Pagina-afbeeldingen
PDF

manæ pontificum, quæque decernimus et judica- A qui nullatenus se noverant potiorem sibi sine prima

mus, apostolica sedes, et catholica Ecclesia, aposlolorum fundamento fundata super angulari lapide Christo Jesu, in quo omnis ædificatio constructa crescit in templum sanctum in Domino, in nobis pro patribus natis filiis, id est pro apostolis creatis episcopis, ut in ordinandis coordinat, ita et in decernendis canonice condecernit, et in judicandis conjudicat. Nos autem, qui sacros canones, et decreta sedis Romanæ pontificum su!) ipsius apostolicæ petræ judicio exsequimur, nihil aliud quam juste judicantium fautores, et justorum judiciorum exsecutores, obedientiam sancto Spiritui, qui per eos locutus est, et sedi apostolicae, a qua rivus re!igionis, et ecclesiasticæ ordinationis, atque canonicæ judicationis profluxit, dependentes existimus. Quoniam quicumque baptismo calholico baptizent, sicut ad Joannem Baptistam dictum est, ipse est Christus videlicet Jesus qui i)aptizat, et quicumque sacrificent, ipse est sacerdos secundum ordinem Melchisedech, sempiterimum habens sacerdotium, qui sanctificat (Joan. 1): quia ut sanctus Leo dicit (epist. 91): • Si quid per servitutem nostram bono ordine et gratulando impletur effectu, non ambigimus per Spiritum sanctum nobis fuisse donatum, et operi nostro ipse Salvator intervenit, nec unquam ab his abest, quæ ministris suis exseqúenda commisit dicens : Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem sæculi (Matth. xxviii). » Et item Leo : • De his qui in Nicæno concilio, suggerente sibimet sancto Spiritu, quia aliter credendum non est, mansuras usque in finem mundi leges ecclesiasticorum canonum condiderunt, et apud nos in toto orbe terrarum in suis constitutionibus vivunt, et si quid usquam aliter quam illi statuere præsumitur, sine cunctatione cassatur. » Et sanctus Augustinus dicit (De vera Relig. c. 31): • AEteriiaim legem mundis animis fas est cognoscere, non est fas judicare. In istis autem temporalibus legibus, quamquam de his hoinines judicent, cum eas instituunt, tamen cum fuerint institutæ atque firmatæ, non licebit judici de ipsis judicare, sed secundum ipsas. » Non ergo ea, quæ per me qualemcumque metropolitanum , et primatem Rhemorum provinciæ, ad cujus curam, secundum sacros canones et decreta sedis Romanæ pontificum, sollicitudo pertinet totius provinciæ, sedes apostolica, et sancti patres nostri, qui cum Deo in cœlo regnant, et in terris miraculis coruscant, quin ipse ut præmiserain Salvator noster dissolvit, ex his quæ provincialis episcopus contra diflimitivas sanctarum regularum sententias alligasti, quantaeunque et qualic:vnque tua et complicum tuorum subscriptione potes ligare, nec ea, quæ secundum præfixas regulas a sanctis Patribus ligo, potes absolvere : quia ut Gelasius in decretis suis dicit, veluti potes in libro, quem tibi ante altare sanctæ Mariæ in die ordinationis tuæ commisi, relegere : Inferior potiorem absolvere non potest, potior autem inferiorem consequenter absolvit. Proinde inferioris loci pontifices,

[ocr errors]

