Pagina-afbeeldingen
PDF

positi, satis ubertim cognovimus: quia post plurima A dictionis cum eodem Barnerio venerabili episcopo

in Ecclesia Genevensi fatemini vos consecrasse epiecopum, et ut quidam Optandus nomine clericus advenerit, qui in Ecclesia Genevensi nec baptizatus, elericatus, ordinatus, acclamatus, eruditus unquam exstiterat, Ecclesiam illam invaserit. Multipliciter admiramur cur illa nescire vos dicitis, quæ totus, ut remur, Occidens non ignorat. Præcedenti siquidem tempore nobis fuerat nuntiatum ut vos in eadem Ecclesia episcopum conseerare contempseritis; ideo nos, necessaria temporum qualitate perspecta, clericis ejusdem Ecclesiæ suggerentibus, auctoritate apostolica illic episcopum Optandum nomine consecravimus. Qua ex re non bene vos fecisse probamus, qui super ordinationem nostram olyices manus habuistis, et alterum episcopum ibidem ordinastis. De hoc autem quod dicitis, quod ipse 0ptandus in Genevensi Ecclesia nec baptizatus, clericatus, orllinatus, acclamatiis, eruditus unquam exstiterit, interim silenlio est tegendum, eo quod, cum charitate vestra loquamur, nihil horum habens vestra sanctitas in Wiennensi Ecclesia est consecrata. Verumtamen, his interim necessario prætermissis, sanctimoniam vestram jam dudum litteris nostris monuimus ut quia quædam vobis a quibusdam ol)jiciumtur, quae synodali discussione sunt corrigenda, omni excusatione remota, viii Kalendas Octobris futuræ indictionis primæ Romam ad synodum occurrere stuideretis. Nihilominus autem iterato decernimus ut eodem tempore apostolicæ nostræ vos praesentetis præsenliæ, ut tunc et de vobis objectis rationem reddatis, et si adversus eumdem episcopum a nobis consecratum aliquam querelam habetis, nos canonico valeamus, quidquid illud fuerit, Deo juvante, libraumine diflinire. C;eterum Adalherto Mauriennensis Ecclesiæ episcopo auctoritatis nostræ litteras, quas ei a vol)is dari mandamus, ecce transmisimus, ut cum Barnerio Gratianopolitanæ sedis episcopo eodem viii Kalendas Octobris Romam occurrat, quatenus Je iis quæ irreverenter tam temerario ausu sui ordinis immemor intulit, coram nobis plenissimam satisfactionem exhibeat.

CCCLIX. AD ADALBERTUM EPISCOPUM MAURIENNAE • (Anno 882.)

Jubet ut Romam veniat cum episcopo Gratianopolitano, quem ignominiose tractarat.

ApalBERTo Mauriennensi episcopo.

Tristis nos nuntius perculit quando audivimus quod tu, ordinis tui immemor, Barnerium Gratianopolitanae sedis episcopum, hora matutinali in ecclesia sua publice agentem officium, cum multitudine populi, et armata manu, absque reverentia ecclesiam ingrediens, nulla ab eo tibi culpa illata, irreverenter tecum abstuleris, et ignominiose tractaveris; quod tantum nobis displicuit, quantum te temere egisse modis omnibus comprobamus. Ideoque nostri apostolatus litteris tibi mandamus ut, omni excusatione remota. viii Kalendas Octobris futuræ primae in

Romam ad synodum nostram occurras, ut quidquid inter vos litigii est exortum nos æquitatis regula potiti, Deo juvante, discutere et diffinire aliquo modo studeamus.

CCCLX. AD ANSELMUM ARCHIEPISC0PUM MEDIOLANENSEM. (Anno 882.) Mediolanensis Ecclesiæ privilegia confirmat; hortatur ut in Romanam Ecclesiam sit fidelis : marrut Saracenorum et iniquorum Christianorum injurias; rogat ut pro Ecclesia ad Dominum preces effundat.

ANSELMo archiepiscopo sanctæ Mediolanensis Ecclesiæ.

