Pagina-afbeeldingen
PDF

agat cum obduratis et veniam cupiat præstare cor- A pontificem tuum redire satisfaciendo contempseris, bantur officio, veraci relatione comperimus : quorum B

rectis : et ideo his omissis, de prælibati Joseph iterata creatione sanctitas tua in nullo penitus hæsitet, quia hanc et nos approbatam admittimus et ab omnibus admittendam esse mandamus: quia quod non ostenditur factum per impositionem manus illius, cui tempore suæ legationis, quod dare visus est, ut ita dixerim, non habuit, ratio non sinit ut videatur iteratum. Data xv Kalendas Martii, indiclione xiv. CCCXI. AD AtTON1UM. (Anno 881.) Excommunicat eum, nisi Ecclesiæ Mediolanensi bona quæ abstulerat restituat, et ad obedientiam sui archiepiscopi cum sociis redeat. AttoNio excommunicato. Missa præsulatui nostro ab Ansperto sanctæ Mediolanensis Ecclesiæ archiepiscopo relatione atque suggestione, didicimus te multa per horrendæ temeritatis impudentiam sive audaciam egisse illicita, et in contemplum beati Ambrosii atque ipsius antistiuis contrarietatem, in locis et rebtis ei pertinentil)us mala et quæcunque poteras enormiter i:na cum fiiiis 111is comui-ise aJversa. A.qroriim sciliret pe;.petratione assidua te quasi oxem gregis I}ominici, m::ltis jam vicibus arguen.'o, ol)secran:!o et increpando convenire a:que removere curavit, ne antiqui liostis caiii!a persuasione se:nei deceptum, in profuii•dum mortis liarathrum l..psum jacere omitteret. Sed quia te sanctæ admonitionis ve:bis salubribus humili prorsus devotione non obedire, neque aurem cordis, ve!ut aspidem surtlam, inclinare vel acquiescere nolle aspiciens, post tot correptiones una cum venerabilium coepiscoporum coetu a sacrosancti corporis et sanguinis Domini, secundum institutionis paternæ censuram, communione separavit et ab Ecclesiæ Dei societate merito re:movit; et adhuc in eadem sorde iniquitatis feti;!um et vulneratiim te (!olet jacere, cordeque impœnitenti nolle. ad te percutientem reverti aspiciens, clamat ut per salutis medicamenta animi tui valeat vulnera inale inflicta sanare. Unde et nos pastorali sollicitudine, atque confratris nostri archiepiscopi hoc praesenti dilectione commoti, auctoritatis nostræ statuto juhentiis ι;t, tanta perversitate et cordis duritia jam procul abjecta, quoniam hactenus, Dei timore postposito, multos tuæ iniquitatis lepra coinquinasti, et tantoruin malorum auctor esse mon dubitasti, præeipimus le cum omni celeritate reverti ad veram præfati poiitificis tui satisfactionem cum filiis et tuis omnil):is coinplicibus, quorum incentor adhuc malorum post tantas correctiones esse non timuisti, et ejus saluljribus monitis subditus et subjectus existas, omnibus tamen Ecclesiæ deprædalionibus in integrum restitutis, et secundum ipsius Ecclesiæ privilegium emendatis atque solutis. Quod si post hujus nostræ præceptionis releclam epistolam in tua iniqua o!)stinatione perdurans, ut dictum est, ad præfatum

ex auctoritate Dei Patris, et Filii, :c Spiritus sancti virtute, beatorumque apostolorum Petri ac Pauli, et omnium sanctorum Patrum, nostraque apostolica sanctione, secundum jam dicti dilecti confratris 110stri archiepiscopi et episcoporum sententiam jam olim in te prolatam, jubemus te cum filiis et compli* cibus tuis omni ecclesiastica esse communione privatum, et a cœtu atque soeietate omnium Christianissimorum, utpote tantorum malorum perpetratores inconvertibiles, seclusoset damnatos existere; quousque omnia, quæ perperam gessistis, emendando, can0miceque satisfaciendo, veniam condignam percipere mereamini. Data xv Kalendas Martii, indictione xiv. CCCXII. AD ANSELy;UM MEDIOLANENSEM ARClIIDIAC0NUM· (Anno 881.)

Minatur illi ercommunicationis paenam nisi ad siii archiepiscopi obedientiam red

Asseivo arcliidiacono Mediolanensi.

