Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]

[ocr errors]

re clamamt ? $ymodur Epifcoporum eft , mom Clericorum. $uperfluor foras mittite. Qui fubfcripferunt, im medium vemiamt. Et ftatim in medium prodierunt Stephanus Ephefinus, & Theodorus Claudiopolitanus in Ifauria Epifcopus , enarrantes illatas fibi violentias , & Orientales cum fibi 'adhærentibus Epifcopi adclamarunt : Omnes eadem dicimus , baec ita fe babemt. Et Ægyptii : CbriAiamus nemimem timet,Catbolicus meminem formidat. Agmir ponatur, & dicimur. Si bomines timerentur, martyre, mom fierent. Eos arguunt, quod ex metu , qui in Epifcopum nullus cadere debeat , fefe fuiffe prævaricatos proprio ore confiteantur. Ad. didit Diofcorus: Quia afferunt fe mom audiffe quae judicata funt vel difpofita , fed fimpliciter im oblata pura charta fubfcripfiffe , maximè quidem mom oportuit eo, fubfcribere, quibus fatisfa&um mon erat de bis, quae dixit $ynodur, quia de fide erat fermo , Sed quia carifamtur im oblata pura cbarta fubfcripffe , interlocutio/ie , eorum quis ordinarit fupplico dicere eor , praecipiat Magnificentia veffra. Eos arguit , quod fateantur, & quidem in re dogmatica, feMe in pura charta ex metu fubfcripfiffe. Reverà enim alieniffimum id eft à conftantia Epifcopali. Addit eos mentiri, iftudque liquere ex ipforum interlocutionibus , feu verbalibus fuffragiis: Utpotè qui nihil fubfcripferint, nifi quod priùs verbali fuffragio firmafTent. Produci haec fuffragia Diofcorus poftulabat. Verùm pergi in Aétorum le&ione voluerunt gloriofi judices, & Conftantinus Secretarius perrexit. Cùm legeret Ephefi primo Diofcorum , fectando loco fediffe Julianum Coenfem Epifcopum , San&i Leoriis Pontificis Vicarium ac Legatum , Orientales Epifcopi clamarunt: Ejeéîur eff, mullus fufcepit momem Leonir. Et hoc reverà fuit palmare Diofcori crimen. Cùm legeretur San&tus Flavianus poft Juvenalem Hierofolymae , & Domnum Antiochiae Patriarcham fediffe, iterùm clamarunt iidem Epifcopi: Flaviamur ut damna, tur ingreffur eft . Haec manifeffa calumnia . Comffantinopolitanium Epifcopum quare quimtum pofue-* runt ? Et San&us Pafchafinus Lilybeti Epifcopus, ac San &ti Leonis Papæ Vicarius & Legatus : Ecce mo.t , Deo volente, Domimum Anatolium, Flaviani fuccefforem, primum babemur ; bi quintum pofuerunt beatum Ffaviamum . Et Diogenes Cyzicenus Epifcopus, ' Hellefponti Metropolita : „Quomiam vor regulas fcitir , utique tertium Canonem Conftant:inopolitanum. Verùm neque Pafchafinus, neque Orientales Epifcopi illum folum refpexerunt. Quomodò enim Romanæ Ecclefiae do&iffimus Legatus ex Canone per eamdem Ecclefiam reprobato judicaret? Refpexerunt nupera inter San&tum Proclum & Domnum Antiochenum de ifto Canone pa&ta, quae Pafchafinus, etiam Canone non fubfiftente, exiftimavit raca & fervanda. Quod ejus judicium cafîâvit poftea Sanétus JLeo Pontifex , uti fuo loco oftendi ex ejus litteris ad Maximum , Domni fuccefforem. Ventum eft ad interceffionem, qua Hilarus IRomanae Ecclefiæ Diaconus & Legatus dogmaticas Sanéti Leonis ad Synodum litteras poftularat legi, atque tunc Ætius Ecclefiae Conftanti

