Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

cæperunt , illa que suo tempore parlim viguerunt, A licet a quibusdam non prævalentibus fuerit attentarisi quantum ex eis sacra concilia assumenda vi lum, constituišse ut per singulas provincias suis derunt, ab usu ecclesiastico effluxerunt, usquequo privilegia serventur metropolitanis ecclesiis, ita ut liu per a te, quantum ex le est, recrudescere ince horum omnium, videlicet sibi commissorum, melroporunt, ut ail ea,, quæ aspiras libenter, transire politanus habeat potestatem, decrevil dicens (conc. possis in asseclum cordis licenter, et a nullo coer Antioch., can. 6) : « Per singulas regiones episcopos ceri vel judicari valeas regulariter : scd non sen convenit nosse, metropolitanın episcopum solliciluliunt tecum, neque libi consentiunt doctores et ma dinem toljus provincize gerere, propter quod ad megistri Ecclesiæ.

Tropolim omnes undique, qui negolia videntur habere CAPUT XXVI.

concurrant. » Et item (can. 13). « Nullus episcopus Be eadem differentia iterum, et de conciliis plenariis, ex alia provincia audeat ad aliam transgredi, et ad synodique Nicænæ prærogativa.

promotionem ministerii aliquos in ecclesiis ordinare, Unde quasi ex supererogatione superadjicio tibi

licet consensum videantur præbere nonnulli, sisi quod ilein beatus Augustinus ad Januarium dicit litteris lam metropolitani, quam cælerorum qui cum (epist. 118) : « Primo, inquiens, tenere le volo quod

eo sunt episcoporum, rogalus adveniat, et ad actioest hujus disputationis caput , Dominum nostrum B nem ordinationis accedat. , Quod manifestum est Jesum Christum, sicut ipse in Evangelio loquitur, de quolibet metropolitano, ne in provincia metropoleni jugo suo nos subdidisse et sarcinæ levi. Unde litani alterius quod non est suum non pelitus vel sacramentis numero paucissimis, observatione facil vocatus præsiimat, el non de tuo metropolitano in limis, significatione præstantissimis, societatem novi lua parochia illi subjecia dicere. Unde et Innocentius populi colligavit, sicut est baptismus Trinitatis no ad Alexandrum Antiochenum episcopum (epist. 20) : inine consecratus, communicatio corporis et sanguinis « Revolventes, inquit, aucloritatem Nicænæ synodi, ipsius, et si quid aliud in scripturis canonicis commen quæ una omnium per orbem terrarum mentem exdatur, exceptis his quæ servitutem populi veteris pro plicat sacerdotum, qux censuit de Antiochena ecclecongruentia cordis illorum et prophetici temporis sia, cunctis fidelibus, ne dixerim sacerdotibus, esse onerabant, qua et in quinque libris Moysis leguntur. necessarium custodire, quia super diæcesim suam Illa autem quæ non scripla sed tradita custodimus, prædictam ecclesiam, non super aliquam provinciam, quæ quidem 1010 terrarum orbe servantur, dalur recognoscimus constitutam. » Et Bonifacius papa ad intelligi, vel ab ipsis apostolis, vel plenariis conci Hilarion Narbonensem episcopum (epist. 3): « Nulli, liis, quorum est in Ecclesia saluberrima auctoritas, inquit, videtur incognita synodi constitutio Nicænæ, commendala alque slaluta retineri, sicuti quod Do-C quæ ita præcipit, ut eadem proprie verba ponamus : mini passio, et resurrectio, et ascensio ir cælum, et Per unamquamque provinciam jus metropolitanos adventus de cælo Spiritus sancli, anniversaria so singulos habere debere, nec cuiquam duas esse posse lemnitate celebratur, et si quid aliud tale occurrit, subjectas : quod illi, quia aliter credendum non est, quod servalur ab universis quacunque se diffundit servandum sancto Spirilu suggerenle sibimet cenEcclesia. , Et in edicto Justiniani imperatoris, de suerunt. » Et paulo post : « Quod idcirco dicimus, ut rectæ fidei confessione, el resulatione hæresium quæ

