Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

suis, scribere aliud nihil præsumpsí, nisi quia cáusa A inde apud domnum nostrum regem adjuvarem, ut Rothadi a causis illorum, de quibus scripsistis, est quoniam prædictum hominem in sua lide acceperat, pene in cunctis dissimilis. De eo quod tandem apo nullum malum haberet. Cui respondi, ut leneret stolica vestra benignitas indignitali meze scribere ipsuin hominem secum , ne interim ullum malum esl dignala, ut hæc vobiscum cogitem, et quod de pateretur, donec ad cortem redirem, et quanRolhado decernitis approbem, et non ad mei inju lum possem inde illum adjuvare curarem. Ipsum riam id vos egisse aliquantulum autumem : quan autem hominem nec tunc nec poslea vidi, nec quo tum valco totis medullis cordis, cum omni suppli abscesserit cum episcopis audivi. catione et debita ac submissa humilitate, immensas Quæ idcirco sanctitati vestræ scribere studui, ut gratiarum actiones sancto apostolatui vestro rependo, si aliquis malivolorum nostrorum more suo vobis cum omni sinceritale animi rescribens, quia sicut quiddam sinistri ex hoc, suggerere voluerit, quid mihi scribere dignati estis, ita per omnia credo. Et inde verum sit cognoscatis, et erga me vestrum quia privilegium vestri summi pontificatus, ut 'con

animum non moveatis. Rationem denique, quam decet et omnes desideramus, evindicatum habetis, reddidi coram electis judicibus, de quibus per libelquod nemo nostrum contradixerat, in deductione lum provocationis ad electorum judicium fueram a Rothadi sicuti præcepistis ad vestram præsentiam, Rolhado impetitus, ipsi venerabiles episcopi vestræ

B ut perdonare dignati estis, videre desidero, et visu auctoritati transmillunt. De gestis vero a Rothado rum me esse confido, quia non aliud nisi ut supra post excommunicationem suam in provinciali synmonstravi, quod regulæ sacræ præcipiunt, et mihi odo compilatis, quæ per vicinos nostros ad vos pelendum, et vobis concedendum est. Postulo vide in derogationem nostram pervenisse audivimus, licet, ut sic Rothado ab auctoritate vestra compas

episcopi Rhemorum provinciæ per communes legatos sio exhibeatur, ut vigor ecclesiasticus non dissolva nostros vestræ sanctitati quæ sciunt intimare curalur : et sic vigor ecclesiasticus conservetur, ut

runt. debita misericordia et necessaria suflicientia ei non Item post aliquanta de promotione ipsius domni denegetur. Quatenus nec ipsius exemplo ad exceden Hincmari ad episcopatum, quæ jam superius partim dum alii provocentur, nec quibus in istis regionibus, prænotata non curavimus hic iteranda. Denique prelongius ab apostolica sede remolis , censura eccle

falo Ebone defuncto, Ecclesia sed et parochia nosiasticæ moderatio est commissa, hinc, quod absit,

stra, secundum consuetudinem quam ex antiquo conspiciant, unde aut negligentia, aut dissolutione

habuit etiam de his episcopis qui in episcopatu lepescant, vel terminos quos statuerunt patres

usque ad obitum in eadem Ecclesia non permansetransgrediendi materiem se sumere posse dicant,

runt, ipsius nomen inter sacrosancta mysteria in

C quos, sicut intelleximus, nos hactenus servasse pu

cpiscoporum catalogo recitare pietatis gratia coelamus. Vos videbitis quid inde facto melius erit, pit, et hactenus facil. Quod ego, ne scandalizarem et nobis in judicio vestro videndum est quid Dens

devolos, quasi invidens saluti fraterns, maxime velit : quoniam injusta esse non poterunt divina

autem quiescentis in Domino animæ, qui non pro judicia , quæ a soliditate confessionis apostolicæ

exorbitatione a catholicæ fidei sanitale anathemapelræ, adversus quam inferi portæ, id est sugge

tus, sed sua conscientia stimulante primum a seipso stiones vel operationes pravæ, non prævalebunt , et postea a synodo, sed et apostolica sede damnadictante justitia proferentur.

