Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

vixerit, eamdem sedem, qua regulariter se privavit, A consenserunt, de quibus in nostro sæculo quosdam canonice non repetiit, nec oblinuit, neque ullum ca audivimus, quosdam etiam qui hoc egerunt vidimus. nonicæ suæ restitutionis documentum synodo cuili Sed, monente Scriptura, non debemus turbam sequi bet, vel principibus terræ, ac populis, qui eum dam ad male agendum, et ut Innocentius loquens de Bonatum fuisse noverant, secundum regulas sacras noso dicit (decret. 56), « Quoties a populis, aut a ostendit. Et si quis vult dicere eum fuisse regulari turba peccalur, quia in omnes propler multiludinem ter, consensu episcoporum, vel sedis apostolicæ re non potest vindicari, inultum soleat transire. Priora slitutum, sicut sanctus Gelasius in decretali sua ergo dimillenda dico Dei judicio, et de reliquo epistola de Acacio dicit (in lomo de analh. vinculo), maxima sollicitudine præcavendum. » Et de inconquem sui complices ac fautores restitutum fuisse gruo sacris Scripluris ac sanctorum deeretis mullo, fingebant, doceat a quibus et ubi ille consensus re rum consensu, item in decretis apostolicæ sedis lestitutionis sit gestus, si secundum Ecclesiæ regulas gitur, quia etsi omnes sacerdotes, et mundus assencelebratus, si palerna traditione profectus, si majo- tiat, damnatio consentientes involvit, non prævarirum more prolatus, si competenti examinatione de cationem consensus absolvit. Non enim crimen mipromptus, si ad primam sedem, cujus intererat, de nuitur, sed accrescit, cum generale fit ex privalo, sententia qua lenebalur obstriclus, secundum Eccle- B Hoc enim Deus omnium indicavit, qui mundum siæ regulas estrelalum, si eadem quæ ligavit ab peccanlem generali diluvio interemit; et sacrum solvit. Si hæc ita gesta non sunt, cum nec a pontifi dicit Nicænum concilium (can. 9), quia quod irrecibus legitime et ecclesiasticis legibus fuerit expedi- prehensibile est catholica defendit Ecclesia. Nam si tus, nulla sæculari potestate poluit præler Ecclesiæ hoc impune fuerit licitum, ut hi auctoritatem in satramitem prorsus absolvi. Nec quisquam ei post de cris ordinibus ministrandi, vel eosdem ordines tripositionem quasi restituto communicare debuerat, buendi usurpent, qui aut penitus non acceperint, aut in ea duntaxat causa, unde a seipso et ab episcopo contra regulas ordines sacros acceperint, aut quibus rum concilio, insuper et ab apostolica sede excom regulariter ministerium sacrorum ordinum fuerit municatus exstilerat, sine restitutionis suæ canonicis interdictum, omnis ordo et vigor ecclesiasticus non ļitteris, ab eis a quibus fuerat restitulus secundum tantum nulabit vel confundetur, quam penitus demorem consectis, sicut sacri canones et decrela struetur. Felicis papæ demonstrant (Felix, in synodo Rom., Cap. III. Quia denique in Moguntina provincia epist. 59). Quapropter, ut Leo ad Theodorum scri ministravil, contra omnem auctoritatem esse cognobit, quod manens in corpore non recepit, consequi scitur. Nam Antiocheni canones de vacante episcopo exutus carne non poterit. Unde taliter visum est de Cet vacante Ecclesia regulám præfixerunt (can. 16, illo tenendum, sicut Gelasius de Acacio dicit (de 17, 18) ; sed et de illo qui manus imposiționem tomo Anathem.), Talis est, inquiens, dictus, qualis episcopalus accipit et ministrare detreclat, necnon ligalus est, lalis usque in finem permansit, lalis esse et de illo qui ordinatus nuilo suo vitio ad parochiam, non destitit. Ila talis est hodie, qualis est el dictus, in qua ordinatus fuerat, non accedit. De quibus renon talis esse jam non potest. Nunquam igilur, lalis gulis nulla Eboni convenit. Et canones Sardicenses permanendo solvendus est. Et constat quia come (can. 21) de vim injuste patientibus, et pro discidens fruclus viæ suæ, suisque consiliis saturatus, plina et catholica consessione, vel pro defensione docente Innocentio, qui particeps factus est damnalo, veritatis expulsis, vel pericula evadere querentibus, quomodo debeat honorem accipere invenire non pos- quid teneri debeat manifeste demonstrant. Sed nec sum, dimisil reliquias suas parvulis suis. Sed et de isla regula Ebonem absolvil; cum el sacerdotes, co omnem quæstionem, secundum leges ecclesiasti el oinnis pene mundus, et ipsa etiam sedes apostocas et mundanas, quas probat Ecclesia, qui damna lica ejus falsis criminibus appetitum, el quadam tus fuit anno Incarnationis Dominicæ 835, indictione traditione pro honoribus cum juramento exinde acXIII, sub die Kalendarum iv Nonas Martii, jam tri

