Pagina-afbeeldingen
PDF

commoniti, si regulariter satisfacientes non resi- A mino Patrum, spretoque sancitu canonicae aucto,;. cum inimicis Dei et ejus contradictoribus usque ad A rum Deo consequantur et vitam æternam habere satisfactionem profligatum ac in perpetuum damna- mereantur. Scriptum per manus Theodori scriniarii tum. Conservatores autem hujus nostri decreti pax sanctæ Romanæ Ecclesiæ in mense Martii et indiet gaudium et benedictio a largitore omnium bono- ctione sexta. Datum . . . . . Bene valete.

puerint, anathematis vinculo innodati usque ad satisfactionem permaneant. Et si in ipsa pertinacia permanentes obierint, nemo corpora illorum cum hymnis et psalmis sepeliat, nec memoria illorum ad sacrum altare inter fideles mortuos habeatur, docente apostolo et evangelista Joanne : Est peccatum ad mortem : pro illo non dico ut quis roget (I Joan. v). Peccatum enim ad mortem est perseverantia in peccato usque ad mortem. Et sacri antiquorum Patrum canones de his qui sibi mortem voluntarie inferunt, et qui pro suis sceleribus puniuntur, sancto inspirante Spiritu, decreverunt, ut cum hymnis et psalmis eorum corpora non deferantur ad sepulturam. Quorum decreta sequentes, ea quæ præmisimus de pervasoribus et raptoribus B rerum et facultatum ecclesiasticarum, si non resipuerint, judicio Spiritus sancti decernimus, sicut beatus decrevit Gregorius, dicens quia tales Christiani non sunt, quosque et ego, et omnes catholici episcopi, imo et universalis Ecclesia anathematizat.

CCCLXXX.

Joannis papæ iterata excommunicatio adversus For

mosum episcopum , Gregorium nomenclatorem, et

Georgium magistrum militum.

Auctoritate apostolica parem' sententiam iterato damus in Formosum, nuperrime Portuensem episcopum, et Gregorium magistrum militum, anathematis et perpetuæ obligationis. Et quia non desinunt inquietare aures regum ac principum , et malis prioribus, juncti cum prædomibus et subversoribus ecclesiarum, nova et recentia mala addere quotidie student, insolubiliter vinculo perpetuo et irrecuperandæ spei, sancti Spiritus Dei nostri virtute damnamus, omnemque illis suspicionem obtinendæ indulgentiæ irreserabiliter excludimus, et omnes qui illis communicaverint adjutoriumve præbuerint, de quocunque ordine, sive episcopali aut laicali, potentes, mediocres ac pauperes, in eorum prolatis maledictionibus involvantur, quorum consortio uti non metuant, et nisi resipuerint, sint anathema maranatha.

[ocr errors]
[blocks in formation]

tatis , de minori ad majorem amljitus causa de. migrant episcopalem cathedram. Quibus canones Spiritus sancti gratia concorditer contradicunt. Nos quoque eorum, quos veneranter imitamur atque complectimur, quorumque statutis consentimus, Ecclesiarumque gubernationem tenemus, fulti virtute interdicimus, et inhærendo prohibemus, ne quisquam catholicorum taliter audeat amodo et deinceps agere, et si, ut non optamus, hactenus quidquam taliter actum est, digna poenitudine ecclesiastica corrigatur. Denique hac auctoritate apostolica virtute Dei nostri intercedimus ut episcopi ad pristinam sedem sine mora redeant, quia si tardaverint , continuo omni sacerdotali honore spoliabuntur; et laici redeant ad primum conjugium : sin autem , vinculo analhematis innodentur. CCCLXXXlI. AD CLERUM ET POPULUM AUGUsToDUNENSEM. (An. inc.) Privilegium concedit unum ex suis, quem clerus et populus proclamaverit, sibi præponendi, non obstante contrario regum vel principum delectu. JoANNEs episcopus, servus servorum Dei, omnibus filiis sanctæ Eduensis Ecclesiæ et per vos successoribus vestris in perpetuum. Auditum est nostris apostolicis auribus et crebro intimatum frequenter Ecclesiis Galliarum conura decreta canonum in electione suorum episcoporum violentiam inferre. Quod nos, cui Ecclesiarum ommium cura commissa est quamvis indignis, visceraliter condolentes, ab universis Ecclesiis hanc insertam violentiam auctoritate Dei et beati Petri recidere cupientes, præcipue vobis, sanctæ videlicet Eduensi Ecclesiae, hujus nostri decreti privilegium scribere sancivimus, reges Francorum primum observatores orantes; in quo decernimus et regulariter ordinamus ut deinceps nemo regum vel principum vel aliqua persona vobis superponere vel ordinare aut successoribus vestris præsumat nisi ex filiis ipsius Ecclesiae secundum scripta canonum, quem clerus elegerit et populus proclamaverit, si in ea dignus reperiri potuerit. Quod si in ea, quod forte accidere non credimus, inventus non fuerit, unanimi eorum consilio tam cleri quam populi de aliis dignissimus expetatur. Vestrum denique honorem , quem de seniore adepti fueritis, de vestris domibus et de vestris canoniis et de communi causa fratrum et de omni proprietate vestra in hæredibus legitimis statuendis et eligendis ex ipsa domo nostra apostolica auctoritate licentiam vobis concedimus ordinandi absque alicujus controversia impedimenti. Si quis vero, magnus vel parvus, contra hoc nostrum decretum et concessivam largitionem in aliquo surgere nostramque apostolicam auctoritatem violare vel infirmare præsumpserit, sciat se anathemauis vinculo sanctæ Trinitatis invocatione et beati Petri apostoli potestate ac nostra auctoritate æternaliter

