Pagina-afbeeldingen
PDF

quibusdam dicit : Qui desperantes semetipsos tradide- A reversi (Jerem. xv). Hinc rursus ait: Populus non est

runt se impudicitiæ in operationem immunditiæ omnis in avaritia (Ephes. iv) : Tanto enim hinc, beatus inquil Gregorius, se quisque in malis præsentibus latius relaxat, quanto post hanc vitam se assequi bona aeterna desperat, et Jacobus apostolus dicit : Unusquisque tentatur a concupiscentia sua abstructus et illectus (Jac. 1), scilicet a recto itinere, el illectus in malum. Et item Paulus ad Romanos de quibusdam scribit : Qui cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt in cogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum; dicentes enim se esse sapientes stulti facti sunt (Rom. 1). Et paulo post : Propter quod tradidit illos. Tradidit, dixit, id est gratia non liberavit sicut cor Pharaonis

reversus ad percutientem se (Isa. ix). Hinc voce flagellantium propheta conqueritur dicens : Curavimus Babylonem, et non est sanata (Jerem. li) : Babylon quippe curatur, nec tamen ad sanitatem reducitur, quanlo mens in prava actione confusa verba correptionis audit, flagella correctionis percipit, et tamen ad recta salutis itinera redire contemnit. Hinc captivo Israelitico populo, nec tamen ab iniquitate converso Dominus exprobrat dicens : Versa est mihi domus Israel in scoriam : omnes isti æs, et stannum, et ferrum, et plumbum in medio fornacis (Ezech. xxii); ac si aperte dicat : Purgare eos per ignem tribulationis volui, et argentum illos, vel aurum fieri quæsivi; sed in fornace mihi in æs, stamnum, ferrum et plum

induravit, qnod gratia non emollivit. Et psalmus di- B bum versi sunt, quia non ad virtutem, sed ad vitia suam, et per olei fomentum : cum enim tibi ostendi C

cit : Tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici (Psal. lxxvii) : in

captivitatem enim virtus et pulchritudo quorumdam •

in manus inimici traditur, cum deceptæ menti antiquus bostis ex boni operis elatione dominatur. Et apostolos expetivit Satanas ut cribraret eos sicut triticum (Luc. xxii), qui jussi sunt orare ut non intrarent in tentationem. Et Paulus quemdam tradidit Satanæ, ut spiritus ejus salvus fieret in die Domini (I Cor. v). Et item: Quosdam tradidit Satanæ, ut discerent non blasphemare, et filiam Abrahæ incurvatam legimus a Satana, et plures propter peccata punienda quæ cruciari meruerunt quasi quibusdam quæstionariis atque tortoribus traditos legimus refu

gis spiritibus, quia non solum homines ministri et C

ultores sunt iræ Dei in his qui malum operantur, quique non sine causa portant gladium, sed etiam contrariæ fortitudines, quæ appellantur furor et iræ Dei (Rom. xiii). Quapropter si moribus et factis tuis exigentibus justo Dei judicio permittente, aut a te ipso, vel per spiritum refugam in peccatum, quia legimus immissiones per angelos malos (Psal. lxxvii), vel hominem Dei ministrum ad poenam peccati es traditus, si te non recognoscis, et non corrigendo resipiscis, non habes unde queraris, sed unde tribuleris; quia non dicit Dominus : Beati qui persecutionem patiuntur propter injustitiam, sed propter justitiam (Matth. v). Et Apostolus dicit : Beatus qui suffert tentationem, quoniam cum probatus fuerit accipiet c0ronam vitæ (Jac. 1), quia, sicut beatus Cyprianus ait, martyrem non facit pœna, sed causa : nam cum Christo crucem etiam periturus latro suscepit, sed quem reatus proprius tenuit, par crucifixio non absolvit. Et persecutio, vel traditio dum non rationabiliter sustinetur, ut beatus monstrat Gregorius, nequaquam proficit ad salutem. Nam mulli fas est retributionem præmiorum exspectare per culpam, quod et beatus Petrus apostolus demonstrat dicens : Quæ est enim gratia si peccantes et colaphizati suffertis ? (I Petr. ii.) Contra hos propheta Domino queritur dicens : Attrivisti eos et renuerunt accipere disciplinam (Jerem. iii). Hinc est quod Dominus dicit : Interfeci et perdidi populum istum, et tamen a viis suis non sunt

