Pagina-afbeeldingen
PDF

uilum, sive 'apud illam vel illam diaconiam, sive A nobili viro Radulfo, sicut jam ante (liximtis, matusicut etiam ego ipse affirmarem hujusmodi proposito A rum Petrus, qui in vobis est gregem Dei, providentes

apud alias quaslibet ecclesias vos convenire mandamus. Et ob vestram et inferiorum clericorum vitam, et mores, et qualitates, et habitus vestium perscrutandum, et qualiter quilibet præpositi se erga subditos liabeant, vel quod subditi suis præpositis non obediant, et ad quæque illicita amputanda, clericorum quoque et laicorum querimonias, quæ ad nostrum judicium pertinent, quantum fieri potest, definiendas. Quippe cum sicut nostram mansuetudinem Moysi, ita et vestram frateruitatem septuaginta seniorum, qui sub eodem causarum negotia dijudicabant, vicissitudinem gerere, certum habeamus. 1;em monasteria abbalibus viduata et abbatum , nostra præcedente conscientia, substitutionem his qui sunt inter nos [vos], vel fuerint monas;icæ professionis, disponenda committimus, Propter sollicitudinem autem ecclesiarum et clericorum eorumdem disciplinam, sive laicorum querimonias definiendas, bis in hebdomada ad sacrosanctum palatium, juxta decreta prædecessoris nostri Leonis quarti, vos convenire mandamus. Item sancimus de parochiis nostris, quantumque pontifici competit, pontificali beneficio vos in perpetuum possidere, et in principalibus ecclesiis juxta primatum vestræ consecrationis vicissium officia divima peragere, et earum oblationibus, salva semper cardinalium diaconorum prisca consuetudine, æqualiter participare, tam propter usum vestrum quam in ccclesiarum vestrarum luminarium concinnationes.

' CCCXLVII.
IFragm. — (An. inc.)
Contra violatores domus Dei.

Si quis domum Dei violaverit et aliqua sine licentia illius, cui commissa esse dignoscitur, inde abstulerit, vel in ecclesiasticis persoiiis injuriam fecerit, donec in conventu admonitus legitime satisfaciat, sciat se communione fore privatum. Si vero post secundam et tertiam conventionem coram episcopo satisfacere detrectaverit, sacrilegii periculo ab omnil)us obnoxius teneatur, ita ut secundum Apostolum memini fidelium misceatur.

CCCXLVIII. AD TIIEMBERGAM ET ALDERICUM. (An. inc.)

Illos hortatur ut Radulfo suam u.rorem reddant. (Apud Ivoiiem, viii, c. 118.)

Iterum iterumque vos admonemus, et præsentibus apostolatus nostri litteris hortamur feminam suam

a Photius inter alias etiam hanc Joanni papæ aflingens calumniam, quasi eadem cum Græcis de Spiritus sancti processione senserit , finxit hanc ejistolam sub nomine Joannis papæ VIll ad se Piiotium scriptam de processione Spiritus sancti : quam vel ab ipso Plotio, vel alio quodam eflictam esse oportet. Ilis enim temporibus in Romana Ecclesia absque aliqua ambiguitate usu receptum fuisse ut Spiritus sanctus a Patre Filioque procedere diceretur, post alias ea inprimis ratione manifesle prol)atur, quod Joannes sanctæ Romanæ Ecclesi;e diacomus. scribens ad hanc iusum Joannem pontilicem

[ocr errors]

rius restituere, et viro suo adhærere, secundum legem Domini facere : non enim lex ulla permitlit quoininus aut injectum sibi crimen confiteatur, aut certe a crimine injecto, legitima præmissa purgatione, solvatur. Quod si neutrum agere illa delegerit, sed sola obstinatione usa, nulli satisfactioni dare operam procuraverit , liquet aperte quia crimen quod non diluit, procul dubio confitetur. Solæ namque, ut sanctus papa scribit Hormisda, examen effugiunt conscientiae , quæ recta sunt non tenentes. Ergo si is, vel illa, vel vos, apostolatus nostri decretis obedire postponentes, sæpe memoratam feminam aut a viri potestate, aut a legis examine, nulla rationabili causa exstante, subducere amplius conati fueritis, tam illa quam vos, Theiberga et Alderice, quousque sanctioni nostræ pareatis, Dei omnipotentis judicio, et beatorum Petri et Pauli apostolorum senlentia principum , excommunicati et a corpore et sanguine Doinini nostri Jesu Christi sitis alienati, una cum fautoribus, consentaneis, sequacibus et complicibus vestris, utpote divinarum et humanarum legum violatores, sedisque apostolicæ decretòrum contemptores, et tot:es ac multipliciter infractores.

