Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

usuras nec ipsi faciant, nec pecunias regias vel suas A verentia regibus debeatur, et quod episcopi ad saad usuras donent, neque a suis subditis usuras fieri

cramenta adigendi non sint. sinant : quae omnia vos super omnes ministros ve

Hæc, quia litteris vestris significastis, quod nostros odire debetis et fugere. El servos regios judices biscum de restauratione sanctae Ecclesiæ, et statu non opprimant, nec ultra quod soliti fuerunt reddere

ac salute populi christiani, tractare velletis, dorinatempore patris vestri ab eis exigant; neque per an tioni vestræ scriplo respondere curavimus : quia et garias in tempore incongruo illos amigant; neque pro inclementia aeris, et pro inconvenientia tempoper dolos, aut per mala ingenia, sive inconvenientes

ris, et propter imminentem diem Domini nostri Naprecationes, colonos condemnent : quia si per lales lalis, venire ad præsentiam vestram nequivimus. vel alias hujusmodi factiones pondus argenti vel auri

Operamini vos interim ista quæ cum fidelibus vehabueritis in arca, majus et gravius pondus erit pec

stris sine nostra corporali præsentia operari valelis. cati quod babebitis in conscientia vestra el apima.

El cum tempus congruum el sacris canonibus desiÆdificent villas vestras moderatis castitiis, ut et ho

gnatum advenerit, quando el pro paganorum infeslanestas necessaria sit, et familia non gravetur. Labo

lione, et pro exorti tumultus ac deprædationum alrent et excolant terras el vineas in lempore cum de

que rapinarum miserrima nimis confusione, nobis bila sollicitudine, salvent et dispensent laborala cum

B

licuerit cum dominis el confratribus ac comprovinfideli discretione, faciant nutrimenta congrua el ne cialibus archiepiscopis el coepiscopis synodum, facessaria ; custodiant silvas , unde habeant pastiones;

venle Domino, celebrare, quæ his sunt residua, cum defendant et excolant prata, unde habeant pabula ;

eis sicut cum magistris el patribus tractare, el vequatenus non sit vobis necesse per quascunque oc strä dominationi debitum consilium dare sludebimus. casiones quorumcunque hortatibus circuire loca epi

Et si Deus soliditatem et salutem Ecclesiæ atque scoporum, abbalum, abbatissarum vel comitum, et

regni in manu vestra adunare et prosperari decrenajores quam ratio postulat paratas a exquirere, et

verit, quæ cum archiepiscopis et coepiscopis nostris pauperes ecclesiasticos et fidelium vestrorum man

plus congruere divinis dispositionibus viderimus, suarios in carricaturis et paraveredis b contra debi

agere sub samulalu recti regiminis vestri sludebimus. tum exigendis, gravare, et peccatum de facultatibus Polens est enim Deus minus bonum initium in perindebite consumplis in animam vestram congerere. secle bonum commutare processum, cui noscilur esse Neque a comitibus vel fidelibus vestris plus studeatis possibile quod impossibile solent homines judicare. quam lex et consuetudo suit tempore patris vestri, de Si enim sapientia vestra dignum judicat loqui el trahoc quod de francis accipiunt, exquirere. Quin po ciare cum vicino · rege ejusque fidelibus, secedente tius habeatis unde sufficienler et honeste cum do

