Pagina-afbeeldingen
PDF

per suos legatos ei mandavimus ut si intra triginta A imperiali Ravennam asciscere, et nobiles cives ipdierum spatia cum Saracenis habitum fœdus non sius, nobis inconsultis, ausu temerario distringere rumperet, aut ea quæ nobis tergiversando abstule- enormiter coegisti, miramur, eo quod te adversum rat, non retransmitteret, nostro judicio iterum sen- tuam promissionem jurejurando coram nobis et sede uentiam, quam ipse in se pertulit, prorsus exciperet; apostolica prolatam, penitus egisse cognoscimus. sed tam varia juramenta quam absolutas promissio- Pro quo nimirum te valde cavere oportet, ne pro nes postponens, nos de die in diem delusit, et foris talibus tua sententia velut transgressorem ulciscatur. omnibus dissipatis, intus vero per suam callidita- Nos enim te gregem Domini pascere, non perturtem multis nostris ablatis, hactemus nec cum Sara- bare; salvare, et non perdere statuimus. Tamen cenis habitum pacuum dissolvit, nec reliquiæ Dei po- cnm nos, Deo volente, Neapoli, quo nunc proficiscipuli voluit misereri. Quin potius eum ipsis conver- mur, fuerimus reversi ; et aut tu , secundum nosans, de ipsis malis in pejus crevit , et Dei mandata stram tibi jussionem directam, Romam veneris, aut contemnens, sacerdotii etiam sui oblitus, non solum nos vel misstis noster istas in partes venerimus, similis illis effectus est, sed etiam in multis deterior. plenariam de omnibus quæ tuæ Ecclesiae cognoveHujus rei gratia apud beatum Petrum apostolum sy- „ rimus esse necessaria justitiam omnimodo faciemus. nodice in eum sententiam protulimus, et cum om- ° Defuncto præterea Ecclesiæ Faventinæ episcopo, prænibus sibi consentientibus sive faventibus omni ec- vidimus hunc Dominicum venerabilem archidiacoclesiastica communione sub anathematis interposi- num, sedis ipsius honore episcopali dignum exitione privavimus. Modus autem excommunicationis stere. IIoc auctoritatis nostræ statuuo praesenti dilehic est : Athanasium Neapolitanum episcopum ctioni tuæ præcipimus ut, absque omni mora vel sæpissime admonitionibus, et multis argenti ponde- protelatione, eumdem archidiaconum studeas secunribus datis, ut pactum cum Saracenis habitum dum morem episcopum consecrare. Nam si aliqua disrumperet, admonuimus. Ille autem idem pactum temeritate depravatus, hoc contra tuæ sponsionis se omnimodo soluturum et ab eorum societate se- juratoriam paginam praesentialiter facere contemparaturum esse promittens sub ea conditione, ut si pseris, pro certo scias quia nos ipsius Ecclesiæ cudenuo cum illis quolibet modo fœdus habuisset, ram et sollicitudinem habentes, jam fatum archiomni esset sacerdotali honore privatus et anathe- diaconum ad nos ex nostra præceptione illico revermatizatus; sed hæc omnia parvipendentem, et ad tentem episcopum consecrabimus. Data ut supra.

perditionem christianorum cum eis pactum haben- CCCXXIIl. tem, et nos sæpissime deludentem, et de præda £97 c AD R0MANUM Anciiiepiscopuwm mAweNNA tevm. rum partem recipientem, judicio et auctoritate Dei (Anno 881.)

qmnipotentis, et beatorum apostolorum Petri ?° Arguit eum quod alterius legitimnm wrorem raptori Pauli simul et nostra, cum omnibus sequacibus suis, tradi consenserit, et Romanæ Ecclesiae ausns fueet omni ecclesiastica communione privamus , et rit adrersari ; has ob causas illum a conferendis

sacris ordinibus suspendit , donec a synodo, ad quam eum jubet venire , ejus causa cognoscatur.

Row ANo archiepiscopo Ravennati, missa per Deltonem venerabilem episcopum.

quousque se ab ipsis Saracenis penitus separaverit, velut uotius Christianitatis inimicum anathematizamus. Data mense Aprili, indictione xiv.