D

ceplis venditum, et ab imperio, atque ab ipso Ecclecennale et amplius eo tempus excludit.

siæ aditu, pium Augustum Ludovicum salagente Cap. II. Sed dicitur usque ad vitæ suæ terminum ipso abjectum gravissime ingemuerit, et innoxium a episcopale ministerium in omnibus ecclesiasticis mu criminibus inventum, et justissime restitutum, tolus niis peregisse. Quæ præsumptio a sanum sapienti in orbe terrarum mundus gaudio exsultaverit, et bus non sumitur in exemplum : quia et in veteri et Ebonem dejiciendum, qui irreverentius manum in in novo sacerdotio vetus hoc artificium est diaboli, christum Domini miseral, ut reum majestatis, una et quia plures hoc præsumpserunt, sicut Bonosus, cum ipso clamaverit. Sed neque necessitate cogente, contra cujus morbum Innocentius, et Proculus, ad propria amissa provincia, secundum Chalcedonenses versus quem laboravit non modice Zosimus, et canones (can. 20), civilale in qua ordinatus fuerat Acacius, quem dejecit Felix, et sequens sacros cano captivata, pulsus ab hostibus exstitit, ut alibi innes, ac decreta prædecessorum suorum, cum præ cardinari valeret, sicut in decretis beati Gregorii, et suniptione et usurpatione sua peremit et exstinxit aliorum sedis Romanæ pontificum invenimus; nec Gelasius. Et plures alii fuerunt, qui in hanc præ irinste et contra regulas sacras dejectus, et regula&umptionis sententiam transierunt, el transeuntibus riter sedi suæ secundum Sardicenses canones (can,

3) jussu sedis apostolicæ refricalo judicio restitutus, A Quamqne ordinationem meam, sanctæ memoriæ graullo documento canonico invenitur. Quapropter ab tia el nomine Benedictus, sed et domnus ac Pater noipsa, ubi immorabatur, parochia contra concilium ster papa Nicolaus, suis privilegiis eam corroborarunt. Africanum appetitus, ut ibi decretum est, polestate Quæ in episcopali concilio, et ante ordinationem elejudiciaria per rectorem provinciæ protinus excluili, ctio, et postea ordinatio canonice patrata fuisse, non et neque ab Ecclesiis quibus præfuit, neque a quoli contra cujuscunque quæstionem, sed adversus susurbet homine defensari debuerat. Constat ergo juste rantium atque occulte mussitantium derogationes, ut dejectum ea quæ sua non fuerant præsumpsisse : omnis iniquitas oppilaret os suum, ex sacris regulis cujus non necesse est nos merita aclusque discutere, est demonstraia. Sed et illud in causa est, cur inde cum habeat conscientiæ et operis sui tesiem quem

in nullam altercationem contra quemcumque modo habet el judicem. Nam, ut Leo dicit (episl. 81 ad intrare non deliberem, quoniam domnus papa suis aLeonem Augustum), quæ patefacta sunt quærere, et postolicis litteris mihi non scripsit, ut cuicumque inde quæ perfecta sunt retractare, et quæ sunt dillinita per quæstionem debeam reddere rationem. Quod non convellere, quid aliud est, quam de adeptis gratiam de diffidentia dico, quasi documentorum probamentis non referre, et ad interdictæ arboris cibum impro ad isla deliciam, in quo jure si quis audet, audeo ct bos appelitus mortiseræ cupiditatis extendere ?

