Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

sue : a cujus communione si suerit alienus, cum his A enim sumus, inquit, sicut plurimi, adulterantes vergui præfatis synodis interfuerunt, et quórum de bum Dei (II Cor. 11). « Adulterare est, inquit beatus creta convelli fecit, ac per hoc, cum Ecclesia catho Gregorius, verbum Dei, aut aliter sentire quam de lica communionem habere non poterit. Et in edicto illo est, aut ex eo non spiritales fructus, scd adultequinti concilii scriptum est : « Miramur eorum de rinos foetus quærere laudis humanæ. i Unde Gelamentiam qui divinæ Scripturæ contraria agunt, evi sius ad episcopos per Dardaniam constitutos, de denter dicenti, quia :equaliter horribilia sunt apud hujusmodi prave sentieritibus scripsit (epist. 13): Deum impius et impietas ejus. Actio enim cum actore « Quia majores nostri [al., Quæ majores nostri divipunietur. , Si autem similiter impietas horribilis na inspiratione cernentes) necessario præcaverunt, est Deo, et ille qui impie agit, certe separatus est ut contra unamquamque hæresim quod acta semel talis a Deo, et anathemati juste subjicitur. Anathema synodus (coacta synodus) pro fidei communione et enim nibil aliud significat, nisi a Deo separationem :

veritate catholica atque apostolica promulgasset, sicut in Veleri et in Novo Testamento judicium de

non sinerent novis post hæc retractationibus nubianathemate significat.

lari (mutilari] : ne pravis occasio præberetur, que

medicinaliter fuerant statula, pulsandi : sed auctore CAPUT XII.

B cujuslibet insaniæ ac pariter errore damnato, suffiQuod in ea collectionel sunctorum Patrum dicta sensusque corrupit.

cere judicarunt, ut quisquis [quisque] aliquando hu Et in eo, de quo agitur, libello, sed ét in illo,

jus erroris communicator existeret, principali senquem per Wenilonem quondam archiepiscopum mihi

tentia damnationis ejus esset obstricliis, quoniam misit, quem paulo infra commemorabo (eum enim manifeste quilibet vel professione sua, vel commupræ manibus habeo) verbis beati Gregorii, de qua nione posset agnosci. » Et post aliquanta : « Quoluor errorum capitulis, de quibus ad Theoclislam niam idem ipse error, qui semel esl cum suo aupatriciam scripsit (lib. ix, epist. 39, in fin.), quibus

clore danmnatus, in participe quolibet pravæ commudicit : « Si qui vero sunt qui dicunt, quia compul

nionis effecto, exsecrationem sui gestal et pænamn. , sus quisquam necessitale se anathematizaverit, ana

Post præfali denique monstruoso libelli a se monthematis vinculo non tenetur; ; verbis suis imposuit,

struose collecti suam suorumque subscriptionem, immittens, el superadjiciens, « all contra ea quæ sul)

litteris quarum exemplar habeo, denuo illuni comanathemate prohibita sunt, præsumpserit. , In

monui, ut ea quæ in parochia sua contra rationem eodem loco, ubi dixit : « Si qui sunt igitur qui, sub

et auctoritatem egerat, sluderet corrigere. Sed adnomine Christiano, liec quæ prædiximus errorum

monitioni meæ non paruit : cum dicat Apostolus : capitula, aut prædicare audent, aut taciti apud se

C Obedite præpositis vestris in Domino (llebr. XIII). Et melipsos tenere, » detruncavit, el pervertit ad suum

sanctus Leo decernat, ut « qui scit se quibusdam sensum dicens : « Si qui sunt igitur qui sub nomine prepositum, non moleste serat aliquem sibi esse preChristiano hæc prædicare audent. ; Non timens sen

latum. ) lentiam sanctæ sexlæ synodi in duodecima actionc

CAPUT XIII. prolatam hoc modo : « Inveteratum Macarium in Quod frequenter admonitus excusare culpas maluit iinpietatis dogmatibus, et non solum universam Chri quam corrigere, et accusalus in synodo, non exsio amabilem plebem, qui hanc a Deo conservan

specialo fine judicii, sugam arripuii. dam regiam urbem inhabitat eversione turbulenta