C

de ista parte regni domino nostro, fratre videlicet mestica corte vestra possitis vivere, el legationes pa vestro, multo magis nos oportet exspectare tempus latium vestrum adeuntes recipere, el, sicut scriptum canonicum, ut cum fratribus et comprovincialibus esl, unde possitis de justis laboribus necessitatem archiepiscopis et episcopis loquamur, quia generalis patientibus tribuere : quia rex el largus debet esse, causa imminet lolius Cisalpinæ ecclesiæ. Maxime auet non quod largiatur de injustitia vel iniquitale de tem nobis necesse est loqui cum illis archiepiscopis bel conquirere. Judices vero villarum colonos distrin el episcopis, qui consensu et voluntate populi regni gant ut non ecclesiasticos homines vel francos pau istius dominum nostrum fratrem vestrum unxerunt periores, aut alienos servos, propter privilegium re in regem sacro chrismale divina traditione, quemque ginum opprimant, aut silvas vel quxcunque aliorum sancta sedes apostolica mater nostra litteris apostosunt in sua vicinitate devastent. Quia rex justiis, qui licis ut regem bonorare studuit et confirmare. Legile justitiam debet diligere, ministros et colonos impios libros Regum, et invenielis quanta reverentia reproel iniquos non debet habere; sed omnibus in se et balum et abjectum a Domino Saul ducere dignum in suis debet imilationem debitam demonstrare : quia duxit sanctus Samuel, cujus locum in Ecclesia nos si ipse Deum dilexerit, omnes boni diligent illum; et

D

licet indigni tenemus. Et allendile quam magni pensi ipse Deum limuerit, omnes mali limebunt illum. dit sanctus David, in loco illius electus, et unclus a Et rex atque sui ministri per amorem Dei bonum fa Domino, millere manum in Christum Domini; cum ciant, el omnes bona facere doceant, el per timorem Saul non solum ex alia progenie, verum ex alia Dei mala fugiant, et omnes in illis mala fugere di tribu erat; et illum rejectum, et se electum a scant. Missos etiam tales per regnum constituite, qui

Domino cognoscebat; et nibil firmitatis Sauli David sciant qualiter comiles et cæteri ministri reipublicæ

fecerat, sed plurimum adjutorium et devotam justitiam et judicium populo faciant, qui sicul comi.

servitutem ei impenderat. Et neque bello auferre, tibus præponuntur, ita scientia, justitia ac veritate eis præemineant.

neque ingenii dolo, illi regnum subripere allentavit.

El cum mullos ad hoc suasores et auxilialores haXV. Ut synodus episcoporum regni exspectetur, in

qua quid facio ipsis opus sit deliberent. Quanta re buisset, nulli autem ut hoc moliretur accommodavit,

a Paralas, Frais de réception.

b Carricaturis el paraveredis, carrorum ci afilorum ad subvectionem operis.

quamvis mu, tas persecutiones et morti proximas ab A honorabo, et hi qui temnunt me, erunt ignobiles (I Reg. co sæpissime sustinuerit. Insuper et bene scitis quid 11). El : Qui vos tangit, langit pupillam oculi nici de illo jusserit, qui, licet mendaciter, pro illius (Zach. 11). Et in psalmo : Nolile langere christos tamen gratia acquirenda se manum misisse in Chri meos, et in prophetis meis nolite malignari (Psal. civ); stum, id est unctum Domini, nuntiavit : nam si est quoniam : Qui malignantur, id est maligna aguni, aliquis qui hæc ignoret, nos ei dicimus quia gladio exterminabuntur : sustinentes autem Dominum ipsi eum interficere jussit. Sic et qui infideliter et conlu hæreditabunt lerram (Psal. xxxvi), hoc est regnum maciter in unctum qualemcunque Domini manum Dei. Et cum venerit lempus et locus, sicut superius mittit, Dominum Christorum Christum contemnit, et diximus, loquemur cum nostris confratribus; et sicut in anima procul dubio spiritalis gladii animadver Domini justis dispositionibus viderimus convenire, sione peril. Haec dicimus, non ut exaggerationes

