Pagina-afbeeldingen
PDF

nunc nos ad volum nostrum ob id vel maxime, A cum super judicio [edit. Rom., judicia] Salomonis

Christo præduce , perduxisse gaudemus quod et vestram gloriam perseverantem testificatricem c0gnovimus, et provincialium præsulum consentaneas probationes probavimus, et legatorum nostrorum subtilissimas disquisitiones advertimus. Quocirca , licet nos multis canonicis testimoniis provocati petitionem vestræ devotionis implere magnopere moliremur, et solius majestatis vestræ testimonio super exterminio Burdigalensis provinciæ credere minime cunctaremur, tamen quia pietatis vestræ testimonio comprovincialium quoque præsulum litteras convenire, sicuti rebamur, nuper cognovimus, secundum pietatis vestræ religiosissimum libitum, Burdigalensis diœcesis episcopum, fratrem scilieet nostrum Frotarium in Bituricensem Ecclesiam cardinalem fieri decernentes, metropolitanæ dignitatis privilegio iterato munire curavimus; et studii vestri solertiam , quo semper idoneos Ecclesiæ viros quadam naturalis ingenii nobilitate deligitis, admirantes, congruas litteras, his quorum*interest, ex auctoritate sedis nostræ direximus, atque magnanimitatem vestram , quam istius religiosi negotii circa nos incentricem coguovimus, eam nihilominus exsecutricem fore nec immerito delegamus. Quatenus propter Deum , cujus Filii pretioso sanguine tota per mundum re*'empta consistit Ecclesia, sic istius necessariæ dis. pensationis instituta custodiat, ut a paternis regulis constitutis antiquitus in parte altera nunquam omnino discedat. Præterea, quod filiolitatis vestræ

petit industria, ut quorum suggestionibus dudum ve- C.

[blocks in formation]

scriptum sit : Quia audivit omnis Israel judicium quod judicasset reae et timuerunt regem, videntes sapientiam Dei esse in eo ad fuciendum judicium (I Reg. 111). Super quo videlicet judicio sentiendum merito ducimus quia lætati quidem benigni, tristati vero sunt omnino maligni. Ergo et hic ita datur intelligi, quia nimirum super judicio vestro lætantur justi, deterrentur injusti. Nam et omnipotens Deus, cujus et vos judicium æmulamini, terribilis peccatoribus et blandus est justis. Quia igitur super Emmeno jam exhihuistis severitatem judicii, quæsumus exhibere de cætero pietatis insigne. Imposuistis in humeros ejus onus austeritatis, adhibete jam nunc id removentem digitum lenitatis. Mementote quia hunc vobis cum

B Petro Paulus dilectis suis, sicut Philemoni quondam

Onesimum remittit (Phil. 1), implorans et obsecrans, quatenus eum ut sua viscera suscipiatis. Quia etsi forlassis ad horam aliquando quidem vobis inutilis, exemplum non bonum cæteris tribuens, visus est; munc autem et vobis, et nobis, et plurimis utilis est, longanimitatis formam et patientiæ cunctis ostendens. Rogamus ergo ut penes vos non sibi tam suus obsit excessus, quam fidei et amoris erga vos habiti prosit affectus. Et quia noxam propriam et pœnam indictam sibi confiteri non renuit, animadversione remota quam meruit, patronos vestros, et sanctos scilicet primos apostolos se proficue adiisse et salutasse de reliquo sentiat, et de tanto sibi collato munere lætetur et gaudeat, ut ubi abundavit peccatum, superabundet, secundum Apostolum, gratia (Rom.v). Data pridie Kalendas Novembris, indict. decima.

XXXIX.
AD IMPERATOREM ET IMPERATRICEM.
(Anno 876.)
Pro Madelgero qui 0delricum occiderat.

JoANNEs episcopusad imperatorem etimperatricem.

