Pagina-afbeeldingen
PDF

nolumus pervenisse ad nos quod quidam, calcata reverentia canonicæ disciplinæ, contra omne fas, imo contra legem ecclesiasticam, superstite vestro pastore velit ausu temerario vestram sinceritatem corrumpere, et (quod dictu nefas est) plebem ipsam invadere, gregemque Dominicum, videlicet vosmetipsos, discerpere, schismata generare, et Deum in hoc ad iracundiam provocare : habens quasi auctoritatem sæcularium id peragendi, et quæ ab eis, imo a nobis, vivente vestro episcopo, jure dari non potest, nequiter exercendi. Quod tantum fieri prohibemus, tantumque detestantes abominamur, quantum eontra canonicæ auctoritatis censuram, et contra divinæ legis traditionem, vel veterum Patrum exempla, tale quid attentari cognoscimus, ut vivente uno episcopo, ac superstite consistente, alter vel non petitus, vel qui peti non potest nec etiam debet, sedem viventis invadat; et hanc vel sine nostro consultu, ut ita dixerim, expetat; vel quia, sicut diximus, superest, in cor ejus ascendat talia cogitandi. Werum nos primum vobis gratias agimus quia, sicut didicimus, vestro episcopo fidem debitam conservantes, eumdem invasorem non recipiendum esse proposuistis. Deinde nostri apostolatus monitis omnium vestrum devotionem hortamur, præcipimus ac suademus, ut eodem vestro episcopo vivente, nulli unquam mortalium vos conanti forte decipere, præbeatis assensum, ut vel in modico a fidelitate ipsius vestri episcopi qui nunc est, scilicet venerabilis Arnulfi, quoquo modo discedatis; quin potius omnem honorem ac reverentiam juxta sacros canones ei impendere studeatis, ut magis (Edit fìom., magis ac magis), unde vobis gratias referamus, habere possimus : scientes nos nullo modo in tali nefando opere consensuros, sed potius et factores et eorum consentaneos punituros. Verumtamen si hanc nostram legitimam obtestationem vos in aliquo ab his deviare cognoverimus, et habentes hanc nostram auctoritatem vos omnium ambitiosorum factionibus contraire minime senserimus, vel si quomodocunque talia facere tenuanti vos consensum præbere saltem clanculo, quod absit, didicerimus, sciatis quia et vos anathemati submittemus, et illum pari sententia condemnantes, omne sacerdotalis officii ministerium, ut unquam nullis præsideat, ei perpetuo adimemus. Data, etc., indictione decima. XXVIII.

AD QUEMDAM ^. • (Anno 876.) De Neapolitanorum duce ejus fratre queritur, qui suis nionitis non parebat. Quare hortatur, ut ab eo se separet; alioqüin cum eo ac cæteris fautoribus anathemati subjicietur.

JoANNEs episcopus...

Multa per nos per decessoresque nostros reverendos pontifices duci Neapolitanorum, imo duci cæc0

a Forte Athanasium episcopum Neapolitanum, ad quem honnullæ infra scribuntur epistolæ : cujus dheiminii Leo Ostiensis, lib. 1, Chron. Cass. cap. 42.

PATaoL. CXXVI.

A rum, missis et epistolis discurrentibus dicta sunt,

quæ locum in ejtis corde nullum penitiis invenerunt :

quia profecto viscera ipsius verba vitæ æternæ reci

pere renuerunt : Judæis enim Dominus dicit : Qui

ex Deo est, verba Dei audit; propterea vos non auditis,

quia ex Deo non estis (Joan. viii). Si quis, inquit, di

ligit me, sermonem meum servabit (Joan. xiv); ergo

probatio dilectionis exhibitio est operis. Probatur

igitur germanus tuus non diligere Deum, qui man

data ejus participando cum perfidis mon custodit.