etiam in tribulatione proruperunt; quoniam aut ad sonitum murmurationis eruperunt, aut simulationis vitio non carere decreverunt, aut in nocendi malitia proximis perseveraverunt, aut a desideriis terrenis pressi in tribulatione purgari non potuerunt. Hinc rursus scriptum est : Multo labore sudatum est, et non exivit de anima rubigo ejüs, neque per ignem (Ezech. xxiy), ignem'quippe nobis tribulationis admovet, ut in nobis rubiginem vitiorum Dominus purget , sed nec per ignem amittimus quando et rubiginis inter flagella, vel per flagella vitio non caremus. Hinc propheta iterum dicit : Frustra conflavit consolator, malitiæ eorum non sunt consumptæ (Jerem. vi). Poena, inquit Gregorius, præsens si afflicti animum convertit, finis est culpæ præcedentis * si autem ad timorem Domini minime convertit, initium est pœnæ sequentis. Cavendum ergo nobis est et summopere in fletibus tota mentis conversione vigilandum, ne de tormento ad tormeuta transeamus. Qui ergo justus palitur, si patienter ea quæ patitur sustinet, Christum imitatur. Qui in flagellis corrigitur, latronem qui in cruce Christum cognovit, et post crucem paradisum cum Christo intravit; qui nec inter flagella desistit a culpis, sinistrum imitamur latronem, qui propter peccata ascendit in crucem, et post crucem ruit in tartarum. Si ergo propter peccatum modo quolibet vel a quocunque traditus es, et per traditionis persecutionem correctus, ut audire merearis a Domino, et si non auribus corporis, vel auribus illis de quibus Psalmista dicit : Audiam quid loquatur in me Dominus Deus (Psal. lxxxiv), quod audivit qui propter peccatum flagellatus, et per flagellum purgatus est, dicente Domino : Ecce sanus [actus es, jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat (Joan. v). Habes unde gaudeas, et quod cavendo custodias. Si autem ideo traditus, et traditione flagellatus es, non quia peccasti, sed ne peccares, sicut Paulus qui dixit : Ne magnitudo revelationum extollat me datus est mihi stimulus carnis meæ, ut me colaphiaet (II Cor. xii). Libenter gloriare in infirmitatibus tuis, ut inhabitet in te virtus Christi. Si denique'a quocumque, vel modo quocunque traditus es, vel non propter præcedens peccatum, vel ideo ut non incurreres quod poterat accidere tibi peccatüm, sed ut justus justificareris adhuc, sicut Tobias, et Job de quo Dominus dixit ad Satam : Ecce in manu tua est, tantum animam illius serva (Job 1), custodire te oportet ut ne de flagello murmures, et animam tuam quam Dominus servare in Job jusserat, murmurando in potestatem illius tradas. Neque murmuraveritis, inquit Apostolus, sicut quidam eorum murmuraverunt, et a serpentibus perierunt (I Cor. x). Cavere etiam summopere debes ut aucta per flagellum merita de cætero peccando non inquines, sed juxta vocem Domini corde bono et optimo verbum, et purgationem ejus retinens fructum afferas in patientia (Luc. viii), quoniam qui humiliter etiam pro peccatis suis flagella suscipiunt, post flagella ad requiem sublimiter suscipiuntur. Sic uva calcibus tunditur, et in vini saporem liquatur ; sic oliva contritionibus expressa amurcam suam deserit, et in olei liquorem pinguescit, sic per trituram areæ a paleis grana separantur, et ad horreum purgata perveniunt. Quisquis ergo appetit plene vitia vincere, studeat humiliter purgationis suæ flagella tolerare, ut tanto post ad judicem mundior veniat, quanto nunc ejus rubiginem ignis tribulationis purgal. Quod dicis meis apicibus te solito more morderi, sed non te sensisse lædi, si ita quod dicis ita ut est intelligendum intelligis, non improbo , quia et erat unde morderi, sed ad sanitatem ; et idcirco te non lædi sentire debebas : sit enim ut in Evangelio legimus plaga sanatus, scilicet per acrem vini mor