Missa pr;esulatui nostro suggestione, Anspertus sanctæ Mcdiohanensis Ecclesiæ reverendissimus archiepiscopus, cujus minister esse videris, super te questus est quod inter cæteras perturbationis molastias a te sil)i temere illatas, et pòst rerum suarum damna non modica, non propria derelicta Ecclesia, ab ejus te obsequio et consortio separare, et velut schismaticus per alienas parochias contra canonica statuta commorari præsumpseris, necnon et apud principalem potentiam properando, noxias illi• præparare insidias callida persuasione decretas. ünde his nostris apostolicis litteris dileetionem tuam paterno affectii convenimus, nihilominus et cum omni jubemus imperio, ut de praesenti ad sinum et gremium sanct;e Mediolanen§js Ecclesiæ matris tuæ, quam furibundo animo reliquisti, valde devotus redire festines, atque sub proprii pastoris regimine vel praesentia esse omni

ineiitis alacritate decertes, et, utpote idoneus mini

ster, humili prorsus devotione debitum, juxta ordinis tui locum, reverenter impendas obsequium et obedientiae famulatum, quatenus, ejus grauia potitus, omnipotenti Domino de officii tui assiduitate semper

D placere valeas. Qiiod si aliter contra praecipuas et

„on violandas sanctor;;m Paurum institutiones, altitie contra hanc no tram saluberrifiiam jussionem agere præsumpseris, et ad tuam Ecclesiam tu;iimque past0 rem, sicut regula ecclesiastica docet, redire «nteupseris, scias te Dei onipotentis virtute et beati í'e vi apostolorum principis nostraque auctoritate, atque canonico Patrum judicio, fore omni ecclesiastica communione privatum, quousque, ut prædictum es!• ad tuam Ecclesiam redire tuoque pastori humilitatis colla subdere omnino studueris, quoniam ferro recesse est ut abscindantur vulnera quæ ut illis n'' num allilueris fomentorum non senserint medici

[ocr errors]

CCCXIII. AD J0ANNEM, EGILULFUM, ETC. (Anno 881.) Causam inter Tridentanum et Veronensem episcopos versantem eis committit; monet ut eam jure defimianl, et ad se sententiam mittant, ut eam confirmare possit. JoANNi Bononiensi, Egilulfo Mantuano, et EicA ado Vicentino, et WiAtoai Ferrariensi episcopis. Sanctitatem vestram nolumus ignorare quoddam olim inter sanctam Weronensem Ecclesiam et Tridentanam de quibusdam rebus Asianæ villæ exortum fuisse litigium, quas Weronensi Ecclesiæ pertinuisse probavimus, sicut a legatis nostris, qui lempore illo in Italiæ partibus legationis nostræ funge

et judicii diflinitionem vidimus, et eorum subscriptiones manuum lectione percurriimus, quo manifestius declaratur easdem res ad sanctam Weronensem Ecclesiam juste perlinuisse, et eas in perpetuum possidendas diflimitum fuisse. Sed quia sæpe contentio solet generare discordiam, nunc, sicut dicitur, Adelchisius venerabilis Tridentanus episcopus, contra diffinitiouem ipsam peragens, atque contra professionem, manusque suæ subscriptionem movere praesumpsit, reverentiæ vestræ super hoc negotio vicem nostram commitlimus. ut ad illas partes accedentes, cum Adelardo, et eodem Adelchisio, venera

bilibus episcopis, hoc litigium (licet hoc, quia cum

legatis nostris deliberatum est, superfluum judice. mus) rursum audienles deliberetis, et ad legitimum finem perducere modis omnibus satagatis : quo rite ei secundum seriem scripturarum suarum peraclo, quidquid illud fuerit, nostro apostolatui scriptis vestris volumus intimari, ut nos et libenter accipiainus, et nostra auctoritale sta';ilire non omiltamus. Quia et primum coram apostolicis missis aliisque reverendissimis episcopis in synodo Ticimensi, et posl in Tridentima ecclesia, nihilominus coram nostris legatis et aliis imperialibus judicibus de hoc judicatum fuit et legaliler diflimiuum. i)ata iv Nonas Martii, indictione xiv.

