Pagina-afbeeldingen
PDF

Germani ignem terque quaterque supponere nitentes A orantibus ad dexteram sita erat, tredecies totiusque fratrum ab exsulatu reversa fuit, gestum est, silentio A gustms in ejus corpore discerni poluerit. Sicque dif

cum defecissent, eas incendere amborum meritis non valentes, claustra eju$dem Cellæ tamdem egressi, horreum quod ibi erat juxta positum cremaverunt : ex quo tantus flammarum globus aeris alia petens ascendit, qui quasdam arbores ultra etiain jam dictam Cellam virenles ii»cenderet, ipsas vero ecclesias intactas integras ut erant relinqueret. Cum insuper ventus australis validissime flaret, totumque fere incendium eamdem in partem projiceret , illico septentrionalis e regione spirans intumuit : atque in alterius partis latus australem mira conversione reflectens, omnem vim pariter retorsit. Ita mirabilis Deus, qui famulos suos secum fulgenles in cœlis semper mira communi pietatis gratia operatur in lerris. CAPUT VII.

Cum igitur sabbato paschali diffusa navium classis Parisius, ut supra relatum est, pervenisset , in crastinum cum suos jam sol lucifluos emitteret ra«dios propria totum illustrans lampade mundum, e navibus prorumpentes, ipsam civitatem, ut præuwisimus, vicinaque suburbana absque habitatoribus repererunt : ingressique monasterium beatissimi Germani , Dei fanum residuumque ecclesiæ , quod securitatis damno remanserat apparatum , contaminare, pollutisque manibus cœperunt destruere. Sed quia Domino miserante nec il)i virtus defuit ejusdem sanctissimi Patris, minime debent reticeri, quæ tunc illic totius mundi Creator ad laudem sui nominis gratia ipsius pontificis oslendere dignatus est miracula. Quæ quia nemo nostrum interfuit, penitus ignorabamus : postea lamen a fidelibus missis Ludovici Bejuvariorum regis, Kobbone videlicel aliisque quos ad principem Nortmannorum Horich nomine legationis causa direxerat, ea cognovimus : qui nobis illa fideliter marraverunt, quemadmodum ipsi (ut testati sunt ) coram Horich præsentes ex parte viderunt, atque ex parte ab ipsis qui tunc in ipsa ecclesia, quando haec gesta sunt, simul aderant Christianis audierunt. Nam cum trabes ecclesiæ miserrimus ille populus, quia erant abiegnae , et idcirco habiles navigio, incidere tenlavissent ; tres ex maligno eorum numero ante aluaris crepidinem beati Stephani , invalidi totius virtutis robore ruentes ceciderunt, atque confracti incredulas Deoque odibiles amimas aliis timore perculsis exhalantes, perpetuas descenderunt ad umbras, ubi edax vermis eorum non morietur, et mimius eorum ignis non exstinguetur.

CAPUT VIII.

Cumque illud Dei templum a trabibus ita cessatum totumque simul depopularentur monasterium, accidit ut unus eorum etiam apud eos nefandissimus ad confessionem domni Germani strictum gladium polluta gestans manu ( mira quidem dicentur) deveniret, columnamque marmoream, quæ ibidem PAtiaol. CXXVI.

corporis adnisu veluti capulans hostem percuteret. Cui continuo ita manus dexteræ, qua columnam ipsam inciderat, virilitas evanuit, ut post illum diem ( quemadmodum idem Kobbo vidit, qui et eas incisiones nobis ignorantibus præsens ostendit) usque ad infelicem ejus ex hac vita discessum semper immobilis aridaque et ut fuerat extensa permaneret : manubrium vero ferri ita manu compaginatum inhæserat, ut nunquam ab ea aliquo ingenio vel arte nisi cum culis parte avelli potuerit. Qui tamdiu mimia vexatione compatientis corporis cruciatus est, donec miserrimam finiret vitam, plenus indignatiomis et iræ, manibus dæmoniorum devectus ad tartareas sedes cocyti fœtidumque lacum averni.