quod actum sit, rite ad morsum intellexisti, et cum ostemdi quid agendum sit, si recte facis, pertinere ad Jlei fomentum intelligis. Si autem adeo intentionem tuam rebus transitoriis immoderatius implicas, ut quibus negligentiarum jaculis transfigaris, vel quibus monitionum medicamentis debeas curari ignores, quia nec laesum, nec sanabilem te sentis probabiliter improbo. Unde per Salomonem vox percussi et dormientis exprimitur qui ait : Verberaverunt me, sed non dolui; traxerunt me, et ego non sensi (Prov. xxiii): mens quippe a cura suæ sollicitudinis dormiens verberatur, et non dolet ; quia sicut imminentia mala non prospicit, sic nec perpetrata pertimescit : trahitur et nequaquam sentit quoniam per illecebras vitiorum ducitur, nec tamen a sui custodia suscitatur. Quod dicis a me jaculis te impetitum, nævoque notatum, noli agere ut hoc mihi necesse sit facere, et me ab his senties conquiescere. Quod dicis te integro fugatum anno, et non dicis a quo fugatus existas, nescio quid inde tibi respondeam, nisi quod dicit Scriptura, quod in te Dominus callere non permittat : Fugit impius nemine persequente ( Prov. xxviii). Quod dicis te ad instar Abner fugatum (II Reg. iv), et serris tritum , et ideo non uacere permissum , non convenienter sententiam beati Gregorii in persecutione Abner ab Asahel posuisli, quia non me furenlem tuum persecutorem, sed ad corrigendum excessus tuos pro PATRol. CXXVl.

A loci mei officio intelligere debueras monitorem : et tu non me aversa hasta, ut Abner Asahel persequentem feris, et traaquille ex quibusdam tangis, et quasi parcendo superas, sed invehendo, ei resistendo in faciem quantum potes per contumacem contemplum si potes ad furorem provocando exaggerare non cessas ; et ideo responsionum ratione in intimis sub tranquilhtate tactus ab eo quod me pro necessitate loci mei erexeram non cado, neque succumbo, sed validius semper clamo, clamavi, clamabo per ævum, et sicut tuba eraltabo vocem meam (Isa. lviii), et annuntiabo tibi excessus tuos, et satagam te revocare pro viribus a contumaci elatione tua. Quod (licis te serris tritum; improprie quantum audeo dicere hoc tua grammatica protùlit : nemo enim serris teritur, sed secatur, quod bene Paulus intellexit scribens ad Hebræos cum passiones sanctorum descripsit dicens: Sancti ludibria et verbera experti, insuper et vincula et carceres, lapidati sunt, secti sunt (Hebr. vii): non enim dixit triti sunt : serra enim dentata fieri legitur, et ego quantum possum dentatis serris te ab accidentibus quæ episcopo non sunt propria secare laboro, et spiritalibus dentibus mordere ac stimulis verborum monentium, et clavis increpationum configere non omittam; quoniam, ut Scriptura dicit, verba sapientum quasi stimuli, et quasi clavi in altum defiri (Eccli. xii), quia videlicet, ut exponit beatus Gregorius, verba sapientum culpas delinquentium nesciunt palpare, sed pungere. Quia vero incomposite pi;eteritum verbi teror serris composuisti, multis locis non solum in tua grammatica, sed etiam in Scripturis praevales invenire, sed et in illo loco ubi Dominus Moysi qualiter thymiama quod nostra lingna incensum dicitur facere jussit dicens : Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis (Exod. xxx). Unde sanctus Gregorius: in tenuissimum pulverem aromata universa conterimus. Et item, aromata in pulverem redigere, est virtutes recogitando terere. Hujus activi passivum est, sicut melius nosti, teror, cujus est præteritum tritus, quod non rite serris, sed pilæ ac pilo potius applicari debet, sicut Salomon demonstrat dicens : Si contuderis stultum in pila, quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auD feretur ab eo stultitia ejus (Prov. xxvii). Quodque thymiama per Moysem a Doininojussum fieri quotidie nos sacri altaris ministerio addicti debemus componere, ut recte possimus Domino dicere : Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. cxl). De eo quod dicis te mirari cur Hadulfum tandiu remorantem non remittam, præsertim cum super eo meæ, ut justum erat, annuisti interventioni, ideo pleniter non respondeo, quia sincera non est soliditate veritatis et charitatis atque pacis tua mandatio, tantum hoc rescribo, quia quotiescunque ad me illum misisti, semper tibi illum remisi, et non sicut aliis litteris de eo mihi directis quantum ex me est, contumacem illum a me recepisti quasi contumax tibi exstiterit : non mea suasio, sed, ut æstimo, tua 18

