Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

rum adversum me gratis suscepisti officium , dicit : A Maias pastor noster in monte Lauduno in sua synodo « Audiant canes mei, lu qui de filio in fratrem, in de perplurimis utilitatibus suæ sanctæ ecclesiæ, deque crevisti in coepiscopum , et post adeo profe- ordinando et emeliorando quædam in eis disputaret; cisti ut in canem meum excreveris, accipe hanc occurrit pro successu temporum quædam pars ejusperversi contumaciæ tuæ pittacioli exigente causa dem disputationis, pro qua quia ordinandi rerum prolixam responsionem. Cum autem mihi vacaverit, ecclesiasticarum potestas ab eo, cum jus et lex casliccinctius de aliis perversis et incompositis scriptis nonum jubendo præcipit, ut episcopus res ecclesiæ luis, in quibus quædam mendaciter, quædam repre suæ quibus voluerit, et quomodo voluerit disponendo hensibiliter me reprehendendo, quædam ficle humi- dispenset, auferretur; perplurimæ auctoritates liter et vere superbe scripsisti , rescribam , et in illo sancti Petri successorumque ejus, quibus qualiter scriplo, quia lego dixisse Dominum : Jam non irascar et quomodo data sit potestas ligandi et solvendi, ab tibi amplius, quantum mihi adhuc paret, de hujus eodem pastore nostro in præsentia totius synodi eas modi altercationibus tibi scribendi finem imponam. relegendo recitalæ sunt. Quibus recitatis, memor De hoc quod dicis , quia dicunt de me homines : injuriarum suarum , quæ ei moderno acciderant Qualis est ille avunculus, qui talia suo nepoli scribit, tempore addidit, quod immineret tempus comprodicant et de le ipsi homines : Qualis est ille nepos, B vincialis synodi , quæ in Vermeria palatio regio a ab avunculo suo talis ut tunc erat assumptus, et vobis vestrisque suffraganeis viu Kal. Maias habita talis sicut nunc est in spiritali ac temporali honore est. Ad quam vestris litteris evncatus libenti animo effectus, qui talia sibi exigit ab invito avunculo, ne coram omnibus professus est , se sine ulla intercatalis ab aliis, sicut a nepote suo depingitur, æstima pedine progressurum. Sed quia credebat in ipsa sytus, per eum blasphemetur nomen Domini, et vitu nodo, quod mos haud exposcit canonicus, aliquam peretur ministerium ejus ; secutus Apostolum scri violentiam sibi illegaliter et contra leges canonum bentem ad Corinthios contra se blasphemanles, et a quocunque fieri, sermone contestatorio et auctovilipendi ab aliis laborantes. Egit quippe doctor ritale sancti Petri, quod si ei licentia eundi Roegregius, ut dum ipse qualis esset agnoscitur, et vila mam prohiberetur, aut ipse caplus obtinerelur, omet lingua male prædicantium ejus prædicatione vile nes sacerdotes lotius parochiæ suæ colligavit, ut sceret. Illos videlicet commendaret, si se abscon nemo eorum in ea sacerdotali ministerio tandiu utederet. Cumque se non ostenderet, errori locum de retur, usque dum ille ipse nobiscum iterum viva voce disset. Dicunt etiam ipsi homines de te : Qualis est loqueretur; aut litteræ ex ipsa sancta sede beati ille nepos, qui talia contra suum avunculum et nu Petri apostoli nobis mitterentur. Quo facto quod tritorem atque ordinatorem machinatur, et quantum

с

tunc non accidit, nunc in Silvaco palatio v Kal. Jupotest mali agit, et plusquam potest agere cupit ? Sicut

nias peractum est. Qua lamen die priusquam ad ip tu in die magni judicii manifeste videbis, si le antea sum Silvacum perveniret, præscius venturæ violen. inde non recognoveris, et dignis pænitentiæ fructibus tiæ suæ, prædixit sacerdoti nostro Clarentio, sinon emendaveris. Multum me fatigas, et merito, non

mulque diacono Teutlando, ut nobis denuntiarent imputetur tibi. Sed fatigationem meam consolatur,

per omnia nos servaluros, quæ causa suarum injuGlod sicut tibi scripsi dicit Gregorius : « Et si Æthiops riarum, et ut satius dicamus, pro statu sanctarum anger balneum intrat, et niger de balneo exit, tamen

ecclesiarum, in præscripta synodo xiii Kal. Maias balneator denarium balnei sui non perdit. » Timeo

omnibus sacerdotibus suæ parochiæ observare aude le cu Alexandro, quod de suo dicebat Paulus :

cloritate sancti Petri ipse præceperat. Alexander ærarius multa mala mihi ostendit, reddet