Privilegii sane auctoritati Ecclesiæ vestræ, eo quo fraternitas tua poposcit modo, pernecessario aposto

B lica fulti moderatione, libenti annuimus animi cha

ritate, simulque optantes ut semper ea quæ ad animæ tuæ salvationem tuique gregis custodiam sunt congrua atque proficua, Spiritus sancti iiifusione postulare, quærere atque operari... ne desinas. Ut ante tribunal æterni judicis dignam, gratia suæ misericordiæ cooperante, ratiocinationem positurus, meritum perennis vitæ cum sanctis accipias. Inter hæc dilectionem tuæ fraternitatis hortamur, sanctæ matris vestræ Romanæ Ecclesiæ, quæ pro vobis omnibus vestraque salute, utpote caput pro suis memhris, laborare non cessat, toto adnixu m.entis, omnique devotione fideles existere omnimodis satagatis; quoniam in ejus exaltatione, atque incolumitate, sieut ab initio, erit omnium vestrum apud Deum et

... praesens sæculum certa salvatio. Nos ei.im in hac

terra tam. paganorum quam malignantium Christianorum tantas persecutiones patimur ut has verbis explicare non valeamus. Inter innumeras rapinas, deprædationes et mala quamplurima , ad augmentum doloris nostri quidam scekeratus Longobardus nomine, homo Widonis marchionis, octoginta tres homines cepit : manibus singulis detruncatis, apud Narniensem civitatem, plures ex tali sunt incisione sine mora perempti. Unde commuui ad Dominum prece supplicamus ut ille Ecclesiam suam sanctam. de præsentibus malis eripiat, pro qua unigenito Filio suo non pepercit. Nosque pastorali sollicitudine. baculum in manibus tenentes, lupis rapacibus, Domino protegente, resistere non omittemus. Data. mense Auguslo, indictione xii [f. xv]. CCCLXl. AD ROMANUM ARCHIEPISC0PUM RAVENNATEM. (Anno 882.)

[merged small][merged small][ocr errors]

mur dilectionem tuam, monita nostra contemnendo, A partem aliquam ire voluerit, audacter comprehen

eis praejudicium, sicut audivimus, et importabiles gravitates inferre minime recusasse. Unde iterum præsenti apostolatus nostri statuto jubemus fraternitati tuæ ut huic Joanni venerabili diacono commendato nostro, qui ad nostram apostolicam sedem confugiens, præjudicium a te sibi illatum ferre non valens, nostro se petiit apostolico præsidio adjuvari, et ideo nos solita misericordia moti, apostolica tibi benignitate mandamus, ut eum in gremio sanctæ tuæ Ecclesiæ benigne recipias, et monasteria seu res quas illi tui occupaverunt ministri, libenti animo pro amore nostro praesentialiter reddas. Et quæ de ipsis rebus a tuis ablata sunt, modis omnibus restituas. Ita sane ut ei deinceps ad nostras apostolicas aures non sit necessarium reclamare. Simili etiam modo tibi mandamus ut Joanni venerabili diacono et chartulario Ecclesiæ tuæ monasterium sancti Martini, quoul a te dudum promeruit obtinere, de praesenti reddere studeas : nos enim hoc patienicr ad te peragendum apostolica benignitate direximus. Verum, quod non credimus, si aliter fraternitas tua peregerit, hi nostri legati, nostra apostolica fulti auctoritate, hoc procul dubio explere studebunt, quoniam justum fore decernimus, eos post longa obsequia et diuturna servitia, quæ in sancta Ravennate Ecclesia peregerunt, non solum digna remuneratione non privari, sed potius acquisitis beneficiis alacriter gratulari; et in hoc ita peragat fraternitas tua ut quæ a nobis pro Ecclesiæ tuæ utilitate petieris, assequi omnimodis valeas. Data quinto Kalendas Septembris, indictione decima quinta. CCCLXII. Ad cleRUM RAVENNAtem. (Anno 882.) Ut Maimbertum quemdam, quem alias ab Ecclesia Ravennate erpelli jusserat, comprehensum, legato suo et Joanni duci tradant, et ad se mittendum curent. Omnibus venerabilibus sacerdotibus, seu subdiaconibus, et universo clero sanctæ Ravennatis Ecclesiæ.