(Lib. lv Cap. præf.) Deinde ex epistolis Romance potantem; lestimoniaque sanctorum el probabilium

sedis pontificum ante Nicænam synodum scriptis Patrum falsantem, et quædam quidem abscidentem,

libellum a se collectum, et 20 versiculis in nomine quædam vero addentem, et secundum quod ei vide

domni regis Caroli titulaluni, per venerabilem quonbalur, in devio iniltenlem, piissimum et a Deo coro

dam archiepiscopum Wenilonem, in Gundulfi villa natum principem per oblala ab eo codicia, sed et a coram archiepiscopis qui adfuerunt, mihi direxit. solis ortu usque ad occasum per litteras suas, el per

De quo, illi, scripto respondi, cujus exemplar hic homines quos miliebal, universos perturbantein, et

D labeo : monens illum, ut sacris canonibus et apoa fide vera segregantem, el juste atque rationabiliter

stolicæ sedis decretis ex eisdem sacris canonibus propontificali habitu denudatum, nullatenus divina re mulgatis fidein accommodaret, et debitam obediengula de cætero suscepit in doctoris sede residlere : ne liam illis dependeret. Inde in Alliniaco Rhemensis ex hoc propriæ suæ hæreseos musto jam recrude parochie, illi coram episcopis; qui adfuerunt, dedi scere faciat intelligentiam, et fiant, juxta quod scri

libellum in 55 capitulis , 44 versibus titulatum, auplum est, novissima illius hominis deteriora priori. cloritales ecclesiasticas continentein , contra illa bus. , Él Macedonius Constantinopolitanus cpisco quæ in præfatis suis duobus libellis collegerat : mopus ab imperatore Anastasio legiluir expulsus, nens it a talibus hujusmodi reprehensionibus se coquoniam Evangelia falsassel, et maxime illud Apostoli hiberet; et se sacris regulis subdens, pacem et diclum : Quod apparuit in carne, justificatum est in sanctimoniam, secundum Apostolum, sequi studerct. spiritu (I Tim. 111); et pervertisse ut legeretur, ut Is autem nullani inde meæ admonitionis satisfactioessel Deus, apparuil per carnem. Quales redarguit nem exhibuit. Quin potius rotulam prolixissimam de Paulus apostolors le sect suis sociis dicens : Non quadam capella, unde cum spe litteris, pro recla

matione ad me hominum ex sua parochia, monui : A Nam adimi ei episcopatum, antequam causie ejus sed nihil profeci : et fabulis de Fimo presbyteri pa exitus appareret, nulli Christiano videri jure potuit rochiæ suæ, et villæ ecclesiæ nostræ; sed el de aliis [al.; potuissel]. » Et item dicit (conc Milev., c. 21; mendaciter compositis, de quibus se ipse presbyter conc. Afric., c. 87; Cod. can. Eccl. Afric., can. 121 ad me non reclamavit, nec in aliqua synodo compro et 22): < Ul per episcopos judices causa finiatur, vinciali ullam rationem inde commovil, contextam, sive quos eis (quin inter se conquirentibus) primates in eodem concilio mihi porrexil (Non exstal). De qua dederint, sive quos ipsi vicinos ex consensu delegerolula loqui, in aliud tempus dignum duxi differre, rint. Si autem ex communi placito vicinos judices ne vobis tædium deliramenta sua inferant, et ad elegerint, aut unus eligalur, aut ires : aut si tres necessariora vos deliberanda impediant. Sed et præ elegerint, aut omnium sententiam sequantur, aut duofatum suum monstruosum libellum, a se et a suis rum. A judicibus autem, quos communis consensus subscriptum, in eadem synodo protulit, quem ibidem elegerit, non liceal provocare : et quisquis probatus accipiens, hactenus servo.

