Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

gere procurabo. Quod enim de me dicere diceris', A archiepiscopum Wenilonem remisi, nec ad niemoGothescalcus hoc de Scripturis facere consuevit, illas riam reducere voluisti. Nimia sunt quæ dico, si hæc scilicet detruncare, et ad suum sensum violenter įta esse illa ipsa tua scripta qua. habeo non allestaninflectere : sed et ea quæ in canonicis libris non tur, et lex, quam catholica Ecclesia recipit, manicontinentur auditoribus suis proferre, sicut et supra feste decernit dicens : « Confiteri quis in judicio non priscos hæreticos facere consuevisse ostendi, quia tantum, sua voce, sed et litteris, et quocunque mosicut B. dicit Gregorius: < Sæpe hæretici , dum sua do polest, convinci autem non nisi Scriptura aut student perversa astruere, ea proferunt que pro testibus polest. » Et tu his scriptis hæc quæ dico fecio in sacrorum librorum paginis non tenentur. ) denegans, si necesse fuerit, in judicio revinci valeUnde et discipulum suum prædicator egregius admo bis. Et Gelasius in decretis suis ad episcopos per net dicens : 0 Timothee, depositum custodi, devitans Dardaniam constitutos dicit : « quoniam manifeste profanas vocum novilates (1 Tim. vi). Quia dum lau quilibet vel professione sua vel communione possit dari hæretici tanquam de excellenti ingenio cupiunt, agnosci. , Præterea per Heddonem, clericorum luoquasi nova quædam proferunt, quæ in antiquorum rum præpositum, conscriptam nuperrime more tuo Patrum libris veteribus non tenentur : sicque fit ut solito mihi rolulam direxisti, contra lilleras de in dum videri sapientes desiderant, miseris suis audi- B mea parochia delinquentibus a me libi directas, quæ toribus stultitiæ semina spargant. Et quoniam hæc ita se habent. egisse Gothescalcus in conventu episcopali revictus Hincmarus Rhemorum episcopus Aincmaro coepifuit, idem concilium, sicut scriptum est : Qui impo scopo nostro salutem. nit stullo silentium , iras mitigat (Prov. xxvi), silen Nivinus, etc. Reliqua hujus evistolæ, vide supra, lium ei imposuit, mihique illum ad custodiendum col. 224. commisit, sicque complicum ejus, qui jam sicut Et bas litteras non ita, ut debueras, recepisti, sed vermes in putredine scatentes ebulliebant, iræ par ex eis nacta occasione, amaritudinem, quam erga tim sunt mitigatæ, et congregatæ sunt a Domino

me in animo geris, verbis evaporando exhalasti, voquasi in utrem aquæ maris, cum amariludo perver lens ostentare tuam sapientiam el meam insipiensarum mentium nondum apud nos, de his quæ Go Liam, et demonstrare me Nivino injuste et contra thescalcus eos docuerat, erumpit exterius in vocem auctoritatem egisse; et os mihi obstruere, ut de his pravæ libertatis. Et quod de sanctis Scripturis Go

quæ ex te audieram, non te auderem corripere, ut thescalcus agebal, et tu me agere notaris dicere, ut si forle vera forent te corrigeres, sin autem, ne illa cum pace tua dicam, tu de sacris canonibus, el ec incurreres præcaveres : cum sicut derogantium linclesiasticis regulis , atque de legibus soles agere,

с

guas nostro vitio non debemus, quantum ex nobis sicut jam quater egisse te possum ostendere. Scili est, ad derogandum acuere, ila debemus derogancet in rotula per Hadulphum archipresbyterum tuum tium detractiones, prout rationabiliter potuerimus mihi transmissa, in qua de canonibus et legibus compescere. Sed non talis est luus animus, ut ea quædam detruncando, quædam de suo sensu expul quæ benigne tibi dicuntur vel scribuntur, nisi talia sa prave interpretando, de capella parochiæ meæ in fuerint qualia versantur in corde tuo, benigne et Altolæ villa sita nonnulla adversum me concinnasti. patienter possis audire; unde Salomon ait : Acetum Similiter in rotula a te mihi data, in qua fabulam de in nitro ei qui cantat carmina cordi pessimo (Prov. Amalberlo et uxore ejus contexens plurima in eum XIV). (Acetum, inquit Gregorius, si mittatur in caplasti. In rolulis nihilominus domno regi et mibi nitrum, fervescit nitrum protinus et ebullit : et perper comministros luos directis, in quibus historias versa mens, quando per increpationem corripitur, altercalionum inter te el eumdem domnum regem, aut per prædicationis dulcedinem ad bona suadelur, el jlein inter le et Normannum descripsisti, et vo de correptione fit deterior, et inde in murmurationis cum ac faclorum tuorum novitates explicuisti, sen iniquitate succenditur, unde debuit ab iniquitate ientias Scripturarum et canonum atque legum te

