Pagina-afbeeldingen
PDF

e latere nostro al te directos non suscipiens, pr;efo- A ctæ synodo de his quæ illi objecta sunt, idonee saunicum et charissimum filium præstolatur, vestra A loque commotam. Nos itaque, serenitatis vestræ pre

ribus portae diu tibi nostræ commonitionis verba facientes, quatenus no!;is, aut per te, aut per legatum tuum, tuam more prælocessorum tu:orum condignam obedientiam exhibere debuisses, irreverenter stare fecisti, nul!amque illis reverentiam vel auditum accommodare dignatus, sed sicut aspis surda contra charitatis affectum visccra cordis et aures valide obturasti. Pro quibus et his similibus te tandiu communione privavimus inissarumque celebratione, donec nobis occurreres, et aut per te aut per vicarium tuum cnneta errata corrigeres, et sic te demum personaliter in mostrum consortium admitteremus. Sed in despectum et injuriam paternorum Canonum excommunicatus a nobis, sacrum ministerium agere missamque celebrare præsumpsisti; de quo sollicite voluimus parcere tuæ senectuti perquirentes; sed auleo verum esse deprehendimus ut pr;esenlium a videtur, videlicet presbyter lator non fuerit ausus coram collegio ceepiscoporum pro vobis hoc satisfacere. Quaprop!er quia, Domino auxiliante, secundum stattiia canonum circa autumni tempus synodum suinus celebraturi, ad quam te volumus, omni occasione postposita, sine mora venire aut legatos dirigere, et dum, Christo opitulante, perpetrata transgressionis purgaveris, te iu communionem ommimo'is recipiemus. Data ut supra.

CCXLI. A l) ANGEi. i; Etv0 AM AU 0, u'St A m. (Anno 879.) Significat se modo absolvere molle Anspertum archiepiscopum ; sed si in synodo crimina quae objiciebantur, diluerit , tunc eum e.rcommunicatione absoluturum : ait se pro Ludorico imperatore in amniversario ejus die sacra facturum. Dilectae ac spiritali filiæ ANGELBEi;(;.£ imperatrici. Pio affectu petitionis vestrae preces quibus nos super abs lulione excomm.unicationis Ansperti Mediolanensis archiepiscopi precata es exaudire, secundum collatam nobis ligandi solvendique divinitus potestatcm, non prætermitteremus, et maxime propter annuam commemoration:em div;e memoriæ domini Ludovici, quondam imperatoris Augusti, quæ in proxir)o celebran,la est; sed quia synodali eum decreto pro suis negligentiis et præsumptionibus, sicut ipsa bene cognoscis, excommunicavimus, al)sqiie eorumdem fratrum et coepiscoporum nostrorum, cum quil)us in eum excommunicationis sententiam promu!gavimus, consensu et volunt; te nunc absolvere nolumus; ne ab his qui vel desiderio, vel negligentia ecclesiasticam disciplinam contemnunt, et multa non praesumenda praesumunt, canonicuin parvipendatur judicium. Porro cum ad iiominatam synodum, quam secundum sacros canones Spiritu Dei conditos quarto ldus 0ctobris, Domino annuente, celebraturi erimus, vel ipse venerit, vel e latere suo venerabi!es confratres et coepiscopos suos direxerit, qui no!)is et saii

• Legendum videtur, pra'sentium videlicet presbyter lator, subinlellige (itterarum, et verbo , idetur

[blocks in formation]