Nam Joannes apostolus ait : Qui dicit quia diligit

Deum, et mandata ejus non custodit, mendaae est

(I Joan. ii). Sed nos postremo, nec etiam sic con

tempti, quæ ad salutem ejus et cunctorum pertine

bant, negleximus : unde non angelus, non legatus B quilibet (ut de Redemptore nostro prophetice dictum est), sed ad salvandos eos ipse per semetipsum apostolatus noster adveniens, quid est quod debuit facere, et non fecit? licet ipse, ut cum propheta dicamus, conversus est in amaritudinem vitis alienae (Isa. v), et sicut aspides surdæ, et obturantes aures suas, non audierit vocem incantantium (Psal. lvii), id est prædicantium , nee mutaverit versutiarum suarum colorem, aut varietatem, instar AEthiopis et pardi, quibus perfidorum Israelitarum Jeremias duritiam comparavit, unde merito abscissi sunt, ut de talibus Apostolus optat: Abscindantur, inquiens, qui vos conturbant, a Christo (Gal. v), id est a capite et corpore, quod est Ecclesia Dei vivi, columna et firmamentum veritatis. Ergo cum ita sit, prudentia tua moveri non debet, si inter tales óflicium cesset doctorum, sive torpenti desidia faciente rectorum, sive impœnitenti exigente crimine subjectorum. Divino enim judicio, quamvis occulto, talia fiunt, sicut in libro beati Job legitur, cum de Deo inter alia fertur : Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat, commutans labium veracium, doctrinam senum auferens (Job xii); cujus sensus imedulla concepta, procul dubio, scito quia in optionem unum e duobus a nobis tibi tribuitur : aut enim, secundum quod scriptum est, Exiens exibis de medio ipsorum, et pollutum non tanges (1sa. lii); aut certe, quamdiu cum talibus conversatus fueris, non poteris videri non talis, sed eris profecto illis pœna, sicut consortio similis. Nam Lot chaos Sodomis fugiens, cunctis necatis civibus, salvus singulariter redditur(Gen. xix). Sic Petrus fugiens, Herodis catenis ereptus, ad salvandas gentes eruitur (Act. xii). Sic Paulus, observante Damasci præposito, teneri intra claustra perfidorum noluit, in sporta per murum submissus (Act. ix), ad certaminis properat campum. Verumtamen ne sanguis eorum de manibus tuis divinitus requiratur, tanquam segnis desidisque speculatoris, qui videas gladium lupumque venientem, et taceas (Ezech. iii) : Insta interim (ut Apostolus monet) opportune, importune : obsecra, increpa : nemo ado

[merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

1.,,.,„tiam tuam contemnat (II Tim. iv ; I Tim. iv). A est, citissimum consilium, confortante nos Domiuo,

Qui si te audierint, lucrifacies fratres tuos; sin antem, saltem tu salvans salva quantocius animam tuam, sciens procul dubio totius Hesperiæ præsules a nobis in proximo congregandos. Quibus generaliver imminentibus, tam perfido fratri tuo quam omnibus sectatoribus et fautoribus ejus perpetuum dicemus modis omnibus anathema, nunquam deinceps penitus dissolvendum : quod si evadere satagis, in nostrique affectus finibus inveniri, in nullo prorsus ab hoc noslro recedere præcepto patere vel hortatu. Gratias præterea referimus super his, qui per ifidustriam tuam redempti sunt a Domino, quos redemit de manibus inimici ; et scito nil te nobis acceptius oblaturum quam eos nimirum, pro quibus sanguis oblatus est Christi. Data quinto Idus Septembris, indictione decima.

[ocr errors]

Miratur eos ad se non rererti incursionibus Saracemorum lacessitum : obtestatur ut quantociits reâ€ìt. Quod si tim ab aliquo patiántur, præcipit ut fortitèr se gerant, et id sibi significent. LEoni et Petko episcopis. Cum vobis innumerabiles hujus Dei Ecclesiæ mecessitates non minus quam nobis sint cognitæ, pro quibus compescendis vos ad piissimum Cæsarem destinatos sub magna velocitate sensistis; miramur vos tanto tempore nobis in tanto periculo constitutis, et saracenorum incursionibus undique laceratis, ad nos remeare usque hactenus neglexisse. Neque enim vos alicujus violentia magis quam vestra negligentia credimus retardatos, qui nescimus sub quibus argumentosis ingeniis, consiliis tamen a nobis anathematizatorum, ac fraudulentiis, more corvi tempore diluvii admittentem se minime revertentis(Gen. viii), iua legationis vestræ usque nunc obliti fuistis, ut a Papia per tot dies Romam repetere minime studeretis. Cujus rei gratia vos, auctoritate Dei omnipouentis, sanctorumque apostolorum principum, obtestamur, præsentialiter ad sanctam sedem apostolicam quæ vos misit, episcopatuumque vestrorum • sedes quantocius redeatis. Verum si, quod absit, juxta quod a nobis anathematizatorum satellites gloriantur quorumdam violentiis retinemini, et ad miuentes vos reverti non permittimini, præcipimus vobis auctoritate Dei et Domini nostri Jesu Christi ut, memores antiquorum sanctæ Romanæ Ecclesiæ legatorum qui nullis minis, nullis terroribus nullisque mortibus a suis legationibus discesserunt, præsentialiter auctoritate hujus epistolæ initium ad nos revertendi facere studeatis, et si permissi fuerilis, statim ad nos revertamini. Si vero aliquis vos impedierit, violentia quam patimini cunctis Christico}is valeat propalari nobisque continuo revelari, quatenus in eo quod contra morem gentium apostolicæ seuis legatio ecce secundo naufragium passa