D

compesci. » Litteris autem meis, quas per singulas ferienles luo sensu in alios detorsisti, veluti ex ore periodos dissolvere voluisti, non eis convenientibus et opere tuo, et ex eisdem sententiis, majorum asti auctoritatibus respondisti, nec recto sensu eum in pulante doctrina, singillatim ac viritim possum hoc es imitalus, qui luis scriptis istiusmodi tenore, ostindere. In quaterniunculis quoque, a le mihi per veritate subnixis auctoritatibus solitus est responWenilonem venerabilem archiepiscopum missis, dere: quia non in hoc jure rationem sludes altenplurima inter se diversa collegisti, quæ tecum facere dere, sed tuam intentionem modo quolibet confiræstimasti, non videns, quin potius videre non va mare. Non enim ille, qui taliter tuis solet scriptis lens, aut non volens, quia inter se dissonabant, et respondere, talis responsionis modum ab his didicit de illis ipsis epistolis , ex quibus eamdem tuam col a quibus hæc studuit discere. De Nivino autem, ut lectionem compilasti, conjunctim sequentia dolo pe me oportuit, ea quæ gesta sunt tibi nota facere pronitus omisisti; sed et illa quæ cuncta catholica Ec curavi. Cujus advocationem non videtur mihi ut clesia recipit, tenet, sequitur, veneratur, honorat, oporteat te suscipere. Quod et si adversum me illam amplectitur, quæque tibi in diplomate, parvo cor volueris suscipere, et ralio atque auctoritas consen. pore, sed maximo merito, per præfatum venerabilem lit, quantum ex me est, inde tibi non refugio re.

spondere. Cæterum isdem ætatem habet, ipse de se $ Et cum uinisteriales nostri ipsam sanctimonialem loquatur. Et si legaliter ac regulariter me accusare cæperunt requirere, per eosdem suos homines illam voluerit, aut de excommunicationis, aut de collabo in Calmontensem deduci fecit. De placitis autem sibi rationis, aut de alterius cujusque rei praejudicio, a me dalis quot et quanti spatii fuerint, canonici et rationem inde ei reddere non recuso. Nemo tamen

monachi, et fideles ac nobiles laici, ac presbyteri papolest me apud te regulariter accusare, nec de meo rochiani cognoscunt, in quorum præsentia et quorum judicio ad Luum judicium provocare, nec sollicitudo

consilio inde egi, quæ secundum regulas sacras intotius Rhemensis provinciæ cum mea parochia est

veni. De eo vero quod dicis, me ab illo quæsisse tibi commissa, ut inde amplius tibi reddere debeam qualiter famam suam purgaret, non ideo ab eo quærationem, nisi ut tibi scribere studui. Scrutare sivi, ut non scirem quia hoc agere non poterat, sed epistolam beati Augustini ad Xantippum primalem ut vel ita eum ad confessionem et pænitentiam, suuni, quam suprapositam legere prævales, et inve atque post ad indulgentiam possem compellere, nies te debere mihi de Luis judiciis reddere ratio quem voluntarium ad ea non poteram provocare : nem : et si de tuo judicio quisquam ad nesun judi et eo usque illum perduxi, ut si præfati sui homines, cium provocaverit, ego debeo inde veritatem inve quia nors liberæ conditionis sunt, aut cum aqua sligare, et singula quæque canonice lerminare. Tu B calida, aut cum aqua frigida, inde ad judicium Dei autem, quando hæc audisti quæ mihi post litteras exirent, quid inde Deus ostenderet mihi sufficeret. meas tibi inde directas l'escripsisti, debueras mihi Et cum se ratione convictum atque constrictum vidit, aut humiliter suggerere quæ inde audisti, ut si per

