Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub
[ocr errors]

1

longius eram remotus, in filii vestri regis nostri ser- A scopos, qui sciunt et me una cum eis scire norunt
vitio : et quoniam sine illorum judicio, qui in ejus Rothadi negligentiam el diutinam in sacro ministe-
depositione fuerant, et quibus inde scripsistis, re rio inutilitatem, de ejus restitutione alloquerer,
stilui regulariter non valebat : el episcopi aliarum omnes me insuMarent, et amenlem penitus judica-
provinciarum per meam convocationem in mullis rent. Si etiam Rolhado, lil se concrederet, quod non
occupati congregari non poterant. Sed et coepiscopi suæ salutis intuitu faceret, beneficia nos impetralli-
Rhemorum provincie ab ipsa synodo, in qua epi ros promitteremus, quoniam pene omnes in istis
stolam sanctitalis vestræ audivimus, causa resi provinciis sciunt, quia sccundum Carthaginenses et
stendi Normannis ad suas sedes festinare matura Africanos canones, et decreta beati Gregorii, ele-
verunt. Pauci eliam numero episcopi, qui mecum in

clorum se commisit judicio, et amplius quam quin-
filii vestri regis nostri erant obsequio, cum eis be-

genti interfuerunt diversi ordinis viri , videntes nignitatis vestrze comniendationem de Rothado re quando calix aureus cum gemmis a caupone el lalegi, responderunt non se scire talem vitam alque

bernaria per missum regis de illius pignore sumptus intelligentiam, taleque studium sacri ministerii in et delatus fuit in synodum, el scientes coronas areo fuisse, ul in hoc se miscere auderent; præsertim

genteas a Judeo, cui illas dederal, resumptas, el cum is, qui antea aliquam reverentiam de deje- B facultates ecclesiasticas ab eo suppressas, ei latenctione sua habebat, et semper inobediens et sacris

ler commendalas, indeque receptas et Ecclesiæ
regulis, et regiæ dignitati, et metropolitano privile- redditas, et vascula argentea, quæ non pauci ponde-
gio fuerat, nunc esfrenatius ad multorum malum ris a longo tempore in Ecclesia pependerunt. Sed et
exemplum, el plurimorum benevolentium scanda alia, quæ sui decessores ac prædecessores, celeri-
lum, desævire el negligentius atque perniciosius vi que fideles pro remedio animæ suæ eidem Ecclesie
vere voluntalibus suis serviens cum libertate debe obtulerunt, ab eo sine consensu metropolitani ac
ret. De eo autem quod benignitas animi vestri pen coepiscoporum, et sine æcononi ac presbyterorum
sans non belluinum, sed bumanum hominis ani et diaconorum suæ Ecclesiæ consensu pro libitu suo
mum, scripsit dicens : « Fortasse cognoscet delictum donata. Cum etiam beatus Gregorius multoties in
suum, et sua sponte in judicio quo judicatus est epistolis suis ex sacris canonibus scribal, quæcun-
perseverare deliget. Quod si feceril, apud regem que episcopus post ordinationem episcopatus acqui-
Carolum, dilectissimum videlicet filium vestrum, sierit, omnia esse Ecclesiæ in qua exstilit ordina-
agendum est, ut liberalitate sua eidem congrua be lus. Unde constat quia nec ipse sine æconomo el
ncficia, quibus sullicienter cum suis sustentari ac conscientia clericorum illa debeat dispensare.

С
honorifice degere possit, benigno mentis largiatur Sed et omnes urbis incole ac populi, qui cum
affectu : , scial dignatio vestra, non illum esse hu rege et episcopis ad synodum convenierunt, clut
jusmodi temperantiz. Nam ab eo quod cæpit nun revera ad spectaculum currentes , eum viderunt
quam potuit revocari.

