Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

synodi et anorum sanctorum canones editis, colle- A agere possem, et illa, quæ tibi ac parochiæ tuæ gisti. In quibus sententias inter se dissonas, et contra contra colligationes luze impietatis direxeram, coram evangelicam el apostolicam atque canonicam et illis relegi feci. Unde el ab eisdem episcopis præapostolicæ sedis auctoritatem immiscuisti, et eidem dictis sacri conventus auctoritatibus, quoniam inlibello, sine metropolitani et coepiscoporum Rhe juste ac irregulariter lantas el tales excommunicamensis provinciæ conscientia ac consensu, subscri tiones agere præsumpsisti, el a domno rege impepsisti, et a clericis Ecclesiæ tuæ et a parochianis litus, quoniam juramenta illi a lc super sacra prepresbyteris subscribi fecisti, volens te a suljectione stita non observasti, sed et quia res suæ proprietatis wæ metropolis exutum ostentare, et privilegium contra leges divinas et humanas invasisti, el a Nordmetropolitanæ sedis annulare. Quasi non possem inanno in synodo accusatus, quoniam eum de rebus impietatis tuæ colligationes canonica auctoritale, tua concessione atque consensione a domno Carolo sine liio consensu ac sine synodali conventu in pa sibi beneficiatis , sine auctoritate regia , armala mirochia tua dissolvere, cum de certis et manifestis litari manu, et turba vulgi collecta cum gladiis et causis, que in nullo nobis sunt dubia vel obscura, sustibus, primum quidem uxorem suam quae ibi et de quibus finitivas sententias, quæ in nulla pos

sine ullo erat, el postea illum ipsum contra leges et sunt ratione convelli, a sanctis Patribus promulgatas B regulas repulisti, et omnia sua quæ ibi habuit abshabemus, synodale consultum vel coepiscoporum lulisti , sed et a luis hominibus accusatus, quia nostre provinciæ consilium vel consensum non de contra leges divinas et mundanas eis sua beneficia beam exspectare, et a regulis præstitutis, lil sanctus abstulisti, ut synodalem censuram evaderes, dedisti Leo dicit, « nulla aut negligentia aut præsumptione regi et mihi in eadem synodo professionis tuæ lidiscedere, nec etiam sedem apostolicam inde in bellum de regulari obedientia tua, quem habeo, et quietare, sicut ipsius sanctæ sedis beati pontifices, lu negare non potes, quoniam ipsius exemplar de Innocentius, Zosimus, Cælestinus, Leo, Hilarus, manu mea in eadem synodo accepisti, sicut in proGelasius, Gregorius, et alii plures ejus lem sanctæ cessu monstrabo. Sed ut vir duplex animo et insedis rectores in decretis suis ostendunt, » et reli constans in omnibus viis tuis, statim in crastina qua. Item dalis auctoritatibus Gelasii papæ. < Post misisti mihi per Arduicum, venerabilem Vesontiopræfati denique, inquit, monstruosi libelli, a le mon nensem episcopum , ad profitendum el subscribenstruose collecti, tuam luorumque subscriptionem,

dum tibi, breviculum ita se habentem ; « Et ego litteris quarum exemplar habeo denuo le commonui,

« Hincmarus Rhemorum archiepiscopus libi Hincut ea quæ in parochia lua contra rationem et au a maro Laudunensi episcopo unum debitum sacris cloritalem egeras, studeres corrigere : sed admoni

a canonibus privilegium conservabo, et in quibuslioni meæ non paruisti. Deinde ex præfatis epistolis