Dilecto ac spirituali filio Ludovico glorioso regi. Vestræ regiæ serenitatis mellifluis relectis apicil)us, quos per Astaldum insignem comitem vestrum nobis mandastis, quanlam devotionem ac sincerissimam voluntatem exaltandi et defendendi Ecclesiam Dei, more videlicet parentum vestrorum gloriosissimorum imperatorum habeatis, luce clarius novimus. Unde valde gavisi existentes, maximas excellentiæ vestræ agimus grati:s, quia nobis inter tot anguC stias et persecutiones, quas a paganis assidue supra modum patimur, vestræ invict;e potentiæ auxilium defensionisque solatium pia duntaxat animi devotione conferre omnimodis cupiatis. I.leo, fili charissime, nostræ apostolicæ admonitioni aurem clementi;e vestræ ut accommodetis obnixe precamtrr, ut citius nobis vestro potenti brachio subvenire studeatis, quatenus sanctam Dei Ecclesiam, in magna nunc fluctuatione positam, ad portum salutis et tranquillitatis eflicaciter perducatis, et terram perditam per vos, Deo propitio, ad pristimam revocetis incolumitatem, ut ex hoc et apud omnipotentem Dominum dignam valeatis mercedem recipere, et in præsenti s;eculo laudabile nomen omnimodo acquiratis. Qiiapropter scitote pro certo quia nullus parentnm vestrorum tantam gloriam et exaltationem a praecessoribus nostris percepit, quantam nos vobis, si veneritis, totis multipliciter viribus desideramus impendere. Perro de hoc quod mandastis, u! pro eventu regni Ludovici piæ memoriae ncpotis vestri praepcditi existatis, pro multo quod circa vos videndi desiderium habemus turbati manemus; sed vestra fisi benignitate petimus ut, omni cura remota, pro amore Dei et sanctorum apostolorum Petri ct Pauli, nostr;e petitionis sollicitudinem pio pectore vestro alacriter assumatis, ut sicut sedes apostolica, qu:e caput est omnium Ecclesiarum Dei, vos magno desiderio quasi

ex pumcto, quod matum est ex repetitione sequci:tis adverbii, videlicet. HAid.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

Dilectissimis ac excellen:issimis spiritualibus filiis nostris BAs:lio, CoNsTANTiNo et AlexANdro, gloriosissimis imperatoribus semper Augustis. a Inter claras sapientiæ mansuetu;!ii:is vestræ laudes, o Christianissimi principes, aliquod cum puriore luce summæ devotionis lumen longe lateque resplendet, quod amore fidei, quod charitatis studio, disciplinis ecclesiasticis edocti, I{omai.;e sedi reverentiam more prædecessorum vestrorum piissimorum imperatorum conservatis, et ejus cuncta subjicitis b auctoritati : ad cujus auctorem, hoc est apostolorum omnium principem, Domino loquente, præccptum est : Pasce ores meas (Joan. xxi). Quam esse vere omnium Ecclesiarum Dei caput et beatorum Patrum præcipu;e regulæ, et orthodoxorum principum statuta declarant, et pietatis vestrae reverendissimi apices attestantur. Nihil est enim quod lumine clariore præfulgeat, quam pia devotio et recta fides in principe. Et quia pontificii nostri reverentiam hoc ardore mentis, hoc religionis studio luculenter vestris mellifl:iis litteris exoratis, id nos ratione seu tenrporis necessitate inspecta, cum sedis

ces congrua ratione admittentes, quia c Igna:ium pi;e

memoriæ patriarcham de præsenti vita jam migrasse cognoscimus, temporis ratione perspecta, hoc modo decernimus ad veniam pertinere quod nuper de ipso Photio, licet ipse absque consultu sedis nostræ officium

sibi interdictum usurpaverit d, gestum constat fuisse.

[ocr errors]

apostolicæ nobis commissæ consensu et voluntate

perficere jure apostolico decet. Igitur petistis a nobis quatenus, sede apostolica su;e pandente viscera pietatis, Photium reverendissimum in patriarchatus honore, in summi sacerdotii dignitate et in ecclesiastici collegii societate reciperemus, nostræque communionis participem faceremtis, ne Ecclesiam Dei, tanto jam tempore perturl)atam, pateremur amplius manere divisam scanda

a Ilaec epistola a Pholio est corrupta, locis infra designatis. Vide notam Sev. Bin. ad calcem epistol;e. b Ista de auctoritate ltoman;e Ecclesi;e Pliolius in sua translatione non posuit. * Nomen Ignatii sustulit Photius, alia attexens. d Mutavit hæc in contrarium sensum Photius, ut