adverlat charitas lua, adeo nos canonum præcepta adversantur catholicæ Dei Ecclesiæ, a synodo quinta servare, ut ita constitutio quoque nostra difliniat, dictato, et ab eodem imperatore confirmato, scriptum quatenus metropolitani sui unaquæque provincia in est : « Oportet, inquil, etiam illud allendere eos qui omnibus rebus ordinationem semper exspeclet. I verilalem perscrulanlur, quod forsitan in conciliis El bis consona Cælestinus : 1 Juxta decrela, inquædam a certis ibi convenientibus dicuntur, aut quit (epist. 1), canonum unaquæque provincia suo per favorem, aut per contrarietatem, aut per igno- metropolitano contenta sil, ul decessoris nostri data rantiam : nemo autem aliendit ea quæ per parlem a ad Narbonensem episcopum continent constituta : quibusdam dicuntur, sed sola illa quæ ab omnibus nec usurpationi locus alicui sacerdoti in alterius communi sensu disliniuntur. Si enim aliquis secun

D

concedatur injuriam. Sit concessis sibi conlenlus dum illos voluerit allendere hujusmodi contrariela unusquisque limitibus, aller in alterius provincia les, unaquæque synodus invenielur semetipsam de nibil præsumal. , Unde et Africarium concilium ad struens. » Qua discretione prudentius le intelligens Cælestinum papam scribit dicens (post conc. AfriAntiochena synodus, quam sanctus Hilarius, illo in can.) : « Decreta Nicæna, sive inferioris gradus clericarne vivens lempore quando celebrala fuil, in epi cos, sive ipsos episcopos, suis metropolitanis aperstola ad imperatorem Constantinn, et in libro de Sy tissime commiserunt. Prudentissime enim justissimenodis monstrat suisse catholicam, quamque Chal que viderunt, quæcunque negotia in suis locis ubi cedonensis comprobat : et sciens, post lempora orla sunt finienda : nec unicuique provinciæ gratiam quorumdam eorum, de quorum epistolis quædam sancti Spiritus defuturam, qua æquitas a Christi collegisti et quaedam dolo omisisti, habitum Nicænum sacerdotibus et prudenter videatur, el constantissime concilium (can. 6), cui a sequentibus sanctis conci teneatur. , Et Leo ad Analolium (epist. 56) : « Illa liis, sicut nihil contrarium est additum, ita ab eo Nic:enorum canonim per sanctum vere Spiritum nihil est abrogalum, nihil mutilatum vel immutatum, ordinata conditio nulla unquam est parte solubilis.

Nulla sibimet de multiplicatione congregationis A men possunt minuere dignitatem. » Sed nec sensu synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis sacris canonibus concordante in metrica titulatione decem atque ocio episcopis quantumlibet copiosior compilationis tuæ domno regi porrigendæ scrinumerus sacerdotum, vel comparare se aude:t, vel psisti : præferre : cum tanto divinitus privilegio Nicæna sit