fuerit pro controversia nolle obtemperare judicibus, El cum me vidi post lot admonitiones nihil apud cum hoc primae sedis episcopo fuerit prolatum, det eum posse proficere, schedulam porrexi in synodo litteras ut nullus ei communicet episcoporum, donec decem provinciarum (Non exstat hæc schedula), ab B obtemperer. ; Et Carthaginense dicit concilium eisdem venerandis episcopis quærens consilium quid (conc. Carthag. III, c. 7; Cod. can. Eccl. Afr., can. contra suam pertinacem contumaciam agere pos 19) : « Ut quisquis episcoporum accusalur, ad prisem : et quæ illi . . . suæ contra colligationes suæ mates provincie ipsius causam deferat accusa'or. ) impietatis direseram, contra illis nota feci. Unde

El post aliquanta : Verum tandiu post mensem el ab eadem synodo conventus, quoniam injusle ac secundum non communicel, donec purgelur. Si au• irregulariier tantas el tales excommunicationes fa tem ad concilium universale anniversarium occurcere præsumpsit, dedit mihi in eadem synodo pro rere noluerit, ut vel ibi causa ejus terminelur, ipso fessionis suæ libellum de regulari obedientia sua, in se damnationis sententiam dixisse judicetur. Tomquem habeo, qui ita se habet : Privilegio Ilincmari

pore sane quo non communicat, nec in sua ecclesia, metropolitani provincive Rhemorum ecclesiæ secundum

vel parochia communicel. , Et jam transactus est sacros canones el decreta sedis apostolicæ ex sacris annus ex quo a me, suo metropoliiano, præfalos canonibus promulgata, pro scire et posse me obediiu- judices eleclos expetiil, et accepit; el causam suz tum profileor, subscribo. El ex eo quod sui homines accusationis regulariter exsecutus non fuit. Et dilala se ad regem reclamaverunt, quoniam ab eis sua est hactenus ex eo sententia Africani concilii, de beneficia, quæ apud antecessores suos, el apud eum C Maximino episcopo promulgata (conc. Afric., c. 55; proservierunt, injuste et irrationabiliter abstulisset, Cod. cam. Eccl. Afric., can. 88): « De Maximino, post datum mihi libellum in synodo de regulari obe- inquit, Bacagensi (al., Maximiano Bagaiensi], et ad dientia sua, eleclos judices episcopos apud me expe eum, el ad ipsam plebem placuit de concilio litteras tivit : el tres, secundum Alricanum conciliumi, scili dari, ut et ipse ab episcopatu discedat, et illi sibi cet Aclardum, Ragenelmum, aique Joannem a me alium requirant. » sibi designatos suscepit; et eorum, atque aliorum

CAPUT XIV. Deum limentium, judicio, in domni regis, sicut pos

Quod jugam illam infirmis rationibus excusare tulavit, präsentia, de quibusdam decretum fuit, ut

conalur. beneficia sua quæ irrationabiliter perdiderunt, recu El cum hæc ila se babeant, idem frater mihi reperare deberent. Tota aulem eorum causa, usque scribens, multis allegationibus se necessitate compulad aliuin tractatum, certis intervenientibus causis sum, et persecutionem declinantem fugisse asseveral, non diffinita, sed die alia diffinienda, remansit. Et

sicut sua scriptura, quam hic liabeo, prodil. Videlianle diffinitionem contra sacros canones, sine ulla cet, quia omnes homines sui banuiti fuerunt ad necessitale vel ratione, noclu fuga lapsus, regula causas, ita ut nec unus, dum rediret ad mansionem, rem diflipilionem exspectare contempsil. Unde sacri illum sequi permissus sit : Norlmanno hoc agente canones Africani concilii de Quodvulideo, qui ante pro villa Pauliaco, eo quod illam concessione regia, quam aut judices electos expeteret, aut etiam in ra el apostolica etiam, ut scirem, auctoritate recipiens, lionem contra conquirentem adversum se introissel, illum iidem sui homines in eamdem villam seculi rationem subterfugiens discessit, decreverunt dicen sunt. Et in eisdem suis allegationibus ponit testi. les (conc. Afric., c. 54; cod. can. Eccl. Afric., can. monia ex epistola Julii papæ in Athanasii pro fuga 87): « De Quodvultdeo, inquiunt, episcopo Centu defensione (epist. 2, ad Orientales) : « Quia Domiriensi, quoniam [al., quomodo] adversarius ipsius nus quando Pharisæi consilium fecerunt adversus cum se petisset, introduci ad concilium nostrum, eum ut eum occiderent. Sciens aulem Jesus discessit interrogatus vellet cum eo apud episcopos experiri, inde. El discipuli propter metum Judæorum recesprimo proiniserat; et alia die respondit, hoc sibi serunt, celanles seipsos. , Et Paulus in Damasco a non placere, atque discessit. Placuit omnibus epi- principe gentis quæsitus, de muro in sporta deposiscopis, ut nullus eidem Quodvulideo communicet, tus est, el manus quærentis effugit (11 Cor. xi). Sed donec causa ejus qualem potueril terminum sumat. utrum pro eo si Franci homines ad judicia suis legi