CCCXXII. Inter cætera quæ de te audivimus, veniens DeusAD ROMANUM ArchiepiscopuM RAVENNATEM. dedit dux retulit nobis quod uxorem illius, de qua (Anno 881.) legaliter diffinitum est, ad te callide venire fecisses,

Arguit quod Albericum comitem Ravennam ascirerit, et alteri viro raptori in stupro utique tradidisses : et nobiles Ravennates contra jusjurandum sibi prae- quod nimirum tanti flagitii scelus te, juxta tnum stitum rerarit : cum Neapoli reïersus fuerit, diit se ministerium, omnimodis prohibere ac funditus reea omnia curaturum,: jubet pominicum archidiaco- secare oportebat : tu autem consensum illicite praenum Faventinæ Ecclesiæ episcopum consecrari. D buisti. Cognoscimus etiam multis indiciis quod ausu 1{omano archiepiscopo ltavennati. temerario contra sanctam et dominam tuam Romaf;a qu;e nostro praesulatui pro utilitate et necessa- nam Ecclesiam recalcitrare, et contra tuae juratoriæ ria sanctæ Ravennatis Ecclesiæ restitutione perfi- sponsionis tenorem luculentissime agere nullatenus cienda mandasti, lucifluis antecessorum noslrorum dubitasti. Unde anctoritate Dei et beati Petri nostraiuformali exemplis, congruum et opportunum eidem que tibi præcipimus, et praesenti statuto jubemus, Lcclesiæ libenter volumus, Deo favente, præbere ut nullam omnino sacerdotalem ordinationem pro solatium et defensionis auxilium , praecipue cum talibus, quibus es irretitus, criminibus, facere quoipsius nos tibi commissum habeamus regimen. Sed quomodo praesumas, donec viii Kalend. 0ctobris fiiquia multi nobilium Ravennatium crebris duntaxat turæ quintæ decimæ indictionis, ad synodum quam, querimoniis apostolatus nostri aures pulsare non - Deo favente, pro ecclesiasticis videlicet utilitatibus, desinunt, circa te clementiæ nostræ benevolentia secundum sanctorum Patrum statuta celebraturi commota non immerito habetur. Nam, ut cætera erimus, omni postposita occasione , venire procuomittamus, quia Albericum comitem quasi ex parte res; quatenus synodali decreto ea, quæ de te didicimus, examinata,-canonicum finem percipiant. Data A auctoritate, nostroque apostolico jure, te excommu

ut supra. CCCXXIV. AD EUM DEM. (Anno 881.) Jubet Placentinos clericos, quos sine commendatitiis litteris ad eum confugientes receperat, ad eorum episcopum remitti; ejüsdem etiam Ecclesiæ clericos dbsolvi, donec cum eis ad synodum veniat. Reverendissimo et sanctissimo RoMANo archiepiscopo Ravennali. Inter cæteras proprii affectus, rationes incongruas, quibus teipsum quotidie mente improvida insertiri [f. irretiri] non dubitas, Paulo charissimæ Placentinae Ecclesiæ aniistite ad aures apostolatus nostri

humiliter reclamante, didicimus quod cléricos ipsius B

Ecclesiæ regulæ normam sectari nolentes, et idcirco sine commendatitiis utique litteris ad te confugientes, contra sacra beatorum Patrum statuta recepisses, receptosque tibimet famulari decernas. Quod aimirum propter multam perturbationem, et seditiones quæ sæpe fiunt, auctoritate apostolica et sanclorum Patrum præcipua institutione amputare volentes, reverentiæ tuæ jubemus prædictæ Ecclesiæ Faventinæ [Placentinæ ut supra ] clericos, quos penes te enormiter habere videris , et præcipie Gausum diaconum, de præsenti suo reddere vel dirigere procures episcopo. Quia non licet quemlibet clericum in duarum civitatum conscribi simul Ecclesiis, et in qua ab initio exstitit, ad quam confugit