Responsum a viacto rile nec exigier ; synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus et mihi per comministros meos ad te directos reauctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit mandasti, ne cogerem te respondere, quandiu in constitutione diversum. » De cujus privilegio et custodia et absentia clericorum luorum eras. Unde beatus Ambrosius dicit (lib. 1 de Fide, cap. 9) : « Non tibi lunc scripto respondi , et nunc ostendo te, ut humana industria, non compositione aliqua, trecenti dixi, non recto sensu ponere ex sacris regulis, decem et octo episcopi ad concilium convenerunt, quod de non respondendo in lua excusatione dixisti, sed ut in numero eorum, per signum suæ passionis asserenle sancto papa Hilaro (in concil. Rom., c. 4) : et nominis, Dominus Jesus suo probaret se adesse «Nos, inquit, in nullo volumus severitatem ullionis concilio, crux in trecentis, Jesu nomen in decem et exercere : sed qui in causis Dei contumacia vel octo est sacerdotibus. 1- . El mihi, inquit Hilarius, B contemptu deliquerit, aut ipse quod perperam fecit ipse ille numerus hic sanctus est, in quo Abraham abolere noluerit, in se quidquid in alium non resevictor regum impiorum ab eo qui ælerni sacerdotii carit inveniet. » Non enim hiec quæ egisti inter est forma benedicitur. , Et item bealus Leo papa dubia vel obscura secundum Leonis decrela pole(epist. 36 Anatolio) : « Sancti illi el venerabiles pa rant vel possunt ullo modo computari, ut inde lotres, qui in urbe Nicæna sacrilego Ario cum sua cum defendendi te haberes, et tuis redonalus, reimpietale damnalo, mansuras usque in finem mundi gulariter vocatus ad synodum respondere deberes, leges ecclesiasticorum canonum condiderunt, et apud sicut et in præcedentibus et in subsequentibus nos in toto orbe terrarum in suis constitutionibus istius opusculi ex sacris regulis, et tu et quilibet vivunt, et si quid usquam aliter quam illi stalvere alius qui legeril polest cognoscere : et ideo tibi præsumitur, sine cunctatione cassatur. , Et hinc scribere studui, ut quæ in causis Dei conluniacia sanctus Leo ad Pulcheriam Augustam : 1 Contra vel contemplu deliquisti, et quæ perpere commisisti, slaluta, inquit (epist. 58), canonum palernorum, abolere curares, et factum tuum, quo male exordiquæ ante longissimæ ætatis annos in urbe Nicæna nasti, sicut idem Hilarus jubet de eo qui male ordispiritalibus sunt fundata decretis, nihil cuiquam navit, ipse dissolveres : quatenus severitalem ultioaudere conceditur : ita ut si quis diversum aliquid C nis in te exerceri ab eis quorum interest non decernere velit, se potius minual, quam illa cor exigeres , et ego in me non invenirem quod in le rumpat. Quæ si ut oportet a cunctis pontificibus in non resecare curaverim : quia, ut isdem dicit (in lemerala serventur, per universas ecclesias tranquilla eodem conc., c. 1) : « Nulli fas est sine slatus sui erit pax et firma concordia , nullæ de mensura periculo , vel divinas constitutiones, vel apostolica honorum dissensiones, nullæ de ordinationibus lites, sedis decreta temerare : quia nos , qui potissimi nullæ de privilegiis ambiguitates , nulla erunt de

sacerdotis administramus officia , taliuin transgresalieni usurpatione certamina; sed æquo jure chari sionum culpa respiciet, si in causis Dei desides latis , rationabilis et morum officiorumque ordo fuerimus inventi : quia meminimus, quod timere servabitur, et ille vere erit magnus, qui fuerit lolius debemus, qualiter comminetur Dominus negligentiæ ambitionis alienus. )

sacerdotum : siquidem realu majore delinquit, qui CAPUT XXVII.

potiore honore perfruitur, et graviora facil vilia

peccatoruin sublimitas dignitatum. , Scripsi ergo De canonibus et sententiis ab eo prave intellectis et

tibi secundum decrela Leonis, ut salubres suscipere usurpatis.

curares bortatus, et nihil per contentionem agentes, Quod ergo de lua parochia , quasi ego ad aliquid D sed ad omne studium devotionis unanimes, divinis et in ea dilliniendum illam adire non possim, ex verbis apostolicis constitutionibus pareremus, et in nullo Callisti et aliis, luis compilationibus tecum non pateremur providentissima canonum decrela viofacientibus, atfirmare conaris, prave intelligis. Sed lari. Tu autem cogitans consilia quæ non poteris bis et aliis regularum constitutionibus invenies hoc stabilire, inobedientiam tuam , ne corrigas quie observare debere unumquemque metropolitanum in perpere admisisti, et esfrenationem desideralæ liberprovincia alterius metropolitani, quod tu tibi per latis , indebite, ut non sis metropolitano subjectus, verse arrogas de tua parochia metropolitanæ sedi de appellatione, et non reddenda compellatus de Rheniorum subjecta. Unde ea quæ supra posui non injustis judiciis luis responsione, secundum sensum meæ personæ arrogo, sed metropolitanæ sedis di luum, sed non rectum, interpretata vis palliare : gnitati ascribo : quia sicut bealus Leo dicit : « Etsi cum sicut Africa provinciae canones manifeste denonnunquam diversa sunt merita præsulum, jura monstrent a quibus non licet provocari, ita Sardilamen permanent sedium , quibus possunt æmuli

canones patenter ostendanl , appellatio perturbationem aliquanı fortassis inferre, non ta episcopi ad sedem apostolicam quando, ubi, el pro PATROL. CXXVI.