[ocr errors][merged small][merged small]

sicut nec de aliis quibusque necessitatibus, a mobilitate tua recipere hucusque noscamur. Quapropter nimis dolentes gementesque, iterum iterumque dilectionem tuam monemus, hortamur et obsecramus, ne differas ultra, mec patiaris populum Domini ab illis divinitus fulminandis Agarenis discerpi, qui operuerunt universam superficiem terræ, sicut locustæ, ita ut pene cunctis habitatoribus inde sublatis, et in prædam et gladium traditis, redacta sit in solitudinem et in cubilia bestiaruì, et, quod est adhuc amplius formidandum, atqve cavendum, certa relatione didicerimus, stolum amplissimum in proximo ad expugnandam urbem venturum, id est centum naves, ex quibus cum equis sunt quindecim grandes. Quod quam ingens m;iltim et incomparabile sit si intente consideraveritis, advertetis, perlilio enim istius urbis totius est mundi dispendium, imo ct ipsius Christianae religionis jactura. Et ideo, secundum quod et spiritalis filius noster semper Augustus necessario tuæ commisit industri;e, omnium cæterarum rerum curis omissis, hoc vos convenit uoto considerare mentis intuitu, et ad auxilium nostrum non modicum exercitum quantocius dcstinare. Si enim vestrum divinitus roboratum nobis non porrigitis validum et amplum confestim auxilium, scitote nihil amplius remanere, nisi ut no!)is a vobis desperatis dimissis, vobis etiam ab hac sancta Ecclesia nulla spes ultra remaneat. Porro si in præsenti necessitate nobis aptum et sufficiens præbueri' tis auxilium, et nihil differentes, populo Dei, beato {Petro speciali prærogativa commisso , subvenire studueritis, scitote in omni opportunitate vestra tanto nos fore promptjores, quanto fuerimus redditi ab hoste securiores. Cæterum dilectionem tuam mi. ramur legatos retinuisse, Leonem episcopum clarissimum nepotem nostrum apocrisiarium et missum apostolicæ sedis, atque Petrum æque episcopum, qui cum festinantes per vos ad divinitus protectum Augustum mitterentur, a vobis et tunc detenti siint, et modo nihilominus non merito retinentur. Quod quia contra decus apostolicæ sedis, quod numquam factuum est, profecto non dimittemus, cum hinc certi fuerimus, inultum. Cum euim nos illos pro multiplifestinatione miserimus, a vobis, quem hoc non latet, non impediri, sed ad id celerius agendum vestris, sicut credidimus, potius debuere fulciri subsidiis. Data ut supra. XXXI. AD lANDulfum episc0puM cAPUANUM. (Anno 876.) Nuntiat legatos ad imperatorem rediisse; quem in episcoporum et optimatum conventu Romanæ Ecclesiæ jura recognovisse, praecipue vero terræ Capuanuæ pacium suo juri commisisse scribit : ideo in ejus partes se ventiirum promittit JoANNEs episcopus LANDclfo episcopo Capuano. Sancta Romana Ecclesia, cujus Deo auctore præsidemus regimini , cunctis ab exordio sibi fideliter servientibus dignam in præsenti et in futuro sæculo solita est bonæ relributiouis mercedem rependere ; tibi nihilominus reliquisque fidelibus suis utroque modo, ob vestræ fidelitatis devotionem, quam illic positi plene cognovimus, per omnia maternis visceribus favebit in proximo. Siquidem nosse volumus

cibus Ecclesiæ nostræ necessitatibus sub nimia A cognovimus, tuumque strenuissimum generum Pul