Et post aliquanla : Quapropter quia eumdem doilli Dominus. ,

minum nostrum regia potestate retentum el reclu

sum viva voce adire non poteramus, et sacerdotali HINCMARI RHEMENSIS

ministerio prohibiti ab eo frui non audebamus,

In Kal. Junias ad capitolium nostrum convenimus, AD EUNDEM.

D

et ibidem communi colloquio retraclanles ralum

fore duximus, ut exinde consilium nostræ salutis a (Ex Conciliis Labbei, ut et sequentes epistole.)

sacra paternitate almilalis vestræ humiliter depoHINCmArus Rhemorum episcopus, ac plebis Dei fa

sceremus , utrum sacerdotalis ministerii officio mismulus, presbyteris , diaconibus, ac reliquo eccle

sas celebrando , et domino pro receptione pastoris siastico ordini, et cunctis in Laudunensi parochia

nostri ac communi utilitate totius sanctæ Ecclesiæ consistentibus salutem.

sacrificia offerendo, baptizando pueros, visitando Confratres ac consacerdotes nostri Hetto, Ermino, infirmos, reconciliando cum viatico munere pæniHadulfus, et Clarentius presbyteri ecclesiæ vestræ tentiam petentes, sepeliendo mortuos, cum penitus prid. Kal. Junias præsentis secundæ indictionis data ab his omnibus prohibiti simus. Et paulo post : in mihi ad vicem omnium vestrum petitione , cujus parochia nostra uti debeat, an non, et reliqua. hinc partim textus, quantum suflicere ,vidi, sequi. Quam relegens salis superque dolui fateor, quia ditur, de quibusdam capitulis vestræ communis ne lectus frater et coepiscopus noster Hincmarus contra cessitatis consuluerunt, hoc modo : Dum xin Kal. episcopalem gravitalemd, ei contra evangelicam ve ·

ritatem , atque apostolicam et canonicam auctorita- A nosse metropolitanum episcopum sollicitudinem totem lalia inconsulle causa suarum injuriarum agere tius provinciæ gerere. Propler quod ad metropolim præsumpsit; qualia nullus ante ipsum episcopus undique qui negotia videntur habere concurrant. egil : quæ non modo sacrarum Scriplurarum tramiti

Unde, fratres charissimi, docente nos beato Grecontraria , et decretis sunt sanctorum adversa , ve

gorio ac dicenle, « qui non corrigit resecanda, comrum et saluti humanæ ac universæ Christianitati mittit, , ad præfalum fratrem et coepiscopum nosunt inimica. Quia, sicut Hilarus papa dicit, non strum Hincmarum has quæ sequuntur litteras auminus in sacrarum traditionum delinquitur sanctio ctoritate metropolitana dirigere necessarium duxi; nes, quam in injuriam ipsius domini prosilitur.