tus exstitit, hoc prohibere sine apostolicae sedis Epistolam, quam mihi auctoritas vestra cum auctoritate nequaquam præsumpsi , dicente beato obles!atione præcepit Rothado dirigere, domnus

Cælestino papa, quia nefas est hæc pati religiosas noster rex, filius vester, mox ut ad cum venit, per arimas, quarum alllictione, qui membra nostra sunt, abbalém suum Rothado direxit. Rodulfus quoque nos quoque convenit macerari. Nunc autem in epiejusdem filii vestri domini nostri regis avunculus, stolis sanctitatis vestræ, quas Engeluvinus diaconus Tertio Idus nunc elapsi mensis Decembris a Ludo nobis attulit, invenimus ut Teotgaudum et Gunthavico Germaniæ rege revertens, cum valde vesperi a p rium in catalogo episcoporum non recipiamus. Et corle regis nostri ad mansiones nostras super flu Antiochenum concilium, ut præmisimus, et melius vium Ligerim, secus confinium regni Aquitanice fe ipsi scitis, de eo qui post damnationem juxta præslinarem , misit ad me hominem suum nomine cedentem consuetudinem episcopale presumit miRodulfum, mandans quia præfalus rex Ludovicus nisterium, quod Ebonem fecisse non dubium est, quemdam hominem Rolhadi, cum epistolis vestræ rescribere mihi dignetur apostolica vestra auctorisanctitatis, manui et fidei suæ commisit, qualenus tas, utrum eumdem Ebonem inter episcopos in saita präsentiam domni nostri regis Caroli cum cris dypticis in Ecclesia nostra nominare permileisdem episcopis eum perduceret, ut nullum malum tam, an ne de cetero in episcoporum catalogo noei inferret. Esi eoim apud domnum nostrum re minetur prohibere debeam : quatenus vestra auclogem idem homo accusatus, quod fraudatus sit res ritale fullus, quid in nostra Ecclesia inde sit obserel thesaurum Ecclesiæ, et post perjurium inde vandum, sine ambiguitale decernentibus vobis decommissum, fuga lapsus ad Ludovicum regem per monstrem. rexerit. Unde idem Rodulfus petiit ut ego illum Cæterum Luido mihi dixit quod cum eo rationem PATROL. CXXVI.

2

de damnatione et reclusione Gothescalci habuisse- A sum catholicis auribus displicere, revocare se a sua tis. Unde quoniam per alios jam audieram ad san opinione debuerat, nec ita Ecclesiæ præsules comclitatem vestram verba venisse, misi auctoritati movere, ut damnationis sententiam mereretur excivestræ quædam ex verbis ct catholicorum sensibus pere. Quam utique, si in suo sensu voluerit permain rotula, qualiter contra ipsius pestiferi hominis nere, nullus poterit relaxare. A qua damnatione si sensum sentiam, per Odonem episcopum, et nibil voluisset ad sensum catholicum resipiscere, paratus inde responsionis accipere merui. De quo nihilomi semper lui et sum, quoniam sic venerabiles judica. nus ul redderem rationem, quidam episcopi, quo verunt episcopi, eum in catholicæ Ecclesiæ commurum nihil de illo intereral, quoniam nec eos, ut

nionem recipere, sicut ei jubeo quæ sunt corpori ipsi manisestis indiciis prodiderunt, ad hoc charitas necessaria ministrare. commovebat, nec auctoritas deducebal, me ad con Si autem vestra catholica sapientia vult scire que ciliabulum nuper Metis babitum, quod vocari syn