ANNO DOMINI DCCCLXXXIV.

MARINUS PAPA I.

NOTITIA HISTORICA

(Apud Mansi, Sacrorum Concil. ampl. Coll.)

Marinus Gallesio oppido oriundus, post triduum B tuensem munere apostolatus apud Bulgaros præclare ab obitu Joannis \i\ Kalen. Februariis unanimi functum, ac aliarum legationuim merilis exórnatum, consensu totius cleri, non ex diacono sed episcopo quem Joannes episcopatu deposuerat, et jurament6 electus est pontifex, anno Domini 882, tempore obstrinxerat, se nunquam ad sedem episcopalem Caroli III et Basilii imperatoris. Sedit annum unum rediturum ; sed laica communione contentum" deinet dies viginti. Hic dum sanctæ Romanæ Ecclesiæ ceps quieturum, in urbem et episcopatum revocadiaconus Cardinalis esset, missus est cum Donato vit, atque eumdem in pristinum statum restituit. atque Leone Constantinopolim ad insinuandam Pho- Qua de causa a Joanne depositus, quove modo a tio anathematis sententiam, qua a Nicolao papa Marino restitutus fuerit, non constat : potuit sine perculsus erat. Cum Donato et Stephano tempore dubio eum a juramento injuste exacto absolvisse, Àdriani II iterato munere legatioiiis apost9licæ et sententiam Joannis papæ velut iniquam, priva: sanctus, Constantinopoli Photiüm deposuit , Igna- toque affectu fortasse prolalam, retractasse. Ütrum tium restituit, atque sâcrosanctæ œcumenicæ synodo horum factum fuerit, incertum est; ideoque mirum, octavæ præsedit. Bulgari eum sibi episcopum dari quod rerum gestarum ignari, ob reassumptum ponapud Adrianum II insiilerunt; sed non impetrarunt. tificatum Formoso obloquantur. Ilæc diversis Creatus a Joanne pontifice episcopus, tertiam lega- epistolis pontificum Baronius. Fulconi Rheinensi tionem obiturus, tertio missus est Constantinopo- archiepiscopo, qui Hincmaro sul)rogatus erat, post lim, ad ruinam illam reparandam, quæ per Petrum, emissam orthodoxæ fidei professionem , p;illium Paulum et Eugenium tres sedis apostolicæ isthuc concessit. Flodoardus in vita Fulconis. Scholam pro Photio reslituendo ad synodum ablegatos facta C. Anglorum Romæ existentem rogatu Aelfredi regis a erat. Cumque ibidem summa animi constanuia coram ° tributo liberam fecit. Matthæus Westmonasteriensis. Basilio imperatore, cuncta quæ prædicti tres legati Cumque locis omnibus supra allegatis M: riiius perperam gesserant, irritâ reddidisset, triginta nominetur, recte Platinam erroris redarguit Onudiebus, inquit Stephanus in epistola ad Basilium phrius, quod aliter quam Martinum appellantes siimperatorein , carcere detentus fuil. Hac confes- militudine nQminis deceptos esse scribat. Hujus sionis gloriosa corona redimitus , ab eodem temporibus Northmanni Trevirorum , Tungrorüm, Joanne Wlll ablegatus est ad Athanasium Neapoli- Ubiorum, aliorumque circumjacentium populorum tanæ urbis episcopum et principem, ut si fœdus, urbes et oppida incendiis et rapinis dévastarunt. quod ille cum Saracenis iniium habebat, dissolveret, actis sanctæ Gudilæ et annalibus Francorum Baeumdem Athanasium a sententia excommunica- ronius. Photius schismaticus hoc tempore Aquileiensi tionis, quæ synodali judicio iu eum lata erat, absol- archiepiscopo imperito et schismatico de processione veret. Fuissé eumdem sedis apostolicæ arcarium im- Spiritüs saiicti respondens, causam dédit ; quod sicut dicat Joannes papa epistola 294. Initio pontificatus £g} ante hæc tempora Hispaniarum