monens illum palerna ac fraterna dilectione , ut Vestram autem solertiam laudo, filii ac fratres cha- juxta beati papæ Hilari decreta ipse quantocius inirissimi, quos præcepta sacrorum canonum non per quum factum suum dissolvat. Quod si agere noluefunctorie legisse cognosco. Ait enim sacra et mystica rit, et contumaciter, quod absit , magis differre Nicæna synodus : « Antiqua consuetudo servetur per quam obedire maluerit, scial generalitas fraternitaÆgyplum, Libyam et Pentapolim, ita ut Alexan tis vestræ virtute Domini nostri Jesu Christi, qui, drinus episcopus horum omnium habeat potestatem; ut ipse dicit, venit animas salvare, non perdere, et quia ut urbis Romæ episcopo parilis mos est. Simi- B venit quærere et salvare quod perierat: qui est, ut liter autem et apud Antiochiam cæterasque provin- ipse insinuat, via, veritas et vila (Joan. iv): via scilicias suis privilegia serventur ecclesiis. » Quod capi cet conversationis sanctæ, veritas doctrinæ divinæ, tulum sanctus Bonifacius papa scribens ad Hilarium vita beatitudinis sempiternæ. A quo, et per quem Narbonensem episcopum exponit hoc modo : « Con in ædificationem, et non in destructionem sacer ordo venit nos paternarum sanctionum diligentes esse episcopalis accepit exordium. Judicio eliam sancti custodes. Nulli elenim videtur incognita synodi con Spiritus, quo sacri promulgati sunt canones; el slitutio Nicænæ, quæ ita præcipit, ut eadem proprie sancti prophetæ atque apostoli, eorumque successoverba ponamus; per unamquamque provinciam jus res, et apostolicæ beati Petri sedis pontifices nobis metropolitanos singulos habere debere, nec cuiquam documenta salutis et regulas ac decreta salubria duas esse subjectas : quod illi, quia aliter creden ediderunt, et servanda inviolabiliter tradiderunt, sidum non est, servandum, Spiritu sancto suggerente, cut in subsequentibus relegetis cuncla quæ de casibjinet censuerunt. » Et post aliquanta : « Quod pitulis in vestra petitione conscriptis contraria diidcirco dicimus, ut advertat charitas lua,

adeo nos

vinæ auctoritati, quæ tenetur in subditis, aut verbo canonum præcepta servare, ut ita constitutio quoque præcepit, aut scriplo decrevit, irrita et vacua et nostra difliniat; quatenus metropolitani sui unaqua

C nullius virtutis vel auctoritatis esse pronuntio atque que provincia in omnibus rebus ordinationem

semper decerno; vobisque ministris ecclesiæ Laudunensis exspectet. » Et secundum Africanum concilium scri parochiæ præfata auctoritate præcipio, ul et in misbens ad Cælestinum papam : « Decreta , inquit, Ni sarum celebrationibus , et in cæleris officiis , lam cæna sive inferioris gradus clericos, sive episcopos diurnis, quam nocturnis, et in distributione secunipsos suis metropolitanis apertissime commise dum traditionem Domini sacramentorum cælestium runt. )

fratribus et populis consulendis, sed et in baptizanEt venerandum Antiochenum concilium : «Per sin dis parvulis, et in suscipiendis ad poenitentiam indigulas, inquit, regiones episcopos convenit nosse gentibus, et in subveniendis vialico munere sccunmetropolitanum episcopum sollicitudinem lotius pro dum sacros canones obeuntibus , et in sepeliendis vinciæ gerere. Propter quod ad metropolim omnes mortuis , sine ulla retractatione aut negligentia , undique qui negotia videntur habere concurrant. quantum patitur humana fragilitas , secundum traUnde placuit eum el honore præcellere, et nihil milem sacrarum Scripturarum traditionenique maamplius præter eum cæteros episcopos agere, se jorum divina munia exsequendo fratribus et populis cundum antiquam a patribus nostris regulam con

D

consulere studeatis : scientes vos ordinum vestrorum stitutam, nisi ea tantum quæ ad suam diæcesim sustinere jacturam, si confessi aut regulariter conpertinent possessionesque subjectas. Unusquisque victi fueritis de proximorum per vestram negligerienim episcopus habeat suæ parochiæ potestatem, tiam, quod absil, periculo. Si autem, quod non esi ut regal juxta reverentiam singulis competentem; et credendum, frater et coepiscopus noster Hincmarus providentianı gerat omnis possessionis quæ sub ejus

quocunque tempore cuicunque vel quibuscunque est polestate : ita ut presbyteros et diacanos ordinet, vestrum pro hoc quia ejus illicitam præceptionem et singula suo judicio comprehendat. Amplius autem non observastis, contra regulas in antiquo fecerit, nihil agere lentet præter antistitem metropolitanum.) secundum sacros canones ad metropolim vestram, Presbyteros, inquit, et diaconos parochiæ suæ episco vel ad provinciale concilium qui læsos se existimapus ordinet, et'non exordinet. Quia quos solus episco verint festinent recurrere; ut quod perperam illis, pus ordinare polest, solus nisi ut venerandi præfigunt quod Deus longe faciat, fuerit irrogatum, synodi canones a sacris officiis submovere vel suspendere experti examen debitam el necessariam emendationequaquam potest. Et singula , inquit, non autem

nem suscipiant. generalia suo judicio comprehendat, quem convenit

AD EUMDEM.

