Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

quan possis ; ac per hoc in hac causa superbia tua A rilis, et meum est ordinandum examinare, non et arrogantia tua plus est quam fortitudo tua. Citius tuum. Tuum est autem cum aliis niecum ordinare enim facere potes ut tu missam non canles, quam episcopum , et lilleris canonicis, quas ordinalus ab facere ut ego degradatus fiam; imo boc facere po ordinatoribus suis jubetur accipere, post me in luo les ul.lu missam non cantes, sed hoc facere non po loco subscribere : qui non debes ulli novæ rei , quæ les ut ego degrader. Non es enim mihi prælatus, sed ad generalem observantiam Domini sacerdotum pervelis nolis in ordinis dignitale subjectus, et de illorum tinent, sine conscientia vel sententia mea subscrisocielate in ordinis qualitale, quibus sacri canones bere. Tu juberis a sacris regulis, decreto vel relanon permittunt apud se celebrare concilia, et de qui lioni meæ, si præcepero tibi , salva fide subscribus magna synodus Chalcedonensis dicit (can. 19): bere, el non ego tuo decrelo vel relationi subscribere « Decrevit sancia synodus secundum canones Pa debeo : quia lu decreto, vel relationi cuicunque, vel trum , bis in anno episcopos in idipsum in unaqua cujuscunque , de his quæ ad parochiam luam non que provincia convenire, quo metropolitanus anti- pertinent , præter me non debes subscribere. Sed et stes probaverit, et corrigere singula , si quæ fortassis nec de lua parochia, nisi de rebus et possessionibus emerserint, » et reliqua. Ego te ad synodum debeo quas cum notitia presbyterorum el diaconorum Ecconvocare, lu me non potes ad synodum regulariter B clesiæ tuæ regere debes et dispensare, vel commutaprovocare, et si ad synodum a me vocalus non ve tionibus earum cum cohibentia clericorum subserineris, aut dignam excusationem cum tractoria per bere. De tuo judicio judicati vel judicandi ad me comministrum tuum mihi directa , in qua impossibi possunt , et si necessitas eis fuerit ad me provocare litatis vel necessitatis tuæ causas ostendas, cur ad debent, non autem de meo judicio ad luum judicium synodum non venisti, non iniseris , ego te valeo et quis provocabit. Tu de rebus Ecclesiæ tuæ vendendis debeo judicare : tu pro hujusmodi vel pro alia causa,

vel distrahendis me juberis consulere, ego de hujuslua auctoritate me non prævales judicare. Et si ac modi causa ad luum consultum ire non jubeor. Si cusandus fueris, aecusalor luus ad me primatem pro tu presbyterum , vel diaconem, vel alium quenicunvinciæ de te accusationem debet deferre; nemo au que excommunicaveris , et patienter accipere noluetem me apud te regulariter ad judicandum prævalet ris ut per finitimos episcopos negotium discutiatur, accusare. Non enim tuum est de me judicare, nec et vel probelur sententia tua a plurimis vel emendemihi judices da re, quia sicut scriptum est, minor lur, ei tibi anle synodum non placuerit humaniorem majore benedicitur (Hebr. vii, 7), ita et judicatur. pro eo ferre sententiam, congregatis provinciæ epiUnde sacri canones et decreta apostolicæ sedis me scopis, una cum eis , si rationabile nobis visum fue