[ocr errors]

factio hoc ab illo exegit, quia ut puto calice Babylo- A per veras ostenditur, videlicet quia sicut tibi ex

nico quo vicissim ac singillatim gentes propinatas usque ad Sesag [f., Sesach] novissimum legimus, a te ille etiam est propinatus, sicut et plures alii exstiterunt. Nam, ut scriptum est (Jerem. xxv), a sanctuario meo incipite, a me nutritore tuo, et ab his qui te mecum nutrierunt, vel inter quos nutritus füisti, prius incoepisti derelinquens nos, et odio habere inchoans, atque aliorum familiaritates expetens, deinde per alios, et alios tam amicos quam et subditos, tam clericos quam et laicos hactenus discurrens, et viritim præcedentes relinquens usque ad hunc tibi familiarissimum cursus tuus pervenit, et cum tali gratia de scala vitrea tuæ familiaritatis decidit, sicut et nos priores, et illius de tuis subditis antecessores cecidimus, si tamen talis casus non potius ascensus quam casus dici debeat. Cum tibi Salomon dicat : Amicum tuum, et amicum patris tui ne dimiseris (Prov. xxvii). Et sanctus Hieronymus dicit: Proverbium, inquiens, est quod serviri nequeat qui nulli servivit, sicut tibi serviri non potest qui nulli servisti, quique non laborando, sed deliciando, et dormiendo alterius labore quod habes adeptus fuisti. Et quod Simonides cum interrogaretur quod inter homines celerrime consenesceret, beneficium, inquit, manifeste ostendis. Et Salomon dicit : Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo ejus, et qui mentis est duræ, corrue! in malum (Prov. xxviii). De hoe quod dicis te nescire unde sciam te consensisse ecclesiam Sanato clerico nostro in Follamæbrayo, quoniam nec res nota est, nec per casus aut formas saltem verisimiles inflectitur, et ideo nec te consensisse scio, nec illud probare possum, tibi rescribo, quia indignum tibi esse debuerat, quoniam est utique indecorum ut pro illusione mea episcopus ad cunas infantilis grammaticæ redires : hoc enim quod mihi scribis respondere solebas in schola, quando nomina , vel pronomina, seu verba declinare, me jubente, insinuabaris : cum enim te conscholarius puerulus interrogabat hoc vel illud quæ pars est ? Respondere solelas sicut tibi videbatur quæ pars erat; et inferente illo, unde hoc scires, dicebas, si rite remetior, quod mihi nuultis jam annis transactis non venit

[ocr errors]