in contumaciam et contumelias prosilivit : cui dixi, pere inde actum haberem, corrigere procurarem :

quod nisi aut confiteretur, aut satisfaceret parochiæ sin autem, fraterna ac paterna benignitate veritatem meæ unde infamabatur , ipse et illi sui homines, qui inde luz filiali dilectioni rescriberem, quod et face eamdem sanctimonialem cum eo furati fuerant, in res si apud te humilis esses, et erga me charitatem mea parochia habitare non possent, et progrediente haberes, Verumtamen pro modulo meo secutus beati illo ad contumelias atque calumnias, quia de mea apostoli Petri exemplum, qui etiam minoribus suis parochia, vel de mea provincia non erat, et res et quærentibus cur ad Gentiles intrasset, rationem per mancipia in regno senioris nostri non habebat , per ordinem reddidit, et testes sure rationi adhibuit, bo quæ illum constringere ad reddendam rationem num duco, quocunque modo tu mihi ea quæ scri- valerem, et per beneficium vel per peculiare noluit psisli mandaveris, ut iterato quæ inde sunt vera tibi sustinere distringi, excommunicavi illum a mea parescribam. Videlicet quia, ut scripsisti, nullius prava rochia. Quod dicis, oportet episcopum omnibus bene vel mendoşa suggestione illi ea de quibus diffama- C facere, omnes recipere fideles, verum est, et utinam Lus est imputavi, nec ad comprobationem sui sce ita facias. Sed aliter vicini et parochiani tui de te leris testibus causa indiguil, quia sicui ipse scripsisti, dicunt, et tibi specialiter commissi aliter sentiunt. negotii qualitas unumquemque aut excusat, aut ac Cæterum de his quæ tibi mandavi ex te me audisse, cusat. Unde et Dominus de eo quod quidam paler si alteri sic mandaren, scio quia gratias mihi inde familias ei, qui apud eum diffamatus est quasi referret, et tu sic faceres quantum intelligo, si amadissipasset bopa illius, dixit : Quid hoc audio de le ? riudo animi tui tibi permitteret, et occasionem inredde rationem pillicationis tuæ (Luc. XVI). El supra

venire non velles, ut mihi de his quæ in quaterniunsufficienter habes in quibus negotiis iesles legaliter culis per venerabilem archiepiscopum Wenilonem a atque regulariter examinati requirendi sunt, et in te missis compilasti, iterum licet non ad rem pertiquibus negotiis ratio non indigeat testibus. Manife

nentia inculcando conscriberes, el me dicere provoslum est enim et presbyteris, et aliis clericis, et lai cares, unde in sermone capere posses. Quod evicis, ac semipis, et nobilibus, et villanis in nostra denler ipse in præfato lo scriplo demonstras : quia civitale, quia sanctimonialem, de qua tibi scripsi, commemoratis dictis Anacleti, Victoris, Callisti, et ab infantia in monasterio Deo dicatam, et a sacer Eleutheri, qui ante Nicænum concilium pro quorum

D dotę velatam, clanculo prius de ipso monasterio dam consolationibus, sicut dicit Gelasius , ad diverfuratam, in mansione in qua manebat apud hortos sos suas epistolas direxerunt, subjungis : Ecce, paper plurimas noctes habuit, consentiente portario, ter, qui canones recipiendi, venerandi, ac obsercujus factione ipsa egrediebatur de monasterio, el a vandi habeantur, Et quia patrem me, ut paret, Nivini hominibus abducebatur : in quo monasterio irrisione potius quam veneratione vocasti, dico tibi • ipsa sanctimonialis regulariter inde est disciplinata. El si pater ego sum, ubi est honor meus? (Mal. 1.) Quapropter cui lama excrescere cæpil, et ego ad Dicam tamen tibi : Fili pro arbitrio luo vel proprie civitatem reverti incepi, misit suos homines, Wal vel aliene, si isti sunt canones recipiendi, venerandi, chanonem scilicet et Lupum, qui eam scalis pretio ac observandi, quos commemorasti, qui sunt illi, localis de ipso monasterio noctu eduxerunt, et ad quos et apostolica sedes, et omnes episcopi per unibeneficium, quod ei dederam in nostra parochia, versum orbem, a prima sedis apostolicæ pontilice deduxerunt, et ibi per plures dies eamdem sanctimo usque ad illum qui modo novissime etiam post le nialem Nivinus habuit, sicut et presbyteri, el circum est ordinatiis episcopus, imo et omnis catholica manentes homines ?c villani manifestissime sciunt. Ecclesia, canones appellant ? quique a Nicæno cou