с ad sequentis civitatis episcopi judicium iræ invitum rit, possumus et debemus, etiam si nolueris, tuam non patiuntur. Et si de meo quis judicio queritur, immutare et alteram proferre sententiam. evidenter regulæ monstrant qualiter et a quibus de Sed et illa non bene intelligis ut in tuis collectiobeat retractari. Ego vero tibi judices, aut consen nibus potiusque compilationibus inveni, ut ego ad tire electos, aut a me etiam deputatos dare debeo , tuam parochiam nisi a te invitatus non veniam, et si causa poposcerit. Ego locum debeo et possum eli quic corrigenda ibi sunt corrigam; et hunc prava gere, ubicunque mihi visum fuerit, in tola mea pro intelligentiæ tuæ sensum, et plura sacrorum conci. vincia ad synodum convocandam, vel ad ordinalio lia canonum, ct apostolicæ sedis decrela redarguunt, nem celebrandam , quo si le vocavero debes concur revincunt atque repellunt. Si causa in provincia rere. Tuum non est locum ad synodum convocan inea orta suerit, aut in concilio perfecto debet finiri dam, vel ad ordinationem celebrandam, eligere, nec (( perfectum, inquit canon (conc. Antioch. can. 16), ne quo lu decreveris evocare. Si in Rhemensi pro concilium illud est ubi interfueril metropolitanus vincia præter meam sententiam quis fuerit a qui antistes » ), aut per episcopos judices, sive quos ego buscunque et quantiscunque provinciæ hujus episco- conquirentibus dedero, sive quos ipsi vicinos ex pis factus episcopus , sicut mystica Nicæna synodus consensu delegerint. Mihi sollicitudo totius provincia

D dilfinivit (cap. 6), non oportet eum esse episcopum. est commissa ; propler quod ad me omnes undique Si autem, communi cæterorum decreto episcoporum ex lola provincia, qui negotia ecclesiastica videntur rationabili et secundum regulam ecclesiasticam com habere, debent concurrere, et ego illorum causas, probato, lu aut alii duo lui complices lecum pro sicut et de lua parochia, debeo regulariter dislinire. pler constitutiones proprias contradixeritis, mea cum Tu autem contentus esse debes ut regas tuam paropluribus ad ordinandum episcopum obtinebit sen

chiam juxta reverentiam singulis competentem, et tentia , et mihi non tibi firmitas eorum quæ gerun

providentiam geras omnis possessionis quæ sub tua tur, de ordinationibus vel aliis rebus ecclesiasticis est polestale, ila ut presbyteros el diaconos ordines, in Rhemensi provincia Tribuetur. In qua si fuerit de et non exordines, et singula, non autem provinciæ functus episcopus, ego et non tu visitalorem ipsi vi generalia, luo judicio comprehendas. Nec tibi licet, duatæ designabo Ecclesiæ , electionem cum dlecrelo si contra fratrem luum aliquem episcopum litem hacanonico præcipiam fieri , et si in partes se eligen

bueris, ex alia provincia advocare episcopum cognilium vola diviserint, meum et non luum erit eligere, torem, nec etiam tibi licet pro terminando jurgio qui majoribus ad ordinandun studiis juvetur el me præler me ad alias convolare provincias. Sed si pea

cesse fuerit, pro meæ provinciæ ambiguitatis abso- A lari comitatu ascilus in aliam provinciam perrexisti; latione, ego a vicina provincia judices, si decrevero, et si vim ab aliquo fuisti perpessus, ut ab ea irreguconvocare prævaleo. Et si cum episcopo alterius lariter vel coactus esires, nihil apud me, sicut