quasi ad potiorem ob inanis gloriæ cupiditatem : et C

ideo eos ad suam Ecclesiam revocari decernimus, et de illis amplius nullo modo recipias. Te autem aliquid amplius agere cavere prorsus oportet, ne sanctorum Patrum judicio, quod contra hujus regulæ transgressores prolatum est, damnari omnino merearis. At si aliquid inter eos adversi exortum fuerit, canonice inler eos diflinias, salvo sedis apostolicæ honore, atque vigore, salvoque tuæ Ecclesiæ privilegio. El præterea sacerdotes et clericos Placentinæ Ecclesiæ, quos excommunicasti , ut ab eadem excommunicatione absolvas, quousque temfore congruo tu cum eis Romam ad synodum pariter venialis. Data mense Julio, indictione xiv.

CCCXXV. AD CONSTANTINUM SACERD0TEM. (Anno 881.) Excommunicat eum quod absque sua licentia ab arΣhiepiscopo Ravennate ad Färentinæ Ecclesiæ £piscopatum promptus fuerit : prohibetque eum illius ÉÉÉlesiæ administrationem attingere, donec ad synodum Romanam veniat. Constantino sacerdoti Ecclesiæ Faventinæ de plebe sancti Petri Transilvani. Audientes te esse quasi ad episcopalem honorem a Romano Ravennate archiepiscopo , sine nostri pontificii auctoritate, seu licentia, et absque canonicæ institutionis regula enormiter promotum, his 'apostolatus nostri litteris ex Dei omnipotentis san'clorumque Petri ac Pauli apostoloruum principum

nicamus, ut nullo modo habeas licentiam aliquid de episcopali officio peragere, aut ipsam Faventinam Ecclesiam quoquomodo invadere, meque in plelibus, vel rebus, seu hominibus ipsius Ecclesiæ, aliquod dominium agere præsumas, usquequo cum eodem Romano archiepiscopo tuo, ( aliquid deest) octavo Kalendas Octobris quam, Deo favente, celebraturi Romæ erimus, tuam specialem rebus praesentiam exhibere procures. Nam si contra hanc nostram apostolicam jussionem, et post hujus nostræ excommunicationis sententiam, aliquid de ipso episcopali ministerio agere præsumpseris, vel in omnibus quae ad eumdem episcopatum pertinent, temerario te ausu intromitlere tentaveris, auque ad denominatam synodum occurrere postposueris, scias pro certo quia non solum omni ecclesiastica te communione privabimus, sed etiam synodali decreto a sacerdotali honore te sanciemus alienum existere. Data xvi Kalendas Augusti, indictione decima quar:a. CCCXXVI. AD JOANNEM EP1SC0PUM F1C0CllENSEM. (Anno 881.)

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[blocks in formation]

citati, et postmodum callidis argumentis nocivam A vinitate propitia, careas. Memenlo, quaeso, quid es; rectam fidvxt, a te docendam et prædicandam subdi- A iiobis quantulanicumque de ipsis paganis tranquilli.

tibi moliuntur, nostro statuto decernimus, atque Dei oinnipotentis auctoritate beatique Petri apostolorum principis et nostra sanctione statuimus, nulli unquam archiepiscoporum, vel sacordotum, aut cujuslibet ordinis clericorum ejusdem sanctæ Mediolanensis Ecclesiæ, nec aliarum Ecclesiarum, neque alicui magnæ parvæque personæ, cujuscunque honoris præditæ dignitate esse licitum, pro tuae laudabilis devotionis affectu et pro tuæ fidei sinceritate atque claritatis certamine, quod pro ipsius Ecclesie utilitate nostris te diebus habuisse cognovimus, aliquam tibi quocunque modo vel sub ecclesiastigarum rerum obtentu, inferre calumniam aut his praefatis, (|ti;e pro tui digni laboris merito retines beneficiis et patrimoniis, vel a quibus propriis rebus mobilibus privare : sed diebus vitæ tuæ, secundum auctoritatis nostræ decretum, pro amore Dei et mercede animæ nostrae tuaque fidelitate, quam tuae te novimus habere Ecclesiæ, liceat tibi sul) apostolicæ `sedis Successorumque nostrorum tutamine, cum propriis beneficiis, et cum omnibus tuis hominibus utriusque ordinis, manere quietum atque securum. Porro quicunque contra hoc nostrum statutum temerario ausu agere teque pro hujusmodi negotio calumniare præsumpserit,omnieum ecclesiasticajiilicamus communione carere, quotisque per congruam satisfactionem in nostra successorumque nostrorum præsentia, quod perperam læserat, emenlare curaverit. Et ideo nostra etiam apostolica auctoritate praecipimus te nusquam cujuslibet episcopi vel sacerdotis sul)jacere judicio, quousque in nostram vel successorum nostrorum, libere ac securiter, sine alicujus obstaculo vel impedimento pr;esentiam venias. Data ut suura

