Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]

De cujus scilicet unitate pacis sive concordia gratu- A vestrae gratias referimus. Nam et nos vos semper

Iamur, et cunctipotenti Domino laudes innumeras

referentes, licet ei qui tanta bona servis suis largiiur, condignas grates agere non possimus, hunc I'enedicimus et assiduis vocibus glorificare studeimus. Gloria namque sit illi, et omnis laus ac virtus, cujus majestate et semper perlaudabili gratia certata | f. curvata] ad rectitudinem re,iucuntur, prava (liriguntur; contumacia retunditur, humilitas exal.atur, vizania quandoque velluntur, scandala ampi;tantur, et omnis bouitas augmentatur : unde non in nobis, sed in eodem Domino gloriemur, jucundeiuur et exsulteimus in misericordia ejus qui dicit : Coufidite, juia ego vici mundum (Joan. xvi); el in alio loco : Sine me, inquit, nihil potestis facere (Joan. xv); sed cum nos scriptis et verbis misericorditer tecum spe:ialiter agendum esse decreverimus, mirandum valde £st cur multa quæ nos statueramus, aut aliter habila aut mutata esse noscantur, et, nescimus cujus stulio vel neglectu , variata monstrentur. Cæterum scribens subintulisti qiiod, te iunuens, non nisi ab .niqua gerentibus misericordia sit quærenda; quod et nos de his qui Deum se scire non fantur, licet dispensatorie fatemur , tamen nos quol lectum est exaggerare nolumus, ne quod dignum cst judicare .'ogamur; ideoque talis excusatio sileat, ne hoc tácentes illa sententia tai:gat qua dicitur : Vos estis }ui justificatis vos coram hominibus; Deus autem novit corda vestra, quia quod hominibus altum est, abonimabile est apud Deum (Luc. xvi); igitur laudabilis

[ocr errors]

tua prndentia, quæ dicitur humilitatem scire, non C

moleste ferat quod ab Ecclesia Dei miserationem jussa est postulare; quin potius se, ut exaltetur, humiliet, et fraternum discat erga sui miserentem servare affectum. Quia nos, si tu debitam devotionem et fidelitatis incrementa erga sanctam Romamam Ecclesiam et nostram parvitatem observare studueris, et ut fratrem amplectemur et ut charissimum proximum retinebimus. Nam et ea quæ pro causa tuae restitutionis synodali decreto Constantimopoli misericorditer acta sunt, recipimus. Et si fortasse nostri legati in eadem synoilo contra apostolicam praeceptionem egerunt, nos nec recipimus nec judicamus alicujus existere firmitatis.

CCXCVIII.

AD CARolum neGEM.
(Anno 880.)

Gratias agit de ejus erga sedem amostolicam observantia; suam erga eum benevolentium testaiur: adventum ejus pro Ecclesiæ necessitatibus erspectat, mometque ut aliquem legatum mittat. Queritur de Georgio quodam e.rcommunicato, qui, ipsius imperatoris auctoritate fultus, bona Romanæ Ecclesiæ invaserat ; rogat ut promissa aurilia mittat. Excellentissimo et dilecto filio CARolo glorioso regi. Relegentes regalis excellentiæ vestræ litteras, devotionem vestram quam circa sanctam Ecclesiam malrem vestram et circa nostrum pontificium haletis, luce clarius novimus, unde multiplices gloriæ