cilio, quod primum in nostris codicibus, quos ab A prædixi, et saepe dicere necessitas ipsa compellit, apostolica sede majores nostri acceperunt sequendos pro diversorum Patrum consolatione diversis tempoper ordinem usque ad Africanum concilium pro ca ribus datas, a sede apostolica venerabiliter susci nonibus recipiendis, venerandis, el observandis reti piendas, sicut et facimus, dicit. Addam etiam : Si nent, et Innocentius, Zosimus, Bonifacius, Cælesti illa quæ de præfatorum pontilicum apostolicae senus, Leo, Hilarus, Symmachus, Gelasius, Hormisda, dis epistolis dicis recipiendos venerandos canones Gregorius, et cæteri quique observandos canones esse, qui quod vis sanctum dicis et licitum , et quod nominant ? Inter quos et istas epistolas apostolicæ non vis non sanctum et illicitum, ac si in voluptate sedis pontificum, quas canones appellas, Gelasius, tua cuncta sint posita, et non sit qui luæ possit reut supra posui, differentiam facit, et illa concilia sistere voluntati, pande nobis, quesumus, quid cencanonum observanda decrevit, has autem epistolas seas de eorum decretis, qui post Nicænum concipro consolatione quorumdam direelas, venerabiliter lium, et alia catholica concilia , observanda decresuscipiendas dicit, et item in decrelis suis inter alia talia constituta de eisdem sacris canonibus promuldicit (Gelasius in commonitorio ad Faustum) : « No gata sanxerunt, sicut Siricius, Innocentius, Zosimus, bis, inquil, opponunt eanones, quin orientales epi Bonifacius, Cælestinis, Leo , Hilarus, Symmachus, scopi, dum nesciunt quid loquantur, contra quos ipsi B Gelasius, Hormisda, Gregorius, et quique alii, quose venire produnt, qui primæ sedi sana reclaque rum decreta Ecclesia catholica, et Patres ac prædesuadenti parere fugiunt. Ipsi sunt canones, qui ap cessores nostri servanda tenuerunt, et venerati sunt. pellationes totius Ecclesiæ ad hujus sedis examen Et quoniam in quibusdam a præfatis, quos appellas voluere delerri. , Quod manifestum est de Sardicen canones, dissonant, magistrali censura decerne , sibus canonibus illum dicere, de quibus et Innocen quæ ex his sequi el quæ refulare debeamus : quolius ad Victricium, et Gregorius ad Vincentium his niam nisi tu ferula singularis auctoritatis de nostra consona dicunt, quæ in hoc etiam legis opusculo. consuetudine ista rejeceris, quæ sicut et Patres noEt ibidem post aliquanta : « Viderint ergo si alios stri, mentibus nostris tenenda et servanda imbibi. habent canones, quibus suas ineptias exsequantur. mus, non videtur mihi ut facile ab ecclesiastico usu Cæterum isti, qui sacri, qui ecclesiastici, qui legi illa quæ tenemus generaliter valeas removere, de timi celebrantur, non solum sedem apostolicam ad quibus satis superque superius potes relegere, quæ judicium vocare non possunt, et Constantinopolitanze si tibi non suffecerint, nec plura sufficient. Tantum episcopus civitatis, quæ utique per canones inter