[blocks in formation]

Interea simulato languore, legationis causa dirigunt ad præcellentissimum regem Carolum, ut eos cum pace fideles suscipiens, ad propriam dato regni tributo redire permitleret patriam. His ita placitis, rege quidem nolente, principibus tamen quibusdam (ut fatebatur) muneribus læsis, Ragenarius dux eorum, cunctique principes ad regem, qui tunc in monaslerio Macharii Dionysii residebat, adducuntur : per deos, perque ea quibus maxime se protegi ac salvari putabant testanles numina vel arma, quatenus nequaquam ulterius vel fines sui regni nisi fortasse auxiliatores intrarent aut contingerenl. Qui ita dimissi atque pro sui evasione quam minime speraverant gavisi, pariter quo venerant accepta auri argentique imposita summa læti redierunt : sed revertentes, morbo quo in prædicta ecclesia perculsi fuerant quotidie deficientes cruciabantur, cruciatique nequissimas miserabiliter animas exspirabant, nemine quos secum habebant Christianorum hujusmodi plagam sentiente. In quibus omnibus Dei est consideranda potentia , ejusque pietas amplecienda, qui tam misericorditer salvat innocuos, tamque terribiliter sanctos suos mirificando punit pro

fanos. CAPUT XI.

Quid in eadem ecclesia , postquam major pars 33

premere non debemus. Necdum enim sacratissima beau viri ossa ad proprium fuerant reportata sepulcrum. Una namque noctium, custodibus ejusdem ecclesiæ dormientibus, antequam fratres ad referendas Deo laudes more solito excitarentur, auditur ab eisdem coram altari sancti Stephani strepitus dæmoniorum ingens, velnti hominum multitudo ad aliquid putaretur discurrens. Qui confestim surgen1es, et cum lumine totam ecclesiam circumeuntes cum neminem reperissent, intellexerunt fraudem fallaciamque dæmonum fuisse ; qui mimirum dolel)ant se expelli a sanctis sedibus templi, in quod, dum a perfidis permissum fuerat pollui, haud dubium quin aliquantulum juxta illud : Et pilosi saltabunt ibi (Isa. xu, 21), intrandi licitum habuerint. Postquam autem sacri ejtis cineres relati atque suo loco Christo favente sunt restituti , nihil tale in eadem basilica ipsius sanctitate promerente audiu um est. CAPUT XM. Siquidem Ragenarius dux auctorque totius memorati mali, ante profanum Horich Nortmannorum principem cum ingenti superbia veniens, ostendit ei quod secum binc asportaverat aurum argentumque multum : dixitque quod opinatissimam Parisius civitatem captam haberet; quodque mansiouem Germani senis, quæ in eadem terra decentissima haberetur, intrasset; insuper et quod omne Caroli regnum sibi ratione tributi subjugatum haberet. Horich auuem dum talia non crederet, jussit jam dictus Ragenarius partem incis e trabis monasterii domni Germani, seramque portæ Parisiacæ urbis ante eum in testimonium adiluci. Praeterea retulit ei quam bonam quamque fertilem uti omnibus repletam copiis invemisse terram : populum vero eam incolentem, ad dimicandum pavidum ac trementem : referebatque dicens quod majorem ibi mortui quam viventes haberent virtutem, nullumque invenerit sibi resistentem, præter Germanum senem mortuum. Hæc cum diceret, tremens illico ac pavens corruit in terram, :tque terrifica coepit voce clamare, Germanum coram assistere, eumque se baculo quem manu geslal)at graviter flagellare. Quod videntes Horich scilicet universique sibi assistentes, ipseque Kobbo Luduwici regis illuc directus legatus, ex hoc quod acciderat stupore nimio permoti admirati sunt. Isdem vero ltagenarius sic humiliatus ac repente contritus, aliorum manibus cito sublatus recessit. Qui maximis per triduum tormentis ignominiose afllictus, præcepit tandem unam auream suae similitudinis statuam fieri , atque per eumdem Kobbonem Germano seni deferri, spondens se, si evaderet, Christianum deinceps futurum, Deumque Christiamorum indubitanter crediturum; sed quia non erat ex ovibus Christi, idcirco quod petebat obtinere non meruit. Ita prorsus inflalus, quemadmodum nobis idem Kobbo manifestum fecit, ac totus turgidus exstitit, ut nec auditus, nec visus, nec odoratus, vel

fusis ad postremum visceribus medius crepuit, vitamque miserrimus mane finivit. Statua vero sacris oblationibus indigna, a quibus delegata fuerat retenta, veluti immundissima a mundissimo cordium inspeclore refutata remansit.