quasi dilectum et spirita!em filium retinemus, et pio mentis affectu desideramus amplecti, et pro augenda gloria vestra assidue solliciti incunctanter existimiis. Quod autem nobis mandastis, ut vestrum optatutim præstolareimiir adventum, pro eorum adversitatibus emendandis qui nobis contraria inferre et qui a nosira ditione homines nostros subtrahere præsumunt, iios qui lein vestrum adventum toto desii'erio pro tantis iEcclesiae Dei necessitatibus, quæ ad augmentiiim gloriæ vestræ sunt emendandæ, omnimodo optamtis inspicere. Sed sicut vobis nostris jampridem aposlolicis litteris suggessimus, nt vestrum idoneum missum nobis direxissetis, cum quo aliquid ecclesiasticis utilitatibus potuissemus perficere, pro qua causa uon eum miseritis, miramur. Quamobrem petimus ut eumdem missum, antequam venialis, nebis dirigere non omittatis, ut cum, Deo auxiliante, venerilis, nobis simul convenientibus, vera inter hos dileclio, utpote inter spiritalem Palrem et charissimum filium possit existere. Præterea postquam Georgius excommunicatus et anathematizatus cum homine Widonis est a vobis reversus, assiduo sumus umoerore turbati; eo quod audacter veniens, quasi vestra fultus auctoritate, in proprietates olim suas, quæ ad jus sanctæ Itomanæ Ecclesiæ, (Carolo divæ memoriæ imperatore patruo vestro comcedente), conlegaliter pervenerunt (et nunc usque juri nostro defendebamus et tenebamus), temere pariter cum aliis introivit; et nostros, qui in circuitu homines existunt, allligere, et deprædari non cessat. Unde obnixe rogamus veslram magnitudinem, ut sicut nobis ore proprio promisistis, et per epistolam vestram, atque legatos nostros, Liutwardo venerabili sanctæ Wercellensis Ecclesiæ episcopo mediatore existeute, mandastis, præsentialiter nobis adimplere satagatis : quia nos ea, quæ vobis promisimus, omnimodis adimplel)imus, aut eosdem infideles nostros procul a nobis expellatis, ut nulla nobis adversa, vel contraria valeant aliquatenus moliri, quousque, Deo propitio, vos veneriiis. Quarto ldus Septembris, indict. decima quarta.

[ocr errors][merged small]

iD jubet eum Romam ad synodum causa dissolvendi

quasdam quæstiones advenire.

RowAxo archiepiscopo Ravennati.

Quia bellica, imo Saracena impediente angustia, juxta sacros canones, quarto scilicet Idus 0ctobris, synodum sicut volueramus celebrare nequivinuis. opportune valdeque necessario sane prævidimtis ut hanc eamdem vi Idus Novembris istius quartæ decii æ indictionis, adjuvante Domino, convocemus. Quapropter sanctimoniam tuam horamur ut ad idem tempus sine omni mora, imo omni occasione postposita, ltomam occurras, quatenus ea quæ ad honorem sive utilitatem sanctæ Dei Ecclesiæ pertinent, nobiscum ordines et diflinias, et sancti Spiritus gratia revelante,

voto communi decernas. Interea negotium viri illustris Ueiisdedit gloriosi ducis, qui nostrum pontificium adiit, dicens se a tua solertia pro conjugio suæ uxoris, quam illius consanguineam fateris existere, comm;inione privatum, est procul dubio ventilandum, ut qiii:!quid rei veritas hii:c demonstraverit, omnimo:!is exseqiiamur. Qi:i pro eo quod tam diu apud nos est iiiamorat*:s, et (!e tua par:e, qui rationem r.-di!eret, non , si inventus, rationabiliter erat a ho'jis in:erim a!)solvendus: tamen quia in proximo, sieut diximus, synodum (qua hoc cum unanimitate aliorum co::sacerdotum fratrumque nostrorum et ua est inter alia pertractandum) celebrare debemus, dignitis judicavimus, qiiod et ipsæ res expetunt tuum praestolari adventum, ut hoc synodali discutiamus collegio, et alterna visione congratulantes, pari sententia decernamus : in qua etiam quidquid supra generum suum habueris, similiter difliniri jubeamus. Præterea jam dicti viri conjux, Alaria nomine, libellum suæ reclamationis per Paulum legatum suum nostro præsulatui dirigere procuravit, asserens tuam sanctitatem in nuptiis per consensum patris de ea habitis, consciam exstitisse ; et tam virum suum quam se, postquam una caro effecti sunt, tam ad spiritalem, sive Dominicam, quam etiam ad communiorem mensam, sæpe non solum admisisse, sed etiam invitasse. Sed et hoc per eumdem suum libellum reclamando innotuit quod Majoranus, qui et Maginpertus diaconus dicitur, in necem sui patris consenserit, petens a nol)is ex hoc convenientem justitiam, et obnixe poslulans hoc indiscussum non derelinqui, quem videlicet s;epissime. Bononiensis episcopus suæ Ecclesiæ famulum quærere studuit. IIujus rei gratia, præcipimus ipsum diaconum tecum nobis omnimodis exhiberi, ut quidquid rationis ordo poposcerit, adjuvante Domino, canonice ventilemus et synodice statuamus. Data ut Halendas Octobris, indictione decima quarta.