CCCXLlX. AD BERRARIUM ABBAteM. Fragm. — (An. inc.) *• . De rererentia erga summos pontifices. [Apud Ivonem iv, c. 102.]

C Absit a piis mentibus quid de Romani cul:ninis

pontifice sinistrum sentire, cum beato Ennodio confessore Ticinensis urbis antistite scribente doceamur quia Deus omnipotens aut claros ad tanta fastigia erigit, aut certe quos elegit, illustrat.

CCCL. AD PII0T1UM PATRIARCHAM CONSTANTINOPOLITANUM a. (Anno 879-882.) De processione Spiritus sancti.

JoANNEs episcopus, servus servorum Dei, Photio reverendissimo et catholico fratri patriarchæ Constantinopolitano, gratiam desuper ad opera salutamtein.

Non ignoramus quod nonnulli eorum qui apud vos sunt, pacis parum studiosi, de nostra Ecclesia et de nobis ipsis, veritate neglecta, male loquuntur. Resque eo progressa est, ut parum absit quin tua fraternitas de nobis et de iis qui nobis sunt subditi male sentiat. Et illi quidem nacti sunt occasionem,

quatuor a se elaboratos libros Vitæ sancti Gregorii papæ, ubi agit de Dialogis ab eo scriptis, et in É'! cum a Zacharia papa translatis, juste queritur quod cum ipse sanctus Gregorius in eis asseruei it disertis verbis Spiritum sanctum a Patre Filioque procedere, illi textum corruperint, illaque verba Filioque abradendo inde abstulerint; illos magnopere redarguens, quod audacter nimis sicut et impudenter sancti Gregorii textum ita corruperint : plane significans Roiiman: m Ecclesiam nihil diversum ab ipso sancto Gregorio sentire, nec Joannem, ad quein scribit, ab ea sententia discrepare.

satis congruam, veritas tamen ipsa, uti se habet, nullo pacto est adulterata neque vitiata, ut procedens sermo rem manifestam faciet, et Deus hoc ipsum nobis suo testimonio desuper confirmabit. Verum illi, instar eorum qui vinum aqua miscent et adulterantur, nonnulla a seipsis falsa fingentes et excogitantes adhibent. Oportet enim ut dæmon, qui ab imitio mali opifex fuit eu inter nos et Deum inimicitias posuit, ac deinde nostrum primum parentem a Dei amore separavit, et creatori suo inimicum illum constituit, etiam nunc aliquos habeat sui ministros, et hos ipsos impellat ut inter Ecclesias scandalum aliquod concitent. Ego vero ad Deum potius auctorem et largitorem oculos dirigens, qui inimicitias etiam in cruce sua morti tradidit, pro viribus illorum hominum qui malis delectantur, ora obstruere contendo. Et hac de causa etiam antequam tua fratermitas aliquid mihi significet, hæc tibi manifesta facere decrevi, ut de rebus nostris satis edoctus, aures minus præbeas iis qui contendere et conviciari student; sed ipsos rejicias potius et respuas; efficias præterea, ut alii eorum verbis fidem non adhibeant. Novit etiam tua fraternitas quod cum nuper ad mos accessit qui a te missus est, et de sancto symbolo nos consuluit, quomodo invenit nos illud inconcussumi, sicut nobis ab initio traditum est, conservare, neque aliquid addidisse vel delraxisse, cum recte noverimus quod eos qui talia facere audent, gravis condemnatio exspectat. Reverentiæ itaque tuæ iterum significamus, ut de hac additione in Symbolo (ex Filio scilicet) tibi satisfacimus, quod non solum hoc non dicimus, sed etiam quod eos qui principio hoc dicere sua insania ausi sunt, quasi transgressores divini verbi condemnamus , sicut theologiæ Christi Domini eversores, et sanctorum Patrum qui synodice convenientes sanctum Symbolum nobis tradiderunt, et una cum Juda illos collocamus, quod eadem ipsa quæ ille patrare non sunt veriti; non quia Dominicum corpus morti tradiderunt, sed quia Dei fideles, qui sunt ejus membra, schismate segregarunt et invicem diviserunt, et ita æterno. igni illos praecipites dantes, et multo magis seipsos, ut fecit prædictus Judas indignus Christi discipulus, suffocarunt. Arbitramur autem tuam reverentiam recte nosse, cum sis sapiens et doctrina præditus, quod dum, ut reliqui nostri episcopi nobiscum idem sentiant, totis viribus contendimus, mon mediocrem id nobis molestiam affert. Et revera rem adeo gravem cito commutare, nullus id facere posset, lieet brevi tempore ortum habuerit, nec multorum annorum spatio fuerit confirmata. Et hac de causa rationi congruum nobis visum est, ne violenter aliquis cogatur a vobis additionem illam dimittere, quam ipse adjecisse Symbolo se noverit, sed potius mansuetudine aliqua hujusmodi homines admonere, et paulatim a blasphemiarevocare : Pascite, inquit summus aposlo!o

