Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors]

Haeref. Meletiu* Ecclefiam Scbifmate difcidit , ita tamem ut 68. c. 1. fidem nulla ex parte mutaret. Qui im Diocletiami ac

2. 3.

Nicaena Synodo. Utiquè per fextum Canonem.

'ni Monafterii. Et certè de Abbatibus res eft fun-; data. Etenim Conftantino Diacono , haereticum Eutychetis Tomum circumferenti per Monafteria , & Abbatum fubfcriptiones poftulanti , refpondit Martinus Presbyter & Archi-Mandrita:

rum. Ita habes in prima A&tione Chalcedonenfis Concilii. Iftam certè à fuo Patriarcha dependentiam habuerunt Ægyptiorum Epifcopi. Etiam Metropolitae. Et Hieracus Aphnaitarum Epifcopus in Chalcedonenfi Concilio re&èafferuit iftam Confuetudinem fuiffè probatam & firmatam à

Suo loco id demonftrabitur. Hoc ipfum demonftrant Pa&a inter fan&um Patriarcham Athanafium & Arfenium Hypfelitarum Epifcopum: Hujus Profeffio fic habet : Promitto mor citra tuam Metropolitami Epifcopi femtentiam mullum de Epifcopis aut alio dogmate commumi & Ecclefiafficum Decretum edituror , fed ceffuror camomibus amte fufceptis , ad exemplar & modum Ammoniami & Tyranmi , Plufami, & reliquorum Epifcoporum. Antea à Meletianis fufcepti Canones funt omninò fextus Nicaenus. Quin etiam Meletius , & omnes ei complices Epifcopi fimilem Profeffionem fan&to Alexandro Patriarchae fecerint in ipfa Nicæna Synodo, videtur non dubitandum. Et quidem hic erat Metropolita Lycopolitanus. Etiam alii fuerunt Metropolitae. Quocirca omnes Ægyptiorum Epifcopi habuerunt à fuo Patriarcha fingularem dependentiam,ex qua nec fuarum Provinciarum Synodos potuerunt facere, nec ullum fine ejus confenfu Decretum edere aut fubfcribere, nè in generali quidem Concilio. Nec Dogmaticum Decretum , nec Canonicum. Ita de utroque palàm habet Profeffio Arfenii. Dependentiæ & confuetudinis veram originem ac radicem ignoro. Etiam de Epifcopis nullum poterat Decretum edere:hoc eft , nullum Epifcopum degradare. Hoc enim fieri non poterat nifi per Provinciae Synodum, iftis Epifcopis non permiffam.

C A P U T V III. Exponitur Origo AMeletiani Schjfnatis.

ELETIUS fuit Lycopolitanus Epifcopus , Thebaidis Metropolita, ac de ejus in Schifma prolapfu fcribit fan&us Epiphanius :

Maximiami Imperatorum perfecutiome umâ cum fam&7o Petro Epifcopo A/examdrimo & martyre , caeterifque martyribus comprebemfu* eff ab Alexamdriae & <Egypti Præfe&is , quibus boc ab Imperatoribus fuerat mandatum. Meletius itaque cum martyribus , ac praecipuè Petro Archiepifcopo Alexandrimo , tum im vinculis habebatur. Atque ille quidem cæteris Ægypti Epifcopis antecellem , fecumdum à Petro Dignitatis locum obtimebat, utpote illius adjutor, fed eidem tamem fubje&ur , & ad ipfum de caufi, Ecclefiaffici, referem*. Hic emim mor eff Alexandrinorum Archiepifcoporum, ut per totam Ægyptum ac Thebaidem , Mareotidem, Libyam, Ammimiacam , Mareotidem , & Pentapolim Ecclefiaftica megotia admimiffrent. Ergo

