Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

quos iu

B tat,

Lomen ætatis, non corporeæ, sed sapientiæ et vite A modum et pro populo, ita etiam pro semetipso offerre immaculatæ. Sicut per quemdam sapientem dicitur : pro peccatis (Hebr. v, 1). Et item idem : Si quis Senectus venerabilis est, non diuturna, neque numero episcopatum desiderat, bonum opus desiderat (I Tim. annorum computata. Cani sunt autem sensus hominis, III, 1). « Ipse, inquit sanctis Gregorius (Reg. past. I, et ætas senectulis vita immaculata (Sap. iv, 8). Hinc cap. 8), sibi lestis est, quia episcopalum non appetit, est ergo quod ad Moysem Dominus dicit : Congrega qui non per hunc boni operis ministerium, sed homihi sepluaginta viros de senioribus Israel,

noris gloriam quærit. Sacrum quippe officium non nosti quod senes populi sint (Num. xi, 16); in quibus solum non diligit omnino, sed nescit, qui ad culmen quid aliud quam senectus cordis requiratur , cum regiininis anhelans, in occulta meditatione cognitiotales jubentur eligi qui senes sciuntur ? Si enim se nis cæterorum subjectione pascitur, laude propria nectus in eis corporis quæreretur, a tantis sciri po

lætatur, ad honorem cor elevat, rerum affluentium terant, a quantis videri. Dum vero dicitur quos tu abundantia exsultat. Mundi ergo lucrum quæritur sub nosti quod senes populi sint, profecto liquet quia ut ejus honoris specie, quo mundi destrui lucra debuesanctus dicit Gregorius, senectus mentis, non cor runt, cumqne mens humilitatis culmen arripere ad poris, eligenda monstratur. Hinc el Paulus ad Ti elationem cogitat, quod foris appetil, intuis inmumotheum scribit : Nemo adolescentiam tuam con

Et idem alibi de verbis Domini : Sicut misit temnal, sed exemplum esto fidelium in verbo, in me Pater, et ego mitto vos (Joan. XX, 21). Pater, conversatione, in charitate, in fide, in castitate (I Tim. inquit, Filium misit, qui hunc pro redemptione geiv, 12). Hanc autem traditionem, singulos per sin

neris humani incarnari constituil : quem videlicet gulas civitates ordinandos episcopos, auctoritas apo

in mundo venire ad passionem voluit, sed tamen stolica constituit, sicut sanctus Clemens, successor amavit Filium, quem ad passionem misit. Electos beati Petri apostoli, ex traditione ipsius promulgavit, vero apostolos Dominus non ad mundi gaudia, sed veluti sanctus Anacletus ab ipso beato Petro apostolo sicut ipse missus est ad passiones in mundum mittit. presbyter ordinatus, postea Romanæ sedis episco Itaque dicitur : Sicut misit me Pater, et ego millo pus, in epistola sua demonstrat, docente sancto v03, id esi, ea vos charitate diligo, cum inter scanSpiritu per Prophetam : Deus locutus est in sancio dala persecutorum mitto, qua me charilale Paler suo, lælabor et partibor Sichimam, et convallem inber diligit , quem venire ad tolerandas passiones naculorum dimeliar (Psal. lix, 8). llinc sanctus Ba

fecit. silius : « Nunc, inquit, quod hanc præcipuam et

V. Ordinatis autem singulis episcopis in civitativeluti privatam quamdam hæreditatem populi in di bus singulis, non ad mundi gloriam, sed inter scanvisionem vocabo, et communem cum cæteris omnibus C dala perseculorum, non licet eis mutare civitaies in faciam. Cum autem divisum fuerit testamentum in quibus sunt regulariter ordinali, nec transferri de omnes, et cuncta ejus utilitas universis cæperit esse civilale ad civitatem pro terrena cupiditate vel glocommunis, Deo pro nobis omnibus melius aliquid riæ ambitione, sicut sanctus Gregorius in homilia providente, tunc etiam convallis tabernaculorum di Ezechielis prophele lractat dicens (homil. 5): «Thromielietur, hoc est universus orbis terrarum, qui val nus ejus, quin Dei, flamma ignis, rote ejus ignis lis tabernaculorum pro habitaculis corporis dictus accensus (Dan. vii, 9). Hi enim qui animarum custoest hic, velul quadam sorle divisus atque dinsensus des sunt, el pascendi gregis onera susceperunt, muper singula loca Ecclesiarum Dei parochiis et incola lare loca minime permilluntur. Sed quia uno in loco libus distinguelur. Tunc etiain ea quæ divisa sunt in positi Divinitatis in se presentiam portant et ardent, unitate fidei congregabit ille qui pacificat per san thronus Dei flamma ignis dicitur. Hi autem qui guinem suum quæ in terra sunt, sive quæ in cælis, amore Domini in prædicatione discurrunt, rotæ ejus et qui medium parietem sepis solvens facit utraque ignis ardens sunt, quia cum ex ejus desiderio per unum. )