nopolitanae Archi-Diaconus eft interfatus: Ne. que fufcepta eff Epiffola fan&iffimi Epifcopi Leonir, meque le&a eff. Et Epifcopi Orientales: Nom ef* mobi* le&a. Et rursùm laudatus Archi-Diaconus: $eptier juravit coram ommibur facere eam recitari, & mom eff le&a. Et pejeravit . Et Theodorus Claudiopolitanus in Ifauria Epifcopus : Quia juravit , omner fcimur ; & quia mom eff le&a , confitemur. Erat res momentofiffima , ideòque ad Diofcorüm , Juvenalem , ac Thalaffium, latrocinii Primiates, dixere gloriofi judices: Reveremdiffimt Epifcopi, quibus au&orita* tumc eorum , quae agebamtur, ab imperiali data ef? Clementia , dicamt pro qua re Epifíola fan&iffimi Arcbi-Epifcopi Leomir nom eff recitata, praefertim praecedemte imterlocutiome, ubi eam juffum eff recitari. Refpondit Diofcorus : Geffa demonfframt , quia fecumdò interlocutus fum recitari Epiffolam reveremdiffimi Epifcopi Romami. Et rogatus, ob quam caufam poff tuam interlocutionem leéfio Epiftolae mon eff fa&a : aliud nefciens repofuit: Imterrogemtur & alii Epifcopi, quibur fuerat & caufa commiffa , cujus rei gratia non eff recitata , Interrogari petiit Thalaffium ac Juvenalem. At gloriofi judices non acquieverunt, iterùm interlocuti : Im primo loco ipfe refpomde. Et rursùm adfeveranti, $ecundò interlocutus fum recemferi eam , reddidit Eufebius Dorylaeenfis : Memtitur . Quod nempe Diofcorus legendam Epiftolam fola lingua , non mente juffiffet. Etiam Juvenalis nihil competentis rationis dare potuit, & rogatus Thalaffius hoc unum reddidit : Neque probibui , meque tantam au&oritatem habebam , ut ego folur poffem .difponere fieri leäio?e???. Ephefinum Canonem de non addendo ad Symbolum Nicænum firmari , & faéta per Synodum Conftantinopolitanam additamenta dolosè damnari curarat Diofcorus, & A&ta latrocinalia adfirmant ab omni Synodo fuiffe adclamatum , Si quis immovat , amatbema fie. Quæ dum legerentur, Orientales & alii plures Epifcopi intercefferunt : Iffa mom diximur. Iffa qui dixit ? Et Theodorus Claudiopolitanus apud Ifauros Epifcopus : Deducat Diofcortis Notarior. Eiiciems emim omnium Notarior , fuor fecit fcribere. Vemiamt Notarii, & dicant, fi iffa fcripta fumt, aut mobi* praefentibus le&a fumt, aut fi quis cogmovit & fubfcripfit. Quare habita eft quaeftio , An iftud violentiæ & falfi crimen Diofcorus reverà commififfet. Et quidem Juvenalis Hierofolymae, ac Thalaffius Caefaraeae, ac Erafiftratus Corinthiorum Epifcopus faffi funt fuos ex fynodali more Notarios excepiffe. At longè aliter Stephanus Epifcopus Ephefiorum : Excipiebamt , inquit , Notarii mei , Julianu* , qui mumc e/? Epifcopus Lebedi , & Crifpimur Diacomus , & venerumt Notarii Epifcopi Diofcori , & deleverumt tabular eorum , & digitor eorum penè fregerumt , volenter tollere & tbeca, eorum. Et meque eorum A&orum exemplaria accepi , meque movi de caetero quid a&um fit. Quae omnia etiam Acacius Ariarathiæ in fecunda Armenia Epifcopus confirmavit. Etiam adversùm fa&tas tunc Diofcoro , tamquam fidei & regularum cuftodi, acclamationes interceffìt Theodorus Claudiopolitanus: Haec mullur dixit. Fidei libellus latrocinio ab Eutychete exhibituS

[ocr errors]
[ocr errors]