13

censes

quibus fieri et qualiter exseqm debeat, sed et Inno- A eum postponere in aliquo præsumalis, excepto si, centius, ac Bonifacius, atque Leo idipsum decer quod non optamus, contra eumdem metropolitanum nant : qui etiam et pro quibus appellans constringi vestruin vos habere aliquid cause contingat, nt ob non debeat, leges concordantes regulis eloquuntur. hoc sedis apostolicæ judicium requiratis. Nam jis Allende igitur convenienter quod item idem beatus qui petere festinant licentiam, quod scilis, per caLeo Anatolio Constantinopolitano episcopo extol nones etiam antiquorum Patrum institutione perlenti se supra mensuram suam scripsil dicens missum. , Manifestum est enim, qui canones hanc (epist. 56) : « Virum catholicum, et praecipue Do licentiam a metropolitanis petendam ab episcopis mini sacerdotem, sicut nullo errore implicari, ita decreverunt. Quin Antioclienum concilium, a synodo nulla oportet cupiditate corrumpi. Dicente quippe Chalcedonensi favorabiliter comprobatum. Sed et sancta Scriptura : Past concupiscentias tuas non Sardicenses canones dicunt (can. 9): < Ul de qualieas, el a voluntate lua velare (Eccli. svill), multis bet provincia episcopi ad eum fratrem el cocpiscomundi hujus illecebris, multis vanitatibus resisten pum nostrum preces mitlant , qui in metropoli dum est, ut veræ continentiæ obtineatur integritas, consistit, lit ille el diaconum ejus, et supplicatiocujus prima est labes superbia, initium transgres nes destinet, tribuens commendatitias epistolas, et sionis el origo peccali. Quoniam mens potentiæ B reliqua. De judicio etiam apostolicæ seilis expeavida, nec abstinet vetitis, nec gaudet concessis, tendo adversus metropolitanun, si episcopo nedum in ordinalo pravoque progressu excrescunt culpe, cesse fuerit, iidem Sardicenses canones decreverunt, quæ tolerate sunt studio reparandæ fidei et amore sicut et Innocentius ad Victricium Rothomagensem concordiæ. » Quapropter revoca oculos mentis lux episcopum patenter ostendit, et Hilarus papa dicit a pravis progressionibus , et recios gressus fac(episi. 8 ad Metropol. Galliæ) : « Illud etiam non pedibus intentionis tuæ et actionum tuarum, ut qui poluimus præterire quod sollicitudine diligentiore nunc de te gemimus, de le in Domino gaudeamus. curandum est, ne præter metropolitanorum suorum Et attende quod beatiis Gregorius ad Felicem epi- litteras aliqui episcopi ad quamlibet provinciam scopum in Serdica scripsit (lib. I, epist. 10): audeant proficisci, quod etiam in omni genere officii