[merged small][ocr errors]

Arguit eum quoa non fregerit faedus quod cum Saracenis fecerat, cum promiserit illud rumpere : ostendit multa mala ejus causa a Saracenis Christianis fuisse inflicta; mimatur illi ercommunicationem, nisi [ardus illud rumpat . AtiiANAsio episcopo Neapolitano. Jam quia te lactantium et ab ipsis cunabulis educantium sanctæ matris tuæ Roman;e Ecclesi;e oblitus es uberum, vel nostr;e benevolentiæ non debueras oblivisci, quam tibi paternaliter exhibentes, et salutis tuæ consulta prævidimus, et in temporalibus commodis juxta qualitalem temporis , praesidia quæque contulimus; e quoniam cooperatorem nostrum in his quæ Dei sunt, te ha!)ere volumus, nimisque tuam sanctimoniam diligimus, monemus ut vel nunc ad cor redeas, ut prava quæque juxta tuum ministerium diluas, et inimicorum Christiai:orum nominis fœdus exsecrando devites, quatenus el animæ tuæ lucrum acquiras, et nostris magis ac inagis affectilius perfrui valeas, et blasphemiis ac maledictionibus rcliqui; rui;) pop:ili Cliristiani, Di

memento quid, si non resipueris, eris; et judiciorum Domini memor esto, ne pro tantis Deo rationem reddere cogaris, quanti per tuam desidiam interempti suiit, et captivi ducti diversis mortibus perierunt. De quorum crudelitate quid dicere possumus? Cum tanta hinc flenda sint et lugenda, ut si scribere velimus, et lacrymarum rivuli crescent, et primum charta quam verba deficient. Denique apud Cajetam olim nobis necessario constitutis, legati tui promiserant ut intra spatium viginti dierum non solum cum Agarenis habitum pactum dissolveres, verum etiam Saracenos caperes, et nobis eos transmitteres; sed ecce, quod promissum est, fide hactenus caruit, et omnium sponsionum tuarum dicta cassata sunt, et,

B ut apparet, frustrata. Unde, sicut diximus, cesset

jam, cesset hæc immanissima pestis, ut reliquiæ Christianæ funditus non depereant, et tu animæ tuæ dispendia non incurras, quia si populo Dei compassus fueris, et Deum tibi propitium facies, et nostram paternitatem solito more percipies, et ministerium tuum custodies: alioquin non solum nostra tibi non dimittemus, sed etiam canonicam in te sentenliaiu juxta nostrum ministerium jaciemus. Sed et hoc nostri apostolatus auctoritate monemus, et exconnunicando modis omnibus interdicimus, ut quia ecce tenipus acceptabile est, ecce nunc dies salutis (II Cor. vi), nulla,m seditionem , nnllam coiumotionem, nulla discrimiila vel læsionem cum his qui in Berolassi commora:ntur aut facias aut facientibus omiuime consentias, quatenus pacem seetan.lo , ab oin:ii nequitia purgatus, munus Deo immaculatum offeras, et charitatem Dei in tuo vase diffusam coliabitare permittas : quia nos, quibus de omnibus cura est, Deo juvante, congruenter illuc properabimus, et inter vos, te potissimum cooperante, pacem et amicitiam reformabimus. Data pridie Idus Martii, indictione xiv.