sede posse resolvere, præcipue quem ejtis sententia noverant obligatum, prævaricatoria absolutione non ilium penitus exuerunt, sed se prævaricatione potius nexuerunt. Sed et quia Dominus ad quemdam dicit: Ex terbis tuis te judico (Luc. xxiv), licet in tuis compilationibus non mittere, sed potius omittere delegeris ex eorum verbis de quibus testimonia collegisti, quæ te mordere non ignorasti, unum pro omnibus quasi peremptorium edictum tibi proponam. Cum enim quædam posuisti de diverse collectis a Lucio papa ex diversis decessorum ac prædecessorum suorum dictis, interscripsisti : « Similiter, inquiens, auctoritate fulti apostolica præcipimus, ut nullus metropolitanus, absque cæterorum omnium comprovincialium episcoporum instantia, aliquorum audiat causas, quia irritæ erunt, et ipse causam pro facto dabit: putans te alligare onus grave et importábile, et imponere in humeros metropolitanorum, quod tibi conjunctim idem Lucius scripsit, digito tuo movere noluisti. Ait eniin consequenter sine ulla interpositione: Episcopi vero per singulas provincias observent, ne posteriores se prioribus suis praeferant, nec eis inconsultis, nisi quantum ad propriam pertinet parochiaim. aliquid agant : sed omnes de communibus eorum causis consonam sententiam proferant et determinent, quoniam aliter actæ nullas vires habebunt, nec ecclesiasticæ reputabuntur. , Quia igitur partim Lucius, et,post eum plenius Antiocheni canones decreverunt (can. 9): « Ut episcopus

C præter metropolitanum nihil agat, nisi ea tantum quæ ad suain parochiam pertinent, possessionesque Lucii verba nullas vires habent, nec ecclesiasticæ A poralia lucra cumulare. Cur ergo ad memoriam ve

subjectas, ut regat juxta reverentiam singulis competentem, et providentiam gerai omiiis possessionis, quæ sub ejus est potestate, ita ut presbyteros et diacones ordinet, et singula suo judicio comprehendat, debes limate attendere quod dicitur: Presbyteros, inquit, et diacones ordinet, et non exordinet : quia quos solus episcopus ordinare potes, solus, nisi ut veuerandi præfigunt canones, a sacris officiis submovere vel suspendere nequaquam potes. Et singula, inquit, non autem generalia, tuo judicio comprehendas, quem convenit nosse metropolitanum episcopum sollicitudinem totius provinciae gerere, propter quod ad metropolim omnes undique qui negotia videntur habere concurrant. » Et Leo tibi dicit (ibid.): * Quoniam in causis, quæ ad generalem observantiam pertinent omnium Domini sacerdotum, nihil sine primatibus oportet impleri. » Et Lucius tibi ante Leonem prædixit, quod et canones Africæ provinciæ dicunt : • Ne tuis prioribus inconsultis, nisi quantum ad propriam pertinet parochiam, aliquid agas, quoniam aliter actæ nullas vires habebunt, nec ecclesiasticæ reputabuntur. » Quia ergo illa quæ male contra evangelicam ve

ritalem, et apostolicam auctoritatem, contraque sacrorum canonum et apostolicæ sedis constitu

tiones, sine concilio metropolitani, in quo tibi con

sentire non debuit, sicut nec fecit, ligasti, secundum reputantur, libere potui solvere quod non licuit tibi ligare. Sed et hoc bene, ut patet, non intellexisti, et certum est quia non recto sensu posuisti quod Lucius dixil : « Ut nullus metropolitanus absque cæterorum omnium comprovincialium episcoporum instantia aliquorum audiat causas. » Quia pro omnibus reprehensibilibus, quæ de te per omnium, ut ita dixerim, ora volitant, et ad me non pervenire non possunt, semper quando easdem reprehensiones tuas audiero, omnes episcopos provinciales, ut eas mecum audiant, congregare non possum. Si enim bene intellexisses Carthaginenses canones quibus dicitur (conc. Carthag. iv, can. 25): , Ut episcopus muliius causam audiat sine praesentia clericorum suorum, » in hac de auditione sententia non errares: cum alio semsu accipiendum sit quod Jacobus dixit ad Paulum : Audient, quin Judæi, te supervenisse (Act. xxi); et Paulus de se : Audiant omnes gentes, et liberatus sum de ore leonis (II Tim. iv); et alio sensu quod dicit ad Corinthios: Audio inter vos scissuras esse, id est schismata, et ex parte credo (I Cor. 1). Et alio quod item ad eos dicit: Auditur inter vos fornicatio (I Cor. v); et Eli filiis suis: Non bona est fama, quam ego audio de vobis (I I{eg. ii). Unde inleliigere debes, inter auditionem et auditionem vel audientiam esse differentiam, sicut et Scripturæ demonstrant. De audientia quippe Felix ad Paulum : Audiam te, inquit, cum accusatores tui venerint (Act. xxiii); et canones: Non oportet negare audientiam roganti : et aliter intelligenda est auditio in eo loco ubi dicitur : Domine, audivi auditionem tuam et timui (Habac. iii); et aliter ubi dicitur : Justus ab auditione mala non timebit (Psal. iii). Similiter differentiam intelligere debes inter nominationem, et nominationem atque cognitionem , ut item Paulus dicit : Si quis frater nominatur fornicator (I Cor. v); et : Ecce ego Paulus dico vobis, Et veniam cito ad vos, si Dominus voluerit, et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt, sed virtutem (I Cor. iv). Hinc sicut in legibus atque in canonibus invenitur, inter cognitionem quoque et agnitionem esse differentiam intelligere debes, sicut ostenditur in Africæ provinciæ canonibus, in quibus scriptum est (can. 71): • Quicunque ab imperatore csgnitionem judiciorum publicorum expetiverit, ho