Dum non minus pro misericordiæ intuitu delinquentibus a exhibendo, quamjudicii severitate in improbos exercenda , omnipotens Deus gloriam serenitatis vestræ imperiali voluerit sublimare decore, dignum profecto esse rati sumus pastorali cura fungentes apud majestatis vestræ excellentiam pro multorum salute, vel vitæ indulgentia, præcipue illorum qui diabolico licet instinctu nefanda commitlentes, ad apostolorum principum Petri et Pauli fautorum vestrorum limina, divina tamen pietate commoti, venire festinant, et misericordiam humili prece implorant, toto mentis annisu intercedere, atque pro viribus consolationis opem in quantum fas est petentibus impartiri clementer. Unde pro hujus viri, Madelgeri videlicet nomine, qui adversario incitante quemdam hominem 0delricum vocabulo peremit, salute, membrorum omnium integritate, et rerum suarum restitutione, majestati vestræ suggessimus, filiorum c!arissime, et pro amore Dei et Domini nostri Jesu Christi, sanclorumque aposlolorum, quorum liminâ

s . • **, Rom. Vassalum vestrum, qua accepta duntaxat exquam sincerissimam erga nos habetis, dilectione precamur, quatenus gratiam vestram plenariam ei reddere non dedignemini, eoque cum vestræ sereuitatis respeétu accepto, pro suis valeat excessibtis pœnitentiam fructuosam accipere, qua commissi possit piaculi noxias sordes alluere, ut spiritus salvus sit in die Domini, de omnibus ultricem dantis vindictam. 'Nam pro tanti itineris labore durissimo, quem vemiendo perpessus est, sicut credimus, aliquantulam de peracto scelere indulgentiam meruit, ejus utique intercessionibus adjutus, cui dictum a Domino constat : Tibi dabo claves regni caelorum. Et quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum et in cælis; et quodcunque solveris super terram, erit solutum et in cælis (Matth. xvi). Quod cum ita sit, precamur etiam, ut euin cum parentibus ejus qui defunctus est, paciscere jubeatis, ne majus deinceps malum, quo multorum animæ noceat, perpetretur. Data ut supra.

præfatus Madelgerus adiit, nostraeque paternitatis, A futurum, et spiritualem potius quam sæculi gloriam

[ocr errors][ocr errors][merged small]

JoANNEs episcopus reverentissimo GisliBERTO epigcopo sanctæ Carnotensis Ecclesiæ. Dilectionis vestræ reverentiam spiritalibus pollere virtutibus procul dubio arbitrantis, his apostolatus nostri litteris convenire, ac pro præsente viro Madelgero, qui suadente adversario quemdam homine.n 0(lelricum nomine gladio peremit, unde divina inspiratione compunctus ad limina sanctorum apostolorum principum Petri ac Pauli, per longa itinerum spatia pro ipsius delicti abolitione venire curavit, petere studemus, ut pro amore Dei, et eorum ad quorum sacratissimas ecclesias venit, et pro suis excessibus Deum deprecatus est, neciion et pro nostræ paternitatis dilectione, illi omnes res proprias atque beneficium cum propriis honoribus quos abstulistis, cum plenaria gratia reddere non dedignemini, sicuti dilectionis nostræ consortium et charitatem circa te cupis habere sinceriter illibauam. Data ut supra •.

XLl.
Al) abal Aiitw Eiiscortw vERONENSEM.

(Anno 876) Commendat eum ob præclaras virtutes, et jubet ut

Romam ad concilium veniat. JoANNEs episcopus ADALARDo episcopo Weronensi. Advertit plane prudentia tua quanto et quali circa se aposlolatus noster flagret affectu, cum tuæ causa provectionis non modicum sumpserimus laborem , idoneum te Christi sacerdotem merito arbitrantes

a In edit. Romana post hæc additur fragmentum, ut apparet, alterius epistolae : * Gloria magnitudinis vestræ cognoscat quia Roffredus gloriosus comes momachus sancti Amantii B. Petro apostolorum principi (hic aliquid deest) tribuit. Cujus `quoniam quasdam * jes Umfredus comes dicitur abstulisse, pieiatis ve

sectaturum, cum et ipsa nimirum nobilitatis sua, in$ignia , et sapientiæ specula, talia de te speranda tribuerunt; quod quia vindicare sibi virtutum nisihns et probitate morum sanctitatem luam comperimus, Deo innumeras gratias valde gratulanter retulimus » et in hoc, quia, secundum Apostolum, spes mom confundit (Rom. iii), experimenta didicimus : et ideo in proximo , causa ecclesiasticæ simul et imperialis 0pp0rtunitatis, certorum congregaturi episcoporura concilitim, dilectionem tuam tanto conventui jubemus adesse. Accinge igitur sicut vir lumbos tuos, et assume tibi pennas sicut columba, et vola, et veni • et requiesce in sinu apostolicæ dilectionis, ita ut pridie Kalendas Decembris, præsentiam tuam limi

