Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

sensus absolvit. Non enim crimen minuilur, sed ro- A tribus promulgatas habemus, non debemus noborescit, cum generale fit ex privalo. Hoc enim Deus vum inire tractalum, vel novum exspectare consiomnium judicavit, qui peccatorem mundum generali lium. diluvio interemit. Et his beatus Gelasius concinit in (Lib. lv cap., c. 34.) Nec etiam sedem apostolicam decretis suis : sicut manifeste ex ejus verbis hic in requirendo inquietare, sicut S. Innocentius scris possem ostendere, si prolixitatem non devitarem. bens ad Macedones episcopos dicit (epist. 27): «Cum Conclusio qua monstratur non obstanle appellatione

sæpius, inquit, repeti fecissem (quin scripla vestra) serri posse sententiam.

adverti sedi apostolicæ, ad quam relatio, quasi ad Hæc omnia suprascripla, ut sæpe commemoravi, caput Ecclesiarum, missa currebat, fieri injuriam, non causa mearum injuriarum, sed evindicatione cujus adhuc in ambiguum sententia duceretur. i dignitatis mihi commissæ metropolis, contra fratrem Et ad Felicem Nucerianum episcopum (epist. 3) : Hincmarum contexui : nec sacras leges et regulas Stupuimus prudentem virum de his voluisse concollegi adversus eum in causis propriis intentando sulere, quæ omnibus sunt certa ratione comperla. ) judicium, sed ostendendo qualitatem, ac quantitatem Et S. Zosimus (epist. 1): 6 Sciat quisquis hoc, postsuorum excessuum, et mearum commonitionum; et posita Patrum, el apostolicæ sedis auctoritale nequibus ac quantis constitutionibus pertinacem ob- B glexerit, a nobis districlius judicandum, et loci sui jecit contemplum. Vestra vero Deo placila unani minime dubitet sibi non constare rationem, si hoc mitas, coram se recitata vigilanti discernat libra pulat post lot prohibitiones impune posse tentari. mine : quia licet sacerdotibus canoncs ignorare non Conlumeliæ enim sludio fit, quidquid interdicluin liceat; levior lamen fuerat error, si per ignorantiam loties usurpatur. 1 Et S. Cælestinus (epist. 11): deliquisset, quam nunc, quia sciens et prudens ex .. Quæ enim a nobis res digna servabitur, si derreconsilio et studio, sacrarum regularum per conluma

Lalium norma constilulorum, pro aliquorum libilu, ciam transgressor existit, quarum custodiam et ob licentia populis permissa frangalur? » Et item (ibid.): servationem professione ac subscriptione sua fir

Quæ enim sola admonitionis auctoritate non cormavit. Duplici ergo realu tenetur astrictus; qui non

rigimnus, necesse est per severitatem congruentem resolum contra venerabilium Patrum, sed etiam contra gulis vindicemus. » Et (Leo, ep. 1) : « Ideo omnia desua venisse decreta lemere comprobatur. Ulrum

cretalia constituta lam beatæ recordationis Innocenigitur Deo medio prolala sententia , eum debeat

lii, quam omnium decessorum nostrorum quæ de percellere; an veraciter recognoscentem, et humi

ecclesiasticis ordinibus, et, canonum promulgala liter supplicantem absolvere, salvis sanctorum con

sunt disciplinis, ila a vestra dilectione custodiri ciliorum statutis, et apostolicæ sedis pontificum ex

C debere mandamus : ut, si quis in illa commiserit, eisdem sacris canonibus promulgalis, et reservalo

veniam sibi deinceps noverit denegari. » Et Gelasius per omnia prima et apostolicæ sedis privilegio, ac