Qualiter, inquiens, obedientia vel sit reverentia clericalis per singulas debet ecclesias custodiri, , præpositis exhibenda, ex luis quoque subjectis ipse Et sanctus Leo ad Theodorum Forojuliensem epinon ambigis. In qua re valde est utile, si id quod scopum dicit (epist. 59) : Sollicitudinis tuæ is disciplinæ vigor imponit, nullo cogente humilitas ordo esse debrierat, ut cum metropolitano luo de eo laudanda servaverit. Pervenit ad nos itaque quod quod quærendum videbalur esse conferres, ac si id fraternitas tua Joanni fratri nostro, prima Justi- C quod ignorabai dilectio tua etiam ipse nesciret, nianæ episcopo , secundum morem constilutum instrui vos pariter posceretis : quia in causis, quæ parere despiciat, et nec decreto ejus , nec relationi ad generalem observantiam pertinent omnium juxta consuetudinem voluisset subscribere. Quod si Domini sacerdotum, nihil sine primatibus oportet ita est, contristamur, quia superbiæ de le mani- inquiri » Et Symmachus ad Caesarium Arelatensem feslæ præbes indicium, quod quam sit præcipue in episcopumn (epist. 5) : « Si quilibet, inquit, episcosacerilole culpabile, divinæ clementia admonitionis pus metropolitano pontifici, juxta canonum diflinieloquitur. Propterea hortamur, ut mentis tumore lionem vocatus, obtemperare noluerit, noverit deposito, antedicio fratri et coepiscopo nostro hu succidendum se, quod non optamus, ecclesiasticæ milem le exhibere et parere non desinas, quatenus disciplinæ. , Et Africæ provinciæ canones dicunt et Deus gaudeat in fraternitatis vestræ concordia, (can. 43) : « Ut episcopus a primale suo vocatus et alii de le sumant bonitatis exemplum. Nam si, ad synodum competenter occurrat. Quod si non quod non credimus, te in superbia permanere con potuerit occurrere, nisi rationem impedimenti sui tigerit, districtam canonicamque disciplinæ corre apud suum primalem reddiderit, Ecclesiæ suæ comclionem contumaciæ luæ scilo sacros canones ulci

munione debere esse contentum. , Et (can. 20): scenter imponere. Bene ergo facis, talem te sponte D « Qui non fuerit concors circa metropolitanam salubri consideratione præbere, qualis esse canonica ecclesiam , et circa sacerdotale consortium, sed coercitione exigente compelleris. Nam nec tibi denuo inflatus , et ab hoc consortio separalus, pulat propost hanc nostram admonitionem licebit ad tuæ priæ plebi incubandum, el nonnunquam conventus voluntalis arbitrium contra morem majoribus tuis aid concilium venire detrectat, circa hunc non inobedientem existere, nec nos tantæ indisciplina tantum diæcesim non esse servandam , verum et de lioni ecclesiasticam cognoscas dissimulare vel dif- propria ecclesia, quæ illi male faverit, omnimodo serre vindictam. » Et item idem S. Gregorius ad adnitendum ut etiam auctoritate publica rejiciatur, Vincentium, et cæleros episcopos (lib. vii, ind. 11, atque ab ipsa principali cathedra removeatur. , El cpist. 8) : Hortamur, inquit, fraternitatem ve (can. 190 Carthag.) : « Si accusalus ad rationem stram, ut si quemquam vestrum pro causis propriis reddendam venire refugerit , et excommunicatiis ubicunque longius compulerit ambulare necessitas, a primate suo exstiterit, tempore quo non a metropolitano vestro, secundum indictam a sanctis communical , nec in sua Ecclesia vel parochia Patribus regulam, petere licentiam debeatis, communicel. » Et sanctus Hilarus papa ad Leon

nec

[ocr errors]

lium, et cæleros episcopos scribit (epist. 2) : A Augustinus, doctor famosissimus, atque ab aposto« Quia non minus in sanctarum traditionum delin lica scde receplissimus, qui Carthaginensi concilio, quilur sanctiones, quam in injuriam ipsius Domini in quo hiec que eo præmisimis, apostolica auctoriprosilitur. , El Dioscorus in synodo Chalcedonensi, lale firmato interfuil, et plenissime sensum novit, sicut in gestis ejusdem concilii, sed et in edicto Ju quo eadem synodus capitulum illud constituit, de stiniani super quintam synodum demonstratur, non quo in epistola ad clerum et plebem llipponiensium quia in fidem peccaverit, sed propter solum eccle

inter alia dicit (epist. 137): « Nuper in concilio episiasticum ordinem, et quia contra suum archiepi scoporum consiitutum est, nullum clericum, qui scopum sacris canonibus obvians rebellaverat, est nondum convicius est, siispendi a communione dedamnatus. Et Acacius Constantinopolitanus episco