Nos statutis apostolicis non præjudicantes, nec beatorum Patrum regulas resolventes, quin potius multiplicibus earum auctoritatibus freti, qui Nicæni concilii capitulo secundo apertissime dicunt : Quoniam plura aut per necessitatem, aut alias cogentibus hominibus, adversus ecclesiasticam facta sunt regulam. Hinc et Gelasius papa dicit, quod ubi nulla perurget necessitas, constituta Patrum inviolata serventur *. Et sanctus Leo eodem spiritu præcipit omittendum esse et inculpabile judicandum quod necessitas intulit. Inde et Felix præsul, decessor noster, in sua decretali epistola voce consona dicit, aliter tractandam esse necessitatis rationem et aliter voluntatis. Inde etiam sanctum concilium apud Africam gestum capitulo tricesimo quinto jubet ut clerici Donatistarum in Ecclesia, propter Ecclesiæ pacem et utilitatem, si correcto concilio ad catliolieam unitatem transire voluerint, si hoc paci Christianae prodesse visiim fuerit, in suis honoribus suscipiantur, non ut concilium quod in transmarinis partibus de hac re factum est, dissolvatur, in quo videlicet concilio statutum est ut ordinati in parte Donati, si ad catholicam partem transire voluerint, non suscipiantur in honoribus suis. De hoc etiam beatus papa Innocentius dicit capitiilo quinquagesimo quinto (epist. 27), quod ii qui a Boiioso hæretico or dinati sunt, propterea sint recepti, ne scandalum remaneret Ecclesiæ.

Nunc itaque aliis patriarchis, Alexandrino vilelicet et Antiocheno et Jerosolymitano, atque omnibus archiepiscopis, metropolitis, episcopis et sacerdotibus, cunctoque clero Constantinopolitanæ sedis, qui de ordinatione beatae memoriæ Methodii et Ignatii reverendissimorum patriarcharum existunt, una voluntate , parique voto consentientibus , eumdem Photium satisfaciendo f, misericordiam coram sy1:otlo secundum consuetudinem postulantem, in vera dilectione fratrem, iu pontificali officio comministrum (atque coram synodo misericordiam quæ. rendo) in pastorali magisterio consacerdotem, pro Ecclesiæ Dei pace et utilitate, amodo, Christo favente, recipimus et habemus.

Quia et vos Christianissimi imperatores Augusti, qui sanctæ reipublicae clementissimo affectu gubernatis imperium, pro Christo fungi legatione videmini (11 Cor. v), dum pro pace rogatis Ecclesiæ, et nos quibus, secundum Apostolium omnium Ecclesia

vim passum se recepisse hane selem ab imperatoril)us dicat. e Gelasius, ep. 6 : Necessitatis tempore locum habet dispensatio. f 0mnia ista delevit Photius, de venia coram synollo petenda.

ritii Dei solicitudo incumbit (II Cor. xi), contro- A familiae Domini status et ordo nutabit, si quod requiita et isti qui ad unitatem et societatem Ecclesiæ A Sed quorsum haec ipse? dices. Voluit scelestus

versiam aliquam in Ecclesia Dei amplius remanere molentes, hunc ipsum patriarcham cum omnibus sive episcopis, sive presbyteris, seu cæteris clericis et omnibus laicis, in quos judicii fuerat censura prolata, ab omni ecclesiasticæ sanctionis vinculo al)solvimus, sanctæque Constantinopolitan;e Ecclesiae judicamus recipere sedem, Dominicique gregis esse fastorem, illa scilicet potestate fulti , quam Ecclesia toto orbe diffusa credit nobis in ipso apostolorum principe a Christo Deo nostro esse concessam, eodem Salvatore beatum Petrum apostolum præ cæteris specialiter delegante : Tibi dabo clares requi cælorum, et quæcunque ligaveris super terram, erunt ligata et in cælis; et quæcunqe so!veris super terram, erunt so!uta et in cælis (}latth. xvi). Sicut enim ex his verbis nihil constat exceptum, sic per apostolicae dispensationis oflicium et totum possumus procul diibio generaliter alligare, et totum consequenter absolvere, præcipue cum ex hoc magis præberi cunctis oporteat apostolicæ niiserationis exemplum. Nam et legati sedis apostolicæ ab antecessore nostro, Adriano videlicet almifico præsule, Constantinopolim directi, synodo ibidem peractæ usque ad voluntatem sui pontificis vigilanti studio subscripserunt........ nec ab apostolico manere : quia sedes beati Petri cœlestis regni ciavigeri potestatem habet, ligata quælibet pontificum congrua æstimatione absolvere. Quippe cum constet niultos jam patriarchas, hoc est Athanasium et Cyrillum Alexa:idrinos, Flavianum el Joannem Constantinopolitanos, et Polychronium Jerosolymitanum synodice damnatos per apostolicæ sedis postmodum absolutionem restitutos incunctanter fuisse. Eo tamen tenore ista statuentes, apostoliea dumtaxat auctoritate et sanctorum Patrum veneral;ilibus institutis deceruimus ut post hujus patriarchæ obitum, null;is de laicis vel curialibus in patriarchatus eligatur vel consecretur honore, nisi de cardinalibus presbyteris et diaconibus Constantinopolitanæ sedis, secundum sacros canones Spiritu I)ei conditos et totius mundi reverentia consecratos; quia nec praepropere contra canones ecclesiasticos, decretaque majoruin cito quilibet lector, cito acolythus, cito diaconus, cito sacerdos vel episcopus fiat, qui in minoribus olliciis sic diu perdurent, et vita eorum pariter et obsequium comprobetur, ut per tempora a majoribus instituta, comprobatis prius moribus, et honæ vitae meritis refuigentibus, ad summum sacerdotium postmodum veniat. Quoniam non est stii;ito præripiendum vel usiirpandum, quod vita diu prohata meretur accipere. Nam si in quibuslibet Ecclesiæ gradibus providenter curandum est ut in I)omini domo nihil sit inordinatum, quanto magis elaborandum est ut in electione ejus qui supra oinnes gradus constituitur, non erretur ? Nam toiiiis a liic deest periodus, quam ex editione Romana