B nibus apostolicis et nostris exhibeas prorsus obtuti

bus. Porro si hoc impossibile asseris, viii Kalendarum Januariarum quod hortamur et jubemus expleri, si duntaxat ab apostolicæ sedis communione renuis prorsus arceri : dignum enim non est ut tantæ sapientiæ vir tanto procul coetui sit. 0ptamus sanctitatem tuam in Christo bene valere. Data iv Nonas Novembris, indictione decima.

[merged small][ocr errors][merged small]

JoANNEs episcopus CARolo imperatori.

Innumeras omnipotenti Deo grates et laudes referimus, qui cor pietatis vestræ, quod in manu sum consistit, tanta Spiritus sancti gratia replere dignatus est, quanto sollicitius vos sacras aures ad profectum Ecclesiæ nobis commissæ divinitus inclinantes, et apostolicæ sedis legatos, Leonem videlicet apocrisiarium et missum sanctæ Romanæ Ecclesiæ, seu Petrum, venerabiles episcopos, nostrosque dilectos, ea benignitate qua soliti estis, et eo amplius suscepistis : et illa quæ vobis pro statu ac ex;ilta

tione sanctæ Dei Ecclesi:e suggesserunt, ad eflica cem finem provenire jussistis. Vere enim, filiorum charissime, cor vestrum in manu Dei est, quia ejus consultu universa disponitis, el sapienter imperium vobis collatum moderari studetis : quia ex utero matris crevit vobiscum sapientia, et rectitudo fuit dilecta vestra amica. Et quia præconiorum vestrorum humana lingua fari non suflicit multitudinem, ad illa quæ de infidelibus nostris et vestris peracta sunt epistolariter adeamus. Westris quidem, bemignissime imperator, apprime eruditis viris et Deum

strae gloriam supplicamus ut pro amore samctorum apostólorum priiicipum easdeim res reddi præfato monasterio praesentaliter faciatis quatenus fructus vestræ mercedis maneat in sæculum sæculi. Daua ut supra. » MANsi. /

scopo, et Adalgario venerabili episcopo, coinmunibus quoque fidelibus nostris, juxta quod petieramus, pro honore atque utilitate sanctæ matris vestræ Ecclesiæ Romanæ a vobis directis, Romam pervenientibus, et quantum vobis justitia placeat, luce clarius agnovimus, et de affectu filiorum, quem erga nos conservatis, in Domino gratulati sumus : sed de infidelibus sanctæque Romanæ Ecclesiæ hostibus, quos pro multis sceleribus ac pravitatibus suis ovile Christi non recipit, huc illucque latitantibus, et nefandissimos aetus suos tegere molientibus, non ut oportuit, neque sicut vestri voluerunt legati, de illis potuit adimpleri. Nam ut ita fateamur, a sibi similibus infidelibus, vestris et inimicis nostris, quibusdam scilicet marchionibus, quos iidem vestri legati narrabunt, occultati et effugati, nec ad se percunientes reversi sunt, nec alios suæ malitiæ inquinaimento contaminare desistunt. Proinde clementiam vestræ celsitudinis imploramus, et per futurum Dei judicium adjuramus, ut eosdem sanctæ Dei Ecclesiæ hostes atque prædoncs, sacrilegos quoque sive tyrannos, ac per hoc a Christi collegio synodice sequestratos, suudiosius requiri jubeatis, et ad lugenda mala quæ imprætermisse hactenus operati sunt, sicut jam decrevistis, exsilio deputetis. Quia si ipsi qui tantum Dei Ecclesiam macularunt, impune jam vestram sanctionem diffugerint; vel si, quod evenire non debet, in vestro imperio quibuscunque, quod turpe est dicere, contra vestram voluntatem eis favorem præstantibus, tam absolute discurrerint; totum idem vestrum imperium coinquinabunt

timentibus, b Ansegiso videlicet reverendo archiepi- A

XLIII.