de una re superadjiciam, videlicet quoniam qui disedes nullum nomen accepit, in communionem re cis : « Ecce qui canones recipiendi , venerandi, ac cidens perfidorum non debuit submoveri? , Nam, ut C observandi habeantur,) non satis eosdem canones ipse demonstrat, Heracleotes suffraganea fuit. Hoc perscrutatus es, in quibus, sicut scripsisti, habelur autem Gelasium dicere palet de sacris Nicænis ca ut qui accusare alium elegerit, præsens per se el nonibus, qui privilegia sedium constituerunt, sicut non per alium accusel, inscriptione videlicet præin sexto ipsorum capitulo aperte monstratur. Unde missa. Quod quia ad munimen tui convertere stilBonifacius (epist. 3, Hilario Narbon.) : « Nulli, in dnisti, legere debueras, quia ipsa sententia de antiquit, videtur incognita synodi constitutio Nicænæ, quis legibus Romanis fuit assumpta, in quibus legiquæ ita præcipit, ut eadem proprie verba ponamus : bus. In capituli interprelatione edicti Valentiniani de Per umamquamque provinciam jus metropolitanos episcopali judicio, posteriore videlicet constitutione, singulos habere debere, nec euiquam ciuas esse posse ita seriplum habetur (Interp. Novellæ Valent.) : subjectas. Quod illi, quia aliter credendum non est, 1 Lex ista de diversis rebus multa constituit, sed in servandum, sancto Spiritu suggerente, sibimet cen primis de clericis quod dictum est, ut niși per comsuerunt; » et paulo post : « Quod idcirco dicimus, ut promissi vinculum judicium episcopale non adeant, advertat charitas lua, adeo nos canonum præcepta posteriore lege Majoriani abrogatum est. » Quam servare, ut ita constitutio quoque nostra difliniat, constitutionem, sicut peliit et obtinuit, ita ex tunc

D quatenus metropolitani sui unaqueque provincia in hactenus Ecclesia conservavit. Sed et sicut in lilleris omnibus rebus ordinationem semper exspectet. » Et meis legisti, differentiam intelligere debueras inler Leo ad Anastasium (epist. 88, cap. 1) : « Secundum admonitionem et de accusatione judicationem, et sanctorum Patrum canones, Spiriui Dei condilos, inter hoc quod dixi, si ita est ut passim a multis et et lotius mundi reverentia consecralos, melropoli etiam publice in publicis placitis divulgatur, et hoc Lanos singularum provinciarum episcopos jus tra quod non dixi, quia ita est. Unde a multis et etiam ditæ sibi antiquitus dignitatis intemeratum habere publice quod non licet, in publicis vel a publicis decernimus. » Et item Gelasius, ut supra ostendi, placitis accusaris. Et quod confuse dixisti, le mirari post descriptionem authenticarum Scripturarum, si aliqui ex his placitis fecissent a vobis pro hoc peet Nicænæ, Constantinopolitana, ac Ephesinæ, titionem negotio, ex verbis Callisti adjungens, nulChalcedonensis quoque synodi, addidit : 1 Et si lus doctor per scripla accusetur, non bene distinxisti, qua sunt concilia a sanctis Patribus instituta , post quia nec bene intellexisti ex legibus et canonibus horum quatuor auctoritalem, et custodienda et differentiam inter pelilionem et accusationem. Rerecipienda decrevimus. . Ipsas autem epistolas, ut volye hinc leges, et decreta sedis apostolicæ, eg

disce quæ nescis. Unde iterum quasi vestigans, se- A sens si considit ad objecta respondeat, scilicet prequar te per angulosos anfractus, et dicam tibi ad senti accusatori : si adesse neglexerit, dilationem notitiam pauca de pluribus, sed quibus le consegui sententia de absentia non lucretur. , Accommoda valeam. Innocentius ad Maximum et Severum epi ergo sensum tuum bene dictis, et non prave intelligi scopos scripsit (epist. iv): < Nuper Maximilianus tradas bene dicta , ad tuum sensum illa inflectens. filius noster agens in rebus cujusmodi querelam

Velis enim vel nolis, illi erunt canones, quos catholica detulerit, libelli ejus series annexa declarat. » Et

Ecclesia canones vocal, et non erunt illi canones, quos Gregorius Sabino subdiacono (lib. vii, ind. 11, epist.