Audita saepe afflictione atque miseria vestra, quam

per Maimbertum Bononiensem clericum incessanter patimini, jam pridem nostram apostolicam misimus vobis auctoritatem per Joannem diaconum et chartularium, præcipientes ut omnes uno animo constantique devotione prædictum Maimbertum, manifestissimum zizaniorum seminatorem, ab archiepiscopo et a vestra sancta Ecclesia, tanquam ovem morbidam, expelleretis; sed miramur quare hactenus a vol)is hoc prætermissum sit; unde nunc vestra iterum petitione moti , et divii:o amore succensi, per hanc nostram apostolicam auctoritatem vobis omnibus praecipimus ut, relecta priori epistola, unanimiter juncti et cum præsenti misso nostro fideliter conglobati, eumdem Maimbertum adversatorem veslrum, si sponte venire ad nos contempserit, vel in

dere studeatis; et huic misso nostro seu et Joanni duci fideli nostro ad exigendum ab eo, secundum nostram jussionem, nobis ad deducendum contradite, sicut gratiam Dei omnipotentis sanctorumque apostolorum et nostram vultis habere. Nam si quis vestrum in hoc se quoquo modo subtrahens pro cujuslibet rei gratia hanc nostram jussionem pro statu et pace sanctæ Ravennatis Ecclesiæ directam gratanuer ad effectum perducere contempserit, et ex Dei omnipolentis, sanctorumque aposlolorum Petri et Pauli, et ex nostra apostolica auctoritate a vino et cocto, etiam et a proprio ministerio suspensus maneat usque ad nostram præsentiam. Data v Kal. Septembris, indiclione xv.

CCCLXIII.
AD JOANNEM MARTIxUM, etc.
(Anno 882.)
Ejusdem argumenti.

JoANNEs episcopus, servus servorum Dei, Martiso, JoANNI, seu DEMETRio, atque RoMANo gloriosis ducibus, necnon et aliis fiulelibus nostris.

Omnium vestrum noscat,fidelitas quia sæpissime Romanum archiepiscopum tam per venerabiles episcopos quamque etiam nostris apostolicis litteris admonuimus, ut Maimbertum Bononiensem clericum a sua superstitiosissima familiaritate separasset, et ad propriam Ecclesiam, ut canonicum est, remisisset, et ipse Maimbertus muluoties, ut recederet, a nobis est protestatus : sed minime acquiescere nostræ voluerunt apostolicæ jussioni. Iilcirco praecipientes præcipimus, et jubentes expresse jubemus, ut unanimes juncti simul cum isto fideli misso nostro, omni occasione postposita et dilatione remota, prædictum Maimbertum comprehendatis, et vi coactum ab archiepiscopo separetis, et huic nostro misso simul et Joanni duci ad exigendum secundum nostram apostolicam auctoritatem validissime contradatis. Quod si in hoc negligentes vos, quorum nomina suprascripta sunt, fueritis, et ipse quoquomodo effugerit a vobis, scitote per unumqtiemque vestrum centum aureos dabitis nostræ parti. lnsuper ex Dei omnipouentis sanctorumque apostolorum Petri et Pauli, et nostra apostolica auctoritate a vino et cocto suspensi

p manete usque ad nostram praesei.tiam : cæteri vero,

si hoc quod jubemus assequi noluerint, aut subtrahendo quoquo modo se huc illuc diverterint, et usque ad effectum rei non perseveraverint, superiori excommunicationi sul)jaceant. Data v Kalendas Septembris, indictione xv. CCCLXIV. AD J0ANNEM DUCEM. (Anno 882.) Ut Maimbertum captum ad se ducat, et mulieres quae apud ipsum sunt detineat, et Romano archiepiscopo epistolam deferendum curet. JoANNi duci delicioso fideli seu et misso nostro. Gratulatos nos non modice credas eo quod fidelitas tua erga sanctam Romanam Ecclesiam nostrum