bus vocabantur, ul quod contra legem fecisse quæ- A illum non excommunicarem, quia nec meus paro rebantur, aut legibus emendarent, aut legaliter de chianus erat, et ipsas res non invaseral ; el habebat senderent, fugere illum oportuit, an non, causa in inde auciorem, qui illi eas beneficiavil : et si ipse promptu esl. El utrum præmissa testimonia, suæ suus auctor eas illi contradiceret, nihil postea se quam dicit persecutioni, su:eque cause ac persona,

inde præsumeret. vel persecutoris sui persona, quam specialiter signal,

CAPUT XVI. sed et aliis personis se persequentibus a se designatis Quod falso dicil se delenium suisse ne Romam, quo conveniant, an non, ratio manifeste demonstrat. De

appellabut, adiret. fuga vero Athanasii, et quando, ac qualiter, vel pro Dicit etiam in eodem scriplo sio fincmarus, ideo quibus, episcopis vel ministris Ecclesiasticis fugien se ab Alliniaco fugisse, quia « Silvaci memor fuedum sit, beatus Augustinus in epistola ad Honoratum rat, ubi et ego adfui, quod illi nihil profuit, sed episcopum inter alia dicit : « Forlasse quis dicat obsuit : quia pro eo solummodo relentus fuit, ne ideo debere fugere Dei ministros talibus imminenti Romam dompi apostolici præceptis obediens iret : bus malis, ut se pro utilitate Ecclesie lemporibus quod a sæculo non est de episcopo ab episcopis autranquillioribus servent. Recte hoc fiet a quibus diluin. Unde respondi, quia nec tunc, sicut pro certo dam, quando non desunt alii, per quos suppleatur B scio, et illi mecum sciunt qui adsuerunt, nec unecc'esiasticum ministerium, ne ab omnibus desera quam, prout reminisci valeo illum Romani appellasse lur. Quod fecisse Athanasium supra diximus. Nam pro quacunque causa audivi. Tunc autem ad synoquantum necessarius fuerit Ecclesiie, quantumque dum, quæ in proximo futura crat, invitatum audivi. profuerit quod vir ille mansil in carne, catholica Sed et multorum divulgabalur oribus, quia cum Lo. fides novil, que adversus Arianos hæreticos ore thario agebat, quatenus Ecclesiam sibi commissam, illius et amore defensa est. Sed quando est commune et oves sibi creditas desererel, ut ad Lotharium periculum, magis timendum est ne quisquam id fa iret, et in regno illius honores obtineret. Verumtacere credatur non consulendi voluntale, sed timore men, ex hac causa nullam rationem lunc cum domno moriendi : magisque fugiendi obslel exemplo, quam rege habui ; sed el domnus rex nihil inde tunc mihi vivendi prosit officio : nulla ratione fugiendum est. ) dixit. Et item post aliquanla : « Quicunque igitur islo

CAPUT XVII. modo fugil, ut Ecclesiæ necessarium ministerium non

Quod post fugam Hincmaro Rhemensi per litteras desit, facit quod Dominus præcepit , sive permisil significavii se Romam evocare a pontifice, quibus (Malth. x). Qui autem siç fugit, ut gregi Christi ca

ab eodem Rhemensi responsum est. Et quod contra

suam professionem venil. quibus spiritualiter vivit alimenta subtrahantur, C mercenarius ille est, qui videt lupum venientem el Is autem frater Hincmarus, postquam electos fugit, quoniam non est ei cura de ovibus (Joan.x). 1 judices, a me regulariter, ut scripsi, dalos sibi susCAPUT XV.