bere, nisi ad causam suam cxaminandam se non pus propter prævaricationein Niceni concilii a Felice prxsentaverit. » Ipsam autem præsentationem idem papa est condemnalus , sicut idem Felix ad eum demonstrat concilium (conc. Carihag., can. 19), viscripsit dicens (epist. 4): « Multarum transgressio

delicet, « lit aut ipse accusalus, ad causam suam dinum reperiris obnoxius, el in venerabilis Nicæni cendam ciectorum judicum die stalula litteris evoconcilii contumelia es sæpe versalus. o llæc mentis

calus occurral, aut aliquas veras necessitatis causas oculo perspice, el ne illa, quod abysit, incurras so- B probel, quibus occurrere non potuisse manifestum lertissime cave.

sit. » Et ailendendum, quia dicit non potuisse, et

non dicit non voluisse. Sic et de accusatore dicit : CAPUT XXVIII. De male ab eo excommunicatis : qui et qualiter ex

« Ut nec ipsi adimatur laculias causie suæ peragencommunicari debeant , et qui ordo in judiciis

dæ, si se ad diem occurrere non valuisse probave ecclesiasticis observandus.

rit. , Sic et iterum de accusato, si ad conciliusa Nam cum dicat bealus Petrus apostolus : Si bene

universale anniversarium occurrere noluerit, dicit : facientes patienter sustinelis, hac est gratia apud Deum a Quod si accusalus vel accusator occurere voluit et (1 Petr. 11), causa injuriarum Marum, sicut in peli

non valuit, excusabilem quemlibet eorum synodus tione mihi ab ecclesia Laudunensi data continelur.

esse voluit. » Hoc quippe Africana syno:ļus patenter presbyteros et diaconos, ac reliquos clericos non ostendit, dicens : (can. 46) : « Ut si intra annum ex. accusalos, nec confessos, neque convictos, ab omni

cosumunicationis causam suam purgare contempseecclesiastico oflicio excommunicasti, et ut nemo

rit. » Unde et Carthaginense concilium dicit (can. sacra missarum oflicia in lua parochia celebrarel,

19) : « Quisquis episcoporum accusalur, ad primalem interdixisti :

: cum sacri canones neminem ab officio provinciæ ipsius causam deferat accusator, nec a removeri permillant, nisi aut sponte confessum, aut C communione suspendatur cui crimen intenditur, nisi regulariter convictum, aut eum qui regulariter voca ad causam suam dicendam electorum judicum die slatus ad reddendæ rationis judicium venire noluerit, luta litteris evocatus minime occurrerit. Qua sentensicut scriptum est in capitulo 19 Carthaginensis con lia evidenter ostenditur, quia accusator accusare non cilii de episcopis, et in 20 de presbyteris et diaconi potesi, nisi in accusatione præsens fuerit; polest aubus, ac reliquis clericis. « Si, inquiunt (can. 20), tem accusare absentem : et qui non potest accusari presbyteri vel diaconi fuerint accusati, adjunclo sibi

nisi per presentiam accusatoris, potest absens judiex vicinis locis proprius episcopus legitimo numero

cari, imo eliam ab bis qui hoc decreverunt jam judicollegarum, quos ab eodem accusati petierint, id est catus est, si ad judicium litteris evocatus secundum una secum in presbyteri nomine sex, in diaconi tres, quod decretuin est non occurrerit, vel aliquas veras ipsorum causas discutiant, eadem dierum el dila necessitatis causas, quibus euni occurrere non potionum, et a communione reinotionum, el discussio tuisse manifestum sit, non probaverit. Similiter ut ne personarum inter accusatores et eos qui accusan de episcopo, ila et de presbytero, vel diacono subsetur forma servala. » Scilicet sicut- de episcopis in quenti capitulo demonstratur. Hinc Bonifacius al præcedenti capitulo est dillinilum : reliquorum autem seplem provincias scripsit, dicens de Maximo (epist. clericorum causas etiam solus episcopus loci agno