' Novo, conflituere Canones mom miff multis , & im

unum» congrcgatis primi ordinis $acerdotibu* licet. Et hinc San&ius Leo Magnus in litteris ad Campania: , Piceni , & Thufciæ Epifcopos diftinguit, Canones à decretalibus Sedis Apoftolicæ Conftjtutis . Qgae diftinéîio in aliorum etiam Pontificum litteris eft fiequentiffima. Et ex ipfa Hincmarus Remenfium Archi-Epifcopus in Epiftola quinquaginta quinque capitum adversùs Hincmarum , nepotem fuum , Epifcopum Laudunenfem , docuit à folo extra generalem Synodum Romano Pontifice non poffè condi novos Canones , immò nec nova Decreta , nifi ex prioribus Canonibus haufta. Primum eft verum, Japfum fuiße in fecundo eft alibi oftenfum. „ Aliam Canonis effèntialem qua!itatem adducit Pelagius fecundus Pontifex in litteris ad Eliam Archi-Epifcopum Aquilejefifem : Omnes movimus , qi:od in generali Synodo mumquam Camoyer, piff pera&i* definitionibu r fidei , miffperfe&is ßmodalibu* geffis b.tbeantur , ut fervato ordine cùm priùs Synodus ad fidcm corda aedificet, binc per regulis canonum mores Eccleffe a&ufjue componat. Ita laudatus Facundus fynodalia de Chriftiana .fide Conftituta à Canonibus diftinguit. Et ipfa præfens Synodus fiium de fide Decretum appellavit , non , Canonem , fed Definitionem . Proinde Canon feu Regula eft de moribus, Definitio de £ide. Et hinc de Eutychetis libello reélè dixit Diofcorus : ?Numquid habct , Quia Regula cff ? Ἀom eft regala, Aliud regult, aliud definitio. Rey«rà enim Ephe!inum Decretum eft de fide , non de moribus , & iilud à fuis Canonibus etiam ipfa Synodus diftinxit, Hodie tamen paflim vocamus Canonem , quod ab antiquo loquendi rigore , & addu£to Canonis & definitionis difcrimine jam

pridem recefferimus , adeò ut fàcrofan£la T.;. dentina Synodo fidei anathematifimos , Canc. nes ; morum autem regulas appellet Decreta reformationis. Secuta eft hanc regulam : Moribur antiquis , præfémtibus utere verbis. Antiquus eft ifte receflus: Nam & Photius San&orum Bafilii & Gregorii , aliorumque Patrum decretalia Con. ftituta Canonibus adiumerat, & adfiduè Canones appellat . At qua:ftio eft , unde Eufebius Dorylaeenfis Epifcopus negarit Epbefi editam fuiffe iflam etiam definitionem ? Aliud nefcio, quam mancum illi codicem fuiße. Et hinc definitionem ifiam eße omninò admittendam dixit Diogenes Metropolita Cyzicenus, arguens tamen Eutychetis libellum de omißis & abjectis Synodi Conftantinopclitanæ ad Nicaenum Symbolum additamentis : Ea dixit ab illo abiici ex Valentini & ApoIIinaris fpiritu, per additamenta ifta damnato , ideóque adversùs eadem huc ufque rebelli. Dixit ab Eutychete refufcitatam Apollinaris hærefin, ideòque & additamenta ifta , per Ephefinam Synodum nullatenùs damnata , refutari . Verùm Ægyptii Epifcopi , ab Eutychete & Diofcoro leprofi , intercefere : Nemo fùfcipit adje&ionem , memo dim.iinutio;'em . Qtiae i/' Nicæa com/?ituta fum* » femeant , Catho/icus Imperatcr ho- juffit. Etenim & Theodofius Auguftus ab Ephefina, & ejus fucceßor Marcianus à noftra Synodo j;!'erant Eutychianas iites ex Nicæno Symbolo aefiniri. Quod à Chryfaphio Eunucho circumventus Theódofius innoxiè jufferat, Eutyches & Diofcorus in pravum Apoliinarii fenfùm detorferunt. Et hinc repofuerunt Epifcopi Orientales: Iiaec Eatyche, dixit. Adverfus illum San&tus Proterirs . Alexandriæ poft Diofcorum Archi-Epifcopus latidata additamenta inferuit profeffioni confecra;mdoium Epifcoporum. Eutychetis libellus anathema dicebat Mani

| cbaeo, Valentino, Apollinari, Neftorio, cun

[ocr errors]

in di&a San&i Flaviani Synodo San&i Cyrilli litteras probarat Bafilius, & adjunxerat à fe adorari Dominum noftrum Jefum Chriftum in duabus, etiam poft adunationem, naturis; at verò Ephefi vocem ißam reprehendens & recantans dixerat: Adoro uwam maturam Deitati* umigeniti imhumanati. Quare aliud nefcivit, quam recantare recantationem, allegare Diofcori violentias per milites & monachos , & non mentis, fed folius infirmae carnis lapfum deprecari. Etiam à gloriofiffimis judicibus rogatus, cur catholicè fentiens in San&i Flaviani damnationem fubfcripfiffet, repofuit.