tua socordia ad effrenationis tuæ libertatem canones 46) : « Clerus ecclesiæ Regitanæ mulla contra reve

advocas. Erunt autem epistolæ venerabiliter suscirentissimum fratrem nostrum Bonifacium episcopum piendæ, a sede apostolica pro diversorum Patrum suum, data nobis petitione, conquestus est, petens ut consolatione datæ, quas canones vocas; et concilia ad nos debuissel habere veniendi licentiam, quate

a sanctis Patribus instituta, ad auctoritatem erunt nus causæ ipsze hic subtiliter probarentur. Sed quia custodienda el recipienda, sicut decrevit Gelasius, nos interim prædictum fratrem nostrum huc modo et cæteri sedis Romanæ pontifices, atque illi qui in non prævidimus deducendum, visum nobis est illic eisdem conciliis, suggerente sibimet sancto Spirilu, personam depulare ad causam eamdem cognoscen- B sacros canones condiderunt, et quos sedes apostodam. Et ideo mediis sacrosanctis Evangeliis, expe

lica, et Ecclesia catholica canones vocat. Verba quorientia tua, una cum Paulino, Proculo , Palumbo, que obstrusa, et undecunque per glossulas collecta, Venerio, alque Martiano reverentissimis fratribus et sine ratione posita, quæ in hoc scriplo tuo posuicoepiscopisque nostris, sine cujusquam persona re sti, sicut et in aliis domno regi et mihi olim direspectu, tam clericorum querelam, quam adversus ctis congessisti, redarguunt le typo jactantiæ, cum suum, sicut diximus, habent episcopum, vel si quam dicat Apostolus : Vocum novitates devita (I Tim. vi); forte contra eos ille habuerit, cum omni æquitale et : Malo quinque verba loqui in Ecclesia ad ædificaac sollicitudine perscrulelur: et quidquid in veritate tionem, quam decem millia verborum in lingua (1 Cor. cognoverit, nobis una cum prædictis nostris fra: xiv). Qui enim linguam, in qua natus es, non sotribus subtiliter diligenterque significet, ul renun lum non loqui, verum nec intelligere nisi per intertjatione vestra redditi certiores, quid fieri debeat prelem poles, cum suppeterent sufficienter verba decernamus. , Et ad prædictos episcopos, clerus Latina, quæ in his locis ponere poteras, ubi Græca, ecclesiæ Regitanæ contra reverentissimum fratrem et obstrusa, et interdum Scottica et alia barbara, nostrum Bonifacium episcopum suum data nobis pe

ut tibi visum fuit, nothata atque corrupta posuisti, lilione conquestus est, et reliqua. Sed et de audi- C paret quia non ex humilitate, vel ad manifestatiotione , sine petitione vel accusatione, ad Sabinum nem, ea quæ dicere voluisti Græca verba, quæ ipse idem beatus Gregorius scripsit (lib. xi, epist. 28) : non intelligis, inconvenientissime posuisti, sed ad « Pervenit ad nos, inquiens, reverentissimum Palum ostentationem illa insipientissime inseruisti, ut ombum, fratrem et coepiscopum nostrum, quod dici nes qui illa legerint intelligere possint, te illa velle grave est, Ecclesiæ suæ,

vel parochiarum causas vomere quæ non glutiisti. Hunc namque morem utilitatesque negligere. , Et post aliquanta : « Ideo. etiam a pueritia habuisti in his quæ te dictare roque experientia tua prædictum fratrem nostrum gabam, maxime autem in versibus, et præcipue in studeat commonere , ut res Ecclesiæ, vel parochia figuris porphyriacis, in quibus verba linguze alienze, rum suarum, sive ministeria, rationabiliter vindicet atque obstrusa, impropria et utilitate sensus carenatque desendat, » et reliqua. De accusatione autem lia, quæ nec ipst intelligebas, studiose ponebas. episcopi, aut cujuslibet ordinis clerici, ex sacris Quod mente percipiebam, et mihi admodum displi. canonibus sufficienter supra potes relegere. Verum

cebat : sed cum viderem te per jactantiam amore lamen oportet te discrete intelligere quod de accu laudis flagrare, et me non posse sentirem in ætatis satione leges dicunt : « In criminalibus, inquiunt, adolescentia le ad tantum robur mentis accendere,