HINCMARI RHEMENSIS

A reconciliando cum' vialico munere pænitentiam pe

lentes , sepeliendo mortuos; cum penitus ab his Hincmarus Rhemorum episcopus dilecto fratri omnibus prohibiti simus. o Et paulo post : « In paHingmaro Laudunensi coepiscopo nostro salutem. rochia nostra uti debeat, an non, et reliqua. Quam

Pridie Kal. Junias præsentis secundæ indictionis novitatem a seculo hactenus inauditam, frater chamisit ad me grex Laudunensis ecclesiæ per legatos rissime, satis contremiscens exhorrui, satis supersuios, quorum nomina scripta habemus, oblatam pe que dolui. Unde augentur mihi lacrymæ : gemilus litionem, in qua inter cætera continetur : Dum xiii se in meo corde non capiunt, atque ex intimo visceKal. Maias idem pastor noster in monte Lauduno rum dolore peccatis meis reputo, quod tu talia filius in sua synodo de perplurimis utilitatibus suæ sanctæ meus in tempore isto novitatis præsumptione, quæ Ecclesiæ ordinando et emeliorando quædam in eis de superbia descendere noscitur, agis , qualia nundisputaret, occurrit pro successu temporum quædam quam ullus episcoporum legitur præsumpsisse. ) pars ejusdem disputationis, pro qua quia ordinandi Nam sicut in sacra Historia legitur : Petrus quidem rerum ecclesiasticarum potestas ab eo, cum jus et servabatur in carcere, oralio fiebat sine intermissione lex canonum jubendo præcipit, ut episcopus res suæ ab ecclesia ad Deum pro eo (Act. XII). Liberius papa, ecclesiæ, quibus voluerit et quomodo voluerit, dis- B Vigilius papa, Joannes papa, et pontifices sancte ponendo dispenset, auferretur, perplurimæ aucto Romanæ Ecclesiæ in exsilium missi, et quidam eoritates sancti Petri successorumque ejus, quibus qua rum carcere conclusi fuerunt : Athanasius Alexanliter et quomodo data sit potestas ligandi et solvendi, drinze secundæ sedis episcopus, et sanctus Meletius ab eodem pastore nostro in præsentia totius synodi Antiochenæ tertiæ sedis episcopus , el Cyrillus Hieeas relegendo recitalæ sunt. Quibus recitalis, memor rosolymitanus episcopus , Joannes Conslantinopoli. injuriarum suarum , quæ ei moderno acciderant tanus episcopus, Paulinus Treverensis episcopus, lempore, addit quod immineret tempus comprovin sanctus Hilarius Pictaviensis episcopus, Eusebius cialis synodi , quæ in Vermeria palatio regio a vo Vercellensis episcopus de parochiis suis abducti et bis vestrisque suffraganeis viii Kal. Maias habita est, in exsilium missi fuerunt, et tale quid agere, sicut ad quam vestris litteris evocatus libenti animo co egisti, non præsumpserunt. Bealus Ambrosius in ecram omnibus professus est se sine ulla intercapedine

clesia Mediolanensi Justina hæretica imperatrice progressurum. Sed quia credebat in ipsa synodo , præcipiente, conclusus, et armatis circa ecclesiam quod mos haud exposcit canonicus aliquam violen excubantibus obsessus, et carpenlo posilo ante ostiam sibi illegaliter et contra leges canonim a quo lium, quo in exsilium traheretur, animam suam tecunque fieri , sermone contestatorio et auctoritate C nens in manibus suis, quid tale non egit. Rigobertus sancti Petri, quod si ei licentia eundi Romam prohi- Rhemorum episcopus crudeli violentia a sede sua beretur, aut ipse captus obtineretur, omnes sacer expulsus, et in proprietate sua non longe ab eadem dotes lotius parochiæ suæ colligavit, ut nemo eorum urbe cum magna indigentia pluribus annis residens in ca sacerdotali ministerio tandiu uleretur, usque deguit, sed quid tale cum coepiscopis suis non egit. dum ille ipse nobiscum iterum viva voce loqueretur,