ordine scripsi, tempore Tilpini, et quando post eum per annos circiter novem metropolis Rhemorum vacavit episcopo, et tempore Wolfarii, et tempore Ebonis, et quando Folco, et post eum Noltho ipsum episcopium tenuerunt, sed el tempore meo. Per tempora episcoporum Laudunensis ecclesiæ Genebaudi videlicet junioris, Berneconis, Gairfredi, Wanilonis, Ostroldi, et quando episcopatus vacavit. in Ailemaro, et tempore Simeonis, ac Parduli, sed et tuo tempore per tempora quando Rodulfus tempore Tilpini habuit villam Eollanæbrayum in beneficio, et post eum 0delinarius, deinde0dalgisus, deinde Odelharius : deinde quando post eum idem beneficium commissum fuit Osvero, habuit ipsa ecclesia in Follanæbrayo semper presbyteros, ex quo memorari potest, Ferherum scilicet, et post eum Dodonem, deinde llaimbradum, deinde 0ttericum, et post eum I'er quinque annos Bertfridum; et nunquam fuit ecclesiæ in Codiciaco subjecta. Et quando 01tericus presbyter ordinatus a Wanilone Laudunensi episcopo in ecclesia Follanæbrayo degebat, fuit presbyter in Codiciaco No(lalbertus per annos circiter viginti, et post Nodales tum fuit ibi presbyter Gozimarus per annos circiter triginta. Et post Gozimarum, sicut ibi præscripsi, nisi istum Haimeradum qui in Codiciaco munc degit Simeoni ad ordinandum, quem in ecclesia, quæ est in Codiciaco, ordinavit. Et temp re Simeonis semper in Follanæ brayo 0ttericus presbyter sicut in ea ordinatus mansit.

C Sed et tempore Parluli usque circa finem ipsius,

et tunc Wlfegerus clericus ipsam ecclesiam consentiente Pardulo tenuit usque ad obitum Par.luli : post obitum autem Parduli, et post ordinationem tuara Bertfridus presbyter in tua ecclesia secus Cadomum, et in ecclesia nostra in Follan;ebrayo per quinque circiter annos ollicium sacerdotale exhibuit : utrum tu hoc consenseris, ut tuam ecclesiam, juxta quam ibas et redibas quando ad palatium ibas, vel de eo redibas, cum ecclesia in Follanæ brayo tenuerit, tu videris. Abscedente autem de parochia tua Berlfrido, pro fama de eo vulgata, concessi more prædecessorum meorum Sigeberto, cui illud beneficium dedi, ut clericum nostrum Sanatum in eadem ecclesia ordinandum tibi offerret; et si tu illum probabi

in memoriam, quia res nota est, et per casus, vel D lem judicares, ego illi libertatem ecclesiasticam da

inodos, seu formas inflectitur. Et talia frater et filius meus ad derisionem quasi pituita, scilicet flegma coagulatum et vetustum ac mucidum mihi in vultum excreas, et non attendis quantum Deum, qualiscunque ego sim in contemptu ministerii sacri sine reverentia ulla offendas. Jam ut antiquo proverbio dicitur, bos lassus fortius figit pedem; quia intelligere in præcedentibus litteris noluisti, vel potius dedignatus fuisti, aut si intellexisti dicere refugis, mihi non pigrum, licet non tibi necessarium, est iterare unde hoc scio, quia ei res nota est, et a longo tempore per humaniter accidentes casus inflexa, et per formas non dicam verisimiles, sed et

rem. Et sic demum tu illum regulariter orllimares. Qui clericus per quatuor annos ipsam ecclesiam lenuit, et secundum paupertatem suam, sicut simul sæpe vidimus, et adhuc paret, bene in ea laboravit; et quando simul equitabamus juxta ipsam ecclesiam in qua idem clericus laborabat, euntes ad regem te audiente se reclamaverunt ad me ipsi homines pro ordinatione dilata ejusdem clerici, quia non hai)ebant presbyterum; et tu me audiente, sed et multis aliis et meis et tuis audientibus respondisti quod verum non dicerent, quia nullam iadigentiam de ministerio sacerdotali habel)ant : et ad tua verba te au !iewle, ego eisdem liomiuibus dixi quod tu habesacerdotali haberent, donec ipse clericus ordinaretur. Et nihil contradixisti. Et per annum et dimidium ipso clerico eamdem ecclesiam tenente, Grimmo parochiæ tuæ presbyteribi cantavit. Et per duos annos et dimidium ibidem Haimericus presbyter officium sacerdotale exhibuit usque pridie nonas proxime præcedentis'Februarii.

bas dispositum ut nullam indigentiam de ministerio A introrsus pedes colligit, quia cuncta iniquitatis suae