D causis, vel objectionibus, per mandatum nullus ac

ut ad discendi ac versificandi studium te provocacuset, nec si per rescriptum principis hoc potuerit rem, et jactantiæ a je pravilatem eraderem, ne impetrare : sed ipse qui crimen intendit, præsens acriori correptione fractus revocareris ab studio, per se accuset, ut scias quo sensu de accusatione permisi te interim tantum, ut studio litterali incumhoc dicant. » Et canones dicunt (conc. Carthag., beres, de scientia jactitare, donec in maturiori c. 19) : « Quisquis episcoporum accusalur, ad pri

ælate ab illo etiam vilio possem compescere, secumatem provinciæ ipsius causam deferat accusator, tus pro modulo meo Apostolum, qui cum infirmum nec a communione suspendatur cui crimen inten auditorem suum perpenderet, aut prava adhuc velle ditur, nisi ad causam suam dicendam electorum agere, aut de actione recta bumanæ laudis retribujudicum die statula lilleris evocatus minime occur. lione gaudere, ait : Vis non timere potestatem ? borerit. , Manifestum est autem , quia episcopus accu num fac, et habebis laudem ex illa (Rom. xii), Insatus apud primatem non esse præsens ostenditur, terea, quia illud, quo hæc agere cogitabam, lempus qui litteris evocari præcipitur. Et Bonifacius de ante tempus excessit, cum præceptione Apostoli, Maximo dicit (epist. 2) : « Si adesse voluerit, præ jubentis vocum novilates vitare, ab hac jactantia et

[ocr errors]

ostentatione te doctorem et episcopuni cohibere de- A judicium reduci rogasti ; et ego dicam tibi qualiter bueras : quoniam sancti et sapientes ac magnæ au

facerem de Bertrico, si de mea esset provincia, et cloritatis viri, et eliam utriusque linguæ, Græcæ non esset ex propria mea parochia. De hoc quod videlicet et Latinä periti, suis scriptis verba Græca,

dicis : Sciendus est modus correptionis, quin prænisi ea quæ in Scripturis, vel canonibus, sive legi fati Bertrici, utrum secretus, an publicus, utrum a bus, sine interpretatione sunt posita, et veluti La Christianorum consortio, aut a corpore et sanguine Dotina in usu habita, verum et obstrusa suis dictis mini fuerit segregatus, quem publicæ deditum pæniimmillere ad ostentationem noluerunt. De Hebræa tentiæ non audisti, et modum istius ejectiouis de parovero lingua Alleluia, et Osanna, atque Amen, pro chia mea nosse convenit: Tibi respondeo, quia si tanto pter auctoritatem primæ linguæ, et reverentiam studio sacros canones perscrulateris, ut moderata sensus sine interpretatione usi fuerunt. Nos eliamı discretione le in subjectorum libi actibus gereres, moderni glossarios Græcos, quos sualim Lexicos ne in sanctarum Scripturarum auctoritatem prædivocari audivimus, sed et sapientum scripta de no calionemque majorum offenderes, et in ipsis tibi minibus obstrusis habemus, et adeo sensatuli su subjectis servares quod scriptum est : Diligenter mus, ut nostras dictatiunculas eo usque circumdu agnosce vullum pecoris lui, et omnes greges tuos concere et producere possimus, quatenus verba Græca B sidera (Prov. XXVI); et : Perfode parietem, et vide vel obstrusa de glossariis assumpta in admiratio abominationes, quas isti faciunt hic (Ezech. viji), nem vel stuporem nescientibus seu scalpenles aures quanta intentione illa legis, unde tua commenta comhabentibus proferre possimus, cui vanitati obviat pilare procuras, quatenus effrenis, et sine ullius Scriptura dicens : Vanitas vanitatum, et omnia va coercitione, viam voluntatum tuarum currere, et in nitas (Eccle. I). Et limeo, quia sicut agis de verbis, affeclum cordis transire prævaleas, bene intelligere et canonum ac legum sensibus, novitales vocum in posses et modum, quo toleralis et correplus et diu eis delectando requirens, ad hoc usque te perducat exspectatus fuit, quem audire potuisti, sicut eum in elatio cordis, et jactantia inflatæ ac inanis scientie, pænitentia publica positum dicis te non audisse, et ut ita in Scriplurarum sensibus facias et aberres, scire cur hac conditione isdem Bertricus, qui non quia ut Scriptura dicit : Qui modica spernil, paula est de mea parochia, neque de mea provincia, regutim decidit (Eccli. xix). Quoniam qui minora corri lariter cum suis exire præcipitur. Et quoniam qua gere ac devitare negligit, ad majora proruens, ab mente hoc interrogas me latere non polest, paralus, stalu justitiæ, non quidem repente, sed partibus juxta Petri vocem, ad satisfactionem omni poscenti, lolus cadit. Altende igitur quod dicit Apostolus : Si quantum Deus dederit, respondere de ea quæ in me quis existimat se aliquid scire, nondum scil quem