Fuerunt etiam alii nostra ælale ac tempore a sedibus autlitteræ ex ipsa sancta sede beati Petri apostoli nobis suis pro diversis causis ad tempus expulsi, quidam millerentur. Quo facto, quod tunc non accidit, nunc etiam irrecuperabiliter abjecti, et tale quid non egein Silvaco palatio regio v. Kal. Junias peractum est. runl; allendentes sibi dixisse Apostolum, et ex pro. Qua lamen die priusquam ad ipsum Silvacum perve phetico testimonio confirmasse: Non vos desendentes, niret, præscius venturze violentiæ suæ prædixit sa charissimi , sed date locum iræ. Scriptum est enim . cerdoti nostro Clarentio simulque diacono Teutlando, Mihi vindicta , ego retribuam, dicit Dominus (Rom. nt nobis denuntiarent per omnia nos servaluros, quæ XjI; Hebr. x; Deuter. XXXII). Et si enim aliud vel causa suarum injuriarum, et ut satius dicamus, pro hoc le ab hac præsumptione cohibere debuerat, ne slatu sanctarum ecclesiarum in præscripta synodo xit solus talia faceres, quæ nemo alius fecit : Cum beaKal. Maias omnibus sacerdotibus suæ parochiæ ob. D lus Petrus apostolus dicat : Nemo vestrum patiatur servare auctoritate sancti Petri ipse præceperat. tanquam homicida, aut sur, aut maledicus (1 Petr, iv).

Et post aliquanta : " Quapropter quia eumdem Tanquam maledicus, inquiunt catholici doctores, dominum nostrum regia potestate retentum et re patitur, qui persecutionis suæ tempore in sui saltem clusum viva voce adire non poteramus, et sacerdo injuria persecutoris esfrenatur. Et item idem apotali ministerio prohibiti ab eo frui non audebamus III stolorum princeps dicit : Christus passus est pro noKal. Junias ad capitolium nostrum convenimus, et bis, vobis relinquens exemplum, ul sequamini vestigia ibidem communi colloquio retractantes ratum fore ejus : qui peccatum non fecit nec inventus est dolus in duximus, ut exinde consilium nostræ salutis a sacra ore ejus, qui cum malediceretur non maledicebat, cum paternitate almilatis vestræ humiliter deposceremus, paterelur non comminabatur; tradebat autem judiutrum sacerdotalis ministerii officio missas celebran canti se injuste (1 Petr. 11). Tradebat autem, et non do , et domino pro receptione pastoris nostri ac excommunicabal neque maledicebat. Et Paulus apocommuni utilitate totius sanctae Ecclesiæ sacrificia stolus dicit : Nemini dantes ullam offensionem, ul offerendo, baptizando pueros, visitando infirm non ritureretur ministerium nostrum; sed in omnibus

exhibeamus nosmetipsos sicut Dei ministros, in maila A sed illis maxime esse debemus humiles a quibus patientia. Et palientes eslole ad omnes (II Cor. vi). aliqua patimur. » Psalmista dicit : Vide humilitatem Et sanctus Gregorius scribens ad Januarium dicit: meam de inimicis meis (Psal. 1x). El ad Maximianum