sine dubio faciemus. Et non est rationabilis causa contra dominationem vestram incongruas exquiramus, que contra hoc quod petimus vos debeat stimulare : sed ut evidentius pro qualitale nostri ministerii, quid, quia non sumus hujusmodi homines ut cum cognoexcepla debita fide et beneficentia, nobis in fratre verimus voluntatem Domini, velimus ant debeamus vestro reverendum sit, demonstremus. Talem pempe quomodo resultare, vel rixas et dissensiones seu vos debemus et volumus credere, ut nec vos regni B seditiones, quas vulgus werras nominat, debeamus augmentum cum animæ vestre delrimento velitis commovere, conserere, vel tenere, quos Dominus habere, neque nos cum tali dedecore ad adjulorium pacis prædicatores et seclalores voluil ordinare, et ecclesiastici regiminis et gubernationis recipere, ut peccata nostra alque nobis commissorum, et etiam sine sacerdotio simus; quo privati erimus, si contra lolius populi, constiluit plangere et curare, et bellum Deum et rationis auctoritatem, nos, ecclesiasque cum vitiis, et pacem cum fratribus jussit habere. nostras vobis studuerimus commillere. Ecclesiæ si Nos equidem pacem el quielem, non rixas et bella, quidem nobis a Deo commissæ non talia sunt bene oplamus et quærimus : Quia sicut dicit Apostolus : ficia, et hujusmodi regis proprietas, ut pro libitu suo

Non sunt nobis carnalia arma, sed spiritalia, el poinconsulte illas possit dare, vel tollere : quoniam

tenlia (II Cor. x), quibus sumus ealceati pedes in omnia quæ Ecclesiæ simt, Deo consecrata sunt. præparatione evangelii pacis, induti lorica justitiæ Unde qui Ecclesiæ aliquid frandalur aut lollit, sacri

el galea salutis, accincti lumbos in veritale, habenlegium secundum sanclam Scripturam facere nosci les sculum fidei et gladium Spiritus saneti : quia non tur. Et nos episcopi Domino consecrati, non sumus

est nobis colluclatio adversus carnem et sanguihujusmodi homines ul sicut homines sæculares in nem, sed adversus principes el polestates, adversus vassallitico debeamus nos cuilibet commendare, sed

с

reclores tenebrarum harum, contra spiritalia nequiad defensionem et ad adjutorium gubernationis in

liæ in cælestibus. Et non militamus terreno regi, ecelesiastico regimine nos, ecclesiasque nostras

sed cælesti, pro salute el nostra el terreni regis, et commillere, aut jurationis sacramentum, quod nos

totius populi nobis commissi : quorum officium est evangelica et apostolica auclorilas vetat, debeamus nulli nocere, contra neminem infideliter agere, omniquoquomodo facere. Manus enim chrismale sancto bus autem velle prodesse. Tandem, domine nobis peruncia, quæ de pane et vino aqua misto per ora rex, contra Deum et contra animam vestram non lionem et crucis signum conficit corpus el Christi audiatis illos qui dixerint, si forle vobis dixerint : sanguinis sacramentum, abominabile est, quidquid non tibi sit curæ, rex, quæ tibi referunt illi fellones ante ordinationem fecerit, ut post ordinationem epi- alque ignobiles; hoc fac quod tibi dicimus, quoniam scopalus sæculare langal ullo modo sacramentum. cum nostris, et non cum istorum parentibus, lenueEt lingua episcopi, quæ facta est per Dei gratiam runt parentes tui regnum. Nos autem obsecramus clavis cæli, nefarium est ut sicut sæcularis quilibet dominationem vestram, attendile polins, si christiasuper sacra jurel in nomine Domini et sanctorum nus rex estis, sicut et Deo gratias egistis, et in illum invocatione; nisi forte, quod absit, contra eum scan creditis, el per illum regnare vultis, Per quem, sicut

D dalam acciderit Ecclesiæ suæ; et inde sic lemperan scriplum est, reges regnant (Prov. vili), et cujus est ler agal, sicut, Domino docente, constituerunt reclo regnum, imo orbis terræ et plenitudo ejus, quia res Ecclesiie synodali concilio. El si aliquando sacra. idem Deus in carne veniens, qui solus rex fieri pomenta ab episcopis exacta aut facta fuerunt, contra luil et sacerdos, et in cælum ascendens suum reDeum el ecclesiasticas regulas, quæ Spiritu sancto gnum, id est suam Ecclesiam, inter pontificalem dictatæ et Christi sunt sanguine confirmalæ, irrita auctoritatem et regiam poleslalem gubernandum dissanctæ Scripturæ paginis declarantur; el exigentes posuit, el non elegit ad hoc diviles el nobiles, sed alque facientes medicamento exinde salutaris pæni pauperes el piscatores, el sicut scriptum est : Ignolentiæ indigent a. Propterea exspectate , domine, bilia el contemptibilia mundi elegil, ul consundal forpatienter sicut princeps christianus Ecclesice filius, lia (1 Cor. 1). El fieri potest ul tales volis ista diet bonorale sanctæ Ecclesiæ rectores; il vos hono canl (si forte minus necessario Deum timentes vobis rel qui nobis dixit : Qui vos audit, me audii; el qui dixerint) cum quorum parentibus diabolus, qui sel'os spernit, me spernit (Luc. .). El : Honorantes me cundum Scripturam : Est rex super omnes filios super