stram non redit quod vox divina praecipiens dicit : Gratis accepistis, gratis date ? (Matth. x.) Cur non ante mentis oculos revocatis, quod templum Redemptor noster ingressus, cathedras vendentium columbas evertit, et nummulariorum efludit æs ? Quinam sunt in templo Dei“hodie, qui columbas vendunt, nisi qui in Ecclesia pretium de impositione manus accipiunt, per quam videlicet manus impositionem Spiritus sanctus cœlitus datur? Columba igitur venditur, quia manus impositio, per quam Spiritus sanctus accipitur, ad pretium præbetur : sed Redemptor noster cathedras vendentium columbas evertit, quia talium negotiatorum sacerdotium destruit. Hinc est quod sacri canones simoniacam hæresim damnant, et eos B sacerdotio privari praecipiunt, qui de largiendis ordinibus pretium quærunt. Cathedra ergo vendentium columbas evertitur, quando hi, qui spiritalem gratiam venundant, vel aute humanos, vel ante Dei ocu los sacerdotio privantur. » De hac agnitione et beatus Augustinus in libro de Poenitentia dicit (cap. 5) : * Plerique, inquiens, boni Christiani tacent, et sufferunt aliorum peccata quae noverunt, quia documentis sæpe deseruntur, ut ea quæ ipsi sciunt judicibus ecclesiasticis probare non possint. Quamvis enim vera sint quædam, non tamen judici facile credenda sunt, nisi certis indiciis demonstrentur. Nos vero a communione quemquam prohibere non possumus, quam • vis hæc proliibitio nondum sit mortalis, sed medicinalis, nisi aut sponte confessum, aut aliquo, sive sæculari, sive ecclesiastico judicio accusatum atque convictum. Quis enim sibi utrumque audeat assu , mere, ut cuiquam ipse sit et accusator et judex ? Non enim temere et quomodolibet, sed per judicium ab Ecclesiæ communione separandi sunt mali, ut si per judicium auferri non possunt, tolerentur potius velut palea cum tritico, usque ad ultimum ventilabrum, vel pisces mali cum bonis usque ad segregationem, quæ futura est in littore, hoc est in fine sæculi. » De qua agnitione ad me perventa, bene reminisci potes me jam te commonuisse, quoniam per multos audivi, sed et usque ad aures domini regis pervenit, quia et de impositione manus in ordinatione ecclesiasticorum graduum, etiam a manu munera accipiebas, et de ecclesiarum datione, quæ

[ocr errors]

more proprio privetur. » Sed el alibi iidem ac Sardi- D etiam non amplius quam dotem suam, id est manad pretium ordinantium, dextera est iniquitatis. Sed A foris quoque diu stare non poterit. Scimus quippe

censes canones glossam cognitionis exprimunt. Et sanctus Gregorius in homilia Evangelii differentiam agnitionis, quæ significationibus vel relatu percipitur, ut Paulus: Significatum est mihi de vobis ab his qui sunt Chloes (I Cor. 1), et reliqua, a cognitione, quæ legaliac regularijudicio comperitur, demonstrat loquens ad episcopos de Simoniaca hæresi, quam si Per cognitionem in personis certis compertus fuisset, sine judicio ecclesiastico non dimisisset. • Vobis, inquit (Greg. hom. 17 in Evang.), sacerdotes, lugens loquor, quia nonnullos vestrum cum praemiis facere ordinationes agnovimus, spiritalem gratiam vendere, et de alienis iniquitatibus cum peccali damno tem