contra catholicam fidem ex veleri hæresi Predestiodum veluistis, sicut intelligo, irregulariter quarto natiana, quæ primum in Africa, postea in Galliis per die antequam congregarelur, cum ego longius quam idem tempus, quando et Nestoriana hæresis est octoginta, et idem Gothescalcus plusquam centum exorta, el tempore Cælestini papæ, ipsius auctorimillibus ab ipsa civitale disparati essemus, nihil me B tale, et instantia sancti Prosperi est revicta, dicero ante præmonitum per quemdam laicum hominem videatur, de multis pauca vobis numero, sed non lilleris vocaverunt. Et nunc ideo breviler de co san pondere, capitulatiin significamus. Dicit, quod et vectitati vestræ suggero, quoniam antequam ad epi teres Prædestinatiani dixerunt, quoniam sicut Deus scopatus ordinem pervenirem, sicut abbas suus et quosdam ad vitam æternam, ita quosdam praedestimonachi, inter quos fuerat conversalus, ei testimo navit ad mortem æternam. Dicit, quod et veleres nium perhibent, in metropolis Ecclesiæ Rhemorum Prædestinatiani dixerunt, quoniam non vult Deus monasterio in Suessonica parochia, quod Orbacus omnes homines salvos fieri, sed tantum eos qui saldicitur, habitu monachus, mente serinus, quietis vantur; omnes aulem salvari quoscunque ipse salimpatiens, et vocum novilate delectans, ac inter vare voluerit, ac per hoc quicunque non salvantur, suos mobililale noxia singularis, de omnibus quæ penitus non esse voluntatis illius ut salventur. Quoin his regionibus perverse lunc lemporis sensa niam si non omnes salvantur quos vult Deus salvos cognoverat, quædam sibi elegit capitula, ut novitate fieri, non omnia quæcunque voluit fecit; et si vult vocum innotesci valeret, ulque simplicium et de quod non potest, non omnipotens, sed infirmus est. ceptorum sensus perverlere, et magistri nomen Est autem omnipotens qui fecit quodcunque voluit, usurpando post se discipulos trahere, illisque qui C dicente Scriptura : Omnia quæcunque voluit Domiad sua vola prurientes auribus magistros sibi coacer nus secil in cælo et in terra, in mari et in omnibus vare decertant, quærere indebite, quoniam legitime abyssis (Psal. cxxxiv, 6); el item : In voluntate tua, non polerat, simulatione vitæ religiosa et doctrina Domine, cuncta sunt posita, et non est qui possit repræesse. Quique a Rhemorum chorepiscopo, qui sistere tuæ voluntati : si decreveris salvare nos, contunc erat, contra regulas presbyter ordinatus, a linuo liberabimur (Esiher xiii, 9). Dicit, quod el vemonasterio irregulariter exiens, peragratis regio teres Prædestinatiani dixerunt, quod non pro lotius nibus plurimis, et exitiosa semina sator pessimus mundi redemptione, id est non pro omnium homiseminans, tandem in Moguntina civitate habitæ num salute el redemptione Dominus et Salvator nosynodo et Rabano archiepiscopo libellum sui erro sler Jesus Christus sit crucifixus et mortuus, sed ris porrigens, damnatus ab omnibus Germaniæ epi lanlum pro his qui salvantur. Dicit quoquo modo, scopis, cum litteris synodalibus ad metropoliin dispari traditione, sed pari errore, quod et veteres Rhemorum, cui jam auctore Domino præeram, est Prædestinatiani dixerunt, exponens sententiam aporemissus. Postea autem a Belgicæ, Rhemorum ac stoli Petri, eum qui emil eos negantes (II Petr. 11, 1). Galliarum provinciarum episcopis auditus, et in Baptismi, inquit, sacramento eos emit, non tamen ventus hæreticus, quia resipisci a sua pravilale non D pro eis crucem subiit, neque mortem pertulit, nevoluit, ne aliis noceret qui sibi prodesse nolebat, que sanguinem fudit. Quod autem baptismi percejudicio præsatarum provinciaruni episcoporum, in, plio redemptio nuncupatur, doctor gentium manisenostra parochia, quoniam Rothadus, de cujus pa ste faletur : Nolile contristare, inquit, Spiritum sanrochia erat, illi nesciebal resislere, el novilales

clum Dei, in quo signali estis in die redemptionis amans timebatur a nobis ne disceret prava sentire, (Ephes. iv, 30). Al illa quæ propria et specialis est qui noluit discere recta docere, neve idem Gothe solorum omnium eleclorum, quam eis tantummodo scalcus, cum aliis comipunem vitam ducens, errori crucifixus impertivit pius Redemptor ipsorum, sicut suo faceret esse communes, monasteriali custodiæ