CCCXIX. AD METII0DiuM A RchiepiSCOpum. (Anno 881.) Gratulatur de orthodoxæ fidei cultu, et de ejus erga religionem studio et cura; precatur in dies spiritualem profectum majorem, eumque consolatur. Mf.tiiobio archiepiscopo, pro fide. Pastoralis sollicitudinis tuæ curam, quam in lucrandis animabus fidelium Domino Deo nostro exhibes, approbantes, et orthodoxæ fidei te cultorem strenuum existere contemplantes, nimis in eolem Don;ino jucundainur, et ei immensas laudes, et gratias agere non cessamus, quia te magis ac magis in suis mandatis accendat, et ad sanctæ suæ Ecclesiæ profcctum ab omnibus adversilatibus clementer eripiat. Verum auditis per tuas litteras variis casibus vel evenlibus tu:is, quanta compassione tibi condoluerimus, ex luvc adverlere poteris, in quo ie coraim. nobis posituiit, sanctæ Itomanæ Ecclesiæ doctrinam, juxta sanctorum Patrum probabilem tra fitioneum. sequi debere menui:ntis, ct tain syii;}»ol i.ii qiiam

[ocr errors]

Jimus; nostrisque apostolicis litteris glorioso prinvipi Sfentopulco, quas eis asseris fuisse delatas, hoc ipsum significavimus, et neque aliæ litteræ nostræ ad eum directæ sunt, neque episcopo illi palam vel secreto aliud faciendum injunximus, et aliud a te peragendum decrevimus, quanto minus cre,!endum est ut sacramentum ab eodem episcopo exegerimus, quem saltem levi sermone super hoc negotio allocuti non fuiimus. Ideoque cesset ista dubietas, et, Deo cooperanle, sicut evangelica et apostolica se habet doctrina, orthodoxæ fidei cultum fidelibus cunctis inculca, ut de labore tui certaminis l)omino Jesu Chrislo fructum afferas abundantem, et gratia ejus remuneratus, mercedem recipias competentem. Cæterum de aliis tentationil)us quas diverso modo perpessus es, noli tristari, quin potius hoc, secundum Apostolum, omne gaudium prorsus existima, quia si Deus pro te, nemo esse poterit contra te. Tamem cum Deo duce reversus fueris, quidquid enormiter adversum te est commissum, quidejuid jam dictus episcopus contra suum ministerium in te exercuit, utramque audientiam coram nobis discussam, adjuvante Domino, legitimo fini trademus, et illius perlinaciam judicii nostri sententia corripere non omitlemus. Data decimo Kalendas Aprilis, indiclione decima quarta. CCCXX. AD CAR0LUM IMpeftATOftEM. (Anno 881.)

Nuntiat imperatori se iis malis a Saracenis affici, ut amplius sustinere non possit; rogat eumdem ut sibi subsidio exercitum nature mittat, eique palmam cum benedictione mittit.

CArolo • imperatori.

Multarum oppressionum nostrarum, fili charissime, vobis oblivisci non convenit, et ca!amitatum nostrarum, quas sancta mater vestra I{omana Ecclesia patitur, oportet vos reminisci, et tunc demum ad aliquam consolationem nostram manum vestræ pielalis porrigere et auxilium nobis præbere quantocius deletis. Scitis namque quæ, quanta et qualia, praecipue a pagauis, mala quantasque etiam miserias patimur; et in nobis commissis, quantum quotidie affligamuur, et vos estis experti, et nos partim vestræ clementiæ paulo ante significavimus. Et cum quotidie hæc eadem mala non minui sed magis ac magis crescere ac dilatari cernamus, dolor et gemitus, ac sine fine tristitia imminet, ac per hoc libet m;tgis mori, quam, proh dolor ! jam talia tolerare. Proinde, spiritalis fili semperque Auguste, gloriam vestram summopere deprecamur ut pro amore Dei omnipotentis et reverentia principum apostolorum Petri ac Pauli hostilem [f. vestrum] exercitum, quem istas im partes venlurum esse dixistis, moram perpeti non sinatis, sed cum omni velocitate ad auxilium nostrum, quæsumus, dirigatis, ut, Domino adjuvante, ad respirationem nostram Agarenos expugnet, el

• Ejus nominis tertio, cogno;uine Crasso.

[ocr errors][ocr errors]

iaiem valeat fer. e. Sed et e latere vestro, qui eidem exercitui præesse possit, tam strenuum tamque idoneum missum mojis omnibus tribuatis, qui et liictor exereittis vestri existat, et quam defensionem vel alju:orium nohis faciant, ipse prævideat, et ' quidquid vestra viee est peragendum potestateve perficiat. Alioquin non solum ex hoc maxima negligentia erit, et omnis vestra utilitas deperiet, sed etiam i:ovissima nostra erunt pejora prioribus; et vos, quantum ex hoc habeatis peccatum, dici non Potest. ldeoque propter Deum succurrite iio!)is, succurrite, ut non dicant in circuitu nationes : Ubi est imperator eorum ? Praeterea honorificenti;e vestræ cum benedictione-apostolica palmam, per quam signum datur victoriae, ecce ex more direximus, exoplantes, omnipotenlemque Deum deprecantes, ut hanc c:im laetitia vos in die tantæ solemnitatis gestare faciat atque permiitat. Et ad omnium nostrum utilitatem et profectum aures præcordiorum vestrorum divinitus inclinare digiieiur. Data iv Kalendas Aprilis, indictione xiv. CCCXXI. Ad diversos episcopos. (Anno 881.) Athanasium Neapolitanum episcopum, qui sæpe momitus, nunquam, sicut promiserat, fœdus cùm Saracenis ictum rumpere voluit, a se cum omnibus ei consentientibus excommunicatum significat. Omnibus episcopis Cajetam, Neapolim, Capuam Perolassim et Amalfim, Beneventum et Salernum incolentibus, a paribns. Q:i:e et quanta ab Athanasio Neapolitano episcopo Christi Ecclesia patiatur adversa, optaremns vobis non esse dicturos, nisi essent supra modum gravia. Ecce enim, ut ipsi jam ex maxima parte non ignoralis, ad perditionem totius Christianitatis, a multis retro temporibus cum filiis Ismael et I)eo scilicet odibilibus Saracenis pactum faciens, omnem ista;m terram ita ad nihilum redegit, ut jam non sit qui eam prorsus inhabitel. Super quo scelere eum sæpissime commonuimus, et corpori nostro omnimodo non parcentes. usque Neapolim properavimus, multumque argenti ei contulimus, et rogavimus ut ab eorum se societate divideret, ut tandem aliquando resipiscens, tantam pestem deleret. Qui, ut ita dixcrim, importunitatem nostram, licet ficte, non to!erans, promisit se ita esse facturum, et pactum cum Saracenis habitum soluturum, sub ea duntaxat con-. ditione ut si deinceps hoc malo se quocunque modo misceret, et sacerdotio esset privatus et analhemati suljaceret. Sed, lieu ! pro turpis lucri commodo, quod ab ipsis Saracenis, de præda eorum partes recipiendo, hiijus promissionis oblitus, noluit adiiw plere, quod multis coram positis scriptis et verbis promisit. Rursum nobis, non mollici argerti adatictis pon*eribus, et apud Cajetam perveni^ntibus,

per suos legatos ei mandavimus iit si intra triginta A imperiali Ravennam asciscere, et nobiles cives ip