præprovincia de causa contenderis, et in mea provincia cipiunt regulæ, inde questus fuisti, sed antequam causa conjacet finienda, ego debeo dare judices, qui scires quid ex eodem negotio acturus essem, vel eamdem causam regulariter finiant, nihil autem ho quid obtinere valerem, sine mea conscientia, sicut rum lui est pontificii. Ego de dubiis et obscuris re et jam altera vice fecisti, reclamationem ad apostobus, de quibus certam diffinitionem non habemus, licam sedem misisti, cum præcipiant regulse (Greg., si forle emerserint, et de bis quæ sine plurimorum lib. vii, ind. 2, ep. 8) : Ut nullus episcopus mejudicio episcoporum finiri non possunt, cum coepi- tropolitanum suum in aliquo præsumat postposcopis provinciæ, inter quos annumeraris, debeo nere, excepto si contra eum aliquid causæ non consilium quærere, qualiter ita finiantur, ut nec habuerit, ut ob hoc sedis apostolicæ petat judicipræceptis evangelicis contrarium nec decretis san cium, quod per canones antiquorum Patrum est clorum inveniatur adversum (Leo, ep. 92). Tibi au institutione permissum. Verum et priusquam inde lem in causis quæ ad generalen observantiam per responsum acciperes , relicto ecclesiastico , publico tinent, Domini sacerdotum, nihil præter me agere B judicio, videlicet principalis potestatis reipublicæ licet, quin nec vales implere. Si in causis dubiis vel præsidentis, de his quæ tibi illata fuerant purgari, obscuris aliquid dubilas, me debes interrogarc; et ut quorumdam etiam sæcularium interventu ac rei si ego nesciero, ego apud alios, vel si necesse fuerit proventu claruit expetisti : quia cum bis ad le misapud scdem apostolicam debeo requirere et libi ab sos et litteras miserim, et quidam tuorum tecum solvere. Tu autem sine me de causis generalibus, loquendi habuerint facultatem, et lecum locuti suenec etiam ad sedem apostolicam debes requirere, rint, nec meum vel coepiscoporum nostrorum expeantequam sludeas me inde consulere; et si pro cau listi auxilium, nec nostro voluisti uti consilio, sicut sis propriis ubicunque longius cogente necessitate jam aliis vicibus egisli, quando pro te et verbis et tibi fueril ambulandum, a me secundum indiciam a scriptis apud domnum regem sategimus, et commosanctis Patribus regulam petere licentiam debes, et tionem illius a le sine causa et irrationabiliter ad quamlibel provinciam sine meis lilleris regulari excitatam placavimus. Hinc autem ecclesiasticum ler proficisci vel miltere longius ad comitatum com expetere contempsisti judicium, et episcopali, sicut ministrum tuum non potes, nec me in aliquo post præcipiunt regulæ, uti noluisti consilio, neque ullam ponere debes præsumere, excepto si contra me ali inde postea satisfactionem Ecclesiæ vel ecclesiasticis

С quid causæ non habueris, ut ob hoc apostolicæ sedis regulis exhibuisti : sed ut scriptum est de ea quæ judicium regulariter expelas, sicut Sardicenses ca tergit os suum, et dicit : Non sum operala malum nones monstrant, et Innocentius ad Victricium, et (Prov. xxx, 20), ita aut non intelligens, aut intelliGregorius et cæteri Romani pontifices in decrelis gere pervicacia tua dissimulans , hactenus in indosuis commemorant, atque leges imperatoriæ, quas

mabili contumacia tua persistis; me quoque postecclesiasticæ regulæ approbant, evidenter ostendunt. posilo, ac relictis provinciæ meæ communibus Ego pro hujusmodi negotio, nec tua licentia, nec coepiscopis, scilicet meis ac tuis, in alia provincia, litteris luæ singularitatis indigeo. De his denique et aliarum provinciarum episcoporum inde uti conex quibus certas et manifestas, atque inviolabililer silio magis quam nostro contra regulas delegisti, et irrefragabiliter sine ulla immutatione tenendas, cum ego in vicinitate loci ubi doinnus rex immosecundum tramitem Scripturarum, sanctorum con

rabatur tunc fuerim , et quidam coepiscoporum ciliorum et apostolicæ sedis habemus sententias, si nostrorum cum illo deguerint. Sicque sine mea ac contra eas feceris, non debeo exspectare provinciale coepiscoporum provinciæ meæ sententia ac convel generale concilium, vel coepiscororum nostrorum

scientia , transiens secus locum in quo eram, adeo consultum sive consilium, sed statim secundum

tibi proximum ul me videre posses si velles, quia

D majorum et orthodoxorum Patrum sententias, ea

le vidi, quando sine ulla necessitate, velocius quam corrigere debeo quæ contra eorum diffinitionem episcopali gravitati conveniat, per inde transiens, admiseris, quia, ut beatus monstrat Gelasius, in his irregulariter ad sedem luam rediisti , antequam non novæ constitutionis auctor, sed veleris consti episcopali examini redderes rationem , qua de re a Luli exsecutor existam.

parochia lua, et Rhemensi provincia irregulariter

aut voluntate abscesseris, aut de quacunque causa CAPUT VII.

a quocunque reputatus vi abductus exstileris, «Ideo, De eo quod seculari consultu purgari quæsierit. inquit sanctus Gelasius (cnp. 20), vocatur ad judi