[blocks in formation]

et praecipimus ut et pro necessitate Ecclesiæ, et pro tuæ causa utilitatis, Romæ ad nostram apostolicam præsentiam praesentialiter venire indubitanter procures, quia et statum sanctæ Ravennatis Ecclesiæ incolumem conservare, tuumque profectum et honorem perficere, auxiliante Domino, cupimus. CCCLII. AD ATHANASiUM EPISCOPUM NEAPOLITANUM.. (Anno 881-882.) Ab ercommunicatione eum absolvit, et ministerio sacerdotali restituit, dummodo pactum cum Saracenis initum, sicut promiserat, rumpat, et ea, eis aliquos, caeteris jugulatis, captos mittat, nec deinceps cum eis foedus feriat. AthANAsio episcopo Neapolitano. Boni pastoris eximio informati exemplo, qui venit quærere et salvare quod perierat, tanto tempore te ' per devia errantem, abjecto Christi levi jugo, cum infidelibus jugum obscena cupiditate ducere non dubitantem, quamvis sero ad te percutientem reverti velle mandasti, alacriter recipimus, et inter cæteros consacerdotes nostros præcipue honorabilem cupimus retinere, prout ipse nos jam olim fecisse procul dubio reminisceris. Sed quia, tua exigente sceleris tanti audacia, sancti Spiritus judicio te a consortio nostro divini mysterii jure submovimus, nunc secundum preces tuas et relationem Petri venerabilis diaconi tui, si modo pactum quod hactenus cum.

ris, et ab eorum nequissima societate conamine te separaveris; atque si præsentibus his missis nostris, Marino videlicet reverendissimo episcopo et sanctæ sedis nostro arcario, et Siconi egregio viro, majores Saracenorum quantos melius potes, quos nominatim quærimus, cum aliis omnibus ceperis, et jugulatis aliis, eos no!)is direxeris, a vineulo excommunicationis absolvimus, et juxta præcedentem consuetudinem episcopale officium reddimus. Eo scilicet modo, vel tenore, ut captis eu traditis antea, ut dictum est, Saracenis, deinceps nullum cum eis ulterius foedus quoquo modo inire præsumas. Nam si cum illis iterum pactum aliquod facere tentaveris, in eadem te excommunicatione manere sancimus, et auctoritate Dei omnipotentis et beati Petri apostolorum principis et nostra, omni episcopali honore te privandum et perpetuo anathemate damnandum esse decernimus.

CCCLIII ad GENEVENSES.

(Anno 882. Praecipit ut 0ptando episcopo a se consecrato obediant. Clero et populo Genevensi.