CCCXIV. AD ADELCHISIUM EPISCOPUM • TRIDENTANUM. (Anno 881.) Arguit eum quod bona Veronensis episcopi invaserit; ejus causam quibusdam episcopis se commisisse significut : monet ut eorum acquiescat sententiæ. Adelchisio episcopo Tridentano. Suggerente coepiscopo nostro Adelardo Weronensi episcopo, didicimus sanctitatem tuam aliter egisse quam se canonica, imo Christiana observantia haI)ere videtur. Quia scilicet, contempto præcedentium Patrum judicio, cui ipse interfuisse dignosceris, res quasdam ad sanctam Veronensem Ecclesiam pertinentes invasisse diceris, et contra manus tuæ subscriptionem te egisse quodammodo suspicaris : jn quarum rerum diflinitione, si sedis apostolicæ legati non interessent, speraremus adhuc posse nos

A aliorum certificari super hoc attestationibus. Se,I

quia hoc non esse opportunum prævidimus, Joanni Bononiensi, Egilulfo Mantuano, Eicardo Wicentino, et Wiatori Ferrariensi venerabilibus episcopis, ad hoc secundum Deum providendum, et quantum ad contemptum inobedientium pertinet, rursum diffinieiidum, vicem nostram super hanc quæstionem commisimus, ut in id ipsum convenientes, hoc litigium cum sanetitate tua determinent, et irreprehensibiliter, Deo præ oculis habito, diffinire procurent. Quapropter fraterno te amore monemus ut in hoc ita peragas quatenus a nobis merito reprehendi non. possis et canonicam sententiam non excipias : verumtamen ad locum quem prædicti venerabiles episcopi tibi significaverint, occurrere non omittas. Et de eisdem rebus Asianæ villæ respondeas, ut ex hoc jam nulla quæstio prorsus remaneat vel renascatur. Data ut supra. CCCXW. AD LUDOWICUM ET CARLOMANNUM REGES. (Anno 881.) Rogat ut cum Carolo imperatore consentiant de revocanda et Romam mittenda Angelberga, ubi eam ita se custoditurum vollicetur, ut contra ipsos moliri nihil possit. Ludovico et CAaloviANNo regibus; et HUcoxi. a!)bati. Nosse volumus vestram dilectionem qui spiritalem filium nostrum Carolum serenissimum imperatorem Romæ nobiscum degentem rogavimus ut spiritalem filiam nostram Angelliergam Deo devotam, quæ se sancto Petro apostolo et nobis cum suis omnibus commendaverat, quam etiam conjux illius divæ memoriæ Ludovicus Augustus adhuc vivens. nostræ tuitioni specialiter submiserat, ab exsulatit reluceret, et apud nos eam Romam, ubi nulla jam de illa sinistra suspicio oriri posset, pro amore Dei et Christi, clavigeri ipsius beati Petri apostoli simulque nostro dirigeret. Quod ille libenter se facturum promiuens, quantum comperimus, vestrum super hoc præstolatur assensum. Et quidem nos de communi dilectione et pace sive concordia vestra gaudemus, et Deo pro hoc innumeras grates referimus. Sed tantum de ipsius spiritalis filiæ nostræ recu