a preleritis, ila niinirum a præsentibus, natos et mancipatus est, docente Apostolo : Hæreticum ho

nascituros, vivos et mortuos, videlicet omnes pariminem post primam et secundam correptionem de

ter electos redemit, eruit, abluitque peccatis. Ipsi vita, sciens subversum esse hujusmodi et proprio

prorsus, ipsi sunt mundus pro quo passus est Domijudicio condemnalum (Tit. Ii, 10). Qui ut Leo papa

nus, ut ipse dixit : Panis quem ego dedero, caro mea de Eutyche dicil, cum videret insipientiæ suæ sen

mal pro mundi vita (Joan. vi, 52). Et item alibi idem

ut

Gothescalcus scribit : « Absit procul a me, ut vel A lare. Unde non solum idiotas in admirationem sui illud solummodo velim somniare, nedum semel su abducere, verum et sciolos et incautos, atque zelum surrare, ut ullum eorum perpetualiter secum per Dei sed non secundum scientiam habentes, in sen. iturum antiquus rapere valeat anguis, pro quibus re

tentiam suam solitus erat traducere. Et non solum dimendis tam pretiosus Deo Patri Domini nostri Fi doctorum suorum doctor videri appelit, sed et loc lii sui fusus est sanguis, Amen. , Et ilem loquens solerter satis intendit, ut secum loquentes vel in ad Deum : « Claret itaque satis aperte, quod nullus sermone capere valeat : et si de veritate non polelibi perit, quisquis redemptus est per sanguinem rit, invincibiliter sacramentis aflirmare curabit, ea crueis tux. Quod Prædestinaliani veteres non dixe secum loquenles dixisse, quæ forte non dixerunt, runt, isle ut audacius ita perniciosius dicit, Deila- ipse verax, et illi qui ei contradicunt probentur tem sanctæ Trinitatis trinam esse. Sunt et alia quæ esse mendaces, et adversus suam doctrinam do. ipse el alii plures in istis partibus dicunt, quæ nobis centes.

EPISTOLA NI. sanæ fidei adversari videntur. Quæ dum per alium quam per vilitatem, personæ meæ auctoritas vestra

AD EPISCOPOS SYNODI SUESSIONENSIS. cognoverit, forle attendet solertius, et quæ inde ti De Vulfado el collegis, quorum judicium Nicolaus menda sunt docere studebit quantocius. Erit enim B papa jusserai in hac synodo renovari. in proximo inde necessitas : quia et si eorum corda

(Apud Sirinond.) in insania perversi sensus ebulliunt, orthodoxi ta HINCMARUS, Rhemorum episcopus, REMIGIO, Weximen regis nostri tempore prava quæ sentiunt eloqui Loni, et cæleris archiepiscopis et episcopis, domni non præsumunt. Ita ut aperte videamus impleri papæ. Nicolai auctoritate ad synodum, quo et exiquod scriptum est : Congregans sicut in utre aquas guilalem meam cum coepiscopis nostris venire præmaris (Psal. XXXII, 7). Aqua enim maris sicut in cepit, in hanc Suessorum civitatem pro causa Vululre congregata est, quia amara hæreticorum scien

fadi et collegarum ejus convocatis. lia quidquid hodie in isto regno filii vestri domni Si vobis visum fuerit per quoscunque ad rei notiCaroli pravum senlit, in pectore comprimit, et aperte tiam, secundum seriem lillerarum domni apostolici, dicere non præsumit. Meam quoque exiguitatem et canonice per ordinem cuncta quæ in suprascriplis occulte canino dente corrodunt. Facile autem, adju fratribus gesta sunt, examinare et subtililer investivante Domino, portare valebo. Quia et mihi paucum gare, ut quod justum et pium sensum fuerit de superest temporis spatium, et si inter alios Eccle

causa eorum sine contradictione, sicut idem domnus siæ, permitiente Deo, in me acceperint polestatem apostolicus et fraternitati vestræ et humilitati meæ corporaliter affligendi, divina gratia adjuvante, exer-C scripsit, possilis perficere, devote aclibenter accipiam. cebunt patientiam. Sed etsi tantummodo male sen Et si hanc quz sequitur brevem responsionem, tiende adversabuntur, exercebunt quantulamcun- quantum ex me est, ad apostolica scripta videritis que scientiam, et ut etiam inimici secundum præ vobis sufficere, non ingratum forte habebitur, quod ceplum Domini diligantur, exercebunt benevolen ad rem pertinentia succinctissime refero. Videlicet tiam. Præfalum autem Gothescalcuni, si vestra au quia Rhemensis Ecclesiæ filii de collegio Vulfadi, ab cloritas mihi scripserit ut eum a custodia solvam,