varia loca discurruni, unde ipsi ardent, et alios IV. Ordinantur autem singuli episcopi in civitati accendunt. , Sicut B. Paulus gentium ordinatus apobus singulis, non pro temporalium bonorum pote

D

stolus, lotum ut ita dicamus mundum Evangelio slatibus, non pro villis ei possessionibus, non pro Christi replevit, et rola Christi non uni civitati lanfacultatum copiis, quas tamen episcopi, susceplo tum præsedit, sed et multis civitatibus per suam ministerio, secundum regulas et leges sancio Spiritu præsentiam evangelizavit, ut sacra narrat historia, promulgatas, conservare juste, ac rationabiliter et per suas Epistolas confirmavit. Hinc et sacri caampliare et dispensare debent, ut re vera Deo dicata nones Africani concilii decreverunt ut non liceat et consecrata sanctuaria, vota fidelium, pretia pec fieri rebaptizalionem, reordinationem, vel translacatorum, et patrimonia pauperum, sed pro lucrandis tionem episcoporum; et si quilibet episcopus de civianimabus et salvandis hominibus, sicut dicit Apo. late in qua ordinatus fuit ad aliam transierit civilastolos : Omnis pontisex ex hominibus assumptus, pro tem, eamque invaseril, nisi ad propriam civitatem hominibus constituiur in his quæ sunt ad Deum, ut sponte vel commonitus redierit, liberum esse adverofferal dona et sacrificia pro peccatis, qui condolere sus eum rectorem adire provinciæ, ut secundum possit his qui ignorant et errant, quoniam et ipse cira Statuta gloriosissimorum principum auctoritate judicumdatus est infirmitate, et propterea debet, quemad- ciaria protinus excludatur. Sed et colligendum est

q'iam grande scelus fit hujusmodi translatio, quæ A est incardinalus. Sed poslea sedem non mutavit rebaptizalioni et reordinationi comparando conjun- sicut in epistola beati Gregorii qui legit invenire gilur. De rebaptizatione autem, quam grande sit valebit. Et ut antiquiorum temporum exempla prapiaculum, in sacris canonibus, et in pontificum Ro tereamus, lempore Caroli principis, cum ordo ecclemanorum decrelis, specialiter autem in epistola siasticus et Christiana religio in istis Cisalpinis Felicis papæ ad universos episcopos per diversas regionibus pene fuit abolita, Winfrit, cognomento provincias constitulos, quisquis legere voluerit inve- Bonifacius a tertio papa Gregorio Romæ fuit ordinire valebit. De reordinatione vero S. Gregorius in natus episcopus, et pro animarum lucro in istas epistola ad Joannem Ravennensem ita dicit (lib. II, regiones directus. In quibus ejus prædicatione et ep. 33): « Illud, inquiens, quod dicitis, ut is qui ordi sanctæ conversationis exemplo cum ordo ecclesianalus est iterum ordinetur, valde ridiculum est, et sticus et religio coepit reparari, aliquandiu in civiab ingenii vestri consideratione extraneum : nisi late Agrippinensi Colonia sedit, et emergente necesforte quod exemplum ad medium deducitur, de quo sitate atque utilitate ac Moguntinam civitatem transel ille judicandus est, qui tale aliquid fecisse perhi- latus, ibi est archiepiscopus regulariter incardinabeiur. Absit enim a fraternitate vestra sic sapere. tus, sed sedem postea non mutavil, sicut in epistolis Sicut enim baptizatus semel iterum baptizari non B apostolicæ sedis pontificum sludiosus lector cognodebet, ita qui consecratus est semel, in eodem ile scere prævalet. rum ordine non valet consecrari. » De lapsis autem, VIII. De eo siquidein qui non suo vilio, sed alieno qui ad ordinem cleri per ignorantiam vel ordinan- repudio, ad aliam in qua ordinatus non fuit civita tium dissimulationem veniunt, et de presbyteris sine tem transfertur, Antiocheni canones dicunt (cun. 18): examine proveclis, sacrum Nicænum concilium, et « Si quis episcopus ordinatus ad parochiam minime decreia Gelasii ex eodem promulgata concilio, quid cui est electus accesserit, non suo vitio, sed quod agendum sit patenter ostendunt.