В е ego; sed et Leonis ad Leonem Augustum verba pro Gap. IV. De mea etiam ordinatione, cui forte si modulo meo sequens, dicentis (epist. 84), quia de rebus aliqui occulle, quod aperte non audio, derogant, in et apud Nicæam, et apud Chalcedonem , sicut Deo nullam altercationem contra quemcunque intrabo, placuit definitis , nullum audemus inire tractatum , quia, sicut dicit Apostolus, in mortuis testamentum lanquam dubia vel in firma sint, quæ tanta per est confirmatum (fleb. ix, 17). Nam cum Rhemen sanctum Spiritum fixit auctoritas. Cum lantus ac sem Ecclesiam Folco fere per novem annos sine lanlæ sedis papa se ad hæc dixerit non audere , ulla regulari Ebonis reclamatione tenuissel, et post ego lantillus homuncio super ea quæ tot conciliorum eum Noto pene per annum et dimidium eamdem se et tantorum pontificum sedis apostolicæ de ordinadem similiter sine ulla Ebonis repetitione lenuisset, lione mea, qualiscunque plebis Dei famuli, sicut cersub Sergio papa in synodo plurimorum archiepisco lissima monimenta declarant, approbavit et fixit porum et episcoporum apud Bellovacum diæcescos auctoritas, tanquam de re dubia vel infirma, nullum Rhemorum habila, a clero el plebe ipsius metropolis, audeo inire certamen. sed et ab episcopis ejusdem provinciæ petitus, et ab Cap. V. De bis autem fratribus nostris, de quibus archiepiscopo lunc meo, el proprio episcopo, necnon nuper nobis communiter domnus apostolicus scripsit, et a coepiscopis ipsius provincia, secundum Laodi- C si vobis ad apostolica scripta non suflicit brevis a me cense concilium (can. 12), cum consensu abbatis mei dala responsio, ecce habelis gesla episcopalia, et et fratrum monasterii in quo degebam, episco- privilegia domni Benedicti el domni Nicolai, quæ pis Rhemensis provinciæ, et clero ac plebi ipsius vobis demonstrant qua ratione et quo ordine, quave metropolis per canonicas litteras traditus , et cum auctoritate, et a quibus, et ubi, et quando patrala decrelo canonico, presentia vel consensu omnium sint quæ in eus acta fuerunt. Quibus omnibus persufl'raganeorum ipsius metropolis, et a metropolita scrutatis, secundum domni et Patris nostri apostolici no meo, qui me illis tradiderat, sum in eadem Ec papæ discretissimum ac regulare mandalum, quod clesia, omnibus acclamantibus, absque ullius contra justum el pium inveneritis, secundum canones sadictione vel repetitione, canonice et secundum de cros decernile, et absque ulla, quantum ex me est , creta sedis Romance pontificum ordinatus : ipsaque

contradictione perficite : quia sicut in præcedenti ordinatio mea non solum Rliemorum provinciæ epi- schedula vobis scripsi, nec illius apostolicis præcescoporum, ordinatorum videlicet meorum, secun plis, nec vestris regularibus definitionibus contradum Africanum concilium subscriptionibus est ro

dicam. borala, verum et omnium pene Galliarum; atque Cap. VI. Cælerum si vestræ beneplacitæ voluntati Neustrix, necnon el Aquilanix episcoporum manibus