Imjudicium cemtum viginti aut triginta Epifcoporum |

traditur neceffitatem habui parere hir , quae ab illir •rdinabamtur. Ad quae fubfannans, & ex proprio illum ore judicans Diofcorus : Erubefcemr bomime* praevaricatus er quod bonum eff , & fidem fpreviffi ? Ita illum ait Epifcopatu ex propria confeffioneindignum. Quare & ipfe, & omnes ejus Collegæ Orientales, necnon & Thalaffius Cæfareenfis, Eufebius Ancyranus, ac Euftatius Berytenfis clamarunt fupplices una voce: Omnes peccavimus , emme* veniam poffulamur. Eufebium Dorylaeenfem, Eutychetis accufatorem , uti officio perfunótum, à profequendo judicio appellationis retra&atorio excluferat Diofcorus , onus iftud inje&um volens San&o Flaviano. Quae dum Chalcedone legerentur, Eufebius eft interlocutus: Accufatur à me Eutycher, dans libello* im fam&a $ymodo, . commemoravit quia accufator ipßus fum. Quo autem modo , cùm fam&ae memoriæ Flavianus , qui judicabatur, poffulavit me accufatorem ingredi, & Comfequentia & regulis ita volentibus, prohibitur fum ingredi, rego perquiri. Et Diofcorus, Juvenalis, ac Thalaffius, latrocinii Primates, à gloriofis judicibus rogati caufam , nequiverunt aliud, quam crimen in Comitem Elpidium &c facram Juffionem referre, dicentes: vemeramdur comes Epidiur juffit eum mo» ingredi , confirmam, quia imperator jufferat. Quare

uti regularum & confequentiae tranfgreffores, qui |

facram ju£fionem Canonibus adverfam admifif. fent, fuere graviter culpati. Ex quo rursùm vides facras ejufmodi juffiones effè nullius momenti. Iftud Diofcori fa&tum re&è damnavit in libro de Se&tis etiam Leontius Scholafticus ByzantiInllS . Addidit verò fuperbus Diofcorus: Quomiam culpatis me , ficut qui tranfgreffu* fum regular , quae nunc cuffodiumtur regulae , ut Theodoretur ingrederetur ? Ejus eminentem fcientiam &c generofam mentem horrebat. Refponderunt gloriofi Judices: Tbeodoretur Epifcopus ut accufator ingreffus eff , fcut ex voce ejus audiffi*. Et roganti, Quamobrem im ordine Epifcopi fedet, denuò reddiderunt : Et Epifcopur Eufebiuj , & Epifcopus Tbeodoretus im ordine accufantium fedent, ficut & vos im loco eorum, qui accufamtur, fedetir. Nullam cavilli anfam adversùs Synodum Diofcorus abire permifit. Quaeftio eft , quaenam fit illa Confequentia, toties in his & aliis Synodorum A&is laudata, paffim regulis adjun&ta , & à qua frequentiffimè quid dicitur fieri aut non fieri Conféquenter ? Refpondeo effe illam , de qua noftrae Synodi Relatio ad San&um Leonem Papam : Diofcorus Beatum Chriff. Lupi Oper. Tom.II.

Flaviamum praeter omnem Camomum comfequentiam dammavit. Et in litteris ad Leonem Auguftum, poft Synodum Chalcedonenfem exftantibus, Joannes Heracleæ Epifcopus, Europae MetropoJita, ac totius Thracicæ diœcefeos Primas : clerici praeter Ecclefiafficam confequentiam ordinati. Et in aliis ibidem ad eumdem Principem litteris Pergamius Antiochenus Epifcopus, Pifidiae Me, tropolita: $ecundùm conféquentiam, regularem. Similia Patrum ac Synodorum loca adduci poffint plurima. Proindè Confequentia feu Canonum Confequentia non eft aliud, quam tempore illo ufitatus Canonum Codex , in quo omnes probati Canones, certo feu dignitatis feu temporis ordine , fefe confequebantur. Noftra hodie Confequentia eft corpus Canonici Juris. Ex Conftantinopolitanae fub San&o Flaviano Synodi A&tis leéta quoque fuit San&i Cyrilli ad Joannem Antiochiæ Patriarcham & ejus Synodum pacificatoria Epiftola, duas in Domino plenas naturas prædicans, atque tunc omnes Illyricianae dioecefeos Epifcopi exclamarunt: $ic credimus , ßcut & Cyrillus. Cyrilli aeterna memoria. Et famofus Theodoretus : Amatbema ei , qui dicit duo* Filior. Unum emim Filium adoramur Domimum moßrum Jefum Chriffum Umigemitum. Theodoretus apud Diofcori faétionem erat fufpe&us de duobus: Quod San&ti Cyrilli Capitula, perfonam, initamque Ecclefiarum cum illo pacem damna* ret : & quod fub duabus in Domino naturis profiteretur & duas perfonas , ideòque Jefum cum Neftorio folveret. Utriufque fufpicionem ifta interlocutione purgavit . Et de eifdem fufpe&ti Collegae Orientales acclamarunt : Flaviamur, fc credebat, Flaviamur ißa defemdebat, pro bis Flaviamur dammatur eff. Eufebiu , Nefforium depofuit. Diofcorur fidem corrupit. Quibus ex verbis quidam volunt Eufebium Dorylaei Epifcopum, licèt hodiè non habeatur fubfcriptus, adfuiffe primae Synodo Ephefinae. Ut ut fit, certum eft eum non minùs Neftorianae , quam Eutychianae blafphemiæ fuiffe adverfum. Undè & Ægyptii , Diofcoro addi&tiffimi , Epifcopi fuere adftipulati: Omnes credimur , fic fapit umiverfus mundus. Et hinc à gloriofis judicibus fuerunt meritò interrogati: Qua ratione Eutychem , bis comtraria dicemtem , im commumionem fufcepofiir , Flavianum verâ