omne r illi ob Cbriffi momem im cuflodiam datj diu imvimculis detemti fumt, amte quor mom mulli eadem de caufa vim&i martyrium obierumt, ac praemium morte confecuti fumt, cum imterim iffi tamquam primarii ac praefamtiorej im pofferum refervati effemt. Notanda funt verba : caeteris Epifcopis antecellemr. Et verba : Adjutor illius. Videntur adferere , quod Meletius per aliquot Ægyptiacæ Diœcefis Provincias gefferit Patriarchales fan&i Petri vices, ideoque primum ab ipfo locum habuerit. Verùm iftiufmodi Patriarchales vicesignoravit Antiquitas. Eas in Illirycianam Dioecefim primus induxit fan&us Papa Damafus. De Alexandrinis nulla eft memoria. Quare Meletius inter Ægypti Metropolitas nequit fuiffè primus, nifi ob aetatem Epifcopalis confecrationis. At neque haec videtur fubfiftere. Etenim in Ecclefiaftica h ftoria fcribit Theodoretus: Meletiur mon multò ante , quam Arii furor erumperet,Epifcopus fuerat ordimatur. Proinde iftius Prioritatis fides & radix fint penes fan&tum Epiphanium. Alibi hic Meletium vocat Thebaidis Archiepifcopum, at Alexamdro Patriarchae fubje&um. Ex quo lucet Meletium fuiffe Metropolitam. Epiphanius pergit: Cum mommulli martyrium feliciter fubiiffemt , alii verò ab eodem excidiffemt , & mefariam idolorum fuperffitionem admiffemt , adeo ut vi ac meceffitare facrificaremt , iidem poff lapfum ac facrificia ad Confeffore , & Martyres accefferumt, ut paenitentia mifericordiam obtimerent. Quorum alii militer eramt , alii ex variir Clericorum ordinibus : Presbyterij , Diacomir , ac reliquis aliir. Hinc mom mimima inter Martyrer commotio ac diffemfio eff exorta: Negantibus aliis eor , qui femel lapfi effemt , & Cbriffum abmegaffemt , mec fortitudinem & comffamtiam retimuiffemt , aut certamen obiiffemt , recipiemdo* ad pænitentiam effe , me fortè reliqui ob celerrimè ab eis impetratam indulgemtiam mimore paemarum metu abripi fefe pateremtur , ac Deum megaremt , execramdifque Gemtilium facris fe pollueremt. Et erat, quod ab bujufmodi Confefforibus dicebatur, à ratione mon aliemum. Hi erant Meletiu* ac Peleus , aliique complures Martyrer, quor divini bonori r ffudio ac zelo inflammatos , cum hæc dicerent, fuiffe mom dubium eff. Au&ores porrò iidem eramt , ut fecundum perfecutionem poff juffum aliquod temporis fpatium , pace comffituta , paenitentiæ illis locus imdulgeretur : $i quidem illam & ex animo fufciperent , atque ejus fru&us exhiberemt. Nec ita tamem , ut è Clericir umufquifque im priffimum ordinem reftitueretur, fed ut poft aliquod tempus ad Ecclefiam & Commumiomem admiffur im reliqua populi multitudine , mom inter Clericor cenferetur. Eratque baec à veritatis amore profeéfa , & divini ardoris plemiffima ratio. Meletius volebat duo. Primò, ut lapfi Clerici manerent perpetuò irregulares , & poft pera&tam poenitentiam non nifi laica Communione donarentur. Secundò, ut lapfi laici tra&tarentur juxta regulas , quas olim in Deciana perfecutione fanxerant fan&tus Cyprianus, omnis Africana Ecclefia, atque Romana. Rurfum Epiphanius : Contrà fan&iffimus Petrur , utpote bemignus ac mifericors , & velut communis ommium parem r , bis illor verbis obfecrabat. Admittamur illor, quandoquidem peccat eorpaemitet , at pænitentiam illis comffituamur , ut ad Ecclefiam adfideamt , meque aut ipfor aut Clericor adverfemur (bis enim verbir , ufum effe comffamti fama dedici

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

mur) & pudore & dilatione illa temporis , qui feme! prae imbecillitate & ignavia â Diabo/o comcuff & labefaéfati fumt, pemitùs decifcant, mec remedium ullum adhibeant, quemadmodum ftcræ Literæ præcipiumt , mom perverti claudum , fed famari potius guamobrem Petri quidem oratio ad Clenentiam ac bumanitatem fpe&abat , Meletii verò ac fautorum ejus fufceperat veritatis ac divini ardoris p.ttrocimium. Cum ergò à fe imvicem diverfa femtirent , ex eorum quæ utrimque piè ac religio *? proferebamtur , occafiome & fpecie Schifma comfatum ef?. Etenim Petrus Arcbi-Epifcopur , cum animadverteret comffium fuum, bumamitatis pleniffimum , Meletiami r minimè placuiffe , quod divini bonoris ardentiore ffudio flagraremt, medio im carcere Pal{ium , quod lodicium dicitur , veli inftar appendem * , proclamari à Diacono juffit : Qui mecum fentiumt , buc ad me veniamt ; qui Meletii opimioni favent , ad Μeletium. Quod cum ita fa&um effet , divifo in parte r Populo , Epifcoporum , Momachorum , & Presbyterorum , ac reliquorum 0rdinum major mumerus fefe ad Meletium adjumxit ; pauci quidem Epif.oporum & aliorum funt Petrum fecuti. Quò ex tempore preces ac facrificia , caeterafque omnes ceremomia , feparati à fefè imvicem obierunt. Pof! Jaec Petrus Martyrio affeéfus eft , Alexandro fucceffore refi&o. Hic enim poff Petrum Alexandrimae Eccleff.e eft praepofitus : Meletius verò cum aliis plerifque relegatus , & ad Phamefía metalla damnatus ef?. Pof? illud tempus Meletius cum omnibus illis Confefforjbus , qui tra&i & abrepti fuerant cum eo, t.im im carcere quàm in itinere , & quamcumque regionem ad locum peragraret , ibi Clericos , Epifcopos , Presbyteror , & Diaconos imffituit , & privata , Eccleff.t , fumdavit , cum interim nec bi cum illi * , nec iiJi cuia bis commune aliquid haberemt. Porfuam quifque Ecclefiim diverfù mominibus imfcribebat. Nam Petri fucceffores peme , quos erant vetere , Eccleffe , catholicæ Ecclefiæ titulum ufurpabant , Meletiami Ecclefia Martyrum. Igitur Eleutheropolim , Gazam , & Aeliam profe&us Meletius plerofque ad eum modum ordimavit. Acciditque ut ad Metalla diutiùs detineretur. $ed ab ii r tamdem Confeffores liberati fumt , tam qui Petro ftvebamt ( adhuc emim camplure r erant ) quam Meletiani. Qui quidem im metallis à mutua Commumione abfiimebamt , ac me fimul quidem orabant. Meletius verò diù poflea fuperfie , fuit , adeò ut cum Alexa/idro quoque Petri fucceffore foruerit , & famiharitatcm babuerit. Præcipuam porrò Ecclefíae ac fidei curam geffit. Nam , ut fepe dixi , nihil ab ea diverfum aut aliemum docuit. Addit ipfum fuifîè primum errantis Arii accufatorem. Etiam in libro Ancorato eadem confirmat: Meletiami ob eo y , qui im perfecutione lapff, & à noffris im fuum Ordinem ac fi.ttum fuerant recepti poff pænitentiam , ipfos avulferant , meque tamen in hæreticis verfùmtur. Sanétum Patriarcham Petrum accufatde duobus. Primò, quod lapfès Epifcopos & Clericos non dumtaxat in Communionem , fed etiam in gradum admiferit , atque ita prævaricatus fit Apoftolicum Canonem. Secundò , quod lapfos Laicos nimis praecipitanter ac indulgenter reconciliarit, atque ita violaverit Canones fancitos à fan&to Cypriano & Romana Ecclefia. Quae omnia unde Epiphanius hauferit, eft ignotum. Haud dubiè haufit nimium credulus

