Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

EPISTOLA LII.

A Evangelio quid Redemptor noster per seipsum

fecerit : videlicet quia ingressus templum cathedras AD CLERUM ET PLEBEM LAUDUNENSEM.

vendentium columbas evertit. Columbas enim venDe ordinatione Henedulfi Laudunensis episcopi.

dere, est de Spiritu sancto, quem Deus omnipotens (Ex Aclis prov. eccl. Rhem.)

consubstantialem sibi per impositionem manuum Hincmarus sanctæ metropolis Ecclesiæ Rhemorum hominibus tribuit, commodum temporale percipere. episcopus, clero, ordini et plebi in sancta Laudu Quod qui agere præsumit, suam Deo judice cathenensi Ecclesia consistenti, in Domino pacem et sa dram ipse everlil, et quos cum precio ordinat, profulem.

vehendo agil ut secum et ipsi simoniaci hæretici Sicut bealus papa Innocentius docet, oportet nos fiant; el pro benedictione maledictionem a bealo hoc sequi quod Ecclesia Romana custodit, a qua Petro apostolorum principe Simoni Mago, qui donum principium sacræ institutionis nos accepisse dubium sancti Spiritus prelio emere voluit, juste illalam, vion est. Propterea documento ac verbis bcati Gre

una cum ipso, per ipsum, a quo non benedicuntur, gorii vos alloqui procuramus, insinuantes quia pro sed maledicuntur, judicio ejusdem Spiritus sancti babilibus desideriis vestris nibil allulimus tarditalis, suscipiant. Et quoniam, sicuti comperimus, quidam frairem jam et coepiscopum nostrum Hedenulsum B diversis adinventionibus turpia lucra sectantes, qnod vobis ordinanles, præsentia vel consensu ac lilleris ministris altaris minime convenit, defunctis presbycoepiscoporum totius nobis commissæ provincize, teris, juxta quod didicerant viduatas ecclesias faculsecundum sacros canones, sacerdotem, pastorem lales habere, exenia pro his obtinendis exegerunt; quoque atque reclorem. Cui his lilleris, quas sacri et gradus ecclesiasticos eis non tribuebant antequam canones, ordinatos prius de conciliorum placitis, ne illis eadem exenia persolverentur; et synodos lemere se aliquid contra eorum statuta egisse pæniteat, frequentabant, ut faclione ministrorum suorum diinstruct03, ab ordinatoribus suis, manibus eorum verso modo denarios quasi pro eulogiis acciperent; conscriptas jubent accipere, secundum traditionem