AD CAROLUM IMPERAT0REM.
(Anno 876.)

Narrat calamitates Ecclesiæ illatas a Saracenis, et

imperatorem precatur ut auxilium adversus eos

millat.

JoANNEs episcopus CARolo imperatori.

Quanta et qualia per impiam gentem patiamur Saracenorum, quid dicam quia scribere quilibet stylus non sufficit, cum omnia ligna silvarum, si vertantur in linguas, enarrare non valeant? Quorum quia ex his quædam vestra jam didicit excellentia, prædisposuit exercitum suum ad hæc removenda cum valida manu dirigere. Quo nos audito, mox elevatis manibus Dominum collaudavimus, ejusque

B clementiam pro imperio vestro lætantes protinus

[ocr errors]

et omni Christianitati dispendium generabunt, quia .

cum sint ipsi oves morbidæ, totum gregem contaminant, et erunt novissima illorum pejora prioribus. Ideoque major morbus majori medicina curandus est; ne si non debita vel quali decet austeritate vulnera magnum fetorem dantia radicitus resecata fuerint, totum corpus Ecclesiæ tabefiat, et nobis hæc sustinentibus ministerium nostrum exercere non liceat. Non enim Stephanum et Sergium ad mos fraudulenter venientes recipere noluimus, sed eos ad vestram venire jussimus majestatem. Cæterum, fili charissime, thesauros Ecclesiæ nostræ, ab eisdem nefandissimis raptos ac fraudatos, ita sciatis ab ipsis etiam celatos, ut per eos qui hic de suis satellitibus remanserunt, inveniri non possint; illos vero qui noverunt ubi eos recondiderint, ne detegi possent, apud se callide retinent, et nisi ipsi capti fuerint, ubi sunt occultati nos nostrosque penitus latet, Verumtamen quid vel quantum ab uno et quantum ab alio, quantumque etiam in domibus eorum repertum sit, vestri jam dicti legati et scripto et verbis vobis, si placet, edicant. Data xviii Kalendas Decembris, indictione decima.

b Ansegiso et Adalgario. Missi ambo Romam a Garolo fuerant cum legatis apostolicis post synodum Pontigonensem. Aimoinus lib. v, cap. 53 : Sóluta est lsynodus. Postea imperator legatos muneratos aposto

exoravimus. Sed quanto, fili charissime, lætati sumus in his quæ dicta sunt nobis, tanto, heu ! tristati et amaricati, quia quæ dicta sunt rerum non sunt effectibus consummata. Reversi quippe sunt, ut aiidivimus, et solis paganis gaudium, nobis autem non nisi tribulationem inenarrabilem reliquerunt. Et ecce, proh dolor! inimicis crucis Christi gratulantibus, solus fidelium cœtus magna moestitudine consumitur. Christianorum sanguis effunditur, devotus Deo populus continua strage vastatur. Nam qni evadit ignem vel gladium, præda efficitur, captivas trahitur, et exsul perpetuus constituitur. En civitates, castra, et villæ destitutæ habitatoribus perierunt, et episcopi hac illacque dispersi. Sola ill;s apostolorum principum limina derelicta sunt in refugium, cum episcopia eorum in ferarum sint redacta cubilia, et ipsi vagi et sine tectis inventi, non jam eis liceat prædicare, sed mendicare. Ecce, charissime, pervenit gladius usque ad animam; ecce dies in qua clamamus : Beatæ steriles quæ non genuerunt (Luc. xxiii); ecce illa periculosa tempora Pauli voce prædicta (II Tim. iii). Libet ergo cum Jeremia clamare (cap. ix): Quis dabit capiti meo aquam, aut oculis meis fontem lacrymarum, ut plangam tantam ac talem miseriam, tale ac tantum excidium pauriæ? Sed et in tristitia, quin potius in ruina domina gentium, regina urbium, mater Ecclesiarum, consolatio tristium, portus periclitantium. Ecce, inquam, revera dies tribulationis et angustiæ, dies calamitatis