« cunque e clesiasticis negotiis indigueris, secunRomanæ sedis pontilicum, ante Nicænam synodum

e dum sacras regulas debitum tibi jure adjutorium scriptis, libellum a le collectum, el versiculis in ( archiepiscopali auctoritate adhibebo. » Quæ causa nomine domni regis Caroli titulalum, per vene

non solum non de humili, verum nec de sano sensu rabilem quondam archiepiscopum Wanilonem in processit. Injustum quippe ac irrationabile videtur, Gundulli villa coram episcopis qui adfuerunt mihi ut archiepiscopus , a sacris canonibus non exorbidirexisti. De quo tibi scripto respondi, cujus exem tans, excellenti episcopo suffraganeo a se ordinato plar habeo, monens te ut sacris canonibus promul- professionis ac subscriptionis libello, sicut postulagalis fidem accommodares, et debitam obedientiam veras, satisfaceret. Sicut enim secundum Scriptuillis dependeres. Inde in Alliniaco Rhemensis pa ram minor a majore benedicitur, ita prorsus minor rochiæ, tibi coram episcopis dedi libellum in quin a majore et non major a minore judicatur, ligatur, quaginta quinque capitulis, auctoritates ecclesia vel solvitur, sicut et in decretis Gelasii demonstra. sticas continentem, contra illa quæ in præfatis tur. Juste igitur et rationabiliter tibi bine respontuis duobus collegeras, monens ut a talibus et detur ex Jacobo (cap. iv), Petisti et non accepisti,

D hujusmodi reprehensionibus te cohiberes, et le co quod male petisti. Sed et in eo quod libi a me sacris regulis subdens, pacem et sanctimoniam se subscribi poposcisti , ul luum debitum sacris precundum Apostolum sequi studeres. Tu autem nul cipientibus canonibus privilegium conservarem, pelam inde meæ admonitioni satisfactionem exhi tisti quod voluisti , sed nescisti quod dixisti : « quobuisti : quin potius rotulam prolixissimam , contra niain, ut sanctus Hieronymus dicit, privilegia singaveritatem et auctoritalem ac rationem contextam , lorum communem legem facere non possunt. Et sacri in eadem synodo obtulisti, et præfatum tuum mon canones provincialibus episcopis, et eorum ecclesiis struosum libellum a te et a tuis subscriptuin in vel sedibus, privilegia , scilicet privatas leges vel eadem synodo protulisti, quem ibidem accipiens jura privata generaliter non dederunt, quia quod hactenus servo. Et cum me vidi post tot admoni omnes generaliter habent, jus speciale et dignitatis liones nihil apud te posse proficere, schedulam lex privata esse non valet. Sed metrepolitavis epiporrexi in synodo episcoporum decem provincia. scopis ac metropolitanis sedibus privilegia tribuerum, ab eisdem venerandis episcopis quærens con runt, set caetera de sacris canonibus el decrelis silium, quid contra luam pertinacem contumaciam Leonis papæ subnexa. Post quæ subinfert : « Qua

с

propter quando talia mihi ad profitendum et sub- A communicatione. « De sacramentis autem a te regi pre scribendum misisti, scire debueras quod in istis slilis non est mihi nccessc aliquid scribere, quoniam regionibus nemo pene ignorat, quia municipium pene omnes sciunt, quid de perjurio, si forte illud adLauduni , in quo es ordinatus episcopus, ab exordio misisti, Dominus in lege et prophetis, et in Evangelio, sui, postquam a Marrobrio prætore, ul produnt el per apostolos ac Ecclesie doctores alque magihistoriæ, conditum fuit, nunquam inter sedes pro stros dicat. Et quia, ut in decretis apostolicæ sedis vinciales Rhemorum provinciæ , in paganismo vel in dicitur, noluimus exaggerare quod gestum est', ne Christianismo, nomen vel locum habuit, donec san cogamur judicare quod est justum , quoniam quod clus Rhemigius decimus quin!us Rhemorum archi inde tibi in synodo reputatum est, judiciario ordine episcopus, ceriis quibusdam accidentibus causis, comprobatum non est, sed regia benignitate interprimus ibidem or linavit cpiscopum, et idlem muni

missum est, omisi bine regulare judicium ponere, cipio, de rebus Rhemensis metropolis satis superque

lit te ad conscientiam luam remillerem. Pervasio ditalo, ipsum comitatum, in quo consistil, partem autem rerum proprietatis regiæ à le perpetrala mascilicet es Rliemensi parochia delegavit; sed seni

nilestissime claruit, quia nunquam res ipsæ juris per fuil Pbemensis provinciæ municipium , sicut ecclesiæ Laudunensis fuisse legaliter probatæ sunt, hodieque alia municipia in Rhemensi parochia, que B nec siia vel cujuscunque alicujus alterius donatione in subjectionis loco ac nomine permanent. Non igi

