Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

qua ablala

AD FELICEM ET PETRUM EPISCOPOS.

fragante, prædictæ Ecclesiæ, cui fraternitas lua A valeamus. Is vero qui valida infirmitate vel senepræesse dignoscitur, sæpe memoratam villam, sicut ctile gravalur, si ullo modo venire non potest, vicaantiquitus fuit, denuo confirmamus, ut hoc quod rium pro se strenuum miltat. Ille vero qui Constansuum fuerat, el reildilum nunc possident, debeat tinopolim ire refertur, si nondum abiit, nec abire sine cunctatione perpetuis temporibus possidere vel cis Februarium mensem speratur, ab hac communi adhærere, hujus privilegii auctoritate confirmantes utilitate nullo modo se subtrahat; sed veniens veanledictam villam in præfato episcopio constituimus nial, lit omni liligio terminato, in Ecclesia Dei non quod in ejusdem episcopii Ecclesia , de

nisi pax et tranquillitas perseveret. Opramus glofuerat, nunc reddita in ipsius dominio sine ambigui riam tuam semper bene valere. Data viii Kalendas tate permaneat. Non solum autem crebro dictam Decembris, indictione decima. villam, sed et omnes quæ ejusdem Ecclesiæ vel

XLIX. modo sunt vel futura: consistunt, in eodem episcopio confirmamus habendas, statuentes pontificali cen

(Anno 876.) sura, sub interdictione anathematis futurigre judicii,

Felici et Pelro sacris interdicit ob non exhibitum mulli licere hæc quæ a nobis iam super jam dicta villa quam super omnibus rebus ab eadem vel babi

Grandensi archiepiscopo obsequium ; eosque sub exB

communicationis pæna Romam ad concilium venire, lis vel habendis promulgata sunt, aliqua temeritate el si impedili suerint, vicarios millere jubel. violare vel conturbare aut repelere; sed potius sta Joannes, Felici et Petro episcopis Mandanaubilitate perenni inconvulsa permanere in cotlem pio censi et Equilensi. loco decernimus. Quod si quis autem, magnus vel Quam ingrali et inhumani fueritis erga reverenparvus, 31. versus hoc privilegium auctoritate aposto dum fratrem nostrum Petrum Ecclesia. Gradensis lice sedis munitum agere lentaveril, sciat se perenni antistitem, in hoc maxime datur intelligi, in quo ille judicio condemnandum et igni qui non exstinguitur pro legibus palernis incolatum arripiens, nullum mancipandum. Qui vero custos et conservator ejus vestrum comitem suæ peregrinationis habere proexslilerit, æternis gaudiis perfruatur, el præmis meruil; præsertim cum ad limina sit apostolorum cum angelis in cælestibus poliatur. Scriplum per profeclus, selemque adierit, ubi semper catholicis manus Gregorii nolarii regionarii et scriniarii san sulvenitur, el ubi plurimi sanctorum injuriam passi, ctæ Romanæ Ecclesize in mense Novembris, indictione petram, a qua Petrus nomen sortitus est, refugium decima. Bene valele.

invenerunt. Additum autem est huic rei, quoad maXLVIII.

joris contumacije vestræ cumulum demonstrandum,

С
AD URSUM DUCEM VENETIARUM.

quia scilicet non solum cum illo slantes secundum (Anno 876.)

prophetam, Minime ex adverso ascendislis, el oppoGratias agit quod apostolicæ sedis monitis paruerit.

suislis murum pro domo Domini (Ezech. xiii), sed Episcopos ad synodum venire jubet.

quasi rebelles, ruplo unanimitatis fædere transistis JOANNES glorioso duci Venetiarum.