D

necessarium visum fuerit, non ad ullam contentionem, subscripta epistola ad præfatum Sergium papam nec adversum alicujus quæstionem, sed ob pleniounanimiter dirigenda ; sed et edicto domni regis rem rei notitiam, ut de Ebonis adhuc latius regulari Caroli man, propria confirmato, et sigillo ipsius depositione, et nulla canonica restitutione, sed ct corroborato, est comprobala. Quæ omnia Sergio, de mea qualiter celebrala sit ordinationc, antequam millere ad illium concurrerem, in brevi ratione fratres et coepiscopi nostri in synodo Meldefuncto, Leoni papæ sunt missa. Indeque a domno densi filios Rhemensis Ecclesiæ, de quibus agitur, imperatore Lothario, suam epistolam eidem Leoni suspenderunt, vel unde accepit Suessonica synodus papæ dirigente, in qua scripsit quantum pro resti non debere in gradibus ecclesiasticis eos manere, tulione Ebonis apud Sergium papam salegerit, et nihil

rationem el ordinem , atque auctoritatem, quæ ibi obtinere polueril, favoribus prosecuta, et ab eodem ostensa, et a sollicitudine exiguitatis meæ suscepla Leone papa et usu pallii et privilegio sedis apostolicæ, sunt, ne offendam reticens dicendam in tempore veac pluribus apostolicis suis epistolis, ut videlicet in loco ritatem , vestræ fraternitati pandere non negabo. pastoris sacerdotio defuncti, est multoties approbala. Tantuni ut non vos morosa, et forle vobis si nota est

vel qua.

[ocr errors]

non necessaria ratio lädeal, et sic veritas a me pos- A narratur altitudine dignitatum, et in cujus virtute sit ostendi,quatenus vestræ unanimitatis charitas erga bonis operibus corda ponenda sunt, gradibus utique me debeat conservari. Qui absque nostro detrimento distributis, cunctis Deus noster et rector populis non solum fratribus, sed et inimicis prodesse deside. prædicandus est Christianis : ubi nemo sibimet aliro, el apostolicis mandatis quacunque contumacia non quid jam æstimet imminutum, cum et de uniuscujusresullo, nec fraternis vestris monitis et regularibus que gradus perfectione nil deperil, el convenienter dillinitionibus intentionem vel manus obvias tendere retinendo quod cælesti dispensatione collatum est, paparo, ea tamen conditione, quod et vos velle et stu riter nobis et cognoscibilem Deum fieri , et tribuit dere cognosco, ut regularum status et sedis aposto esse rectorem. Nam etsi quid indulgelur de tempolica privilegium maneat, et commune periculum rum quantitate, moribus aggregata strenuitate pennostrum vitari prævaleat.

satur, si vite jam proposito continetur, quod protePost hanc schedulam, synodo ostensa sunt gesta lata fuerat ætale curandum : dummodo illa nullaleepiscopalia Suessonicæ synodi per manus Hincmari nius dissimulata subripiant, quorum quodlibet si inesse Laudunensis episcopi, et gesta synodi Bituricensis claruerit , merito clericalibus infulis reprobabilem provinciæ per manus Raginelmi Tornacencis epi convincat esse personam. Et si illa nonnunquam siscopi, et privilegium domni Benedicti per manus B nenda sunt, quæ si cæterorum constet integritas , Erchanravi Catalaunensis episcopi , el privile- sola nocere non valeant; illa lamen sunt magnopere gium domni Nicolai per manus Hodonis Belva- præcavenda quæ recipi sine manifesta decoloratione censis episcopi. El post hæc omnia , data est non possint. Et Africanum concilium, de virginum quæ sequitur schedula, qualiter priscis, ut dicit velatione relracians (can. 93), ita manere constituGelasius, pro sui reverentia manentibus constitutis, lionem prioris concilii , ubi nulla perurget necessict salvis apostolicæ sedis privilegiis, cum eorum las, decrevit, ut non obsit posteriori concilio certis etiam salvamento qui synodo subscripserunt, in qua pro causis ea quæ constituta fuerant immutanti, nec fratres de quibus agitur fuere dejecti, per indulgen- posterius concilium priori obviel (can. 35), ubi nulla tiam et auctoritalem domni papæ in suis ordinibus illud perurgel necessitas immutare. Sed et de Donarecipi et provehi possint absque contradictione, tistis decrevit, ut consentientibus fratribus et comigratis jam omnibus, qui in Ebonis depositione episcopis, maxime autem apostolica sede, a quibus fuerunt, episcopis, excepto solo Rothado; sed et eis inde fuerat diflinitum, quatenus secundum uniusqui illi excommunicato dicebantur communicasse, cujusque episcopi catholici voluntatem alque consiet aliis in eorum locis substilutis, ac per eos, ut ila lium, qui in eodem loco gubernat Ecclesiam, si hoc dicamus, innumeris ordinatis. Tantum ut de cætero C paci Christianæ prodesse visum fuerit, in suis hoscandala, quæ hinc valent emergi, domni apostolici noribus suscipiantur, sicut prioribus ejusdem diviauctoritate et providentia devitentur.