vel concessione ab eadem ecclesia possessas fuisse tiir privilegium, seil municipatum tibi debere servari monstratum est. Unde super hominem tuum Teduiconveneral petere, quia sicut palies nostri ac magi num, cui easdem pervasas beneficiasti, legaliter constri Ecclesiæ tradunt, Paulus apostolus non se ci

quisitum est. Sed et proclamatio adversum le Nortvem, sed municipent appellat dicens : Ego homo

manni vera fuisse claruit, nec lestibus in diguit, quosum quidem Judivus a Tarso Ciliciæ, non ignolæ ci

niam lam manisestissime hoc quod inde contra levitalis municeps (Acl. xxii, 3). Nalus quidem apo

ges et regulas egisti, adeo omnibus in istis regionistolus in oppido Galileæ Giscali fuit, quo a Romanis bus paluit, ut nulla lergiversatione factum legi aut caplo, cum parentibus suis Tarsum Ciliciæ commi

cxcusari valeret. Nam constat multis esse notissigravit. A quibus ob studiunı legis missus Hieroso mum, et lu in scriptis tuis domno regi et mihi direlymam, a Gamaliele viro doctissimo, sicut in subsc ctis hoc confiteris, quoniam ad deprecationem Ro. quentibus ipse memorat , eruditus est: et ideo non dulli et Conradi easdem res, postquam domnus rex se civem, sed municipem a municipio, id est terri illas a longo tempore de ecclesia Laudunensi abstorio ejusdem civitatis , in quo est nutrilus, appel

tractas eidem ecclesiæ sua pietale restituit , ipsi lat. Dictum autem municipium, quod tantum munia,

C domno regi illas, sine meo ac coepiscoporum nosid est tributa debita vel munera reddat. Nam libe

trorum el comministrorum tuorum conscientia atque rales et famosissimæ causæ , et quæ ex principe consensu beneficiasti, quatenus eidem Nortmanno proficiscuntur, ad dignitatem civitatum pertinent. illas beneficiaret. , ltem et post aliquas datas auctoNec mirum, si se Tarsensem et non Giscalitem di rilates. « Et hoc a te ita irrationabiliter factum ircat, cum Dominus ipse in Bethleem natus, non Be

rationabilius dissolvisti : qui armata militari manu, thleemites , sed Nazarenus a loco ubi nutritus erat et permista vulgi multitudine cum armis et fustibus cognominatus est. Et lu ergo in diæcesi Rhemensi et tumultu maximo , sicut dicunt qui factum illud nalus, et in metropoli Rhemorum nulritus, et in viderunt et audierunt, eumdem Nortmannum, qui municipio Lauduni ordinatus, non te civilem vel ipsas res à le regi concessas per regis beneficium civicum, sed municipem, videlicet tributarium , seu retinebat, violenter et sine regis auctoritate ac vermunerarium , utinam spiritalium donorum, episco

bo vel lilleris expulisti, expulso illo illas invasisti, pum, et exceplo quod a pluribus episcopis es ordi et in eas intrasti, ac possedisti, cum sint leges et renalus, pene vicarium episcopum, quem Græci chor gulæ, sit etiam rex portans gladium ad vindictam episcopum vocant, debueras recognoscere, ac per hoc malefaclorum, sint episcopi el canones ad judicanda