D 2): « Si adesse voluerit, præsens si confidit ad obscat et finiat. El ilem (cun. 28) : 1 Presbyteri, dia- jecla respondeat : si adesse neglexerit, dilationem coni, vel cæteri inferiores clerici, in causis quas ha sententia de absentia non lucretur. Nam manife. buerint, si de judiciis episcoporum suorum questi stum est confiteri eum de crimine, qui indulto et fuerint, vicini episcopi eos cum consensu sui epi lolies delegalo judicio, purgandi se occasione non scopi audiant, et inter eos dislinjant : vel ad primales

utitur. ) suarum provinciarum provocent, sicut et de episco Qui autem ad accusationem admitti non debeant, pis sæpe constitutum est. » Et secundum Antioche leges dicunt : « Sane hi qui crimina sua in quæstione nos canones (can. 9) : « Ad metropolim omnes undi confessi sunt, de aliis si dicere voluerint, a judice que qui negotia videntur habere concurrant. , Et non credantur : quia jure et legibus constitutum est, (can. 20) : « In canonicis conciliis adsint presbyteri, ut spontanea professione reus renn non facial, neet diaconi, et omnes qui se læsos existimant, et que illi de altero credatur, qui se criminosum esse synodi experiantur esamen. Nullis vero liceat apud confessus est. » Et item : « Non credendum est conse celebrare concilia, præler eos quibus metropoli tra alios eorum confessioni, qui in criminibus accutana jura videntur esse commissa. » Et hinc sanctus santur, nisi se prius probaverint innocentes, quia

periculosa est, et admitti non debet rei adversum A accusatos causa debeat agiiari, Carthaginense conquemcunque professio. » Et concilium Africanum cilium statuit dicens (can. 30): « Ut accusalus vel demonstrat : « Qui postea, inquiens (can. 96, 97), accusator in eo loco unde est qui accusatur, locum quam excommunicatus fuerit , in ipsa adhuc ex sibi eligat proxiinum, quo non sit difficile testes procommunicatione constitutus, sive sit clericus, sive ducere ubi causa linialur; » et hinc leges dicunt : sit laicus, accusare voluerit; omnesque servi, vel « Criminum discussio ibi agitanda est, ubi crimen proprii liberli, ad accusationem non admittantur, admissum est : nam alibi criminum reus prohibetur vel omnes quos ad accusanda publica crimina leges audiri. » Et item : « Si quis adversarium aut repepublic non admillunt; omnes criam infamiæ ma lilione, alll criminis objectione pulsaverit, in provinculis aspersi, iil est histriones, all turpitudinibus cia in qua consistit ille qui pulsalur, suas exerat subjectæ personæ; hæretici criam , sive pagani, actiones , nec æstimet adversarium suum alibi aut sen Judæi : sed tamen omnibus, quibus accusatio Jongius ad judicium pertrahendum. Ille vero qui denegatur, in causis propriis accusandi licentia pulsalus fueril si judicem suspectum habuerit, linon est neganda. » (Can. 98.) « Et quotiescun ceat appellare. » Et Carthaginense dicit concilium que clericis ab accusaloribus mulla crimina obji (can. 15): Ut a quibuscunque judicibus ecclesiastici; ciuntur, et unum ex ipsis, de quo prius egerit ac- B ad alios judices ecclesiasticos, ubi est major auctocusalor, probare non valuerit, ad cælera jam non rilas, fuerit provocatum, non eis obsit quorum admillalur. Testes autem ad testimonium non fuerit soluta sententia, si convinci non potuerint, admittendos , qui nec ad accusationem admilli vel inimico animo judicasse, vel aliqua cupiditate præcepti sunt, vel eliam quos ipse accusator de aut gratia depravari. Sane si ex consensu partiun sua domo produxerit : ad testimonium autem in

electi fuerint judices, etiam a pauciori numero quam tra annos quatuordecim ætatis suæ non admitlan

constitutum est, non liceat provocari. , Qualiter tur. » El sanctus Augustinus dicit : « Quamvis, ili