(ep. 11) : « Satis indignum est, quemquam vel ponRhemorum metropolis jure : quod ex me est, con

lilicem, vel ordinum subsequentium , hanc obsersilio, et judicio vestræ unanimitatis commillo : pro vantiam resulare, quam B. Petri sedem videat edomodulo meo sequens. dicta B. Cælestini ad Cyrillum cere : satisque conveniens sit, ut lolum corpus Ecepiscopum de Nestorio (Cælestin., ep. 10, apud Ba

clesiæ in hac sibimet observatione concordel, quam ron. an. 431). : ( Studeo, inquit, quieli catholicæ, illic vigere conspiciat, ubi Dominus Ecclesize lotius studeo pereuntis saluti, si lamen voluerit ægritudi- posuit principalum. » Et item : «Non opus fuit nem confiteri. Quod ideo dicimus, ne volenti corri nova synodo; cum veteris constituti suficienter hæc gere [al., se corrigere), forsitan deesse videamur. forma præscriberet. » Et item : « Nunquam cessisse Nam si et nobis [al., elsi et nobis) sustinentibus

manifestum est, qualibet necessitale cogente, nouvam, spinas sibi addiderit, impleatur manentibus, viler, quæ fuerant salubriter constilula, temerasse.) statutis prioribus sui fructu judicii, colligat quod Et S. Gregorius ad Sergium defensorem (epist. 10) : sulco diabolico seminavit, non nostro consilio, sed

D

« Si homo esses, aut aliquam districtionem (al., se periturus auctore. Probat [al., probei] nos ve discretionem] habuisses, ila regularis disciplinæ loces pedes ad effundendum sanguinem non ha debuisses custos existere, ut ea quæ illic illicila bere, quando sibi eliam remedium cognoscat obla committunlur, ante vindicia corrigeret, quam ad tum. , Et hæc dico non præjudicans vestræ delibe nos eorum nuntius perveniret. » El post pauca : rationi, utrum juxla hæc B. Cælestini verba vera « Nam si quolibet modo in hac re negligens, vel ciler recognoscens, et humiliter supplicans, absolvi; lenlus exslileris, ila in le districtissime noveris vinan pro tam diutina pertinaci in contemplu sancta

dicandum, ut quod ex te nescis, põua possis serum regularum permansione debeat percelli. Quia caule (al., reserante] cognoscere. » Et domnus sicut a regulis præstilutis de certis et manisestis Adrianus papa in epistola, sicut audistis, nuperrime causis quæ in nullo nobis sunt dubia vel obscura directa : « Fidelium, inquit, relatione comperimus, nulla aut negligentia aut præsumptione debemus quod lua fraternitas debitum vigorem in provincia discedere, sicut Leo ad Anaslasium scribens (epist. Rheniensi non agilans, mulla reprehensione dignis84) decrevit : ita de quibus dillinitivas sententias, sima a luis comprovincialibus convalescant. Cujus quæ nulla possunt ratione convelli, a sanctis Pa rei gratia negligentiam vestram his apostolicis alla

una cum

tibus excitamus, ut secundum venerandorum cano- A et retinet. ) Quam synodum Sardicensem apostonum regulas, ita omnium omnino comprovincialium lica sedes per Osium Cordubensem, et Gentium luorum synodice, salvo sanctæ Romanæ Ecclesize Capuensem, el Calepodium Neapolitanum episcoprivilegio, reseces vitia, ut privilegii tui coram Deo, pos, suos vicarios confirmavit : et Ecclesia nibilonostroque judicio non merearis sustinere jacturam.» minus subsequente confirmatam tenuit semper, et

Et quia frater Hincmarus sæpe non in canonico retinet. judicio, nec pro certis causis, sed pro animi sui

SENTENTIA DEPOSITIONIS motibus, irregulariter sedem apostolicam appellavit, et prosequi appellationem suam, etiam irregularem

HINCMARI LAUDUNENSIS neglexit : si regulariter nunc appellare voluerit, sic Ab Hincmaro metropolitano Rhemensi in concilio submisse et temperate legum et canonum sunt ex