el, quod diclu nefas esl, etiam pro sacri chrismalis ecclesiasticam dedimus in mandalis, nc unquam dispensatione, vel de ecclesiarum consecratione, ordinationes præsumal illicilas, ne bigamum, aut quæcunque emolumenta ingenio capcrent; et necesse qui virginem, si de conjugatis agendum est, non est ut contra pestisera morborum genera, salubria, est sortilus uxorem, neque illiteratum, vel in qıra medicamentorum quæramus experimenta : sicuti et, libet corporis parte vitiatum, aut ex publice pæni de manus impositione, ila et de hac simoniace tenle aut curiæ vel cuilibet conditioni obnoxiuin, hæreseos ingeniosa et male sludiosa collatione, notatumque, ad sacros ordines permillat accedere. C quiddam cum accipere interdicimus, monentes Sed et si quos hujusmodi forle repererit, respectu illum attendere comminationem Domini per prophedivino non audeat promovere. Alienum etiam cleri tam dicentis : Ne forte egredialur ut ignis indignatio cum sine voluntate et consensu episcopi sui contra mea el succendatur, et non sit qui exstinguat propter sacras regulas non sollicitet, non suscipiat, non in maliliam studiorum vestrorum (Jerem. XXI, 12). Unde sibi commissa Ecclesia ordinet : nec eos qui probala iteruin iratus dicit : Visitabo super vos juxla (ructum fidei non fuerint, sacris ordinibus præsumat quoquo studiorum vestrorum (ibid., 14). modo applicare. In ordinatione aulem presbytero Verbis quoque teati Gregorii eum monemus, illirum ac diaconorum, cæterorumque ecclesiastici que interdicimus, lit sacerdotes per suam parochiam, ordinis ministrorum, a lotius muneris, id est a quolies ad consignandos infantes egressus fuerit, Rianu, a lingua, ant obsequio indebito, juxta quod ultra modum gravare minime debeat , nec summam Dominus per prophetam præcipit, quantum patitur collationis, qua su prædecessores , qui hoc bene 'humana fragilitas, mundas et cordis el corporis miscricorditer ac rationabiliter, atque sacris constimanus exbibeat : ne uno eodemque gladio et dan tuiionibus exsecuti sunt convenienter, contenti tem et accipientem munus interimat, et illicito fuerunt, excedat. Et de capellis antiquitus subjectis munere polluens manus, aliis se benedictionem D ecclesiis, non æqualem, sicut de principalibus ecclecredat tribuere, cum fuerit jam propriæ iniquitati siis, collationem exigat; sed principalis ecclesia, substralus, el sua nihilominus ambitione captivus. cum sibi subjectis capellis , debitam et antiquitus Ab eis etiam quos ordinaverit, indebitum el contra consuelam collationem conserat. Principales vero sacras regulas sihi sacramentum fieri non compellat. ecclesias aliis ecclesiis loco capellarum non subjiciat: Sed sicut Dominus, præscius nonnullos accepti san quia secundum sacros canones non licet episcopis cli Spiritus donuni in usum negotiationis inflexuros, parochiam antiquitus constituiam inconsulte conpræcepit dicens : Gratis accepistis, gratis dale fundere atque dividere. Ne mansionalicos suis amicis (Malth. sx). Quod gratis, id est sine ulla venalitate aut suis hominibus a presbyteris parari faciat. Ne dali vel accepti, aut etiam promissi vel sperati etiam quasi ad receptionem regis, vel legationem , muneris, quantuni ex nobis est, (cæterum ipse vide aut ad ornalus suæ ecclesiæ faciendos, adjutoria rit habens conscientiæ suæ lestem, quem habebil et quasi petendo, potius autem exigendo, denarios vel judicem) per ministerium nostræ exiguitalis accepit, caballos, aut verres, aut friskingas, aut ad iler alisuis etiam comministris gratis conferal, sciens ex quod paraveredos, aul alia quælibet accipiat, id est

rapiat. A quo verbo, accipere, aves, quae alias aves A re voluerint, accipere non prohibeat : peti vero aut capiunt, accipitres nominantur: cum episcopi suos exigi aliquid omnimodo velet : ne, quod valde irresubditos non ul accipitres capere, sed sicut gallina ligiosum est aut venalis, quod absit , dicalur ecclepullos suos fovere, et quosque infirmos ut perilus sia , aut de humanis sacerdotalis religio videatur medicus convenienti medicamento ac tempore de mortibus gratulari, si ex eorum cadaveribus sluduebeant curare ; et quos curare non potuerint, rit quierere quolibet moclo compendium. aut palienter tolerare , aut regulariter usque Ab omni quoque avaritia, et usura, ac turpi lucro, ad correctionem sustinentes a sano corpore sub secundum sacros canones, el ipse abstineat, et mimovere. Regulam siquidem, quæ le quarta parte nistros ecclesiæ abstinere faciat, el etiam laicos reddiluum ecclesiæ , juxla consuetudinem aliarum abstinere suadeal, se autem , et sibi commissos regionum, ita ut est scripta intelligat, et non prave

ministros ecclesiasticos, solerter, solliciteque cusillam interprelans, perinde in his regionibus quæ todiat, ne contra sacros canones conductores vel sunt presbyterorum contra regulas sacras diripiat. procuratores alienarum possessionum fiant. Nec Unde si qua fuerunt gravamina illis imposita , tem lurpi negotio, aut inhonesto lucro victum quærant. peret : quia et in præsenti et in futura vila sibi Neque secularia negotia sub cura sua suscipiani, prospiciet, si eos, qui sibi commissi sunt, sine gra- B Deique ministerium parvipendentes, per secularium vamine conservare sluduerit. Ministros vero, id est domos non discurrant, nec propler avaritiam, gratiæ, archipresbyteros, et archidiaconos, secundum quod aut honoris, vel pecuniæ patrimoniorum sollicitudiprovidere, Domino inspirante et cooperante, valuerit, nes, aut alienorum lestamentorum defensiones assu. tales constituat, qui oderint avaritiam , et non dili mani, nec fidejussionibus inserviant. gant munera, nec sequantur retributiones ; neque