Et quia quæris unde hoc scio, sic mihi quantum ex antiquitate per veraces homines didici, et per os Parduli audivi, et post eum per os tuum, sicut dixi, audivi, et oculis vidi, res mihi nota est; et per has veras formas nota mihi ostenditur. Si autem illa negas quæ per teipsum cum auditu multorum scio, mimus tibi credere potero, si te excusaveris ex his qui de te per alios audio: tamen me et te latere non potest quod nec tibi, sicut nec mihi, reputari posse ex veritate cupio quod scriptum est : 0s quod mentitur occidit animam (Sap. 1). Et : Quod de ore procedit, scilicet veritati contrarium, hoc coinquinat hominem (Matth. xv). Et Salomon dicit: Testis falsus non erit impunitus (Prov. xix). Duobus inquiunt modis auctores fil falsus testis, scilicet aut falsa dicendo, aut vera relicendo. Nihil est, inquit beatus Gregorius, ad defendendum puritate tutius, nil ad dicendum veritale facilius : nam dum fallaciam suam tueri quis cogitur, duro cor labore fatigatur. Hinc namque scriptum est : Labor labiorum ipsorum operiet eos: qui enim nuuc implet, tunc operit, quia cujus animum per blandam inquietudinem exerit, tunc per asperam retributionem premit. Hinc per Jereimiam dicitur: Docuerunt linguam suam loqui mendacium, ut inique agerent laboraverunt (Jerem. ix); ac si aperte diceretur : Qui amuici esse veritalis sine labore poterant, ut peccent laborant : cumque vivere simpliciter remuunt, laboribus exigunt ut moriantur : nam plerumque in culpa deprehensi, dum quales sint c0gnosci refugiunt, sese sub fallaci velamine abscondunt : et hoc quod peccant, quodque jam aperte cernitur excusare moliuntur; ita ut sæpe is qui e0rum culpas corripere studet, aspersæ falsitatis nebulis seductus pene araisisse videat, quod de eis jam certum tenebat. Unde recte sub Judææ specie per prophetam contra peccantem animam, excusanteiuque se dicitur : Ibi habuit foveam ericius (Isa. xxxiv) : ericii quippe nomine impuræ mentis seseque callide defendentis duplicitas designatur : quia videlicet ericius cum apprehenditur, ejus et caput cernitur, et pedes videntur, et corpus omne conspicitur : sed mox cum apprehensus fuerit semetipsum in sphæram colligit, pedes introrsus subtrahit, caput abscondit, et intra lementis manus totum simul amittitur, quod totum simul antea videbatur. Sic nimirum sic impuræ mentes sunt cum in suis excessibus comprehenduntur : caput enim ericii cernitur, quia quo initio ad culpam peccator accesseriu, videtur. Pedes ericii conspiciuntur, quia quibus vestigiis nequitia sit perpetrata cognoscitur; et tamen adductis repente excusationil)us in pura mens

[ocr errors][merged small][ocr errors]