Duziacensi pronuntiata. sequendæ sententiæ, ut et ipse comedat fructus viæ

(Apud Labb., Concil, lom. VIII.) suæ, suisque consiliis saluretur, et sedes apostolica Hincmarus Rhemorum episcopus dixit : Nunquam secundum sacros canones, ut dignum est, honore vellem in eum me judicare oporteret; et utinam tur; et nos pro dissolutione regularis disciplinæ re nec ordinare contigisset, de quo semper timui, quod dargui non mereamur. Nam de appellatione Con- B nunc video, postquam eum sibi sæculum rapuit, stantinus Aug. ad Catulinum decrevit hoc modo. et ei frequenter scriptum prædixi : Qui mentis est « Moratorias dilationes, frustraloriasqne non tam duræ, corruel in malum (Prov. XXVIII). Sed quia ipse appellationes quam ludificationes admitti non con sibi judicium serri exegit : vestra unanimitas dicat, venit. Nam sicut bene appellantibus negari auxilium si ego pro præmissis causis eum judicavero, ulrum non oportet; ita his contra quos merito judicalum vos illum mecum unanimiter judicabitis, an non ? est, inaniter provocantibus differri bene gesta non Et singillatim episcopis respondentibus, se illum decet. » Et ex interpretatione legis Valentiniani,

eo judicaluros, Hincmarus Rhemorum Valentis, et Gratiani Aug. ad Claudium : Lex ista episcopus dixit : Et postquam ego judicio, secunhoc dicit : Cronopium episcopum a multis episcopis dum morem ecclesiasticum subscripsero, subscrifuisse damnatum, et studuisse eum, ante judicium, betis mecum eidem judicio ? Responderunt ,

quia sententiam quæ proferebatur, appellatione suspen- quod cum eo judicaverint, se juxta morem eccledere : a qua sententia, quia juste prolata fuerat, ap siasticum fore subscripturos. Et lunc leclæ sunt in pellare minime debuisset. In qua eum gravi.mulcta, id synodo ab Adalgario diacono sententiæ canonum, ina est quinquaginta libras argenti addiclum fuisse di eo dicente: Sardicenses canones decreverunt (can.3) : cit. Quæ tamen summa ipsius mulctæ, non fisco

с

« Ut si aliquis episcopus judicalus fuerit in aliqua prodesse jussa est, sed pauperibus erogari. Unde causa, el pulet se bonam causam habere, ut ileapostolica sedes discernet, si appellars episcopus rum concilium renovelur, si vobis placet sancti bonam causam habebit, velut decrevit Sardicense Petri memoriam honoremus, ut scribatur ab his concilium (can. 3): « Si, inquiens, aliquis episcopus qui causam examinarunt, Julio Romano episcopo, judicatus fuerit in aliqua causa, ct pulat se bonam et si judicaverit renovandum esse judicium, renocausam habere, ut ilerum concilium renovetur, si velur, et det judices : si contra probaverit talem vobis placeat, sancti Petri apostoli memoriam esse causam, ut non refricentur ea quæ acta sunt; honoremus, ut scribalur ab his qui causam esami quæ decreverit, confirmata erunt. , Et Innocentius narunt, Julio Romano episcopo : et si judicaverit papa decrevit (epist. 1), ut « Si majores cause in renovandum esse judiciuin, renovelnr, et det ju medio fuerint devolulæ, ad sedem apostolicam, sicut dices. Si aulem probaverit talem esse causam, ut synodus staluit, el velus consueludo [al., beala non refricentur ea quæ acta sunt : quæ decre consuel.] exigit, post judicium episcopale referatur.) verit, confirmala erunt. » Et hinc in can. 4 et 7 Et Bonifacius papa dicit (epist. 2): « Nos per omnes ordo appellationis episcopi post episcopale judi- u provincias litteras dirigemus, ne excusationem sibi

D cium ad apostolicam sedem describitur. Quem eo ignorationis jure Maximus obtendat, ut ad provindem modo exsequendum Innocentius, Bonifacius, ciam venire cogatur, et illic se constitulo præsenet Leo in decretis suis ex eisdem sacris canonibus