que apostolatum constanter reperimus [reperitur] vigilare; et ideo per hos nostros apostolicos apices tuæ fidelitati jubemus ut de Maimberto modis omnibus sicut imisisti, pariter cum isto misso nostro explere decertes, ut nullo modo effugere possit, sed separatum ab archiepiscopo vi coactum, postquam ab eo omnia sua constanter exegeritis, ad nostram præsentiam districtum deducere studetote : etiam et illas mulieres, quas nunc in sua mansione collectas detinet, in nostro rectorio retinere jubemus usque ad nostram notitiam. Epistolam vero quam Romano archiepiscopo mittimus, ut res aut monasteria quæ ab isto, Joanne diacono fidele commendato nostro quoquo modo occupavit, restituere, et investire eum in omnibus studeat, et quæ de rebus ejus sui famuli abstulerunt, redlere huic per omnia faciat, ipsi archiepiscopo deportate, et coram sacerdotibus et judicibus ipsam legere facite; similiter autem et monasterium sancti Martini secundum nostram jussionem, Joanni diacono et cliartulario pro nostro reddat amore. Nam et mansionem quam Maimbertus ab ipso diacono suam per fraudulentiam abstulit, simili modo eum cum Petro nepote suo investire studete. Data ut supra, indictione xv.

CCCLXV. AD CAR0LUM IMPERAtOREM. (Anno 882.)

Gratulatur de ejus incolumitate; gaudet ipsum adventurum esse statim in Italiam : hortatur ut mature Romanæ Ecclesiæ aurilio venint, et Guidonem prædatorem ab Ecclesiæ finibus ejici jubeat.

CARolo imperatori.
Cognoscentes de vestra incolumitate, quod oppido

videhamus, Deo gratias egimus, et ut magis ac magis prosperitatibus et innumeris gaudiis fulciamini,

majestatem divinam supplicibus votis omnimodo

flagitavimus, scientes et mu!tis experimentis discentes quod vos eadem vultis, eadem quippe desi-deratis : quoniam si nostra mediocritas viguerit, et valuerit illa, vos facturos hortabitur, unde et sanetæ Romanæ Ecclesiæ matris vestr;e defensio augmentabitur, et vobis copiosa merces in cœlo in perpetuum reponetur. Quod autem dicitis, ut, postpositis cæteris curis, iter vcstrum in Italiam recto itinere ordinatum liabeatis, grato animo suscepimus, et ut utinam non solum Papiæ, verum etiam propius essetis, necessitas maxima deposcit. Ideoque quod coepistis, cum Dei adjutorio, velociter vestra sul)limitas perficere studeat, et ad defensionem, imo securitatem sanctæ matris vestræ Romanae Ecclesiæ, sicut dixistis, cæteris curis postpositis, mente et brachio potenter occurrat, quia quantis aflligatur et conculcetur angustiis, jam dicere non valemus. Cæterum de Widone Rabia, invasore scilicet et rapaci, vestra gloria subveniat, el eum de finibus nostris, ut aliquantulum populus noster relevari valeat, ejicere modis ómnibus júbeatis. Data iii Idus Novembris.

[ocr errors][merged small][ocr errors]

CCCLXVI. AD LIUT WARDUM EPISCOPUM. (Anno 882.)

Gratias agit quod dederit operam ut imperator in Italiam ad Ecclesiæ defensionem veniret.

* LiuTwARdo episcopo. Studio tuo (quod cum spiritali filia nostra imperatrice, sicut asseris, ut domnus imperator pro defensione sanctæ Romanæ Ecclesiæ ingrederetur Italiam, habuisti) gratias agimus, el ut quod deest stet, quod te minime latet, tua instantia perficiat, multum hortamur : quia tantum nobis necesse est, quantum docere non valemus. Unde ita age ut tibi magis ac magis gratias referamus et in temporalibus commodis vicissitudinem reddere invitemur.

CCCLXVII. Ad oMNEs Episcopos. (Anno 879-882.) Monet ut sua instituta observent, justeque judicent. Allocutio pontificis et exhortalio ad omnes episcopos.