tuæ religionis intentionem quoniam, Domino coope

rante, Leone venerabili episcopo nepote nostro, ac sanctæ Ecclesiæ Romanæ eximio apocrisiario, aliisque nostris legatis, quos nuper direxeramus, a charissimo filio nostro Carolo imperatore Augusto reversis, vobis, utpote a secreto consiliariis nostris, ratum ducimus animi ejus, Deo inspirante, circa Ecclesiarum, præsertim Romanæ, quæ caput est omnium, exaltationem, affectum patefacere, omne sane jus potestatis antiquitus attributum eapitulariter renovamus in conventu episcoporum ac optimatum a, inviolabiliter concessit habendum. Inter quæ de terræ vestræ pacta, prout Christo duce voluissemus, statuere, nostro juri potestatique commisit, quatenus id quod pontificali ore nudis verbis diximus, operum ostendamus patratione, et ut pro animae vestræ exhilaratione patrum notarice stylus scribentis loquatur b. Parate hospitium, quia cum novo hospitum agmine Dei gratia in vestras partes sumus venturi. Frenum eoercitionis infidelibus, quantum

[blocks in formation]

cari præfectum, verum etiam cum pro liberatione totius patriæ, ut nobis a Christo cura commissa est, in vestras partes venissemus, pro certo fidelem reperimus : ideoque pactum quod pelisti, ut promiseramus pontificali vera assertione a dilecto filio nostroCarolo imperatoreAugusto,jure vobis firmandum, potestate per revertentes venerabiles legatos Ecclesiæ nostræ accepta juste ac legaliter adfuturum statuere sumus parati; simulque mihi et novo agmini comitatum volo præparetis, ut dixerim ita hospitium, fidelesque nostros incoepta corroborate fidelitate, ac infidelibus, prout potestis, frenum redargutionis imponite, nostrumque adventum, Deo duce, sperale. XXXIII.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

gula sancti Benedicti religiosa conversatione degentibus, nunc et futuris temporibus. Quando ad ea quæ catholicorum imperatorum corda pontificalibus sunt monitis provocanda, ita ardenti desiderio, divina præveniente gratia, tam succenduntur, ut ab eis ultro poscantur, tanto alacri et læto sunt animo concedenda, quanto et ea ipsa quæ cupiunt, si nollent facere, peti debuerant. Proinde juxta scripta petitoria filii noslri, præcellentissimi imperatoris Caroli, hujusmodi privilegium præsentis auctoritatis nostræ decreto, eidem venerabili monasterio vestris futurisque temporibus indulgemus, concedimus atque confirmamus: ut sicut ipse gloriosissimus filius noster , divino ductus amore, de villis ac facultatibus, seu stipendiis specialiter monachorum et ecclesiae ornamentorum, vel luminariorum , ac matriculariorum , seu hospitiim , atque pauperum usibus servata, vel emeliorata seu aucta ordinatione præcepto suae auctoritatis firmavit privilegium quod venerabilibus fratribus ac filiis nostris episcopis illarum regionum fieri et conßrmari fecit; ita sicut eodem privilegio atque praeceptis, in primis filii,nostri Caroli exinde factis contimentur, perpetuo inconvulsa permaneant. Quamvis enim fama fuerit hoc tenuisse ad episcopatum Ma

e De Guaiferio principe Salernitano Leo episcopus Ostiensis libro i chron. Cass. c. 42 et 44.

tisconensem, nullaque ibi auctoritate qua teneri A lentibus benevola compassione succurrere, poscen

possit adjunctum longo interveniente tempore fuerit, melius multoque sanctius apostolicæ discretionis nostræ visum fuit ut monasticis utilitatibus in prædicto monasterio confirmetur, quam laicalibus sine aliqua acquisitione sanctorum locorum depopulationibus indulgeatur. Constituimus alia auctoritate beati Petri ut nullus regum, nemo antistitum vel abbatum, seu quilibet quacunque præditus dignitate, de his qui in præfato privilegio seu in præceptis ipsius filii nostri Caroli ex his quæ præmisimus factis continentur, vel in futuro, ab eo vel a quibuslibet aliis de proprio fuerint his specialibus usibus jure collata, sub cujuslibet causæ occasione sive specie, quidquam minuere vel auferre, sive suis usibus applicare, vel aliis quasi piis causis pro suæ avaritiæ excusatione præsumat concedere : sed cuncta quæ præfatis usibus monachorum et ecclesiæ ornamentoriim, vel luminariorum, matriculariorum, hospitum et paupertim oblata sunt, vel offerri contigerit, perenni tempore inlibata et inconvulsa, ac sine aliqua inquietudine, eorum usibus pro quorum sustentatione gubernationeque concessa sunt, modis omnibus profutura permaneant. Hæc igitur omnia, quæ hujus præcepti decretique nostri pagina continet, tam vobis quam cunctis qui in eo quo estis ordine locoque successerint, in perpetuum conservanda decernimus. Salva in omnibus quæ hujus decreti pagina continentur, auctoritate et honore sanctæ Itomanæ Ecclesiæ, et sedis apostolicæ privilegio. Placet etiam ut per futura tempora ipsi monachi ex scriptis habeant licentiam eligere abbatem. Si quis autem temerario ausu, magna parvaque persona, contra hoc nostrum apostolicum decretum agere præsumpserit, sciat se anathematis vinculo esse innodalum, et a regno Dei alienum, et cum omnibus impiis æterni incendii supplicio condemnatum. Qui autem verus custos et observator hujus conlirmationis exstiterit, benedictionem et gratiam et coelestem misericordiam a Domino consequi mereatur. Scriptum per manum Anastasii nolarii regionarii et scriniarii sanctæ Romanæ Ecclesiæ, in mense Oclobrio, indictione decima. Bene valete. Subscriptum Idus Octobrias, per manum Christophori primicerii sanctæ summæ sedis apostolicæ, imperante domino piissimo principe Augusto Carolo, a Deo coronato, magno imperatore anno primo, et • post coronalionem ejus anno primo, indictione decima.