lare judicio. Quidquid autem vestra charitas de hac apertissime promulgaverunt. Unde et Gelasius scribit causa duxerit decernendum, cum ad nos relatum (epist. 11) : « Confidimus quod nullus jam vera fuerit, nostra, ut condecet, necesse est auctoritate citer Christianus ignoret uniuscujusque synodi con firmetur. » El S. Leo papa decrevit (epist. 87): stilutum, quod universalis Ecclesiæ probavit as « Si quæ, inquiens, ali emerserint causæ, quæ ad sensus, nullam sal., non aliquam] magis exsequi slalum Ecclesiarum, et ad concordiam pertineant sedem oportere (al., præ cæteris oportere], quam sacerdotum, illic sub limore Domini volumus venprimam, quæ et unamquamque synodum sua au tilentur ; et de componendis atque compositis omclorilale confirmat, et continuata moderatione cu nibus ad nos relatio plena millatur : ul ea quæ stodit, pro suo scilicet principatu, quem bealus juxta Ecclesiarum morem juste el rationabiliter suePetrus apostolus Domini voce perceplum, Ec rist diffinita , nostra (al., mea] quoque sententia clasia, nibilominus subsequente, el tenuit semper,

roberentur.)

Tunc Hincmarus melropolitanus Rhemorum epi- A sedis papæ, lincmarus, Harduicus, Remigius, Fro. scopus legens, dixit : Hincmarus Rhemorum episco- larius, Wiradus, Bertulfus, Adalardus, Ansegisus, pus Hincmarum bactenus Ecclesiæ Laudunensis Franco, Hildegarius, Adventius, Gisleberlus, Hodo, episcopum evangelicæ veritati, atque apostolicæ Rainelmus, Engenoldus, Joannes, Waltharius, Wilauctoritati in pertinacia præsumptionis illicite ex leberlus, Hildeboldus, Berardus, Ingilwinus, episcopi, communicationis repugnatorem; et sanctorum ca qui cum diversarum ecclesiarum legatis, in synodum nonum venerandorum conciliorum, et decretorum apud Duziącum Rhemensis parochiae, in nomine sedis apostolicæ, ex eisdem sacris canonibus pro Christi convenimus. mulgalorum, transgressorem; et ecclesiastici ordi

Diutinis, ac multis, gravissimisque, atque frenis ac regularis disciplinæ in contemplu privilegii quentibus ab insolentiis lincmari Laudunensis, vexasuz metropolis contra sacram Nicænam synodum,

tionibus fatigati, quem nec metropolitanas suus, qui contraque cælera sancia concilia , et 'decreta se

orphanum benigne illum nutrivit, in clericum todis apostolicae novum impugnalorem : velernosis

londit, litteris erudivit, per singulos gradus, electior.é fecibus corruplum, seditionis scilicet Choræ , ac

cleri et plebis Laudunensis Ecclesize, cum favore post Nicænæ synodi constitutionem, quorumdam domni regis Caroli, ad apicem episcopatus provexit, subjectorum rebellionis contra poliores suos resi- B multifarie multisque modis el verbis, et scriptis scitalorem ; et contra ordinem ecclesiasticum ac

commonitin, corrigere non potuit. Quiem domni regularem disciplinam professorem ac subscripto

nostri regis Caroli benignitas moliorum beneliciorum rem; necnon et canonicæ professionis ac subscri- largitionibus, et castigationibus, ad episcopalem plionis suæ prævaricalorem ; sacræque Scripturæ mansueludinem, et gravitatem altrahere non præadulteralorem, el verborum catholicorum interver

valuit : et nec ipse, neque metropolitanus suus ad sorem, et imposturatorem. Regiæ siquidem sub

hoc eum compellere poluerunt, ut clericis ac laicis, jectioni, et honorificentiæ contra regulam aposto- quibus injuste fecerat, quod lex, et justitia dictabat, licain resultatorem; perjurum quoque, sediliosum, restitueret. Sed potius quicunque ad regem, vel ad et rerum alienarum ac facultatum pervasorem, ca

metropolitanum -suuin se contra eum reclamavit, lumniatorem, ac injuriarum reum; et post tertiam

nequaquam cessavit, donec eos penitus exterminavit. vocationem a metropolitano suo ad synodum evo Cui etiam synodales invecliones, ut a contumacia calum; itemque ab ipsa synodo per ter, lernis epi et levitate sua resipisceret, et bonum nomen, quod scopis, ternisque presbyteris, ac lernis diaconibus

apostolica regula episcopum etiam ab his qui foris jlerum evocalum, in diulina conlymacia sua per sunt, babere jubet (1 Tim. 11), morum probitaie, et