cepit, et incaule ac inhoneste noctu fuga lapsus Quod res Ecclesiæ quæ controvertuntur, regi concessil

abscessit, pitaciolum irrationabiliter confectum, et Norimanno tradendas.

manu sua subscriplum, ac præfatæ professioni suæ De eo quod scripsit, me scire eamdem villam illi usquequaque contrarium, per Ermenoldum diacoconcessione regia, et apostolica etiam auctoritale num suum vi Non. Jul. ui indict. mihi transmisit, sibi redditam, quod in ejus litteris legi, hoc me scire quod ita se habel : « Reverendissimo Rhemorum non denego. Dicit enim ibi, ad petitionein virorum archiepiscopo Hincmaro, sanctæ Laudunensis Ecclevenerabilis memoriæ Conradi, el Rodolfi, se eam · size Hincmarus Deo miserante episcopus, debitam in dem villam concessisse regi , ut eam Norlmanno, Christo devotionem. Vos scitis quia ab universali qui antea illam lenuerat, beneficiaret. Superadjiciens sanctæ Romanæ Ecclesiæ papa, palre quoque nostro in responsione sua, quia si ipsam villam in alodem et magistro Adriano bis vocatus exislo. Et vos ipsi haberet, quidquid regis essel voluntatis ex ea facere in quaternionibus mihi a vobis in Alliniaco palatio

D gauderet; quia illud volo regis non obviabal, nec coram archiepiscopis, et episcopis qui affuerunt dainde ei periculum animæ imminebal. Cæterum tis, quod ad eamdem sedem venire folidem vocatus quando illam concessionem de rebus Ecclesie suc detractem, me reprehendislis : si vitio scriptoris pro fecit, nec mea conscientia, vel coepiscoporum Rhe detrectein, quod est dissimilem, vel differam, deniensis provinciæ; sed nec cum consensu presbyte tractem, quod valde tractem non ab re accipi potest, rorum ac diaconorum Laudunensis Ecclesiæ, sicut intercharaxalum non fuil. Unde vos nunc pro amore præcipiunt canones, fecit. Sed et hoc inde scio, quod Dei omnipotentis, et reverentia sancti Petri exposco, in domni apostolici epistola exinde legi. Et quia sicut et in eadem synodo in Alliniaco a vobis conquando Nortmanno ipsam epistolam ostendam, di vocata, quod impetrare non valui, expostulavi; ac cens illi, quia nisi ab ipsis rebus Laudunensis Eccle jam etiam per integrum elllagilavi annum : el præsiæ quas invaserat, se mox exuerel, illum secundum cipue in synodo apud Vermeriain palatium olim alı jussionem domni apostolici excommunicarem: coram horno habita obsecrando declamavi. » Et quæ seplurimis episcopis mihi respondit, ut pro amore, quuntur. « Ego Nincmarus sancti Laudunensis Ecel bonore Dei, et sancti Petri, ac domni apostolici clesiæ episcopis sponte subscripsi.)

PATROL. CXXVI.