[ocr errors]

Leéta fuit &c devia interlocutio, qua Euftatius Berytenfis Epifcopus, laudatam Sangti Cyrilli Epiftolam , praedicatafque ab illa duas Domini naturas ex aliis ejufdem Epiftolis conatus ad Eutychetis deliria detorquere, dixerat : Non oportet intelligere duas maturas , fed umam Dei verbi imcarmatam. Ad quae Orientales Epifcopi exclamarunt : Iffa Eutyches dicit , baec Diofcorus dicit . Repofuit verò Diofcorus : Neque confuffonem dicimur,

meque divifionem, neque converfonem. Confufionis

dogma Eutyches ab Apollinario , Apollinarius acceperat ab Arianis, quorum fenfum eleganter & lucidè exponit Phœbadius, Agennenfis in Gallia Epifcopus, in virorum illuftrium catalogo per San&tum Hieronymum laudatus: Duplicem Chrifti Domini naturam five ßatum , nom conjunâum, fed confufum vultis videri, ut etiam unius veßrum, id eff , Potami Epißola , quæ ad I i Orien

Epift. 41.

Orientem & Occidentem tramfmiffa eff, qua afferit carne & fpiritu coagulati, per fanguinem Mariae, & in unum corpus reda&is , paffibilem Deum fa&um. Hoc ideo, me quis illum ex eo crederet , quem impaffibilem fatis confiat. Feciffiv igitur de Jpiritu Dei

[ocr errors]