ex fcriptis Meletianis. Etenim in fecunda fua Apologia longè aliud fcribit fan&ttis Athanafius; Petrus apud mo* amte perfècutionem Epiféopus, & in perfècutione Martyr declaratus , Mcletium Epifcoptim Ægypti momtmatum , multis comviéfum criminibus , & im primâ , quod Idolis facrificaffet , im commumi Epiféoporum $ymodo depofuit. Meletius autem mom ad aliam $ymodum confugit , meque eorum fuccefforibus fuduit purgare , fed Schifma fecit, a dcò at illius feéfatores etiam mumc pro Cbriffiami , Mc.etiani vocitemtur. Ac jam tum im Epif opor comvitia dicere imcaepit: Et primò Petrum , deimde ejus fuccefforem Achillam , & pofi Achillam calummatus ef? Alexandrum. Idque magma cum calliditate. Exemplum ab Abfalome mutuatur , ut pudorem Depofftiomis fu«e calummii* Immocentium ulcifceretur. Ex quibus verbis habemus plura. Primó , quod fanéto Petro non Alexander , fed Achillas in Alexandrinum Patriarchatum immediatè fuccefîèrit. Eft res certa , adeoque fan&tus Epiphanius manifeftè hic labitur. Etiam fupra in Alexandrinorum Patriarcharum fucceßione eft lapfus , dicens fanéto Alexandro non fan&tum Athanafium fucceffiffe , fed Theonam. Secundò ex iftis verbis difcimus, quod fan&ti Petri in Meletium quæftiones , & hujus in illum rebellio non ex nimia in Lapfos facilitate duxerint originem , fed ex variis Meletii facinoribus , & ipfis infli&ta Synodali Degradatione. Inter quae crimina praecipuum fuit in perfecutione Lapfus : Et quidem plenus ufque ad Thurificationem. Eadem de re fcribit Socrates: Meletit; j civitati, cujufàam in Aegypto Epifcopus , à Petro Alexandriae Epifcopo , qui regnante Diocletiamo mortem obierat martyrio , cùm mu/tis alii r de cauff , tùm maximè quod tempore perfecutiomi* fidem imficiatur, Ido/ij immolaverat , Epiféopatur mtimere abdicatus eff. Qui cum effèt abaicatur , complurefque haberet qui ipfur dié7o effemt audiemter , illi qui ab illo ufque tempore ad bodiermtim diem in Ægypto Meletiami vocamtur , Ducem hærefi præbuit. Et cum mullam juffam excufationem aut caufam adferre poffet , cur fe ab Eccclefit feparaffet , verbo tamtummodo affrmavit ffbi effeftéfam imjuriam, Petrumque maledi&i * fígere , ©* comvitiis lacerare cæpit. Verum ut primiùm Petrus per martyrium , perfècutione feviemte , mortem oppetierat , probrat fua & comtumelia y jm Achillam, qui Petro im illum Epifcopatum fuccedebat, tranflulit. Ac poffca demuò im Alexandrum , qui mortuo Achil!a cum dignitati r gradum eff adeptus. Et dum hi im diffidio & diffem fome verfabamtur , interea quaefio de Ario habetur. Meletius cum fui * Ario fuit fubfídio. U/.} cum ipfo contra Epifcopum comfpiravit. Ex quo lucet alter error , quo fanétus Epiphanius afferit Meletium fuifíe primum Arii accufatorem. Quod S. Petrus Arium Diaconum fuum ob præftitum Meletio ac ejus Schifmati favorem & fomentum excommunicaverit , habet Romanum Breviarium. Rem elucidat Hermias Zozomenus : Arius , licet imitio videretur do&rimae Chrifiamae per-f?udiofus effe , Meletio tamen re* movas molienti fuit a jumento. Cujus partcj cum defèruiffèt , à Petro Epifcopo Alexamdrimo Diacomu* ordinatur eff. Et rurfu , per eumdem Eccleffa ejeéfus , quamdoquidem cum Petrus Melctii fautores abdicaffèt , & ejus Baptifma improbaffet , hic Arius in res à Petro

[ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors]

Lib. r. cap. 8.

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Petri fuccefforibus Achilla & Alexandro in gra- I

tiam rediit, at Meletius cum utroque fovit perpetuas difcordias: Quomodo igitur apud hunc primus Arium accufaverit? Quod fanétus Petrus Meletium degradarit, fcribit etiam in fecunda contra Arianos difputatione fanétus Athanafius: Meletiur eje&us à Petro, & Epifcopo & Martyre , fuor qui ipfum fequebantur , mom cbriffiamo , poffea , fed Meletiamor demomimavit. Confonat in Ecclefiaftica Hiftoria Theodoretus: Meletiu* ob quafdam nefariar opimiomer à fam&iJìmo Petro Epifcopo Alexamdrimo, cui corona fuit domata Martyrii , refutatur eff , & Epifcopatu abdicatur. Abdicationis mom acquievit fententiae , fed Thebaidem & ei finitim tm Ægyptum tumultu & comtemtiomum procellis complevit , & Tyrannidem contra Primatum Alexandrinum exercuit. Ex quibus verbis manuducimur ad cognofcenda alia Meletii crimina, propter quae ipfum fàn&tus Petrus degradavit. Voces, ob nefaria, opimiones , altè clamant ipfum fuiffe etiam hæreticum. At in quarto hæreticarum fabularum libro idem Theodoretus affeverat contrarium : In Alexandria Ægypti , quò tempore Arius adverfur Unigenitum eft exorfu r blafphemiam , Meletiu , quidam Epifcopus adverfu r magnum Alexandrum feditionem movem r, multir Urbibus & Epifcopo, ordim rvit , & Praesbyteror, & Diacomor. Non movam baerefím inchoamr , eadem enim cum Ecclefit fèntiebat,fed ambitionis morbo laboram r. Himc Meletianorum $chifma in Ægypto comflttum eff. Verùm pietatis ille quidem Dogmatum mibi! immo vavit. Videtur utroque loco fuiffe memoria lapfus. Nam & hic pro S. Petro pofuit magnum Alexandrum. Verùm in Ecclefiaftica Hiftoria pofitum ab ipfo vocabulum non folas nefarias opiniones comprehendit, fed & quævis crimina. Et ita ipfum tranftulit Jacobus Sirmodus. Sanétus Philaftrius Brixienfis Epifcopus hæc fcribit: Meletia. mi fumt à Meletio quodam im Aegypto , qui de parte fuerat Ariama , & abje&us ef? ab Ecclefía catholica, qui poffea quafi verum fequendo fufceptus eff, & difcipuli ejus cum eo pariter. Mifcet tempora, fa&a varia, vera falfis. Etenim Meletius ob Arianam hærefim, ipfo ac ejus damnatione pofteriorem , nequit fuiffe per fan&tum Petrum damnatus. An poftmodò adhaeferit Ario, eft incertum. Interim fanétus Philaftrius non credidit ipfum fuiffe primum Ariiaccufatorem. Ex fupra addu&tis fan&ti Athanafii verbisdifcimus tertiò, quod Meletius fanéto Patriarchæ Alexandro numquam amicus fuerit, multò minus familiaris.Quod ipfum lucet ex irrefragabiliteftimonio Apologeticae Epiftolae, quam pro S. Athanafio ad omnes fub cœlo Catholicos Epifcopos fcripfit Alexandrina Synodus: Meletiami, homines prorfus fiae imdigni, fcbifm ttici , & hoffer Eccleffe , meque ii movi aut recemter, fed vetuffi jam olim à temporibus beati Petri, cui infidiar pofuerumt, & Achille ejus fuccefforis, quem calumniati funt , & Alexandri, quem ufque ad tribunalia Cæfarij funt calumniis profecuti. Etiam in prima contra Arianos oratione fcribit laudatus Athanafius : Erat jam pridem m alitia & calumnia Meletiamorum omnibus mota , mec impieta* Arianorum umquam obfcura fuit. Neque enimparum tempori , interceffit. Nam illi ab himc amte quinquagefimum quintum ammum fcbifmatici fa&i funt, iffi verò antè trigefimum fextum heretici decla