Ecce, sanctissimi sacerdotes, præmissis precibus fraternitatem vestram cum pia exhorlatione convenio, et per divinum nomen obtestor, ut ea quæ a mobis de Deo et de sacris ordinibus vel sanctis moribus fuerint dicta, cum omni pietate suscipiatis, et cum summa reverentia perficere intendatis. Quod si forsitan aliquis vestrum aliter quam dicta fuerint, senserit, sine aliquo scrupulo conlentionis in nostr0rum omnium copulatione, ea ipsa de quibus dubitaverit conferenda reducat, qualiter, Deo auxiliante, aut doceri possit aut doceat. Deinde simul vos obtestatione conjuro vel obsecro ut nullus vestrum in judicando aut personam accipiat, aut quolibet favore, vel munere pulsatus, a justo judicio scienter avertatur aut discedat; sed tota pietate eum qui coetui nostro se judicandum intulerit, retractate. Ut nec discordans contentio ad subversionem justitiæ inter nos locum inveniat, nec in perquirenda

æquitate vigor vestri ordinis vel sollicitudo tepescat.

Data ut supra.
CCCLXVIII.
AD CAR0LUM REGEM.
(Anno incerto.)

Embolum ut Carlomannum regem in Ecclesiæ Romanæ dilectione confirmet.

Jam quod te, charissime fili, tantæ devotionis tantæque fidelitatis erga vestræ matris Romanæ Ecclesiæ pontificium esse videmus, tanquam utero

natum monentes rogamus, flagitantes hortamur, ut

pro amore apostolorum principum, quasi vestro proprio consulto, nec repræsentaliter, Carolomanno glorioso regi mittatis, consilium dantes ut antiquos honorans amicos, fruens charitate, ad parentum consilium redeat, et de epistolis quas illi ex maritimo itinere remisimus, respondeat, et Romanam Eccl^siam, quæ vobis utrisque omnibus decus regale et imperiale intulit, venerando diligat, mittens præsentialiter ipsis anathematizatis Lamberto et AdalbertoData ut sttpra. ** .

CCCLXIX. AD MichAElEM, REGEM BULGARORUM. JoANNEs VIIl MicuAeli regi Bulgarorum. Si ab his quos excommunieatos habebamus sacramenta quæcunque suscipitis, constat quia idololatriam, non ut calholici essetis, sed ut schismatici efficeremini, deliquisse [pro dereliquisse, HARD.] videmini. CCCLXX. ad lumteefatum Archiepiscopum mAGONtiNum. Fragm. — (An. inc.) Engeltrudem uxorem Bosonis noveris non solum excommunicatione quæ a fraterna societate separat, sed et anathemate, quod ab ipso corpore Christi, quod est Ecclesia, recidit, crebro percussam. CCCLXXI. Ad LudovicuM ImPeRAtOREM. Fragm. — (An. inc.)

Vides, fili charissime, quia quod contra leges accipitur, per leges dissolvi meretur. ltem, facientis procul dubio culpam habet, qui quod potest corrigere, negligit emendare. Scriptum quippe est : Non solum qui faciunt, sed etiam qui consentiunt, participes judicantur. Et libat Domino prospera, qui ab allliciis pellit adversa. Et negligere, cum possis deturbare perversos, nihil aliud est quam fovere; nec caret 'scrupulo consentionis occultæ, qui manifesto facinori desiuit obviare. Et probat odisse se vitia, qui condemnat errantes; nec relinquit sibi locum deviandi, qui non pepercerit excedenti. El primus innocentiæ gradus est odisse nefanda. Et latum pandit delinquentibus aditum, qui jungit cum pravitaue consensum; et nihil prodest alicui non puniri proprio, qui puniendus est alieno peccato.

CCCLXXII.
Ad epiSC0P0S bb 1 t ANNiAe.

( Anno incerto.) Quid agendum de monachis ab abbate suo ordinatis.

JoANNEs servus servorum Dei, episcopus ßomanæ urbis, in Christo fratribus universis episcopis citerioris Britanniæ salutem in Christo el visitationem.