CCC.
Ad UNIVERS0s EPISCOPos.
(Auno 880.)

Ut I{omam ad synodum adveniant.

Omnibus episcopis per ducatum Spoletanum et Cameriensem, et ad omnes episcopos per diversas provincias constitutos.

Nolumus ignorare vestram fraternitatem quia pro multiplicibus sanctæ Dei Ecclesiæ necessitatibus, vi lllus Novembris istius quartæ decimæ iudictionis synodalem coiivenlum, Domino adjuvante, celebrauri sumus; et cum diversis, præcipue Saracenorum, impedimentis implicati essemus, nequivimus eum sao tempore congregare, dignum duximus ad augmentandas atque perficiendas ecclesiasticas utilitates, vel præfato tempore non praetermitti, quominiis tanta necessitas sine consultu aliorum coiifratruin nostrorum indiscussa non remaneret, ut vestris salubribus consiliis fulti, quidquid ad honorem Dei et communem utilitatem pertinet, communiter pet

A ficere satagerelatis. Qu, propter htijt:s nostrae com-
monitionis sanctitatem vcstram exhortam::r apici-
bus, ut, solita desilia deposita, ad eamdem syno-
dum I{omam venire non differatis, quatenus, sicut
diximtis, ea qiiæ agenda sunt, Christo juvante, com-
muniter peragamus, et quæ juxta nostri ministerii
officia s!atuenda sunt, salubriter statuamus. Videte
itaque ne solito negligenter agatis, ne si per vos ea
quæ honori et stalui sanctæ Dei Ecclesiæ sunt pro-
ficua, inordinata remanserint, et, quod non oportet,
venire contempseritis, canonicis ictibus non imme-
rito feriaiuini. Data pridie Kalendas Octobris, indi-
ctione xiv.
CCCI.
Ad cA nolum prfCEM.
(Anno 880.)

La'tatur de ejus incolumitate, Deumque orat ut omnia , ei prospere eveniant : nuntiat Saracenos a Graecis rictos, seque a Saracenis, et aliis etiam ralde premi: quare petit ut sibi quam citissime auxilio veniat.

[ocr errors]

CAkoko glorioso regi.