ad hostes; el cum non sitis cum illo, facti profecto Gratias gloriæ lux pro benigna devotione lua re

estis adversus illum, sicut Dominus ait : Qui non est ferimus, quam non solum verbis, sed et operibus mecum, contra me est (Matth. XII) : in quo et ipsam erga nos studiose declaras, el frequenter ostendis : bestiarum transcendistis sævitiam, parricidalibus adel ideo nos paterno circa le delinemur ateclu; et in versus eum utenles consiliis; pro quibus omnibus

ad tuam tuorumque pertinere ac prodesse apostolatus nostri vos Romam occurrere, et pro his utilitatem cognoscimus, prompti et benigoi semper et aliis quæ corrigenda duximus, satisfacere, non esse curabimus, ita ut divinis præceptis sacrisque semel apicibus commonuimus, scd venire hactenus canonibus impedire intentionem et sanctionem 110 molis omnibus contempsistis. Quapropter vos a sanslram nunquam consentias; sed cum tibi de rebus clis mysteriis interim celebrandis auctoritale summi ceclesiasticis quidquam injungimus, sicut vlevotus p pastoris arcemus, jubentes ut ldibus Februariis istius filius nos obaudias, et adimplere quæ dirigimus ala indictionis, si adestis, vel si duræ infirmitatis poncri semper animo studeas, quoniam nos tanto in dere non gravamini, synodo nostræ Romæ celecausis luis, et ubi tibi opportunitas fortassis evene brandæ interesse inexcusabiliter maluretis; qualenus rit, prompliores tecum nos esse ac benigniores in el ab objectis purgemini, el a capile, lam scilicet venies, quanto te nos nolle a mandatis Dei aliquo apostolica sede quam metropolitano vestro in nullo modo averlere manifestius viderimus. Nam tibi , di ridamini : Ne, quod absil, circumveniamini a Suzcharissime, tanquam familiari nostro familiariter lana, qui videlicet semper dissensione gaudet : mem scribimus, quia nullius mortalis amorem przeponere bra quippe quæ capiti non hærent, inter mortua deDei justitiæ possumus, qui nimirum Evangelium le pulantur; siculi procul dubio vos, qui nec apostolicie gimus, dicens : Qui amat patrem aut matrem plus sedis, qnæ est caput omnium Christi Ecclesiaruni, quam me, non est me dignus (3) aith. x). Veniant igi decielis hæretis, ncc affectui metropolitani proprii, lur episcopi ad synodum nostram, ul, ipsis nobis rei et patroni atque magistri. Jam vero si Idibus saltem veritalem significantibus, causam fratris et coepi. Februariis occurrere contumaciter parvipenditis , scopi nostri Petri illis præsentibus facilius dislinire taniu estole posthac omnis Ecclesiæ communione

his quæ

una cum vobis faventibus alieni , quandiu venire ac A Apostolo, debeamus, patenter advertimus. Exhibitio satisfacere super quibus impelimini, non curatis. enim rerum præteritarum certitudo est futurorum. Ecce enim venerandos forte canones lenelis prie Quia vero idem frater et coepiscopus noster more manibus, qui tales sanciunt non communicaluros majorum sedem apostolicam appellavit, inio alacridonec purgentur. Porro si quisquam vestrum nullo ler adiit, obsecrans ut controversiæ quæ inter se modo se posse venire prælenderil, vicarium suum vertitur et prædictum Dominicum, utraque coram millat, qui et millentem se jurejurando excuset, et posita parte, finem legitimum imponamus : secundum in synodo vicem mittentis adimpleat. Dala Kalendas quod se ralio habel, et jus canonicum dictat, rursus Decembris, indictione decima.

præcipimus, ut jam dictus Dominicus Kalendis salL.

tem Februariis Romam nobis satisfaclurus et sese AD DOMINICUM ELECTUM EPISCOPUM TORCELLENSEM. purgalurus occurral; ambitionis enim crimine de(Anno 876.)

notalur, ac per hoc juxta sacros canones manifeInvehitur in Dominicum electum episcopum, quod bis

slum est conlileri eum de crimine, qui purgandi se vocatus Romam non accesserit; eumque, nisi venerit occasione non utitur. Jain vero si dixeril se non constituta die, excommunicat.

venientibus episcopis venire non posse, noverit et Joannes Dominico vocalo electo Torcellensis Ec- B episcopos nos illius regionis occurrere præcipere, et clesize.

eumdem Petrum venerabilem Domini sacerdotem Quia fama crebrescente Torcellensem invasisse imitandum tribuere, qui cum metropolitanus esset, dicebaris Ecclesiam, et semel el bis decrevimus le nullis comitantibus secum episcopis, memoriani apoRomam venturum, ut coram posilo fratre nostro stolorum veniendo, sicut quondam sanctis Athana Petro sanctæ Gradensis metropolitano antistile, una sius honoravit; verumtamen et ex episcopis duos cum episcopis qui degunt sub ipso, facta super le venire decernimus, Felicem scilicet cu Petrum, ut discussione, rumor longe lateque respersus, aut in lanlım negotium non sine presenlia regionis episconoxius palefactus absolverelur, aut comprobalus no porum hujus cognitionem habentium dilliniri quoxius damnaretur, venire modis omnibus consilni quo modo videalur; ita ut si forte se Felix venire mus. Unde merito a nobis fores damnandus, nisi nullo modo posse prætenderit, vicarium suum milerga te, pelente nobis dilecto nobis Urso glorioso lat, qui el mittentem se jurejuran:lo excusei, el in duce, minus severitate quam patientia uteremur. synodo vice miilentis adimpleal. Petrus autem, si Verum quia eatenus non venisti, excommunicatum adesi, modis omnibus veniat, siquidem, lil perbibele jure a nobis esse cognosceres, in promplu haben lis, Constantinopoliin millendi nec mos vester nos cibus, secundum Apostolum (11 Cor. x), ulcisci om-C latel nec tempus. Matarius [ forle, Maturils et denem inobedientiam : verum quia nec sic interim lendum prius, Ilard.] quippe prius huc venire ac rccontempli salutem tuam contemnimus, unde tertia dire ad propria polerit, quam mari mos el tempus ecce te vice vocamus, et Idibus Februariis præsentis accedat itineris. Præterea jubemus archidiacono ad decimæ indictionis nostro concilio Romæ adesse nos venire Torcellensis Ecclesiæ; similiter et Allimandamus, ita ut si lunc non occurreris, landiu sis nensis abbatem monasterii; nibilominus et archicum faventibus tibi deinceps a nobis et a loto Christi presbyterum et archidiaconum, atquc hujus æquivocorpore alienus, quandiu minus resipiscens, obedien cum el nepotem Laurentium diaconum Gradensis tiæ nequaquam jussis nostris colla submiseris. Porro, Ecclesie, quo impresentiarum super his quibus imsi in hac indisciplinatione permanseris, noveris de peluntur, idoneam rationem canonicamque, si noinceps libi veniam denegandam, el secundum sanctos centes sunt, subeant ultionem. Quæ omnia ideo canones nil de absentia penitus lucraturum, el non gloriæ tuæ nota fieri volumus, ut illi ad apostolicam solum communionis, sed et honoris jacturam ana sedem sanclamque synodum occursuri, liberalitatis themale perculsum sine fine passurum. Dala Kalen luæ adminiculis sustentenlur, sumptibusque locudis Decembris, indictione decima.

pletali laborem itineris facilius ac levius serant, se

D
LI.

cundum pios principes, qui in talibus munisice semAD URSUM DUCEM VENETIARUM.

per erant intenti. Hos autem quos hac auctoritate (Anno 876.)

apostolicae presentandos sedi decrevimus, quia tertio Rogat episcopos qui Romam ad synodum evocan

jam commoniti hucusque occurrere contempserunt, iur, suis sumplibus alat; quibus, nisi accesserini, Romam diebus ( pro Idibus, Hard.) Februariis fore excommunicationis sententiam minatur.

venturos decrevimus, nisi forte instanter properare JOANNES URSO duci Venetiarum.

delegerint. Porro post Februarias ( forte, post Idus Gum pro causa venerabilis fratris nostri Petri Februarias, Hard.) tandiu sit unusquisque ipsorum sanctæ Gradensis Ecclesiæ antistitis finienda , Do cum fautoribus suis excommunicationis vinculis inminicum vocatum electum, cui esses filium tuum so nodalus, quandiu ad sedem apostolicam non occurciandus (pro socialurus, Hard.] ad apostolicam se rens, nullam idoneam super se rationem regulariter dem iniltere promiseras, nec tamen verbum veritas exhibuerit; sciens se anathemalis postinoduin sensubsccula est, valde mirati sumus : et quod non lentia feriendum. Dala Kalendis Decemb., indiomni spiritui, nec in omni negotio credere, docente

ctione X.

AD DOMINICUM ET LEONEM EPISCOPOS,

AD DELTUM EPISCOPUM.

LII.

A lanti mali auctoribus sunt nexibus irreliti, non so

lum ab corum vos communione prorsus arcele, sed (Anno 876.)

et ab omnibus qui eis communicaverint (sunt enim

pari omnes obligatione constricti). Oplamus sancti Significat quosdam qui Romam ad concilium vocati

venire neglexerant, se excommunicasse, nisi ud latem, etc. Dala Kalend. Decembris, indictione
ceriam præslilulam diem venerint; iorlalur ut decima.
quandiu illi absuerint, eorum officia exsequantur.

LII.
Joannes episcopus Dominico Olivolensi, et LEONI
Caprensi, episcopis.

(Anno 876.) Sanctitatem vestram nolumus ignorare misisse Ui vice apostolicæ sedis fungens Venetias pergal, et nos Felici el Petro episcopis, et Dominico, qui voca episcopus ejus regionis Romam ad concilium, sicut

jusserat, venire faciat. lur eleclus Torcellensis Ecclesiæ, seu abbati Altinensis monasterii, alque archidiacono Torcellensis

JOANNES reverentissimo Delto episcopo. Ecclesiæ , nec non et archipresbytero el archidia

Tuæ dilectionis sinceritati pastoralis officii nobis cono, atque hujus æquivoco ac nepoti Laurentio sollicitudine junctæ, quam in consortium nostri diacono Gradensis Ecclesiæ, quia loties a nobis vo- B laboris asciscere decrevimus, cognitum facimus, quia cati ad concilium Romæ occurrere contempserunt,

Petrus reverendissimus Venetiarum metropoleos anfuturam excommunicationis sententiam, et eum qui

tistes, multis suffraganeorum suorum gravalus moex his lunc saltem venire distuleril, landiu post Idus lestiis, el canonicæ constitutioni repugnantibus maFebruarias omni ecclesiastica communicatione pri- lis oppressus, delegil corde devolo sanctorum apovasse, quandiu in obstinatione propria perseverans,

stolorum Petri et Pauli ad limina properare, indeapostolicam adire sedem contempserit. Alios enim que salutis et oplalæ consolationis opem percipere,

ubi lolius Ecclesiæ Christus Deus noster fundamenhorum nostro concilio pro communibus Ecclesiæ utilitatibus volumus interesse. Quosdam autem, quia

lum locavit, et religionis atque justiliæ caput instisuper quibusdam reprehenduntur excessibus, de his luit. Et ideo querimoniis ejus aures clementiæ nosatisfacturos requirimus. Unde, fratres charissimi, stræ, lilleris lam ipsi Urso Venetiarum duci quam vos in specula esse præcipimus, et si quidem præ- suffraganeis ejus episcopis, quorum sane inobediendicti episcopi, dextra Excelsi corda eorum immu

lia el lemeritate canonicus vigor confusus, Ecclesiæ tante, ad concilium nostrum circa Idus occurrerint,

Dei potestas exinanita, et metropolitana dignitas ut prædictum est, Februarias, vos per ipsam regio corrupla existit , ut in conspectu nostro apostolicænem morati, quæ sunt veræ religionis peragile, ne C que sedis præsentia, utriusque partis præsentia exiquis sine perfectis Christianitatis sacramentis ab

stenle, lileque discussa, finem causae debitum æquo scedat, neque pænitens minus reconciliatus deficiat; imponeremus libramine, litteras nostras direximus; et cætera illic interim definite quæ ad speciale

sed ipse dux excusationis verba potius quam quæsipertinent episcoporum officium. At vero si pater in

las a nobis personas slaluto tempore maluit destiobedientiæ sic mentes eorum obsederit, ut obedire

nare. Unde nolentes præfalum fratrem et coepiscoomnino despiciant, restat ut eo qui obaudierit be pum nostrum absque consolatione debita relinquere, nignius tractato, qui prænotato tempore ex his

rati sumus te vice nostra illuc dirigere, quatenus omnibus abfuerit, post excommunicationem noverit

divino fretus auxilio ea quæ prædicto fralri sunt se anathematis gladio puniendum. Qua de re prævi.

necessaria prudenter peragas et cum Domini limore dimus hæc omnia nola facere vobis, ut ea scientes

cuncla perlicias. Has igitur apostolatus nostri lillead omnium notitiam perferatis, et huc ad quod de

ras accipiens, pro utilitate et salule Ecclesiæ Dei crevimus exhortari magnopere studeatis. Quod si

ceu idoneus Christi miles laborare salage; quoniam vos non audierint, non enim , ut Dei ad Ezechiel dicente Apostolo (I Thess. 11), labor noster non erit voce dicamus, volunt audire vos, quia nolunt audire inanis in Domino; et si socii sumus laboris, erimus

D nos (Ezech. in), habete illos, et habendos ubique profeclo et consolationis. Christo igitur duce, Venemodis omnibus prædicale, sicut Dominus præcepit tiam perge, Ursoque duci epistolam destinatam trihaberi eum qui Ecclesiam non audierit (Matth. Xvi); bue, eamque ut auribus audiendi audiat, inslanter lanlumdem est si dicatur, sicuti nos eos haberi [Edit. admone, ne statutis apostolicæ sedis resistere, quin Rom. addit, supra) decrevisse sigoificavimus. Vi potius humili corde obedire procuret. Alteram vero dele autem, ne persona vobis quælibet silentium epistolam Felici sanctæ Ecclesiæ Equilensis epipossit imponere, ne, quod absit, lanquam idolola scopo, quem ad nos venire jubemus. Tertiam quotræ judicemini. Est enim, Samuele edocente, quasi que Dominico Olivolensis Ecclesiæ et Leoni Caprenscelus idololatriæ, nolle acquiescere (11) Reg. xv). sis Ecclesiæ, episcopis quos ibi manere volumus, Si præterea Felix vel Pelrus impedimento inevita eisque ut in his quæ Dei sunt te fideliter adjuvent, bili prohibitus, non venerit, idoneum virum ex dia præcepimus, tribue. Quartam vero Dominico electo conibus Ecclesiæ suæ mittat per omnia vices suas

Ecclesiæ Torcellensis dare procura ; eosque terrisupplentem. Jam vero si quoquo modo poluerint et biliter obleslando atque jubendo easdem epistolas in noluerint, quia idcirco excommunicationis una cum conspcctu lolius Ecclesiæ et populi, leque præsenle

AD GUAIFERIUM PRINCIPEM SALERNITANUM.

legere facito : quibus nimirum perlectis tam cosdem A sedis, Acimundum scilicet et Walpertum venerabiles episcopos supradictos, hoc est felicem a Matemau episcopos dilectos nostros ad tuam nobilitatem diretensem, et Pelrum Aquilensem, episcopos, nec non ximus, ut hi quod pagina relicujt viva voce loquentes Laurentium archidiaconum Gradensis Ecclesiæ, ab edicant, et revertentes de tua benevolentia nos læ- ; batem cænobii Allinensis, archidiaconum Roscel tiores efficiant. Data xix Kalendas Januarii, indilensem, et archipresbyterum Gradensem, cum ne ctione decima. pole suo Laurentio Romam in præsentiam nostram,

LV. ex nostra apostolica auctoritate Idibus Februariis, omni mora vel occasione postposita, secundum le

(Anno 876.) norem epistola nostræ venire præcipe. Nam si in prædictis Idibus venire quolibet modo distulerint,

Laudut ejus fidei constantiam erga sedem apostoli

cam : Adelgisii el complicum fraudes delestatur, sciant se omni ecclesiastica communione esse pri

suumque ei aliarum Ecclesiarum auxilium contra valos, atque anathematis vinculis innodalos, quo Saracenos ei pollicetur, et hortatur ut in fide usque nostris se obtutibus præsentare curaverint. persistat , utque episcopum Surrentinum ad se

millal. Cumque omnia juxta nostræ præceptionis affectum

B pia et fideli devotione compleveris, ad Ecclesie tuæ JOANNES episcopus GUAIFERIO principi Salernirevertere gremium, nobisque sub certitudine cuncta

tano. renuntiare non differas. Ut si de cætero aliqua super

Gloriosæ nobilitati vestræ, quam spiritualitas his agenda siiit arbitrio solerti, ut cura debita solli ulnis amplectimur et dilectionis semper sinibus focitius Deo propitio peragamus.

vere non mediocriter anhelamus, condignas gratias

agimus, quoniam in fidei pelra statuens constantie LIV.

pedes, nec flumipibus, nec ventis diversorum evenAD LAMBERTUM COMITEM.

luum impetu poluit a stabilitate sua demergi, vel a

nobis præstitis sponsionibus aliquatenus amoveri; (Anno 876.)

sundala enim est supra petram. Quæ autem de AdelUt compescat sibi subjectos a malis qure perpetrabant ; gisii el complicum ejus prioribus ac modernis frase

quos si emendare non potueril, minatur illos se er dulentis actibus indicastis, et ipsi veraciter sensicommunicaturum : legaiis mulla ei viva voce reserenda se injunxisse significat.

mus, et sagacitatem tuam, ut se res habet, sensisse

manifeste cognovimus. Erit autem eis ut Saul et JOANNEs episcopus LAMBERTO comiti.

Achab (I Reg. xx), et anima eorum pro anima ini

с Ab olim, si recordaris, saluiem tuam atque pro micorum Dei, quoniam virum dignum morte dimit. feclum desiderantes, et anima te salvari, el corpo lere minime formidarunt , nosque Deo favente canreis honoribus cumulari quæsivimus el oplavimus. labimus et psallemus : In operibus manuum suarum Et quia nunc multo amplius hoc quam prius, lili comprehensus est peccalor (Psal. vi) : et iterum : charissime, volumus, scias paterno affectu a nobis le Lacum uperuit, et sodit eum, et incidit in foveam diligi et ut spiritualem filium prorsus amplecti, quo quam fecit : convertelur dolor ejus in caput ejus, etc. niam honorem alque luum profectum nostram glo (Psal. xvii). Interim autem, quantum nos superna riam esse putamus, el de luxe prosperitatis augmento virtus adjuvare dignala fuerit, et in consiliis et in in Domino gratulamur : unde et tu non immemor auxiliis vobis ferre præsidium non omittemus, sed nostri, rogamus, ul semper el ui his quae volumus, piissimum filium nostrum semper Augustum ad et quæ nostrum de luis hominibus pontificium pul adjuvandum vos lam per se quam per exercitum sant, emendare nullatenus prætermillas; non enim suum quantocius incitabimus. Simili etiam modo et speramus ut talia scias qualia ab eisdem luis homi alios quosque fideles et Ecclesiæ Chrisii amicos ad nibus in nostris finibus perpetrantur. Quæ oportet hoc ipsuni excitare atque horlati studiosius procuragloriam tuam studiose inquirere, et, sicut condecet, 1) dimus, atque omnia, sive quæ nos cogitare, sive pro Dei el nostro amore omni conamine emendare, quæ vos salubriter adinventa nobis intimare maluquia tam hominibus S. Petri apostoli quam homini raveritis , gratulanter agere ingenti cum gaudio bus Guidonis lui homines, sicut fertur, innumera festinabimus. Interim aulem state in fide, viriliter mala faciunt et rapinas multas exercent. Quæ roga omnes agile, el confortetur cor vestrum (Psal. xxvi), mus stalim emendare facias, et tibi subjectis ultra non Insullam [in Sullam), qui Salan congruentius tale quid facere non consentias. Verum si id forle dicitur, sed sperantes in Domino : ita ut omnes a emendare le non posse fateris, ui cum pace lua di paganorum consortio subducatis, et vos ad pacem camus, in pravos atque iniquos homines illos ob mi in invicem et concordiam unitatis in Christo Jesu amoris dilectionem, lo consensu adhibito, nostri Domino nostro : quidquid sane consilii vobis vel apostolalus sententiam dabimus, et quousque res: accreverit, vel salutiferum visum fuerit, nobis inpiscant, a liniinibus sanctæ Ecclesiæ sequestrabi notescere ne pigrilemini, ut a libramine nostro vel mus. Latores vero presentium missos apostolicae tanquam salubre approbetur, vel si aliter coelilus

a Supra epist. 50, Mandanaucensis est. et Equilensis. Hard.

AD LANDULPHUM EPISCOPUS CAPUANUM.

revelatum fuerit, aliter el dispensetur. Etenim ,nos A

LVII. vestra damna nostra credimus, sicut e contrario

AD AJONEN EPISCOPUM BENEVENTANUM. lucra vestra nostra procul dubio deputamus. Episco

(Anno 877.) pum interea Surrentinum sive per terram, sive per

Commendat eum de zelo erga sedem apostolicam, mare profectum, quia jam minus recepimus, haud

monel ut sibi adjumento sit in expellendis Saparum moleste tulimus ; et nisi ocius millalur, mo racenis, suumque fratrem ad idem faciendum imlestius non immerito sustinebimus: at vero, si ad

pellal. nos indifferenter sueril destinatus, tunc magna et

Reverendissimo et sanctissimo AJONI episcopo solita devotionis tuæ recognoscemus inicia, et Beneventano. pure profecio circa pontificium nostrum dilectionis Susceptis atque relectis litteris sanctitatis tuæ, tuæ sole clarius patebunt insignia. Oplamus glo- gratias omnipotenti Deo retulimus, et pro tuæ deriam, etc. Dala xv Kalendas Januarii, indictione votionis affec!!! proque sollicitudine quam inquidecima.

rendo de nostris eventibus habuisti, multum in Do-' LVI.

mino gratulati sumus. Decet enim, et omnino coram

oculis divinæ majestatis exslat conveniens, ut hi B

quos fideliores crga sonclam matrem cuncloruni, (Anno 876.)

scilicet Romanam, Ecclesiam esse conspicimus, noEjusdem argumenti.

stris affectibus, el si non per corpus, per spiritum LANDULPHO episcopo Capuano.

amplectantur, et fraterna dilectione juxta merita Sicut de sanctitatis luz devotione ab olim erga singlorum tractentur. De hoc autem quod asseris, banc sanciam Romanam Ecclesiam habita gratula le le nostra sanitale lietari, sicut el contrario de niur, ita de infidelium et de inimicorum malevo oppressione Saracenorum tristari, optime quilem, lentia contristamur, nullatenus de omnipotentis ul ita dixerim, quantum foris est, langis; sed quariDei misericordia diffidentes, quod et tibi condigna lum inlus est, juxta tribulationem quam patimur, recompensatio et illis repentina confusio mature non adverlis. Praecipue cum pro populi nobis comlur. Yerum, ut condecet, reverentiam luce frater missi vastalione solum nobis supersil sepulcrum, et nitatis laudabiliter amplectentes, et gratias agimus, pro his qui nobiscum certare debuerant, et non soet ut in bono perseverare proficereque decertes, lum inimicis Christi faveani, sed etiam nostrum laapostolica mansuetudine deprecamur: quatenus qui borem impediant, immensis angustiis æstuemus. in illis regionil us et sanctitate decoratus et devo. Seil in his non solum nobis orationibus a vobis sub

С livne prelaliis es , sis etiam contra tortilidinem veniri precamur, verum etiam quos a communi noregula, et sicut hactenus secisse probaris, contra Stło certamine deviare cognoscis, et exemplo operis, infelices felicitas, et contra iniquos æquitas, atque el verbo prædicationis revoces, exhortamur. Cütelux contra lenebras; sciens illius qui de tenebris dat rum licet nostro itineri Neapolim, nobis pro maxima lucem splendescere, solatium nobis el vobis cilius nostre Ecclesiæ necessitale nuper advenientibus non adfuturun, et nimis diu afflicte Christi Ecclesiae adhieseris, tamen quod per præsentiam non egisli, omnipotentem Dominum consullurum. Praeterea per absentiain, si ille calor fidei in le vigel quem quod de asljutorio, sicuti et ingens necessitas omni credimus, agere prorsus valebis. Bene enim tuo mimodis postulat , a nobis conferendo deposcis, hoc et nisterio ceilis, si et laborem nostrum, quem valde nos meditainur, hoc volumus , et divina gratia pro debiles corpore pro liberatione Christiani populi tegente, cilo nos collaturos confidimus: quia jam lunc assumpsimus, opportune advertis, et tribulacalamitatem nobis commissi populi sustinere non tionis, quam modo patimur, memor semper existis. possumus; jam devastationem terre istius aspicere Nam nunquam consilium fratris tui per aliquos tannon sutlicimus; tantumque dolemus, ut dici non lum subverti poluit, quantum per luæ sanctitatis possit, si omnes artus nostri vertantur in linguam. D solertiam immutatione dexteræ Excelsi non possit Quapropler vellemus, adhibito sanctitatis tuae con convertil. Eia igitur, frater charissime, accinge episulli, necessaria ad communem securitatem ne scopaliter lumbos tuos, el medullitus fratrum nostrogoria prævidere : tamen præler id quod ad præsens rum, pro quibus Christus suum sanguinem fudit, difficile posse fieri , ut ita dixerimus, cernitur; cum neces atque dictu horrendam captivitatem perpende, primum se nobis posse præbuerit, quanquam im et insta opportune, importune (II Tim. 1), fratremque perialem exercitum nos cito habituros speremus, jam dictum monitis, imo verbis increpatoriis exhorhanc ipsam necessitalem spirituali filio nostro sere tare, il nostros pios conatus sequatur, et pro Chrinissimo semper Augusto rursum significabimus, et stianis nobis certantibus opem tribual, voluntatem ui quantocius nobis potenti virtule subveniat, humil extendat, et opus le instante exibeat, et misercatur limis precibus exhortabimur. Verumtamen prope est Deus. Quid nobis proficit Christianum vocabulum, Dominus omnibus invocantibus eum in veritate. Vo si opere Christiano caremus ? Quid prodest nobis luntatem limentium se faciet, orationes, eorum exau cognovisse viam justiliæ, quando post cognitionem diel, el salvos faciet eos (Psal. cxliv). Data xuv Kal. retrorsum conversi, cum inimicis Christiani nominis Jannar., indict. x.

tam libere fædera copulamus? Ergo, sicut diximus,

« VorigeDoorgaan »