[ocr errors][merged small][merged small]
[blocks in formation]

illuc, aut pro alia re peragenda, nisi a te successoribusque tuis abbatibus fuerit invitatus, ire pertentet; imo ne judiciaria potestas quamcunque vel molestiam aut destructionem quamlibet pergens facere audeat, quam secundum ipsius venerabilis monasterii ritum, et prædicti Augusti concessionem, nec non et hanc apostolicam concessionem et confirmationem ab omnibus Christi fidelibus observandam sancimus.

Si quis autem cujuslibet dignitatis homo contra hoc nostrum apostolicum privilegiuin, quod non credimus, in tolo vel in parte ire præsumpserit, ac quod a nobis salubriter sancitum est, in aliquo frangere ausus fuerit, auctoritate Dei omnipotentis, et beati Petri apostoli, atque nostra, sciat se propria communicatione privatum; et nisi cito resipuerit ac canonicæ sanctioni obedierit, anathemate perpetuo condemnalum; qui vero custos et observator exstiterit, benedictionem et gratiam a Domino Deo nostro consequi mereatur.

Scriptum per manus Anastasii notarii regionarii et scriniarii sanctæ Romanæ Ecclesiæ in mense Octobri, indictione nona. Bene valete.

Datum ldus 0ctobri per manum Christofori Primicerii sanctæ summæ sedis apostolicæ. Imperante Domino piissimo Augusto Carolo a Deo coronato magno imperatore, post consulatum ejus anno primo, indictione nona.

XXXV.
AD EPISCOPOS PROviNCIAE BITURICENSIS.
{(Anno 876.) -
Ut Frotario tanquam metropolitano suo deinceps
obediant.

JoANNEs reverentissimis et sanctissimis fratribus nostris episcopis per Bituricensem provinciam constitutis. Quia Burdigalensem urbem, sed et totam pene provinciam quorumdam vestrum litteris, sed et Leonis apostolicæ sedis apocrisiarii [Edit. Rom. addit, sanctissimorum nostrorum] expressa relatione didicimus diversis cladibus, sed præcipue incursibus Nortmannorum deletam, et in solitudinem partim gladiis partimque captivitale deductam, necessaria rerum, ut cum sancto papa Gelasio decessore nostro dolentes gementesque fateamur, dispositione constringimur, et apostolicæ sedis moderamine conve' nimur, sic canonum paternorum decrela librare, et ' retro præsulum decessorumque nostrorum præcepta metiri, ut quæ præsentium necessitas temporum pro instaurandis ecclesiis relaxanda deposcit, adhibita considerati ,ne diligenti, quantum potest fieri, temperemus Ecce enim [Edit. Rom. addit, ne] de civitate ad civitatem episcopi trasmigrent, sancti canones provide sanciunt. Sed si hujusmodi sanctiones sine ulla discretione vel dispensatione ducimus observandas, nullam compassionem fratribus exhibemus, quos gentilium gladios passos causa fidei Christianæ servandæ videmus egentes, angustiatos, afllictos, hac illacque palantes incedere; præsertim cum nonnulli eorum ita sinl Dei gratia illustrati, ut non solum scientia, sed et moribus; non solum verbo, sed et exemplo plurimos valeant erudire. De quorum numero quia Frolarius Burdigalensis dudum antistes, ut testatur vestra fraternitas, exstat, necessario duximus eumdem virum alii Ecclesiæ præponendum et incardinandum, Bituricensi videlicet, quæ et vaeans esse nobis denuntiata est, et tanti viri digna regimine : ne per minus idoneum rectorem salubre salvandarum animarum desit ei præsidium, et nos e contra ingentis culpæ involvamur annexu, si tanto urgente discrimine, tantæ minus consulamus Ecclesiæ, propugnatori hanc probabili minime committentes. Prioribus iuaque manentibus regulis inconvulsis, quæ ubi nec rerum, nec temporum urget necessitas, jure convenit observari, vacante sede, Frotarium fratrem et coepiscopum nostrum in sede Bituricensi præficiendum ordinavimus sacerdotem : ita ut in ea incardinatus, et quodammodo auctoritatis apostolicæ privilegio radicatus, cætera metropolitana Bituricensis Ecclesiæ ac diœceseos jura tanquam Deo contemplante obtineat, dispenset et ordinet, omni posthac querimonia invidorum prorsus ablata. Cui vos tanquam proprio melropolitano convenit obedire, et competentem exhibere, secundum pristinum morem, reverentiam et honorem. Sane latere vos nolumus, sic nos ista interveniente non modica barbarica necessitate nunc concedere,