vestigia abscondit. Caput subtrahit, quia miris defensionibus nec inchoasse se malum aliquod ostendit, et quasi sphæra in manu tenentis remanet; quia is qui corripit cuncta quæ jam cognoverat subito amittens, involutum intra conscientiam peccatorem tenet. Et, qui totum jam deprehendendo viderat, tergiversatione pravæ defensionis inclusus totum pariter ignorat. Foveam ergo ericius habet in reprobis, quia malitiosæ mentis duplicitas sese inter se colligens abscondit in tenebris defensionis. Audiant impuri quod scriptum est : Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter (Rom. x et xxiii) : fiduoia quippe magnæ securitatis est simplicitas actionis. Audiant quod sapientis ore dicitur : Spiritus sanctus disciplinæ effugiet fictum (Sap. 1). Audiant quod Scriptura rursum teste perhibetur : Cum simplicibus sermocinatio ejus (Prov. iii). Deo enim sermocinari est per illustrationem suæ præsentiæ humanis mentibus arcana revelare. Cum simplicibus igitur sermocinari dicitur, quia de supernis mysteriis illorum mentes radio suæ visitationis illuminat, quos nulla umbra duplicitatis obscurat. Est autem speciale duplicium malum; quia dum perversa et duplici actione cæteros fallunt, quasi præstantius cæteris prufdentes.se esse gloriantur. Et quia districtione retributionis non considerant de damnis suis miseri exsultant, et.caetera quæ in regula pastorali beati Gregorii ex ordine potes relegere, quam tibi uia cum libro sacrorum canonum in manu ante altare sanctæ Mariæ in die ordinationis uuæ misi, obtestans quæ ignorare non potes et oblivisci non debes. Verumtamen hanc negationem tuam, quam sine ulla necessitate assumpsisti ad injuriam meam pertinere non ducam, nec pro crimine reputabo, neque pro hac sola iiegatione tua me a communione tua separabo, sequens capitulum Africani concilii, quod tu detruncatum, et a suo sensu expositum mihi scripsisti, ultimam ejus particulam ad tuum sensum inflectendo, scripto tuo milii directo imponere, quia nec pro crimine ducendum puto, si clerico ordinando usque ad ordinationem consensisti in ecclesia in qua ordinandus erat laborare, donec ad ordinandum perveniret, et si dignus atque idoneus inventus foret ordinaretur, quia nec sanctus Innocentius, sicui tibi præscripsi, pro crimine reputavit episcopo qui presbyteris quibusdain consensit in sua parochia ecclesias diutius retinere, qui communionem illius eatenus non poterant promereri, sed statuit ut quibus easdem ecclesias retinere diu in parochia sua consenserat, suam eis communionem nullatenus denegaret. Integritas autem ipsius capituli Africani eoncilii, cnjiis partem ultimam tuo scripto inseruisti, ista est : Item placuit ut si quando episcopus dicit nliquem sibi soli proprium crimen fuisse confessum, atqtte ille neget, non putet ad injuriam suam episcopus pertinere quod illi soli non creditur. Et si sernpulo propriæ conscientiae dicit neganti nolle

se communicare

quandiu excommunicato non comunicaverit suus A præjudicio servaret mandatum (I Tim. v). Et scias,

episcopus, eidem episcopo ab aliis non communicetur cpiscopis, ut magis caveat episcopus ne dicat in quemquam quod aliis documentis convincere non potest. H;ec documenta quæ tibi et prius, et nunc scriio qualiter didici et præcedenti, et hac subsequenti lectione potes cognoscere, ad quæ confirmanda, et ad te convincendum nullos testes producam, quia non debeo, nec de hac re secretaim confessionem tuam, quam non accepi, promere volo, cum Scriplura dicat ei : Qui revelat arcana, et ambulat fraudulenter, et dilatat labia sua, ne commiscearis (Prov. xx). Quod ita exponunt doctores catholici : Ne comn;iscearis ejus amicitiis qui prioris amici secreta

certissime quoniam si secus egeris, Deo annuente et vita comite, opportuno tempore hoc non sine regulari discussione dimittam, non mei, quod absit, causa, sed sacrarum regularum contemptu. De eo quod in eodem tuo insulso scripto apposuisti: Item canon dicit : Qui unum crimen probare non poterit ad alia admitti non debet, tibi rescribo, Nescis quid dicis; plenus indignatione et contumacia non potes oculis mentis videre quod verbis debeas promere, vel quod debeas reticere ; si sequereris beatum David, Doininum deprecareris ut poneret custodiam ori tuo, et ostium circumstantiæ labiis tuis (Psal. xxxviii). Canon dicit : Quotiescunque clericis multa crimina ab accusatoribus objiciuntur, et unum ex

denudat, sed hunc velut perfidum cave. Ostendere B ipsis de quo prius egerit probare non valuerit, a!