19

De quo pitacio latius in quaterniunculis, lit supra A Et his, lil præmisi, subscribens, illi professioni et disi, ei datis respondi : et quia nunquam vel nus subscriptioni quam coram episcopis decem provinquam apostolicam scdem eum adire prohibui. Insu ciarum in synodo apud Alliniacum professus fuerat, per etiam illum, sicut et ipse scripsit, cnr jussionem el manu propria subscripserat ; scilicet, quia priviinvitationis domni apostolici proseculus non fuerit, legio metropolitano provincize Rhemorum Ecclesiæ reprehendi. Qui undicunque sibi visum fuit, cum de sccundum sacros canones, et decreta sedis apostosuis insolentiis increpalus est, licentiam cundi Ro lica ex sacris canonibus promulgata pro scire et mam pelit, vel sedem apostolicam appellat. Quando posse sc obediturum, contraria profitendo subscrivero rex, et episcopi sunt sibi placabiles, de ipsa psil. De qua professione atque subscriptione in licentia nihil dicit, nec sedem apostolicam appellat : eadein synodo mihi dala, sanclus Leo in epistola ad cum sacri præfigant canones qualiter, et unde, et Septimum episcopum dicit (epist. 85) : « Saluberriubi appellare debeat episcopus apostolicam sedem. mum est, inquit, et spiritalis medicina utilitate Et anno prælerilo, postquam in Alliniaco libellum plenissimum, ut sive presbyteri, sive diaconi, vel Je sua regulari obedientia mihi porrexil in synodo, cujuslibet [al., sive alii] ordinis clerici, qui se corScalem apostolicam non appellavit, nec de licentia rectos videri volunt, errorem suum, et ipsos erroris illuc eundi aliquid dixit. Sed cum commotus inho- B auctores damnari a se sine ambiguitale fateantur; neste inde discessit, præmissum pitaciolum de li ut sensibus pravis, el dudum peremplis nulla aspicentia Romam eundi, circa Kalend. Julias mihi di rante [al., nulla sperandi] supersit occasio, nec rexit. Poslea vero nihil mihi inde mandavit, nec ullum membrum Ecclesiæ talium possil societale quando mecum loculus fuil, inde aliquid dixit. Sed violari, cum per omnia illis professio propria cæpeel cum domno rege in subsequenti mense Septen rit obviare. » In qua professione et subscriptione brio in Silvaco, et in mense Octobrio Rhemi, ubi et sua confratres el venerabiles coepiscopi nostri, conego fui, et domni apostolici missi ibi fuerunt, et inde

sulentes duritize animi sui, el supportantes euin in nibil dixit. Deinde mense Februario in Compendio

charitale, noluerunt eum exaggerare de præteritis ; cum domno rege per aliquot dies luit, el ego etiam sed tantum futuram correctionem profitendo et subillic fui. Postea vero mense Aprili apud Silvanectis scribendo promitteret. Attendentes quod B. Gregocum domno rege fuit. Et demum in Silvaco per ali rius in pastorali Regula dicit : Quia plerumque quot dies cum domno rege fuit, et ego etiam ibi quos fortis pigmentorum potio curare non valuit, fui, et nihil inde dixit. El jam plures Kalendæ men

ad salutem pristinam aqua lepens reduxit : et nonsis Augusti pertransierunt ultra placitum quod ei

nulla vulnera quæ curari incisione ferri nequeunt, domnus apostolicus misit, mandans ut ultra illas C fumentis olei sananlur : et durus adamas incisionem Kalendas non remoraretur quin Romam pergeret.

ferri minime recipit, sed leni hircorum sanguine Scripsi etiam illi, quia insulse scripserit, quoniam

mollescit. ) si licentiam ei eundi Romam apud regem non im Et hac professione quam subscripsit, quia si ei petrarem : Abhinc ut archiepiscopo coepiscopus ob licentiam eundi Romam, quo illum vel quemquam temperare debet, canonice mihi obsequi non posset. Et nunquam vel nusquam volentem ire prohibui, apud quia contra rationem hoc dixit, ei ex epistolis beati domnum regem Carolum non impelrarem, mihi ex Leonis ostendi; et ut decretales epistolas quas bca tunc, ut archiepiscopo coepiscopus obtemperare tissimi papæ diversis temporibus ab urbe Roma pro debet, canonice scirem illum obsequi non posse : diversorum patrum consolatione dederunt, de qui- suhjungens : « Ego Hincmarus S. Laudunensis Ecclebus (ut a metropolitano privilegio contra canones et siæc episcopus sponte subscripsi : 1 illam quam in decrela sedis apostolicæ ex eisdem sacris canonibus synodo decem provinciarum apud Alliniacum habipromulgata se possit exuere, contumacia pertinaci tam mihi dedit, quantum in ipso fuit, destruxit. .contendit) illum commonui, ut secundum dictum Sicut B. Leo in epistola ad Leonem Augnslum heati Gelasii venerabiliter susciperet, el sacra con (epist. 78), etiain tantus pontifex de se dicens, oscilia, ul Gelasius, et cæleri catholici videlicel, do