dierum spatia cum Saracenis habitum fœdus non rumperet, aut ea quæ nobis tergiversando abstulerat, non retransmitteret, nostro judicio iterum senuentiam, quam ipse in se pertulit, prorsus exciperet; sed tam varia juramenta quam absolutas promissiomes postponens, nos de die in diem delusit, et foris omnibus dissipatis, intus vero per suam calliditatem multis nostris ablatis, hactemus nec cum Saracenis habitum pactum dissolvit, nec reliquiæ Dei populi voluit misereri. Quin potius eum ipsis conversans, de ipsis malis in pejus crevit, et Dei mandata contemnens, sacerdotii etiam sui oblitus, non solum similis illis effectus est, sed etiam in multis deterior. IIujus rei gratia apud beatum Petrum apostolum synodice in eum sententiam protulimus, et cum ommibus sibi consentientibus sive faventibus omni ecclesiastica communione sub anathematis interpositione privavimus. Modus autem excommunicationis hic est : Athanasium Neapolitanum episcopum sæpissime admonitionibus, et multis argenti ponderibus datis, ut pactum cum Saracenis habitum disrumperet, admonuimus. Ille autem idem pactum se omnimodo soluturum et ab eorum societate separaturum esse promittens sub ea conditione, ut si denuo cum illis quolibet modo fœdus habuisset, omni esset sacerdotali honore privatus et anathemalizatus; sed hæc omnia parvipendentem, et ad perditionem Christianorum cum eis pactum habenlem, et nos sæpissime deludentem, et de præda eorum partem recipientem, judicio et auctoritate Dei omnipotentis, et beatorum apostolorum Petri ac Pauli simul et nostra, cum omnibus sequacibus suis, , et omni ecclesiastica communione privamus , et quousque se ab ipsis Saracenis penitus separaverit, velut totius Christianitatis inimicum anathematizamus. Data mense Aprili, indictione xiv.

CCCXXII. AD ROMANUM ARciiiEpiscopuM RAVENNATEM. (Anno 881.)

Arguit quod Albericum comitem Ravennam ascirerit, êt nobiles Ravennates contra jusjurandum sibi præstitum verarit : cum Neapoli reversus fuerit, ait se ea omnia curaturum : jubet Dominicum archidiaconum Faventinæ Ecclesiæ episcopum consecrari.

1{oMANo archiepiscopo ltavennati.

£a quæ nostro præsulatui pro utilitate et necessaria sanctæ Ravennatis Ecclesiæ restitutione perficienda mandasti, lucifluis antecessorum nostrorum iuformati exemplis, congruum et opportunum eidem Lcclesiæ libenter volumus, Deo favente, præbere solatium et defensionis auxilium , praecipue cum ipsius nos tibi commissum habeamus regimen. Sed quia multi nobilium Ravennatium crebris duntaxat querimoniis apostolatus nostri aures pulsare non desinunt, circa te clementiæ nostræ benevolentia commota non immerito habetur. Nam, ut cætera omittamus, quia Albericum comitem quasi ex parte

sius, nobis inconsultis, ausu temerario distringere enormiter coegisti, miramur, eo quod te adversum tuam promissionem jurejurando coram nobis et sede apostolica prolatam, penitus egisse cognoscimus. Pro quo nimirum te valde cavere oportet, ne pro talibus tua sententia velut transgressorem ulciscatur. Nos enim te gregem Domini pascere, non perturbare; salvare, et non perdere statuimus. Tamen cnm nos, Deo volente, Neapoli, quo nunc proficiscimur, fuerimus reversi ; et aut tu , secundum nostram tibi jussionem directam, Romam veneris, aut nos vel missus noster istas in partes venerimus, plenariam de omnibus quæ tuæ Ecclesiæ cognove*rimus esse necessaria justitiam omnimodo faciemus. Defuncto præterea Ecclesiæ Faventinæ episcopo, prævidimus hunc Dominicum venerabilem archidiaconum, sedis ipsius honore episcopali dignum existere. IIoc auctoritatis nostræ statuto præsenti dilectioni tuæ præcipimus ut. absque omni mora vel protelatione, eumdem archidiaconum studeas secundum morem episcopum consecrare. Nam si aliqua temeritate depravatus, hoc contra tuæ sponsionis juratoriam paginam praesentialiter facere contempseris, pro certo scias quia nos ipsius Ecclesiæ curam et sollicitudinem habentes, jam fatum archidiaconum ad nos ex nostra præceptione illico revertentem episcopum consecrabimus. Data ut supra.

[blocks in formation]
« VorigeDoorgaan »