Susceptis gloriæ vestræ, spiritalis atque desiderabilis fili nobis directis apicibus, atque relectis, quia vos, Deo gratias, sanitate vigere cognovimus, ineffabili et ultra quam dici possit jucunditate refecti, in Domino gratulati sumus : et ut magis ac. magis vobis Dominus Deus noster prosperitatem tribuat, triumphum de adversantibus concedat, et felicia tempora ad regnum pacifice atque justissime disponendum multiplicet, continuis votis eumdem Dominum deprecamur. Quia nihil est omnino, fili charissime, nobis dulcius nihilque amabilius, quam ut vos semper ad defensionem et exaltationem. sanctæ matris vestræ Romanæ Ecclesiæ cognoscamus esse promptissimos, et et eis qui eam diversis modis impugnant, libera correctionis ac disciplinæ sententia contraire. Nos autem, licet in innumeris infirmitatibus atque angustiis constituti, Deo gratias, utcunque valemus; sed tunc potius, nostra sanitas erit, si vos omni prosperitate, ut diximus, pollere cognoverimus, et ad nobis conferendum solatium festinanter occurrere, ut alterna visione. loquamur, non pati moras advertimus. Cæterum, quod dicitis ut Liutwardum venerabilem episcopum communem fidelem nostrum ad nos præmittatis, valde in Domino gratulamur; et cum eum pro communi utilitate semper desudare cognoverimus, magnum nobis gaudium in adventu illius nascetur, eo quod in ipsius præsentia vestram intuebimur excellentiam. Postremo, fili charissime, quod sciscitamini de Græcis, atque Ismaelitis, et caeteris quibusque exteris nationibus, vel concivibus, qualiter res agatur, brevissime respondemus. Sed ut hæc omnia ex inlimo corde atque dolenter advertatis, omni mentis conamine exhortamur : tamen Deo sint grate* et laudes quia Græcorum navigia in mari Israelita. rum victoriosissime straverunt phalanges, el e0°. prout Dominus voluit, debellati sunt. Sed mos tameD tam ipsi jam dicti Ismaelitæ quam alii concives t.o

stri impngnant ac persequuntur, ut exura muros A nefarium commisisse negavit ; sed coram omnibtis

Urbis nullatenus vel qui labore manuum suarum .

vivere valeant, vel qui, ut ita dixerim, Christianitatem suam, sicut decet, observent, egredi libere possint : ac per hoc, imo pro his omnibus, si citissime et, omnibus occasionibus omnibusque excusationibiis postpositis et contemptis, ad omne nobis et hnic regioni valde afflictæ conferendum solatium non veneritis, procul dubio scire potestis quia ad peccatum vestrum et damnum omnium hæc terra peribit. Unde pro Deo festinanter iter ad nos veniendi assumite, et ut bella Domini vice illius præliemini, ad beatorum apostolorum limina, Deo præduce, pro Christianorum omnium auxilio properate. Data iii Kalendas Novembris, indictione xiv

CCCII.
A b E u M D E Mi.
(Anno 880.)

Deusdedit Ravennatem injuste ercommunicatum ab

solvit; confirmat illius cum Maria uxore conju

gium : jubet eum defendi.

Reverendissimo et sanctissimo RoMANo archiepiscopo Ravennati pro causa Deusdedit Ravennatis, et I.eoni venerabili episcopo misso et apocrisiario summæ sedis nostrae apostolicæ, necnon quibusvis missis imperatoris et omnibus judicibus, et populis Romani territorii constitutis, cunctisque fidelibus sanctæ Ecclesiæ, præsentibus scilicet atque futuris.

0mnium reverentiam omniumque industriam scire hortamur quoil Ravennas Itomanus archiepiscopus, et ore, cum Ravennæ fueramus, dixerit, et scriptis transmiserit, quod nonnulla incesta conjugia in sua parochia fuissent, et quotidie fierent. Deinde per suum legatum, Dominicum videlicet presbyterum, ut ipsi triginta et duo essent, dicendo significavit, suggerens ut nostra auctoritate ipsi eos liceret canouice omnes judicare. Qui omnibus dimissis, quos etiam nominatim dixerat, et sola inductus invidia , ut remur, et postea in sancta patuit synodo, Deusdedit fidelem nostrum ( qui, dum Ravennæ fuimus, ipse penes nos quotidie fuit, et coram me, et ipso archiepiscopo causas, ut debuerat, judicavit), postquam sedem apostolicam appellavit, excommumicare non formidavit. lpse Deusdedit vero dux pro