sionis temporibus factum esse manifestum est : EPISTOLA V.

quod multorum et pene omnium Africanarum Eccle

siarum, quibus talis error exortus est , exempla teAD EPISCOPOS SYNODI SUESSIONENSIS,

stanlur. Non ul concilium , quod in transmarinis Quod absque necessitate mutari non debeant quæ semel partibus de hac re factum est, dissolvatur, sed ut ilin conciliis slaluta vel judicata suni.

Jud maneat circa eos qui sic transire ad Catholicam (Apud Sirmond.)

volunt, ut nulla per eos unitatis compensatio proHINCMẠRUS Rhemorum episcopus Remigio, Weni curetur. Per quos aulem vel omnimodo perfici, vet LONI, et cæteris archiepiscopis et episcopis , domni adjuvari manifestis fraternarum animarum lucris papæ Nicolai auctoritate ad synodum, quo el exigui- catholica unitas in locis quibus degunt visa fuerit , ļaļem meam cum coepiscopis nostris venire præce non eis obsit quod contra honores eorum, quamvis pit, in hanc Suessorum civitatem pro causa Vul salus nulli inlerclusa sit, in transmarino concilio fadi et collegarum ejus convocatis.

statutum est.

D Legimus, scribente beato Innocentio (epist. 2, ad Unde manentibus slalutis, absque regularum et Exuperium), quod de quibusdam observatio prior du apostolicæ sedis præjudicio, et judicantium ullo disrior, posterior interveniente misericordia inclinatior crimine, quos non solum auctoritas Carthaginensis est. Et sanctus Leo dicit (epist. 95, ad Rusticum), concilii ab omni nævo defendit, si eorum fuerit soquia sicut quædam sunt quæ nulla possunt ratione luta sententia, qui convinci non possunt vel inimico convelli, ita multa sunt quæ aut pro consideratione animo judicasse, aut aliqua cupiditate aut gratia deætatum, aut pro, necessitate rerum, oporteat tempe- pravati; verum et idem concilium, sed et Antiocherari. Velut et de quodam indulgentiæ jure dicit, in num, alque decreta sedis Romanæ pontificum, Innoquo, inquiens, non regulam constituimus, sed quid centii , Zosimi atque Leonis, eos commendant, per sit tolerabilius æstimamus. Et facundissimus Gela que sua confirmavere judicia, quz fratres et coepisius (epist. 6) : Priscis, inquit, pro sui reverentia ma scopi nostri in Suessonica synodo Rhemensis Ecclepentibus constitutis, quæ ubi nulla vel rerum vel siæ filiis, ab Ebone post depositionem suam ordinatemporum perurget angustia regulariter convenit lis, censura ecclesiasticæ severitatis judicaverunt , custodiri. Hic procul dubio, qui in ecclesiasticarum ubi eos non judicavi, nec cum judicibus eorum suh