[ocr errors]

Sed-adhuc qualiter qui residui fuerant ex hac defecerint vita, prosequendo narremus. Ab eo sane die, quo monasterium almi præsulis Germani ingressi sunt, donec poenaliter cuncti interirent, ita, ut diximus, turgenti sunt (Kobbone teste) viscerum inflatione perculsi; quatenus omnis eorum cœtus etiam in patria quotidie moriens periret, praeter quos Horich postea jussit occidi. Timens etenim ipse ejusque optimates et populus pariter universus hujuscemodi morte pessima damnari, præcepit omnes qui residui erant, exceptis paucis fuga lapsis, quos nec mortis credimus evasisse exitium, decollari : eorumque capita veluti satisfaeiens m orbo, Christiano qui captivus illic erat populo tradi. Nain ita clades ingrassata Deo permittente sæviebat in plures, ut pene quicunque morbidum tangeret , exemplo eodem adlactus morbo et ipse deficeret. Insuper jussit cunctos captivos qui Christianitalis vocabulo censerentur, in regno suo perquiri, eosque cum l:bertate et honore aljsque alicujus contradictione in suam patriam reverti. Qui etiam hæc et alia ultra quam sint inserta dicebant. Nos tamen ea quæ a vi

C dentibus percepimus, solummodo ponere disposui

mus; magnum satis habentes, quod victoriam quam populi multitudo, communi obstante crimine, ex inimicis habere non potuit, beatus Germanus inclytus meritis, gloriosus miraculis, apud Deum tali donauis triumpho obtinere promeruit.

[blocks in formation]

gloriam famuli sui largiri diguatus est, quod etiam A jubilo exsultantes, innumeras Deo gratias referetuenda sint omnipotentis Dei judicia ; quanta sit A Hic esu Germanus, voluit quem maler in alvo

audientibus proficere credimus. Fuerunt itaque in eadem villa duæ puellæ, longo tempore sic febribus valde vexatæ, ut vix jam pedibus incedere valerent, quibus nec ulla medicinæ ars eatenus potuerit subvenire. Quæ cum fiducia magna ad eamdem ecclesiam in qua sanctissima ejus membra posita erant pergentes, petierunt a custodibus ut saltem sub tanti pontificis venerabile corpus eis transitus præberetur. At illi fidem illarum plenam considerantes, promiserunt eas sicut humili pelel)ant prece transire. Nec fides præmium distulit. Ita sane ipsius sancti corporis transito feretro ab eadem infirmitate mox curatæ sunt, ut nullam exinde molestiam per idem tempus ulterius paterentur. Ergo mirabilis Deus in sanctis suis, qui non solum eos in præsenti gratiarum donis mirificat, verum et post mortem tantis beneficiorum muneribus eorum meritis largientibus præstitis miraculorum glorificat signis.

CAPUT XVI.

Post hæc vero cum ejus sacratissimum corpus a supradicta villa Cumbis ad monasterium reportaretur; quod tunc in via actum est manifestare placet in populis. Tanli denique præsulis beatissima membra monachis cum laudibus et hymnis ad proprium referentibus locum, contigit ut cereus qui præferebatur ardens, validissimo flante vento, etiam in laterna in qua positus erat, exstingueretur. Dumque «cum equo ad villam quis propter ignem qui rursus

[ocr errors]

debuisset accendi ire voluisset, cœlitus effulsit, ut C

omnibus qui aderant, tanquam exstinctus non fuisset, in eadem laterna rutilans appareret. Unde ad hujus rei testimonium in eodem loco a fidelibus crux lignea a ponitur: ut quod ibi tunc gestum est, quodque priusquam ad mona-terium perveniretur geminatum miraculum, a transeuntibus futurisque non iguoretur generationibus. CAPUT XVII.