Inter querelas multiplices, inquit, Isidorus vir cla episcopum scribit : « Frequenter, inquiens, me adrissimus a fraternitate lua frustra se excommunica monuisse vos recolo, ut in proferenda sententia esse lum anathematizatumque conquestus est. Quod præcipites nullatenus deberelis. » Et ad Marcianum quam ob rem factum fuerit dum a clerico tuo, qui dicit, quia nullus sine cognitione damnandus est. præsens erat, voluissemus addiscere, pro nulla alia Continetur etiam in præfata petitione ab ecclesia causa nisi pro eo quod te injuriaverat factum inno Laudunensi exiguitati meæ oblata, le prohibuisse luit. Quæ res nos vehementer alixit. Quia si ita est, nulli communionem, nec etiam obeunti ultimam nil le ostendis de cælestibus cogitare, sed terrenam pænitentiam, vel viaticum munus in parochia tua le habere conversationem significas; dum pro vin tribui, nullum infanten in eadem parochia baptizari, dicta propriæ injuriæ, quod sacris regulis prohibe- nullum mortuum sepeliri, si tibi licentia eundi Rolur, maledictionem apathematis invexisti.

mam prohiberetur, aut captus (enereris ; usque dum Unde de cætero omnino esto circumspectus atque tu ipse viva voce cum eis loquereris, aut lilleræ a sede sollicitus, et talia cuiquam pro defensione injuriæ tuæ B apostolica ecclesiæ Laudunensi millerentur, Et unde inferre denuo non præsumas. Nam si tale aliquid nosti, frater, si vel usque in crastinum vives? semegeris , in te scias postea vindicandum. Et oblata per obligali erunt quos decrevisti ligari? Quio contra mihi pelitio Laudunensis ecclesiæ hanc inauditam beatus Gregorius dicit : Durum quippe est, ut qui antea excommunicationem causa injuriæ ile a le nescit tenere moderamina vitæ suæ, judex vitæ fiat priusquam ipsa injuria tibi irrogaretur depromplam alienæ. Et plerumque contingit ut hunc judicii locum fúisse demonstrat. Quæ etiam præterita proxima teneat, cui ad locum vita minime concordat : ac Dominica die iv videlicet Kal. Junias præsentis se sæpe agitur ut vel damnet immeritos, vel alios ipse cundæ indictionis missarum celebratione prætermissa ligatus sotvas. Igitur, quantum ex te est, hæc cruin Laudunensi parochia, proh dolor! exstitii exsecu delitas tua omnem crudelitatem omnium paganorum, 1a. , Et item sanctus Gregorius in homilia 26 : el omnes persecutiones omnium persecutorum, quæ « Judicare, inquit, digne de subditis nequeunt, qui in Christianis illalæ fuerunt, excedunt, dicente Dosubditorum causis sua vel odia vel gratiam sequun mino : Nolite timere eos qui occiderunt corpus, anilur. Unde fit ut ipsa hac ligandi ac solvendi pole mam autem non possunt occidere (Malth, x). Tu austaie se privet, qui hanc pro suis voluntatibus , et lem, frater, quantum ex te est, el animam et corpus non pro subditorum moribus exercet. Unde recte C millis in gehennam; et non solum illos omnes occiper prophetam dicitur: Magnificabant animas que dis, quos sine baptismale, aut sine pænitentia et non moriuntur, el vivificabant animas quæ non communione de hoc sæculo exire præcipiendo facis ; vivuni (Ezech. XIII). Non morientem quippe morti verum et omnes presbyteros reos mortis illorum ficat, qui justum damnat; el non victurum vivifi efficis, atque illorum judicio qui jam in cælis cum care nititur, qui reum supplicio absolvere conatur. Deo regnant, el in terris miraculis coruscant, gradu Cause ergo pensandae sunt, et tune ligandi atque privatos ellicis; et pro tantis non solum in synodo, solvendi potestas exercenda. r Cui concordat verum et in divino judicio rationem de illorum mortempore prior, sed loco posterior sanctus. Au libus rediles. Quia sicut Paulum legimus - lantorum gustinus in libro de Pænitentia ; « Noluit, inquiens,

mapibus sanctum Stephanum lapidasse, quantos ad hominem ab homine judicari ex arbitrio suspicionis, lapidandum exerlos reddidit; ita et tu tantos occivel etiam extraordinario usurpalo judicio, sed potius dis, quantos lua crudelitate, et injusta atque iniqua ex lege Dei secundum ordinem Ecclesiæ, sive uliro commendatione sine baptismate atque communione confessum, sive accusalum alque convictum. Unde de corpore exire facis. Quomodo tibi, fraier, a mente pro luis injuriis non debueras presbyteros excommil excessit, quod Dominus per prophetam unicuique