Quia vice B. Petri apostolorum principis, Domino Deo dignante, omnium Ecclesiarum curam suscepimvs, sollicitudinem, quæ uniuscujusque fides integra in eodem Domino reservetur, sine qua nullus ei placere valebit, ubique severe observare debemus; ideoque notum sit vobis quoniam charissimus frater noster Arduinus, sanctæ Turonensis Ecclesiæ archiepiscopus, veniens ad apostolorum limina Romam oratum, interpellavit nos quod jura sui archiepiscopatus, quæ ab antiquis temporibus per decreta sanctorum pontificum sanctæ Romanæ matris Ecclesiæ suis prædecessoribus concessa et confirmata fuerunt, a vestro archiepiscopo et suis decessoribus per violentiam et paganorum Nortmannorum contrarietatem sublata videntur; unde apostolica auctoritate vobis sc atis interdictum ne illius ullo modo juri resistatis

A deinceps, de omnibus quæ prædictus archiepis(optis

confirmat archiepiscopatui sui pertinere del)ere, quousque ille vester archiepiscopus, aut aliquis ex vobis cum Arduino archiepiscopo, sive cum suo suf

fraganeo, vel alio fideli misse ad nostram sanctam.

matrem Ecclesiam veniat, ut ibi præcognitis causis inler vos et illum, quod æquum comprobabimus difliniatur ad laudem Dei et Domini nostri Jesu Christi. Quod si aliter quam jubemus contra volum. talem ejus feceritis, cognoscatis vosmetipsos Dei et B. Petri principis apostolorum, per nostræ humilitatis mandatum, auctoritate excommunieatos ab omni ecclesiastico oflicio.

Quod si vere dei)itam reverentiam circa prædiclum fratrem nostrum observare vobis placuerit, secundum justitiæ decretum a sancta Itomana Ecclesia statutum, permaneatis cum Dei benediciione in unitate nostræ catholicæ communionis. Interea sciant regni vestri homines, maxime nobiliores, nominatim Berengarius, el filius suus Conanus, et Iloel cum fratre suo Guerecln, cum cæteris majoribus, ut si contra justitiam inobedientes fuerint huic nostræ jussioni, et contrarii seu rebelles exstiterint prædicto fratri nostro Turonensi episcopo, sint et ipsi excommunicati et noslra beneJictione apostolica privati.

CCCLXXIII.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

CCCLXXVI.

Item allocutio pontificis ad regem. Vos, charissim;e fili Ludovice gloriose rex, precor,

in defensionem, liberationem, atque exaltationem sanctæ Romanæ Ecclesiæ, sicut prædecessores vestri fecerunt, et vobis sub attestatione facere mandaverunt, sine procrastinatione et ulla dilatione succurrite; quia ministri Dei estis, vindices in ira in his qui male agunt, et non sine causa gladium portatis : ne forte, quod al)sit, illa vos aut regnum vestrum culpa contegat, quæ quosdam veteres reges inimicis et infidelibus Dei quondam parcentes damnabiliter strinxit. Wel si aliud placet, praesentialiter in isto loco date, per Deum et per beatum Petrum, vos conjuro, sine mora responsum.

CCCLXXVII.

Allocutio Joannis papæ ad Patres synodi Tricassini II, de Lantberti et Adalberti aliorumque sequacium excommunicatione.

Charissimi, condolete mihi et sedi apostolicæ, quæ caput et magistra est omnium Ecclesiarum Dei, quæ : et vos religioso utero genuit, reges terræ et omnes populi, principes et omnes judices terræ, sacrique confratres et consacerdotes Dei, venerabiles Ecclesiarum Christi antistites, et totius sacrati ordinis viri, et mecum lanlas injurias Ecclesiæ sancti Petri apostolorum principis, coelestisque regni clavigeri, cui ligandi et solvendi data est a Deo potestas, simul flentes requi ite, tantasque invasiones atque contumelias civitati Romanæ illatas cum ingenti dolore lugete, et mecum, qui curam et sollicitudinem omnium vestrum habeo, et secundum Domini vocem, quoties causa exegerit, conversus vos in omnibus bonis debeo confirmare; ac necessariæ consolationis opem conferre, viriliter state, quærentes simul et judicantes tantæ patratores iniquitatis, tantæque temeritatis præsumptores, ut digna ultione temporaliter puniti, spiritu salvi sint in die Domini nostri Jesu Christi , quoniam eos prædictos Lantbertum et Adalbertum sequacesque eorum, pro quibus tantis sceleribus tantisque perjuriis patefactis, in ecclesia B. Petri apostoli, una cum coepiscopis et confratribus nostris Italicis, excommunicavimus; et quia in Ihis perseveraverunt, Christianæ communionis immunes esse decrevimus. Quodque decretum in prædicta