et Galliarum sui Photium, oimiiiaque ejus acla ad munus episco- cclesiæ, ita etiam ad retundendam Photii ejusque pale spectantia damnavit, atque acta concilial)uli sectariorum (!e processione Spiritus sancti hæresim, seudooctavi plane reprobavit. Qua de causa Basi- Romana Ecclessia additainenium illud, Filioque, ad ius imperator graviter offensus, furore gravi incen- symbolum Constantinopolitanum posterioribus hisce sus, I{oinam scribens dicebat, Marinuim non esse sæculis adjecerit, et in ecclesia publice decanlaverit. pontificem, eo quod alterius Ecclesiæ episcopus jam „ Quo tempore et fine, quove auctore et modo id faante ordinatus fuisset, aliaque multa adversùs eüm- D ctum fuerit, ex Ætheriano, et concilio Florentino dem papam sanctissimum effutiens, solio pontificio refert Baronius anno 855, numero 34 et sequentieuin dejicere satagebat. Quid autem pro eodém defen- bus. Marinus apostolico munere . laudabiliter perdendo Stephanus papa successor Máriiii ad Basilium functus migravit ex hac vita xv Kalendas Febriiarii rescripserit, ex epistola ejusdem Stephani infra pa- anno ltedemptoris 884, cum in pontificatu annum tebit. ' Ea, quæ ` Joannes papa perperam egerat, unum et dies viginti sedisset. Post obitum ejus sedes rescissurus, inter alia Forinosuum episcopunì Por- biduo vacavit.

PRIVILEGIA MARINI PAPÆ.

I. pro mONASteta10 S0lemNIACENSi (Anno 885.) [Apud Mansi, Conc. Collect.]

MAnisus episcopus, servus servorum Dei, dilecto abbati DANieli ex cœnobio sancti Petri Solemniac6e. sis, quod olim a beato viro Eligio constructum, successoribusque tuis ac monachis inibi nobiliter degentibus in perpetuum.

�onvenit enim nostro pontificio, ut quantum præ 9mnibus eminet dignitate , tanto supra universo sniteat serenissima pietate. Postulastis itaque a mobis, ut præfatum coenobium sub defensione ac tuitione beatorum apostolorum Petri et Pauli ac nostra statueremus, sicut factum legimus ab antecessore nostro beato viro papa, postulante nol)ilissimo Francorum rege Dagoberto, et constructore ipsius loci sanctissimo viro Eligio episcopo Noviomagensi, quatenus quieti ac tuti esse per futura tempora valeatis. Nos vero, vestram sanctitatem agnoscentes, vestraeque religioni assensum præbentes, tanta alacritate læto animo concedimus, quanto vos Deo propinquiores in sacra conversatione cognoscimus fore. Igitur juxta petitionem vestram, hujusmodi privilegium præsentis auctoritatis nostræ decreto eidem venerabili monasterio vestris futurisque temporibus indulgemus, concedimus, atque confirmamus. Et sicut nobilissimus Francorum rex Dagobertus, et gloriosissimi Augusti, Carolus et filius ejus Ludovicus, et filii et nepotes eorum, Carolus imperator, et ejusdein Caroli filius Ludovicus, necnon et Carlomannus Ludovici filius, qui nunc regnum Francorum feliciter gubernare videtur, ducti divino amore, de villis ac facultatibus seu stipendiis propriis, vel quolibet modo ibi a fidelibus viris condonatæ res, a vobis quoquomodo acquisitæ sunt, sicut in præceptis prædictorum regum continentur, vel in charta ejusdem monasterii fundatoris insertum est, scilicet Eligii episcopi, omnia illibata et inconvulsa nostræ auctoritatis privilegio confirmamus. Damus etiani liceiìtiam, propter persecutionem infidelium Christianitatem devastantium, munitionem ibi fieri. Constituimus alia auctoritate beati Petri,