A familiaritate nihilominus ac conturbernio illicito pro ordinandis clericis, vel reconciliandis pæniten et velito seminarum se et comministros silos , sed libus, munus accipiant, et ipso munere eum cor et a tabernis, secundum sacras regulas, ecclesiastirumpere satagant. Et presbyteros in paratis et

cos ministros faciat abstinere, altendat quoque xeniis indebitis non amigant : et sicut supra de

quod beatus Job dicit : Si adversum me terra merl episcopo diximus, per diversas petitiones , ut illis

clamat, et cum ea sulci ejus deflent, si fructus ejus adjutorium faciant, que sunt presbyterorum unde comedi absque pecunia (Job xxx, 38). Unde bealus ipsi vivere, el hospiles recipere, et suas ecclesias Gregorius (Moral. in Job, lib. xxii, cap. 15):« Omnis, continere debent, colludio quocunque diripiant, et inquit, qui præest, si perversa in subditos exercet , ut eisdem ab inquisitione sui ministerii parcant, el

contra hunc terra clamat , et sulci deflent quia con. pro infamia eorum calcanda vel cooperienda quoil

C tra ejus injustitiam rudes quidem populi in murcunque emolumenlum non accipiant. Et si agentes

murationis vocibus erumpunt: sed perfecti quique talia ministros repererit, in ministerio manere non pro pravo ejus opere sese in fletibus aligunt. Frusivat, et canonica invectione corripiat. Ipse quoque

clus enim lerræ absque pecunia comedere esi, ex pro constituendis ministerialibus ecclesiasticis ,

ecclesia quidem sumplus accipere, sed eidem debir videlicet æconomo, id est ecclesiæ facultatum dis tum prædicationis pretium non praebere. De qua pensatore, archipresbyteris et archidiaconis, in scilicet prædicatione auctoritatis voce dicitur : Oporquibus fidei sinceritatem , et vrobos mores ac reli

Tuil le commillere pecuniam meam nummulariis, et giosam vitain debet eligere, præmia non constituat :

veniens ego recepissem ulique quod meum erat cum quia ecclesiasticum obsequium, quod male compara

usura (Matth. xxv, 28). Terræ igitur fructus absque verint, accipientes munus a subditis, pejus venun.

pecunia comedit , qui ecclesiastica commoda ad dare curabunt. Nec pro quocunque judicio contra

usin corporis percipit, sed exhortalionis ministesacras leges, neque super innocentem contra veri rium populo non impendit. Exigit quod suo debetur latem, pretium ullum accipiat. Nec etiam odio vel corpori, et non impendit quod subjectorum debetur gratia, livore ait iracundia, quantum scierit et po

cordi. , Non igitur redemptionem aut prelium de luerit, a judicio recto declinet, dicente Domino : collatione presbyterorum episcopus debet exigere, Non facies quod iniquum est, nec injuste judicabis. el alimenta ecclesiastica mulus manducare. El cum Juste judica proximo luo, et juste quod justum est

Dominus prædicatoribus praecipiat uit, intrantes in exsequaris (Levil. Xix). Juste namque quod justum domos eorum quibus pacem prædicant, illa edant est exsequitur, qui in assertione justitie eamdem et bibant que apud illos sunt, per parochiam preipsam justitiam quaerit. .

dicando ac confirmando pergens episcopus , non Pro baptizandis denique infantibus , vel pro se debet supersluas pensiones in pigmentis el aliis quipultura, obaudiens decreta beati Gregorii, pretium busque a presbyteris que non habent requirere, et de lerra concessa putredini quemquam non permillat

lalia, quæ forte in domo sua non accipit, voluptati in parochia sua quærere, et de alieno velle facere potius serviens quam necessitati, exigere, et suis kiclu compendiumi. Sed si quando aliquem quisque parcens opibus, de superflue acceptis et venditis dilesepeliri in commisso sibi loco concesserit , siquidem scere. Nec ideo debet prædicare, ut sumptus accipiat; parentes ipsius proximi , vel hæredes , pro lumina sed ideo sumptus accipere, ut sulliciat prædicare. ribus, vel in eleemosyna defuncti, sponle quid offer Ecclesias quoque in proprictatibus liberorujú