Ebone post depositionem suam ordinali, non meo et aut ut ad vos eundi, ut per vos ejus doctrinam judicio, nec ab episcopis solummodo Rhemorum proexperiamini, aut ad quemcunque ex nomine desi vinciæ, primum suspensi et postea dejecti, ut meo goatum pergendi licentiam donem, quia ut melius vel communi cum eis lantum placito, juxta Nicænos ipsi scitis, sicut absolute quisque ordinari non valet, et Antiochenos canones (Nicæn. can. 5, Antioch. ita nisi ex ipsius consensu, cujus esse dignoscitur, c. 4), humaniorem aut alteram pere sententiam certæ personæ commendandus, et ad certum locum valeant; sed prius suspensi, et processu temporis monachus, vel quisque sub regula constitutus, a

a synodo episcoporum quinque provinciarum, ad loco suo absolvi juxta regulas sacras non valet, ve

quam provocaverant, secundum decrela Innocentii slris jussionibus nullomodo resultabo. Tantum ul D ad Rufum et Eusebium, inspectis quæ scripsit ad auctoritalem vestram habeam, ne lanlorum episco Martianum, et juxta Zosimi successoris Innocentii porum judicium mea præsumptione parvipendere decreta ad Patroclum Arelatensem episcopum et ad videat. Non enim illius delector, quam juste susti Massiliensem Ecclesiam (Innocent., ep. 21 et 22; jiet pertinaciter conlumas, quantulacunque reclu Zozimus, ep. 6, 11 el 12), sed et alias plures Ecclesionis molestia : sed doleo a qua revocari non po sias, de his quos Proculus vite suæ conscius, datis lesi persidiam. Quem si cuicunque commendandum litteris in abdicationem sui, per professionis atque vestra auctoritas viderit, hoc in commendatione subscriptionis suæ libellum sacerdotio submotus etiam providebit, ut cui commendabitur catholicus ordinavit, juxtaque sacros canones, et Leonis ac sit, et gravitatem ecclesiasticam, et vigorem ac cæterorum Romanae sedis pontificum decreta, quæ Scriplurarum scientiam habeat, quia non solum hic ponere prætermisi, et studio brevitatis, et ut Scripturas ad suum sensum violenter inflexas, sed vobis notissima, sunt judicati, et ab ecclesiasticis et catholicorum dicla detruncata per lolum diem ordinibus dejecti, præjudicante Leone papa, atque sine respiratione aliqua prævalel memoriter decan dicente (epist. 1, ad episcopos Campaniæ) : « Om

nia decretalia constituta, lam beatæ recordationis A sedis, regularibus vestris diffinitionibus , sollicitus Innocentii quam omnium decessorum nostrorum, servare unitatein spiritus in vinculo pacis, consenquæ de ecclesiasticis ordinibus et canonum promul

tiam. Qui istorum fratrum, de quibus agitur , vel gala sunt disciplinis, ila a vestra dilectione custodiri quorumcunque aliorum felicitati non invideo, nec debere mandanus, ut si quis in illa commiserit, quamcunque malitiam eos nocere festino : quorum veniam sibi deinceps noverit denegari. , In qua, ut salubrem ac regularem statum et cupivi et cupio, regulæ sacræ dicunt, perfecta el canonica episco et quæsivi et quæro, et de quorum dejectione dolui porum quinque provinciarum synodo, quoniam Ec satis ac doleo, quia nemo majus dispendium de illoclesiæ mihi commissæ filii finitimos episcopos pro rum dejectione habet quam ego. Quos , sicut mihi causa sua interpellarunt, et hujusmodi Africæ pro domnus apostolicus dignatus est scribere, justum vinciæ canones (conc. Afr., can. 92) vicinos episcopos quid vel pium sentiens, sine retractatione in suis audire, et inter eos ac proprium episcopum adhibitos ordinibus consensu ac judicio coepiscoporum Rheab eis episcopos jubent querimoniam diffinire : ego mensis provinciæ restituere maturarem, si illos ab Vulsadum et collegas ejus non judicavi, neque ab