[blocks in formation]

A vel ecclesiæ oblata sunt, vel offerri contigerit, pe

renni tempore absque ulla inquietudine ipsis, quifous concessa sunt, profutura permaneant. Statutum etiam, ut nullus episcoporum, seu comitum, mansionalicum ibi, vel paratas, vel stationes requirere seu exigere præsumat, sed liceat servis Dei sine aliqua inquietudine Deo servire, et hospitalitatis benevolentiam, prout eis libuerit, cunctis fidelibus impendere. Placuit huic paginæ inseri, ut obeunte abbate prædicti cœnobii, nullus ibi, quuacunque subreptionis ambitione, abbatem statuerc præsumat, uisi quem ejusdem loci monachi secundmm authenticam et regularem institutionem ex seipsis elegerint ordinandum. Si quis autem hanc paginam constitutionis agnoscens conura eam venire tentaverit, sit alienus a sacratissimo corpore Domini Jesu Christi, et nisi præsumpta correxerit, vel male ablata non restituerit, ultionem cum Juda proditore excipiat, et beatum Petrum sentiat hostem. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Doinini nostri Jesu Christi. quatenus et hic fructum bonæ actionis inveniant. Scriptum per manum Zachariæ scriniarii sanctæ Romanæ Ecclesiæ nense Maio, indictione prima. Bene valete. Pridie Idus Junias, per manum Walentini Ecclesiæ Portuensis episcopi , regnante in perpetuum Domino Deo nostro. Anno ponlificatus domni Marini universalis papæ primo, indictione prima.

II.

[ocr errors]

(Anno 885.)
[Ex Ughelli, Italia sacra t. IV, pag. 657.]

MARiNus episcopus, servus servoruin Dei, dilecto, reverendissimo, et sanctissimo GettAado sanctæ Laudensis Ecclesiæ episcopo et præsenti in eadem Ecclesia et.monasterio Savinionis im perpetuum.

Te narranve cognovimus munilicentia imperatorum, et regum, qui nostris fuerunt uemporibus, quique erga eos industria obsequi coenobium Savinionis Ecclesiæ tuæ concessum, atque præceptis suis firmatum esse eo videlicet ordine seu tenore quod semper in eodem cœnobio regularis institutio disciplinabiliter observarelur, salvo jure concessarum sibi rerum in usus proprios. Tu vero præcavens me post discessum tuum quilibet successorum tuorum, aut alia sæcularis potestas a proprio statu et ordine idem coenobium subvertere possit, res aut familias ibidem subvertendo, vel invadendo, petisti fideliter auctoritate sedis apostolicæ, et privilegio ea, quæ ad usus monachorum, ac totius ejusdem coenobii utilitatem cunctis possessionibus, ac recordandæ memoriæ piissimo Ludovico quondam Augusuo per