liominum ac cohæredum consistentes, ut suæ tra- A per sacros canones sit metropolitano commissa, ad dantur ecclesiæ, non debet cogere : sed secundum eamdem metropolim suam, sicuti ad matrem, ut ex synodalia et imperialia capitula, que regularia esse ejus catholicis ulieribus salubrein sugat doctrinam, probat Ecclesia, salagat quatenus dotis immunitates, humiliter, ac sedulo, atque obedienter monemus resicut cæteræ ecclesiæ, auctoriiate regis habeant, et currere. Et non amplius quam sibi per sacras reipsæ ab eisdem liberis hominibus potiantur. Talem- gulas est concessum, indebile usurparé : cum tanto que se, cooperante Domino, in cunctis exhibeat, ut charitatis ac humilitatis glutino præceptis salutasacrum ministerium non viiuperet : qui etiam ab ribus ad invicem simus connexi, ut dicente sibi inanhis qui foris sunt testimonium bonnm juxta aposto dato divino : Interroga patrem fuum, el annuntiabit licam docrinam habere debet. Nam cujus vila despi. libi; majores tuos, et dicent tibi (Deut. xii, 7); et citur, restal ul el prædicatio contemnalur : el cum nobis : Rectorem le posuerunt, noli extolli, sed esto paslor per abrupla graditur, solet fieri ut ad præci in illis quasi unus ex ipsis (Eccli. XXXII, 1); el : Qui pitium grex sequatur. Et ne quemquam ecclesiastici major esl vestrum, erit minister vester (Matth. XXIII, ordinis ministrum, occasione turpis lucri, ut aliquid 11): obedientibus scilicet ministrando paternam ab eo absoluto capiat, contra sacras regulas excom

doctrinam, et inobedientibus, quod majoris est, remunicet, inhibemus. Quia, ut sanctus Augustinus,

B

gularem charitatis correptionem : nos fratrum et exponens sententiam Pauli apostoli : Auserte malum consacerdotum vestrorum salubribus debeamus uti ex vobis (1 Cor. v), demonstrat, non temere ct quo

consiliis, et ipsi obedire paternis ac regularibus momodolibet, sed per judicium auferendi sunt mali ab nitis. Hinc ergo, et hæc et alia præcepla salubria ecclesiæ communione. Multo magis autem caven

observanti, devotis animis vos obsequendo obedire dum est, ne sine regulari judicio ministri ecclesie oportet, ut irreprehensibile placidumque fiat corpus oflicio suo priventur. Quapropter, sicut beatus docet Ecclesie, per Christum Dominum nostrum, qui vivit Gregorius, si quid de quocunque clerico ad aures et regnat cum Deo Patre onnipotente, in unilale suas pervenerit quod eum juste posset offendere, Spiritus sancti Deus, per omnia sæcula sæculorum. facile non credat, nec ad vindictam illum res accen Amen. dat incognita, attendens quod scriptum est: Cau llincmarus sanctæ metropolis Ecclesiæ Rhemosam quam nesciebam, diligentissime investigabam rum episcopus, el plebis Dei famulus, et venerabilis (Job xxix, 16). Et præsentibus senioribus Ecclesiae fratris Hedenulli in sancia Laudunensi Ecclesia, fa. suæ diligenter veritatem perscrutari modis omnibus vente Dei gratia, ordinator, bis Jilieris canonicis, et sludeat; el lune, si qualitas rci poposcerit, cano ordinato et electoribus ipsius publice dalis, anno

C nicx districtio culpam feriat delinquentis, secunduin Incarnationis Dominica 877, anno autem regni ordinem a sacris regulis propositum. Et ut cuncta domni Caroli imperatoris xxxvii, et anno imperii brevi cingulo perstringamus, nihil per contempluma ejus ii, subscripsi. contumaciler faciat, vel fieri in parochia sua per Odo Belgivacorum episcopus, subscripsi. millat, quantum ex ipso fuerit, quod sit evangelicæ Raginelmus Noviomagensis episcopus, subscripsi. veritati, et apostolicae traditioni, aut sacris regulis Joannes Cameracensis Ecclesiæ episcopus, subinimicum. Si autem facium contigerit, arguendo, scripsi. obsecrando, increpando secundum quod cuique vi Willebertus Catalaunorum humilis episcopus, subderit expedire, juxta traditionem majorum, quan- scripsi. tum potuerit, emendare procuret.