suppleo : Si quispiam id quod omnino interdicimus vsurparit; quia remissio peccati non dut licentiam

ritur in corpore, non sit in capite; et inde fiet ut omnis ecclesiastica discipliiia resolvatur, omnis ordo turbetur. Et ideo lioc quod nos modo pro ecclesiastica unitate et pace quam Christus Dominus noster nobis dedit habendam utcunque patimur esse veniale, inultum postmodum esse non poterit a. IIoc etiam modo ista, excellentiæ vestræ precibiis moti, fieri jubeiiius, si ipse patriarcha Bulgaroruin diœcesin, qtiam piæ memoriæ Nicolaus præcessor noster, Michaele ipsorum rege petente, apostolicis doctrinis docuit, et per venerabiles episcopos suos lavit unda baptismatis, omnique ecclesiastica regula et disciplina prout oportebat instruxit, amodo stuo juri vindicare vel remittere nullo modo praesumpserit, nec aliquam cujuscunqne honoris ibidem or,'inationem fecerit..... ibidem sunt illicite ordinati episcopi vel sacerdotes..... archiepiscopo, vel episcopis qui ibidem vi:!ent:ir existere....... sacrum pallium quo inter sacra missarum solemnia uti pontificibus solitum est, ipse patriarcha m:i1:ere praesumpserit. Porro pro tantis perturbationibus, quibus Ecclesia vestra longo jam tempore manet turbata, vestræ Aiigiistali pietati, obiiixe suggerimus ut Constantinopolitarium patriarcham digno honore venerantes, quasi patre:is spiritalem, et utpote inter vos et Detim mediatorem præcipuum, divina vo!;is, per quæ ad regnum perveniatis æternum, sedule annuntiantem, pio semper affectu colatis, et ut condecet, in omnibus honoretis; quia pro temporali, qiiem illi exhibetis, honore, vos et hic temporalem honorificentiam habebitis , et in æternum multiplicem procul dubio recipietis, ab illo nempe qui glorificantes se glorificare testatur (I Reg. ii). Nec eorum verba falso prolata, qui scandalorum zizania super conspicuam segetem Domini seminare non cessant, vestra imperialis dignetur audire majestas, nec pro talium susurrationibus hominum, qui semper student scindere unitatem Dci, vestem Domini, Ecclesiam Christi, quique linguis suis semper dolose agere non cessant, venenum aspidum portantes sub labiis suis (Psal. xiii), animum clementiæ vestræ adversus eum aliquatenus commoveatis, et summum sacerdotem vestrum I)ei providentia in Ecclesiæ Cliristi regimine constitutum sic facile exhonoretis, quod nimirum sancto vestro imperio valde inhonestum et indecens esse videatur. Præterea mandamus etiam, ut omnes episcopos et sacerdotes, seu cujuscunque oi linis clericos, qui de consecratione Ignatii bon;e memori;e patriarch;c consistunt, sive in ipsa regia urbe inanentes, sive aliculi extra, longe seu prope retrasos, clemeuti aiiimo ad gremium et unitatem sanctæ Ecclesiæ revocetis, et ulnis extensis paterno affectu recipiatis et amplectamini, propriasque unicuique illoruin jubeatis reddere sedes; ut sicut una est fides, unum in nobis baptisma, et omnes unum sumus in Christo, iterum delinquendi; nec quod potuit aliqua ratiore

semel concedi, fas erit amplius impune committi. II oc e:iam, etc.