nostra fidelitate his obedivit, et ad apostolicam p

præsentiam venire modis omnibus festinavit. Nos suam causam audientes, et qui eum accusare non debuerant, ex parte archiepiscopi non invenientes, poteramus ipsum absolvere; sed noluimus, usquequo archiepiscopo misissemus, imo cui misimus, dicentes: ut ipse archiepiscopus pro statutis sanctarum Dei Ecclesiarum, vi Idus Novembris ad synodum celebrandam veniret, deferens secum accusatores et testes, quatenus his delatis negotium Deusdedit inter alia canonice finissemus. Qui pro se sui cardinis Dominicum presbyterum, et Joannem diaconuim misit, transmittens cum illis scriptas accusationes : quibus scriptis coram sancta synodo lectis, ad ca Deusdedit respondit, et se incesttim atque

se innocentem ostendit, et divini mundamique juris auctoritate se conjugatum probavit. Quapropter una cuim sancta synodo illum absolvimus, et eum communioni nostræ recepimus, et Mariam conjugem suam illi uxorem esse legitimam firmavimus cum benedictione Dei omnipotentis et nostra; et si præfatus archiepiscopus, aut ministri ejus, in rebus suis suorumque hominum invasionem et fortiam facere voluerit, vos Ravennates pro ipso illum in suis defendite. Data ut supra, indictione decima quarta. CCCIII. AD ANSPeRtum ArchiepiSC0PUM MEDiOlANeNSem. (Anno 880.)

IB Inobedientiae eum arguit, præcipitque ut Rhodoal

dum et Warlenum monachos, quos injuste in car

cerem conjecerat, ad eorum monasteriun honori

fice remittat.

ANsperto archiepiscopo Mediolanensi.

Decuerat te, frater charissime, pura animi sinceritate eam reverentiam eumque honorem sanctæ sedi apostolicæ, cui Deo auctore praesidemus, quotidie impendere, quae usque ad tua tempora omnes tui prædecessores laudabiliter viventes, huic Ecclesiæ obtulerunt prona mentis devotione. Pro qua re ejus gremio suscepti, qnidam præ nonnullis amore dilecti sunt; sed ecce, quod sine dolore dici non potest, nescio qua antiqui hostis fraude, a die ordinationis tuæ, et tempore senectutis, contra sanctam Romanam Ecclesiam matrem tuam non destitisti nunc inobediens, nunc dolosus te patefacere : qua necessitate compulsi, te corripere apostolico flagello operæ pretium duximus; sed iterum paterna miseratione te ad nos reducere non prætermisimus, sperantes in te de reliquo nullum , vestigium circa nos culpæ aliquo modo reperire, quia et professio tuahoc coram nobis jurejurando spoponderat. En, bone vir, aliquid deterius committere non formidasti, cum quosdam monachos nostros nomine Rhodoaldum, et Warlenum, I{oma ad suum monasterium Pultariense iter carpentes, comprehensos jusseris diu sub custodiæ vinculis reservari. Quod quanui piaculi sit sano intellectu ipse perpende, quantumque dedecus sedis apostolicae, quæ Christo auctore, etiam in barbaras nationes libera semper visa est fungi legatione : quod nefas malum sub omni celeritate te emendare hortamur, et prædictos Dei famulos cum omnibus suis illæsos abire patiaris ad locum, miserante Deo, suæ habitationis. Et sicut tuo consilio pro certo eos cognovimus esse innocenter custodiæ mancipatos, ita, te faciente, sciamus eosdem funditus et cum competenti honore dimissos. Data mense Novembris, indictione xiv.

CCCIV.
AD SALOMONEM PR* CURAtOREM pApiAE.
(Anno 880.) -
Ejusdem argumenti.
SAloyioxi procuratori Papiæ.

Apostolica tibi auctoritate præcipimus ut mo- A præcipimus ut oe praesenti Romam ad limina san

nachos nostros, id est Rhodoaldum et Warlenum, quos, spreto Dei timore, a liminibus sanctorum apostolorum ad suum monasterium revertentes, et simpliciter per viam gradientes, comprehendere ausus fuisti eu in custodia retinere, sine o:nni mora et dilatione dimittas cum omnibus suis reverti ad suum monasterium sanos atque illæsos. Quia tantum scelus et injuriam pro hac re in sedem apostolicam commisisti,pro quibus juste carere debueras consortio omnis Christianitatis : et fatemur, si hoc continuo non emendaveris, a perceptione corporis et sanguiuis Domini nostri Jesu Christi et introitu ecclesiæ te prohibebimus. Data mense Novembri, indictione decima quarta

CCCV.
Ad ADELBERtUM MARCHIONEM.
(Anno 880.)

Ab excommunicatione eum absolvit, ejusque homines,

si spatio quindecim dierum inura mensem Martium

Ecclesiæ satisfecerint.