Voyez le concile de Pontyon, ic l'an 876, ou llinemar préta le serment de fidelité au roi.

d

AD NICOLAUM PAPAM.

biæ (Job XLI), regnum Christi, quod est Ecclesia, cellentissimus rex noster, quæ de illa vobis scripris conturbaverit, el nunc eos in tegno suo, id est in el verbis per legalos vestros apostolatui vestro reinferno, relineat, et secum in sæcula retinebit. Pro nuntianda spopondit, adimplere vellet. Quod si eorum certo autem sciatis quia cum nostris parentibus, id animos ad id protelandum esse intentos investigare est cum apostolis, Christus, Rex regum, regnum possemus, nequaquam eam reciperemus. Alioquin, suum, id est Ecclesiam, conquisivit, ampliavit, et id est si aliter egissemus, gratia et communione rexit, et per nos et nobiscum, utinam non ad judi vestra frui nequaquam valeremus. Quam vestræ cium nostrum dicamus ! eamdem Ecclesiam, id est auctoritatis epistolam ut oportuit reverenter suscepi, regnum suum, quotidie acquirit, angel, atque guber el coepiscopis nostris eam relegi, et pro præfata nat idem Dominus Jesus Christus, sicut dictum est a Judith apud patrem .et matrem illius quantum poDomino Ecclesiæ per prophetam : Pro patribus tuis luimus, ut mandastis communiter intervenimus et nati sunt tibi filii (Ps. XLIV); id est pro apostolis, paternis ac maternis obtutibus eam præsentare slucreavit tibi episcopos, qui le regant et doceant. Cum duimus. Post quæ voluimus, quia sic nobis secunqua Ecclesia nobis a Deo commissa, rex christiane, dum sacras regulas, sicut eas intelligimus , visum et domine, sicut litteris vestris jussistis, jejuniis et fuerat (non enim sine dignis pænitentiæ fructibus orationibus, ac lilaniis, Dominum summum guber- B absolvi posse putamus, quod anathematis vinculo a palorem in navi sanctæ Ecclesiæ fluctuante in hoc sacris regulis innodatum videmus) ut juxta ecclemare, id est sæculo naufragoso, peccatis nostris siasticam traditionem prius Ecclesiæ quam læsecommunibus dormientem pulsare e: excitare, el pro rant satisfacerent, et sic demuin quod præcipiunt vobis deprecari studebimus : ut quantocius pro sua

jura legum mundialium exsequi procurarent. Sed ineffabili pietate evigilet et imperet ventis et mari, id quoniam litteras vestras, quæ inde nihil pr:ecepeest, tentationibus diabolicis et inquietudinibus sæcu runt, imo etiam nullam protelationem in eorum larium hominum, ut redeat quantılacunque tran conjunctione fiendam significaverunt, sibi sullicere quillitas, gratia et misericordia ejusdem Domini no voluerunt, et sine vestra auctoritate, ad quam clastri Jesu Christi, cui est el sit potestas et honor, et maverant, cogi nisi alio se modo submitterent non gloria el imperium, in sæcula sæculorum. Amen. debuerunt : ex allera epistola vestræ sanctitalis eis EPISTOLA II.

retuli, quod non leges ecclesiasticas dissolvistis, sed

preces pro eo misistis, qui puniri secundum leges De vacatione sedis Cameracensis, et de Balduini el

mundanas poterat, quatenus locum pænitendi haJudith conjunctione : deque Rothadi depositione, ac Leret quod contra leges divinas admiserat. Sic et hæresi Gothescalci.