sum, quem sub immunitate, sicut in capitulis ecclesiasticis continetur, habent cum decima fidelium, præmia requirebas, et a diffamatis presbyteris, ne discuterentur, redemptionem accipiebas. Unde et ab ecclesiæ tuæ filiis isdem domnus rex veritatem audire quæsivit, et requisitionem, interveniente tali causa quæ nota est, prosequi destitit, tibique quam terribilius potui, interdixi, ut his facinoribus nullo modo communicares. Sed et ante altare sanctæ Mariæ, ante quod episcopus es ordinatus, a me dictum audisti, et accepisti, si forte obaudisti, et mente condidisti, ut quod gratis accepisti, gratis etiam aliis secundum præceptum Domini dares (Matth. x): quia dextera et quando hæc de te audivi, et a domno rege hæc requisisse cognovi, tibi et præscripta verba beati Gregorii dixi, et hæc quæ subsequuntur inculcare curavi, · quibus in homilia Evangelii trigesima nona dicit : v Ingressus, inquit, Dominus Jesus templum, cœpit

ejicere vendentes et ementes de illo (Luc. xix). Sicut .

templum Dei in civitate est, ita et in plebe fideli viua religiosorum. Et sæpe nonnulli religionis habitum sumunt, et dum sacrorum ordinum locum percipiunt, sanctæ religionis officium in commercium terrenæ negotiationis trahunt. Wendentes quippe in templo sunt, qui hoc quod quibusdam jure competit, ad præmium largiuntur. Justitiam enim vendere est, hanc pro præmii acceptione servare. Ementes

ex Evangelio, quid Redemptor noster per semetipsum fecerit, quia ingressus templum cathedras vendentium columbas evertit. Columbas enim vendere est, de Spiritu sancto, quem Deus omnipotens consubstantialem sibi per impositionem manuum hominibus tribuit, commodum temporale percipere. Ex quo, ut prædixi, malo jam innuitur quid sequatur, quia qui in templo Dei columbas vendere præsumpserunt, eorum Deo judice cathedræ corruerunt. Qui videlicet error in subditis cum augmento propagatur. Nam ipse quoque, qui præmio ad sacrum honorem perducitur, jam in ipsa provectus sui radice vitiatus, paratior est aliis venundare quod emit ; et ubi est quod scriptum est : Gratis accepistis, gratis