D peratione et reditu vos deprecamur, quantum, si

ipsa ad mos reducta fuerit, ut nihil penitus jam vel contra eumdem imperatorem, vel contra vos agere possit, nostris vos attestationibus certissimos reddimus. Idcirco juncta vestra devotio cum ejusdem Augusti obedientia, alisque omni protelatione, jam dictam Deo devotam feminam, quam ad limina apostolorum, a quorum confessione altarium nostro semper tuendam præsidio suscepimus, pro amore Dei et nostro remittere, quantum in vobis est non omiuatis. Quia si hic apud nos rediens habitaverit. uanta cuslodia circumspecta, nobis credite, erit, ut nec Bosoni, nec alio homini, ad perturbationem imperii sive regni, quodlibet adjutorium vel'auxilium verl)is aut scriptis præbere quoquomodo valeat. Veoccasionem vos ad nos contemnendum non possitis assumere, hoc ecce proponimus, scilicet, si eamdem Angelbergam vel in modico contra imperialem aut nostram voluntatem adversi quippiam moliri aut velle manifestis cognoverimusindiciis, præsentialiter illam reddere ac remittere imperialibus satagemus obtutibus, quatenus quæ disciplinam forte recipere, quod nec optamus, distulerit, non solum mundana veslrajudicia non evadat,verum etiam nec nostram miserationém, quæ delinquentibus parcere consuevit, inveniat. Ideoque, charissimi filii, estote in hoc nostri cooperatores et adjutores, et audiat nos continuo excellentia magnitudinis vestræ, ut et vos a Domino exaudiri mereamini, et per felicia tempora regnitibi moliuntur, nostro statuto decernimus, atque Dei oiwnipotentis auctoritate beatique Petri apostolorum principis et nostra sanctione statuimus, nulli unquam archiepiscoporum, vel sacordotum, aut cujuslibet ordinis clericorum ejusdem sanctæ Mediolanensis Ecclesiæ, nec aliarum Ecclesiarum, neque alicui magnæ parvaeque personæ, cujuscunque honoris præditæ dignitate esse licitum, pro tuæ laudabilis devotionis aflectu et pro tuæ fidei sinceritate atque charitatis certamine, quod pro ipsius Ecclesiæ utilitate nostris te diebus habuisse cognovimus, aliquam tibi quocunque modo vel sub ecclesiastigarum rerum obtentu, inferre calumniam aut his praefatis, quæ pro tui digni laboris merito retiiies beneficiis et patrimoniis, vel a quibus propriis rebus mobilibus privare : sed diebus vitæ tuæ, secundum auctouitatis nostræ decretum, pro amore Dei et mercede animæ nostræ tuaque fidelitate, quam tuæ te novimus habere Ecclesiae, liceat tibi sub apostolicæ

rumtamen unum est quod vobis veraciter et unde A me aliquod solatium, vel consilium dare, facereque

possit Bosoni, ita et nos eam in tali loco habitare faciemus, quo nihil adversi moliri, nihilque valeat machinari contrarium ad hujus regni, et imperii perturbationem. Et si contra ejus ac nostram voluntatem aliquatenus eam agere, aut velle cognoveri. mtis, illico ad imperialem remittemus praesentiam, nee nostro erit amplius adjuta consilio. Quod nimirum, ut nobis sine omni dubitatione credatur, unum ex his legatis nostris venerabilibus episcopis, quos pro ea imperatori direximus satisfaciendo, repro

mittere jnssimus ita nos esse incunctanter facturos

Neque enim, sicut cum coepiscopis, et primatibus ejus promissum est, nullum temporale adjutorium et consilium jam fato se fore præbiturum Bosoni;

gubernacula moderanles, cum Christo regnum, quod B et quod, sicut prædiximus, diligentissime custodita, citati, et postmodum callidis argumentis nocivam A vinitate propitia, careas. Memento, quaeso, quid es; rectam fidcst, a te docendam et pr;edicandam smbdi : A iiobis quantulancunque de ipsis paganis tranquilli

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Hortatur dent operam ut Carolus imperator Angelbergam IRomam venire patiatur, quam se ita custoditurum promittit, ut nihil contra ipsum Carolum cum Bosone moliri possit; et si quid tentarerit, se eamdem remissurum pollicetur. Omnibus reverendissimis et sanctissimis archiepiscopis et episcopis hujus Italici regni, et omnibus gloriosis comitibus filii nostri imperatoris. Si ea quæ saluti et utilitati proximorum necessaria sunt, secundum sollicitudinem et curam gregis Dominici nobis ad bene regendum commissi, divinae pietatis memores agere studemus, omnipotentem Deum in his quibus et ipsi ex humana infirmitate quotidie indigemus, habebimus omnino propitium, et in bonis omnibus procul dubio adjutorium. Igitur sanctitatem vestram nosse volumus quoniam missis et apostolatus nostri litteris, dilecti ac spiritalis filii nostri Caroli gloriosissimi imperatoris clementiam obnixe rogamus ut Angelbergaim filiam nostram , quam divæ memoriæ Ludovicus rex pater imperatoris, et Ludovicus imperator vir ejus nobis Veromæ commendaverunt, ac poslmodum ipsa se sancto Petro tradidit, et de ipsius altaris confessione tuendam recepimus, de loco in quo nunc esse constat, pro amore Jesu Christi Domini nostri, et pro sanctorum aposlolorum Petri ac Pauli reverentia, nostraque paterna dilectione præsentialiter reduci, et ad nos eam dirigere jubeat. Unde vos fratres et comministros nostros pio mentis convenimus atque hortamur affectu, quatenus in hujus feminæ reversione vel salute nobiscum cooperari pariterque desudare studeatis, ut vestro consilio vestroque instanti hortatu, ipse Augustus nostræ petitionis affectum more parentum suorum libenti perficiat voluntate. Nam sicut illud regnum, in quo nunc illa sub custodia manet, eius est, ita et istud; et sicut ibi custoditur,