usque ad ostium synodi venientem, el inue ut
Quæ etiam ego famulus vestræ dominationis me maniaticum redeuntem : quique sciunt quantam
dilatus sum cum corde meo, et conferens cum fide benignitatem regis et fratrum spernens, qualiter de
lissinio filio vestro domno meo rege glorioso, in hac

certis capitulis, unde sacri canones expressa decrecausa providi , vestre sapientissimæ auctoritati verunt judicia , judicalus lacrymantibus rege et scribere dignum duxi. Id est, quia licet fretus ve episcopis durior saxo recesserit , putarent nos, qui stræ auctoritatis litteris, per Luidonem mez exi eum secundum sacros canones, (sicut eos intellexiguitati directis, quarum mentionem fecistis in epi mus, judicavimus, et postea ut ipsi præcipiunt stola, quam filio vestro domno nostro regi misistis, canones per coepiscopum nostrumi qui eidem judicio quasque illi relegi, apud eum obtinere possem, ut interfuit, prius judicium nostrum de eo referre , el inissis suis, qui Rothadum ad vestram deducendum nunc illud ipsum cum nostris litteris atque vicariis, præsentiam susceperunt, mandaret, quatenus ab psicut jussistis, ad apostolicam sedem , que paternos arripiendo Romam itinere exspectarent, donec op

canones servandos confirmat, el confirmatos ac portunum tempus episcopos regionum nostrarum observandos sua observatione denonstrat, dirigere convocandi advenirel : quia non erat ratio, ut aliis procuravimus,) de vestræ auctoritatis justitia et notificaretur, cur Rothadi transmissio tardarelur æquitalis libramine dubitare, et ideo ut se concreantequam episcopis vestræ auctoritatis epistola le derel locarium ei promillere, sicque nos ut insanos geretur, poteral lieri, ut qui me divina clementia et merilo denotareni. Cum eliam si fieri posset, quod sua benignitate el amoris devotione coluni, ct ali ab illa prima el sancla sede ac summo apostolalu quid æstimant esse cum nibil sim, cognoscentes

vestro fienduin non creditur, ut talis a vobis cognimeo obtentu id accidisse, in me scandalum paleren tus restitulus in ordine nominelur, nulla nobis de lur, quasi contemni aut negligi facerem vestram cælero conscientia de sibi a vobis commissis animacommendationem, qui intra constitulos a vobis dies bus esset periculum. Et cum omnes in istis regioniin epistola per Odonem episcopum missa, ad obe bus sciant quam negligens el contemplor sacrorum diendum vestram accelerari fecerim quantum po!ui canonum , el quandiu quamque patienter atque jussionem. Et si quando in unum convenirenil, cpi benigne feril toleraliis, ci a quani invitis , quia se