D non privilegium tibi ascribi, sed municipatum : nec crimina sacrilegorum, ut si ipse Norlmannus pervacontra privilegium tuæ metropolis te oportuerat re sor rerum ecclesiasticarum forel, gladio, id est vinbellare, quod non ageres, si animo Paulus scilicet dicta regia puniretur, si sacrilegus comprobatus espusillus cl humilis esses. Unde timendum est, ne et set, episcopali et canonico judicio judicaretur. Sunt in hoc perditionis filium imileris , qui adversatur et etiam judices, et sunt leges, quorum et quarum judiextollitur supra omne quod dicitur Deus, aut quod cio, si quid forle libi et ecclesiæ tibi commissæ incolitur : qui quantum ex te fuit tradidisti eos, quos juste factum eral, legaliler et regulariter emendairregulariter ut præmisi excommunicasti , non ut relur. , Item post quædam, præcipue beati Gregorii secundum Apostolum spiritus eorum salvi, sed quan- præceptionum decrela. « Denique ex eo quod tui tum furor et indignatio tua prævalere potuit, perditi homines se ad regem reclamaverunt, quoniam ab essent in die Domini. Quas colligationes impietatis, ut eis sua beneficia, quæ apud antecessores tuos præsæpe dictum est, et semper dicendum est, quoniam servierunt, injuste et irrationabiliter abstulisses, regulariter contra votum tuum dissolvi, te adversum post datum regi et mihi libellum in synodo de regume erexisti. » Item post auctoritates super illicita ex lari obedientia tua secundum sacros canones et de

non

crela sancta sedis Romanæ pontificum, ex eisdem sa- A qui de se judicari non prospicit. Nam velimus nolicris canonibus promulgata , electos judices episco mus, aut eis parebimus, aut eorum judicio percelpos apud me expetisti, et tres secundum Africanum lemur, quorum neminem aliqui quiquc eprobare concilium, scilicet Actardum, Ragenelmum, atque valemus. De archiepiscopis autem Remigio ac ArJoannem, a me tibi designatos suscepisti , et eorum duico, quod mihi per Teullandum diaconum manatque aliorum Deum limentium judicio, in domni dastis, privilegio sanctæ Romanæ Ecclesiæ non regis, sicut postulasti, präsentia de quibusdam de- przejudicat, sed quod eis eadem sancta sedes de crelum fuit , ut beneficia sua, quæ irrationabiliter me voluit ac disposuit commillere commisit. Vos per.liderant, recuperare deberent: quorumdam autem vero quod vestrum est agile. In Domino Jesu Chrieorum causa usque ad alium tractatum certis causis sto bene valele. « Ego Hincmarus sanctæ Laudunenintervenientibus non diflinita, sed die alia dillinienda sis ecclesiae episcopus sponte subscripsi. » De quo remansit, el lu anle diffinitionein contra sacros ca pillacio tibi distuli respondere, putans le retractare, nones, et sine ulla necessitate vel ratione, fuga lapsus el a tua contumacia resipiscere : lu autem regularem diffinitionem exspectare contempsisti. » quievisti, sicut causa brevitatis omilto. Et post hæc Item, post aliqua de canonibus. Et ab electorum per clericum tuum Bertharium domno regi litteras judicio, ut prædixi, incaute ac inhoneste fuga lapsus, B tuas direxisti, excusans te, quoniam ad illum sicut abscedens pitaciolum irrationabiliter consectum , libi mandaverat venire non posses, quia febricilans et manu lua subscriptum, ac præfatæ professioni tuæ ul le sol tangeret sufferre nequibas : sed tibi Romam usquequaque contrarium, per Ermenoldum diaco eundi licentiam daret secundum votum tuum quod num tuum vi Nonas Julias IN Indiclionis mihi vovisti, quando altera vice febrem habuisti, ut ad misisti, quod ila se habet. Reverentissimo Rhemo sanctorum apostolorum limina sicut voveras verum archiepiscopo Hincmaro, sanctæ Laudunensis niens, ibidem ab eadem febre liberareris. Is autem ecclesiæ Hincmarus Deo miserante epicopus debitam domnus rex, coram episcopis et aliis suis fidelibus in Christo devotionem. Vos scitis, quia ab universali qui adfuerunt, tibi per eumdem clericum tuum resanctæ Romanæ Ecclesiæ papa, patre quoque nostro

mandavit, mirum et non verum esse quod diceres, et magistro Hadriano bis vocatus existo, et vos ipsi quoniam ad illum venire non posses, et Romam in quaternionibus, mihi à vobis in Attiniaco palatio adire valeres. Venires autem ad illum , et si ipse coram archiepiscopis et episcopis qui adfuerunt da pro causa rationabili te illuc ire velle cognoscere tis, quod ad eamdem sedem venire totidem vocatus posset, tibi licentiam non denegaret. Tu vero ad detrectem, me reprehendistis, si vitio scriptoris pro eum venire noluisti, donec circa Kalendas Seplemdelrectern, quod est dissimulem vel differam, de