Adelberto marchioni.

Te vero quia conversum et fidelem circa sanctam Romanam Ecclesiam et nos cognovimus, absque tenore ab omni excommunicatione al)solvimus; hominibus tuis sub eo tenore sacram reddimus communionem, ut omnem emendationem, sicut promissum est, facere ad quindecim dies intra mensem Martium omnino accelerent. Quod si hoc facere neglexerint, omnes sub eadem excommunicatione permaneant, donec iterum de perpetratis malis ple11am faciant satisfactionem. Data ut supra, indictione xiv.

CCCVI.
AD OTERAMUM VIENNENSEM EPISCOPUM.
(Anno 880.)

Arguit quod faveat sociis Bosonis, idque a se imperari

asserat; praecipit ut Romam accedat ut crimina

quæ ipsi objiciuntur diluat.

0TERAMo a Wiennensi episcopo.

Inter eximios nunc usque Christi Dei nostri sacerdotes te habere tenereque omnino volumus; sed quia ecclesiasticæ paci et utilitati contraria agere audimus, valde miramur, nihilominus et turbati existimus, eo quod, sicut fidelium relatu comperimus, his qui cum Bosone præsumptore et regni perturbatore tyrannidem exercere non cessant, ausu temerario favere eorumque malis operibus communicare praesumas, et in superbiam eorum sequax existens, falsa opinione sanctam nostram Romanam Ecclesiam infamare non dubitas, quod ad talia peragendum ipsius auctoritatem habere te certifices; quod quam evidenter ostendere non poteris, pro qua scilicet Romana Ecclesia te murum opponere omnibus iniqua agentibus debueras. Pro quibus nimirum tot malis tantisque præsumptionibus, tibi ex auctoritate Dei, et sanctorum apostolorum ac nostra,

a 0ttramno, qui saepe postea occurret.

ctorum apostolorum nostramque praesentiam venire procures, ut de talibus te criminibus secundum auctoritatem sanctorum Patrum coram nobis et sede apostolica satisfaciendo purgare valeas, quatenus te inter fratres et consacerdotes retinere valeamus. Nam, quod non credimus, si aliter feceris, et venire distuleris, donec hanc nostram jussionem impleveris, scias te omni episcopali officio esse privaiidum. CCCVII. AD BAftNiMERUM coMiTEM, SACERDOTEs, etc. (Anno 880.)

0stenant sibi gratissimam fuisse eorum in sedem apostolicam observantiam; hortatur ad perseverantiam.

p Jubet legatos ad se mitti, quibus revertentibus lega

tum suum missurum pollicetur, cui ipsi fidelitatem jurta Ecclesiæ ritum promittant Excellentissimo viro BARNimero glorioso com iii « t dilecto filio nostro atque omnibus religiosis sacerdotibus, el honorabilibus judicibus, cunctoque populo pax et gratia a Domino Jesu Christo. Audita per Theodosium venerabilem, episcopum vestrum fide et devotione, quam circa sedem beati Pelri apostoli et nostri pontificii vos habere cognoscimus, immensas Deo gratias referentes, magnogaudio sumus repleti; qui vos nunc ad tantam gratiana perdueere, et inter oves suas connumerare dignatus est, secundum quod Dominus ipsi principi apostolorum commisit, dicens: Si diligis me, Simon Petre, pasce oves meas (Joan. xxi). Unde vestram fidelitatem, et Christianissimam devotionem, his noslris apostolicis litteris admonemus et exhortamur, ut sicut divina inspiratione agere coepistis, sque ad finem perficere et observare non prætermittatis, quatenus qui sub ala et regimine atque defensione beati Petri apostoli et nostra toto conamine vos subdere, atque in ejus servitio perseverare, quasi dilecti filii procurastis, apertius hoc ostendatis atque impleatis, ut Dominus in Evangelio dicit : Sic luceat lur vestra coram hominibus, ut videant bona opera vestra, et glorificent Patrem vestrum qui in cælis est (Matth. v). Et ut ita hoc per orbem terrarum vestræ sponsionis diffamelur, ut auxiliante Domino, et sanctorum apostolorum suffragantibus me