eisdem gradibus cum eorum tantum judicio dejecisordinibus ecclesiasticis populi vel dejeci, nec etiam sem. Ad quod me, juxta ejus verba discretissima, cum judicibus eorum subscripsi, sicut norunt qui B quia eos non dejeci , flecli munda conscientia non interfuerunt, et ipsa etiam episcopalia gesta, eorum

permisit. Et hoc meo ausu facere vereor, quoniam inconvulsis subscriptionibus subnixa a quibus fuere

a vobis, aut a decessoribus vestris, quinque videlicet palráta, præsentialiter monstrant. Unde, jubentibus provinciarum episcopis, quorum meo consensu expeeisdem episcopis, lantum bajulus fui, causam vide

tierunt judiciuin secundum sacros canones electolicet Ecclesiæ mibi commissæ ab illis diffinitam ad rum ex consensu partium diffinitione fuere dejecti. sedem apostolicam deserendi. Quæ domni apostolici Et idcirco aliorum opus in illorum restitutione nulBenedicti privilegio sub anathematis interpositione, latenus usurpare præsumpsi : quia, sicut scitis, reut inde quæstio nullis aliquando temporibus orialur, gulæ sacræ usque ad similem excusationis vindictam sunt confirmata ; et demum domni Nicolai papæ decernunt, ut ab aliis dejecti ab aliis non recipiantur, confirmatione , sicut sanctæ recordationis Bene minime autem resliluantur : sed aut eorumdem, aut dietus pontifex illam confirmavit, salvo Romanæ majoris concilii episcoporum discussiones ac judicia sedis in omnibus jussu atque judicio, sub terribili præstolenlur. Et quia Leo dicit (epist. 95 ad Ruslianathemate, ut quæcunque persona , magna vel cum Narbon.) ul in his quæ vel dubia fuerint, aut parva, temerario ausu contra hoc suum apostolicum obscura, id noverimus sequendum, quod nec præce

с decretum agere præsumpserit, anathematis vinculo ptis evangelicis contrarium, nec decretis sanclorum sit innodatus, sunt roborata : velut hic potestis re inveniatur adversum, et domnus ac Pater noster lexere, et sigilla eorum salva, ac incorruptas Nicolaus papa vobis ut mihi videtur scripsit, quoniam scripturas atque subscriptiones valetis inspicere. Et quæ statuta sunt de præfatis viris, violanda non duquia sedes apostolica, ut in decretis suorum pontifi cat, nisi forsan sacris legibus invenianlur adversa, cum legimus, in hoc prorsus sua sibi magnopere simplici ac sincera cordis intentione ex regulis sacris jura conservat, et aliena custodit, imo sua propria perspicue tarditati sensus mei monstrari exspecto, facit, ut omnis quxstio ad eam relata judició et su utrum quæ diffinierunt fratres et coepiscopi nostri, sicconfirmationis decisione finem accipiat, omnem ex ut hactenus observata sunt, de cætero ut regulis conhac causa suspicionem querulitatis hæ duorum præ cordantia debeant observari, an illorum diffinitio ut clarissimorum luminarium confirmationes atque inventa legibus sacris adversa debeat resutari. Sed subscriptiones a nostris regionibus et mentibus abs et mihi ostendi exspecto apertius, quam in suis satulerunt. Nunc vero, quia isdem domnus et pater cris litteris intelligere valeam, si domni Benedicti, - noster Nicolaus papa suis epistolis ex hoc negotio a ac ejusdem domni Nicolai, super eamdem dillinitiovobis sanxit refricari judicium, monenle Apostolo : nem sub anathemate confirmationis privilegia , nisi