с tinaciter persistenten, et non resipiscentem; et ad ordinis sui religione obtinere, el bonorum operum objecta sibi regulariter respondere contemnenlem. exemplum demonsliare studeret, persuadere non Per Dominum nostrum Jesum Christum, cujus evan poļuerunt. Quem etiam humana verecundia a suis gelicæ veritati, pertinaci præsumptione perniciosa reprehensibilibus, et improbabilibus actibus, ut non excommunicationis repugnavit, judicio sancti Spi viuperarelur ministerium nostrum extraliere nequi. riius, qui locutus est in beatissinris apostolis, et verunt. Quem vestrze postremo apostolicæ epistolæ, apostolicæ sedis pontificibus, quorum doctrina , oblestationes, et commonitiones corrigere, el ad alque decrelis causa suæ injuriæ crudeliter el con obedientiam debitam flectere non potuerunt. tumaciter obviavit, secundum sacros sanctorum

Tandem quod non sine gemitu et cordis dolore conciliorum canones Spiritu Dei condilos, et lotius

dicimus, quoniam aliud medicamentum quo sanamundi reverentia const cratos, quibus sæpe cor

relur, reperire nequivimus, ab ordine sacerilolali replus, el non correclus, multoties resultavit : et

removimus : sicut in gestorum serie sanctitas vestra ideo ipse contra se elicuit canonicam damnationis

inveniet, quam per hunc fratrem, et venerabilem proferri sententiam : episcopali honore ac dignitate

coepiscopum nostrum Aclardum, qui nobiscum reprivalum judicio, et omni sacerdotali officio spo

D sedit in synodo, auctoritati vestra dirigimus. Quia liatum decerno : reservalo per omnia juris privi

diutius nec sibi commissa Ecclesia , quæ sub eo velegio domni et Patris nostri Adriani , apostolicæ

luti sub gravissimo fasce gemebat, illum portare ; ac prima sedis papæ : sicut sacri Sardicenses

nec aliarun: Ecclesiarum rectores, sine reprehensione canones decreverunt, et ejusdem apostolicæ sedis

insolentias cjus ferre; nec regisc dignitatis polestas, pontifices Innocentius, Bonifacius, Leo, ex eisdem

vel regni unanimitas, ejus inquietudinem ac dehosacris canonibus promulgaverunt.

norationem sustinere valebat. De quibus quædam,

el juxta pluralitatem aliorum excessuum, in præfata EPISTOLA SYNODALIS

gestorum serie pauca invenielis : quia et pro tempo. AD ADRIANUM PAPAM

ris brevitale, quoniam isdem Hincmarus constituta Sub nomine concilii Duziacensis ab Hincmaro sibi die noluil venire ad synodum; el domnus rex Rhemensi scripta.

cum quibusdam episcopis ad colloquium fratris sui, (Apud Labb., ibid.)

pro reconciliatione filiorum ejus, ad patrem illorun Domino sanctissimo ac reverentissimo Patri Adria el fratrem suum sestinare accelerabat; ne commota na, sanctæ catholicæ el apostolicae Romanæ primæ seditionc carne propinqnos inter se compugnanlet

Christianorum parricidalis sanguis esfunderelur (leg., A Sed et plura sunt alia, quæ nobis longum est scrieffunderei); et hac de causa ecclesiarum Dei res bere : tantum de his quae in petitione domni regis scinderelur, et sacerdotum ac servorum Dei facul contra eum in synodo data continentur, judicia lertales diriperentur, et pauperes depopularentur. Ve minavimus : reservato per omnia juris privilegio rum et ipsum Hincmarum ad hoc perducere mullum apostolicæ sedis, ac vestro judicio : sicut sacri Sarlaborantes non poluimus, ut secundum rationem et dicenses canones, el decreta sedis apostolicæ pontiauctoritatem ad objecta sibi redderet rationem. Sed ficum, Innocentii, Bonifacii, el Leonis, ex eisdem obstrependo clamoribus, et inconditis vocibus, ea sacris canonibus promulgata decernunt, Ea vero quæ quæ verbis confitebatur, et in scriptis suis professus melropolitanus suus el jam in altera (Non exstat schefueral, iterum denegabat, el ea quæ negaveral, ile dula oblata synodo apud Attiniacum), et nuper in rum fatebalur.