scripsi : manente eliam, ut oportet el necesse est , A præsulis Alexandri. Gratia namque Dei, el orationiauctoritate privilegiorum domni Benedicti , et domni bus vestris, in nullo schismate repertos, sed sine ac Patris nostri Nicolai papæ ; si illi placet cui macula in catholica el apostolica Ecclesia permacuncla bona placent, ut decessoris sui Benedicti et nentes, dignum est potestatem habere ct eligendi sua privilegii a se confirmati sententia de his frairi quemlibci, ct nomina eorum dandi qui clero sunt bus propter misericordiam per indulgentiam immu digni, et absolute facere omnia secundum legem et letur, ubi exinde scriplum habetur, salvo Romana sanctiones Ecclesiæ. Si quem vero contigerit rcsedis in omnibus jussu aique judicio: et aliter decre quiescere in Ecclesia, lunc provehi in honorem lum confirmetur, nobisque tenendum mandetur, defuncti eos qui nuper assumpti sunt, solummodo juxta moderationem Innocentii, qui observationem si videanlur digni, el populus eos elegerit, condecerpriorem duriorem, posteriorem autem interveniente nente simul et consignante maximæ Alexandrie misericordia inclinatiorem dicit (epist. 2, ad Eru civitatis episcopo. lloc itaque aliis quidem concesperium); et vestra fraternitas, qui eosdem fratres jil sum est omnibus : in persona vero Meletii nequadicastis, vel quorum decessores illos judicaverunt , quam eadem placuerunt propter priorem indiscipliunanimi benignitate, justitia, pielale condita con nationem ejus, et propter procacitates ejus ac petusenserit atque decreverit, sicut sacra et mystica Ni- B lantiæ voluntatem, ne ulla daretur auctoritas vel cæna synodus de Novatianis (can. 8), et per indul potestas homini, qui posset rursus easilem indiscipligentiam, in epistola ad universos episcopos per

nationes instruere. El Anastasius junior papa, ad Ægyptum, Libyam et Pentapolim constilutos, de Anastasium imperatorem scribens de ordinatis a Meletio damnato clementi consilio , dum subtili ve damnato Acacio (epistola unica), recipiendos in suis raque ratione nullam veniam mereretur, et ab eo ordinibus dicit. Quanquam eadem epistola sacris post damnationem illius ordinatis , quos Meletianos canonibus el decretis Innocentii, Zosimi, et Leonis, appellat, decrevit.

alque Gelasii, a quibusdam non convenire dicatur; Nam idem Melelius, ul in veraci et recipienda quia ul ambigua sententia in eadem epistola idem historia legimus, unius civitatis Ægyptiorum epi Anastasius scribit, et baptizavil catholice, non cascopus, sub Pelro Alexandrinæ civitatis archiepi nonice : nec secundum sacras regulas, neque secunscopo, qui suscepit Diocletiano imperante martyrium, dem Ecclesie catholicæ consueludinem sacerdotes depositus est, et propter alias multas causas, et vel levitas damnalus ordinavit Acacius, quia possunt maxime quia in persecutione fide negata sacrifica etiam interdum laici catholici baptizati, ut dicit verat. Ergo damnalus habuit multos sequaces, et Gelasius, catholice baptizare, el etiam criminosi hæresiarches factus est eorum qui hactenus ab co

C

adhuc sedentes super cathedram, sicut Scribic el in Ægyplo Meletiani vocantur, nullam justitiæ sa Pharisæi, et sicut Judas, pro ministerii dignitate tisfactionem habens cur renianserit ab Ecclesia se inter apostolos sibi commissa, et nondum judicio paralus. Dicebat quidem injustitiam se passum, et aperto amissa, pro suo oflicio quæ in codem miobloquebatur sibi derogabaique Petro. Sed Petrus nisterio operanda sunt operari. Sunt et alia, que in persecutione percepta martyrii palma defunctus hic poni poterant, nisi obviari eis ab aliis constitutis est; iste vero relulit detractiones in Achillam, qui sanctorumque decretis manifeste cognosceretur; post Petrum suscepit episcopatum, et rursus in quoniam, ut Daniel dicit : Pertransibunt plurimi, et Alexandrum, qui post Achillam noscitur ordinalus. multiplex eril scientia (Dan. XII, 4), aliter de hujusInter hæc igitur supervenil quæstio Ariana, et Me modi decreta fuisse inveniuntur. Et idcirco ista letius una cum suis defendebal Arium, conspira- posuisse suflicial, quæ indulgentize polinis misericortione facta cum eo adversus episcopum. De quo diam sequi, quam censuram justiliæ intentare viMeletio et ejus complicibus præfata sacra synodus de::tur. in præscripla epistola, pacis redintegrande et uni His ergo ila se habentibus, quantum ex me est, tatis gratia, hæc decrevit ad locum, Placuit, inquiens sedis apostolicie benignitati, el vestre fraternitatis (epistola conc. Nicani ad Egyptios), Meletium qui