Dilectissimi filii nostri Caroli imperatoris, principumque ipsius relatu, vestram Ecclesiam viduatam cognoscentes pastore, et propter dissensionem Bosonis, cui sociatus ejusdem sedis videtur metropoíitanus, ordinationem electi vestri 0ptandi differre, auctoritate et potestate apostolica, secundum deprecationem ejusdem serenissimi imperatoris, filii scilicet nostri spiritalis Caroli atque optimatum ejus, praecognita vestra omnium in eodem 0ptando eleetione, et qualiter idem serenissimus imperator eidem Ecclesiæ electionem perenniter de proprio clero donaverat, diutius ipsa Ecclesia ne viduata maneret pastore, consecravimus cum sancti Spiritus gratia ; et ad regendum vos pastoraliter instructum direximus; quem devote et unanimiter suscipientes, obedientes ei, utpote proprio patri spiritali sitis in omnibus; salvo deinceps ejusdem loci privilegio antiquo propriæ metropolis, sancimus, ut quicunque huic nostræ auctoritati et apostolicæ deliberationi contra stare, aut resistere, aut non obedire, vel quod absit, electionem ipsius Ecclesiæ aliquando pervertere, aut infringere, quam, Deo propitio, justa est assecuta, tentaverit, gladio utique canonicæ disciplinæ noverit se feriendum, atque omnipotentis Dei vindictam non evasurum, si digna celeriter non fuerit satisfactione sanatus. Confirmamus denique, nostri apostolatus auctoritate, omnes res ejusdem Ecclesiæ pacifice ac quiete perpetualiter possidere. Et quicumque easdem invadere ac dissipare ausus fuerit, postquam a proprio episcopo canonice admonitus fuerit, si secundum divinas et humanas leges non emendaverit, sub anathemate sit damnatus.

impiis Agarenis habuisti, manifesta devotione frege- A

CCCLIV. AD cAROlum imperAtORem. (Anno 882. Queritur multa bona Ecclesiæ Romanae a Widone quodam marchione erepta ; rogat ut Ecclesiam defendat, et ipsemet adjutor veniat. Ad imperatorem Caroluw. Cum et ante susceptum imperium, et post Augustale sceptrum, per humilitatis vestræ ministerium vobis divinitus attributum, nos quidem multoties pro innumeris necessitatibus et multiplicibus oppressionibus, quas sancta mater vestra Romana Ecclesia quotidie patitur, ingenti mœrore afflicti reclamassemus, nullum usque adhuc optatæ consolationis valuimus promereri auxilium vel defensionis

B solatium, quia de omnibus immobilibus rebus terri

torii sancti Petri, quas no!)is Ravennæ consistentibus, in praesentia serenitatis vestræ uterque Wido marchio pro reinvestitione reddidit, nec unum recepimus locum ; sed ipsi et homines eorum contra jus et æquitatem omnia retinere praesumunt : nam nobis in Pentapoli, hoc est in urbe Fano consistentibus, Adelardus reverendissimus episcopus, et deliciosus vester communisque fidelis, secundum vestræ delegationis jussum advenit, et ibi præfati Widonis eu satellitum ejus, qui nostra violenter tulerunt ac retinuerunt, praesentiam præstolati sumus : quatenus vel inde omnis emenlationis et justitiæ cœpto initio, per cæteras urbes, de omnibtis juxta clementiæ vestræ decretum, recipiendo coram

C legato vestro justitias, pariter proficisceremur; sed rum, qui eam atrociter devorant, Ecclesiam beati A praebet videndam. Præsenti quoque Petro veneraPetri apostolorum principis vobis commissam, quæ . bili episcopo valde nobis credulo, et dilectissimo fa