Ventum est autem non paucis sanatis infirmis cum magnificentia et honoris obsequio ad Theodasium b ejusdem sancti villam : unde sequenti die comitantibus rursum virtutum prodigiis gratanter egressi, venerunt psallentes rectoque itinere gradienles usque ad fluvium qui vulgo dicitur Biber °. Quo transmisso venerabilis præsul et abbas ipsius monasterii domnus Ebroinus obviam venit, inultique utriusque sexus, diversi gradus et ordinis cum crucibus et cereis, reliquoque sanctissimo apparatu cum eo: plebs quoque civitatis villarumque circumquaque non modica, cum omni alacritate ac devotione cordis universi currentes. Nam clerici magna cum voce Deum laudantes, singultu interdum quatiente psallebant : populi autem nunc præ immenso gaudio lacrymas fundentes, nunc vero præ cordis

a Crux ista inter Quinciacum et Willam-Novam S. Gregorii collocata dicitur.

b Tlieodasius, Thiais, viciis hactenus cœnobio Pratensi subjectus, altero milliari supra urJ)em, haud

[ocr errors]

bant. Nec uberior moestitiæ fletus in transmigratione, quam lætitiæ exstitit in reversione. Præfatus itaque antistes, aliique ad hoc delecti sacerdotes nobilesque viri, sacratissimum ejus corpus propriis humeris vicissim gestantes, reliquis omnibus ante et post feretrum cum laudibus et hymnis tripudiantibus bajulantiumque vestes atlingere festinantibus, ad propriam deportaverunt ecclesiam. Cumque ad primam monasterii portam pervenissent, cœperunt hymnum Te Deum laudamus, te Dominum confitemur, cœlo resonante ante ipsum decantare, ponentes eum super altare sancti Stephani in eadem ecclesia principali. Ubi tandiu mansit, donec translationis ejus festus dies, quæ octavo Kalendas Augustas celebratur, adveniret. Tunc accedens memoratus abbas domnus Ebroinus episcopus, tulit illum, et collocavit in suo sarcophago cum metu et nimia diligentia, benedicentibus universis qui aderant ac laudantibus Deum.

CAPUT XVIII.

Denique postquam ejus sacratissimum corpus in suo est collocatum sepulcro, illam visionem silendo præterire non debemus, quæ cuidam fratri nostro in eodem cœnobio quadam nocte revelata est. Videbanlur enim illi in sopore posito omnes fratres ipsius monasterii stantes in choro vestibus induti solemnibus, loquentes ad invicem quasi de his quae. acciderant malis : respicientesque contra orienlalem ejusdem ecclesiæ partem , viderunt beatissimum Germanum veluti in habitu militari ante allare sancli Stephani galeatum atque mirifice loricatum stantem, et uti ex campo certaminis armigeratum fessumque venientem: aspiciensque cunctos, interrogavit usitato gentis nomine, ubi essent vel quo abiissent Nortmanni ipsius templi violatores, patriæ dissipatores, qui sua aliorumque sanctorum membra effodi compulissent. Cui humili satis (ut decebat) responso dixerunt, quia recessissent. Tunc venerabilis Pater, Bene, inquit, et Deo gratias respondit. Deinde in sedili quod ante memoratum altare paratum erat, ut eidem videtur fratri, residens, vocavit eos, jussitque ut sese ad deponendum ea quæ portabal arma militaria juvarent. Interea quod aspiciebatur defecit. Nos vero tali habitu talique visione præfiguratum animadvertimus, quod jam veraciter factum esse cognoscimus, ultionem dumtaxat a sanclo viro ex inimicis coelitus reportatam : cujus interrogatio eorum perditionis declaratio fuit. In armorum quoque deponendornm adjuvatione colligimus, quo:l eum , immo nosmetipsos bene juvando adjuvare debeamus, me talia nobis aut illi pro nobis ultra proveniant.