corrigere noluit, secundum sacras regulas, sicut eas A Unde illum vestra discretissima pictas, que compas. intelleximus, fuerit judicatus, nullam habere posse sionem prosimo, et rectiludinem dictare vitiis nomos verecundiam de restitutione illius, si foret facta vit, suis apostolicis lilleris sufficienter præmonuit : a restri summi pontificaliis pielate , quia omnes quique inter alias secordias tantæ duriliæ esse senes cum junioribus scimus nostras Ecclesias sub dignoscitur, ut cum multoties sine ullo respectu ditas esse Romanæ Ecclesie, et nos episcopos in timoris vel amoris divini, et absque ulla humana primalu beati Petri subjeclos esse Romano pontifici, verecundia, per tot annos et in lantis causis , et ob id salva lide, quæ in Ecclesia semper viguit, Loties sacris canonibus, et decretis sanctæ sedis et, Domino cooperante, forebit , nobis est vestræ Romanæ pontificum, et suæ metropolis priviapostolicæ auctoritati obediendum. Nobis quippe legio, ac synodalibus judiciis resultaverit, et per cum aliis quibusque scriptum est, quia Jesus erat tantos annos lantisperque toleralus a sua stultitia subditus parentibus suis (Luc. II, 51), nobisque item se revocare contenipserit, a rege et episcopis multiscriptum est : Obedile præpositis vestris, et subjacete pliciter obsecratus in hoc adduci poluil, ut sacris eis (Heb. xii, 17); el : Nihil per contentionem, neque canonibus et decretis sanctae sedis Romanæ pontiper inanem gloriam (Philip. 11,3); et : Et si quis vult ficum, et secundum ea sua metropolis privilegio de contentiosus esse, nos talem consueludinem non habe- B cetero se obediturum subscriberet, quoniam sine mus, neque Ecclesia Dei (I Cor. xi, 16). Propterea horum observatione nemo nostrum potest esse epiloculus cum fidelissimo filio vestro, domno meo scopus, et sic pace fraterna in omnibus potirelur. rege glorioso, illi replicavi, quod sæpe inculcavi, Postea autem sua sponte in libello suæ professionis, quodque libentissime accepit et adimplere cupit, per quem ad electorum judicium provocavit, hæc se quia sicut Domini est lerra et pleniluido ejus, orbis observasse impudenter, quia scientibus cunctis terrarum et universi qui habitant in eo, et ipsius mendaciter, synodo misit, ei sic ad judicium proest regnum el cui voluerit dabit illud, ita ipse supra vecavit, quæ se servaturum ne judicaretur subscrifundamentum apostolicæ petræ suam fundavit Ec bere detrectavit. Quod ideo, sicut poslea nobis clesiam, quam et ante passionem et post resur dixerunt qui ab ipso audierunt, subscribere noluit, rectionem suam, speciali cura et singulari privilegio quod et nos percepimus, ne vinceretur : sed si in bealo Pelro, et in illo suis commisit vicariis. Cujus nostra rex et episcopi permaneremus sententia , sedern suæque sedis pontificem qui honorat , illum Romam iret antequam vinceretur, et quando illuc honoral qui dixit : Qui accipit si quem misero, me venirel, his per vestram jussionem, cum a vobis accipit (Matth. x, 40); et ab ipso honorabitur dicente: foret nobis nolentibus absolutus, subscriberet : non Honoranles me honorificabo , et qui contemnunt me C intelligens, imo intelligere non valens (excæcavit erunt ignobiles(1 Reg. 11, 30).

enim eum malitia su vestram auctoritatem sapienIdcirco quia multi sciunt qualiter se Rothadi re lissime intelligere, quare Dominus de cælo alloclamatio habeat, et quidam inde aliter dicunt, et quens Paulum et dicenti : Quid me jubes, Doinine, omnes generaliter sciunt, quoniam vestra auctoritas facere? non omnia quae agenda illi erant exposuil, illum cum nostris vicariis ad suum præcepit desti sed ad Ananiam, a quo agenda audilurus et accenari judicium, dignum et juslum est, ut quemcun plurus erat, illum direxit (Act. 1x, 6). Sic et angelus que episcopum Romanus po:itifex ad se Romam Cornelium, postquam illum exaudilum esse denunvenire mandaverit, si intirmilas vel gravior quæcun tiavit, ad Petri doctrinam atque obedientiam misit que necessitas vel impossibilitas , sicut sacri præti (Act. x, 5). Quem licet ante baptismum sancto , gunt canones, eum non de verii, ad illum venire ut ita dicamus, Spiritu baptizatum, bertus Petrus sludeat, multo magis etiam is, quem pro tali que illius baptismale, qui baptizat in Spiritu sancto, et rela ad se quocunque modo clamantem præsentiæ in quo credentium corda fide purificantur, baptizari suæ indical exhibendum. El quicunque vierit vel præcepit. Unde facta questio:le contra eum etiam a audierit, quod rex el episcopi apostolicæ sedis sum minoribus suis, tamen fidelibus, cur ad gentes intramum pontificem prompte obaudiunt, et honorant, D verit, isdem apostolorum princeps summorum gratia el promptius et humilius eis subjecti sui obedient. donorum repleius, et innumerabilium miraculorum Nam , ut beatus 'Gregorius dicit , sicut languente potestale suffultus, querelæ non ex poleslale, sed ex capile subjecta membra in cassum vigent : ita gloria ratione respondit, causamque per ordinem ca nianet honore coronalo, id est honorificalo ac decorato sueludine exposuit, qua humilitate prælato Cornecapite, subjecta membra ejus honore ac decore lio se adorare volenti dixit: Vide ne feceris : nam fulgebunt. El Rolhado in nullo polerat melius