«* carme bomimis mefcio quid tertium : Quia mec verè etiam Deus eff , fi verbum effe defiit , caro enim άus; meque verò homo, quia mom propriè caro. Fuit enim verbum. Ac fc ex utroque jam meutrum, Ab erubefcenda impietate purgat fe Diofcorus, ajens à fe quidem negari duas naturas, & adferi unicam, at Dei Verbi incarnatam, ideóque fine errore & periculo confufionis. Et reverà hæc propofitio Cbriffus eff una matura Idei verbi imcarnata , habet fenfum fanum , à confufionis blafphemia purum, expofitum largè Ά quinta Synodo. An illum Diofcorus in mente gefferit noluit Synodus difquirere : Confufionem ab illo adferi fuadebat praefumptiojuris & de jure. At verò de Euftatio Berytenfi Epifcopo, viro infigniter ufque huc orthodoxo, gloriofi judices funt interlocuti : Dicat fam&a $ynodus , fi camomi. ci* Epifíolis fam&ae memoriae Cyrilli , quae im $ymodo publicatæ & hic le&ae funt, confomat interlocutio Euffatii reveremdiffimi Epifcopi, Et antequam Synodus refponderet , Euftatius in médium prodiens , & librum geftans dixit: $i malè dixi, vcce codex. Liber Cyrilli amatbematizetur , & amapbematizer. Produxit Sanéti Cyrilli ad Acacium Melitinae Metropo!itam, ad Valerianum Metropolitam lconienfem, ad Succefsum DioCæfareenfem in Ifauria Epifcopum , & ad Eulogium Presbyterum Conftantinopolitanum litteras , in quibus propofitioni ifti fefe tenaciter affixum oftendit, ipfamque liberam ab omni Apollinarifticae confufionis adfertione , immò & fufpicione. Hanc propofitionem , cbrifu* poff adumationem eff duæ maturae, videtur Orientalibus folo difpenfatorio ineundae pacis amore ac neceffitate indulfiffe. Et hinc labendi anfam fumpfit in Ephefino latrocinio Euftatius , & ad noftram Synodum perrexit: Qui dicit umam maturam ad negationem carnis chriffi , quae & comfubftantialis eff mobi* , amatbema fit ; & qui dicit duas matura, ad divifomem filii Dei, amathema fit. Et pro Beato Flaviamo dicere volo. Ipfa verba accepit Beatur Flaviamur , & porrexit piiffimo Imperatori, & jubete recitari manum ipfiur , ut dicat umiverfa Symodus, quia juffè fufcepta ef?. Orthodoxam profeffionem probavit omnis Synodus; at gloriofi Judices addiderunt : Cur ergo Flavianum beatae memoriae depofuiffi ? Etenim Orientalis in prima Phænicia Epifcopus erat Euflatius, ideòque duarum in Domino naturarum profeffionem, per Antecefíores fuos à SanétoCyrillo exa&am, non potuerat fine fpeciali crimine damnare. Hinc humiliter repofuit : Erravi. Ventum eft ad San&i Flaviani de recitatis Sanai Cyrilli Epiftolis judicium, quo duas in Domino naturas & ipfe fuerat profeffus , & gloriofi Judices funt interlocuti : Quod dicunt reveremdiff. mi Epifcopi ? Itam? expomem fidem fam&ae memoriæ Flaviamur orthodoxam & catbolicam religionem falvapit, am erravit im ea ? Haec eft enim profeffio, cujus caufa illum uti hæreticum Neftorianum damnavit latrocinium Ephefinum , Refpondit

Lucentius Epifcopus Efculanus: guoniam famâ, memoriæ Flaviami fides comcordat cum Apoftolica fede & Patrum traditione , femtentiam, qua illum ab baereticis conffat effe dammatum , in eo, retorqueri à famäa $ynode meceffe eff, Quod ipfum cenfuerunt Anatolius Conftantinopolitanus, Maximus Antiochenus, Thalaffius Cæfareenfis , Eufebius Ancyranus , Euftatius Berytenfis , Juvenalis Hierofolymae, Petrus Corinthiorum, Quintilius Heracleenfis, Zozon Philippenfis, & alii longè plures Epifcopi, tranfeuntes ad alteram, in qua Orientales Diofcoro adverfi ftabant, Sy-nodi partem , poftulantes tamen San&i Flaviani profeffionem plenam ad fidem ufque legi. Juvenalis erat Orientalis Epifcopus: Cur ergo ih alia à Collegis parte ftabat ? Quod ab Antiochenæ fede fe feparaffèt, & à fuis Antecefforibus ere&tum Hierofolymae fchifmaticum Patriarchatum omni conatu manuteneret. Invaferat duas Phænicias : Hinc illi Euftatius Berytenfis adhaerebat, Ita ergo infigniter deficere coepit Diofcori fa&io, in quam Epifcopi Orientales exclamarunt: Martyr Flaviamur fidem benè expofuit. At Diofcorus interceffit: Legamtur reliqua ejus verba, & fic reft poudebo. In fequentibur enim invenitur fe impugnamr , & dicem* poff adunationem duas matura*. Mamifèfè ideò damnatur ef?, Ego autem teffimomia habeo - fanâorum Patrum , 4tbamafi , Gregorii, Cyrilli in multis loci * , quia mom oportet dicere duar matura* poff adunationem , fed unam maturam Dei Verbi imcarmatam. Ego cum Patribus ejicior. Ego defendo Patrum dogmata , mom tranfgredior in aliquo. Et borum teffimonia non fímpliciter , neque tranftoriè, fed im libris babeo: Ut verò omnes petierumt , & ego rogo reliqua recitari. Propofitionem iftam , Cbrißus una matura Dei Verbi incarmata , fuiffe in Ecclefias à San&to Athanafio induétam infinuat etiam Ferrandus Ecclefiae Carthaginenfis Diaconus,in litteris ad Anatolium Romanae Ecclefiae Diaconum , ajens indu&tâ adversùm Arianos, fuo autem tempore propter Eutychianos fuiffe fufpe&tam. San&i Athanafii locum ex oratione de Domini Incarnatione adducit in libro de Seétis Leontius Scholafticus Byzantinus : Eumdem effe Dei Filium ratione $piritur, & bomimis Filium ratione carmir. Non duar matura r unum illum Filium , quorum una fit adoranda , non adoranda fit altera, fed unam maturam Dei $ermomi* imcarmatam. At ipfe conftanter adferit verba ifta in Athanafio non reperiri. Cùm, inquit, interrogantur Acephali, propofitionis iftius acerrimi quafi ex Sanéto Athanafio defenfores. Ubi di&um boc exffet , nec ejus offendendi copiam habent, in aréfum coa&i, pufillam quamdam orationem proferumt quafi duorum foliorum , in qua boc diâum legitur. At motum eff umiverfi , omnia $an&i Athamafii opera valdè magna effe. Pufilla ifta duorum foliorum oratio videtur effe oratio de Domini Incarnatione adversùs Paulum Samofatenfem, in qua voces iftae reverà non reperiuntur. Pergit Leontius: Primur imter orthodoxo, Cyrillus protulit verbum