autem et monere te debeo, ut secundum leges et regulas inde quod justum est exsequaris. De eo vero quod negas per multas ambages non verisimiles, quibus mihi et longum et inutile respondere videtur, te non consensisse, ut ipse clericus eamdem teneret ecclesiam si in contumacia et negatione tua perseverare decreveris, habeas illum conscientiæ et megationis tuæ judicem, quem habebis et testem. Et quoniam mihi scripsisti quod inde causain quam mescis investigare et mihi remandare debeas, timeo pro te ne sicut jam fecisti ut victor in contentione videreris quando contra sacram auctoritatem cuidam decreto pernicioso, ut dicitur, subscripsisti, et clericos ac presbyteros parochiæ tuæ subscribere fecisti, te de causa hujus ecclesiæ in aliquo naufrages, et alios tecum irregulariter colligans ut evin:as, in naufragium ducas. Unde obtestor et moneo te per sanctam et inseparabilem unius divinitatis Trinitatem, et per Christum Jesum Redemptorem nostrum, et per gratiam Spiritus sancui, qui maxime in ordinationibus operatur, quem per impositionem manuum mearum accepisti ; et per gloriam sanctæ Dei geniuricis et i semper virginis Mariæ, ac per electos Dei angelos, et per beati Remigii merita, et metropolitanam auctoritatem eidem prædecessori meo, et in ejus successione divinitus mihi collatam, ut contra leges quas catholica et apostolica Ecclesia ex antiquo servandas suscepit, contraque sacros sanciorum conciliorum canones et decreta sedis Romanæ pontificum de sacris ordinibus, et canonum promulgata disciplinis de causa Ecclesiæ ipsius non facias, sed sine ullo præjudicio, quantum Deus tibi scire et posse dederit, quod juste et rationabiliter videris exsequaris, et non negligas vel parvipendas rogo hanc ol)testationem justitia et ratione atque auctoritate plenam, quia si potui propter ministerium milli collatum exorare Deum per humilitatem ut tu per impositionem manuum mearum fieres ordinatus episcopus, possum et debeo eodem iministerio te oi, uestari per auctoritatem ut facias quod facere debet episcopus, sicut et Paulus obtestatus est Timothæum a se ordinatum episcopum, ut non declinans in aliam partem, sine

c;etera jam non admittatur; dic quis est ille accusator; dic apud quem te accusator accusat; dic in quo regulari judicio te accusat; dic de quibus criminibus te accusator accusat; dic de quo crimine accusator egit, quod probare non valuit, ut ad cætera jam non admittatur : quotiescunque enim te metropolitana auctoritate monuero, cui per sacros canones commissa est sollicitudo totius provinciæ de his pro quibus ad me de tua parochia qui negotia videntur habere concurrunt, semper accusator tuus existam. Et cum longius a te separatus corpore fuero, et verbis vei litteris te monuero, pro accusatore tuo de criminibus injudicio regulari tenebor. Regulæ namque dicunt apud quem et qualiter accusandus

C episcopus debeat accusari, et ubi, et qualiter, vel

a quibus debeat judicari; et quoties tibi ostendero per sanctarum Scripturarum iramitem, et sacraruiii regularum auctoritatem in quibus excedis, semper te a me irregulariter, scilicet absque regulari videlicet synodali judicio, judicalum causaberis : Dominus enim dicit in Evangelio: Audisiis quia dictum est antiquis, Non occides; qui autem occiderit reus erit judicio : ego autem dico vobis quia oinnis qui irascitur [ratri suo sine causa, reus erit judicio (Matth. v), etc. Et sacri canones sæpenumero dicunt : Si quis præter hæc fecerit, quasi contra magnum concilium se eflerens, ipse de clericatus honore periclilal)itur. El decreta sanctæ sedis Romanæ pontificum hoc sensu dicunt: Si quis fratrum contra hæc constituta venire tèntaverit, et prohibita fuerit ausus admittere, a suo se moverit ollicio submovendum. Et ut tibi ostendatur in quibus contra hæc agis, sustinere non potes, sed semper te irregulariter judicatum quereris, et laboras quærendo nodum in scirpo, et unde tuam sapientiam jactitas, inde magis stultitiam monstras, cum dicat Apostolus: Si quis vult inter vos sapiens fieri, stultus fiat ut sit sapiens (I Cor. iii). Et Salomon dicii : Qu; impaiiens est exultat stultitiam suam, et qui increpationes odit morietur (Prov. xiv); et: Non amat pestilens eum qui se corripit, nec cum sapientibus graditur (Prov. xv); el : Filius sapiens doctrina patris; qui autem illusor est, non audit cum arguitur (Prov. xiii); et : Auris quæ audit increpationes vitæ, in medio sapien

« VorigeDoorgaan »