et ego ipse homo

sum sicut el 11 (ibid., v, 26). salissieri, quam si ad vestram pergeret præsentiam, Si enim in querela fidelium , ut Gregorius dicit, et ei lantorum subscriptionibus episcoporum, qui a iquid de sua polestale diceret, profecto doctor Deo el vobis mentiri nolunt, et allegationibus mansueludinis non fuisset. Humili ergo cos lol vicariorum eorumdem episcoporum, fuerit illum tione placavit, atque in causa reprehensionis suæ bronam causam nequaquam habere ostensum. Quiam humiliter rationem reddidit, et eliam lestes adbiobrem sibi ipsi , et non vobis reputare debebit, buit, dicens : Venerunt autem mecum el sex fratres quia sine bona causa se et multos alios fatigavit. isti (Act. xi, 12). Cujus humilem anctoritatem, et

ra

mansuelissimam potestatem, et rectissimam prædi- A unitatis nostræ firma esse compago, nisi nos ad ine cationem dicentis : Non dominantes in clero, sed separabilem soliditatem vinculum charitatis astrinforma sacli gregis (1 Petr. v, 3), secutus beatus Gela xerit : quoniam sicut in uno corpore multa membra sius in decretis suis ad omnes episcopos de institutis habemus, omnia autem membra non eumdem actum Ecclesiasticis dicil (epist. 6 ad universos episcopos) : habent : ita multi unum corpus sumus in Christo, « Cumque nobis contra salutarium reverentiam regu- singuli autem alterius membra. Connexio lolius corlarum cupiamus lemere nihil licere, el cum sedes poris unam sanitatem, unam pulchritudinem facit. apostolica super his omnibus, favente Domino, quæ Et hæc quidem connexio lotius corporis unanimipaternis canonibus sunt præfixa, pio, devoloque talem requirit, sed præcipue exigit concordiam sasludeat tenere proposito, satis indignum est, quem cerdolum. Quibus et si ordo est generalis, non quam vel Pontificum, vel ordinum subsequentium, tamen communis est dignitas omnibus. hanc observantiam refulare, quam beati Petri se Hæc autem servata alliori intelligentia circa sudem et sequi videat et docere : satisque conveniens pradictos sunt acla, et a prædictis docta, ut cognosil, ut corpus Ecclesiæ in hac imel observatione scatur, qualiter minores potioribus debeant obedire, concordet, quam illic vigere conspiciat, ubi Dominus tiores minoribus providere, el ordo a Deo dispoEcclesiæ totius posuit principalum. » De Barnaba B silus ab omnibus et in omnibus valeat conservari. quoque et Saulo dicente veraciter, Paulus apostolus Unde summus Ecclesiæ pastor docet : Si quis minon ab hominibus, neque per hominem, sed per nistrat, tanquam ex virtute quam administrat Deus, Jesum Christum et Dominum Patrem. Qui postquam ul in omnibus honorificelur Deus (I Peli. IV, 11), diutius fruili sunt apostolorum consortio, non ipsis qui servis suis commisit negotia sua, et unicuique apostolis, sed juxta fidem sacræ bisloriæ, ministran secundum propriam virtutem. Sicut et de Spiritu tibus Domino prophetis et doctoribus, qui erant sanclo scriplum est, qui dona dividit singulis prout Antiochiæ, dixit Spiritus sanctus : Separate mihi vult. Et hinc juxta Sardicense concilium (can. 7), Barnabam et Saulum in opus ministerii, ad quod summus primæ et sanctæ sedis Romanæ Pontifex, assumpsi eos. Tunc jejunantes et orantes, imponentes pro examinis renovatione ad se reclamantis et conque eis manus, dimiserunt illos (Act. XI), 2). Et ipsi fugientis cum sua clamationc dejecti provincialis quidem missi a Spirilu