Tu autem contra veteres constitutiones, non solum cium certe quæcunque persona , ut aut fateatur toties, ut præmisi, a provincia Rhemorum, sine objecta, aut convincatur objectis. » Et Antiocheni licentia regulari, inordinato more, pro quibusdam canones : « In conciliis, inquiunt, adsint omnes qui negotiis sicut tibi visum fuerat deproperasli, sed se læsos existimant, el synodi experiantur examen. ) ct postea inde sine meo ac coepiscoporum nostrorum Debueras igitur de nova noviter causa , vel a le consullu sive consensu, non ecclesiastico seil sccu acta , vel tibi illata , expetere synodum, ut aut de

Leonis papa.

quacunque objectione aut de læsione synodi expe- A morem Ecclesiæ nostræ , cum fidei professione ac rireris examen; sed lu econtra, inconsulle rediens subscriptione professus fuisti , ac subscripsisti, te a: sedem luam , decreto contra sacros canones et obediturum regulariter privilegio metropolis seilis constituta sedis Romanæ pontificum subscripsisti, . Rfemorum. Et si jurgium aliquod inter te et alium el ecclesiæ lux clericos subscribere fecisti.

aliquem tam superioris quam inferioris ordinis foret, CAPUT VIII.

meo ac coepiscoporum nostrorum consilio ac judicio De epistolis papæ pro ejus reclamatione scriptis.

terminari debuerat, ei de a le excommunicato in

lua vel a lua parochia , si antea tibi non placeret, Epistolas quoque, domno regi et mihi pro recla

tua sponte vel finitimorum episcoporum consilio matione tua a domno apostolico per missos mos

luam immutare sententiam, meo ac coepiscoporum Cireclas, non secundum domni papæ jussionem

nostroruin consilio vel judicio confirmari vel inmumihi, ut jussa illius exsequerer, dari fecisti, sed per

lari secundum regulas sacras debuerat. Quiz vero aliarum et etiam longinquarum regionum archiepi- judicia de hujusmodi excessibus regule sacræ senscopos domno regi et mihi in parochia mea, in qua

tentiis diffinitivis decernant, hic intentando ponere degebamus, dari obtinuisti, el cum domnus rex de

dillero, quia sicut papa Simplicius dicit (epist. 16): his ex quibus eum ad sedem apostolicam aecusasti, B « Nolumus exaggerare que gesta sunt , ne cogamur sicut in domni apostolici epistola sibi directa inve

judicare qux justa sunt. » nit, apud me primalem Rhemorum provinciae que

CAPUT X. relam deposuerit, quia contra rationem et veritatem, - inconsulte atque irregulariter illum accusaveris ,

De compilatione ex epistolis apostolicæ sedis in qua

terniunculis missis, et de verbo promulgo, et capitulo etiam post sibi a le præstitum sacramentum, cui accusatio lua dicitur obviare, sine meo vel coepi

Hæc autem quæ nuper contra regulas sacras scoporum nostrorum consilio ac judicio, el in alia

egisii, in subscriptione delestandi decreli , el in provincia , eidem principali potestati satisfactionis

compilatione quarumdam sententiarum ex epistolis modum, sicut tunc vobis visum fuit, exhibere ma

apostolicæ sedis pontificum, quam mihi, ut supra luisti, cum notum sit quid sacræ regulæ de cujuslibet

commemoravi, misisti , contra privilegium meiroor:!inis clerico dicant, qui sive de criminali, sive de

polis luce, volens illa adversum sancti Spiritus civili causa, relicto ecclesiastico, publico se judicio scita defendere, quæ tibi non licuit agere, silentio purgari voluerit, vel qui pro terminando jurgio, prelerire non valeo. Allende igitur diligenter atque relictis his sacerdotibus qui in eadem provincia D. i

intelligenter, quid bealus Leo ad omnes episcopos Ecclesiam nutu divino gubernant, ad alias præsumunt C per universas provincias constitutos dicat de omnium convolare provincias. Quae ignorare non poteras, decessoruin suorum epistolis (epist. 1, in line) : quoniam quando te ad me reclamasti, quædam a