præceptum suum dudum delegata, atque concessa, A rentur, nisi cogente charitate, aut necessitate abbas et postea diligenter provisa æquanimitate sibimetque cum fratribus postulaverint, ter siquidem per annum firmari, et quæ deinceps a quibusdam timentibus aut abbas, aut ejus inde monachi Laudensem epiDeum ibidem collata fuerint, videlicet ab urbe Der- scopum in sua ecclesia honorifice et visitent, et rethona quidquid de ipsa est abbatiola usque ad ip- cipiantur. Præterea decernimus ut si ejusdem mosum monasterium in eodem comitatu Derlhonensi, nasterii abbas se aliquando prægravari injuste coJanuensi, maris littore et Tuscia, necnon vicum gnoverit ab eodem episcopo, vel aliis, libere ad iioArderatum, et Pasqualini, et casam de Papia cum stram sedem apostolicam appellet, atque ad eam massario in aurello. Reliquum vero ipsius abbatiolæ confugium faciat, ut sua mereatur obtinere irrefraLaudensis episcopus ad utilitatem su:e ecclesiæ pro gabiliter jura apostolica sibi clementia roborata. defensione, et excusatione eorumdem monachorum Quæ si quis præcognita corrumpere, ipsamque sanretineret, ac possideret, implorasti scilicet pro omni ctam congregationem perturbare, vel inquietare excubia et expeditione tam palatina quam et hostili. prætermisso apostolico, seu regulari judicio tentaveNos igitur per gratiam, et potestatem, quæ nobis a rit, et hoc nostrum privilegium quoquo modo corDeo apostolorum meritis collata sicut superius con- rumpere, in virtute sancti Spiritus, ac beatorum tinetur ambabus partibus juxta commune votum, et B apostolorum a communione omnium sit separatus moderationem aequam, apostolicaque confirmantes justorum, quoadusque digna satisfactione humiliaauctoritate statuimus auctore Domino Jesu Chri- tus emendare studuerit, quæque contra ipsum resto inviolabile amodo sic permanere. Sancimus quo- verendum locum ad periculum sui deliquit. Qui vero que ut cum præsens ejusdem loci abbas Adalbertus, custos et observator hujus apostolici nostri privilegii vel ejus successores ab hac luce divina vocatione fuerit, benedictionem et gratiam a Domino consesubtracti fuerint, non aliunde, sed de ipsa congrega- quatur. Scriptum per manum Georgii scriniarii tione concorditer substituatur alter, si vero pro ipsa sanctæ Romanæ Ecclesiæ, mense Junio, indiclione electioue, aut fratrum dissensione, vel etiam alia 1. Bene valete. qualibet ipsius loci necessitate Laudensis episcopus Datum x Kal. Juli per manum Zacchariæ epiutique non alius, vel ejus missi idem monasterium scopi et bibliothecarii, atque missi S. sedis apostoaut cellas, aut curtes ejus vocati in adjutorium ve- licae, imperante domino nostro piissimo perpetuo nerint non plusquam triginta homines, et caballos Augusto Carolo a Deo coronato magno imperaquadraginta conducant, quibus ex ipsis monasterii tore anno iii, et post consulatum ejus anno iii, rebus dentur stipendia, el ultra triduum non ibi mo- indict. 1.

[ocr errors]

EPISTOLA AD MONACHOS J. ÆGIDII.
(Anno 885.) -
Præficit Amelium presbyterum.
(In probat. novæ hist. Nemaus. pag. 15, apud D. Bouq. Script. rerum Franc. t. IX.)

MAninus episcopus, servus servorum Dei, omni- C ei ipsum vestrum monasterium, cum omnibus suis bus fidelibus nostris monachis de monasterio quod pertinentiis, ad teiieiidum, et vos regendum atque vocatur Wallis-Flaviana, salutem et apostolicam be- gubernamdum, salva pensione nobis annua persolnedictionem. venda. Unde vobis præcipimus ut eum honorifice

Cognitum facimus omnibus vobis quia præsens suscipiatis, et eum ut prælatum cum omni religione Amelius religiosus presbyter noster commendatus habeatis, quia eum ad salvandum et regendum super factus est. Unde et nospro sua fidelitate concedimus vos ordinavimus. Bene valete.

PATRol. CXXVI. 31

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

Adrianus III, natione Romanus, xiii Kalendas Fe- A accepit eas Stephanms, reddiditque ad Basilium cam