[ocr errors][ocr errors]

bum iffud. Inter ortbodoxor dicimur, quoniam fepiù* hoc Apollimarir reprobat, undè faäum eff ut $am&fus Cyrillus pro Apollimariffa fit habitur ab Orientalibus , cùm tali, mon effet. Quid autem ad hoc ref* pomdemur, quod Beatum Cyrillum producunt citantem boc Di&um im libro adverjùr Tbeodorum Mopfueftenum, quafi profe&um ab Athamafo ? Nimirùm dicimus reapfè quidem illud im Beati Cyrilli contra Theodorum imve&ivis legi, fed mendum effe prifcum. Diofcorum enim fucceffor Beati Cyrilli fa&ur , cùm ejus opera reperiffet , fortè mom veritur eft infèrere monnulla , quae ipfi libitum fuit. Neque verò conje&uris mom modò miti, quod Beatur Cyrillus il. Ilud contra Theodorum mom produxerit , ex eo quoque •manifeffum eß. Nam Theodoretur, qui Theodorum defendebat , umiverfas au&oritates refutamr , quafcumque $an&us Cyrillus contra Theodorum de fanáis Patribus protulerat , mumquam hujus diéi memimit. At enim iffi referunt à Tbeodoreto callidè omiffum : guod enim adverfi eam ai:?oritatem oculis adfpicere ^zow poffèt, ut admodùm planam , & apertam, idcircò fpomte ab ipfo praetermiffam .. Refpondemus tamtùm abeffe, ut eam Theodoretur ibi pofitam prætertre voluerit, ut cùm Beatur ille Cyrillus alibi dixiffet UNAM NATURAM DEI SERMONIS INCARNATAM, $i quidem fciviffet Tbeodoretur id verbum, quod apud Cyrillum exffat , ex 5am&7o Athamaffo citatum, mequaquam adeò temerè C*P. 10- aiauru, fuerit : QUIS TIBI PATRUM DI- XIT UNAM NATURAM DEI SERMO[NIS INCARNATAM ? Addit Liberatus Carthaginenfis memoratas in Theodorum inveétivas non effe San&i Cyrilli, fed fub ejus nomine fi&tas. Quocircà videtur Diofcorus eadem hic audacia pro Di&o illo adduxiffe Sanétum Athanafium , qua illius nomen nuper intruferat in diétas inve&tivas. Etiam in libris de orthodoxa fide San&us Joannes Damafcenus Di&tum iftud, non San&o Athanafio , fed foli San&to Cyrillo adfi-gnat, dicens in illo vocem , Natura, quandoque pro perfona ab eodem ufurpari. Et in traétatu de compofita Domini natura ait illud quidem adfcribi & San&to Athanafio , fed per Acephalos. Res incerta eft , etiam fuperiùs difcuffa. Ut ut fit, voces iftas, quod ab Eutychete & Diofcoro in palmare erroris fundamentum adfumerentur, Synodus noftra noluit canonizare. Laudatus Ferrandus uti profcriptas traétavit. Ejus legitimum fenfum eleganter exponit in libro de Domini Incarnatione, exftante in tomo undecimo Bibliothecæ Patrum , Theodorus Monachus & Presbyter Rhaitenfis. Reliquorum A&orum le&tio Ætherici Smyrnenfis Epifcopi , fuum in San&i Flaviani Synodo diétum fuffragium praevaricati in Ephefino latrocinio, lapfum fuprà abundè expofitum aperuit, nec non hanc Longini Cherfonenfis Epifcopi interlocutionem in laudata Synodo: Poff imbumamationem ex duabus maturis adoro Divinitatem umigemiti filii Dei. De qua Diofcorus. Ex duabu* fufcipio , duas mom fufcipio. Et rursùm, agens adversùs interlocutionem Juliani Epifcopi Coenfis : Poff umionem mom funt duae naturae. Inter hafce propofitiones, Cbrifur eff im duabu* maturis , &, Cbrifur eft ex duabus maturis , Apollinariftae pofuerunt grande difcrimen. Eum effe ex duabus Cbriff. Lupi Oper. Tom.II.