Hildeboldus Suessionensis Ecclesiæ episcopus, Pastoralem siquidem regulam beati Gregorii men subscripsi. le, ore, ac manu, quantum sibi Dominus scire ac Geroldus Ambianensis Ecclesiae episcopus, subposse contulerit, in cunctis sequi procuret. Ministe scripsi. rium itaque, ornatum, vel patrimonium, alque red Hadebertus Silvanectensis Ecclesiæ cpiscopus , dilus vel facultates ecclesiæ, prout leges divinitus subscripsi. promulgatat præligunt, sludcat conservare, amplia

EPISTOLA LIU. re, augere, vel dispensare, et monasteriis in paro

AD FRANCONEM TUNGRENSEN EPISCOPUM. chia sua sitis canonicam providentiam gerat, et

Fratrem quemdam commendal. quantum ex ipso sueril, debita privilegia, et antiquam ac regularem consuetudinem servet. Ordina

(Ibid.) tiones vero presbyterorum, el sacrosancti baptisma Reverenlissimo et sanctissimo fratri Franconi Ectis sacramentum secundum tradilioncm ecclesiasti clesize Tungrensis episcopo, HINCMARUS, sanciæ cam sludeal agere.

metropolis Rhemorum Ecclesiic episcopus, oplat Cui etia:n licei, inspirante divina gratia, abundans præsentem et perpeluam salutem. adsil doctrina, lamen pro nostri oflicii debito, ex Noverit dilecta charitas vestra quia hic frater noscrinio sanctie metropolis Rhemorum documentum mine Flodullus ideo nostram accessit ad humilitatem, dare studebimus qualiter se, cooperante Domino, quia in nostro fuil loco nutritus alque exlucatus. morum probitate et doctrinæ studio debeat gerere. Quamobrem dirigimus ad vos has lilleras, ut libentius Ipsum vero non vescium quod totius provincie cura eum charitas vestra recipiat. El quia sub regimine

AD EUMDEM.

278 vestro abhinc in anle gradus aceipere et Deo mili- A riis; et ecclesiarum violationibus, aliisque quamlare desiderat, ut sciatis eum bonis moribus prædi- plurimis flagitiis ac facinoribns , quæ diabolica instilum, litteris sciolum atque ingenio capacem , et gationc et humana crudelitate possunt patrari. Quem vestro cupientem regimini esse subditum, in vestra pie domnus noster rex Carolus, sed et complices que parochia degere el monitis atque ordinationibus

ejus benigne ac misericorditer, sicut in mandato vestris diebus vitæ suæ libenter obtemperare. El ut quod eis direxerat potestis relegere, quater studuit hæc parva epistola a vestra dilectione libentius reci

revocare. Verum el ego Hincmarus Rheinorum epiperelur atque firmum crederetur, sigilli nostri ex scopus, illum ac suos satellites per meipsum ore ad imagine B. Remigii pontificis impressione signavimus.

os ter alloquens, et postea quarta vice per commiOinnipotens Deus vos per mulla curricula annorum nistrum nostrum, una cum quibusdam collegis et conservare dignetur. Amen.

coepiscopis nostris, eum et suos complices publice Dala iv kal. Maii, anno xiii nostri episcopatus. commoneri faciens, quantum mihi Dominus dedit, EPISTOLA LIV.

et suavitatem regni cælestis, et æternorum tormen

lorum lerrorem illis proposui, et quam gravissime Illi Gisebrindum presbyterum, data epistola formala, B siz toliusque Christianitatis læsione, atque rapto

Deum ipse offenderit in patris sui ac sanctæ Eccle(Ibid.)

rum a se congregatorum consensione alque favore Nolum sit vestræ almitati et omnibus hominibus, ostendi, et si mala cæpia desereret, et ad patrem icentiam dedisse nobis parochia vestra, et ubicunque

suum rediret, quam benigne illum el ecclesiastica vclueril presbyterum, quem ordinavi in Rhemis ci

pietas el paternus affeclus debuisset recipere devilale, nomine Gisebrindum, ministerium sacerdo

monstravi, et que clementia illis qui cum eo erant lale lungere, si vestra adfuerit sacra voluntas, et

offerebatur innotui, et si hæc negligeret , vel despi. aliorum ubi illi congruum perspexerit bonorum ho

ceret , atque in apostasia suæ crepta obstinatione minum. Qua de re missi ad vos hos apices, secundum

perseverare ipse et complices sui deligerent, incul pelitionem supradicti presbyteri, ul et vos consen

cavi eis qualiter post hanc quartam conventionem, sum ei el liceutiam detis ministerium presbyteratus

secundum præceptum Doniini sicut elbnicus et puJungi, el ut certius cognoscatis, secundum auctori

blicanus forent nobis habendi, et gladio spiritus quod lalem canonicam formalam fecimus epistolam, et ei

est verbum Dei episcopali auctoritate secundum sadedimus, Græcaqne elementa sibi annotavimus #.