eum aut populus vitet, aut propter aliam causam, VI. Si autem causa certæ necessitatis vel utilita non tamen ejus vitio perpetratam, hic et bonoris tis exegerit ul quilibet episcopus de civilate in qua sit et ministerii particeps, dummodo nihil molestus ordinalus est ad aliam civitatem transferatur, syno Ecclesize rebus existat, ubi ministrare cognoscitur. dali dispositione, vel apostolicæ sedis consensione, Quem etiam observare conveniel quidquid synodus apertissima ratione manifestum fieri debet, quia perfecta provinciæ judicando decreverit. » Et hinc transfertur de civitale, in qua ordinatus fuit, ad in Ancyrano concilio decretum est de his qui ad aliam civitatem causa fidei, non temporalis commo episcopatum provecti sunt, nec recepti (can. 17): di, pro animarum lucro, non pro rerum tempora

с

(Si qui episcopi ordinati sunt, nec recepti ab illa palium quæstu, non suo vitio, sed aliorum repudio, rochia in qua fuerant denominati, voluerintque alias necessitate persecutionis, non ardore ambitionis vel occupare parochias, et vim præsulibus earum inpræsumptione propriæ voluntatis ; neque, ut dicit ferre, seditiones adversus eos excitando, hos abjici Apostolus, quisquam sumat sibi honorem sed qui vo placuit. Quod si voluerint in presbyterii ordine, ubi catur a Deo iunquam Aaron (Heb. v, 4). Sicut el prius fuerant, ut presbyteri residere, non abjicianChristus non semetipsum clarificavit ut pontifex fie lur propria dignilale. Si autem seditiones commoret, sed qui locutus est ad eum : Tu es sacerdos in

verunt ibidem constitutis episcopis, presbyterii quoæternum secundum ordinem Melchisedech (Psal. cix, que honor talibus auferatur, fiantque damnatione, 4). Aliud est enim mutare et aliud mulari, sicut notabiles. » Dicit enim Antiochenum capitulum, quia aliud est ministrare et aliud ministrari. Unde et regulæ sacræ præcipiunt, ut nullis invitis detur Dominus in Evangelio loquitur dicens : Non veni episcopus, cleri el plebis et ordinis consensus el deministrari, sed ministrare (Matth. xx, 28). Non ergo, siderium requiratur, et ille omnibus præponatur, ut in decretis apostolicae sedis legimus, mutat sedem quem cleri plebisque consensus concordiler postuqui non mutat mentem, id est, qui non mutat qua larint, ne civitas episcopum non oplatum aut. con

D suscipi episcopatus debet; intentionem, ut transeat lemnat, aut oderit, et fiat minus religiosa quam de civitale ad civitatem per cupiditatem et ambi convenit, cui non licuerit habere quem voluit...) Lionem.