« Omnia, inquiens, decretalia constituta, lam beatit comno rege, sed et ab aliis quibusque, libi illita, recordationis Innocentii quam omnium decessorum quid de eisdem tibi illatis , et ecclesiasticæ regulæ

nostrorum, quæ de ecclesiasticis ordinibus et canoel jura publica dieant, sufficienter in scriplo domno

nom promulgata sunt disciplinis, ita a vestra diregi a me una cum venerabilibus coepiscopis nostris

lectione custodiri debere mandamus, ut si quis illa apud Pistas porrecto legisti, unde obtinuimus quod

contempseril, veniam sibi deinceps noverit denegari. v nobis visum fuit tibi lunc suffecisse. Nam el quando

Adverte quoniam illa dicit observanda quæ a deces. cadem principalis potestas, nec non et omnis præ

soribus suis de ecclesiasticis ordinibus et canonum fextura lotius regni sui , insolentia tua exigente,

promulgata sunt disciplinis. Quapropter, quoniam contra le fuere commotæ in Vermeria palatio , iterum inde scriptum quod legisti porrexi.

de novo ulre luo adhuc grammatica artis mustum

et ponderationes verborum ebulliunt, primo videa CAPUT IX.

mus de verbo promulgo, unde fit per conjugationis De monacho a Laudunensi excommunicato. deductionem promulgatum , ex cujus plurali numero

D Sed et cum domnus rex monachum ac presbyte

hic Leo posuit promulgata, quia etiam panni veteres rum quemdam inter suos religiosum ex venerabili quæsili sunt quibus Jeremias suffultus, sanius ac Monasterio S. Dionysii, ad monasterium in Lauduno suavius educeretur de lacu in quo missus fuerat silum, ad doctrinæ atque religionis institutionem, (Jer. XXXVIII), quia locutus fuit in nomine Domini, non autem ad irregularem prælationem accersiit, el quærenda nobis est priscorum auctoritas et doctrina, inconsulie illum, pro animositate, quam contra regem

quibus valeamus tutius expediri a circumposita nohabebas , excommunicasti, jussus a domno rege, bis omnibus metropolitanis a le muscipula. Et ut adhibito mecum fratre et coepiscopo nostro Odone, certius credas que, de hoc etiam verbo dicemus, le monui quatenus irrationabilem luam mutares sen revolve libros veterum, et illum nihilominus codicem lentiam : sed nihil apud lc inde obtinere prævalui. quondam meum, a sobrino lio Anselmo receptum, Quapropler domnus rex misil alios episcopos, alia el lili a me præstilum, seal posiea sieut nec quosilam rum etiam regionum, ad le pro hac eadem causa , alios tibi a me commodatos obtenlum , el invenies quorum monicis obedisti, ostendens quod metropoli dixisse veleres promulgo, promo vulgo, sive primum lux obedire in me non digneris , qui secundum in vulgus edo, el esse hoc verbum promulgo, secundum

regulam grammaticæ artis compositum, ut quibusdam A incendium furoris exstinxit , conversus minas deplacuit, ex duobris corrup!is promo el vulgo, el utqui- posuit, et quia ad deliberata progredi non possel, busdam placuit, ex duobus integris, scilicet pro præpo- ligatus agnovil. Et non solum in se iras edomal, sitione et vulgo, sicut et produco:a quo simplici verbo seil subjeciorum etiam sensibus omne quod reclum vulgo co:ponitur et divulgo. Unde Cicero, explanans est inserere festinal, utque omnes sanctam Eccleverborum sensum, dicit : Proditum, memoriæ tradi siam ex intima cogitatione venerentur, exemplo ipse lum, provulgatum, provulgavit, exposuit, prodidit, suur humilitatis denonstrat. » Et post aliquanta : elocutus est, effatus est, relulit, narravit, nuntiavit,