vero in templo sunt, qui dum hoc persolvere proximo B date ? (Matuh. x.) Et cum primo contra sanctam EcQuam ol)testationem non nova praesumptione exero, A tra hæc constituta venire tentaverit, et prohibita runt, et nom eae me : principes exstiterunt, et non cognovi (0se. viii). Et: Dedi eis regem in ira mea, et primcipem in furore meo (0se. xiii). Qui facit hypocritam regnare propter peccata populi (Job xxxiv). In eo quod subscripsisti, Actum Lauduno viii Idus Júlias, intelligimus secundum leges quas probat Ecclesia, atque secundum sacros canones, hanc tuam sine consule prolatam non valere semtentiam. Alia namque sunt, quæ subscribuntur ad notitiam rei vel temporis, alia quæ, scripto prolata sententia, subscriptione alligantur ad observationem constitutionis, aut professionis, seu accusationis, vel petitiomis. * Senientia, inquiunt leges (Cod. Th. leg. 4, de const. princ., cam. 56), si sine scripto dicta fuerit, nec nomen habere sententiæ mereatur; » et : « Si qua post hæc edicta sive constitutiones sime die et comsule fuerint deprehensa, auctoritate careant. Et hinc Africæ provinciæ canones episcopis litteras ab ordinatoribus suis manu eorum conscriptas jubent accipere, continentes consulem et diem. » De eo quod subnexuisti: Qui quoque mihi commissi sunt, et in his similiter sentiunt, hac mecum pace potiantur, videris non simplici intelligentia posuisse, hac mecum pace potiantur : quia non est pax vera, nisi in unanimitate catholica, alioquin dicentes, ut scriptum est: Pax, par, cum non esset par (Jer. viii). Non est pax impiis, dicit Dominus (Isa. xLviii). Impii namque dicuntur, qui aut per fidem rectam Ecclesiæ catholicae non incorporantur, aut ab ea fide vel opere per hæreses aut schismata recedunt. Et in unanimitate catholica noii subscripsisti, neque tibi commissos subscribere fecisti, si, ut dixi, contra Nicænos canones, et alia generalia concilia, fixaque decreta sentis vel sensisti, ac per hoc sollicitus servare unitatem spiritus in vinculo pacis, nequaqnam in ista subscriptione fuisti. Sicut enim imr edicto quintæ synodi scriptum est : * Solent prave sentientes, ut simpliciores decipiant, vocibus quidem uti quae ab orthodoxis pie dicuntur, rectum autem earnm intellectum et expositionem ad suam impietatem transferre : quoniam est quando eædem voces, cum bene exponuntur et intelliguntur, cum pietate sunt : quamdo autem male a prave sentientibus interpretantur et proferuntur, impietatem habent. » Et sanctus Gregorius in homilia 10 Ezechielis (licit : * Quia quisquis expositor in explanatione sacri eloquii, ut fortasse auditoribus placeat, aliquid mentiendo componit, sua et non Dei verba loquitur, si tamen placendi vel seducendi studio mentiatur. » Et tu, si hanc septentiam Apostoli tuis dictis interposuisti, ut ad suhscribendum, quod non licet, comministros tuos facilius posses seducere, de auro et argento Dei, id est de sensu et eloquio

quod justum est nolunt, dumque rem jure debitam facere contemnunt, dato patronis præmio emunt peccatum. Quibus bene dicitur: Domus mea domus orationis est, vos autem fecistis illam speluncam latronum (Isa. lvi) : quia dum nonnunquam perversi homines locum religionis tenent, ibi malitiæ suæ gladiis occidunt, ubi vivificare proximos orationis suæ intercessione debuerunt. » Et item in homilia quarta: , Gratis, inquit Dominus, accepistis, gratis date (Matth. x). Præsciebat namque nonnullos hoc ipsum donum accepti Spiritus in usum negotiationis inflectere, et miraculorum signa ad avaritiæ obsequium declinare. Hinc est enim quod Simon per impositionem manus edita miracula concupiscens, percipere donum Spiritus sancti pecunia voluit, scilicet ut deterius venderet quod male comparasset. Hinc de templo Redemptor noster flagello de resticulis facto turbas ejecit, cathedras vendentium columbas evertit. Columbas quippe vendere est, impositionem manus, qua Spiritus sanctus accipitur, non ad vitæ meritum, sed ad præmium dare. Sed sunt nonnulli, qui quidem nummorum præmia ex ordinatione non accipiunt, et tamen sacros ordines pro humana gratia largiuntur, atque de largitate eadem laudis solummodo retributionem quærunt. Hi nimirum , quod gratis acceptum est, gratis non tribuunt, quia de impenso officio sanctitatis nummum favoris expetunt. Unde bene cum justum virum describeret Propheta ait: Qui excutit manus suas ab omni munere (Isa. xxxiii). Neque enim dicit,qui excutit manus suas a munere, sed adjumxit, ab omni : quia aliud est munus ab obsequio, aliud munus a manu, aliud munus a lingua. Munus quippe ab obsequio est, subjectio indebite impensa, munus a manu, pecunia, munus a lingua, favor. Qui ergo sacros ordines uribuit, tunc ab omni munere manus excutit, quando in divinis rebus non solum nullam pecuniam, sed etiam humanam gratiam non requirit. » Et in epistola ad Joannem Corinthiorum episcopum : « Pervenit, inquit (lib. iv, ep. 55), ad nos, quod in illis “partibus nullus ad sacrum ordinem sine commodi datione perveniat. Quod si ita est, flens dico, gemens denuntio, quia cum sacerdoualis ordo intus cecidit, PATRol. CXXVI.