IX. De eo qui necessitate persecutionis de civitate VII. Nam ut de multis exempli gratia quædam in qua ordinatus fuit transit ad civitatem, Sardicendevocemus in medium, beatus Petrus causa fidei, ses canones dicunt (can. 21): « Ut si aliquis episcoordinato pro se episcopo in Antiochia, insequens pus vim perpessus est, et inique expulsus pro discimagum Simonem, Romam venit, in qua per viginti plina et catholica confessione vel pro defensione et quinque annos apostolatum et episcopatum gessit. veritatis, effugiens pericula, innocens et devotus ad Augustinus, a beato Gregorio papa causa fidei ad aliam venerit civitatem, non prohibeatur immorari Anglos rola Christi directus, postquam ad prædica- quandiu aut redire possit, aut injuria ejus remedium Lionem ejus gens illa fidem recepit, ab Arelatensi acceperit, quia durum est eum qui persecutionem episcopo, jussione beati Gregorii episcopus est ordi patitur non recipi, etiam et larga benignitate humanatus, deinde ab eodem beato Gregorio in civilale nitas ei est exhibenda. » Et hinc S. Gregorius ad uniregia ejusdem gentis acceplo pallio archiepiscopus versos episcopos per Illyricum (lib. I, epist. 43).:

Fratres coepiscoposque nostros, quos et captivitas A eis, per quos illorum est ecclesiastica supplenda nediversarumque necessitatum angustiæ comprimunt, cessitas, ut aut pariter vivant, aut pariter sufferant debetis consolandos convicturosque vobiscum in quod eos paterfamilias volet perpeli. Quod si contiecclesiasticis sustentationibus libenter suscipere: gerit ut sive alii minus, alii majus, sive omnes æquanon quidem ut per communionem episcopalis throni liter patiantur, qui eorum sint qui pro aliis patiandignitas dividalur, sed ut ab Ecclesia juxta possibi- tur apparent, illi scilicet qui cum se possent talibus litatem sufficientia debeant alimenta percipere. Sic malis eripere fugiendo, ne aliorum necessitatem et proximum in Deo et Deum in proximo diligere desererent manere maluerunt. Hinc maxime probacomprobamur. Nullam quippe eis nos in vestris tur illa charitas quam Joannes apostolus commendat Ecclesiis auctoritatem tribuimus, sed tamen eos dicens : Sicut Christus pro nobis animam suam povestris solatiis contineri summopere hortamur. , suit, sic et nos debemus pro fratribus animas ponere Et hæc novissima verba epistolæ hujus concordant (I Joan. 1, 16). Nam qui fugiunt, vel suis devincti præmisso concilii Sardicensis capitulo.

necessitatibus fugere non possunt, si comprehensi X. Sed et persecutio pro qua episcopus de civi- patiantur, ipsi non pro fratribus utique patiuntur. lale ad civitatem transire possit vel debeat, allente Qui vero propterea patiuntur, quia fratres qui eis consideranda est, quam canones Sardicenses de- B ad Christianam salutem indigebant, nolunt deserere, monstrant (Can. 21). « Si aliquis episcopus vim sine dubio suas animas pro fratribus ponunt. , Et perpessus est, et inique expulsus pro disciplina et post aliquanla : 1 Cur enim sibi putant indifferenler catholica confessione, vel pro defensione veritatis, obtemperandum esse præcepto, ubi legunt de civieffugiens periculum innocens et devotus ad aliam tate in civitatem esse fugiendum, et mercenarium venerit civitatem, quia solent a catholicis hæretici non exhorrent, qui videt lupum venientem, et fugit vel schismatici seu criminosi persequi. » Et sanctus quoniam non est ei cura de ovibus? » Et paulo Augustinus in epistola ad Honoratum episcopum post : « Fugit Apostolus, cum a persecutore ipse ostendit (epist. 180) : « Restat, inquiens, ut nos, proprie quæreretur, aliis utique necessitatem simiquorum ministerium quantulæcunque plebi Dei ubi lem non habentibus, a quibus illic ministerium absit sumus manenti, ila necessarium est, ut sine hoc ut desereretur Ecclesiæ. » Sicut fugit S. Athanasius eam non oporteat remanere, dicamus Domino : Esto Alexandrinus episcopus, cum eum specialiter apprenobis in Deum protectorem, et in locum munitum

hendere Constantius cuperet imperator. Et aliquanto (Psal. xxx, 3). Sed hoc consilium tibi propterea superius : « Non enim quisquam est qui dicat mininon sufficit, ut scribis, ne contra Domini præceplum stros manere oportere, ubi jam non fuerit quibus