C Salvalor noster, qui vult omnes homines salvos (Ex Sirmondo.,

fieri, et neminem vult perire, in cruce apud Patrem Domino unice singulariterque suspiciendo Patrum jure sacerdotis pro suis persecutoribus intercessit ; Patri, et summa veneratione honorando, reveren quod in eis qui post passionem ejus crediderunt, et tissimo papæ NICOLAO, HINCMARUS, nomine non me compuncti pænitentiam egerunt, qui cum Patre rilo Rhemorum episcopus, ac plebis Dei famulus. omnia donal efficaciter impetravit. Ad cujus instar

In epistola vestræ sanctitatis, per Odonem episco- apostolorum vicarius, ad quorum limina confugepum episcopis in regno Lotharii pro præjudicio Ca runt, el catholicæ atque apostolicæ Ecclesiæ sumineracensis Ecclesiæ directa, relegi vestram auctori mus pontifex , quod in hominem regein et in leges talem sciscitalurum, cujus negleclu eadem Ecclesia mundi peccatum est perdonari peristis : ut quod in ultra decimui mensem pastore vacaret. Unde ne ut regem cæli el terræ, et in leges cælestis regni ofnegligens a vestro apostolatu succensear , indico sensum erat, haberent inducias per pænitentiam auctoritati vestræ, posl directas Lothario el episco abolendi. Econtra carnales, el etiam quidam eorum pis regni ejus, atque Hilduino, qui eamdem Eccle qui antea conjunctioni hujusmodi contradicebant, siam irregulariter occupat, ita ut antequam ipsas hac defensione ut eis visum fuerat se protegentes,

D mitleretis epistolas, hactenus præjudiciuin perma sed sicut se habet veritas salute nudanles, ab istius nere : meque Lotharium regem et legatis el litteris, novissimae vestræ epistolæ verbis recedere nolueproul potui , sæpe el eo usque commonuisse, donec runt, quam sine protelatione eorum conjunctionem regiis suis litteris mihi respondil, Hilduinum ad debere fieri demonstrare dicebant. Dicenti vero vestram auctoritatem suum legatum misisse, et nihil mibi , quia pro nulla potestate terrena quod de aliter de præfata Ecclesia nisi ut egerat disponere ecclesiasticis regulis intelligerelur dimittere debedebuisse, donec a volis inde responsum acciperet. rem': maxime cum etiam mecum , imo cum Deo,

Balduinus quoque in proximo nunc decurso mense domnus rex noster filius vesler Carolus facerel : Octobrio, quinto Kalendas Novembris, per duos ho quasi consulendo mihi quidain hoc dederunt conmines suos mihi lilleras auctoritatis vestræ direxit, silium , in quo non meis, scd verbis eorun utar, in quibus continetur, ut easdem litteras cocpiscopis quæ mansueludo vestra, velul exemplum et doctrix provincie nostre legerem , el Judith palernis ac disciplinæ Dei , milis et humilis corde ac patiens malernis oblutibus præsentandam suscipereinus, si equanimiter sustinebit, dicentium, ut quia non selainen intelligeremiis, quod confestiw prefatus ex. rularis, sed ecclesiastica pietas de hoc mihi negolia