D et miseriæ. Præterito quippe anno seminavimus quiram depascimur. Quid enim illi faciunt, et isti pe- A vestræ, fili clarissime, viscerabiliter habitum et

dem, sed non recollegimus; hoc vero anno, quia non seminavimus, nec est recolligendi fiducia. Quid de paganis dicimus, cum Christiani nihil melius operentur? quidam videlicet ex confinibus et vicinis nostris, quos marchiones solito nuncupatis. Nam ut prophetice dicamus : Residuum locustæ comedit bruchus (Joel ii). Et quid Saracenis incredulis, qui sunt filii ancillæ, forte relinquitur ab illis qui per fidem liberæ deberent existere filii ? Usque ad ter

icos, Leonem et Petrum, remisit Romam, et cum eis Ansegisum Senonensem episcopum, et Adalgarium Augustodunensem episcopum. SIRM.

jora non faciunt? llli terram occupant, isti cum Petro nihil ex civitalibus vel ex rure dimittunt : illi occidunt gladio, isti ablatis omnibus fame trucidant; illi in captivitatem ducunt, isti sibi in servitutem redigunt. Et cum quæritur quis adversus hostes dimicet, inveniuntur nulli, cum scilicet eorum oppressione retenti, ad mandatum nostrum occurrere nulli prorsus inveniantur. Sed cum undique angustiati clamamus, non est qui audiat, non est qui adjuvet, non est qui salvum faciat, nisi tu, fili charissime et imperator clementissime, qui post Deum nobis factus es in refugium, et solatium, et auxilium. Quocirca totis præcordiis, totisque commoti visceribus, cum episcopis et presbyteris ac proceribus, totisque plebis nobis olim commissæ reliquiis deprecamur, jube tamdem aperire aures, audire gemitum et singultus omnium nostrum, porrigere manum, et præstare opem patriæ periclitanti, civitati inter multas miserias et ærumnas jacenti, et huic Ecclesiæ matri vestræ, a qua non solum regnandi, sed et in Dominum unum et verum credendi exordium percepistis, quæque in ultimo, spreto bono et magno fratre, vos more Dei gratuita voluntate, tanquam alterum regem David elegit et præelegit atque ad imperialia sceptra provexit. Cogitate itaque, Dei cultor semper Auguste, a propheta praemoniti, si haec humiliatur, ad cujus confugietis auxilium? vel ubi relinquetis gloriam vestram? Perpendite quia si hæc humiliatur, non solum gloria imperii vestri periclitabitur, sed et

ipsa profecto Christianæ religionis cultura maxima C.

ex parte peribit. Et idcirco talia scientes nolite, obsecro, jam differre, nolite de die in diem induciis non profuturis abuti. Cum proverbiatore clamo, et cum Salomone vociferor : Ne dicatis amico vestro, Vade et revertere, cras enim dabo tibi (Eccli. ix); et alias : Quod potest, inquit, manus tua facere, instanter operare (Prov. iii), etc. Nescitis mamque, ut cum venia vestra dicam quid superventura pariat dies. Ita ergo, fili Christianissime, de hac Ecclesia nec non et patria velociter et prudenter excogitate et ordinate, ut saltem ipsæ paucissimæ reliquiæ salvæ sint quæ remanserunt, quæque quotidie catervatim gladio et præda dispereunt. Occurrite strenue, subvenite celeriter, et manu consolationis vestræ ab oculis nostris tandem abstergite lacrymas, quatenus super illis et præsentialiter Deo propitio gaudeatis, et in futuro, frequenti ac laudabili relicta fama superstite, cum Christo perpetes in coelestibus imperetis. Data xvii Kalendas Decembris, indictione decima. XLIV.

AD CAROLUM CALvuM IMPERAtOREM. (Anno 876.)

Scribit intellecturum imperatorem ex Adalgario episcopo (cui pallium concedit) cur Ecclesiæ causa ex voto non processerit. Taxat Ansegisum, et Adalgarii fidem commendat.