D

bene placitæ consensioni, sollicitus servare unitatem dem clementi consilio, dum subtili veraque ratione spiritus in vinculo pacis, in fratrum istorum regulari nullam veniam mererelur, manere quidem in propria statu non obvio. Quorum, sicut in præcedenti schecivilale, nullam vero omnimodis habere potestatem dula vobis porrecta premisi, salubrem ac regulaneque eligendi, neque ordinandi, nec in provincia, rem statum et cupivi et cupio, el quæsivi et quæro, nec in qualibet civilate, purumque nomen tantum et de quorum dejectione dolui satis el doleo, quia modo possidere. Eos autem qui ab co sunt constituti, nenio majus dispendium habet de illorum dejectione mystica ordinatione firmalos habere honorem et quam ego. Et hæc quidem scripsi pro mediocritate ministerium, ut tamen sequentes sint modis omni ingenioli mei, devotionem mentis mca circa fratres bus universorum in singulis parochiis et ecclesiis a ostendens, priscis, ut dicit Gelasius, pro sui reverencharissimo et comministro nostro Alexandro conse lia manentibus constitutis, et reservato per omnia cralorum, ul in his nulla potestas sil placilos sibi sententiae ac juris privilegio apostolicæ sedis, el non eligere, aut nomina eorum præferre, aut omnino prejudicans vestræ vel cujuscunque rationabiliori, aliquid agere prætcr voluntatem Ecclesiæ catholica: seu plus lenendæ, ac majoris auctoritatis seulentie,

AD EPISCOPOS SYNODI SUESSIONENSIS.

quam si mihi ostensa fueril paralus sum sine con- A manifeste demonstrat, Lingonensem Ecclesiam patradictione aliqua sequi. Ma tamen modis omnibus store viduatam, ut ibi ordinarelur episcopus, sub in istorum statu, si tamen a vobis unanimiter inde nomine vocati episcopi usurpare præsumpsit, ejusconsensum, et a domno papa fuerit confirmatum, que facultates, quæ secundum Chalcedonense conconditione serrala, quam ct apostolica sedes pro cilium (can. 25) penes æconomum futuro debuerant ecclesiastico vigore ab omnibus pelimus facial con reservari episcopo, suis suorumque usibus arrogaservari, et a restra fraternilale necesse est provi vit; decernente ipso concilio ut eos qui ausi fuerint deri, nc hac, quod absit, occasione auctoritatem in post diffinitionem magnæ et universalis hujus synodi sacris ordinibus ministrandi usurpent, qui aut peni quidquam ex his quæ sunt prohibita perpetrare, lus non acceperint, aul contra regulas acceperint, decrevit sancta synodus (can. 12) a proprio hujusvel quibus regulariter ministerium fuerit interdictum. modi gradu recedere : ei Antiocheno concilio, de Quoniam si boc impune fuerit licitum, omnis ordo damualis aliquid pr:esumentibus de ministerio, ut el vigor ecclesiasticus non tantum nulabit, quantum

nullo modo liceat eis nec in alia synodo spem restipenitus confundelur. Sunt cum istis el alia, de qui lutionis babere. Et ab hac præsumptione synodali bus provide domni apostolici summa auctoritas, et auctoritate, cujus habemus constitutionem, revosub ejus magisterio hinc vestra solers considerabit B calus, jubente Domino, si peccaveril frater tuus, insagacitas, quæ in alio diplomate mea vobis ostendet crepa illum, et si panitentiam egerit, dimille illi, humilitas, ne sub hujus rei occasione in Ecclesia per salisfactionis libellum propria manu firmalum possint emergi. Vestra autem prudentia et hæc recipere communionem, qua regulariter secundum clarius, el alia, que sensus mei paucitas non potest Nicanos et Chalcedonenses canones ac decreta Gealiingere, contemplabiinr, el domní apostolici super lasii fuerat privatus, promeruil, sicut idem ipse lieminens sapientia mullo sollicitinis et videbit quæ bellus, qui præ manibus habelur ostendit. In quo providenda sunt, el presentibus medelam et futuris sub jurejurando per sanctam Trinitalem unius deiimponet custodiam.