imperaret, conspirationem resistentium aliquantu- A et designatis nostris vicariis, ad vestram præsentiain lum declinarem, ne quisquam æmulus noster vestræ cum eodem Rothado ire non poluerunt, et ob id sanclitati suggereret , quasi in contemptum sancti diutius quam voluerimus immorali fuerunt : interea Apostolatus vestri et sedis apostolicae hoc egissent, Luido legalus domni nostri regis a vestra rediens et vestræ mansuetudinis erga me animum commo sanctitale pridie Kalend. Decembris vestras apostoveret, el quamcunque excommunicationem , sicut licas lilleras domno nostro regi lilio vestro in pro Rothiado actum fuerat (quod tamen ad me non civitate Antisiodoro detulit; et quia filius ejus alyue pervenil, nisi quantum Odo episcopus, el postea æquivocus Carolus, qui patris animum in quiLuido detulil), antequam ad auctoritatem vestram busdam offenderal, et ob id ad ejus præsentiam gestorum seriem inde mittere valuissemus, vel quo- quorumdam suggestione aliquantulum venire distumodo res gesta fuerit per legatos vestros rescirelis, lerat, patrem legatis suis petiit, ut meam parvilaobtineret. Præsertim cum in hac epistola vestræ lem cum aliis quibusdam suis fidelibus pro eo ad auctoritatis legalur , quod si aliter egissenius quam ipsius vestigia deducendo transmilleret : qualenus in ea scriptum est , gratia et communione vestra nostro interventu patrem placabiliorem invenire vafrui nequaquam valeremus. Quo contra mibi di leret, exiguitatem humilitatis meæ dominus rex illuc centi hoc in epistola vestra ob id posuisse, ne fe- B in suum venire servilium jusserat. Quo mox ut veni, mina illa a nobis deciperetur, et non ob hoc, ne mihi litteras vesiras legendas donavit. ln quibus Ecclesix satisfaceret, responderunt, cur aliter vellem licet pro sua dignatione sublimitas vestra humilitavestram epistolam intelligere, quam vobis placuit lem meam sine ulla meriti prærogativa benigne eam componere , cum de in præterito mihi trans tractaverit, et a mea insipientia scripla, sapientia missis ejus sensum possem manifeste cognoscere. vestra , supra id quod scio atque intelligo, non Quapropter memor præteritarum epistolarum mihi tamen absque inducto cauterio , landare dignala et episcopis regni Glii vestri domni Caroli a vobis fuerit : tamen in eis videor mihi videre vobis mul. missarum , allendens etiam quæ in epistola nuper tiloquium meum increscere. Unde dignelur sanctitas per Luidonem mihi benignitas vestra mandaverat vestra dignanter suscipere, quod beatus Augustinus (hæc enim in Antisiodoro post adventum Luidonis de suo multiloquio Domino dominorum audacter ventilabantur) inter melum præteritarum et spem non dubitavit dicere (lib. xv de Trinit. in line), cum posterioris epistolæ mihi mitiora monstrantis, con se inde apud euin voluit excusabilem reddere, inter tentionem in hac causa dissimulando vitavi, et con alia scribens : « Loqui mullum non est nimium, si descensionem quasi in tempus aliud differendo tamen est necessarium. )

с dissimulavi : exspectans ut in causæ hujus quæ Qua de re, sanctissime domine et Pater reveinstat dispositione vestra, ex Rothado discere valeam rentissime, æquanimiter sustinete modicum quid qualiter de reliquo in hujusmodi agere debeam. insipientiæ meæ, sed et supporlale me, si adhuc Sicque nihil nobis de ecclesiastico ministerio eis quiddam de Rothadi causa vobis jain suficienter interdicentibus, sed tamen quod valuimus nostram notissima quasi repetens scribo. Cum quo, quia præsentiam ab hoc negotio subducentibus, Balduinus vobis placet cui cuncta bona placent, millimus viet Judith jura legum sæcularium quæ elegerunt carios nostros, non ut accusatores ad confligendum, exsequi sluduerunt. Domnus etiam noster rex filius sed ut a Rhotado, atque a vicinis nostris, qui cauvesler huic desponsalioni el conjunctioni interesse sam pleniter ac veraciter aut nesciunt aut scire non non voluit : sed missis publicæ rei ministris, sicut volunt, accusali. Quod non in contemplum sedis vobis promisit, secundum leges sæculi eos uxoria apostolicæ, appellantem Rothadum secundum Sarconjunctione adinvicem copulari permisit, et ho dicenses canones sedem apostolicam, sed eum qui biores Balduino pro vestra solummodo petitione ad electorum judicium de certis capitulis provocadonavit.