Ad horum duritiam dissolvendam nonnunquam san. indicavit , locutus est, verbum fecit, disseruit, dis cla Ecclesia , quia propria virtute non suflicit, rhiputavit, tractavit , sermonem habuit, orationem ha nocero!is bujus, id est terreni principis, opitulatiobuit, orsus est. Et hujus ver! i simplicis preteritum nein quaerit, ut ipse super jacentes glebas conteral, Nonius Marcellus in libro quem inscripsit de Pro quas Ecclesiarum humilitas, quasi planilies vallium prietate sermonum, ponens dixit : vulgavil, honeste porlat. Has itaque glebas rhinoceros pede premis ac posilum, vile habuit, et quasi in vulgus dedit. De comminuit, quia pravorum potentumque duritiam, composito autem lioc verbo, quod est promulgo, cui ceclesiastica humilitas resistere non valet, prinPaulus in Glossis suis dicit hoc modo : Promulgari B cipalis religio ex potestate dissolvit : quod quia sola leyes dicuntur, cum in vulgus eduntur. Habet igitur divina virtute agilur, ut terreni regni culmina ad sensum compositio, promulgare, in vulgus promere, provectum regni cælestis inclinentur, recte nunc dare, manifestare et edere. Glossa autem, promul dicitur, qul confringel glebas vallium post le. » Et gavit, ac si primum in vulgus dedil, protulil, ac pro paulo post (ibid., c. 4) : « Quis ergo in initio nascentis rogavit. Et hujus verbi simplicis sensum, id est Ecclesiæ crederet, dum contra eam ille indomilus vulgo, vulgas, sanctus Hieronymus pro manifesto principalus terræ lot minis et cruciatibus sæviret, posuit, et inde vulgatam editionem, id est omnibus quia rhinoceros iste Deo sementem redderet, id est notam et manifestam dici ostendit. Compositi autem acceptum prædicationis verbum operibus repensaret? verbi bujus sensum et Evangelium Lucæ demonstrat, quis posset lunc infirmorum credere quod ejus dicens : Et super omnia montuna Judæa divulga aream congregaret? Ecce enim modo pro Ecclesia bantur omnia verba hæc (Luc. 1, 65). Cujus verbi leges promulgat qui dudum contra eam per varia divulgabantur sensum Beda sequens beatum Ambro lormenta saviebat. Ecce quaslibet gentes capere sium ila exposuit : Quia nota facta fama innotuit. poluerit, ad fidei illas gratiam suadendo perducit, Isidorus quoque, il ipse dicit auctore Tullio, expo eisque æternam vitam indical, quilius captis præsuit dicens : Promulgatum est, foras prolatum, ut lex

C

sentem servat. ) dicitur promulgala, et promulgatum proprie , ad Ecce de origine sermonis el proprietate sensus omnium notitiam et lotius vulgi intimatum. Et Pla ejus quid sensere majores. Nunc videainus de prociades unum superadjiciens verbum , cætera dicit prietale dictorum beati Leonis, qui mandavit omnia similiter : Promulgatum, inquiens, est soras prolatum, decretalia constilula, lam beaiæ recordationis Innorel constitutum , ut lex dicitur promulgata, promul centii quam omnium decessorum suorum, quæ de gatum aulem, ad omnium notitiam el lotius vulgi ecclesiasticis ordinibus el canonum promulgata sunt intimatum. Præterea Glossa an!iquorum taliter hoc disciplinis, custodiri. Uude primum nobis sciendum verbum explanaverunt, promulgans, porrigens; pro est aliud esse promulgare sacros ordines et canonum mulgare, edere; promulgat, profert; promulgat, disciplinas, aliud promulgare de sacris ordinibus et crescit, incrementat, promil , prædicat, pronuntiat; canonum disciplinis, sicut aliud est promulgare leges, promulgata, prolata, deprompta, propagata, patefacta. et aliud promulgare de legibus. Promulgare autem El hoc, ut Priscianus præpositis de verborum expla- leges, est leges condere; promulgare vero de leginatione auctoribus dicit, ipse omnibus validior risus bus, est de illis judicia sumere, et secundum illas ostendit. Differentiam vero sensus inter divulgala et judicare, earumque observationem et judicia omnibus