D Obedite præpositis vestris, et subjacele eis (Heb. XIII, forte illa ipse sua singulari auctoritate dissolvenda 17), quod privilegio apostolicæ sedis de ipsis fratribus

et immutanda viderit, quorum summam firmitatemdecernit vel decreverit, ut compelit meæ subditioni, que nobis omnibus scripsit in apostolicæ sedis reserobedio et obediam, sicut hactenus conservavi ea quæ

vatam arbitrio potestatis, nos sine regularum et sedonini Benedicti et sua fuerunt auctoritate firmata. Et

dis apostolicæ præjudicio, sineque nostro communi item dicente Apostolo : Idipsum dicalis omnes, et non periculo, dissolvere et immulare possimus, Cæles. sint in vobis schismata (I Cor.1, 11), sicut servavi usque tino dicentc (epist. 3): Quæ a nobis res digna servain præsens quæ prædecessores quorumdam vestro bitur, si decretalium norma constitutorum pro alirum cum quibusdam ex vobis regulariter ex iisdem quorum libitu licentia populis permissa frangalur? fratribus diffinierunt: ita et quæ de ipsis canonice Sed et a nobis non est parvipendenda granditer Leonis juxta tenorem epistolarum domni apostolici dislinie papæ ad Leonem Augustum de se scripla sententia ritis, priscis , ut dicit Gelasius (Decr. cap. 2), pro (epist. 84), Si quæ, inquit, destrusi hæc ædifico, sui reverentia manentibus constitutis, et reservato prævaricatorem me constituo, et eis me ultionum per omnia sententiæ ac juris privilegio apostolicæ conditionibus subdo , quas non solum auctoritas

beatæ memoriæ Martiani, sed etiam ego mea confes- A quidquam facere quod Patrum possit regulis obviare, sione firmavi. De quibus ultionum conditionibus necesse est ut ea hinc decernatis, ne aut in quæstioquid a sanclo Spiritu per concilia provinciæ Africæ, nem reveniant, aut occasio exinde alicujus præsumquidve Dei sapientia, qua, ut scriptum est, condilo. ptionis exsurgat, aut illa dissolvere temporibus nostris res legum justa decernunt, legibus sit decretum, vel successorum nostrorum oporteat. Quanta, inquit melius ipsi scitis. Quod si etiam hoc de se intelli Symmachus (epist. 1, ad Æonium), vicariis beatissigens, et his legum conditionibus subdi lantus papa mi Petri apostoli judicabitur esse reverentia, si quæ el primæ sedis pontifex præcavendo refugit, quali in sacerdotio præcipiunt eisdem transeuntibus dister eisdem ultionum conditionibus subdi præcavendo solvantur? quia, ut idem dicit, non potest ex parte limere nos debeamus subjecti, palenter ostendit. firmum esse quod generalitatis tangit injuriam. Sed et de contemplo anathemale necessitate (quanto

EPISTOLA IV. magis deliberatione?) rite prolato, quod in præfatis

AD EAMDEM SYNODUM SUESSIONENSEM, pririlegiis continetur , quid sanctus Gregorius ad Theoctistam patriciam dical (lib. ix, epist. 79), sa

De Ebone Rhemensi, quod ab episcopatu jure deje

cius, nec legitime posiea restitulus, clericos ordipientiam vestram a Deo doctam non latet. Et Sym

nare non potuerit, et quod hi quos ordinarat, in machus dicit (epist. 1 ad Æonium) ad ipsam sacro- B synodo Meldensi suspensi, in Suessionensi gradu sanctam catholicam religionem pertinere, cujus om spoliali sini. nis poleslas infringitur, nisi universa, quæ a Domini