С

est spe (1 Petr. 11), libi ex hac quæstione respondeo, admodum oporteat eum scire (1 Cor. vui); et : Si quis quia Pilatus veritatem, quam ante oculos corporis, vult inter vos sapiens esse, stultus fiat, ut sit sapiens non autem ante oculos mentis habebal, quid est (1 Cor. III); et : Nolile prudentes esse apud vos veritas? (Joan. XVIII) interrogavit, et audire non metipsos (Rom. xii); et : Non alta sapientes, sed hu meruit, quia, ut dicit S. Gregorius, quam non invemilibus consentientes (ibid.). Bealiis quoque Grego nit humilem, veritas fugit mentem; et : Qui ficle rius in epistola sua dicit, quoniam domnæ Doniini quærunt , invenire Dominum nunquam merentur cæ salutes mandans ideo non rescripsit, quia cum (1 Cor. 1); et isdem : Dei virtus, et Dei sapientia, a esset Latina ei Græce scribere voluit, parvipendens cujus facie est sapientia et intellectus (Psal. xcii); illi rescribere, quoniam a corde pensavit quæ per et : Qui docet hominem scientiam, contra quem non sermonem in scripto suscepit. De eo quod petis a est sapientia, non est prudentia, non est consilium me te instrui, si Bertricus de mea esset provincia, (Prov. xxl) ; quique est via, veritas, et vita (Joan. xiv), non autem ex propria parochia, qualiter ex eo via scilicet conversationis sanctæ, veritas doctrine acturus essem, illo inspirante, qui cognita nequitia divinæ, vita beatitudinis sempiternæ, confitetur, id sibi dicentium : Magister, scimus quia veraxes, et est, laudat patrem, quia abscondil ea a sapientibus

D viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de ali el prudentibus (Isa. v), de quibus scriplum est : quo, non enim respicis personam hominum, dic nobis, qui sapientes eslis in oculis vestris, el coram vosi licet censum dare Cæsari, an non (Matth. XXII), bismetipsis prudentes, quæ revelavit parvulis (Luc. x), respondeo tibi : Interrogabo te et ego unum sermo id est humilibus, quoniam, Qui resistit superbis, nem. Rescribe mibi per ordinem et ex integro, qua humilibus dat gratiam (Jac. iv); et : Valles, id est liter ego feci et dixi, et qualiter lu fecisti et dixisti humiles, abundabunt frumento (Psal. xiv), id est in placito confinium parochiarum nostrarum, te eloquii divini pabulo. His ita de his qui non sunt de conbibente condicto de Amalberto parochiano meo, mea parochia, sed neque de mea provincia. Cum qui in lua parochia et mea provincia legaliter uxo autem me interrogaveris de tuis parochianis, confido rem accepit, et in parochiam meam duxit, quem tu in clementissima gratia Dei dicentis : Aperi os tuum, irregulariter excommunicasti, et uxorem suam le et ego adimplebo illud (Psal. Lxxx), quoniam qui galiter acceptam, quæ per mandatum tibi suggessit mihi dedit regimen disciplinæ, dabit et spiritum quoniam idein vir ejus cum ea non posset concum sapientiæ, quo salutaria tibi valeam respondere. bere, de parochia mea apud Laudunum ad luum Denique de hoc quod mihi objicis, le scisse atque

« VorigeDoorgaan »