clesiam simoniaca hæresis sit exorta, cur non perpenditur, cur non videtur, quia eum, quein quis cum pretio ordinat, provehendo agit ut hæreticus fiat ? Quia igitur hanc nefandissimam pravitatem universalis damnat Ecclesia, hortamur fraternitatem vestram, ut tam detestabile et immane peccatum de locis omnibus, quæ sub se sunt, sollicitudinis suæ compescat omnibus modis instantia. Nam si quid tale deinceps fieri senserimus, jam non verbis, sed canonica ultione corrigemus, et de vobis, quod non oportet, aliud incipiemus habere judicium. » Et hinc in multis epistolis suis ad multos episcopos terribilia et grandia scripsit, quæ per te in suis locis legere potes, et cavere debes. Dixi etiam tibi, quia verba Dei, quæ sanctus Petrus apostolorum princeps, qui hanc hæresim in Simone mago damnavit, in omnes ex tunc et nunc, et usque in finem sæculi, veridica et valentia permanent. Et sicuti cum illo pecunia sua exstitit in perditionem, ita et omnes qui hinc munera dant vel accipiunt, nisi dignam inde pœnitentiam egerint, in perditione et manent et sine fine manebunt. Et cum uterque sint hæretici, scilicet, et qui pro impositione manus pretium donant, et qui munus accipiunt, reatu tamen majore delinquit, qui potiore honore perfruitur, quia graviora facit vitia peccatorum sublimitas dignitatum. Et det Dominus ut non sint vera , quæ per multos ex hoc de te audio, et obtestor te per sanctam et inseparabilem Trinitatem, et per crucem et sanguinem Jesu Christi, Filii Dei vivi, ex quo, et a quo, et per quem omnis episcopatus ecclesiasticus cepit exordium, et per ipsum sanctum Spiritum, qui maxime in ordinalionibus operatur, et per omnem sanctorum angelorum militiam, ac per sanctam omnium electorum Ecclesiam conscriptam in cœlis, et per futurum judicium, quo Christus veniet judicare vivos et mortuos, et sæculum per ignem , et reddere unicuique secundum opera sua, ut nec ipse, contra divinas et canonicas constitutiones, te huic Deo contrariæ negotiationi quolibet modo vel quacunque excogitata adinventione immisceas, nec alicui, quantum ex te est, et quantum ad te pertinet, immisceri consentias : imo tuis, quanta potes obtestatione, interdicere studeas 1'ι

sed pro modulo meo beati Pauli sequor exemplum, scribentis ad Timotheum, quem juvenem ordinavit Episcopum, licet non de hac causa, sed de aliis, de quibus necessarium duxit, hujusmodi obtestationem exeruit. Cujus verba, per quem locutus est Christus, etiam tibi inculco. Testificor, inquit, coram Deo, et €hristo Jesu, et electis angelis, ut hæc custodias sine praejudicio, nihil faciens in aliam partem declinando (I Tim. v); et: Præcipio tibi corum Deo, qui vivificat omnia, et Christo Jesu, qui testimonium reddidit sub Pontio Pilato bonam confessionem, ut serves mandatum sine macula irreprehensibile usque in adventum Domini nostri Jesu Christi (I Tim. vi). De Lucii autein epistola, quæ ante Nicænum concilium facta fuit, non ideo tibi scripsi, quasi non sufficiant ad auctoritatem, quæ sacrorum conciliorum canones, et ex his promulgata decreta alia sedis apostolicæ dicunt, sed ut scientiam tuam quæ inflat, sine charitate quæ ædificat, vento distentam esse demonstrem. Hæc, frater, patienter atque benigne suscipe, et apud peritos medicos disce sapientiam, quia illis impomentibus sæpe funem portat phreneticus unde ligetur. Et illa, de quibus me comprehendi a te posse existimas, discrete intellige : quoniam alia sunt quæ metropolitanus sine consilio atque consensu omnium coepiscoporum provinciæ agere non debet, sicut causas aecusantis episcopum, ad discutiendum , vel ipsum canonice judicandum, sive noxium vel purgatum decernere, vel in loco dcccdentis episcopi ordi

nare , et de quibuscunque noviter emergentibus C

causis, vel dubiis aut obscuris : et alia sunt, de qui-
bus certa et expressa in sacris regulis habemus
judicia, quæ refragari vel convelli non licet , sed
sine retractatione exsequi auctoritas et ratio ipsa
compellit.
(.APUT XXXVI.
De irregulari subscriptione, quam collectioni suæ ap-
posuit.