* hruarii, anno Redemptoris nostri 884, temporibus ~Caroli III el Basilii imperatoris creatus est pontifex : sedit annum unum, menses tres, dies decem et novem. Sollicitaus a Basilio imperatore ut cum Photio in rebus fidei et religionis communicaret, non tantum non petitioni ejus acquievit, verum exemplo praedecessóris sui Marini eumdem tanquam laicum acerrime est insectatus. Quo facto imperator gravissime contra eum commotus, hostiles ei litteras contumeliis plemissimas transmisit. Adriano prius hac vita defuncto, quam litteras imperatoris minacissimas accepisset,

epistolam quam supra in appendice octavae syuodi uumpressam invenies. De electione pontificis decrevit, ne in ipso creando imperatoris auctoritas exspectaretur; idque ideo, ut cleri et populi libera sint suffragia. Ejus tempore Cassinense monasterium a Sarace;uis incensum esse scribit Leo Ostiensis libro 1, capite 45. Magno cum luclu universae Ecclesiæ mortuus est anno Domini 885 : sepultus in basilica sancti Petri. Quanto uempore sedes apostolica post mortem illius pastore destituta fuerit, non satis liquet, etc.

ADRIANI PAPÆ III PRIVILEGIUM

PRO MONASTERIO PLACENTINO.

(Apud Mansi, saerorum Concil. ampliss. Collect., tom. XVIII.)

Adrianus episcopus, servus servorum Dei, Angii.- B donastis, vel in reliquum donaveritis, simili modo

aercae dilectæ filiae imperatrici Augustæ, et per te uuo veneral)ili monasterio Placentiæ moviter constructo, in perpetuum. Omnibus quidem justa petentibus apostolica solliciludine, praecipiente Domino, favere debemus; pr;ecipue tamen devotioui tuae, dulcissima ac spiritalis filia nostra Angilberga , olim imperatrix Augusta, quam merito honore atque reverentia sancta nmater nostra Romana Ecclesia, ut dilectissimam et principalem prolem, amplectitur semper et refovet. Quapropter monasterium et xenodochium, quod ad honorem Dominicæ resurrectionis et BB. apostolonum, et martyrum Bartholomæi, Sixti et Fabiani, prudenti provisione a fundamentis uuper Placenti;e

:edificare voluisti, laudabili complectimur desiderio C

paternoque affectu.... Aposlolica illud auctoritate ralum ac stabilitum perenniter instituentes, et ut ab omni impulsione, atque inquietudine quorumlibet infestantium beatissimi Petri tuitione illæsum semper, et inconcussum, Domino prolegente, permaneat; hoc etiam omnimodo providemus, el stabiliter decer.iimus, ut universa, quæ ibidem in rebus mobilibus et immobilibus, intus forisque, in familiis utriusque sexus cunctoque ornatu ecclesiastico, atque omni supellectili semel Domino a vobis distributa sunt, futtrris temporibus inconvulsa in eodein sacrato loco persistant, omnium penitus diminutione, vel invasione sopita; in eis etiam familiis, quas ob redempuonem animæ vestræ prudenti respectu libertate

nos vobis favemus, aspiramus, et apostolicum præbemus assensum, quatenus et illi secura libertate potiti, gratia Dei duce sempiternae suscipiant gaudia vitæ. Consecrationem porro abbatissæ loci ipsius, ut filia devota petisti, secundum quod in tuo testamento a te prudentissime ex eodem monasterio tuo eoaptato continetur, modis omnibus fieri concedimus : scilicet cum ordinanda ibidem fuerit abbatissa, Mediolamensis archiepiscopus, qui eo tempore fuerit, vocatus ab illis personis, quas ex progenie tua ipsi loco præfeceris, quibusque curam potiorem dimiseris, ad eligendam, et consecrandam abbatissam simpliciter ibidem adveniat, et non ultra, quam a te statutum est, in eodem moretur loco, aut amplius exigendo stipendia præterquam præfixum est, idem monasterium gravet. Similiter quoque , si ortuw fuerit discordiæ aut cujuscunque dissensionis malum, veniens sedare illud, el formare pacem studeat cum moderamine disciplinæ. Si autem qualibet occasione, aut tuæ institutionis prævaricatione Mediolanensis archiepiscopus neglexerit hanc habere curam et sollicitudinem, ut praeposuimus; Aquileiensis patriarcha, similiter, ut supra, vocatus, hæc omnia fideliter prosequatur. Et si aliquando aut pro præscriptis negotiis, aut pro aliqua temporis necessitate, aut etiam pro malignantium hominum gravedine oportuerit hanc nostram apostolicam sedem appelvare, obsecramus et obtestamur omnes successores nostros per merita BB. apostolorum, quatenus ad

« VorigeDoorgaan »