(Apud Sirmond.) sacerdotibus semel regulariter statuuntur, perpetua HINCuarus Rhemorum episcopus sanctæ svnodo sint; quod alias contingere poterit, si successor de domni pape Nicolai auctoritate convocale. cessoris actibus non tribuerit firmitatem, el robo CAP. I. De Ebone, unde quidam loquuntur, qui rando quæ gesta sunt, facial rala esse quæ gesserit. causam ejus nesciunt, vel scire aut audire non volunt, El Gelasius (epist. 11 ad Germanos) : « Patres, in cum quocunque per contentionein nullam conseram quil, nostri catholici videlicet doclique pontifices, quæstionem , quia nec domnus apostolicus mihi quidquid pro lide, pro veritale, pro communione agendum hoc scripsit, nec cum eodem Ebone in vita catholica atque apostolica, secundum Scripturarum sua exstiti altercator, nec post mortem ejus illius tramitem, traditionemque majorum , facta semel sum derogalor, nec ejus sedis invasor exstiti, quam congregatione sanxerunt, inconvulsum voluerunt ab eo secunduin regulas sacerdotio defuncto quarlus, deinceps firmumque constare ; nec in hac eadem post eos qui eam tenuerunt, canonice in ea eleclus causa denuo quæ præfixa fuerant relractari qualibet et ordinatus regendam suscepi. Ralione autem direcenti præsumptione permiserunt. Sapientissime C clante, quam omni poscenti negare non debeo, veripervidentes, quoniam si decreta salubriter cuiquam tatem proferre licite valeo. Idein namque a se, liceret ilerare, nullum contra singulos quosque pror- juxta sacras regulas et traditionem ecclesiasticam, sus errores stabile persisteret Ecclesiæ constitutum, ac decrela sedis Romanæ pontificum, Zosimi, Joanac semper iisdem furoribus redivivis omnis integra nis atque Gregorii, sicut ab eis constitutum multodiffinilio turbaretur, )

lies legitur, per professionis suæ libellum, ea modeHec itaque de litteris divinitus inspiratis accepta, ratione, quam Leo magnus papa decrevil ad univervel pro rei notitia manifestata, non ad resultandum, sos episcopos per Samnium, Picenum et Tusciam quod absit, in aliquo domni papæ decretis apostoli- (ep. 86), diciatum et propria manu subscriptum, in cis, vel ad resistendum vestris regularibus dilini synodo se deposuit, et episcopali ministerio spoliavit, tionibus profero; sed ut quomodo his quæ in deje- atque secundum suam professionem et subscriptioclione illorum dillinila sunt hactenus obedivi, sic in nem a quadraginta tribus episcopis judicium deposieorum reslilulione, cujus estis a domno apostolico tionis suscepit : sicut ille ipse libellus, quem synode arbitri constitiili, si a vobis fienda canonice inventa porrexit, el notitia synodalis, quæ habemus, evidenet patrala fuerit, quantum ex me est, prefalis regu ler ostendunt. Ut enim dicit Gelasius, ideo vocatur Jis sacris , et episcopalibus atque apostolicæ sedis

D

ad judicium certa quæcunque persona, ut aut faleaesinde confirmationibus, periculose non obviem, et lur objecta, aut ut convincatur objectis. Sed hunc et a præceptionibus, quæ in apostolicis epistolis conti actio pene omni mundo nola convicit, el ipse pronentur, a quibus Domino annuente vel transverso, pria se voce et subscripta professione damnavit. ut dicitur, ungue scienter et per contumaciam non Postea vero sine ulla regulari restilutione idem mi. exorbitabo, in nullo per ignorantiam deviem. et qua nisterium episcopale, quo se privaveral, contra sila liter absque discrimine sequi debeam regularem ve cros canones usurpavil. El demum sub papa Sergio stram , quorum ex delegatione sedis apostolicæ in Romam veniens, ab eo, ut damnalus in laica tanlerest, diffinitionem, per ipsarum regularum trami lum communione maneret, districta sententia, sicut tem liquido cognoscere valeam. Ad hoc enim vel et gesta ipsius papae demonstrant, condemnalus fuit. maxime ad synodum venit episcopus, at aut discat, Qui cum melropolis Rhemorum, in qua fucrat ordiaul doceat, aut corrigatur, aut corrigat. Et Cæle nalus, per decennium post depositionem ejus pastore stino dicente (Decret. 20, episcopis per Apuliam, etc.), vacaret, sed et usque ad terminum vitæ suze, cum ul nulli sacerdoti suos liceat canoncs ignorare, ncc sere decem el septem annis post damnationem suam

« VorigeDoorgaan »