[merged small][ocr errors]

in sanctam matrem nostram ac magistram omnium Ecclesiarum commiserunt, compatimur, et dolori vestro conflentes condolemus, atque judicium vestiæ auctoritatis, quod privilegio beati Petri et sedis apostolicæ in eos et complices eorum, juxta sacros canones Spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, et secundum ejusdem Romanæ sedis pontificum decessorum vestrorum decreta pretulistis, voto, voce et unanimitate nostra, atque auctoritate sancti Spiritus, cujus gratia in episcopali ordine sumus consecrati, gladio spiritus, quod est verbum Dei, eos interimentes persequimur. Scilicet quos éxcommunicastis excommunicatos tenemus, quos ab Ecclesia abjecistis abjicimus, quos anatliematizastis anathematizatos esse judicamus, et quos regulariter satisfacientes vestra auctoritas et apostolica sedes receperit, recipiemus. Sed ut in sacra historia de plaga Ægyptiaca digne a Deo illata legimus (Erod. xii), quia non erat domus in qua non jaceret mortuus, et non erat qui alium consolaretur, quoniam in domo sua unusquisque quod lugeret habebat, nos quoque in nostris Ecclesiis lugenda lugemus. Et ideo vestra auctoritate nobis subveniri cum omni mentis humilitate deposcimus, petentes ut promulgetis capitulum vestræ auctoritatis, qualiter nos erga Ecclesiarum nostrarum pervasores agere debeamus, ut, censura apostolicae sedis muniti, robustiores et promptiores deinceps, Domino opem ferente, contra perversos ecclesiasticarum rerum ac facultatum raptores ac vastatores sacrique ministerii episcopalis contemplores nos suecessoresque nostri persistere concordi sententia valeamus : ut juxta egregii prædicatoris] vocem, et vestræ auctoritatis promulgationem, traditi Satanæ spiritu salvi fiant in die Domini nostri Jesu Christi.

[ocr errors][merged small][merged small]

beati Petri ecclesia scriptum , ut ingredientes et D se loquente, regnum Dei non possidere testatur

exeuntes legant et doleant, eosque anathematizatos teneant, posuimus. Et vos, fratres charissimi, ut decrevimus, nostræ communionis alienos tenete, et anathematizatos fautores eorum mecum facientes coiisteriuile. CCCLXXVIlI. I{esponsio episcoporum.

Domine sanctissime et reverendissime Pater Patrum, Joannes, catliolicæ atque apostolicæ Ecclesiae videlicet Romanæ primæ sedis papa, nos famuli ac discipuli vestræ auctoritatis, Galliarum et Belgicarum episcopi, his quæ super vulnera dolorum vestrorum maligni homines ac ministri diaboli addentes,

(I Cor. vi), et cum hujusmodi omni veraciter Christiano nec cibum sumere præcipit, quandiu in ipso crimine permanent (I Cor. v), per virtutem Christi et judicio Spiritus sancti decernimus ut si ante proximas Kalendas Novembris easdem res quas quique usurpatores injuste pervaserunt, ecclesiis suis regulariter satisfacientes non restituerint, a communione corporis et sanguinis Christi, usque ad restitutionem rerum ecclesiasticarum et satisfactionem, alieni habeantur, et sacri episcopalis ministerii excommunicationis eeclesiasticæ contemptores, secundum evangelicam et apostolicam auctoritatem (Matth. xviii), ab episcopis quorum interest

« VorigeDoorgaan »