Dei et corporis Christi redierint, et id ipsum dicentes perfectique existentes in eo;lem sensu, in eadem scientia, unus grex efliciantur, et unus pastor, nec audeant amplius dicere : Ego quidem sum Cephæ, ego Pauli, ego autem Appollo (1 Cor. 1), sed unius Christi veri Dei nostri, qui est pax nostra et fecit utraque unum, veniensque coelestia cum terrenis pacificare dignatus est. Qui idcirco semel pro peccatis nostris mortuus est, ut filios Dei qui erant dispersi, congregaret in vnum (Joan. xi, 52). Nec enim poterit uitatis eorum firmia esse co:npago, nisi eos ad inseparabilem soliditatem vinculum charitatis astrinxevit: quatenus, Deo favente, absque omni perturbatioi;e, vo! is regnantibus salvi et seciiri persistentes,

pro salute vestra et pro statu reipublicæ jugibus sem- B

per votis Dominum valeant deprecari. Quod si forte quidam exstiterint cum eodem patriarcha cominunicare nolentes, a!moneantur se( uiido et tertio ut sanctæ Ecclesiæ se unire procureiit. Quod si acquiscere nolt;erint, in sua pertinacia manere volentes, sacra eos communione, liis prae

sentibus n;issis nostris una cum syiiolo jussiinus

privare, quousque aul suum rejeant patriarcham et ad sai:ctæ Ecclesiæ unitatem, cum præcipue ipsi episcopi a nobis sint canonice excommitanicati. Et i>eo si cos in consortium suum receperit, aliquamve cum eis communionem habuerit, simili modo eumde:m patriarcham cum ipsis episcopis ecclesiastica communione judicamus esse privatum. I);ita mense Augusto die decima sexta a, indictione duodecima. Missa per Petrum presbyterum. ADN0TATIO SEVEI. IN 1 b. Nii. De præcedentis epistolæ a Photio adu!teratione.

Qua occasione hanc de Photii absolutione et restitutioiie epistolam pontifex scripserit, (lixiinus supra in notis ad Wilam Joannis pap;e VIII. Hæc in codice Vaticano , haractere Longobardo exarato, atque jam haud pridem, sed mendose nonnihil, cuso, scripta est. Summa plane Dei providentia factum est ut ejusmodi Joaniiis VIII pápæ litteræ in nostrum usque tempus in ejus regesto, sive ut dicunt vulgo, régistro integræ servarentur, nec sicut aliorum pluriuin ntificum epistolæ perlerentur: ut ex his etiam ex icolai et Adriani epistolis Photius millies possit redargui imposturæ et falsitatis convinci. Ad usitatam impostor artem rediit falsandi litteras Romanorum pontificum, et fingere nova scripta, nam præter ea uæ plus satis de ipso dicta sunt sub Nicolao et driano pontificibus, et in synodo universali sunt proclamata, novæ rursus ab impostore prodiere falsitates, ut plane acciderit de his Joannis papæ litteris quod de suis, ab eodem Photio falsatis, Nicolaus in epistola ad Michaelem imperatorem exclamat, cum ait : Ea his, inquit, quae ibidem ex ea lecta sunt, nonmilla addita, multa mutata, plura subtracta reperiuntur, et per omnia tulis a vobis effecta est, ut aut nihil, aut parum aliquid nos j er eam de crebro dicti comministri / gmaiii disposuisse causa videamur. IHæc tunc Nicolaus, quæ eiiam nunc ab ipso Joamne repetenda essent, si vivens videre potuisset, ut Nicolaus, quomodo suas missas Constantinopolim litteras Photius addendo, minuendo atque mutando, male pessimeque habuisset..