A ut tali necessitate remota, consuetudinarie ulterius non requiratur, quod removeatur etiam illud quod necessitas impetraret. Optamus sanctam fraternitatem vestram in Christo munc el semper valere. Data vii Kalendas Novembris, indictione decima.

xxxVI.
AD Bitur ICeNSeS.
Ut Frotario Burdigalensi archiepiscopo, cui tandiu
Bituricensem Ecclesiam committit , quandiu pagani
Burdigalensem diaecesim obtineant, omnes obediant.
JoANNEs episcopus clero, et plebi, et ordini sanctæ
Bituricensis Ecclesiæ.

Suggestionis vestræ relegentes epistolam, quod ab
apostolatus nostri auctoritate de confratre nostro
Frotario reverendo archiepiscopo postulant, hoc nos
aliorum testificationibus, et præcipue serenissimi
• semper Augusti, spiritalis quoque filii nostri rela-
tione comperimus; sed et legatis apostolicæ sedis,
Leone videlicet venerabili episcopo, apocrisiario et
misso sanctæ Romanæ Ecclesiæ, seu Petro æque ve-
nerabili episcopo, revertentibus, didicimus pene to-
tam provinciam Burdigalensi metropoli pertinentem,
sicut ab his qui causam illam noverunt, iidem no-
stri legati discere potuerunt, ita esse paganorum per-
secutionibus desolatam, ut non solum ipse confrater
noster illic lucri aliquid subjectis conferre non pos-
sit , verum etiam habitatio fidelium iude sublracta
consistat. Quapropter quia eumdem virum Frota-
rium reverendum archiepiscopum probis moribus
actibusque præclaris, et ad lucrum animabus homi-
num conferendum idoneum esse comperimus, ne ta-
lis tantusque vir otio, quo prodesse aliis valeat ,
minime vacet, ejusdem sanctæ Bituricensis Eccle-
siæ, cui subestis, ei pastoralem curam apostolica
auctoritate committimus, et in ipsa eum incardi-
nandum necessario esse censemus. Cui vos ita de-
centem obedientiam et canonicam subjectionem hu-
militer exhibete, utpote revera metropolitani jura
tenenti, proprio rectori et vestro antistiti convenit,
et ex nostra apostolica auctoritate diffinitum adver-
titis, et ecce mandatum habetis : quatenus de bono
vestræ obedientiæ nobis Deo gratias referentibus, et .
vobis reverentia competenti ipsum præfatum archi-
episcopum excolatis; et ille vobis, tanquam pro
vobis rationem Domino redditurus, modeste præesse
studens, ul dilectos filios amplectatur. Porro sciatis
quia sic ista non modica interveniente necessitate
barbaro modo concedimus, ut tali necessitate re-
mota, removeatur etiam id quod necessitas imperat.

Data v Kalendas Novembris, indictione decima.

XXXVII.
AD CAROLUM CAlWUM IMPERAT0REM.
(Anno 876.)

Imperatoris precibus, cum Burdigalensis provincia paganis esset devastata, Frotariüm Burdigalensem arêhiepiscopum transfert in Ecclesiam Bituricensem.

JoANNEs episcopus CArolo imperatori. Petitionem vestram, filiorum charissime, quam non obnegando sed dispensando dudum distulimus,

« VorigeDoorgaan »