D nicare ab officio celebrandi sanctum sacrificium ; nostrum dicit : Speculatorem te dedi domui Israel, com juxta sacros canones solus possis episcopus pre Si non annuntiaveris iniquo iniquitatem suam, et non sbyteros ordinare, sed non confessos neque convictos conversus suerit impius ab impietale sua, ipse quidem de crimine solus non potes, nisi ut venerandi præ in peccato suo morietur, sunguinem autem ejus de ligunt canones, ab officio removere. Minime autem manu tua requiram (Ezech. XXXII). Et si illorum pro tua injuria quemquam presbyterorum, quanto sanguinem de manu tua Deus requiret, quibus non minus omnes parochie luæ sacerdotes non debueras annuntiasti suam iniquitalem, ut ab impietate sua officio presbyterali privare?, cum sanctus Gregorius converterentur; quid dices, frater, illi in judicio suo, ad Euphemium scribens dicat : « Servorum Dei hu qui sicut ipse dicit, non venit animas perdere, sed militas in allictionis tempore debet apparere ; qui

salvare? Cum venient illæ animæ ante Deun, qui vero se contra præposilos suos erigunt, profecto nalos suos ad baptismi gratiam, ul de potestate diaostenditur, quod esse servi Dei contemnunt. Non boli liberarentur, fideliter portaverunt et obtulerunt, enim grande est, his nos esse humiles a quibus ho vel per patronos (f. patrinos) miserunt? Sed et illæ noramur; quod et hoc sæculares quilibet faciunt : non minores grandium animulæ parvulorum, qui

non suo sed alieno peccato obnoxiæ liberari potue- A sine dubitatione testentur, neque ipsi sunt per ætarunt, nisi tua crudelitate et furore ac indignatione lem de traditis sibi sacramentis idonei respondere, animi forent perditæ, et clamabunt adversum te? pro absque ullo scrupulo eos esse baptizandos præcepit, quibus omnibus, additis etiam tuis peccatis, lot ne isla trepidatio eos faciat sacramentorum purgamortibus dignus, quot occidisti crudeliori gladio luz tione privari. Et sanctus Leo hinc dicit : « Si nulla sententiæ, quam materiali machæra.