• Deest in editione I\omana, die decima sexta. b Ferne totum principium a Plotio immutatum ;

quasi ex Joannis pap;e litteris non solum suam restitutionem firmam robovatamque monstrare, sed et falsatis illis probare etiam auctoritate ejusdem pontificis octavam synodum œcumenicam esse damnatam ; probatam vero recentem ab ipso adversus eam Constantinopoli celebratam; octav;imque pariter nominatam in abolitione legitim;e octavæ œcumenicæ sub Adriano pontifice celebratæ. Ex quo grande malum illud evenit ut pro germana ociava, a Græcis maxime, accepta sit synodus Photiana; iit factum inter alios a Zonara est videre, qu;i in stia canoniim collectione et interpretatione posuit loco octavæ (ecumenic;e synodum PIotianam sacrilegam; quam ipsam et Theodorus Balsamo universalem appellat, cujus et tres canones recitat; sic et reliqua Gr;ecoriim schismatieorum colluvies. Tu igitur, lector, hic, armabo te, sede, a:!;iter veritatis, ätque ex litteris Joannis papæ in Græci:m a Photio rei!, litis et recitatis in secunda aetione su;e pseudosynodi, revoratis vero ad Latinitatem a Friderico ' Metio origine Gr.eco, sed pietate catholico atque fide Latino, niodo ob virtuttiim atque doctrinæ præstantiam creato Tlierimarum episcopo, veteratoris n:alas artes intellige. E\stat ipsa integra Photiana pseudosynodus Gr;ece in scripto codice bibliothecc (`oluminensis, quæ fuit cardinalis Sirleti, nota numeri quadragesinii, in qi:o sub actione secuiida eadem epistola Joannis pap;e recitatur : (i imperatorem scripta a !eo mutata, ut vix quis cognoscat eam,!em esse Joannis, quam nuper recitatam audisti ; sic enim se habet : « Joaiines, servus servorum I)ei, serenissimis dilectis filiis nostris spiritnal;bus, et Deo charis BAsilio , I.£oxi , et Ai.Ex ANi)i;o victricibus [pro victoribtis, H Aitd.] imperatoribtis et ;eternis Aiigustis. » b , furitas et splendor vestræ rectæ fidei, et morum probitas, el benignitas perfecta, o Christiai:issimi et maximi imperatores Romanorum, luminum instar , in niedio terræ micantes usque ad omnes fines, ad quos universus orbis, extenduntur et splendent. I\on enim sola recta fi!e præstantes, in aliis rebus vos oscitanter habetis, sed potius super vestram irreprehensibilem fidem superædilicatis non lignum aut lieri)am, aut arund nem, seu pretiosos lapides aurum et argentum, et ut breviter dicam, omnia alacri studio perficitis, quibus cognoscitis I)eo rem gratam facere. Nihil vero I)eo gratius esse dignoscitur quam ut universæ ejus Ecclesiæ quascunque sol respicit, recta fide et mutua inter se dilectione et charitate viventes, illi singulis diebus gratias agant. Quapropter hanc unionem etiam in vestra I)ei Ecclesia conspici et vigere vos percupientes, I{omanam sanctam Ecclesiam per vestros legatos et sacras litteras adjutricem assumpsistis, pro certo halentes eam vobis futuram pr;esto ad id quod optastis. Neque vos primi id agere cœpistis, ut lionc rem excogitaretis, sed vestigiis pr;edecessorum vestrorum in Ii;erentes; in quanam schola, quærere est etiam dignum : a principe videlicet apostolorum Petro, quem Dominus omnium Ecclesiarum caput constit;; 11, inquiens illi : Pasce oves meas (Joan. xxi ; nec noii a sacris et ortliodoxis sanctorum Patrum decre• tis at;ue doctrinis, quemadmodum sacræ et pi;e vestræ litter;e teslantujr : id vero propterea facitis, quo in:igis vestr;e fidei firinitas celebrata eluceat, et erga I)eum dilectio sincera et eflicax patefiat. « Nihil enim alit:d aptius ct dignius contingere potest illis qui maximis dignitatibus et principatibus sunt constituti, quam rect;e fidei splendore et Dei dilectio ie præstare coiitendere ; et curare ut omnes qui cum eadem fide I)eu.m venerantur, dilectionis etiam vineulo uniantur et constringantur. Quapropfer vestris litteris o!)sequentes nos, et mellilluis verbis deliuiti, ignis instar accensi, cum universa

quod enim visuin sit exile praeconium imperatoris, voluit illud gloriosius prædicari.