D

tendit : 1 Secundum apostolum (Galat. 2) si quæ ctique pontifices decreverunt, inviolabiliter conser destruxi, hæc ædifico, prævaricatorem me constiiuo, varet, illi suasi.

et eis me ultionum conditionibus subdo, quas non Et de eo quod scripsit, quia « quod apostolica se solum auctoritas beatæ memoriæ principis Mars des de co voluit, ac disposuit, Remigio et Arduico liani, sed etiam ego mea consensione firmavi. » Dearchiepiscopis committere, commisit: 1 scilicet ut struxit cnim in præfala synodo inobedientize præper eos domni apostolici epistola, unde illi manda terilæ insolentiam, ædificans profitendo el subscriad domnum regem perveniret, et ipsi ejus causam bendo futuram secundum sacros canones erga sure agerent: illi non credo, quoniam epistola domni metropolis privilegium obedientiam. Quam iterunt apostolici mihi directa aperte demonstrat, illam de hac prævaricationis suæ professione atque subqua oblique sategil, mihi misisse, ut ego illius, vide- scriptione destruere, et annullare salegit, et prilicet suffraganei mei, causam agerem apud regem : slinam suam insolentiam, redivivo furore resuquatenus et apostolica sedes vigorem proprium re scitavit, ac per hoc se prævaricatorem constituit. tineret, el a se concessa aliis jura sua non demeret. Quas omnes professiones et subscriptiones suas

sapientia vestra insimul conferat, el quod de sub- A dixerunt. Cui schedule ab episcopis qui præfatæ scriptione vel professione subscribentis ac profiten- synodo interfuerunt, multifarie multisque modis : tis, et negligentis atque refragantis sanclus Spiritus, sed et a se asserit esse subscriptum; que in quibusper eos in quibus locutus est, et qui cum Deo in dam, sacris regulis contraria, el sux excommunicacælo regnant, et in lerris miraculis coruscant, de lioni quam fecerat in parochia sua, est consona. creverit, sollicita menle recogitet atque dijudicet. Dicitur enim ibi de damnalo, ut « dum vivit, ila a Ait enim sacrum Carthaginense concilium (conc. cælu et societate fidelium remolus, a corpore ct Carthag. II, can. 13) : « Si quis contra suam proses sanguine Domini separalus, ut nec in finem commusionem vel subscriptionem venerit in aliquo, ipse se nionem accipial, neque corpus ipsius more lidelium honore privabil. » Quid enim in hac novissima sub cum oblationibus et psalmis atque hymnis ad sepulscriptione sua sacris canonibus et suprascriptis turam deducalur. » Et aliquanto inferius : « Haprofessionibus et subscriptionibus suis contraria, beantque principes et judices hanc in populo Dei congruentius referri potest, qua dixit : Ego Hinc diligentiam, ut ubicunque tales in potestate eorum inarus contra meam professionem, vel subscriptio ab episcopis requisiti fuerint, absque mora eis nem veniens, sponte me honore privavi?

exbibeant, ne forte si dissimulaverint, aut mandaSed forte dicet, alias subscriptiones se invilum, B tum episcopi contempserint, ab Ecclesia Dei projecti, atque coactum fecisse. Et quid dicet de illa subscri

nec sepulturam cum fidelibus recipiant. » Et aliptione, qua libello compilationum suarum, nullo