с vel exemplum facere nitamur, ubi fugiendum esse necesse sit ministrare. » de civitate in civitatem monet. Recolimus enim Et hinc S. Gregorius in libro Moralium (lib. XXXI, verba dicentis : Cum autem persequenlur vos in civi cap. 14): « Intueri libet illum sessoris sui calcari. tate ista, sugile in aliam (Matth. x, 23). Quis autem

bus excitatum contra armatos hostes, quantus Paucredat ita fieri hæc Doniinum voluisse, ut necessario lum fervor accenderat , quando eum Ephesi ad irministerio, sine quo vivere nequeunt, deserantur rumpendas theatri turbas zeli flamma rapiebat. greges quos suo sanguine comparavit ? Nunquid hoc Scriplum quippe est : Repleti sunt ira , et exclamafecit ipse, quando portantibus parentibus in Ægy verunt dicentes : Magna Diana Ephesiorum. Et implum parvulus fugit, qui nondum Ecclesias congre- pleta est civitas confusione , et impetum fecerunt uno gaverat, quas ab eo desertas esse dicamus? Nunquid animo in theatrum (Act. XIX, 28), rapto Gaio et quando apostolus Paulus, ne illum comprehenderet Aristarcho Macedonibus comitibus , atque mox inimicus, per fenestram in sporta submissus est per

subditur: Paulo autem volente intrare populum, non murum, et effugit manus ejus (II Cor. xi, 33), de permiserunt discipuli. Quidam aulem et de Asiæ serta est quæ ibi erat Ecclesia necessario ministerio, principibus , qui erant amici ejus, miserunt ad eum et non aliis fratribus ibidem constitutis quod opor. D rogantes ne se daret in theatrum (ibid., 30). In lebat impletum est ? Eis quippe volentibus hoc Apo-quibus profecto verbis agnoscimus quo impetu constolus fecerat, ut seipsum servaret Ecclesiæ, quem tra cuneos adversantes irrueret, nisi eum per amiproprie persecutor ille quærebat. Faciant ergo servi cos et discipulos charitatis frena tenuissent. Sed si Christi, minisiri verbi et sacramenti ejus, quod obviare hostibus, si ultro pugnam petere, si nosmetpræcepit sive permisit. Fugiant omnino de civitate ipsos semper relinquere in cursu nostri fervoris in civitatem, quando eorum quisquam specialiter a debemus, quid est quod isdem prædicator egregius persecutoribus quæritur, ut ab aliis qui non ita re de semelipso fatetur dicens : Damasci præpositus quiruntur, non deseratur Ecclesia, sed præbeant gentis Aretæ regis custodiebat civitatem Damascenocibaria conservis suis, quos aliter vivere non posse rum ut me comprehenderet, et per fenestram in sporta noverunt. Cum autem omnium, id est episcoporum dimissus sum per murum, et sic effugi manus ejus et clericorum, est commune periculum, ii qui aliis (II Cor. XI, 33). Quid est quod equus iste modo indigent non deserantur ab his quibus indigent. Aut sponte armatorum cuneos impelit, et modo se ab igitur ad loca munita omnes transeant, aut qui ha armatis hostibus quasi trepidus abscondit, nisi hoc bent remanendi necessitalem, non relinquantur ab quod necesse est ut in ejus artificiosa virlute disca