D provulgata sive promulgata, enucleatores verborum intimare, sicut sanctus Augustinus in libro de vera hanc voluerunt esse, ut divulgata simpliciter tantum Religione (cap. 31) ostendit, dicens : « Ælernam dicantur ad notitiam omnium propalata, provulgata legem mundis animis fas est cognoscere, judicare vero vel promulgata, ad consi'rvandum decreta , et non fas est. Lex ipsa etiam ipse sit, secundum quam in omnium notitiam , ut illa sine refragatione con judicat omnia, el de qua judicare nullus potest : servent, deprompta intelligantur. Unde beatus Gre sicut in istis temporalibus legibus, quanquam de his gorius, exponens sententiam Domini ad Job) dicentis: homines judicent cum eas instituunt, tamen cum Nunquid alligabis rhinocerola ad arandum loro 1110? fuerint instilutæ atque firmata, non licebit judici de (Job xxxix, 10.) « Sæpe, inquit (Moral., lib. XXXI, ipsis judicare, sed secundum ipsas. Conditor tamen c. 3), vidisse me memini quo:l cum se ad feriendum le zum temporalium, si vir bonus est et sapiens, illam graviter hic rhinoceros accenderet , et quasi elevalo ipsam consulil xiernan, de qua nulli animæ judicare cornu bestiolis minimis mortis exsilia damnatio datum est, lil secundum ejus immutabiles regulas, nemque subjectis immensis terroribus inientarei, quid sit pro tempore jubendum vetandumque discerrepente fronli signo crucis impresso omne in se hat .. Et in libro Confessionum : Spiritales ergo,

sive qui præsunt, sive qui oblemperant, spiritaliter A ministrare, qualiter etiam ab ostiario usque ad suinjudicant. ) Sacros vero ordines promulgare est a mum sacerdotium quique valeant provehi. Et quæ sint Domino constituere. Ipsi, inquit, invocabuni me, et ex eis a sedis Romanæ pontificibus promulgata, cmego benedicam (Num. vi, 17), scilicet episcopos. nibus in ecclesiasticis dogmatibus exercitatis constat Per episcopos, sicut per apostolos a D:smino ordina esse notissimum ; et quia inde quæstionem non molos, 'Matthias est ordinalus apostolus (Acl. 1, 26), et ves, superfluum duco ea disserere. per prophetas ac doctores, qui ct episcopi ac apostoli Quia vero, ut superius dixi de legibus et sacris erant, apud Antiochiam, jubente Spiritu sancto atque ordinibus, quoniam aliud est leges et sacros ordines dicente : Separate mihi Barnabam el Saulum ad promulgare, et aliud, sicut ostendi, de legibus et opus ministerii ad quod elegi eos (Aci. XIII, 2), ipsi sacris ordinibus promulgare, ostendendum est quia Barnabas et Saulus sunt ordinati. Et per Moysen a

similiter aliud est sacros canones promulgare, et Domino ordinalum Aaron el filius ejus Elcazar, et

aliud est de sacrorum canonum disciplinis constiper eos reliqui minores sacerdotes ordinati sunt. Et tuta decretalia promulgare. Qui namque sint canocongregans, inquit sacra historia, Moyses septuaginta nes, de quorum disciplinis promulgata adeo conserviros de senioribus Israel, quos stare fecit circa taber vari a sancto Leone papa jubentur, ut si quis in illa naculum, descenditque Dominus per nubem, ct loculus B commiserit, veniam sibi deinceps noverit denegari, est ad eum, auferens de spiritu qui eral in Moyse, memoralus ab eo bealus Innocentius, in disciplina scilicet non tollendo, sed in alios propagando, vel ex eisdem sacris canonibus decreta, ad Victricium promulgando, el dans septuaginta viris (Num. XI, Rothomagensem episcopum patenter ostendit (epist. 24). Qui spiritus et Moysi dicitur, sicut et spiritus 1). « Si quæ, inquiens, causæ vel contentiones inter Eliæ vocalur, eo locutionis genere, quo et Dominum clericos, tam superioris ordinis quam etiam infein oratione petimus : Panem nostrum quotidianum rioris fuerint exortæ, ut secundum synodum Nicæda nobis hodie (Luc. x1, 3), Dei enim idem panis nam , congregatis ejusdem provinciæ episcopis, jurest et spiritus, a quo illum ex munere dantis aeci gium terminelur, , et reliqua. Et ibi post aliquanta : pimus, et noster fit veraciter per acceptionem, qui « Si quæ autem majores causæ in medio fuerint deillum ab eo accipimus. Cumque, inquit historia, re volutæ, ad sedem apostolicam, sicut synodus slaluit, quievissel in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra scilicet Sardicensis, et vetus consuetudo exigil, post cessaverunt (Num. Xi, 25). Quod sicul Moyses Do judicium episcopale referatur. , Et ad Alexandrum mino, in quem non cadit oblivio, qui tamen dicit : Antiochenum episcopum (epist. 20) : « Revolventes, Recordabor pacti sæderis mei (Gen. ix, 13), ad obti inquit, auctoritatem Nicænæ synodi, quæ una omnenda quæ petebat patres oblulit, dicens : Memento