CAPUT XIX. Nunc igitur paulisper considerare libet, quam merocul a Sequana. Theodarium vocatur in codice Ê

c Biber ammis, vulgo la rivière de Bievre. Sequan;e miscetur ad urbem.

longaniimiias atque justitia piissimi Creatoris nostri, Perdere, praesumptis haustibus atriferis. vere terribilis in consiliis suis, patiens et æquissimus Sed qnia vitali fuerat respersus olivo, in universis operibus suis : qui si iratus servis suis Non potuit sanctum commaculare malum. uegligentibus fuerit, cito illis pœnitentibus placatus Nam fuit egregia genitus de stirpe parentum, reconcilialjitnr, atque visibilibus sive invisibilibiis Qui quondam terris, nunc super astra nivet. prostratis hostibus, pacem contritis corde cum victo- Optat enim fragili si quis dum carne manebau ria dabit. Sic de populo Israelitico sæpe legimns; sic Nosse fuit qualis, hic sua gesta legat. nostris temporibus frequenter audivimus; sicque in Et cœlos postquam conscendit, quanta per ipsuum nobis ipsis ejus pietatis gratia experti sumus. Ipse Gesserit Omnipotens, promere lingua nequiu. est eaim Deus repellens et destruens, irascens et Linquitur hoc illi bibulas qui solus arenas, miserans, commotorumque contritiones sanans. At- Ac pelagi guttas dinumerare valet. tendendhim etiam beatissimus Germanus quantum Hortor enim cunctos, maculal quos actio vitæ, sit glorificandus, quantumque venerandus, qui sic Hujus opem precibus poscere sæpe piis. misericorditer juvat ad se cum fiducia eonfugientes, Debilis ad cujus venit si turba sepulcrum, sicque terribiliter justis, quod est fatendum, meritis B Inde means rediit sana favente Deo.

percutit adversantes. Et quia longum ac difficile est per singula ejus virtutes relexere, maxime cum et antequam nasceretur ita dilectus gratusque Deo ut Joannes in utero matris exsultans inventus sit, cui virtus m.iraculi famulatrix exstiterii, placet in ejus laude hoc in loco paucis ludere versibus, silque prioris libelli finis.

Cui nunc et semper gratias agamus, qui nos meritis hujus fidelissimi sui præsulis de tot tantisque malis eripuit, quique nobis quotidie innumerabilium donorum beneficia ejus suffragiis præstat, faciens magna et mirabilia sine numero : cui sit honor et potestas, decus et imperium per infiuita sæcula sæculorum, Amen.

INCIPIT PRAEFATI0 LIBRI SECUNDI.

Quia prioris libelli metas, optatum propinquantes C dationis necnon et fructum correctionis parvipenportum, Christo sermonis vela regente, attigimus; dentes, ad hoc iterum prolapsi sumus, ut longiorem» acceptum ducimus ea modo miraculorum subnectere demum exsulationem dignissima expulsione pateresigna, quæ postea Dominus per ejusdem pontificis mur. Sed absit ut vel nostra tacendo inaccusaia palmerita gloriosa dignátus est pandere. Illa quo'|ue lietur iniquitas; aut cœlestis qua sanaremur, nol)is quæ rursus in ipsius saneti nostraque peregrinatione clementer adhibita quo non præconetur, reticeatur sunt facta, non incongrue addenda censerentur, nisi benignitas; vel etiam tanti pontificis humanæ saluti forte pudoris esse vidcrentur. Scilicet qui castiga- largita virtutum gralia immemorata transiliatur. uiouis livinæ posthabitis eruditionibus, tempus emen

INCIPIT LIBER SECUNDUS.