D ritis, ea quæ saluti et utilitati omnium vestrum

proficua sunt, possimus ad honorem et exaltationem sanctæ sellis apostolicæ incunctanter perficere, sicut nomine vestro scripta nobis mandastis, ita in libro , coelesti scripta permaneant. Quapropter mandamus ut revertente ad vos dilecto episcopo vestro, idoneos legatos vestros præsentialiter ad nos dirigere non prætermittatis, qui pro parte omnium vestrum nos et sedem apostolicam consulant de his quæ mandastis, ul et nos cuim illis missum nostrum dirigamus. ad vos, quibus secundum morem et consuetudinem. Ecclesiæ nostræ universus populus vester fidelitatem promittat. Interim monemus ut constantes permarovere, quam post votum promissa non implere (Eccli. v). Spiritus Domini, qui orbem terræ replevit, repleat vestrum cor omni pace et gaudio in Christo Jesu Domino nostro. CCCVIII. AD MICHAELEM REGEM BULGARORUM. (Anno 880.)

neatis, quoniam scriptum est : Melius est rotum non A nos enimvero quantum in nobis est, zelo Dei suc

Miratur quod legatos non miserit, quemadmodum jam diu promiserat; monet ut id quamplurimum faciat.

Dilecto ac spiritali filio MichAeli glorioso regi IBulgarorum; gratia vobis, et pax a Deo Patre et Domino Jesu Christo.

Miramur quod tanto jam tempore transacto, missos vestros ad sanctam Romanam Ecclesiam matrem vestram et ad nos non transmisistis. Modo vero, sicut nobis retulit Theodosius venerabilis episcopus, missos tuos cum eo dirigere promiseras, sed pro qua causa eos dirigere prætermiseris, ignoramus. Unde vos jam recognoscere oportebat, etiam ad pastorem et pontificem animarum vestrarum reverti tota devotione debueratis; unde his nostris apostolicis litueris vos quasi clarissimos filios admonemus et exhortamur, ut de præsenti vestros idoneos missos nobis transmittere i:on dubitetis, quatenus ab uberibus matris vestræ sanctæ videlicet Romanæ Ecclesiæ satiemini omnique bono repleamini. Quia nos more paterno ulnis extensis vos amplecti, et quasi oves Christi nobis commissas alere et salvare parati existimus, secundum quod I}ominus dicit heato Petro : Pasce oves meas; quidquid enim vobis dirigimus, credere omnino potestis, quia pro salute vestra semper agere ac perficere incunctanter cupimus. Optamus vos in Christo nunc et semper bene valere.