sancto abierunt vocali apo episcopi, non statim singularilale privilegii et auctostoli, et in sequenti anno, id est quarto decimo post rilatis suæ restituil : sed remillens eum ad provinpassionem Domini, licet qui operatus est Petro in ciam, ubi causa patrala fuerat, et in qua juxta apostolalum circumcisionis, operatus sit et Paulo Carthaginenses canones, et jura legis Romanæ, causa inter gentes, tamen juxta condictum Jacobi, Cephæ C potest diligenter inquiri, et quod non sit difficile el Joannis, gentium magisterium una cum Barnaba lestes producere, veritas inveniri, aut finitimis epiPaulus accepit. Idem quoque Paulus apud Corin scopis dignalur scribere, aul e lalere suo mittit, qui thios negligentibus rectoribus de incestuoso scripsit: habenles ejus auctoritatem præsentes cum episcopis Congregatis vobis et meo spiritu, tradidi hujusmodi judicent, el diligenter causam inquisitam diffiniant, n interilum carnis Satance, ut spiritus salvus sit in aut dignatur credere episcopos sufficere, ut negolio die Domini (I Cor. v, 4). Ipsi enim Corinthiorum terminum possint imponere. Et Innocentius (epist. 1, rectores illum tradiderunt in interitum carnis Sa ad Victricium) si, que caus:e vel contentiones inter tanæ : et Paulus cognilo ejus opere, sua auctoritate clericos lam superioris ordinis, quam etiam inferiocum illis, el comperla ejus pænitentia, ipsi eum re ris, fuerint exorla, congregatis secundum synodum stituerunt, et Paulus sua auctoritate cum illis : Cui, Nicænam ejusdem provincie episcopis jurgium preinquiens, aliquid donaslis, el ego, nam et ego si quid cipit terminari. Et Bonifacius de Maximo scribit donavi, propter vos in persona Christi (1 Cor. 11, 10). (epist. 2, ad episcopos Galliæ), ut ad provinciam veHinc bealus Gregorius (Morul. lib. xxxii, cap. 8) : nire cogatur, et illic se constitulo præsentare judi( A bono, inquit, vestro non dissentio, meum sit cio, el quidquid de illo duxerint provincize episcopi quod ipsi fecistis. Cui velut si dicere presumamus, D decernendum, cum ad eum relatum foret, sua firquare ita caule discipulis te copulas ? quare vel te marelur auctoritate : quatenus, ut idem ad Hilarium illorum, vel illos luis actionibus tam sollicita mente scribit (epist. 3), metropolitani sui unaquæque prodiscipulorum confirmas ? ut non circumveniamur, vincia in omnibus rebus ordinationem semper exinquit, a Satana (ibid. v, 11). Non enim ignoramus speciet, sicut scriptum est in Nicæno concilio, ut cogitationes ejus, id est ne hoc quod bene mens in sicut apud Alexandriam, quia et urbis Romæ episcop) choal ipse in malitiæ finem verlat. Et Innocentius : parilis mos est, similiter et apud Antiochiam cælellæc ad Corinthios apostolica est declarata benigni rasque provincias, suis privilegia seryentur Ecclelas, ut in uno spiritu ductam ac reductam senten siis. Unde bene placuit annis singulis per unamliam boni semper indifferenler sequantur. » Et Leo quamque provinciam bis in anno concilia celebrari, ex Apostolo (Leo, epist. 83, ad Anastasium): « Nemo ut communiter omnibus simul episcopis congregatis quod suum esl quærat, sed quod alterius (1 Cor. provincie, discutiantur hujusmodi quæstiones. Et *, 24); et : Unusquisque proximo suo placeat in bono hæc dico, non , quod absit, præjudicans summ. ad ædifcalionem (Rom. xv, 2). Non enim dolerit sedis apostolicæ, et sancti apostolalus vestri in ali

quo potestatem , cui in omnibus sum, sicut reclum A demonstrant, Carthaginensis concilii, imo apostolicæ est, obedire paralus : sed quia summum auctoritati sedis, quæ in suis eidem präsedit vicariis, decreta vestræ obsequium prestare me pulo, cum ea quæ sequentes : videlicet ut a quibuscunque judicibus sentio, aut ad probationem , aut ad correctionem ecclesiasticis ad alios judices ecclesiasticos, ubi est humiliter sapientiæ vestri magisterii pando, et Ro major auctoritas, suerit provocalum, non eis obsit, thadi mores vobis intimare procuro, ne mea negli quorum fuerit soluta sententia, si convinci non pogentia, qui eos novi, vos laleant, quatenus certius tuerint, vel inimico animo judicasse, vel aliqua quod vobis placuerit de illo vestra anclorilas decer cupiditate aut gratia depravati, unde nobis et connere valeat. Quem si nunc in depositione judicium scientia perbibel testimonium , et omnibus qui investrum manere decreverit, scimus de benignitate

terfuerunt notum factum fuisse dignoscitur, quoet modestia ac pietale filii vestri domni regis Caroli, niain illum servare quam judicare maluimus, si pro quoniam quidquid de illo præfalo filio vestro præ sacrorum canonum neglectu eorum judicio , per ceperilis , el rationabiliter poterit adimplere, sine quos, Spiritu sancto inspirante, promulgati sunt, cum ulla retractatione obediet. Sed et coepiscopi nostri eo quem corrigere nequibamus damnari pariter non de Ecclesiarum suarum stipendiis abundantissime timeremus. Et idcirco nullo inimico animo, nulla illi impendent. Mea etiam exiguitas, sicut nunquam B cupiditate aut gratia depravati, stentes illius incorad relributionem mali propter contemptus et contu rigibilem secordiam et irrevocabilem pertinaciam, melias ab illo mibi illatas pervenire volui : ila quid- regularia in eum judicia exsecuti sumus, quæ ab eo quid benignitatis polero, libentissime abundantius suspendere diutius non præsumpsimus. Vesira eliam etiam quam unquam fecerim, impendere procurabo. sapiens et summa auctoritas in decernendo attendet Si vero sine ulla satisfactione tam diutini contemplus Apostolum docentem, quia quorumdam peccata præsacrorum canonum, el sedis apostolicæ decretorum, cedentia sunt ad judicium, quorumdam etiam et subac suæ metropolis privilegii, atque synodalium judi- sequuntur (I Tim. v, 24). Quæ sicut beatus exponit ciorum, quibus nec obedire, nec se obediturum de Ambrosius (in Apolog. David, c. 6), ac si posila in cætero profiteri vel subscribere voluit, et absque bilance, in judicio sunt examinanda , utrum bona professione, vel subscriptione suæ correctionis et opera amplius pensando remuneranda precedant, obedientiæ, coram fratribus suis, quorum multoties

et mala facta minima misericorditer dimilienda regularia spreverat monita, cum inde pluraliter in demonstrent, an male facta amplius pensando prieLeonis et Gregorii epistolis relegatur. Si eliam , lit cedant, ut mereantur damnationis judicium, et bona illa prætereamus, quae ob sacerdotii verecundiam et paucula suffocent. Quia et nos pro modulo nostro, opprobrium sæcularium, sequentes Africanuni con- C non solum utilitatem, verum el noxietatem in Rocilium, nec ad notionem in synodum deduci per

thado cum factis suis pensavimus, et velut ficulmisimus, parvi pensis et sine aliqua correctione

neam infructuosam, terram rationalem diutius ildimissis eis capitulis auctoritati vestræ sub fidei

lililer occupantem, et etiam post plura tempora , stipulatione directis , pro quibus fuerat judicatus ab pluresque admonitiones, quasi cophinos pinguedinis episcopis, ad quorum judicium provocaverat, secun

sibi appositos non recipientein, sed slerilem permadum expressa sacrorum canonum et apostolicæ

nentem, non sine dolore cordis succidendum provisedis decreta, Cælestino dicente (epist. 2, episcopis

dinius. per Apul, el Calab.) : « Quæ enim a nobis res digna Et cum hæc ita se habeant, aosque auoi caiione servabitur, si decretalium norma constitutorum pro confido, quia illud, quod in præfato Cartbaginensis aliquorum libitu licentia populis permissa franga concilii capitulo sine ulla interpellatione subsequilur? , Me vestræ pietati placuerit illum restituere, lur, decretum vestri moderaminis nequaquam præul primæ sedis et matris ac magistræ omnium Ec teriret : Sane, inquit (concil. African., can. 89), si clesiarum pontificis, cunctorumque episcoporum ex consensu partium electi fuerint judices, etiam a patris atque magistri, regulare judicium ferre con pauciore numero quam constitulum est, non liceat venit, æquo animo feram. Credo tamen diligentis- D provocari. Qui numerus constitutus in duodecimo simam discretionem vestram provisuram contemplum superiori capitulo demonstralus, et consensus parac contumaciam subjeclorum erga prælatos suos, ljum expetitus, in dijudicaiione Rothadi constat et libertatem impune delinquendi contra canones

fuisse complelus. Quorum et si judicium pro quasacros, quæ hinc in nostris regionibus poterunt, ut cunque causa forte rationabiliore, et adhuc nobis quibusdam videtur, noxias vires accipere : præser incognita, vestræ summæ auctoritati, quam mulla tim cum sapientissimæ auctoritati vestræ constet nobis occulla non transeunt, placuerit refragari, esse nolissimum, demonstrare Sardicense concilium quia meum est mea vobis obediendo committere, et in septimo suo capitulo, qualiter dejecti et ad se non judicia vestra discutere, sustinebo, el contra clamantis episcopi restitutionis vel in depositione vestram restitutionem regularem, si forte in eo permansionis exsecutio, cum indemnitate simpliciter agenda visa fuerit (in qua vestra disponet auctorijudicantium , ab apostolica sede debeat celebrari. las, qualiter isdem victor, ut solel, et voti compos Quod et Innocentius, el Bonifacius, verum et Leo in quæ sunt episcopi de reliquo faciat), non recalcidecrelis, et Gregorius evidentius in epistolis suis trabo : ducens pro magno, si a diutinis et multis

molestiis, quas ab illo et pro illo passus sum, jam A Treverensis, commissa fuit. Inter quas, Rhemensem landení aliquando valeam respirare, et nunquam scilicet et Treverensem Ecclesiam (has enim duas mihi contingat ulterius contra illius inquietudines lanlum provincias Belgica regio habel), hæc semper inutiliter laborare. El quod non solum ab ecclesia distinctio fuit, sicut in ecclesiasticis monumentis sticis personis, verum et multo magis cliam a sx invenimus, et vetustissimam consueludinem semper cularibus nostra judicia contemnuntur, et pro nihilo

obtinuisse comperimus, ut isdem episcopus non loci, ducuntur, dicentibus eis, et ad medium devocan sed dignitate ordinis prior secundum sacras regulas tibus illa, quæ mihi vestræ auctoritati non sunt haberetur, qui foret in qualibet istarum Ecclesiarum ascribenda, ut non animum dulcedinis vestræ in metropoli antea ordinatus. Mihi vero necesse erit aliquo moveam, quod summopere cavere desidero. me taliter gerere, ne loties auctoritatis vestra Si qui in provincia nostra, quorum querela illo re epistolas excommunicationes intentantes et objurstitulo ad vos valeat pervenire, de majoribus causis gationes, quas raro el magna necessitale liendas in de cætero quædam commiserint, sicut de quibusdam apostolicorum virorum liiteris legimus, ferentes de rebus frequentius quam in istis retroactis lempo- reliquo accipiam, sicut istis temporibus, peccatis ribus commilluntur, ne a Deo damner silentio, eos

meis merentibus, frequenter accepi. Quoa si sancticommonere studebo, et si corrigere se voluerint B lali vestræ placuerit, non vobis opus agere in postcongaudebo, sin autem, ad vestrum eos judicium modum erit, donec apostolica vestra jussio me inprovocabo. Qui si ire voluerint, vestra sancla sa

obedientem in aliquo contra regulas sacras per pientia quid inde melius viderit decernere procu contemplum, quod absit, invenerit. Qui enim quare rabit. Si autem ire noluerint, facient quod sibi ulile Dominus in Evangelio centurionis fidem laudel dijudicaverint. Me utinam hinc a divina damnatione