mus, adversariorum pugnam, et constanter aliquan- A na Ecclesia cardinalem necesse duximus constituere do appetere, et prudenter aliquando declinare. Ne sacerdolem, ut el susceptam semel animarum curam cesse quippe est ut per omne quod agimus in mentis intuitu fuluræ retributionis impleas, et licet a lua Irutina positum hinc pondus, illinc fructum nostri Ecclesia sis hoste inminente depulsus, aliam quæ laboris æstimemus. Et cum ndus fructum superat, pastore vacat debeas Ecclesiam gubernare. Ita lalaborem quisque innoxie declinat , dummodo se in men, ut si civitatem illam hostibus liberam eslici, et aliis exerceat, in quibus lucro fructuum pondus la Domino protegente ad priorem statum contigerit boris vincat. Cum vero subsequenti quantitale fru revocari, ad aliam in qua et prius ordinalus es Eccluum mensura laboris aut æquatur aut vincitur, clesiam revertaris. Sin autem prædicta civilas conlabor non sine gravi culpa declinatur. Unde prædi tinua captivitatis calamitate premitur, in qua a calor sanctus, cum Damasci valde obstinalas mentes nobis incardinalus es debeas Ecclesia permanere. ) persequentium cerneret, eorum noluit adversitati XI. His auctoritatibus Actardus, Namnelensis confligere, quia semetipsum, quem profuturum episcopus, prius a Nominoio Brittonum duce de sua multis noverat, vidit posse deficere, el aut nullis se civitate expulsus, a domno rege Carolo, fugalo eodem illic aut paucis prodesse. Secessum ergo a certamine Brillonum duce, consilio episcoporum illum quem peliit, et pugnalurum felicius ad alia se bella ser- B in sede Namnetensi isdem lyrannus fecerat exordivavit. Non enim loco virtus, sed locus virtuti defuit. nári, in monasterio sancti Martini jussit exsulare, et El idcirco fortissimus miles ab obsidionis angustia Aclardum in sede sua restitui. Postea autem a Sacerlaminis campum quæsivit. Ubi autem subjuganda lomonc tyranno eumdem Actardum a civitale sua regi proprio multa adversariorum colla conspexit, expulsum, in vacante Morinensi ecclesia concilii subire bellum vel cum morle non limuit. Sicut ipse consensu concessit aliquandiu immorari, donec pecum llierosolymam pergeret, cumque discipuli pas tentibus clero ac plebe provincie Turonensis, et sionem illius per prophetiam præscitam prohibe conhibentibus episcopis, ad provinciam suam rediit, rent, sibimet ipsi attestatur dicens : Ego enim non el a pontifice apostolicæ sedis in vacante metropoli solum alligari, sed et mori in Hierusalem paratus sum fuit incardinalus. Qui Actardus non debuerat sedem pro nomine Domini Jesu. Neque enim facio animam suam mutare, si valeret ibi consistere, vel si alius meam pretiosiorem quam me (Act. xxi, 13). Quia aliquis esset, qui simili vel forte majori utilitate reprædicalor egregius , despectis potestatibus saeculi, gulariter in Turonensi ecclesia posset ordinari, dinullos minarum sonitus pertimescit. Videamus cente Cælestino ( epist. 1, ad episcopos per Vienalium equum Dei, quomodo terram sorbeat , quo nen., etc.) : « l'unc aller de allera eligatur ecclesia,

с modo nullus eum turbæ terror atlingat. Scriptum si de civitatis ipsius clericis, cui est episcopus orest : Supervenerunt autem quidam ab Antiochia et dinandus, nullus dignus, quod evenire non credimus, Iconio Judæi, el persuasis turbis, lapidantes Paulum poterit inveniri. Primum enim illi reprobandi sunt, traxerunt extra civilatem , æstimantes eum mortuum ut aliqui de alienis ecclesiis merilo præferantur. Haesse. Circumdantibus autem eum discipulis, surgens beat unusquisque sue fruclum militiæ in ecclesia, intravit civitatem, et postera die prosectus est cum in qua suam per omnia officia transegit alatem : in Barnaba in Derben. Cumque evangelizassent civitati aliena stipendia minime alter obrepat, nec aliis deilli, el docuissent multos, reversi sunt Lystra, et bilam alter sibi audeat vindicare mercedem. ) Iconio, el Antiochia, confirmantes animos discipulo XII. Quod autem isdem Actardus apposuit , ut rum (Act. xiv, 17). Perpendamus ergo quæ hunc ulrasque sedes Turonensem scilicet et Namnetensem equum possent minä сompescere, quando eum ab simul teneret, contra Chalcedonense concilium (can. intentione sua non valet mors ipsa prohibere. Ecce x) egisse videtur, quo decrelum est : Non licere clelapidibus obruitur, nec tamen a veritatis sermone ricum in duarum civitatum conscribi simul ecclesiis, removelur. Occidi potest, superari non potest. Velul et in qua initio ordinatus est, et ad quam confugit, exstinctus extra urbem projicitur, sed intra urbemn