[ocr errors]

non poterit de his omnibus quidquam agere. ldcirco per Dominum vos adjuramus, ut toto conamine in hoc opere nobiscum pro amore Dei desudare, eique manum porrigere procuretis, ut et nos in vestris profieuis utilitatibus et necessitatibus esse prompti possimus; et cui manum porrigere volviscum omnimodis porrigamus, dignasque vestro Deo dilectæ sanctitati pro vestro labore, alque devotione gratias habere valeamus.

CCCXVII. At cleruM MeDIOLANENSEM. (Anno 881.) IRecipit Hadericum sub tutela sedis apostolicae, et ercommunicat omnes qui illi vel ejus ecclesiis molestiam intulerint. Omnibus reverendissimis episcopis et sacerdotibus seu clero, ac populo sanctæ Mediolanensis Ecclesiæ. Boni patrisfamilias, quem bene et fideliter laborantes remunerasse cognoscimus, informati exemplo, et apostolicæ auctoritatis et miserationis magisterio, seu benevolentia, omnibus, quos pro Ecclesiæ Dei utilitatibus fideliter desudare conspicimus, subvenire debentes, opportunum ac necessarium nos oporuel præbere auxilium. Igitur quia te Hodericum venerabilem presbyterum et abbatem sacrorum monasteriorum beatorum, scilicet Gervasii et Pro tasii, atque Simpliciani, nec non ex xenodochii (ali

[blocks in formation]

`sedis successorumque nostrorum tutamine, cum propriis beneficiis, et cum omnibus tuis hominibus utriusque ordinis, manere quietum atque securum. Porro quicunque contra hoc nostrum statutum temerario ausu agere teque pro hujusmodi negotio calumniare præsumpserit,omni eum ecclesiastica judicamus communione carere, quotisque per congruam satisfactionem in nostra successoruumque uostrorum praesentia, quod perperam læserat, emendare curaverit. Et ideo noslra etiam apostolica auctorilale praecipimus te nusquam cujuslil)et episcopi vcl sacerdotis subjacere judicio, quousque in nostraim vel successorum nostrorum, libere ac securiter, sine alicujus obstaculo vel impedimento praesentiam venias. Data ut suora

[ocr errors][ocr errors]

Arguit eum quoa non fregerit foedus quod cum Saracenis fecerat, cum promiserit illud rumpere : ostendit multa mala ejus causa a Saracenis Christianis fuisse inflicta; minatur illi ercommunicationem, nisi foedus illud rumpat AtiiANAsio episcopo Neapolitano. Jam quia te lactantium et ab ipsis cunabulis educantium sanctæ matris tuæ Itomanæ Ecclesie oblitus es uberum, vel nostræ benevolentiæ non debueras ol)livisci, quam tibi paternaliter exhibentes, et salutis tuæ consulta prævidimus, et in temporalibus commodis juxta qualitalem temporis , præsidia quæque contulimus; e quoniam cooperatorem nostrum in his quæ Dei sunt, te ha!)ere volumus, nimisque uiam sanctimoniam diligimus, monemtis ut vel nunc ad cor redeas, ut prava quæque juxta tuum ministerium diluas, et inimicorum Christiaiiorum nominis fœdus exsecrando levites, quatentis et animæ tuæ liicrum acquiras, et nostris magis ac magis aIIectibus perfrui valeas, et blaspieiuiis ac maledictioni})us reliqui;ruia pop:ili Christiani, Di