rati & ab Ecclefia fubmoti , idque judicio $ynodi umjverfalir. Et infrà : Memore* Meletiami , quomodo fefe primùm adverfus beatum Martyrem Petrum, ac deinde contra magnum Achillam , poffremâ contra beatum Alexandrum gefferint, &c. Lucet quod cum omni fua faétione Meletius adverfum Alexandriæ Patriarchas foverit cum Schifmate perpetuum odium , nullam Communionem, nullam amicitiam. Item lucet annus, qui iftud Schifma incæpit. Etenim iftam Orationem S. Athanafius fcripfit anno trigefimo fexto poft Nicænam Synodum , hoc eft, CHRISTI Domini anno trecentefimo fexagefimo primo. Synodus enim fuit celebrata ejufdem Chriftiani fæculi anno vigefimo quinto. Igitur Meletianum fchifma, quod tunc ad quinquaginta quinque annos duraverat, incoepit diéti fæculi anno fexto. Quod ipfum ex eodem S. Athanafii loco advertit in fuis Annalibus Dominus Cardinalis Caefar Baronius. Ifto igitur anno ob patratum antea Lapfum damnatus Meletius cepit contra fanétum Petrum, Alexandrinam Cathedram , & ejus Synodum & vetufta privilegia rebellare, erigere Para-Synagogam , Altare contra Altare. Ita enim folent fuperbi atque ambitiofi Epifcopi, dum damnantur ob crimina. Solent proteftari de injuria ac iniquo judicio, agere turbas, nolle ceffàre ab officio , Dignitatem violenter retinere, mendaciis circumfcribere Populum , ipfum ad fe feducere à Matre Catholica , per falfà Dogmata fibi alligare,atque ita è Chriftiano facere Sabellianum, Arianum, Meletianum, aut quid ejufmòdi. Degradatus ergò Meletius patrare coepit illa, quæ pridiè fuae mortis fanétus Petrus Patriarcha in carcere dixit ad fuos Presbyteros Achillam & Alexandrum: Quamta mihi offenfa funt in Lycaonia ab hæreticis , credo quia vor non fatet : Quomodo Meletius Chriffianorum Gregem ab Ecclefit fepararit , pro quo Dei Filius amimam fuum pofuit , & effudit fanguimem pretiofum. Adversùs quem Meletius impiè repugnam r , faméfor Epifcopor ac religiofor viro* im carcerem claudebat , ac tribulabat cogem * eo* prævaricari. Et infrà : comperi , quod impius Meletius contra me multa mala teftificetur , ut amplius Tyranni Maximini furor excitetur , & me imterficiat. Ita habent fànéti Petri A&ta , quæ è Græco in Latinam tranftulit Cardinali Anaftafius, Romanæ Ecclefiae Bibliothecarius. Pro Lycaonia , videtur legendum, Lyco. Haec enim eft Civitas & Regio , in quaMeletius fuit Epifcopus. Antiqui Ægyptii colebant etiam bruta animalia. Hinc à Lyco feu lupo, quem in ifta Regione olim adoraverant, quidam exiftimant di&tam fuiffe Lycopolim. Damnatus ergò Meletius incæpit furere , confpirare cum Gentilibus Tyrannis, adverfantes fibi Epifcopos & alios fideles iftis prodere ac tradere, & præfertim fanétum Petrum, fuum Patriarcham & damnatorem, acccfare apud eofdem, ac ejus mortem expetere. Nam quod Meletiani fan&um Petrum, magnum Achillam, & fanétum Alexandrum fuerint calumniati , jam nobis dixit Alexandrina Synodus. San&tus Athanafius dixit eadem patrata ab ipfo Meletio. Videtur Maletius etiam idololatriam contempfiffe , & docuiffe, aut certè per cauteriatam confcientiam patraffe errorem Elcefaitarum, blaterantium fidem in perfecti