D

quasi ad potiorem, ob inanis gloriæ cupiditatem. die alio illæsus prædicator invenitur. O quam fortis Hoc autem facientes revocari debere ad suam echuic viro inest firmilas! o quam victrix pæna! 0 clesiam in qua primitus ordinati sunt, et ibi lantumquam dominatrix patientia! Ad agendum repulsione modo ministrare. Si vero jam quis translatus est ex provocatur, ad prædicandam salutem plagis erigi alia in aliam ecclesiam, prioris ecclesiæ, vel marlylur, ad propellendam laboris lassitudinem pæna re riorum qu:e sub ea sunt, aut plochiorum, aut xenofovelur. , Sed et isdem bealus Gregorius in epistola dochiorum rebus in nullo communicent. Eos vero ad Agnellum episcopum scribit (lib. xi, ind. 11, qui ausi fuerint, post diffinitionem magnæ et uniepist. 13): « Quia igitur ob cladem hostilitatis, nec versalis hujus synodi quidquam ex his quæ sunt in civitate , nec in Ecclesia tua est cuiquam habi prohibita perpetrare, decrevit sancta synodus a Landi licentia, ideo le auctoritate nostra Terraci proprio hujusmodi gradu recedere. » nensi Ecclesiæ cardinalem constituinius sacerdo XIII. Quod autem quidam contra hoc capitulum lem. » Et in epistola ad Joannem episcopum (lib. xi, hujus magnae et universalis synodi, quasi ex verbis ind. 10, epist. 25 ) : « Te Joannem ab hostibus beati Gregorii salagunt se munire, ut duas sed-2s captivatæ Lisitana civitatis episcopum in Squillita simul lenere valeant, cum nulli Christiano sit

licitum, vel duas uxores simul, vel uxorem el con- A quentium, hanc observantiam resutare, quam beati cubinam insimul habere, diligenter verba ejusdem Petri sedem et sequi videat et docere, satisque conbeati Gregorii in epistola ad Bacandum episcopum veniens sit, ut totum corpus Ecclesiæ in hac sibimet cirent discernere, qua dicit, non de longius civi observatione concordet, quam illic vigere conspicial latulis a se invicemi disparatis, sed de collimitaneis, ubi Dominus Ecclesie letius posuit principalum. ) et de lam cleri quam plebis imminutione destitutis, El item idem : « Patres, inquit, nostri , catholici el rebus ac facultatibus desolatis. « Et temporis videlicet doctique pontifices, quidquid pro fide, pro Mecessitas nos, inquit (lib. 1, epist. 8), perurget, veritate, pro communione catholica atque apostoel imminutio personarum exigil ut destitutis eccle- lica , secundum Scripturarum tramitem traditiosiis salubri ac provida debeamus dispositione suc nemque majorum, facta semel congregatione sanxecurrere. Et ideo quoniam ecclesiam Minturnensem runt, inconvulsum voluerunt deinceps firmumque funditus tam cleri quam plebis destilulam deso constare, nec in hac ea lem causa denuo quæ prælatione cognovimus, tuamque pro ea petitionem, fixa fuerant relractari qualibet recenti piæsumquatenus Formianæ ecclesiæ, in qua corpus beati ptione permiserunt, sapientissime pervidentes, quoErasmi martyris requiescit, cuique fraternitas tua niain si decreta salubriter cuiquam liceret iterare, presidet, adjungi debeat, piam esse ac justissimam B nullum contra singulos quosque prorsus errores prævidentes, necessarium duximus, consulentes tam stabile persisteret Ecclesiæ constitutim, ac semper desolationi illius, quam tuæ ecclesiæ paupertati, isdem furoribus redivivis omnis integra diflinitio reditus supradictæ ecclesiæ Minturnensis, vel quid- turbareiur. » Et Symmachus dicit (epist. 1, Æonio): quid ei antiquo modernoque jure vel privilegio Ad ipsam sacrosanctam catholicam religionem potuit potestve qualibet ratione competere, ad tuæ pertinere, cujus omnis potestas infringitur, nisi ecclesiæ jus potestatemque hac præcepti nostri universa quæ a Domini sacerdotibus semel regulaauctoritate transmigrare. » In cujus verbis quisque riter statuuntur perpetua sint. Quod alias contingere debet attendere, quia dicit quod temporis necessi poterit, si successor decessoris actibus non tribuerit tas perurget, et imminutio exigit personarum, ut