C bris tertiæ indictionis ad Silvacum de collocutione tractem, quod valde tractem non ab re accipi potest,

fratris sui Ludovici rediit. Quo obviam illi veniens, intercharaxalum non fuit. Unde vos nunc pro amore nihil cum eo, sed nec mecum, per te vel missos luos Dei omnipotentis et reverentia sancti Petri exposco,

de licentia tua Romam eundi dixisti. Sed et quando sicut in eadem synodo in eodem Alliniaco a vobis missi domni apostolici Rhemis fuerunt, quotidie per convocata, quod et impetrare non valui, expostula. septem dies cum rege et mecum locutus fuisti, et vi, ac jam etiam per integrum efflagitavi annum,

inde nihil disisti. Quod dicis te in synodo apud

et præcipue in synodo apud Vermeriam palatium olim Vermeriam, indeque apud Altiniacum licentiam ab orno habita obsecrando declamavi, nunc quoque

eundi Romam petisse, et impetrare non potuisse, et obsecro, et item declamo, ut et hactenus egi, quo

omnes episcopi, qui in eisdem synodis fuerunt, livestra archiepiscopali aucloritate apud domni glorio- quido sciunt, quoniam cum de luis insolentiis insissimi regis Caroli clementiam obtineatis, quatenus crepabaris, limens regulare judicium, vel regis domni et universalis papæ Adriani præceptis ac castigationem, licentiam eundi Romam petebas. Cum institutionibus ecclesiasticis mihi, ut omnibus expe vero videbas , quia et rex et episcopi erant tibi dil, velut ei qui de omni Ecclesia fas habet judi- n placabiles, de ipsa licentia nihil dicebas, sicut nec

D candi, liceat obedire, videlicet ut Jimina sanctorum modo facis , donec aliquam novitatem, ut soles, apostolorum Petri scilicet et Pauli merear,ut devovi, et quam semper limendo exspecto, iterum facias,de qua ab eodem insuper vocalus sum, penetrare.Alioquin me compellatus solitam cantionem de licentia tua revobis abhinc, ut archiepiscopo coepiscopus oblem cantes. Pelitio autem tua apud domnum regem talis perare debet, canonice sciatis obsequi non posse, quia fuit, quando ad eum venisti, quia sicut plures et ut decernit bealus papa Gelasius, nesciunt quid lo pene omnes in istis provinciis scire dicuntur, et quuntur, qui decretis sanctæ Romanæ Ecclesiæ sedis patet, addens gravibus graviora, velut ipsa sacropræsulum quasi canones opponunt, quibus contraire rum canonum demonstrant judicia, nescio quibus contra canones est ipsos se erigere. » Iste Gelasius pa machinationibus exquisitis a le jussio est principapa venerabilis et sanctus omnes decretales epistolas lis elicita, ut de his de quibus elecios judices sevenerabiliter sanxit suscipiendas, nec eas venerabi cundum sacros canones expetisti, non solum eorum liter suscipit, licei ad lomum caput inclinet, qui eis querela , quorum causa usque ad alium tractatum non obedit sed potius porro obvias manus inferens, diffinienda remansit, verum et quæ, ut dixi, in quod sine periculo agi non potest, respuit, utpote domni regis præsentia electorum judicum senteptia

diffinita fuerunt, sine metropolitani conscientia, sine- A tribuam eis in tempore, u. tapatur pes eorum : juxta que canonico et episcopali judicio, per judices sa est dies perdirionis, et adesse festinant tempora (Deut. culares, Helmigarium scilicet mercati palatii le XXXII, 34). Et cum lantarum transgressionum inlonearium, et Flotharium ac Ursionem villarum veniaris obnoxius, non cessas me provocare, ut de regiarum majores, refricarentur contra canones, promisso pittacio tuze professionis atque tuæ subqui ab ecclesiasticis ad majoris auctoritatis eccle- scriptionis, de quo libi, ut prædixi, respondere haciesiasticos judices, et non a majoribus ad minores, nus distuli, sed et de aliis tuis professionibus atque nec ab ecclesiasticis ad sæculares, neque a consensu subscriptionibus vel lacessitus rescribam, quatenus partium electis provocari permillunt. A quibus juls professionum et subscriptionum tuarum historias dicibus sæcularibus a te petitis, quædam ex dillini plures legenles , si forle sunt qui adhuc eas ignotis refricata et immutata, quædam vero ex diffinien rent, earum diligentiam, cautelam quoque et utililadis sunt diffinita, adinventitia reputatione, sicut ab lem cognoscant. Et primum quidem respondebo tibi ipsis qui in eodem placilo fuerunt dicitur, de non de præfalo a te subscripto pistacio, in quo scribis in necessariis et inconvenientibus juramentis reperla,