talis professus est se nunquam el nusquam ad sibi

interdictam præsumptionem, et ad graduum cccleEPISTOLA VI.

siasticorum administrationem ulterius aspiralurum,

neque aliam hujusmoili temeritatem, qua pax EccleDe 20.sado, quod Lingonensem Ecclesiam pastore vidualam usurpare præsumpserit, ac per satisfa

siæ valcat perturbari, el quics sacerdotalis possit clionis libellum nunquam se ul.erius ad graduum

inquietari, scienter vel libenter ulterius moliturum. ecclesiasticorum udministrationem aspiralurum pro Quem libellum coram episcopis Pardulo Laudunensi, fessus sit.

C Guniberio Ebroicensi, Ænea Parisii, coramque rege (Apud eumdem.)

et quamplurimis aliis, noliis judicibus suis a synoilo HINCMARUS Rliemorum episcopus, Remigio, Weni constitutis porrexit; decernente bealo Gregorio, ut LONI, et cæteris archiepiscopis el episcopis, dompi revertentes a schismale jurejurando profileantur et pape Nicolai auctoritate ad synodum, quo et exiguita subscribant, se nunquam ad schisma quo redierant lem meam cum coepiscopis nostris venire præccpit, reversuros. Et secundum traditionem Leonis papie in hanc Sucssorum civitatem pro causa Vulsadi et scribentis ad Januarium episcopum (epist. 3): « Sacollegarum ejuis convocatis.

luberrimum est, inquit, et spiritalis medicinæ utiliQuod invilus dico, et supprimere in lolum non tate plenissimum, ut sive presbyteri, sive diaconi, audeo, ne forte mihi ab his qui hoc sciunt impule vel cujuslibet ordinis clerici, qui se correclos videri tur quod calliditate aliqua occultaverim veritatem, voluni, prius errorem suum damnari a sc sine amet si biec callsa, juxla veterum constitutionein judi biguilale lateantur : ut sensibus pravis el dudum cio synodali decreta, sine diffinitione synodalis sen peremplis nulla aspirandi supersil occasio, nec ullenti:e modo quolibet fuerit refragata, dilecto fratri lum membrum Ecclesize' talium possil socielale nostro Vulsado ad noxam cujuscunque relivivo furore violari, cur per omnia illis professio propria cape

D valeal depilari. Isdem namque dilectus frater nosler, l'il obviare. » Et ad Flavianum Constantinopolitanum post omnia quæ de sua el collegarum suorum adju episcopum de erroneo ab ecclesiastica disciplina dicatione a synodo episcoporum quinque provincia- (cpist. 12): Si, inquit, fideliter aut utiliter dolet, et rum diffinila, ct a sedis apostolicæ auctoritate sub quam recte mola sit episcopalis auctoritas vel sero anathematis interpositione sunt confirmata, sine cognoscit, vel si ad satisfactionis plenitudinem, audientia el consilio episcopalis concilii sacerdotum omnia quæ ab eo male sunt sensa, viva voce et qui eum judicaverunt, sineque auctoritale Romani präsenti subscriptione damnaverit, non erit reprepontificis qui ipsa judicia confirmavit, inconsulta hensibilis erga correclum quantulacunque miseraeliam Rhemensi Ecclesia, extra provinciam ejus, lio, quia Dominus noster verus el bonus Pastor, qui in qua baptizatus, et in clericum tonsus, atque per animam suam posuit pro ovibus suis, et qui venit plures annos in Ecclesia publice sacras Scripturas animas salvare non perdere, imitatores nos suze vult legil, ubi sicut Africanum decrevit concilium cap. esse pietatis, ut peccanles justitia coerceat, conver58 postquam semel legit, ab alia Ecclesia inconsulte sos aulem misericordia non repellat. Et item ad rccipi non debuerat, sicut iidem concilium cap. 21 Anatolium Constantinopolitanum cpiscopum de Al

« VorigeDoorgaan »