quanto supra istam sententiam : « Si clericus tanti petente, vel sperante, subscripsit, et ab aliis qui- cupiditate sacrilegii corruptus, aut laicus quicunque busdam invitis subscribi fecit? Illi nempe qui de hac iniquitate deceptus fuerit, et cognoscens damverborum differentiis loquuntur, sicut Nonius Mar nationem suam prenitentiæ remediis secundum orcellus Peripateticus, in libello de compendiosa do dinem et dispositionem sui episcopi se submiserit, clrina (cap. 5), dicit : « Hoc distare inter confiteri volumus ut pervasa et præsumpta secundum qualiet profiteri autumant, quod confiteri voluntatis est, talem in simplum, aut in duplum, aut in triplum, aut in profileri necessitatis, el coacli. » Sed non illi hoc quadruplum ecclesiæ cui damnum illalum est, primum ad voluntatem suam succurrit, qui contra suam restituat. Inde pro sacrilegio ab episcopo suo consilium professionem et subscriptionem venit. Cum sanclus salutis, et pænitentiæ modum suscipiat. Quæ conLeo, sicut multoties in illius invenitur epistolis, ab stilulio restitutionis, salvo legum jure contraria esse unanimitate catholicæ pacis exorbitantes, professio- dignoscitur decretis beati Gregorii ad Augustinum nem cum absolutissima subscriptione coram omni Anglorum episcopum interrogantem (epist. all. I. clero, el universa plebe, dare præcipiat. El sanclus C xli, ad Augusl., interrog. 4) : « Obsecro quid pali Gregorius in epistola ad Theoctistam patriciam debeat, si quis aliquid de ecclesia furto abstulerit?) (lib. ix, epist. 39), de his qui dicebant, quia si com Responsio beati Gregorii hinc post aliquanta : (

: (Adpulsi aliqui de quibus juste reprehendebantur, dis etiam quomodo ea quæ furlo de ecclesiis absluanathematizare se, dicerent, anathematis vinculo

lerint, reddere debeant ? Sed absit ut ecclesia cum molto modo leneri, manifestissime dical : « Et si augmento recipiat, quod de rebus terrenis videtur sunt, inquiens, qui certissime talia sentiunt vel amillere, et lucra de vanis quærat. ) lenenl, quia Christiani non sunt, dubium non est :

Quæ schedula, ul Oslendi, ecclesiasticis ordinaeosque el ego, et omnes catholici episcopi, atque

ljonibus contraria, etiam el ex loc mendax esse pauniversa Ecclesia anathematizamus, quia veritati

lenter Ostenditur, quia eorum episcoporum nontina contraria sentiunt, et contraria loquuntur. 1

ibi habentur subscripla, qui nondum erant episcopi : CAPUT XVIII.

el etiam duorum episcoporum nomina ex una civiQuod schedulam ficlam quasi ab episcopis concilii

tale, e uno tempore ibi sunt posita : el eorumdem Tullensis conscriptam obtulit, cui rescripsit Rhe

episcoporun nomina qui successerunt ante nomina miensis adhorlans ad patientiam, el malurum rerum

suorum decessorum ibi ponuntur. Habelur enim ibi cognitionem.

D

nomen Christiani Aulissiodorensium, et longe post Denique ad hæc xv Kalend. August., indictio Abbonis item Autissiodorensium, cui Christianus nis 3, misit ad me apud Pontigonem, Heddonem

successit. El inscribitur ibi nomen Rainelmi NovioEcclesiæ suæ præposilum, et per eum schedulami

magensium , qui nondum erat episcopus : deinde quamdain mihi direxil, quam habeo sub chirogra- longe post, nomen Immouis Noviomagorum inscripho : cujus partem coram episcopis qui adfucrunt, bitnr, cui Rairelinus successit. El aliorum episcoRemigio scilicet, Ilarduico, Francone, Odone atque porum ibi habentur nomina, qui eidemu synodo non Willeberto, et aliis ecclesiasticis viris referendam interfuerunt. El nos qui interfuimus, sed ei se noilli donavi; ne poslea mibi eamdem schedulam, si biscuin his subscripsisse mendaciter dicit, quibus vellei, misisse negare valeret. Quæ confecia est non subscripsimius. Unde videndum est si illi conquasi ex nomine synodi apud Tusiacum : quam venial, quod Africanum decrevit concilium dc epiantequam per Heddonem clericum suum acceperiin, scopo qui Donalistis se communicasse inentitus fuenunquam vidi, el nunquam vel nusquam audivi; sed rit (cod. can. eccl. Afric., can. 124) : ut « si prolito Dec qui adfuerunt episcopi, eam se vidisse el audisse . lum fueril e de communione illorum fuisse menti

« VorigeDoorgaan »