adminiculo tuo te a me reprehensum, el esse me el a le coram prædictis judicibus, ipsis tuis accusa

ostendis reprehensibilem , sed ego sprela reprehentoribus, quos contra electos judices sicut experieras B sione tua, qua me, quasi sub quodam excusationis suscepisti, proposita : quatenus et is, de quo legali- velamine, de scriptoris vilio more tuo evidenter reler et regulariter diffimilum fuerat, ut beneficium prehendere satagis , qui aut differentiam verbi desuum haberet, quod contra rationem et æquitatem tractem , quod in meis scriptis tibi datis posui , perdiderat, eadem adinventione dimilleret : et illi, nesciam, aut scriptoris vitium in eis corrigere non quibus judicatum fuerat, ut quoniam iu post expeli- sapuerim, vel emendare neglexerim , el ex mea retum electorum judicium idem judicium subterfu prehensione tuam ostentare scientiam Cham Noe gisti, beneficia sua usque ad legalem diflinitionem filius voluisti , non solum verbi illius differentia , tenerent, beneficia ipsa desererent, el lu quod ince sed et in alio verbo, quod ad ostentationem lui in pisti evindicares, cum sicut tibi non licet de accusa

luis adinventionibus iteratum inveni, et cum hinc lione, sive criminalis causæ , sive civilis, relicto meam insipientiam voluisti ostendere, tuam sluduisti ecclesiastico, publico purgari judicio, ita etiam non apud scholasticos stultitiam propalare. Pro me nil licet tibi , postposito vel contemplo ecclesiastico curo dicere : mihi enim pro minimo est ut a le judijudicio, ad sæcularia judicia convolare, vel quem. cer, aul sine dilectione a lua scientia reprehendar. cunque, nec etiam laicam personam pertraliere, Sed ne apud illos, qui tecum rumusculos captant , neque ad forum suum sequi, si ipsa laica persona

С

glorieris quasi me mutum effeceris et elingiem , qui consenserit ecclesiasticuni subire judicium, sicut lex solus nostris temporibus thesauros sapientiæ et scienValentiniani , quam probat Ecclesia, demonstrat. tiæ penetrans introisti, hic causa compendii præterJtem post ostensas auctoritates. « El non per

miltens , cum mihi vacaverit ostendam quid regulatranscal etiam luam considerationem, cur domnus rum grammaticæ artis auctores, quid orthographie rex luæ pelilioni annuerit, ut unde in presentia doctores , quid sanctæ Scripturæ tractatores inde illius elecios judices episcopos secundum sacros ca sentiant atque dicant. , Item post nonnulla. «Sed nones accepisti, sine conscientia metropolitani, sine alia sunt hinc ex sacris canonibus el apostolicæ sedis que ecclesiastico judicio, consenserit ul sæculares decretis, quæ mihi hic ponere longum fuit, et in opujudices ad retractanda ea quae dillinita fuerunt, vel sculo quinquaginta quinque capitulorum , quod ad ad dillinienda, de quibus judices acceperas, demum

luam commonitionem et correctionem alque instruacciperes. Scio enim et certus sum hinc illum cano

clionem libi dedi , potes relegere, præter epistolas nicum scire judicium, et miror ac doleo cur lu hoc præmissas quas tibi direxi ad redarguendam luam videre non voluisti, aut Deo judice arrogantia cæca

temeritatem, contra evangelicam veritatem, el apollis non potuisti. Inunge igitur secundum consilium