JoANNEs episcopus CAnolo imperatori. Laudabilem quidem intentionem et pium studium vestrum pro causa Ecclesiæ nostræ, matris videlicet

bene dispositum agnoscentes, innumeras Deo gratias, qui totius boni auctor et moderator est, quique docet hominem justitiam, gessimus; sed impedivit nos Satanas, et spes nostra frustrata est, cum non ad votum nostrum et commune propositum finis rei processerit. Qualiter autem, vel quo faciente, ita causa provenerit, Adalgarius sanctissimus episcopus, quem nos, vestri amoris causa ipsiusque morum probitate non immerito moti, palliatum ad vos ecce remisimus, a majestate vestra interrogatus, et per fidem quam vobis se illæsam servaturum pollicitus est, adjuratus edicet. Illud tamen nos interim ad memoriam vestram reducimus, quod nobis olim de Ansegiso et Lantberto specialiter quodam præsagio B futurorum, tanquam providus revera prænuntiastis. Est enim ita gestum ut prævidistis, et nil vos ante latuit quod postmodum intellectus nostri oculus non aspexerit. Noii enim recte cum eo, sicut episcopum decuit, ambulavit; sed per versipelles anfractus incedens, multum a via rectitudinis deviavit. Quod cum exhibitum ad lucem veritatis exstiterit, penitus evasurum non credimus impunitum. Cujus scilicet certam rei poteritis circumstantiam procul dubio deprehendere, si, ut prætulimus, idem almificus vir sub testificatione vobis promissæ fidei adjuratus, vos latere noluerit. Sane nosse vos volumus, quia cum sæpe memoratum antistitem adeo cognovissemus vobis esse fidelem, ut crederemus nullis muneribus nullisque terroribus a suæ fidei erga vos habitæ sinceritate posse divelli, adhæsit animæ nostræ salutis filius, et idcirco inter pontificium nostrum et imperiuin vestrum mediatorem illum fore decrevimus, ita ut quasi vocis utriusque sit organum, referatque vestra nobis, et quæ nostra sunt vobis annuntiet, ut lapis angularis habitus in Christo Jesu, qui est pax nostra, et fecit utraque unum. Data xvi Kalendas Decembris, indictione decima.

[ocr errors][merged small][merged small]

JoANNes episcopus Richildi Augustæ. Quanto amore spiritualis filius noster piissimus imperator erga hanc sanctam matrem suam Ecclesiam flagret, ex hoc manifestissime claret quod causam illius apud se specialiter exsequendam et ordinandam in vestris proprie, manibus collocavit. Cum enim congruentius et præstantius eam, quam præ cæteris spiritualiter diligit, oro, committeret, quam vobis quæ ab eo sic diligi jubemini, sicut diligi a Christo jubetur Ecclesia? Unde magnopere gratulamur de vobis tot audientes præconia, et confidimus in Domino quia omera quæ portamus, tam a paganis quam a pessimis Christianis, vestri studii humeris alleviabitis, et eritis pro Ecclesia Christi apud pium conjugem more sanctæ illius Esther pro lsraelitica plebe apud maritum (Esther. ix). Quia vero sæpe ad

Christianissimum conjugem vestrum semper Augu- A quando contra imperium vestrum perhibebatur sen

[blocks in formation]

Christo tractare ac tegere perpetuo satagentes, apud eos commendare assiduis precibus studeamus, et vestri memoriam ad sacrosancta corpora ipsorum semper deponere satagamus. Laetamur autem et jocundamur in Domino, quia beatam vos et felicem dicent omnes generationes ; quia pio committente coiijuge tam salutiferum ministerium assumpsistis, per quod scilicet et in praesenui sæculo nomen honum , quod est super divitias mu!tas, et cœHeste acquiretis inter angelos et non finiendum imperium. Data xvi Kalendas Decembris indictione x. XLVI. AD CAR0LUM CALVUM 1MPERATOREM. (Anno 876.)

Commendat Wigbodum Parmensem episcopum.

JoANNEs episcopus CArolo imperatori.