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Hoc enfm non vanè colligitur ex fanéto Athanafio, qui in Epiftola ad fuos Monachos enumerat varia Meletianorum facinora,inter que eft & hoc: nom efi fperamdum, ut Anti-Chrifto Melefiami reffant. Nom illi, cura eff veritatis , meque CHRISTUM abnegare inter mala mumerant. Non enim fnceriter ad Dei verbum accefferunt , fed ad omnia tamquam chamaleonter tram formamtur, femper mercemarii eorum, qui ipforum operam requirumt. Non veritatem profcopo habemt,fed Veritati voluptatem antepomumt, folumque id dicumt : comedamus & bibamur , cras enim moriemur. Quæ omnia videntur promanaffe ex Magifterio ac exemplo Meletii. Aliud ipfiusjam damnati crimen audivimus à Theodoreto: Tbebaidem ac ei fimitimam Ægyptum tumultu & contemtiomum procellis complevit. Et iterum : Meletius feditiomem movem*, multis urbibus & Epifcopo, ordinavit , & Presbyteros & Diaconoy. Confonat S. Epiphanius, fcribens Meletium ad Phanefia Metalla fuiffe damnatum, & adjungens: Pof? illud tempus Meletiu*, quamcumque regionem & focum peragraret, ibi clericor, Epifcopos, Presbyteros & Diacono* imfiituit , ac privataj fumdavit Ecclefiar. Et infra: Eleutheropolim, Gazam, ac Aeliam profe&us Meletius plerofque ad eum modum ordinavit.Labitur fan&us Epiphanius, quod Meletius ad Phanefia aut ulla fuerit damnatus metalla. Lapfus quippe in Sacrificium idololatricum, & poftmodò ob ipfum damnatus conjuravit cum Gentilibus Tyrannis, egit ipforum Frumentarium ac Satellitem , ideoque ab ipfis non metalla , fed plenæ libertatis ftipendia eft confecutus. Etiam labitur, quod Eleutheropoli , Gaze , ac Hierofolymis ordinaverit Epifcopos & Clericos. Iftius audacie nulla extat authentica Memoria. Meletius poft damnationem videtur Ægypto non fuiffè egreffus. Et quo fine egrederetur? Ipfius item Schifma non fuit nec effe potuit extrà Ægyptum , extrà Patriarchatum Alexandrinum. Et inter Epifcoposatque Clericos, quos à fe confecratos apud Nicænam Synodum tradidit S. Patriarchae Alexandro, nullus fuit Syrus , fed omnes Ægyptii. Et in libris de Magni Conftantini vita Eufebius Cefareenfis Epifcopus affirmat Meletianum Schifma & Arianam haerefim fuiffè cœtanea:Hanc non tantum per Ægyptum,fed infuper per Libyam ac exteras etiam Provincias , iftud per univerfam dumtaxat Ægyptum ac fuperiorem Thebaidem fuifïè graffatum. Graffàtum tamen fuit etiam per Pentapolitanam, imò & per aridam Libyam. Errat item Epiphanius, quod major Epifcoporum & Confefíorum pars fan&um Petrum deferuerit, & adhaeferit Meletio. Errores continent haec verba: Ario longiorem im Alexandrina urbe moram trabente , moritur Confeffor Meletiu* & Martyr. Intolerabile eft , quod ifte fchifmaticus & fceleratusTurbo appelletur Confefíor & Martyr. Error item eft, quod ftatim poft Arii damnationem fit ante Nicaenam Synodum mortuus Alexandriae, Etenim adfuit ifti Synodo, ibidem fuit damnatus partim, partim donatus gratia, & omnes à fe confecratos Epifcopos atque Clericos tradidit Patriarchæ Alexandro. Addu&tum à nobis Meletii crimen confirmat Gelafius Cyzicenus: Meletiu* Epifcopus deleéfus non multo ante Arii furorem , comvi&us à fun&iffimo Petro , Alexandrimae Ecclefe Epifcopo , & poffea Martyrii corona exornato , &

Epifcopatu abdicatur , abdicatiomi, femtemtiae mom acquievit , fed Tbebaidem & vicimam ei Ægyptum tumultu & comtemtiomum procellis implevit , tyrammjdem contrà Prærogativam Sedis Alexandri Epifcopi ufurpamr. Partim ex Hermia Zozomeno, partim ex Theodoreto loquitur. Hinc dicit Meletium non contrà fan&ti Petri, fed contrà fan&ti Alexandri Cathedram rebellaffe. Quod in confecrandis Epifcopis praeceps ac temerarius fuiffet Meletius ,

affirmat etiam Zozomenus , atque adjungit : Me- Lib. I lethur, cum Petrur , qui poff martyrio occubuit , eo É $.