illo semper fugiente judicium, et vestræ jussionis piissimam sanctionem callide declin: nilo, non veniente, quia nobis sine profectu aliquo per ipsas civitates quæ illorum gravamine opprimuntur, proficisci evidenler exsuiuit manifestum, direximus cum 'eodem Adelardo venerabili episcopo misso vestro walpertum reverendissimum episcopum et fidelem consiliarum nostrum, qui vice nostra recepisset consolationem justitia nobis in vestra præsentia reddita, et legitimam de aliis omnibus emendationem, qui videlicet profecti nullum justitiæ fructum recipientes, ad nos reversi sunt. Nos autem omnem excusationis eorum defensionem penitus auferre volentes, decrevimus eos iterum mittere ut saltem postmodum reciperemus justitiam. Qui cum , d prædictum Widonem rursum abiissent, nihil einendationis nihilque relditionis ab eo vel sequacibus ejus, sicut promissum fuerat, recipere potuerunt. Sed ut antea sine aliquo ad nos effectu reversus est, et vester ad vos absque justitiæ contemplatione omnimodo rediit, quamvis ingenti et fideli devotione ipse confrater noster Adelardus ad justitiam exigendam multimodis decertasset. Nunc igitur pro certo scientes nullam nos de tantis malis posse habere justitiam et emendationem per quemlibet celsitudinis vestræ legatum, nisi per vestram imperialem praesentiam, rogamus obnixe, atque per omnipotentem Dominum adjuramus, ut ad defendendam et liberandam de manibus malefacto

vos divino nutu adjutores ac defensores in omnibus elegit habere, ipsi, Deo auxiliante, venire libenter dignemini : quatenus Dei et vestro solatio freta, quæ sua sunt valeat securiter retinere cum pristinæ dignitatis decore, ad laudem et perpetuam animæ vestræ mercedem. CCCLV. Ad RiccA ft DEM AUGUSTAM. (Anno 882.)

Queritur nullam sibi contra Saracenorum ercursiones opem ferri; rogat ut ab imperatore celeriter postulét aurilium : legatum suum commendat ; petit det operam ut Angelberga ab exsilio revocetur et Romam mittatur.

Riccandi Augustæ, seu LiutwARDo Wercellensi episcopo, a paribus.

Tanta cordis angustia tantusque dolor et gemitus hinc et inde cum irriguis lacrymarum rivulis nostram aetatem quatiunt et conquassant, tantusque etiam luctus pro desolatione terræ istius, quam jam fundilus a Christiani nominis inimicis et Deo odibilibus Saracenis deprædatam cernimus, nos aflicit et intima nostra dissolvit, ut et somnus ab oculis et a gustu cibuseffugiat. Etiam cum Jeremia decantare compellor: Quis dabit capiti meo aquam ? aut oculis meis fontem lacrymarum ? (Jer. ix.) Et reliqua. Siquidem exspectavimus lucem, et ecce tenebras; quæsivimus adjutorium, et muris Urbis egredi non audemus. Nam ante vestrum Romam adventum qualiscunque nobis erat tranquillitas; modo vero intolerabilis et importabilis persecutionis exstat tempestas, quia neque spiritalis filius noster Augustus, neque alicujus alterius gentis homo nobis confert auxilium; et nisi divinitas summa subveniat, aut in desperationem aliquam lapsi (quia non solum duplum, sicut Dominus dicit, sed etiam triplum et quadruplum exercitum contra nos venire conspicimus), ea quæ pacis sunt postulabimus. Aut certe non solum j:igo illorum coacti subdemur, sed etiam ab eis capti impie jugulabimur. Quia, sicut scitis, sæpissime reclamavimus, et neque ipse Augustus, ut prætulimus, qualemcunque defensionem nobis exhibuit, neque homines civitatum nostrarum, qui contra Deum et contra o:nne

[blocks in formation]

miliari nostro summam benevolentiam, quæsumus,

exhibe, et ei utpote a tanta sede directo, familia

ritatis locum apud domnum Augustum congruentis

simum tribue, atque ut mobismetipsis illi credulila

tem penitus adhibens, ea quæ verbis retulerit, studio tuo operibus impleantur. Sed et hoc deprecamur ut pro eo quod apud Ticinum eodem episcopo ea quæ nos illi commiseranus, ipsi Augusto necessaria exponente, animus illius contra hunc est turbatus, tua instantia quidquid illud fuerit omnino aboleatur. Et ad hunc eumdem episcopum pie tractandum imperialis animus placabilis in cunctis reddatur, quo'niam non hæc contumaciter aut contra Augustalem

b dignitatem protulerat, sed zelo Dei ductus ad nos

ineflicax redire nolebat. Postremo Christi cultrix et Deo amabilis filia, moleste accipimus, cur multoties deprecantes, spiritali filiæ nostrae Angelbergæ nullam per vos potuimus conferre medelam, ut dissoluto cxsilio, ad sanctum Petrum apostolum eam reducere faceremus. Unde etiam nunc summopere deprecamur ut pro amore Dei et nostro sancta sedes apostolica de lioc honoretur. Et sicut jam dictus Augusuus vobiscum pariter repromisit, a captivitate, qua frustra tenetur, salva et incolumis reducatur. Quia postquam nobis quibus fuerat commendata et defensioni sancti Petri apostoli protectoris sui commissa, reddita fuerit , nullam de ea sinistram quis habere poterit, crede nobis, suspicionem.

CCCLVI. (Anno 882.) Privilegium pro monasterio Montis Cassini. [Apud Cocquilin., Bull. Dipl., etc., ampl. Collect., tom. I, p. 881 ]

JoANNEs episcopus, servus servorum Dei, BERtnAnio religioso al)l)ati venerabili monasterio B. Benedicti confessoris Christi sito in Cassino et per eum in eodem venerabili monasterio, vel cunctæque congregationi in perpetuum.

Quoniam semper sunt concedenda quæ rationalibiis congruunt desideriis, oportet ut devotio in me petitoris humiliter acquisita in privilegiis concedendis minime denegetur a nostra clementia. Igitur quia petisti a nobis quatenus monasteri;im B. Benedicti confessoris Christi, atque monasterium B. Scholasticæ, seu et ecclesiæ per singula loca constructæ, pr;elictis monasteriis pertinentes, privilegiis apos!olic;e sedis infulis decorentur, ut sub jurisdictione sanct;e cui, Deo auctore, deservimus Ecclesi;e constitiit;e , nullius ecclesiæ cujuslibet episcoporum ditionibus promoveatur, vel submittatur. Pro qua re piis desideriis faventes, hac nostra auctoritate id quod exposcitur petitione, mancipamus : et ideo omnem cujuslibet ecclesiæ episcopum in præfata venerabilia loca quamcunque ditionem habere omnino prohibemus, præter ad se.lem nostram apostolicam habeant respectum amodo et deinceps; amissa videlicet omni novitate, et violei.tia, ex abbate monasterii fuerit invitatus, neque ad consecrandam gcclesiam, vel sacerdotem de præfatis monasteriis sive in omnibus cellis ibidem pertinentibus præsumat ingredi, nec missarum ibidem solemnitatem quispiam episcoporum præsumat omnimodo inibi celebrare. Ad consecrandam autem ecclesiam in suis monasteriis, vel cellis quemcunque episcoporum invitare voluerit ipse abl)as, sine cujuslibet impedimento concedimus potestatem, ut profecto juxta id, quod subjecti apostolicis privilegiis consistunt, inconcusse donanda permaneant, sed ei constituentes una cum sacerdotali nostro collegio, per hoc nostrum apostolicum privilegium omnia loca, quæ aliquando possederunt ipsa venerabilia momasteria, vel quæ nunc eis, aut postea a fidelibus hominibus fuerint concessa per diversa territoria, nulli castaldio, aut episcopis, non magno, vel parvo homini per quodlibet ingenium, aut argumentum liceat quomodocunque easdem invadere possessio:nes, vel censum tollere, aut affligere monachos, vel servos, sed magis ad laudem Christi, et æternam memoriam largitoris perpetuo tempore maneat intacta ab omnibus, et deserviant solummodo S. matri Romanæ Ecclesiæ, et nullus præsul audeat amodo in his monachis subjectis S. nostræ Ecclesiæ quamcumque ingerere excommunicationem : sed liceat illis ita peragere deificos cursus, sicut a B. Benedicto per illius regulam habent in mandatis; atque constituimus, ut quispiam præsul non præsumat segregare ab ecclesiis ex dictis monasteriis pertinentibus populum ibidem percurrentem ad audiendum verbum Dei, et confitentem delicta sua tam in urbibus quam extra urbes, sed canonice ingrediatur ibidem, et egrediatur devotus populus, et ecclesiæ vestris ditionibus subditæ omnibus pateant. Sed quoniam pastoralis propterea nobis a Deo cura commissa est, ut viriles in omnibus existere, mereamur, ne quod absit, Dominicæ oves luporum morsibus lanientur; qua de re omnibus venerabilibus episcopis, presbyteris, abl)atibus, diaconibus, ducibus, tribunis, comitibus, castaldiis, actoribus, vel cunctis Deum timentibus nostræ apostolicæ auctoritatis, sub contestatione beati Petri principis apostolorum , præcipimus, atque jubemus; qui ligandi, solvendique peccata hominum in cœlo, ac terra a Domino Deo nostro potestatem percepit, cujus nos gratia divina vices gerimus, statutum est, per hujus decreti nostri paginam interdicimus omnibus omnino cujuslibct Ecclesiæ præsulibus, vel cujuscunque dignitatis praeditis potestate sub anauhematis interdictione, et æterni judicii obligatione, qui ei præsumpserit praesenti constitutioni a nobis præfati monasterii indulti quolibet modo existere temerator. Scriptum per manum Anastasii notarii regionarii, et scriniarii S. Romanæ Ecclesiæ in mense Maii, indictione quinta decima. Bene valete. Undecimo Kal. Junii per manus Walperti episcopi S. Portuensis Ecclesi;c, anno, Deo propitio, pontifica