Quia desiderandam nobis, et totis viscerum brachiis amplectendam dilectionem vestram nihil patimur ignorare eorum quam maxime quæ ad cumulum gloriæ vestri noscuntur culminis pertinere, operæ pretium duximus innotescere Wigbodum venerabilem Ecclesiæ Parmensis antistitem aposto•orum adiisse limen et sedem, tam orationis voto quam inveniendæ per nos vestræ gloriæ desiderio ; cujus mentis arcana subtilius investigantes, nos plane minime latuisse fatemur quod et nunc sincere fidei erga pium imperium vestrum habendæ teneatur affectu ; et hoc jam olim procul dubio rerum effectibus demonstrasset, nisi sibi esset a piæ memoriæ priore principe causa talis injuncta, quam sine sui discrimine floccipendere nequivisset. Unde rogamus, data venia, suscipite nunc illum ut mea viscera, quia et si forte quondam vobis erat inutilis, nunc autem vobis et nobis utilis: quamvis forte non sit dicendus inutilis, qui fidem ante promissam custodiens, simile circa vos servand;e fidei dedit in !icium, præsertim cum sperans in Domino non perdiderit, si mutaverit, fortitudinem, dum scilicet nobis hunc informantibus, si quopiam contra vos usus est, pro vobis proponat jam totis viribus exercere. Unde non dubitamus illum se fortiorem erga fidei vestræ constantiam exhibendum, quam fuerit,

tire. Ergo, clementissime imperator, quia ab infamuia crevit vobiscum miseratio, recipite illt;m tanquam ab ipsa beati Petri apostoli patroni vestri confessione, et super eo mercedem habere contendite, non imputantes ei quod novissimus venerit : quia et bonus ille paterfamilias operarios undecimæ horæ pares fecisse describitur his qui tertia hora venere (Matth. ix). Sed et vos non ininus diligitis militem qui primo qt:idem in bello terga dedi', postea rediens premit fortiter hostem, quam euim qui nunquam terga dedit, et nunquam aliquid fortiter gessit. Sed quid multa ? cum ecce nos ei apud pium imperium vestrum, fili charissime, fidem dicimus. Ecce nos pro illo vadem offerimus : tantuim sic agat erga eum clementissima et serenissima pietas vestra, ut alii sub tegmen miserationis vestræ, hoc comperto, alacrius confluant, et per interventionem nostram quasi per immobilem pontem ad vos certatim transitum faciant. Siquidem hic in signum est ad apostolica tecta quod iam positus; cunctos ad vos terrigenas aut bene dispositus invitabit, aut a vobis male tractatus terrebit. Nam difficile esse credimus apud pietatem vestram quemquam per alios obtinere , quod per Petrum et Paulum apostolorum eximios non poterit impetrare. Data ut supra. XLVII. AD ADALGARiUM EP1SC0PUM AUGUSTODUNENSEM. (Anno 876.) Villam Tiliona cum il!i restituendam decernit, carterasque possessiones Augustodunensis sedis confirmat. JoANNEs episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo et sanctissimo AdAlgx itio sanctæ Augustodunensis Ecclesiæ episcopo ac per te in eadem Ecclesia in perpetuum. Divinæ praeceptionis monent cunctos eloquia ut quoties res aliena contra rationis ordinem a quoquam detinetur, æquitate debeat imminente restitui. Constat siquidem villam quædam Tilionaeum proprietatis jure sancti fuisse quondam Leodegarii Augustodunensis episcopi, et ab eo sancto collatam Nazario, cujus vocabulo ipse honoratur episcopatus. Post vero! cum a pravis hominibus longo tempore fuisset re-, tenta et quasi in proprietatem eorum redacta, dilectus filius noster Carolus clementissimus imperator, super hoc subtili examinatione habita, cum eam ad jus Ecclesiæ Augustodunensis pertinuisse legitime cognovisset, et possessam primo ab ea, et postea pervasam a violentis hoininibus liquido didi isset, hanc præcepto suæ auctoritatis ipsi episcopio reddidit et ad ipsius Ecclesiæ jus revocavit, cui scilicet hanc superius noininatus sanctus Leodegarius olim contulerat. Et i,!eo, quia postulavit a nobis sanctitas tua ut jam memoratam villam secundum imperiale præceptum apostolicae auctoritatis liberalitate aut privilegio Augustodunensi Ecclesiæ confirmaremus, inclinati precibus tuis, supernae pietatis gratia suf

« VorigeDoorgaan »