tempore quo Alexandrimam regebat Ecclefiam,propter perfecutionem tunc ingravefcemtem caepiffet fugam, miniftrorum Ordimatiomer, ad Petrum folum pertimentes , fibi arripuit. Per Anaftafium Bibliothecarium , translata A&ta affirmant fan&um Petrum, ante incarcerationem fuiffe Relegatum in Phoeniciam ac Paleftinam. Aliter tamen habet per Dominum Cardinalem Cæfarem Baronium laudatus Codex Vaticanus : Petrus fpomte recefft, cum quaereretur ad mecem , me ejur caufa civitas Alexamdrima , adverfamtibu* Cbriffiami* , tumultu exagitaretur , quando tum im Paleffima , tum etiam in adjacentibus Infulis diù latuit , literis interea fuor roboram r , ac praefertim Pbilaeam, Heßchium , &* Tbeodorum , quos omnium Confefforum, qui temebamtur im carcere ultra fexcemtor fexaginta numero, $igniferor vocat & Praeceptore * , eofque cum comfummator martyrio audiffet , ingemti fe laetitia affeâum effe tefttur, pro quorum agonem femper Deum precibus imterpellaverat. Haec poffunt & debent concordari. Suam publicae Alexandrinorum paci neceffariam, qua imminentem relegationem aut carcerationem prævenit, abfentiam fan&us Petrus meritò appellat Relegationem. Videtur Meletius tunc necdum fuiffe lapfus, ideoque nec degradatus , atque ita necdum habuiffè occafionem rebellionis ac tyrannidis. Videtur ifto tempore, quò Petrus exulabat, fuiffe lapfus, ac non nifi per reducem effe degradatus, adeoque tunc priùs incaepiffe fuas petulantias. Philaeas, Hefychius, ac Theodorus fuerunt Epifcopi. Hefychium, quod pro Alexandrinis, & omnibus Ægyptiis novam Sacrarum Literarum translationem fecerit, laudat S. Hieronymus. San&us Petrus tertii Chriftiani fæculi anno nonagefimo o&avo eft fa&tus Epifcopus. Seditannis duodecim : Tribus in pace, novem in perfecutione. Haec enim coepit primo anno quarti faeculi. Proinde Meletius, qui iftius faeculianno fexto cæpit infanire, inter primum & fextum annum fuit lapfus,ac degradatus. Porrò per ipfum attentata Tyrannis fuit Epif* coporum Confecratio, & Invafio plene Metropoliticæ Poteftatis. Meletius advertit, quod in aliis Patriarchatibus Metropolitae fuos Comprovinciales confecrarent, celebrarent Synodos, & agerent id genus alia : Quod Ægyptiorum Metropolitârum à fuo Patriarcha Alexandrino dependentia efíet extravagans, & contrà communem Confuetudinem. Hinc S. Petro offenfus excuffit iftudjugum, confecrarecœpit, & quidem fine petita ac obtenta Patriarchæ autoritate, fuos fuffraganeos» alios Metropolitasin eandem audaciam feducere » ac infuper aliarum Provinciarum Epifcopos, quin & ipfi Alexandrinae urbi Presbyteros & Diacgnos ordinare. Sextus Nicænus in Meletium editus Canon non fine caufa dicit: Antiqua confuetud*

fer

fervetur per Ægyptum, Libyam, & Pentapolim. Sub AEgypto comprehendit etiam Thebaidem,ac Provinciam Auguftamnicam. Affirmat non folummódo in iftis Provinciis , fed etiam in utraque Libya Meletianam audaciam , ac Alexandrinae Cathedrae injuriam fuiffe graffàtam. Et inter Epifcopos quos à fe confecratos Meletius in Nicæno Concilio tradidit S. Patriarchæ Alexandro, fuerunt etiam Callinicus Pelufii Metropolita,& Ammonius Diofpolitanus Epifcopus in Ptolomaide , feu in Pentapoli. Exiftimo quod fuam audaciam perfuadere aliis Epifcopis ac prefertim Metropoliris non valens Meletius proceffèrit ad novum facinus: Quod vacantium iflic Sedium Clero & Populo attentarit intrudere novos Epifcopos, imò & legitimis Epifcopis alios fuper-ordinare. Lucet hoc ex Nicæno adverfus ipfum Decreto: Meletiu* im propria ac fua civitate remameat, mullamque potefatem babeat vel cuipiam manus imponemdi , vel quemquam ad aliquod mumur Eccleffafficum deligemdi, vel aliquam Regionem ac civitatem ejus rei gratia commeamdi , fed ut folum Dignitati r & Officii momem retineat. Solebat igitur ad alias Civitates & Regiones ordinaturus commeare. Synodus infuper fancit, ut ordinati per Meletium Epifcopi fint per Alexandrum ordinatis inferiores quo-ad omnia,& nullam Ordinandi poteftatem habeant, nifi poft horum mortem. Tunc fi quidem videantur digni , poffint fuffici in horum Sedes.Hæc Sanétio palàm affirmat, quod Meletius per varias Ægyptiacæ Dioecefis Regiones & Civitates etiam fuper-ordinaverit. Etiam Alexandrinæ civitatis Presbyteros atque Diaconos confecravit,& in Nicæna Synodo tradidit Patriarchæ Alexandro. Nempè noverat Schifmaticam fuam audaciam fine Alexandrini £atriarchæ confenfu non poffè firmari : Hinc in ifta ipfa fuprema Metropoli,quod Patriarcham intrudere ac fuper-ordinare non poffet , intrufit ac fuper-ordinavit faltem Presbyteros , qui ftuderent Patriarchatum pedetentim invadere.Quin imò videtur etiam intrufiffe imaginarium Patriarcham. Etenim inter Epifcopos,quos à fe confecratos Meletius in Nicæna Synodo tradidit S. Alexandro Patriarchae,erat& Agatammom in Alexandrinorum Agris. Uti Donatiftae in Sub-urbanis Romæ agris imaginarium Papam,ità Meletianiin Alexandrinis Suburbiis videntur intrufiffe imaginarium Patriarcham.Quidam exiftimant,quod Meletius Patriarchatum invadere ibi tentaverit, ac trans-ferre in Lycopolitanam Cathedram. At male. Qgo enim fundamento , aut fundamenti fuco iftud attentaffet ? plenam dumtaxat Metropoliticam poteftatem , nec non & fuorum Comprovincialium Epifcoporum Confecrationem invafit contra anti•quam Ægypti Confuetudinem, & vetufta Privi legia iftius Patriarchatus. Et ad eadem patranda induxit alios Metropolitas. Induxit & Provinciales Epifcopos, ut fuos ipfi Metropolitas confecrarent. Ex nimia in fuum Degradatorem invidia tentavit ejus Cathedram penitùs denudare. Quaeftio eft, Quomodo HermiasZozomenus fcribat à fanéto Petro datum à Meletio Baptifma fuiffe improbatum , & iftud ejus judicium fuiffè reprehenfum ab Ario? An datum à jam damnato IMeletio Baptifma fan&us Petrus exfufflaverit ? Refpondeo affirmativè. Licet Hermiae Zozomeni