meimento quid, si non resipueris, eris; et judicioruma Domini memor esto, ne pro tantis Deo rationem reddere cogaris, quanti per tuam desidiam interempti suiit, et captivi ducti diversis mortibus perierunt. De quorum crudelitate quid dicere possumus? Cum tanta hinc flenda sint et lugenda, ut si scribere velimus, et lacrymarum rivuli crescent, et primum charta quam verba deficient. Denique apnd Cajetam olim nobis necessario constitutis, legati tui promiserant ut intra spatium viginti dierum non solum cum Agarenis habitum pactum dissolveres, verum etiana Saracenos caperes, et nobis eos transmitteres; sed ecce, quod promissum est, fide hactenus caruit, et omnium sponsionum tuarum dicta cassata sunt, et, ut apparet, frustrata. Unde, sicut diximus, cesset jam, cesset haec immanissima pestis, ut reliquiæ Christianæ funditus non depereant, et tu animæ tuæ dispendia non incurras, quia si populo Dei compassus fueris, et Deum tibi propitium facies, et nostram paternitatem solito more percipies, et ministerium tuum custodies: alioquin non solum nostra tibi non dimittemus, sed etiam canonicam in te sententiaiu juxta nostrum ministerium jaciemus. Sed et hoc nostri apostolatus auctoritate monemus, et excommunicando modis o;mnibus interdicimus, ut quia ecce tenipus acceptabile est, ecce nunc dies salutis (1! Cor. vi), nullam seditiouem , nnllam coiuimotiouem, nulla discrimina vel læsionem cum his qui in Berolassi commora:itur aut facias aut facientibus omìuine consentias, quatenus pacem sectai lo , ab om:ii nequitia purgatus, munus Deo immaculatum offeras, ct claritatem Dei in tuo vase diffusam collabitare permittas : quia nos, quibus de omnibus cura est, Deo juvante, congruenler illuc properabimus, et inter vos, te potissimum cooperante, pacem et amicitiam reformabimus. Data pridie Idus Martii,

indictione xiv.

CCCXlX. Ad metiiodium ARchiepis€0pUM. (Anno 881.) Gratulatur de orthodoarae fidei cultu, et de ejus erga religionem studio et cura; precatur in dies spiritualem profectum majorem, eumque consolatur. METiiodio archiepiscopo, pro fide. Pastoralis sollicitudinis tuæ curam, quam in lucrandis auiinabus [i,!elium Domino Deo nostro exhibes, approbantes, et orthodoxæ fidei te cultorem strenuum existere contemplantes, uimis in eodem Doniino jucundamur, et ei immensas laudes, et gratias agere non cessamus, quia te magis ac magis in suis mandatis accendat, et ad sanctæ suæ Ecclesiæ profecum ab omnibus adversitatibus clementer eripiat. Verum auditis per tuas litteras variis casibus vel eventibus tuis, quanta compassione tibi condolucrimus, cx hoc advertere poteris, in quo te coram nobis posituit, saiicta: Itomanæ Ecclesiæ doctrinam, juxta sanctorum Patrum probabilem trali;ioiieui . sequi debere meaui:utis, ct tain sytibul i.ii 'i'taiu

[ocr errors]

Jimus: nostrisque apostolicis litteris glorioso principi Sfentopulco, quas eis asseris fuisse delatas, hoc ipsum significavimus, et neque aliæ litteræ nostræ ad eum directæ sunt, neque episcopo illi palam vel secreto aliud faciendum injunximus, et aliud a te peragendum decrevimus, quanto minus cre'endum est ut sacramentum ab eodem episcopo exegerimus, quem saltem levi sermone super hoc negotio allocuti non fuiimus. Ideoque cesset ista dubietas, et, Deo cooperante, sicut evangelica et apostolica se habet doctrina, ottliodoxæ fidei cultum fidelibus cunctis inculca, ut de labore tui ccrtaminis l)omino Jesu Chrislo fructum afferas abundantem, et gratia ejus remuneratus, mercedem recipias competentem. C;eterum de aliis tentationibus quas diverso modo perpessus es, noli tristari, quin potius hoc, secundum Aposlolum, omne gaudium prorsus existima, quia si Deus pro te, neulo esse poterit contra te. Tamem cum Deo duce reversus fueris, quidquid enormiter adversum te est commissum, quidauid jam dictus cpiscopus contra suum ministerium in te exercuit, utramque audientiam coram nobis discussam, adjuvante Domino, legitimo fini trademus, et illius pertinaciam judicii nostri sententia corripere non omitiemus. Data decimo Kalendas Aprilis, indiclione decima quarta. CCCXX. AD CArolu M impetrAtonem. (Anno 881.)

Nuntiat inperatori se iis malis a Saracenis affici, ut amplius sustinere non possit; rogat eumdem ut sibi subsidio exercitum mature mittat, eique palmam cum benedictione mittit.

CArolo • imperatori.