CAPUT TRIMUM. :egritudinis vinculo de sua desperata salute, putavit se Sancti vero corpus duin revectum, atque ordine vano somni plantasmate deludi. Idipsum et parentes, supra digesto suo est in loco restitutum , accessit quibus hæc retulerat, dicebant. Sed alia iterum ex pago 0xiiwensi [d'Hyesme] quædam paupercula D nocte prædictæ virgines eidem apparentes, cum quamulier, nomine llirimintrudis. lIæc per novem anno- dam indignatione, blatido quidem sermone eam rum curricula contractionis calamitate oppressa, de allocutæ dixerunt : Gaude, in proximo est enim ut loco ad locum, nisi aliorum manibus delata, nequa- cureris. Et quare quo tibi præcepimus non isti? vade quam incedere valebat. Cumque eam Dominus per igitur saltem nunc, nec moram feceris. Porro expergloriosum antistitem Germanum curare voluisset, gefacta mulier, auxilio tandem fratris asello levatur, nocte quadam superveniente, vidit duas sanctimo- sicque ante tumulum tanti p troni delata exponitur. niales virgines præclaris vultibus coram se assistere, Permissa itaque est in atrio ejusdem ecclesiæ ipsa deferentes sibi panem et lac, signum futuræ sanita- nocte requiescere. Sed priusquam mediæ noctis spatis, hortantesque ut comederet : molestia namque tium transmitteretur, evigilans, quasi quodam meinfirmitatis fatigata obdormierat. Cumque comedisset dicamine delibuta, per seipsam aggreditur ecclesiain, ex his quæ attulerant, dixerunt illi : Surge et quo- fratribus jam ex more vigiliarum solemnia celebranmodocunque potes, Parisius ad sepulcrum beati tibus. Interea membra sibi male collærentia coepeGermani ire festina : cujus munere noscas te ex runt resolvi, atque in antiquum mox officium reverti: propria corporis debilitate curandam Quæ longo quæ pro anxietate cordis corporisque relaxatione

magnas institit voces emittere, ut omnes qui adera- A lentibus, cœperunt mox nervi atque noli a nativitate

mus audivimus : factoque mane, illi Domino beati Germani precibus miserante propriis concessum est ambulare vestigiis : sicque per iter quo venerat re•liens, omnibus bonum sibi largitum narrabat.

CAPUT II.

Nec illud præterire debemus quod simili modo factum contigit miraculum. Nam inter cæteros ex diverso properantes, venit quidam juvenis ex pago

}ajocasino [de Bayeux] vocabulo Ilililemoilus, qui

ita renibus contractus tribus continuo exstiterat annis, ut eo ipso dolore genuum ac tibiarum seu pedum privaretur officio : isque multa venerabilium sanctorum circumiens loca, quo pristimam illorum suffragiis recuperaret sospiuatem, a nullo prorsus destimatus est* sanari. Supra dicta autem sanctissimi pontificis imminente celebritate, a quodam venerabili viro per soporem est admonitus, ut monaslerium ejusdem sanandus adiret. Qui nihil de visione dubitans, eo die qui eamdem præcedit solemnitatem, nono Kal. Augustas, cum ascellaribus venit ante sancti Pauris sepulcrum, jaciens se pronus in terram. Cumque diutius pro sui recuperatione Deum bealissimumque præsulem intentissime exoraret, subito cœpit coram oculis omnium illic adstantium membra prolixa ægritudine torpentia gemens extemlere. Nec mora. Statim namque surrexit i)enedicens Deum, sanctumque glorificans Germanum : et non solum ipse, verum et qui praesenles eramus, omnisque frequentia populi qui convenerat, pariter benediximus Domino, qui talia meritis sui confessoris dignabatur concedere. CAPUT III.