nostra sanctissiina Roiiianorum Ecclesia unani:;es A confirmavit et ad priorem dignitatem restituit. Si

et concordes surreximus ad ea omnia quæ a vol)is scripta sunt prompto et alacri animo peragenda. Scripsistis nobis, noster dilecte fili, ut nostra apostolica viscera misericorditer aperiremus, et omnes quotquot fuerint qui in vestra Ecclesia vel propriis chirographis vel alio quovis pacto pr;evaricati sunt, et canonicis censuris obnoxii sunt effecti, reciperemus et pacis et unionis curam haberemus. Quim etiam ante omnia Photium religiosissimum episcopum nostrae communionis hæredeum et participem, et comministrum facientes, ad magnum episcopatus culmen et dignitatem, patriarchalem iterum constitueremus, ne Ecclesia Dei multo tempore scliismatum Deo exosorum et malorum scandalorum fluctibus agitata permaneat. • Nos vero vestr;e seremitatis preces accipientes ut rationales et justas et Deo acceptas, et tempus jam præsto esse, quod antea quærebamus, et invemire Deum precabaiuur, et rationi etiam coiigi uuum censentes Ecclesiam I)ei tranquillam reddere, imisimus propterea legatos qui vestram perficere:;t voluntatem a. Et licet piet s vestra Photio vim inferendo nos praevenit, in illo restituendo vi.!elicet, antequam nostri legati isthuc venissent, haec tamen mos supplemus non auctoritate nostra, licet hoc etiam facere possimus, sed apostolicis constitutionibus et sanctorum I'atrum (lecretis liorum (leinonstrationem afferentes, neque Ecclesiæ reg:ilas jamdiu traditas solventes, sed eas in quibuscunque, uium harum nimis exacta et in, imutabilis ol)servantia servatur, divellii et destruit totam compagem corporis Ecclesiae, ad quod conduvii trahentes, ab ipsamet Ecclesia edocti. Secuudus enim canon Nicænæ synodi h;ec habet. Quoniam frequenter vel a necessitate vel alio quovis pacto coguntur ho:nines ecclesiasticos canones transgredi, et quæ sequuntur. Nec non papa Gelasius de seipso inquit quod ubi vis non apponitur, sanctorum Patrum statuta inconcussa maneant. Similiter etiam sanctissimus papa Leo in eodem spiritu præcipit, dicens : Ubi vis non praecedit, immobilia permaneant sanctorum Patrum `statuta ; ubi vero necessitas et vis reperitur, ibi ad id quod convenit Ecclesiis Dei, ille (|ui potestatem habët dispenset. Ex necessitate enim, j:xta divinum apostolum, etiam legis fit mutatio. £;; praeterea papa consona etiam dicit : De hoc enim óportet animádvertere ut ubi necessitas contigerit, sæpenumero etiam constitutiones 1'atrum transgredi liceat. Sancta etiam synodus Carthagimensis ait trigesimo qu.into capite : Mandamus ut - I)onatistarum clerici iterum ad ecclesias revertantur, licet etiam a synodo fuerint daumati. Synodus etiam synodum abrogasse reperitur propter uiuionem Ecclesi;e et concordiam. Eu Innocentius papa ait: Isti a Bonoso ordinati hæretico recipiantur, ne iterum scandala in Ecclesia Dei oriantur. « Neque solum istis, licet tales essent ut ex illis fuissent ut hæretici damnati, apostolica tamen sedes Ecclesiæ pacis curam gerens manus adjutrices porrexit, veruim etiam orthodoxis episcopis et pairiarchis ad ipsam confugientibus, sicut nunc religiosissimus Photius, et auxilium implorantibus ὐpem tulit. Nostis omnino magnum Athanasium ep scopum Alexandrinum et Cyrillum et Polyclironium Hierosolymorum , Joannem quem dilectio vestra Chrysostoiuum appellat, Flavianum etiam Constanuinopolitanum : hos enim a synodis damnatos et reprobatos, cum a,I sanctam Itoinanaim Ecclesiam confugissent, apostolica sedes li;ec nostra

a Addidit ista Photius, et mutavit in contrai iuim sensum qu;e de seipso habebautur.

b Ex se h;ec a.luliuiit Photius.