eisdem monasteriis prohibemus, ita ut nisi quis ab A tus domini nostri Joannis summi pontificis, et uni

versalis papæ, in sacratissima sede B. Petri apostoli, decimo, imperante domno piissimo Carolo Augusto a Deo coronato magno imperatore anno secundo.

[blocks in formation]

E mum clericis ejusdem Ecclesiæ suggerentibus, aucto

ritate apostolica praefeceramus episcopum nomine Optandum. Quo audito, audaciam et temeritatem vestram nimium admirantes, ob id maxime turbati sumus, eo quod non solum super ordinationem nostram obices manus habuistis, sed etiam ad contemptum et injuriam sedis apostolicæ præfatum. episcopum turpiter capientes, arcta custodia retru-. sistis, et, rebus omnibusque suppellectilibus ejus direptis, [f. add. contra vel per] ministerium vestrum, quod nulli Christiano licet, sacerdotem Domini telro carcere maceratis : non habentes præ oculis scilicet, quod sacerdotes Domini sacra Scriptura aliquando deos, aliquando angelos nominet, et qui eos tangit, tangat pupillam oculi Domini (Zach. m). Quapropter auctoritate Dei omnipotentis et principum apostolorum Petri et Pauli, simulque nostra, vobis præcipimus ut accepta hac nostra epistola, aut quoquomodo. tenore illius audito, si intra octo dierum spatia jam dictum episcopum propriæ sedi proprioque honori et dignitati reddere restituereque contempseritis, a corpore et sanguine Domini nostri Jesu Christi, cum omnibus vol)is in hoc facto faventibus, sitis prorsus extorres, quousque juxta hanc nostram dispositionem perficere satageritis. Et quia alia multa vobis a quibusdam objiciuntur quæ synodali discussione sunt corrigenda, decernimus ut, omni excusatione remota, viii Kalendas Octobris futuræ primæ indictionis Romam ad synodum occurrere non omittatis, ut tunc et de vobis objectis ratioiiem reddatis, et si. adversus eumdem episcopum a nobis consecratum aliquam querimoniam habetis, canonico valeamus, quidquid illud fuerit, Deo juvante, libramine diflinire. Hoc etiam scientes quia si ad eamdem synodum præfauo tempore venire distuleritis, canonicæ in vos censuram sententiæ proferemus. CCCLVllI. AD OTERAMUM vieNN£NS£M ARCHIEPISCOPUM. (Anno 882.)

Agit de Optando episcopo, ejus litteris respondens, et

de liueris quas scribit episcopo Mauriennensi ut

l{omam veniat.

0ter Awo Viennensi archiepiscopo.

Susceptis vestræ fraternitatis apicibus, quod essent alicuius, ut ita dixerim, rectitudinis zelo com

« VorigeDoorgaan »