illud quoque quod divina bonitas eodem vespere ad famam nominis tanti viri ostendere voluit, reticeri non debet quin inter cætera narretur miraculorum insignia. Fuit quidam ptier (ut putabatur) duodennis, de pago Aurelianensi et familia beati Palris f8enedicti, qui de matris vulva in lucem remibus contractus ac genibus proruperat; nec aliter se ullo modo movere poterat, nisi manibus nitens semivalidum promoveret corpusculum, insuper et ita ab ineunte ætate, officio loquendi privatus adoleverat, ut more ipsius lingua potius strepitum, quam verlorum exprimeret sensum. Qui cum ad beati Caronis [S. Chéron] Martyris sepulcrum, qui juxta oppidum situm est Karnotinum [Chartres], a quolibet gratia pietatis deportatus fuisset, interventu ipsius sancti Caronis pedes ejus, contractione genuum perseverante ,' a posterioribus solummodo sunt disjuncti. Inde vero ad patrocinia almi patroni nostri quam. doque perductus, obtentu misericordiæ permissus est ad sancti pontificis confessionem manere. Cumque jaceret fratribus jam in ecclesia vespere psal

a Pinciacum , Poissy, locus sexto milliari infra *ivitatem Parisiorum. S. Ludovici regis natalibus

illustris, a quo non longe distat Prumidus, Prunay. Pinciacensis pagus longè extendebatur. Complectë.

[ocr errors]

contracti corporis resolvi, necnon et ad usum ambulandi divina miseratione per beati viri suffragium , aptari : qui cum fide venienti impetrare potuit quod matura vitiata negaverat.

CAPUT IV.

Non enim lelient esse (quod longe a fidelibus sit) oneri, quæ Christus suis sanctis amicis dignatur largiri. Nam qui gesta virtutesque eorum qui jam cum Domino in cœlesti regnant Ilierusalem audire remuit, ipse procul dubio sibi testis exsistit, quia nondum ad illorum perfecte suspirat consortium. Contra vero qui recolit, legit vel audit; ille utique, licet in terris adhuc positus, concivem illorum se evidenter esse demonstrat in excelsis. Igitur ex quadam possessione ipsius beati viri, quæ in pago Pinciacensi • sita Prumidus (licitur, fuit quidam homo nomine Adoardus, ita oculorum privatus lumine, ut illi continua nox esset, nec quidquam lucis haurire posset. Hic all sancti pontificis festivitatem maniljus, utpote cæcus, aliorum deductus, ad sacra missarum solemmia inter reliquos qui convenerant devotus adstabat: et ecce subito antequam Evangelium legi inclioaretur, cœpil ab ejus oculis magnus quasi lacrymarum fluxus mirum in modum manare. Cumque diu hoe ageretur, et ipse rivulorum fontem de suis maxillis crebra manus adhibitione extergeret, superno mox respectus intuitu, incipit paululum splendoris inspicere. Deiude gratias agens toto devotionis affectu, solo prostratus obnixe precabatur, ut sibi jam partim reseratum lumen plenius redderetur. Nec ejus sunt preces apud Altissimum cordis inspectorem sanctumque frustratæ virum. Statim namque exauditus, pristinum recepit visum : missarumque per~ acta solemnitate,' venit jam clare videns ante poliandrum [id est sepulcrum] beatissimi confessoris glorificans Denm, qui sibi ejus precibus, per tot annorum eurricula luminis ademptam reddiderit dignitatem.

CAPUT V.

Ut igitur eastigantis nos inæstimabilis divin;c fonitatis miseratio evidentius prædicetur, illa quæ rursus in ejusdem sancti ac nostra peregrinatione, ut meminimus, facta sunt miracula persequamur, etsi non sermone verborum copia phalerato, virtutum tamen speciositate colendo. Non post multos denique annos, iteralis sæpius malis, suscitavit nobis I)eus sævissimam earumdem gentium persecutionem qua nos merito aflligeret, afllictosque ut pietatis pater emendationem compelleret. Nam quemadmodum prospera a recto traimite per mentis elationeum aliquando deviant, ita et adversa per contriti cordis humilitatem ad nostri nos custodiam revocant. Sola enim vexatio intelleclum dabit auditui. IIujus itaque persecutionis orto flagello, sanctorum circumquaque

l)atur siquidem villam Magedon, recentioribus Meudou paulo ii)fra eamdem civitatem , ex collice Irmimouis; Surismas, vulgo Suresncs, ex diplomate (.aroli cognomento Simplicis, etc.

« VorigeDoorgaan »