autem sententia siniri debeat, leges et sacri canones quiens, vera sint quædam, non tamen judici facile monstrant, dicentes ut vel in synodo, vel per judicredenda sunt, nisi certis indiciis demonstrentur. » ces, sive quos conquirentes primales dederint, sive Qui fecit quod docuit, cum in reddita ratione ad quos ipsi vicinos ex consensu delegerint. « Deputati primatem suæ provinciæ Xantippum scribens, quem altem judices episcopi, ul Africanum dicit concidam presbyterum suum Abundantium a se judica lium (can. 88), ab illo primale sunt dandi, in cujus lum esse demonstral, de eo dicens (epist. 236) : provincia causa versatur : si autem ex communi · Insinuo prudentiæ lux, Abundantium quemdam in placilo conquirentes vicinos judices elegerint, aut fundo Strabonianensi pertinente ad curam nostram c unus eligatur, aut tres, el si tres elegerint, aut ordinatum fuisse presbyterum. Quii cum non ambu omnium sententiam sequantur, aut duorum. , El laret vias servorum Dei, non bonam famam habere Chalcedonense concilium dicit (can. 9) : « Si quis cæperat, qua ego conterritus, non tamen temere clericus adversus clericum habet negotium, non aliquid credere volens, sed plane sollicitior factus, deserat episcopum proprium, et ad sæcularia peroperam dedi, si quomodo possem ad aliqua male currat judicia ; sed prius actio ventiletur apud epiconversationis ejus certa indicia pervenire. Ac scopum proprium, vel cerle consilio ejusdem epiprimo comperi, eum pecuniam cujusdam rusticani scopi, apud quos utraque parles voluerint, judicium de vino apud se commendato intervertisse, ita ut continebunt. Si quis autem præter hæc fecerit, canullam inde posset probabilem reddere rationem. nonicis correptionibus subjacebit. » Et sanctus InDeinde convictus atque confessus est, die jejunii na nocentius ad Victricium episcopun : « Si quæ, intalis Domini, quo etiam Gippilana ecclesia sicut et quit (episi. 1), causæ, vel contentiones inter clericos cælerz jejunabat, cum tanquam perreclurus ad ec lam superioris ordinis quam etiam inferioris fuerint clesiam suam valefecisset college suo presbytero exorlər, ut secundum synodum Nicænam congregalis Gippitano hora sere quinta, et cum secum nullum ejusdem provinciæ episcopis jurgium terminelur : clericum haberet, in eodem fundo restilisse, et apud D nec alicui liceal (sine præjudicio tarnen Romanæ quamdam malæ famæ mulierem, el prandisse el Ecclesiæ, cui in omnibus causis debet reverentia conasse, et in una domo mansisse, et hoc negare custodiri), relictis his sacerdotibus, qui in eadem non potuit. Nam quæ negavit Deo dimisi, quæ oc provincia Dei Ecclesiam nulu divino gubernant, ad cullare permissus non est, judicavi. Timui ei com alias convolare provincias. Quod si quis forte præinillere ecclesiam, præsertiin inter hæreticorum simpserit, et ab officio cleri submotus, et injuriacircumlatrantium rabiem constitutam. Hæc autem rum reus ab omnibus judicelur. Si autem majores me prudentiæ tuæ præcipue intimare oportebat, ne cause in medio fuerint devolutz, ad sedem apostoaliqua tibi fallacia subreperet. , Sciebat enim iste licam, sicut synodus slaluii, et velus consuetudo vir Domini canones, el non contemnebat secundum exigit, post judicium episcopale referantur. , eosdem sacros canones, primati suo, minori scien Et quia sicut duo sunt peccata, et duo genera tia et forte merilo, sed poliori loco subdi, obaudiens peccatorum (aut enim in Deum peccat homo, aut dicentem Apostolum : Obedite præpositis vestris in in hominen), et duo sunt adventus Domini, qui Domino (Ilebr. xuli). Ubi autem inter accusatores et venit peccatores salvos facere. Omnes enim pecca

« VorigeDoorgaan »