stolicam atque canonicam auctoritatem , contraque

D Apocalypsis Joannis (cap. ui, 18) collyrio oculos sedis apostolicæ decreta, in luam et perniciem multuos, ut videas et albuginem arrogantiæ de oculo lorum præsumplam, sicut in synodo plurimum epimentis, id est intellectu tuo abjicere valeas : et scoporum est comprobatum : sed et præter alias pensa, ne forle domnus rex, quem loties exacer epistolas ac alia scripla quæ tibi direxi, vel dedi ad basti, sciens divina judicia atque eloquia, hinc in comprimendam tuam insolentiam , et commonendam annuendo votis luis cogitaveril contra se sententias

ac instruendam tuam dilectionem , ut ageres juxta divinas, de his qui dure cervicis et inilomabiles Domini dictum (Deut. xxvi, 27): Quid quærit Domicorde sunl, Qui nocet noceat adhuc, et qui in sor

nus Deus tuus a le, nisi ut timeas Dominum Deum dibus est sordescal adhuc (Apoc. xxii, 11); el :

tuum, et facias voluntatem ejus , obediasque ipsius Ut impleant peccata sua semper (1 Thes. I1, 16); imperio ? Quæ, fraler, sollicita cordis intentione reet : Dimisi eos secundum desideria cordis eorum, volve, et recogita quid sit quod dixisti : Quia ex ibuni in adinventionibus suis ( Psal. LXXX, 15); lunc quando mihi litteras illas misisti, lil archiepiet : Nonne hæc condita sunt apud me, el si scopo coepiscopus obtemperare debet canonice, scignata in thesauris meis ? mea est ultio el ego re rem obsequi mihi te non posse, et revoca ante

[ocr errors]

oculos quod coram episcopis decem provinciarum A dicio. Non enim de me verum esse valebis unquam professus es, et manu propria subscripsisti, scilicet vel usquam probare quod dicis , ab his , inquiens, a quia privilegio metropolitani provinciæ Rhemorum quibus pro apostolicæ sedis privilegiis , quiæ Christi ecclesiæ, secundum sacros canones, el decreta sedis sunt, usque ad mortem fas erat decertari, prædiapostolicæ sacris canonibus promulgata, pro scire et calur et docetur, in bis quæ eadem sedes slaluit, vel posse te obediturum profilereris , ei subscripsisti. ul respuendum probari. Sed tu probaris ejus priviDic, frater, quando, et ubi , vel in quibus a te requi- legio resultare, qui secundum sacrosanctorum consivi vel extorquere volui , ut mihi contra hæc in ali ciliorum canones supra positos, ab ipsa prima sede, quo obedires ? qui nunquam lua, sed justa Apostolom atque ab omni Ecclesia catholica comprobalos, ut re le quæsivi , et qui meas injurias, scilicet meæ per vera spiritu Dei conditos, el lotius mundi reverentia sonæ , facile Deo gratias possum dimittere, sicut et consecratos, et juxta decreta ipsius sanctæ sedis ex pro le quotidie omnipotentiam Domini devole exo eisdem sacris canonibus promulgata , metropolitano rans facio, injurias ordinationis divinæ, quæ a lua privilegio semel et secundo ac tertio commonitus insolentia exquiruntur, ul metropolitano privilegio obedire detreclasti, ut colligationes impietatis, quas canonice non subdaris, in euni redundantes, qui Spi contra evangelicam verilalem, et apostolicam atque ritu sancto suo, a quo promulgali leguntur et cre

B

propheticam auctoritatem, contraque sanctorum caduntur canones, instituit, patienter ferre non pos

nonum, et decreta ipsius venerande sedis, exiliabisum, nec debeo, quin tantum inde non satagain liter in torum et multorum periculum colligasti , disquantum potero. Nam sicut sollicitudo et primalus solveres. Insuper co::tra sacras regulas adversus melolius Ecclesie catholicæ sanctae sedis Romanæ pon tropolitanum privilegium libello perniciose suliscrilifici divinilus est collata, ita et unicuique metropo.