cros canones, spiritu Dei condilos, et lotius mundi X. r. Nomen meum u lillerain primam, et nomen C

reverentia consecralos, juxtaque apostolicæ sedis. vestrum secundam annotamus lilleram o, el civitatis

decreta pontilicum, ut revera apostatæ , a corpore mex litteram lertiam M, et vestræ quartam F. Va

el sanguine Domini, atque unitate corporis Ecclesiæ, leal vigeatque vestra proprielas in ævum oplamus,

omnium videlicet fidelium Christi societate, essent venerande.

modis omnibus abscidendi. Quem, sed et quosdam II. T. P. X. H. O. M. F. Y. II. CCCC. XL. DC.

suos, nec intentala pænæ lerruerunt, nec promissa XC. III. LX. DCC. VIII.

duicedines invitaverunt. Et ideo, quod flentes dici.

nius, gementes denuntiamus, complices illius, qui EPISTOLA LV.

sunt de Rhemensi diæcesi , el nostræ sunt curæ AD EPISCOPOS PROVINCIÆ LUGDUNENSIS.

commissi, ac in nostris parochiis tanta el talia, ut De Carlomanno ejusque complicibus excommunicandis. præmisimus, crimina commiserunt, et loties com(Apud Sirmond.)

moniti resipiscere a cæplis malis, et ad sinun HINCMARUS, Rhemorum episcopus ac plebis Dei

piæ malris Ecclesiæ redire ut satisfacerent noluerunt, famulus, cum Rhemorum dicecescos venerabilibus

sed in pejus , quod dictu nesas est, excreverunt , consacerdotibus nostris, liemigio, reverentissimo

quia sicut dicit Apostolus, hujusmodi regnum Dei Lugdunensium archiepiscopo, el ipsius dioeceseos ve- D

non possidebunt, el cum talibus vetat vel cibum nerandis episcopis salutem.

sumere , judicio sancti Spiritus a corporc et san. Carlomannus, domni nostri Caroli regis gloriosi

guine Domini, el Christianoruin socielale atque concarne filius , in diæcesi Rhemorum Spiritu sancto

sortio segregamus, el episcopali auctoritate , posl y regeneratus, et a patre sacro altari oblatus, reli Idus Mart. præsentis quarle indictionis, si se antea giosis divini servitii obsequiis mancipandus ac in

non correxerint, secernimus; donec si forle , juxta clericum lonsus, in diæcesi vero Senonensi, et in

eumdem Apostolum, eos respiciens det illis Deus parochia Meldensi ab Hildegario ejusdem civitatis

pænitentiam, ut ad ejus voluntatem resipiscant a religioso episcopo per singulos gradus usque ad or laqueis diaboli, a quibus capli tenentur, el per didinem "diaconalus proveclus, nuper a patre, post

gnos pænitentiæ fructus satisfaciant Ecclesiæ quam plurima benignitatis ac beneficientiæ dona sibi col læserunt, ea videlicet conditione ut secundum forlata , fuga lapsus congregavil secum plurimos filios mam mystici Nicæni concilii et Africae provinciæ Belial, qui inaudita nostris lemporibus mala in pa canonum, juxtaque apostolicæ sedis decreta ponti. rochiis diæcesços Rhemorum exercuerunt, in rapi- ficum, Siricii, Innocentii, Cælestini, Leonis, ubicunsiis et deprædationibus, el homicidiis atque adulte que fuerint, ullinja pænitentia, el necessarii viatici

communio petentibus non negelur. Eos aulem qui A lial, nec pars esse debet fideli cum infideli, donec de Rhemorum diæcesi non sunt, nec specialiter consilio et judicio eorum quorum interest, Deo et sunt nostræ curæ commissi, et memorala mala in sanctæ Ecclesiæ satisfaciant. Et quia essentialiter ac nostris parochiis commiserunt, ab eisdem nostris summe bonus pastor, qui animam suam posuit pro parochiis, post v Idus Martias präsentis quartæ in ovibus suis, neminem vult perire, el venit quærere dictionis, si se antea non correxerint, excommuni el salvum facere quod perierat, ostendit nobis viam calos esse decrevimus, eo tenore ut nullam partici quam sequamur, et formam cui imprimamur, decerpationem in eis , vel in commupione ecclesiastica, nimus, ut si forte in præscriptis parochiis nostris vel in societate Christi fidelium nobis commissorum cuiquam illorum imminens urgentis mortis..... habeant, quia nulla participatio est Christi cum Be