ista synodo ad correctionem illius, quem per se non Propterea præmissis (prætermissis) aliis, quæ in valebal corrigere, legenda obilulit, idcirco auctorigestorum serie invenielis, et quæ in plurimis sui lati vestræ dirigimus, ut expressius et certius, seu metropolitani epistolis, et quæ in ipsius Hincmari plenius, fastum et animi ejus duritiam, et irrevocascriptis habentur : intermissis etiam quamplurimis bilem ipsius Hincmari pertinaciam cognoscatis; et plurimorum querelis, qui dalis petitionibus in synodo B non præpropere, vel inmutare, ac inconsulte, sed adversus eum querebantur , lam de elericis el laicis salis coacte nos in eum, ipso compellente, dainnaecclesiæ sue, quam et de parochianis presbyteris, tionis sententiam protulisse. el liberis hominibus, non solum suæ parochiae, verum Unde obnixe precamur vestram auctoritatem, ut et aliarum parochiarum. Intermissa nihilominus a tanlo hujus incorrigibilis pestis tädio, nos eliam ratione de auro, et gemmis quamplurimis et pretio suo judicio, quem longius supportare nequivimus, sis; et multis ac variis ornamentis ex auro et gem liberet : secundum decreta Bonifacii et Leonis, ea mis compositis, quibus Pardulus episcopus decessor quæ juxta ecclesiasticum morem, prout intelleximus, illius allare sanctæ Mariæ Laudunensis Ecclesixe pul- non inimico animo, vel aliqua cupiditate, aut gratia chre satis ornavit : quod iste defabricavit : et sicut depravati, juste et rationabiliter diflinivimus, vestra ministeriales ipsius ecclesiæ dicunt, inde ungas ad quoque sententia roborando. Et si forle, quod non spalas, el balteos, et calcaria, atque ligaluras hosa putamus, visum vobis necessario fuerit, ut secundum rum, quas hosobindas dicunt, fieri jussit; el suo Sardicences canones renövelis judicium, el delis jufratri, et quibus sibi placuit dedit. Sed et de auro dices, scribendo episcopis qui in finitimis et vicinis purissimo es calice, quod præfatiis decessor suus c provinciis sunt, ut el ipsi diligenter omnino requieidem ecclesiæ contulit. Necnon et de alio auro, rant, et juxta lidem verilatis diffiniant. Vel si decre, verum et de argento ipsius ecclesiæ; sed et de ca veritis millere a latere vestro habentes auctoritatem sulis pretiosis, quas dedit quibus sibi visum fuit. Nec

vestram, qui cum episcopis judicent, eo in gradu non et de sacralo panno optimo es altare sanctæ adhuc non restitulo , sicut sacri Sardicenses cano Mariæ, quem ad sæculares usus dedit : et alia pluri nes præcipiunt, non abnuimus. Licet, quantum posma, quæ ad rationem et judicationem millere non

sumus, redire ad laborem, quo diu vexati sumus, concurrimus.

refugere cupiamus : et ea quae propter verecundiam Sicut nec de seditionibus aliis, præter eam de sacerdotalis reverentiæ legi potius, quam publicari qua rex eum accusavil per scripturam, præsens optamus, si valuerimus, ad plurimorum notitiam depræsentem in synodo : in quarum una ipse fuit, ferri modis omnibus resuliemus. Verumtamen quanta el veniens cum pluribus armalis hominibus , et possumus devotionis humilitale deposcimus, ut eliam permista vulgi multitudine, cum gladiis et fustibus

in hac causa nobis canonicam diffinitionem serve; ad mansum ubi mulier comilis regis, nomine. Nort lis. Videlicet ut si, quod non credimus, ea quie remanni, de parlu more femineo jacebat, ejecit eam gulariter diffinivimus prout sacras regulas intellexiinde, et omnia quæ ibi habuit, aurum, argentum, D mus, vobis præsentaliter non placuerit vestra senvestimenta, pannos plurimos, annonam, vinum, et lentia roborare, non antea communione sacerdotali, generis diversi ac sesus pecuniam, sine misso, vel a qua separatiis est restituatur, antequam, secunlitteris, aut verbo regis, in sua parochia, et missa dum regulas et leges, in provincia, in qua causa tico, illi per violentiam abstulit : sicut in petitione geste, et judicatæ sunt, requirantur. Quia usque ipsius Norlmanni nobis porrecla in synodo contine