с

nium per orbem terrarum mentem explical sacerdoAbraham, Isaac el Jacob servorum tuorum, quibus tum, quæ censuit de Antiochena Ecclesia, cunctis jurasti (Exod. xxxii, 3), id est firma pollicitatione fidelibus, ne dixerim sacerdotibus, esse necessarium dixisti. Et episcopi commemorant in ordinatione custodire, qua super diæcesim suam prædictam presbyterorum, ut ipse quod suum est in eorum, Ecclesiam, non super aliquam aliam provinciam, videlicet episcoporum, ministerio exsequatur, di recognoscimus constitutam. » Et inde promulgavit centes : « Sic in eremo per septuaginta virorum de ordinatione metropolitanorum, quorum plures prudentium mentes Moysi spiritum propagasti, qui- ipsa Ecclesia subjectos sibi habel, sicut et Alexanbus ille adjutoribus usus in populo, innumeras mul drinus episcopiis ex antiqua consuetudine, et Theslitudines facile gubernavit. Sic et in Eleazaro et salonicensis episcopus ex delegatione sedis apostoliIlhamar filiis Aaron paternæ plenitudinis abundan cæ. Et ad Macedones episcopos (epist. 27, sub meliam transfudisti, ut ad hostias salutares et fre dium), ex eisdem sacris canonibus apud Nicæam quentioris oflicii sacramenta sufficeret ministerium constitutis, promulgavit Novatianos ad Ecclesiam sacerdotum. Hac providentia, Domine, apostolis venientes per manus impositionem in suis ordinibus filii lui doctoribus fidei comites addidisti, quibus illi

D

recipi; et opinionem eorum qui, ne in Ecclesia orbem totum secundis prædicatoribus impleverunt. ) scandalum fieret, Anisium [aiebant] sequendum in Qui scilicet episcopi et presbyteri, in primordio na recipiendis Bonosiacis ab eodem Bonoso post damscentis Ecclesiæ, et usque non ad parvum lemporis nationem suam ordinatis, manifeste refellit. Sed et progressum, uno nomine in singulis officiis vocaban ex præfatis Nicænis canonibus promulgavit Paukalur, sicut in epistola Petri, et in epistolis Joa is, et nistas ad Ecclesiam venientes baptizari, alios aulem in epistolis Pauli manifestatur, et sicut Hieronymus ab hæreticis in nomine sanctæ Trinitatis baptizatos ad Evagrium presbyterum (epist. 85) ex auctoritate non baptizari debere. Et Zosimus ad universos epiScripturarum ostendit. Sed et reliqui per eos qui a scopos per Gallias el seplem provincias constitutos, Domino ad hoc constituti sunt ecclesiastici ordines decretas inde disciplinas promulgatas direxil. Bonipromulganlur, eorum scilicet ministerio, Domino facius quoque ad Rusticum Narbonensem episcopum quod suum est exsequente. De sacris autem ordini hinc ita dicit (epist. 3, ad Hilarium) : « Nulli, inbus promulgare est qui el quot sint, el quầles ac quiens, videtur incognita synodi constitutio Nicænæ, qualiter, el a quibus vel quando sunt ordinandi, que ita præcipit, ut eadem proprie verba ponamus: el quomo:lo ac quantum in singulis gradibus debeant Per unamquamque provinciam jus metropolitanos

« VorigeDoorgaan »