vit, juxta Carthaginenses et Africanos canones, ac Denique ad epistolam vestræ auctoritatis, ad quam o decreta beati Gregorii , regulariter judicavimus me misistis, obedienler audiendam, generaliter om vestræ summe auctoritati humiliter intimandum. nibus episcopis regni domni nostri Caroli regis Absit enim a nobis, ut privilegium primæ et summæ gloriosi pro Rothadi causa per Odonem episcopum sedis sanctæ Romanæ Ecclesiae pontificis pro sic transmissam , sicut lilleris exiguitali meæ directis parvo pendamus, ut controversias cl jurgia lain susanctilas vestra præcepit, conveni, et simul cum perioris quam etiam inferioris ordinis, quæ Nicæni eisdem venerabilibus episcopis , quantum ex me et cæleri sacrorum conciliorum canones, el Innofuit, mox antequam synodus solveretur, vestram centii atque aliorum sanctæ Romanæ sedis pontifijussionem de eodem Rothado, ne aliqua mora vestræ cum decreta, in synodis provincialibus a melropræceptionis implendæ, aut de superventione paga politanis præcipiunt leuninari, ad vestram sumnorum, aut de alia qualibet causa interveniret, ad mam auctoritatem fatigandam ducamus. Al si forte implere curavi, sicut et legati domni regis ac nostri de episcopis causa nala fuerit, unde certa el exet litlera pleniter vestræ notum facient sanctilati. pressa in sacris regulis non habeamus judicia, et Sed quoniam causa interveniente, quam vobis ipsi ob id in provinciali vel in comprovinciali nequeat legati referent, slatim ut præcepimus datis litteris, examine difliniri, ad divinum oraculum , id est

apostolicam sedem nobis inde est recurrendum. Si A lissime redargutus fui, cur incorrigibilem et mietiam de majoribus causis a provinciali episcopo ad nisterio sacro inutilem tandiu scienler contra Dei clectorum judicium non fuerit provocalum, et in voluntatem et sacram auctoritatem portarem. Ego aliqna causa idem episcopus fuerit judicatus, id est vero, quamvis sæpissime el regem, et coepiscopos a gradu suo in comprovinciali synodo dejectus, et ac vicinos suos, el eliam me mu!lo sæpius, quasi putat se bonam causam habere, et appellaverit qui ex studio ad iracundiam provocare satageret, lidejectus est, et confugerit ad episcopum Romanæ cet non possel, sciens periculosissimum esse in Ecclesize, et voluerit se audiri : si justum putaverit sacerdote perturbatam et præcipitem iram, preut renovelur examen, scribendum est ab his, qui cipitemque proferre sententiam, et persecutionum causam examinarunt post judicium episcopale , supplere sævitiam, dissimilitudines morum, contueidem summo pontifici, et ad illius dispositionem macias inobedientium, el malignarum tela linguasecundum septimum Sardicensis concilii capitulum rum, diu illum non sine timore de periculo animarenovabitur examen. Nam de metropolitano per rum sibi commissarum portavi, et cum amplius sacras regulas constitulo, qui ex antiqua consuetu porlare non debui, ad plurimorum episcoporum condine ab apostolica sede pallium accipit, sicul Leo ad cilium, ut vel cos audiret, deduxi : quorum non Anastasium, quod et Nicænum concilium innuit, et B audire consilium, sed adversum me postulare judicæteri Romanæ sedis pontifices in decretis suis ex cium maluit. Ad cujus petitionem ut ei satisfacesacris canonibus monstrant, sedis ipsius pontificis rem, ut vel sic erubesceret, et a capla se stultitia eliam ante judicium est sententia præslolanda. Is revocaret, judicio me devinxi, velut jam vestræ eniin est qui secundum Ezechielem prophetam mo sanctitali plenius aliis litteris intimavi, et replicare ratur in gazophylacio quod respicit viam meridia