His igitur documentis certissimis constat quod me replicare cogit ipsa necessitas, quia si in parochia tua, quæ mihi cum sollicitudine totius Rheinorum provinciæ commissa est, secundum privilegium mihi datum, quod male admisisti corrigere detrectassem, a praestitutis regulis negligentia discelerem, a quibus præsumptione tu discessisti. Egi ergo secundum jus metropolitanæ auctoritatis, in quo jure metropolitan;e dignitatis, me a te, sul)ject;e civitatis episcopo, mihi velis nolis su!jecto, capitulum beati Leonis discrevit, quo jussit metropolitanis singularum provinciarum jus traditæ sibi antiquitus dignitatis intemeratum servare, ita ut a præstitutis regulis nulla, aut negligentia, aut præsumptione discedant. Aliud autem capituliim ejusdem beati Leonis ine tibi ordinis societate conjunxit, in epistola ad omnes episcopos per diversas provincias constitutos, de sacris ordiuibus et canonum promulgata disciplinis, cum dicit (epist. 1) : « Hoc admonitio uostra denuntiat, quod si quis fratrum eon

fuerit ausus admittere, a suo se noverit officio submovendum, nec communionis nostræ futurum esse consortem, qui socius esse noluit disciplinae. » Pen

semus igitur non dolosa, sed recta statera, quem

nostrum pressius istud contingat capitulum, utrum me, qui ea, quæ irrefragabiliter observanda sunt constituta, auctoritate metropolitana in parochia provinciæ mihi commissæ conservare decrevi, an te, qui in illa, quæ inviolabiliter conservanda sunt constituta, et temerasti et convelli fecisti, et præter

me, primatem tuum, contra statuta ecclesiastica

subscripsisti et subscribi fecisti, cum sicut statuta ecclesiastica docent, siue me nihil decernere valeas, quæ ad generalem observantiam pertinent omnium B Domini sacerdotum, sicut Africanum decrevit concilium dicens (conc. Afric. can. 53): • Ut posteriores auterioribus deferant, nec eis inconsullis aliquid agere præsumant. Qua de re, inquit Aurelius, dico, prout captus animi mei retinet, eos qui putaverint spretis majoribus aliquid præsumendum, competenter esse ab omni concilio coercendos. » Et hinc Leo ad Theodorum Forojuliensem episcopum dicit (Leo, epist. 59): « Quia in causis, quæ ad generalem observantiam pertinent omnium Domini sacerdotum, miliil sine primatibus oportet impleri. • Contra constituta ergo venisti, cum ea, quæ ipsa præcipiunt nulli poscenti negari, omnibus in tua parochia denegari jussisti. Prohibita quidem fuisti ausus admittere, cum adversus ea me postposito sul)scripsisti et subscribi fecisti, quod etiam nec ii; rectis agere debuisti; subscriptio namque tua, sicut a multis dicitur, habetur hujusmodi : ' Ilincmarus Deo miserante Ecclesiæ Laudunensis episcopus, liis sanctorum apostolicæ sedis Patrum decretis obtemperandum subscripsi. Qui quoque mihi eodem Deo auctore commissi sunt, et in his similiter sentiunt, solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis. hac mecum pace potiantur. Si vero aliqui secus nolentes fieri socii hujus disciplinæ, nec habeantur participes communionis nostræ, Actum Lauduno vuil ldus Julias. » Qua subscriptione tua manifestissime claret, quia si Nicæno concilio, et aliis generalibus catholicis synodis, eorumque fixis et immobilibus decretis contraria sentis in aliquo, te tibique complices a catholica communione segregasti , dicens : His decretis obtemperandum subscripsi. Unde verbis l)eati Gregorii alloquentis Serenum Mlassiliensem episeopum te alloquor, dicens (lib. ix, ep. 9) : « Dic frater, a quo factum sacerdote aliquando auditum est quod. fecisti ? Si non aliud, vel illud te debuit revocare, ut despectis aliis fratribus solum te sanctum et esse crederes sapientem. Præcipue cum sacrorum canonum prohibitio te ab hac præsumptione mollis omnibus revocet. IIoc vero quod dicis, Deo miserante Ecclesiæ Laudunensis te esse episcopum, oramus ut verum sit. Legimus tainen de quibus lam dicere Dominum : Ipsi regnave