centis : Dic verbo el sanabilur puer meus (Malth. viii, sententia sancti Ambrosii liberet, qua dicit : Si, in 8) intelligit, quam operatorium sit episcopi, imo quiens, quis poteslalem non habet quem scit reum

sicut in Paulo in se loquentis Christi, quanto magis abjicere, aut probare non valet , immunis est. Sic- pontificis apostolicæ sedis verbum, et quam obeque, ut puto, quia in multis occupatus, et itineris dienda sit ipsius praceplio, eliam sine ulla admiralongitudine alque insoliditate obstrictus, de omni tionis adjectione cognoscit. Quod et scientibus inbus, antequam insolentiudi querela ad vos perve culcare, et nescientibus intimare sapientibus et inniat, ad apostolicam sedem referre non valeo, in

sipientibus debitores debemus episcopi : quibus si firmitate gravalus, et gratias Deo termino jam vi de reliquo verba iniquorum prævaluerint adversuin cinus, polero præcavere ne a quocunque sanclitatis nos, sicut jaclitant proferentes, non erit necesse de vestræ animus erga me moveatur, ut aliqua mihi C provincialibus synodis, in quibus hactenus laboraexcommunicatio intenletur. Et licet noverim se vimus, magnopere laborare : quippe quoniam erit cundum Apostoli Evangelium, redditurum Domi et lex et spes sibi quisque. Quod quidem vestra hunum unicuique secundum opera ejus (Rom. II, 6),

militati meæ scripsit sublimitas, primo vos comtestimonium reddenle illis conscientia, et inter se motos esse ad Rothadi causam inquirendam cura, invicem cogitationum accusantium aut etiam de qua pro universis fratribus vestris constringimini, fendentium, in die qua judicabil occulta hominum : cum debita reverentia gralanter accepi, intelligens et ut Leo dicit : Si quid per servitulem nostram, quia in numero fratrum nos qualescunque metrovidelicet sacerdotalem, bono ordine et gratulando politani computari debemus. Ea propter, sicut veimpletur affectu, non ambigamus per Spiritum san

stræ discrelioni providendum est, ne subjecti epiclum nobis fuisse donatum, et quod secus fuerit, scopi a metropolitanis irregulariter condemnentur, ratum esse non poterit : modis omnibus, quantum ita nihilhominus providendum est, ut metropolitani ipse donaverit, a quo est omne dalim optimum et a subditis suis episcopis non irregulariter contem omne donum perfectum, providere sludebo, ne a nantur. Deinde quod perfectissime scripsistis secommunione sedis apostolicæ, quod absit, quolibet cundo, quoniain sedem apostolicam Rothadus no

D modo extorrem me ultimus dies, qui mihi incertus scilur appellasse, el ne videa nini Ecclesiæ vestræ est, et subito venire polest, inveniat. Erit enim, privilegiorum detrimenta diebus vestris æquaniquamvis tardius quam necesse sit, quoniam ego miler tolerare, ct hoc nihilominus a nobis et ab gravis peccalor, gravi carcere corporis diu inclusus omnibus est rectissime suscipiendum , et solerleneor, merito in multis afflictus, providentissimo lissime conservandum. Quod et ego pro modulo Domino providente, el tempus et persona in Rhe meo, servandum esse volui et volo, et, favente Domorum Ecclesia, quando el in qua ab apostolica mino, in hac devotione manebo, sciens privilegium auctoritate privilegium integralum sibi ex antiqua metropolitane sedis Rhemorum, cui me divina diconsuetudine collalum et conservatum habebitur : gnatio servire disposuit, in summo privilegio sanquae nunquam exceplo Romano pontifice primatem clær. sedis Romanæ manere, el privilegium esse habuit, nisi quandiu ejecto sine ullo crimine ab ea sedis Romanæ, si sua auctoritate privilegium sibi suo pontifice Rigoberto violentia tyranni Milonis, subjectæ sedis fecerit vigere, et studuerit confirlen:pore Caroli principis pastore vacans, Bonifacio apostolicae sedis legato aliquandiu, sicut et Ecclesia De co vero quod ierlio 1000 au menuin deroca

mare.

« VorigeDoorgaan »