CCCIX.
Ad QUEMDAM (I. cAnoi.tyi ct AssuM nEGEM).
(Anno 881.)
Monet ut perficiat quae per legatos mandarit.

Susceptis litteris gloriæ vestræ, quibus vos plena intentione monstratis ad limina apostolorum festine, imo potius præcipiti gressu et velle convolare ; quapropter attoniti, vel magis stupefacti miramur decentiam vestram terminos Patrum transcendere, et lineam generis vestri superbo spiritu conculcare, el in deterius, non in melius prorsus convenire. Et ecce dolenter cum Apostolo compellor dicere : In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, in quibus erunt homines semetipsos amantes, et quærentes quae sua sunt, non quæ Jesu Christi (I Tim. iii). Se.l nos te, fili charissime, in viscere Cliristi plurinum diligentes, ad ea te provocare gestimus quæ ;inim;e vestr;» proficiant ad salutem. Legatos sane e la:ere nostro ple:ie instructos direximus, quibiis om.ia ad ptirum cre!ere non ambigatis in liis qu;e veri otentis et scriptis capitulariter dedimus in man1'a:is. Qua de re paterno affectu monemus ut omnia sicut vo!)is (lireximus per eosdem legatos, adimplere Jmnino curetis. ldeoque scitote quoniam si pleno

[ocr errors]

jui e cuncta qu;c destinavimus non adimpleveritis, .

censi ea quæ ad honorem sanctæ Romanæ Ecclesiae pertinent exaggerare penitus satagemus: a quibus nos nulla ferocitas, nulla malorum hominum comminatio, donec spiritus reget artus, poterit sequestrare. Quod jussionem nostri pontificii ingenti præsumptione absurdam posuisti, omnimodis temetipsum proprio jaculo reverberasti, et velut aspis sur,!a saluti tuæ congruentibus aurem non accommodasti. Sed quid plura ? Iterum atque iterum inhibendo apostolica auctoritate præcipimus, terminum S. Petri ad ingrediendum animum vestrum non incitetis, quousque prædicti legati nostri ad nos revertantur, omnia nobis renuntiaturi, itemque alios ad nos transmittere cures. Data octavo Kalendas Februarii, in

B dictione xiv.

CCCX. AD ANSPERtUM MEDIOLANENSEM ARCIIIEPISCOPUM. (Anno 881.) Confirmat Josephi episcopi Astensis ordinationem, qui alias contra canones Vercellensis Ecclesiæ fuerat episcopus constitutus. ANsperto Mediolanensi archiepiscopo. Consultationis tuæ qua nos super Joseph, nuper in Vercellensi Ecclesia ordinati, nova nunc electione vel ordinatione in Ecclesia Astensi, consulere voluisti, perspectis suggestionibus, quibus super hoc nostræ auctoritatis consultum requiris, canonicum judicavimus, et nostris tibi decretis convenienter, propitia Divinitate, respondimus. Fuerat autem de

C illo primum, ut ipse mecum advertis, quoddam ir

regulariter institutum; sed nos apud B. Petrum apostolum cum sancta synodo residentes, salubri potiti consilio, et animositatem illius correximus et misericordiæ fomenta, gratia Sancti Spiritus revelante, protinus adhibuimus, scilicet ut, eo in prisiinum ordinem reducto, si alium episcopatum ei concedere voluisses, et cleri vel populi vota hunc sibi concorditer in episcopum expeterent, et eligeretur, et sicut qui nihil ab ordinatore prius acceperit, in episcopum crearetur. lnterea accidit ut, Astensis Ecclesiæ rectore proprio obeunte, permissu Caroli gloriosi regis idem Joseph, post electionem cleri et expetitionem populi in eadem ecclesia deberet ordinari episcopus, tua fraternitas, tam nostra absolutione

D quam etiam ipsius regis exhorlata monitionibus,

hoc libenter admisit et canonice jussa complere conata est. Quod quia nunc sententiam nostram tu quoque secutus, et regalem permissionem devote, sicut condecet, es amplexatus, praefatum Joseph presbyterum sanctæ Ecclesiæ Astensi episcopum præfecisti, et ordinationem illius ratam haberi decernimus, et omnium ora contra hoc quoquo modo mussitantia apostolica auetoritate obstruimus : quia sicut de irregulariter quibuslibet habitis nos ad haec corrigenda zelus justitiæ excitat, ita de bonorum virorum laudabilibus factis gratia divina lætificat. Nam et sedes apostolica, juxta quod S. Leo papa scribit, hanc temperantiam servat, ut et scveritis

[graphic]
« VorigeDoorgaan »