ad nostra tempora nulla Patruni diffinitione hoc Ecuur. In altera vero seditione quæ ipsius jussione fuit clesiis Gallicanis et Belgicis cst derogatum : præconcitala, sicut illi dicunt qui in ea fuerunt, unus sertim quia decreta Nicæna, sive inferioris graliomo fuit occisus. Nam quia domnus rex cuidam dus clericos, sive episcopos ipsos, ut Africanum vassallo de Laudunensi episcopio, nomine Amalberto, scribit concilium , suis metropolitanis aptissime cui beneficium reddere jussit, quod ab eo injuste commiserunt. Sicut et S. Bonifacius exponit, scritulerat, præcepit hominibus suis et familia episcopii bens ad Hilarium Narbonensem episcopum (epist. Laudunensis illuc ire com armis et sustibus, et inde 3) : 1 Convenit nos, inquit, paternarum san-, illum rjicere : sicut et factum est; et fugato eo, clionum diligenles esse custodes. Nulli elenim. unus hono ibi fuit occisus.

videtur incognita synodi constitutio Nicænæ, quæ

ita præcipit, ut eadem proprie verba ponamus. Per A vel postulatione, apostolicæ sedi subreptum fuerit, unamquamque provinciam jus metropolitanos singu ut idem contemptor et conculcator sacrorum canolos habere debere; nec cuiquam duas esse [al., posse num in gradu restitulus, aut in nostras provincias ad esse) subjectas. Quod illi, quia aliter credendum non audientiam remillatur , aut sine audicntia in restiest, sanclo Spiritu suggerente sibimet, censuerunt. » lutione manere jubeatur, ut cum venia vestra dicaEt paulo post : « Quod idcirco dicimus, ul adverlat mus, ulterius quod isdem ab ipsis ordinationis suz charitas lua, adeo nos canonum præcepla servare, primordiis semper quæsivit, ut in nostris provinciis, ul ila constitutio quoque nostra disinial, quatenus

nullius coercitionis respectu qnidquid vellet, licen. inetropolitani sui unaquæque provincia iri omnibus ter agere possct, sciens nos de singulis Romam mitrebus ordinationem semper exspectel. Prudentissi lere non posse : usquequo iideni sancti Patres nome enim sancti Patres nostri justissimeque vide stri, qui adhuc nobiscum in suis constitutionibus runt, » ut Africarum concilium ad Coelestinum pa vivunt, et sccundum tramitem sanctarum Scrilura. pam scripsit (conc. Al. ep. ad Cælest.] Quicunque rum, traditionen que apostolorum, præventi, ac innegotia in suis locis ubi orla sunt, finienda : nee uni- spirali gratia sancti Spiritus, die hujusmondi factis, cuique provincia gratiam sancti Spiritus defuturam, quæ insolens, et transgressor sacrarum legum, ac requa æquitas a Christi sacerdotibus et prudenter videa- B gularum Laudunensis Hincmarus noscitur perpelur, et conslaniissime teneatur. , Maxime autem cum trasse, cerla præfixere judicia, cum domino inde judiflinitione ac patrocinio sanctæ el apostolicæ sedis,

dicaturi adveniant, de ipsius in episcopali cum ma... secundum leges ei Africæ provinciæ canones, illud

ordine perpelralis, ac perpetrandis excessibus, sicut ralum habcri posse ostendatur judicalum, ( ubi le hactenus actibus ejus conhibendo non communicastjum necessarize personæ absque sexus, vel senec vimus; ita in postmodum nulla de co judicia decorlulis, seu infirmitatis, vel multorum aliorum excusa nemus, vel quaincunque proclamationem apud quemtionc impedimentorum, possunt adduci. » Quoniam cunque faciemus. Vival sibi sicut vuit, consolaule nemo nisi aut scriptura, aut testibus, legaliter ac nobis ac consulente Apostolo, qui dicit : Nolite regulariler polest convinci : sicut Hincmarus suis communicare operibus infrucluosis tenebrarum, mascriptis, ac subscriptionibus , et idoneis testibus est gis et redargui.e (Ephes. v.). Egimus enim de illo pro in synodo coram nobis convictus.