HINCMARI

ARCHIEPISCOPI RUEMENSIS

OPUSCULA ET EPISTOLAE

QUÆ SPECTANT

AD CAUSAM HINCMARI LAUDUNENSIS.

AD HINCMARUM LAUDUNENSEX.

AD

MIXCMARUM RIEMENSEM,

EPISTOLA HINCMARI RHEMENSIS B intelligis. Bertricum etiam, ipsius Nivini fratrent,

frequentissime de adulteriis el aliis incestis pollu

tionibus regulariter correptum, et non correptum, De Nivino cjusque fratre Bertrico , quos ut sceleribus infames e parochia Rhemensi ejeceral.

et diutius toleratum, atque ut a pravitatibus suis se

cohiberet exspectatum, quoniam a suis iniquitatibus (Apud Sirmond., ex codice Laudunensi.)

eum coercere non potui, quia non est de mea proHINCMARUS Rhemorum episcopus Hincmaro coepi

vincia, a mea parochia regulariter exire cuin suis scopo nostro salutem.

præcepi. Quæ libi, sicut sacri præcipiunt canones, Nivinus in parochia mea sacrilega infamia est dif nola facere procuravi. Data ldibus Februariis præsamalus de quadam sanctimoniali, ab infantia in sentis tertiæ indictionis. monasterio Deo dicata , et a sacerdote velata , quod

EPISTOLA HINCMARI LAUDUNENSIS clanculo eam prius corruperit, et postea ab ipsis monasterii claustris furtim educi fecerit, et in paro

Purgat Nivinum seque ipsum in ejus negotio , et chia mea aliquandiu multis scientibus habuerit , ac

Hincmarum Rhemensem perstringil. demum latenter in alteram provinciam abduxerit.

(Vide Patrologiæ tom. CXXIV, col. 979.) Unde recogitandi, sive ad noxam confitendam, sive C

EPISTOLA HINCMARI RHEMENSIS ad infamiam suam purgandam, ei legales ac regu

AD HINCMARUM LAUDUNENSEM. lares consilio et consensu clericorum ac nobilium

Intercedit pro Hadulso presbytero. laicorum nostrorum inducias dedi : sed ipse nec confiteri peccatum, nec ab infamia se purgare lega

(Ex Aclis prov. eccl. Rliem.) liter acquievit. Quapropter, quia non est de mea HINCMARUS, Rhemorum episcopus, HINCMARO diprovincia , illum a mea parochia excommunicavi, lecto fratri et venerabili coepiscopo nostro, saludonec aut confiterelur, aut se ab objectis purgaret. tem. Nunc vero dici a multis audio quoniam in altera Frater Clarentius cominunis compresbyter noster provincia res proprietatis suæ in pretium ab eo acci ad me veniens ex lua parte mihi dixit, quia fratri pias, et illi res ac facultates ecclesiasticas, quas in Hadulso compresbytero nostro missalicum luum ad ordinatione episcopali ad regendum et regulariter Wilgarium episcopum de civitale Augustiburc dispensandum sine pretio suscepisti, ad turpis lucri (slugsbourg) pro libro Palerii et aliis quæ tibi plapræmium in beneficium dones. Quou salis superque cuerunt commiseris, de quo missatico non se exconsanctarum Scriplurarum auctoritati contrarium, et dixit. Postea vero audisti quod in alias partes ire canonum est sacrorum decretis adversum : et si ita D vellet, et misisti pro eo mandans illi per clericum est, it passim a multis et etiam publice in publicis luum ex divina et episcopali aucloritale, ut ad le placitis divulgatur, quantum periculum ac detrimen redirel, et direxisti homines tuos qui eum, si redire tum inde incurras , quantamque vituperationem nollet, ad le reducerent. Veniens vero ad tuam præsacerdotali ministerio ingeras, si sunun sapis, sentiam, non sic humiliter tibi respondit sicui debue

« VorigeDoorgaan »