psisti, et sul scribi fecisti. Unde in synodo conventus litano ac primati provinciæ sollicitulo sibi delegatæ ab episcopis decem provinciarum, libellum professionis provinciæ per sacros canones spiritu Dei conditos,

de futura lua obedientia, subscriptum manu propria, el totius mundi reverentia consecralos noscitur esse quod habeo, porrexisti : contra quem iterum resubcommissa, , et cælera. Sequuntur denique plura de scripsisti. Nam ego decretales epistolas sedis aposloprofessionibus et subscriptionibus ejusdem Hincmari, licæ, diversis temporibus pro diversorum patrum et correptionibus ejus, usque ad finem operis. consolatiore vel consultatione ab ejusdem sedis pon

tificibus datas, et venerabiliter suscipio, el veneraEPISTOLA HINCMARI LAUDUNENSIS

biliter suscipiendas dico, et scribo, el sacrosanctorum Respondet ad opusculum quinquaginta quinque ca- C ex eisdem sacris canonibus promulgatis ex reci

conciliorum canones, cum decretis apostolicæ sedis pituin et ad alia quæ contra ipsuin scripta vel acta.

piendos el custodiendos et servandos , sicut supra (Vide Patrologiæ tom. CXXIV, col. 1027.) oslendi, profiteor. Et quod te dicis audire obloqui

de judicio domni pape Nicolai , si de me dicis, menHINCMARI LAUDUNENSIS

dacium dicis. Nam quod ille de Rothado, sive de

Vulsado judicavil, non contradixi, sed sicut ipse prik-
De consensu in excommunicationem ab eo factam cepit obedire curavi. De eo quod dicis de Rothado,

quem exigebat.
(Vide ubi supra, col. 1069.)

quia in ejus depositione non consensisii, subscription

nes tuæ manus propriæ le revincunt. Nihil enim EPISTOLA HINCMARÍ RUEMENSIS

inde egi quod mecum non egeris, nihil subscripsi

quod non subscripseris. Habeo enim illas ipsas ma(Apud Sirmond., ex Flodoardi lil). , cap. 22.) nus tuæ subscriptiones HINCMARUS Rhemorum episcopus HINCMARO Lau Et circa hujus operis finem. De aliis vero, quæ in dunensi episcopo.

scripto apud Alliniacum dalo mihi improperando Vir diversis flagellis a diversis attritus dicit : Qui mendaciter dicis, libi respondere non curo. Sed scias me comedunt non dormiunt; ac si diceret, non

D

quia non sum oblitus quod scriptum est in Isaia proquiescunt. Et tu, fraler, me tuæ linguæ flagellis alle pheta, quoniam sanclus Ezechias arctalus angustia, rere, et venenosis scriptis luis ad iracundiam pro blasphemas epistolas sibi directas in templo coram vocando inficere non quiescis. Sed ille qui servum Domino expandit, et ad eum clamavit , el exaudilus sium custodivit a murmurationibus, me peccalorem est. Expandam autem manus meas ad Dominum cum et fragilem in se confidentem potest custodire a ran blasphemis et superhissimis scriplis luis mihi a te core et malitia contra tuas falsas criminationes. directis, orans ut quando scit, et quando volt, et Post alia mulla super dolorem vulnerum meorum sicut scil , et sicut vull , le convertat ad verze pacis addens dicis : Sicut in scriptis tuis perversis inve et dilectionis atque debitæ obedientiae dilectionem , nio, quia apostolicæ sedis potestati derogo. Unde et me liberet a labiis iniquis, et a lingua dolosa. Et nemo sanum sapiens tibi unquam credidit vel credel : Dominæ meæ beatæ et gloriosie Dei genitricis Marie quoniam et ipsa scripta quæ ad apostolicam scdem merilis, ac precibus sancti Remigii, cujus privilegio sæpissime misi, et illa quæe tibi resultanti sæpe trans derogas, exaudiet me adjutor in opportunitatibus in ix.isi, le revincent, et in isto sæculo et in futuro ju- tribulatione. Et quia beatus Hieronymus de his, quo

AD HUNCMARUM RIIEMENSEM.

AD EUMDEM

AD HINCMARUM LAUDUNENSEM.

« VorigeDoorgaan »