modulo nostro. Quia sicul B. Augustinis exponit , Quia ergo nos , quantum scimus et possumus, į duobus modis nos non maculat malus, scilicet, si privilegium sanctæ ac prima sedis Romana, el con non consentiamus cjus operibus malis ; el si ea reservare, el obaudire, et extollere cupimus, atque darguamus. , Non consensimus quidem : imo et satagimus, pro suo scilicet principatu , quem B. C ejus opera redarguimus; et quem corrigere non poPetrus apostolus Domini voce perceplum, Ecclesia luimus, judicaluni a nobis Dei mediante senientia, nibilominus subsequente et tenuit semper et reli

dillinilionis vestrae judicio reservavimus : et sub genel : servet vestra paternitas , el a Deo in prima slorum scric, que acta sunt per venerabilem episcosede constituta auctoritas , nobis , filiis et subjectis

pum nostrum Aclardum, qui synodalibus diffinitiogibi episcopis ecclesiastica privilegia, a sacris cano

nibus nostris intersuit, palernitati vestræ dirigimus nibus, et vestris decessoribus, ac prædecessoribus [Locus corruptus). Quod et de Rothado faceremus, conservala. Quatenus et apostolica sedes proprium

si legatis nostris facultas transcundi Alpes in illis vigorem relincal, el a se concessa aliis sua jura non

temporibus concederclur. Creilile crgo fidei nostræ, minual. Sicut B. Gregorius scribens ad Dominicum

quia non inimico animo, vel aliqua cupiditate , aut Carthaginensem episcopum (epist. 39.]: < De eccle- gratia depravati eum judicavimus : sed ipso multis siasticis, inquit, privilegiis quod vestra fraternitas et maximis, atque diutinis excessibus nos compelscribit, hoc postposita dubitatione teneat, quia sicut lenle : ac per hoc credile, juxta Sardicenses canonostra defendimus , ila singulis quibusque Ecclesiis

nes, posse sullicere, sicut regulariter negotio termisua jura servamus': nec cuilibel saverte gratia, num imposuimus, nostrum judicium vestra roborante ultra quam merelur impertior; nec ulli hoc quod

D sententia. sui juris est, ambitu stimulante derogabo (al., de

(Flodoard., l. III, c. 21.) Venerabilem denique rogo); sed fratres meos bonorare per omnia cupio,

fratrem, el coepiscopum nostrum Actarılum, quem sicque sludco eos in honores subvehi (al., honore clerus et plebs metropolis Ecclesiæ Turonensis, in singulos subvebi), dummodo non sit, quod alteri eadem ecclesia baptizatum, consum, et nutritum, ac jurc ab altero possil opponi. , Et ad Natalem Salo per singulos grailus ad ordinem cpiscopatus provenitanum episcopum : [indict. 10, ep. 57.] od clum, sibi incardinari deposcit quemque vestra vero dicitis vestris temporibus (al., nostris lenipo

paternilas nobis incardinandum, etiam si locus everibus.] debere servari, quæ a decessoribus quoque

uiret in nostris regionibus in metropoli recommen[al., a meis quogue decess. tradita el custodita sunt: davit, auctoritati vestra remillimus. Qualenus illum absil a me ne slalula majorum consacerdotibus mcis in præfala metropoli, eo, si vobis placet, tenore in qualibet ecclesia infringam : quia mibi injuriain archiepiscopum incardinelis, ul post decessum illius jacio, si fratrum meorum jura perturbo. )

prafate metropoli ecclesiæ cleri ac plebis electione, Et si forle, quod absit, cujuscunque suggestione sicut regulæ sacræ præcipiunt, et velus consueludo

« VorigeDoorgaan »