Multarum oppressionum nostrarum, fili charissime, vobis oblivisci non convenit, et ca!amitatum nostrarum, quas sancta mater vestra I{omana Ecclesia patitur, oportet vos reminisci, et tunc demum ad aliquam consolationem nostram manum vestræ pielatis porrigere et auxilium nobis praebere quantocius debetis. Scitis namque quæ, quanta et qualia, præcipue a paganis, mala quantasque etiam miserias patimur; et in nobis commissis, quantum quotidie affligamur, et vos estis experti, et nos partim vestræ clementiæ paulo ante significavimus. Et cum quolidie hæc eadem mala non minui sed magis ac magis crescere ac dilatari cernamus, dolor et gemitus, ac sine fine tristitia imminet, ac per hoc libet m;tgis mori, quam, proh dolor ! jam talia tolerare. Proinde, spiritalis fili semperque Auguste, gloriam vestram summopere deprecamur ut pro amore Dei omnipotentis et reverentia principum apostolorum Petri ac Pauli hostilem [f. vestrum] exercitum, quem istas in partes venlurum esse dixistis, moram perpeti non sinatis, sed cum omni velocitate ad auxilium nostrum, quæsumus, dirigatis, ut, Domino adjuvante, ad respirationem nostram Agarenos expugnet, et

• Ejus nominis lertio, cogno;uine Crasso.

iatem valeat fer. e. Sed et e latere vestro, qui eidem exercitui præesse possit, tam strenuum tamque il!omeum missum moriis omnibus tribuatis, qui et luctor exercittis vestri existat, et quam defensionem vel aulju:orium no!)is faciant, ipse prævideat, et quidquid vestra viee- est peragendum potestateve perficiat. Alioquin non solum ex hoc maxima negligentia erit, et omnis vestra utilitas deperiet, sed • etiam i:ovissima nostra erunt pejora prioribiis; et vos, quantum ex hoc habeatis peccatum, dici non potest. ldeoque propter Deum succurrite no!)is, succurrite, ut non dicant in circuitu nationes : Ubi est imperator eorum ? Præterea honorificentiæ vestræ cum beiledictione-apostolica palmam, per quam signum datur victori;e, ecce ex more d.reximus, exoplantes, omnipo;enlemque Deum deprecantes, ut hanc c:im laetitia vos in die tantæ solemnitatis gestare faciat atque peruiitat. Et ad omnium nostrum utilitateum et profectum aures præcordiorum vestrorum divinitus inclinare digiietur. Data iv Kalendas Aprilis, indictioae xiv. CCCXXI. ad diversos episcopos. (Anno 881.) Athanasium Neapolitanum episcopum, qui saepe n:ominus, nunquam, sicut promiserat, fœdus cum Sc

racenis ictum rumpere voluit, a se cum omnibus ei consentientibus excommunicutum significat.

[ocr errors]

0mnibus episcopis Cajetam, Neapolim, Capuam ferolassim et Amalfim, Beneventum et Salernum incolentibus, a paribns. Q:i:e et quanta ab Athanasio Neapolitano episcopo Christi Ecclesia patiatur adversa, optaremus vobis non esse dicturos. nisi essent supra modum gravia. Ecce enim, ut ipsi jam ex maxima parte non ignoalis, ad perditionem totius Christianitatis, a multis retro temporibus cum filiis Ismael et l)eo scilicet odibilibus Saracenis pactum faciens, omnem ista:m terram ita ad nihilum redegit, ut jam non sit qui eam prorsus inhabitel. Super quo scelere eum sæpissime commonuimus, et corpori nostro omnimodo non parcentes. usque Neapolim properavimus, multumqiie argenti ei contulimus, et rogavimus ut ab D eorum se societate divideret, ut tandem aliquando resipiscens, tantam pestem deleret. Qui, ut ita dixcrim, importunitatem nostram, licet ficte, non to!erans, promisit se ita esse facturum, et pactum cum Saracenis habitum soluturum, sub ea (luntaxat conditione ut si deinceps hoc malo se quocunque moi'o misceret, et sacerdotio esset privatus et anathemati sul)jaceret. Sed, heu ! pro turpis lucri commodo, quod ab ipsis Saracenis, de præda eorum partes recipiendo, hujus promissionis oblitus, noluit adiiw plere, quod multis coram positis scriptis et verbis promisit. Rursum nobis, non mollici argerti adatictis ponderibtis, el apud Cajetam perveni^ntibus,

« VorigeDoorgaan »