c Multa hic a l'iiotio pr;etermissa noscuntur, quibus sedis apostolicae auctor itas prædicatur, et Adriani prætecessoris legatio memoratur.

igitur ex Donatistis et ex Bonoso ordinationem acceperunt, et ab Ecclesiæ catholicæ limitibus fuorunt ejecti a synodo numerosa, iterum ab alia symodo recipiuntur, et in sacerdotum numero collòcantur, ut Ecclesia Dei indivulsa et a schismatibus integra et libera permaneat (nihil enim oculis Dei magis exsecrandum et abominabile conspicitur quam is qui schismatum auctor in ecclesiis exstiterit, et nihil jucundius vel charius etiam bonitati quam Ecclesiam suam integritalem, perfectum erga Deum amorem, et erga proximum dilectionem conservare), multo magis viros orthodoxa fide illustres, et vitæ gravitate et rerum peritia celebres, non opor1et illos contemne b, obnoxios pœnitentiæ jugo gravari, sed ad priorem dignitatem restituere. c • Cum enim semel apostolica haec sedes claves accepisset regni cœlorum a primo et magno pontilice Jesu Christo per principem apostolorum Petrum;

I, cum illi dixisset : Tibi dabo clares regni caelorum, et

quarcunque solveris super terram, erunt soluta et in caelis; et quaecumque ligaveris super terram, erunt ligata et in cwlis (Matth. xvi); hal)et facultatem omnes ligandi atque solvendi, et juxta prophetam Jeremiam, evellendi et plantandi (Jer. i). Ilac de causa nos, aucloritate usi principis apostolorum iPetri, cum universa Ecclesia d aflirmamus vol)is, et per vos etiam sanctissimis fratribus et comministris patriarchis, Alexandrino, Antiocheno et Hierosolymitano, et reliquis episcopis et sacerdotibus, et universæ Constantinopolitanae, nos convenire et consentire vobis, vel potius Deo in omnibus quæ a nobis vos petistis. Et primum quidem nos recipere Photium admirabilissimum et religiosissimiim archiepiscopum et patriarcham fratrem nostrum, et comimuniónis cuim sancta Romanorum Ecclesia consortem et participeum, et haeredem, non solum p;opter alias virtutes quibus ille pr;estat. verum etiam propter scandala e medio to!lenda, et pacem I)ei, et dilectionem adinvicem inter nos firmandam. Recipite etiam ipsum vos certo et firmo animo, et charitate et fide, omne iniquitatis et malitiæ venenum, et duplicitatem et ambiguitatem de cordibus vestris avellentes, sicut ipsum recepit l{omana Ecclesia. e • Didicimus enim fere ab omnibus qui huc veniunt ex illis qui istie versantur, Photiuium omnib:is praerogativis pi;estare coram Deo non solum sapieniia et prudentia circa res divinas et humanas, veriim etiam circa omnes virtutes morales, et curam divinorum praeceptoruni; tanquam irreprehensibilem operarium celebrari. Neque justum duxiin" > talem virum otiosum et inutilciii peiumanere, sed in alium in vestra Ecclesia iterum elatum et lucemteiim constreta sibi et Deo dilecta opera exercere, trius « rga sacerdotes, tum etiam erga episcopos. Q'iapropter eumdem resumentes sermonem, vobis diciinus : Suscipite virum istum absque ulla dubiuatione. 1 , Nec aliquis pro sui excusatione adducat injus13s synodos advérsu§ ipsum habitas, neque, ut multi siupilliores opinantur, decreta prædecessorum no; strórum |;eauòrum pontificum, Nicolai videlicet et Adriani a versus l'hotiuin lata accuset; non eniiui recepta fuerunt ab ipsis quae contra sanctissimum Phoíium gesta fueruiit. Nùllus per cliirographa vestra occasionem sumat ad sciuisumata fovenua cutn illo et adinvicem : omnia enim jam sedata sunt !! abrogata, oiunia qu;e contra 1'liotium gesta sunt, ''* rita et nulla per iios minimos in manibus principis apostolorum reposita sunt, et per eum in luuieros

d ll;ec omnia addita a Photio imposiore.

« Àlditamentum item est impostöris totum quod sequitur.

f Sunt ista Photii allitamenta contra synodos in ipsum celebratas.

« VorigeDoorgaan »