fi: milalem, el roborando quæ gesta sunt faciat rala destitutis ecclesiis debeat succurrere, et necessa esse que gesserit. » Et item idem (epist. eadem) : rium ducit tam desolationi loci, quam paupertati Quanta vicariis beatissimi Petri apostoli judicaecclesiæ consutere. Volunt etiam quidain, ex quo biiur esse reverentia , si quæ in sacerdotio præcirumdam novelli temporis adinventione, usurpare piunt, eisdem transeuntibus dissolvantur? » Et præsumptionem, quatenus liceat eis sedes suas item : « Non potest ex parte firmum esse quod mulare, non causa utilitatis, sed superducto quasi generalitatis tangit injuriam, et quod quasi ad astruvelamento necessitatis, revera quidem ambitione clionem , magis autem ad destructionem posilum est cupiditatis ; in qua commemorantur quidam de in adinventione præniissa. » Unde sancti Patres civitatibus ad civitates, et etiam de minoribus ad Nicæni capile secundo dicunt (can. 11) : « Quoniam poliores translati fuisse episcopi , antequam hinc plura aut per necessitatem, aut alias cogentibus homicertæ diffinitiones sacrorum canonum fuere præfixæ, nibus adversus, ecclesiasticam facta sunt regulam; ) quas transgredi perniciosum est. Manifestum, sicut et sanctus Leo papa capile quadragesimo quarto sanctus Hilarus papa ad Leontium et ad cæteros Decretalium suorum dicit, omillendum esse et inculepiscopos scribit dicens (epist. 11 ) : « Quia non pabile judicandum, quod necessitas intulit. Quam minus in sanctarum traditionum delinquitur san alienuin a ratione et auctoritate astructionis hujus ctiones, quam in injuriam ipsius Domini prosilitur. » perniciosæ permissionis sil, qui eadem capitula legit Et sanctus Cælestinus (epist. 11):« Nulli sacerdotum patenter agnoscit, quia illius secundi capituli Nicæni suos liceat canones ignorare, nec quidquam facere, concilii processus, quod perpere aclum eatenus quod patrum possit regulis obviare. Que enim a fuerat, ne deinceps quisque præsumal, cum magna nobis res digna servabitur, si decretaliumi norma interminatione prohibuit, et capitulum quadragesi

D constitulorum pro aliquorum libitu licentia populis mum tertium Leonis ab hac ratione penitus est alieperuissa frangatur?, Et sanctus Leo (epist. 1): num, sicut trigesimum octavum capitulum in decre« Hoc admonitio nostra denuntiat , quod si quis

tis suis ad Anastasium Thessalonicensem episcopum, fratrum contra hæc constituta venire lentarerit, et sed id ipsum capitulum evidenter ostendit. Sed el de prohibita fuerit ausus admillere, a suo se noverit his que per necessitatem fiunt, potiusque usurpari officio submovendum, nec communionis nostræ fulu videntur, sanctus Innocentius in decretis suis ad rum esse consorlem, qui socius esse noluit disci.

Rufum et Eusebium ac cæteros episcopos dicit plinæ. » Et sanctus Gelasius (episi. 6 ad univer (epist. 27) : « Pervideat ergo dilectio vestra hactenus 808 episc.) : (Cumque nobis contra salutarium talia transisse, et advertile quod utique ut dicitis reverentiam regularum cupiamus temere nil licere, necessitas imperavil, in pace jam ecclesias constiel cum sedes apostolica super his ornibus, favente titas non posse præsumere. , Et paulo post : Domino , quæ paternis canonibus sunt præfixit, pio 1 Priora ergo dimilienda dico Dei judicio, et de devotoque studeat lenere proposito, salis in lignum reliquo maxima sollicitudine præcavendum. , Videre est quemquam, vel pontificum, vel ordinum subse igitur el mentis et corporis oculo qui hæc adinvene

« VorigeDoorgaan »