exstant indicia inter propinquos aut familiares, Unde dignas ultionum penas sine dubio lues. Cur nulla inter clericos, aut vicinos, quibus hi de quinon te terruit, et ab hac perversa sententia profe bus queritur baptizati fuisse doceantur, agendum renda Domini promissio revocaverit, qua universali est ut renascantur, ne manifeste pereant. In quibus Ecclesiæ suæ per lsaiam prophetam pollicitus est quod non ostenditur gestum, ralio non sinit ut vidicens : Ab oriente adducam semen tuum et ab occi deatur ileratum : qui autem possunt meminisse quod dente congregabo te. Dicam Aquiloni, Da; et Austro, ad ecclesiam veniebant cum parentibus suis possunt Nolt prohibere (Isa. xxxi). Et lu prohibes Ecclesiae recordari an quod eorum parentibus dabatur acceab immaculato divini fontis ulero Domino filios ge perint. Sed si hoc etiam ab ipsa memoria alienum nerare, qui non venit animas perdere, sed salvare. est, conferendum eis videtur, quod collatum esse Quoinodo te præteriit quod in Evangelio legis : Offe- B nescitur; quia non temeritas intervenit præsumptiorebant, inquit, illi parvulos ut tangeret illos. Disci nis, ubi est diligentia pietatis. , Et sanctus Gelapuli autem comminabanlur afferre. Quos cum videret sius : Baptizandi sibi quispiam passim quoque Jesus indigne tulit, et ait illis : Sinite parvulos venire tempore nullam credant inesse fiduciam præter ad me, et ne prohibueritis eos (Matth. xix; Marc. x). paschale festum et pentecostes venerabile sacramenEt tu prohibes offerri Domino parvulos ? Et si tre tum, excepto duntaxat gravi languoris incursu, in mendum Dei judicium te non terruit, et a furore quo verendum est ne, morbi crescente periculo, sine animi tui ut talia præciperes revocare non poluit, remedio salutari fortassis ægrolans exitio præventus quia nunquam et nusquam postquam sacrum Nicæ abscedat. Et diaconi absque episcopo et presbytero num concilium est celebratum, tale quid factum baptizare non audeant, ni prædictis fortassis ofliciis fuisse audisti, sicut fieri præcepisti : timere debue longius constitutis necessitas extrema compellat; ras ne solus hoc ageres quod nullus Christianorum quod et laicis Christianis facere plerumque concediunquam facere ausus fuit. Nam de infantibus bapti tur, » El sanctus Gregorius scribens ad Joannem zandis qui necdum baptizare noscuntur, quoties Larissæum episcopum, dicit : « Secundum, inquiens, necessitas exegerit, regula ecclesiastica per beatum de criminalibus capitulum adversus Adrianum epiSiricium prolata demonstrat, dicens ita : Infantibus C scopum videtur esse propositum de infantibus ejus qui necdum loqui potuerunt per ætatem , ut his jussu a sacri baptismatis susceptione prohibitis ; quibus in qualibet necessitate opus fuerit sacri unda atque ita inablutos sorde peccati desunctos in tenebaptismalis, omni volumus celeritate succurri, ne bris. » Vide, frater, quia esse hoc criminale capiad nostrarum perniciem lendal animarum, si negalo lulum sanctus demonstrat Gregorius. Sed et de desiderantibus fonte salutari, exiens unusquisque de ultima pænitentia, el viatico munere nulli negare sæculo et regnum perdat et vitam. Quicunque etiam debere illius sententia sufficere tibi debuerat qui discrimen naufragii, hostilitatis incursum, obsidionis dicit : Venit filius hominis quærere et salvare quod ambiguuin , vel cujuslibet corporalis ægritudinem perierat (Luc. XIX): et licet misericordia Domini desperationis inciderint, et sibi unico credulitatis qua plena est lerra illis qui ultimam pænitentiam, auxilio poposcerint subveniri, eodem quo poscunt et viaticum munus sibi dari deposcunt, si eis fuerit momento temporis expetitä regenerationis præmia denegalum, subvenire possil qui corde credunt ad consequantur. Hactenus erralum in hac parte sufli- justitiam, ore autem confitentur ad salutem, transciat : nunc præfatam regulam omnes teneant sacer fixi dolore cordis, et baptizala conscientia suis doles qui nolunt ab apostolicæ petræ super quam lacrymis gratiam Dei incomprehensibiliter perciChristus universalem construxit Ecclesiam, solidi- D piani, quod eis denegare jussisti, sicut in illo latrone late divelli. Et beatus Leo dicit : « Principalis et quod, ut bealus Augustinus dicit, ex baptismi sacramaximi sacramenti custodienda nobis est mystica mento defuerat, complevit omnipotens benignitas; et rationabilis exemplatio non indicia licentia, qua quia non superbia, vel contemplu, sed ex necessitate in baptismo tribuenda periclitantibus subvenitur : illi defuerat : tamen manifestissime lu reus eris illaita enim in has duas festivitates, Pascha scilicet, et rum omnium animarum, si lua præceplione sine pePentecosten, connexas sibimet alque cognatas inco nitentia et viatico munere rebus bumanis excedant. lumium et in pacis securitate degentium libera vota De viatico munere sanctæ communionis sacrum differimus, ut in mortis periculo, in obsidionis dis Nicænum concilium dicit : « Quia generaliter omni crimine, in persecutionis angustiis, in timore nau cuilibet in exilu posilo, et poscenti sibi communionis fragii, nullo tempore hoc veræ salutis singulare gratiam tribui , episcopus probabiliter ex oblatione præsidium cuiquam denegemus. , Et Africanum dare debebit. » De qua sancta et mystica synodo concilium etiam eis infantibus de quibus non inve beatus Leo papa ad Analolium episcopum Constanniuntur certissimi testes qui eos baplizatos esse tinopolitanum scribit dicens : Quod illa Nicænorum

« VorigeDoorgaan »