me pro vestræ auctoritatis satisfactione cogit necesnam et excubat in custodiis templi (Ezech. xl, 45). silas, ut cognoscalis quoniam nihil in eum egi animo Et nos melropolitani ad comparationem illius su inimico, sed zelo divino, quantum in conscientia mus qui in ministerio altaris, quod est ante faciem mea perspicere valeo. Sed et domno regi, ac epitempli, in quo carnes incenduntur, servimus , et

scopis regni ejus, et quamplurimis lam ecclesiasticontroversias carnalium in synodis provincialibus cis quam secularibus viris, hæc sunt nota quæ dico laboranles dirimimus, et de majoribus ac majo Post depositionem autem illius, obtinui ut unam rum causis ad examen summæ sedis pontificis abbatiam valde bonam ei domnus rex et episcopi post judicium referre curamus. Homines enim sub

consentirent, et omnes nos illi sicut patri de nostris illius potestate sub nobis commilitones habemus , impendiis serviremus : quatenus qui in deliciis vi

C et dicimus huic vade el vadit, et alio veni el tam semper perduxerat, non frangeretur. Tantum venit : quoniam ut Leo dicit (epist. 82, ad Ana ut seditiosus et molestus Ecclesiæ cui præfuerat stasium) : « Et inter beatissimos apostolos in si esse non decerlaret. Quod primum quidem acquiemilitudine bonoris fuil quædam discretio polesla vit. Sed, ut dicunt qui hoc se scire lestantur, quitis, et cum omnium par essel electio, uni tamen dam episcoporum regni Lotharii, zelo amaro contra datum est ut cæteris præemineret. De qua forma nos ducti, quia illorum consiliis de Waldrada non episcoporum quoque orta est distinctio, et magna acquievimus, et etiam aliqui de Germania, ut quiordinatione provisum, ne omnes sibi omnia vindi dam dicunt, ad Ludovici sui regis suasionem, quocarent, sed essent in singulis provinciis singuli , niam cum eo non feci sicut Rothadus in fratris sui quorum inter fratres haberelur prima sententia , et de regno expulsione, persuaserunt eidem Rothado, per quos ad unam beati Petri sedem universalis ut non se a seditione movenda concrederet, et ipsi Ecclesiæ cura conflueret, el nibil usquam a suo ca apud vos obtinerent ul restilueretur. Nunc autem, pile dissideret. Qui ergo scit se quibusdam præposi sicut jussistis, ad vestram presentiam et dispositiolum, non molesle serre debet aliquem sibi esse præ nem illum perduci apud dominum nostrum regem Jalum : sed obedientiam quam exigil, etiam ipse filium vestrum obtinuimus, credentes quia quod

D dependat. , Quam Rothadus a suis exigere magis, Domino inde placabilius eril, cordi vestro inspirare quam sacris regulis sategit dependere, cum etiam dignabitur. De quo quia benignissima dignatio vesancti angeli in cælo leganlur suis potioribus obe stra mihi servo per Luidonem dignata est scribere, dire. Et ideo ad boc pervenit lit dejici promeruerit, ul juncto mihi integro collegio fratrum, secundum quem per plures annos el beneficiis impensis , et modum ibi descriptum, vestra apostolica censura monilis atque obsecrationibus, per me et per co

frelus, studerem illum pristino reintegrare decenter episcopos, ac per quoscunque familiares polui, ad ollicio : sciat reverentissima el amantissime colenda obediendum sacris regulis commonere curavi. Mul dulcissima vestra paternitas, lioc me agere nequilolies eliam et per lilleras melropolitanas, el ex visse, pro his que continentur in subditis. Videlicet apostolicæ sedis auctoritate, minas ei inculcare cu quia cum litteris ad vestram auctoritatem deserenravi, et ex lectione catholicorum quam graviter dis idem Rothadus jam commissus erat eis, qui ad affeuidebat ei ostendere studui; ad quæ responde vestram präsentiam illum deducercnl, et mihi non bat, quia nibil aliud facere sciebam, nisi ci meos erat possibile integrum fratrum collegium convolibellos tola die ostendere. Unde a multis et frequen care : quoniam, ut supra scripsi, a diocesi nostra

« VorigeDoorgaan »