[ocr errors]

divino, sicut per prophetam Dominus ad idololatram

populum dicit, tuo sensu tibi et il!is idoluin fabricasti. Mamifestum est enim, quia sententia apostolica, quam in eadem tua subscriptione ad tuam confirmandam sententiam perverse misisti, non eo sensu dicta est a beato Paulo apostolo, sicut eam ibi p0

A suisti. Non enim, quando illam subscriptionem firma. sti, quin potius te et subscribentes tecum infirmasti, sollicitus fuisti servare unitatem spiritus in vinculo pacis, sed sollicitus fuisti dissolvere unita. tem spiritus contra vinculum pacis. Unde providendum est tibi, ne inter adulteratores verbi Dei computeris, quos, ut supra posui, redarguit Paulus apostolus. Sed et de hac sententia idem dicit Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis, unum corpus, unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestræ (Ephes. iv). Unde beatus Gregorius : Ad unam igitur vocationis spem nequaquam pertingitur, si non ad eam umita cum proximis mente curratur. Est, inquit Dominus ad Moysem, locus penes me, et stabis super petram (Exod. xxxiii). Locus qui

'B dem apud Dominum est sanctæ Ecciesiæ unitas, qua

supra petram statur, dum confessionis ejus soliditas utiliter tenetur. Hi enim in loco qui penes Dominum est, et supra petram stant, qui per hæreses vel per schismata ab unitate se Ecclesiæ mon dividunt. Quia, ut sanctus Hilarus papa dicit (epist. 2), sicut et supra posui : « Non minus in sanctarum traditionum sanctiones delinquitur, quam in ipsius Domini imjuriam prosilitur. » Credimus namque, ac cum Ecclesia catholica confitemur, sacros canones Spiritu Dei conditos : unde qui per contemptum pertinaciter a sacris canonibus deviant, in Spiritum sanctum quo sunt conditi peccant. Pertinaciter autem addidi, quoniam Dominus dicit (Matth. xii), quod in Spiritum sanctum peccantibus nec hic esse, nec in fuC turo sæculo remittendum. Et multos hæreticos legimus et credimus ad fidem catholicam revertentes, et hic remissionem suæ percepisse blasphemiæ, et in futuro spem indulgentiæ consequendæ sumpsisse. Nec tamen ejus refragatur sententia, qui alibi dixit* Verte impios, et non erunt (Prov. xii). Non quidem ut non sint per essentiam, sed non erunt quod fuerant per impietatis culpam : sicut et Paulus dicit de se : Vivo autem, jam non ego, vivit vero in me Christus (Gal. ii). Exstinctus quippe fuerat sævus ille persecutor, et vivere coeperat pius prædicator, IIinc etiam adhuc dico, quod cum catholica credo Ecclesia, et confiteor, quia Spiritu Dei, ut Leo cum aliis orthodoxis affirmat, canones sacri sunt conditi. Qui siquidem Spiritus est Patris, Spiritus est Filii, et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quorum est una subslantia, una voluntas et operatio, unus est Dominus, ac per hoc a Patre et Filio et Spiritu sancto, tota scilicet Trinitate uno Deo et Domino, canones sacri sunt conditi, a quibus qui per contemptum pertinaciter deviant, in Palrem et Filium et Spiritum sanctum, scilicet in Deum ac Dominum peccant. Constat igitur quia, ut Hilarius papa scribit, non minus in sanctarum traditionum sanctiones delinquitur, quam in ipsius, Domini, Patris scilicet et Filii et Spiritus sancui, iiijuriam prosilitur. Et consequenter iterum pertinaciter, id est perseveranter addidi, quia beatus Joannes apostolus dicit : Est peccatum ad mortem, non dico ut oretur pro eo * et

« VorigeDoorgaan »