[ocr errors]

naturis, verùm in unam compofitam mixtis & confufis, fatebantur; effe in duabus, integritatem ac plenitudinem fuam fine mixtione aut confufione retinentibus, pernegabant. Quod difcrimen etiam in palmare erroris fui fulcrum adfumpfit, ut ipfe Eutyches, ità omnis po(t praefentem Synodum fa&io Eutychiana. Quantas , & quales ex voculis, Ex , & , Im , turbas adversùs Juvenalem Hierofolymae Epifcopum ex Synodo noftra reducem,' & adversùs omnem Palaeftinæ Ecclefiam excitarit Pfeudo-Monachus Theodofius, refert in hiftoria fua Evagrius Epiphanienfis. Hinc dixit etiam Diofcorus , Ex duabus fufcipio , duas mom fufcipio. Hinc item iftas licet fano fenfu orthodoxas, cum illis identicas, & ab Ecclefiae Patribus ufitatas voces canonizare noluit noftra Synodus : Noluit Eutychianiftis dare fomentum ullum , aut fucum fomenti. Rem infigniter narrat Leontius Byzantinus. Alterum Acephalorum adversùs Synodum Chalcedonenfem dubium eff , cur ipfa definitionem illam repudiarit , qua comtimebatur verbum illud, E X DUABUS NATURIS, cùm tamem fam&fus ille vir Cyrillu r fur rùm deorjùmque , DUABUS EX NATURIS dicat. Ad boc refpondemur mom reje&7am fuiffè propterea , quod iffa verba contimeret , EX

[merged small][merged small][ocr errors]

NATURIS, ut im fecunda definitione ubique refutam ; Eutycbem, mufquam memtionem fecerit bujur loquemdi formulae, EX DUABUS NATURIS , quaff fcilicet eam admitteret. Multi putant fuiffe admiffàm. Cum clamore & impetu dixit ifta Diofcorus , adjungens: Cogor impudenter agere , de anima eff mihi $ermo. Ejus impudentiam San&tus Pafchafinus compreffit. Ad le&tam Eudoxii apud Bofphorum Epifcopi profeffionem, Deus Verbum bomimem perfe&um adfumpfit, interceffit Euftatius Epifcopus Berytenfis : Hominem non adfumpfft , fed bomo fa&u* eff , carmem autem adfumpfit. Verùm fine firma ratione. Etenim Eudoxii phrafin ufurpant & Græci & Latini Patres frequentiffimè , nominatim Sanétus Auguftinus, ex quo cantat in dies Latina Ecclefia : Tu ad liberamdum fufcepturus bomimem mon horruiffi Virginis uterum. Ante Neftorii praefertim, vocibus illis peffimè abufi , tempora fuiffe Patres ita locutos reétè advertit Facundus Epifcopus Hermianenfis. Noftrae Synodi tempore ex Neftorio fufpe&ae erant, ac indè Euftatius fumpfit intercedendi fundamentum. Etiam adversùs le&tam in San&ti Flaviani Synodo Eutychetis profeffionem, Comfiteor ex duabus maturis fuiffe Dominum moffrum ante adumatiomem , poff verò Unam naturam comfiteor, nec non &c adversùs datam vocibus illis à Diofcoro in Ephefino latrocinio approbationem , Confentimus bic & mor omnes , intercefferunt Epifcopi Orientales: Iffa nemo dixit. Amatbema ei qui dixit iffa. Homicida dixit : Ægyptii dixerunt baec. Iffa Pharaonis funt. Agunt præfertim in voces, Unam naturam comfiteor. Et in voces, Ante adumatioI i 2 1:7}3 .

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »