abbatis et monasterii, feslum ipsius Sancti el feriam in die monachorum Silvæ- Majoris , imo tolius « diæcesis Revelationis cjus quarla dic ante festum sancti Burdigalensis, ' poslularel, , ut secundum gratiam , Joannis Baptistæ faciatis in locis a me vobis com- B quæ e data erat , ipsi, « in antiphonis super psalnios, missis mandari el præconari. Omnibus autem qui et in responsoriis super lectiones, et in prosa et cunque, etc. Mandamus vobis ut libertales et securi collecta olliciaretur. » Quod cum exsecutus fuisset tales constitutas inviolabililer observelis et facialis Stephanus, idem abbas el lolus monasterii convenab aliis firmiter observari. Tesle me ipso, apud Va lus, transmisso ad Stephanum baculo cypressino in Siltum, nono die Martii. ,

xenium, gratias ei quam maximas relulerunt, eique 25. In his lilleris innuere videtur 0110 festivi s fraternitatem monasterii in generali capitulo 1 lales sallem duas, « festos » quippe appellal, in beali concesserunt, id est consortem cum fecerunt omGeraldi honorem jam lunc celebrari solilas fuisse, nium bonorum operum, i lam in vita quam in sed quo institutæ fuerint non memoravil. Cerle a morle, , quæ a Silvensibus monachis fierent, ita ut yero aberravit. P. Papebrochius, qui existimayit post ejus moriem cædem preces pro eo solverentur Cælestinum pontificem, in ea bulla, quam supra re quæ pro fratribus ejusdem monasterii solebant fieri. lulimus, archiepiscopo Rothomagensi et episcopo Ca Hæc fusius in epistola eorumdem inter alias Stctalaunensi in mandatis dedisse, ut festum beati Ge- phani, num. 279. Oslicium vero ab ipso Stephano raldi constituerent. Nihil enim ea de re habet Cole compositum, id est lectiones, lymni, collecta et slinus in bulla laudata ; nec instituta ab eis die C unum responsorium in cæterorum specimen editum Xui Octobris festivitatis, ut ille arbitralus est, ullum est Parisiis anno 1679, ad calcem ejusdem Stephani superest in antiquis, allt l'ecentibus Silvæ-Majoris epistolarum, quas notis et observationibus illusliaBreviariis, Martyrologiis aut Necrologiis vestigium, vit R. P. Claudius du Molinet, canonicus regularis Mullo verisimilius cst illas Deali abbatis festivitales congregationis Gallicanæ. ab archicpiscopo Burdegalensi, aut sane ab omnibus

27. Cæterum archidiaconus Burdigalensis in Aquitaniæ pra:sulibus promulgatas fuisse in aliqua epistola, quam modo laudabamus, non solum Gesynodo provinciali, lamelsi, ut quod ea de re senlio raldi sanctitatem pluribus extollit, verum etiam mo. ingenue dicam, crediderim potius ambas beati Ge nachos Silvenses laudat, quod cæteros ejus ævi raldi festivitates, depositionis scilicet ejus, ci releva viros religiosos regularis disciplinæ observantia et tionis seu translationis, ante sancti Geraldi canoni. ordinis vigore antecederent. Ejus verba proferre juzalionem celebratas fuisse, maximo saltem populo vat in beati abbatis ejusque filiorum honorem. rum concursu. Cuin enim ex ulraque ejus vila cer Beatus Geraldus de partibus, » inquil « Gallicanis lum sit populos ad ejus lumulum etiam ex dissitis trahens originem, cujus vita coram hominibus lauIrgionibus frequenter convenisse, haud dubium quin dabilis floruit, et speciosa preliosaque mors in con

D id polius serei in anniversario ejus depositionis, aut speclu Domini signis allestantibus radial, et miraccrle Translationis (quæ quidcm translatio celeber culosa refulget. Qui ad partes Burdigalenses accefima sucral) quam aliis dicbus; licet cnim beali viri dens monasterium Silvæ-Majoris et a primo lapide festivitates nondum publico oflicio in ejus honorem fundavit, el regularibus disciplinis reformavit hoc edito celebrarentur, his tamen laudalis diebus, uti anno a domino papa Rom: debita missarum solemconjiccrc est, memoria ejus solemnis fiebat, qualis nilale authenticaliis, in Catalogo sanctorum meruit Jiodieque in plerisque ordinis nostri monasteriis ex ascribi. Qualiter autem per Dei gratiam in prædicto antiquo Patrum nostrorum institulo fieri solet, in monasterio super communes regulas monachorum quibus primorum abbatum el fundatorum anniver ordo vigeal et ferveat, præconio famæ fidelius el saria solemnissime singulis annis stalis diebus cele eficacius quain styli officio vestra magnitudo polebranlur. Hæ itaque solemnitates, quæ primum, ut rit edoceri. , Eosdem laudat Elias, qui tunc lemquidem nobis videtur, ad simplicem beati Geraldi poris Burdigalensis erat archiepiscopus, quod spirimemoriam observabantur, eo canonizalo, in veras lualibus semper essent intenti. Scimus, »'inquil in festivitates transmutala sunt; atque lunc primum charta donationis ecclesiic de Campanias, i el er,

conversatione frequenli, quam circa vos habuisse A Geraldum, abbaliam Silvæ-Majoris, et suit ibi mul. dgnoscimur, indubitanter agnoscimus, vos tanquain lum honorifice et solemniter receptus. Sunt ibi mospirituales viros quæ Jesu Chisti sunt amplecti sem nachi nigri, el est locus multum insignis, ct quia per el quærere, et in iis quæ ad opera charitatis non comeduntur in corpore abbaliæ carnes, domirespiciunt vos jugiter exerceri, , etc. Idem ferme nus cum suis sociis comedit supra porlam, el comeoccurrit in variis chartis, quas non vacat singil dit ibi carnes. Et venerunt ad dominum quidam latim laudare. Sed prælermillere non licuit insignem monachi inhibentes abbalj Sancti Sulpicii, ne carnes locum instrumenti visitationis a Simone Bituricensi comederet ibi, quia ipse faceret contra constitutioarehicpiscopo anno 1284 per provincias Bituri nem ordinis sui. » Hic erat etiam extremis istis eensem et Burdigalensem factæ. Ibi enim refertur

temporibus monachorum Silventium fervor. Porro quod cum archiepiscopus ad Silvam-Majorem acces monasterium Silvæ-Majoris eliam nunc celebre subsisset, coactus fuerit supra monasterii januam com sislil, nostra congregationi Sancti Mauri unilum, medere, quod intra loci septa carnibus vesci non ubi inter alia sacra cimelia servatur corpus beari liceret; imo, ut ibi additur, cum monachi rescivis Geraldi, in veteri theca laminis æreis et stalois sent abbatein Sancti Sulpicii cum archiepiscopo ad deargentatis ornata inclusum. Sacrum vero illius mensam sedere, et cum eo carnes comedere, hanc B caput a reliquo corpore sejunclum in vas argenteum, regulie infractionein ægre lulerunt. « Venit, » ut in ejus elligiem referens, ab aliquot annis illatum ip-o instrumento legitur, « dominus apud Sanctum.

estas

VITA S. GERALDI ABBATIS.

ne

1. Auctoris ætas. Christiane religionis habitum A sed ad Dei gloriam facta est hæc descriplio : nemini gerens , omnium Dei fidelium cupiens saluten, aulem grave videatur vel indignum, lantum Spiritus universze Ecclesiæ salutem in Domino. Quoniam sancti habitaculum vocari sanctum, quia si cognovit video multa præteritis acta temporibus chartulis et secit justitiam, el vidit mirabilia magna et excommendata , oblivione deleantur, placuit oravit Altissimum, sine dubio inventus est in numero quoque, ut quie facta diebus nostris sunt, nostri sanctorum. Quicunque hæc legerit vel audierii, oflicio ingenioli ad posteros transmittantur. Si ignorantiae scriptoris ignoscat, et non quali stylo, enim illi patres nostri , quæ solius jactantie sed de quo ; per quem factum sit opus (allendal, causa fiebant , tanto sudore nobis curavere no ell artilicem codicis non requirat. Nemo enim lificare, quanto magis nos quæ Dei sunt , ne sanum sapiens phalerata verborum figmenta (al., silentio deprimantur, debemus elaborare. Igitur concinentix) debet altendere, sed ulrum catholicum eoruin exempla in bonum nobis verlamus, et quod sil, quod attendit mentis intuilu subliliter perspiilli ad humanum favoren, nos ad gloriam faciamus cere. Istius vero veritalis Deum imprecando leslem, divinam. Aggrediamur itaque quod incæpimus veniamus ad narrationem. enarrare, et non nobis dulce sit amplius accepto

2. Geraldus Corbeice natus. Ibi in monasterio edu. opere evagari. Primum quidem factorem omnium C calur. S. Nicolao similis. – Geraldus igitur Corbeix et Redemptorem deprecamur, ut nobis mare lan parentibus non ignolis oriundus, in ipso Corbeix tum ingredientibus manum dignetur porrigere ,

cænobio ad Deo serviendum a parentibus est traquatenus qualiter beatissiinus Geraldus, Silvæ-Ma ditus, ubi sic in sancta conversatione pueriliæ suæ joris abbas primus, in ejus vitæ exsilio vixerit, annos exercuit, ut ab hujusmudi delectationibus quantasque tentationes ei antiquus hostis intulerit, quas amplecti solent pueri omnino alienus viderequamque fortiter contra ejus lentamenta , auxilio lur, et ab omnibus qui in hoc eodem cænobio erant munitus divino , pugnaverit, quantamque miseri- amplius quam coetanei sui diligeretur. Hunc amacordiam ei Dominus omnipotens contulerit , si non barit pueri, quia pueros ad omne bonum invitabal : ul deceret, qualicunque saltem modo explanantes, hunc juvenes diligebant, quia in eo lotius probitatis charitatis carina subvecti ,' velificante side, sancti et patientiæ exempla capiebant : illum senes miraSpiritus gratia carbasa nostra perflante, per justi bantur, quia cum ultra sur ætatis vires enili spetiæ semitam ad portum salutis valeamus pertingere. culabantur. Quid ultra ? Ila ab omnibus qui in Proinde lector imitetur in Dei servo constantiam, cænobio erant, tam monachis quam laicis diligebain infirmo patientiam, in patiente longanimitalem, tur, ut Deus in eo omnipotens et mirabilis prædiin longanimitate irremissum tenorem; nec præju- D caretur. Nec mirum ; quia quem Deus gratia persudicet nimietalem in dictis, quia nec digiti scripto, derat, necesse erat ut ab omnibus amarelur. In nec lingua valet ul est exæquare verbis; maxime humilitate quippe persistens, quæ custos materque cuin idem vix ea voluisset referre, ne utique ad virtutum esse probatur, obedienti scilicet armis laudem suam videretur proferre. Non ergo noletur munilus, illum sequi sludebat, qui usque ad morin eo aliqua falsæ laudis opinio, quia non ad suam, tem crucis Patri obediens (Philivo. 11) in hujus vilæ

exsilio descenderal. Vere puer Altissimi clicclus, A clansiro cgress:is, et ad publicum produclus, muli's in quanluin polerat, Jesum in se mirabilem osten exemplum probitatis futurus, custodiam sibi Spiridebat. Quis unquam Dei mirabilia satis polerit ad ium sanctum constituit, qui eum ab omni concupimirari? Nihil enim est Deo difficile, vel in paucis, scentia sæculari immunem extorremque custodivil. vel in majoribus sicut placuerit operari ; quia sive Nam quocunque se verleret, ul in monasterio sopuer, sive in quacunque alale, necesse est omnes, litus eral, jejuniis et orationibus, ut icmpus et si voluerit el juverit, ei omnino famulari. Audivi hora patiebatur, intentus, omne psalmodiæ pensum, mus sanclum Nicolaum ad malris adhuc ubera ne aliquando quod Dco promiseral deficeret , redpendentem , quarta et sexta feria semel in dere conabalur ; cum vero ad matris grenjum die mammas bibere, et hac vice contentum expleto diligenter responso remeabat, parvipendens lola die perseverare ; ct Dei opera consideran quæ furis videral, vigiliis et orationibus el jejuniis les non possumus conticere : hunc vero puerum carnem sortiler allligebat. nostris temporibus adeo benedictum lalem sc omni 4. Mirandis miranda succedunt. Sic sæcularibus bus exhibere, ut ab omnibus amarelur, audientes, negotiis inerat, ul custodiam mentis non amitteret : non ausi sumus Dei mirabilia non prædicare. Lau sicque jejuniis el orationibus invigilabal, ul lamen demus Dominum in sanctissimo Nicolao, magnifice- B ecclesiæ utilitatibus usquequaque discurreret. Si mus etiam eum in lioc puero, lam mirabiliter sancti dictis evangelicis altendimus, non est mirandum : Spiritus gratia repleto : non autem illum sancto prɔmisit enim Deus omnibus in eum credituNicolao audemus æquiparare, sed in utroque Dei ris se presto adfulurum; dicit enim in Evangelio : mirabilia volumus prædicare. Mirabilis enim Deus in Nolile limere, vobiscum enim sum omnibus diebus sanctis suis (Psal. Lxvi), et nunc semper, ci per vilæ vestræ usque ad consummationem sæculi (Matil. infinita sæculorum sæcula.

XXVIII). Et alibi : Confidile , ego vici mundum 3. Fulconi abbali charus. Exterioribus præficitur. (Joan. x). El iterum : l'enile ad me, omnes qui

Temporibus autem illis, legibus mortis inviden laboralis el onerati estis, el ego reficiam vos ; et dilibus, abbalem Richardum (1) Fulco rjusdem sedis scile a me quia milis sum et humilis corde, el inveet honoris sortilus est hæredium. Postquam vero nielis requiem animabus vestris. Jugum enim meum prædictus puer adolescentiæ annos ingressus esi, suave est el onus meum lere (Mailh. Xi). Quas voces non oblitus quæ in pueritia gesserat, ad alijora se Dominicas adolescens supradictus intelligens, deextendit; el de virtute in virlutem Dei auxilio con volus acquievit, et ad eum ul ca promissa compleret scendens, omnibus bonis se formam el speculum gaudenter accurrit. Superbiam ct pompam sa'culi exhibuit. Justificationes Domioi adolescen:ulus non

С

omnino derelinquens, ejus se lolum præcepto huobliviscens, ab ipso, ut viveret, intellectum expele miliavit, et ut ovis mansuelus, Domini institutionibal, qui cum loto mentis affectu quærentibus dat bus nih:] hesitans mancipavit; cujus tanta fuit afluenter, el non ia.properat. Verc quidem unus ex erga abbatem sulojectio, ut omnes præcelleret erga agricolis, quibus vines commissa cura Dominicæ, eum abbatis dilectio : sicque licet impar, honor par qui fructum Domino sun congruo reportavil in tem lamen onus (Boll., oneri] eral , dum usquequaque pore, talenti etiam commissi die noctuque inces

præsens esset , sicuit se habet illud minis'erii santer meditans lucrum; et illius incrtis servi, qui

genus. domini sui pecuniam abscondit, meluens vehemen 5. Nimium faligalus. Capitis dolorem incurrit. ter clogium, felix non desistebat exercere negotium : Et quia locus erat aliquantulum destitutus, penuria qualenus domino suo, dum voniret, multiplicalum

temporum (2) et tempestate bellorum, cæpit abbas reportare possel talentum (Malth. XXI, *xv). Cum omnibus boris omni ingenio instare ad relevandum. autem abbas sub quo degebat, videret eum ita, ut

Non nox, aut æstus diei, aut hora edendi aut bibendi diximus, ab omnibus admirari, secum cccpit ut sa remorabalur eos ab utilitate loci, mulala est omnis piens meditari, quia in eo si viverel , boni aliquid 1) pristina consuetudo, aliquando horam præveniendo, excusaret; et Deum, cujus videbat quod erat do

aliquando jejunium protelando, aliquando plus solito, num, devote deprecari , ul conservarelur et in me

aliquando minus sumendo, el insuper naturam dorlius proficeret. Denique eum ad se asciscens, miendi inæqualiter transgrediendo : quod nequafamulatuique suo ut monachum addicens, cæpit ut

quam fieri potuit sine gravi periculo. Hac crgo musolitus erat quocunque pro ecclesir. suæ responsis

talionc uterque magnam infirmitatem incurrere; sed necessarium habebat percurrere, eum sibi adjuto majorem juvenis , quia immaturior eral moribus et rem, et in quibus polerat providum consiliatorem, ætate. Talem enim el tantam infirmitatem incurrit, deducere. Bone indolis adolescens corporaliter qualem et quantam nullus hominum explicare possil,

(1) Richardum beatæ, alias selicis memoriir, abbatem appellat ipse Geraldus in lib. | Mirac. S. Adalhardi, ubi plura de eo habentur, supra siec. IV, parte 1, pag. 361 ei seqq. Fuico ei successit annó 1048, rebus præclare gestis celeberrimus ; anno scquenti concilio Remensi sub Leone IX intcrluit.

Eum multi ad annum 1097 pervenisse pularunt. At Evrardus, ejus successor, concilio Compendiensi interfuit anno 1085.

(2) De his ipse Geraldus lib. 1 De niraculis S. Adalhardi cap. 3; qui liber editus est sac. IV, parlei, p. 358.

« VorigeDoorgaan »