[merged small][ocr errors][merged small]

ipfo Bafilius graviter improbat. Quod item ma- - F

cipia perfuadent hanc affertionem. Quis enim ignorat fan&tum Petri Antecefforem Dionyfium adhaefiffe fanéto Cypriano ? Plura ex ejus de hoc negotio Epiftolis Fragmenta adducit in fua Ecclefiaftica hiftoria Cæfaraeenfis Eufebius. Dolendum eft , quod nobis non tranfmiferit integras Epiftolas. Ex iftis quippe Fragmentis non poffumus firmi definire. Fragmentum ex ejus ad fançlum Sixtum Pontificem Epiftola fic habet : Stepbamus antea fcripfèrat Epijîolam de He/emo Tarfenfi , de Firmi/iamo Cæfaraeenfi, de omnibus Epifcopij , qui eramt im Cilicia , & Cappadocia , & Galatia , & ex ommibus Gemtibus , quae eramt finitimae , quod meque cum illi* quidem ob eam caufam ommimò communicare vcllct. Nam illi , inquit, Haereticoj rebaptizant. Rei igitur magnitudinem attenta cogitatione comple&ere. Decreta emim im maximij Epifcoporum Conciliis , fcuti audio , fa&a fuerunt , ut qui ab Haereffr impietate redeunt , debeamt primùm in Pietate imflitui, deimde veterij & impuri Fermenti eluvie ac fordibu r ablui & purgari. Atque ut pro hir omnibuj Epifcopi r illum deprecarer, Epiffolam fèripff. Fragmentum affirmat plura. Primò, quod Papa Stephanus Firmilianum, Helenum, aliofque Ciliciæ & Ponticæ Diœcefis Epifcopos hanc ob caufam excommunicaverit. Secundò, quod ifti Epifcopi varias Synodos fecerint, & iftic Rebaptifmi neceffitatem confirmaverint. Tertió, quod ifta Synodalia judicia fint magni ponderis, ideoque non contemnenda. Quartò, quod tantorum virorum excommunicationem folvi Dionyfius fuerit deprecatus. Et Stephanus omninò folvit. Hæc Dionyfius praedicat & urget apud Sixtum , atque ita profitetur fe favere iftis Epifcopis. Lucidiùs hoc patet ex fragmento Epiftolæ ad Philemonem Romanæ Ecclefiæ Presbyterum : Hoc tamem didici , quod Epifçopi in Africa mom fòlùm iffam confuetudinem de rebaptizamdij Hæretici r j.tm imvexerimt , verùm etiam longo amte tempore , Epifcoporum memoria qui amtegreff fumt, im Eccleffij maxima hominum frequentia celebratij , & 5) modis Fratrum , tùm Icomii , tùm Jynadij , tum aliis multij im locij convocatis , ifiud Decretum fuit, quorum judicit & Jemtemtias condemmare , irritaque facere mom audeo, ac fc illos im odium & invidiam congerere. Terminor , ut eft apud Salomonem , & Fimes proximi tui mon commutabis , quoj Patres tui præftiterumt. Edicit prefatas Synodos: Et ipfarum praecipuas affirmat fuiffe Iconienfem ac Synadenfem. Earumdem Decreta imanifeftè confirmat. Sancti Cypriani fententiam affirmat effe antiquam, & palam comprobat. Eufebius habet plura, quæ evincunt Dionyfium ita fenfiffe. Verùm quod Romanam , fingularem Ægyptiacae Matrem Ecclefiam revereretur, videtur noluiffè faciem penitùs revelare. Habuit fingularem Sententiam.Etenim in Canonicis ad fàn&tum Amphilochium literis Magnus Bafilius fcribit, quod Cyprianus ac Firmilianus & Hæreticos & Schifmaticos eidem Regulæ fubjecerint : Quod omnium Baptifma exfufflarint. Et adjungit: Quæ ad Catharos pertimemt quæfiome* , oportet uniufcujuf* que Regionis morem fequi, quod variæ fuerint de ipjoyum Baptifmate diffènfiones eorum , qui ab ifffi acceperunt. Dionyfius videtur ipforum Baptifma probafTe. Nam & probavit Baptifma quofumdam Hæreticorum.Etiam Pepuzenorum. Qgod in

gnus

[ocr errors]
[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »