Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][merged small]

matione pofuit , religams blafpbemam Macedomii limguam , & umam maturam effe eamdem Patri & Filio & $piritui faméHo publicè comfitem r . Addit Trefius, Melitinae Epifcopus, Armeniae fecun{dae Metropolita , quòd adversùs Macedonium hæc Synodus ftabilierit trium perfonarum eandem fubßantiam, virtutem , divinitatem , dignitatem, au&toritatem, Domimationem immimutam . Et Synodi Chalcedonenfis Relatio ad Principem Marcianum : Quia fider Nicaema fimplicem de Spiritu famé7o do&rimam protulit , mullo adbuc certamem afferemte de eo , illi , qui de Arii /ìirpe progemiti fumt , apud femetipfor hanc peffilemtiam retimemter, veris refutationibur comvi&i de Filio , im Spiritum famé?um fuam blafpbemiam stramfiulerunt , arbitramter calummiam fuam mom poffe detegi, cùm temerariè eum inter creaturae vilia deputaremt. Undè qui defemfiomem veritati po/fea detulerumt, eorum pemitur expulere contagia , Dominum illum declaramter. Quod ipfum in fermone ad Principem acclamatorio dicit Synodus fexta.

Et vivificantem. Hoc enim eft in illis, quibus veram Divinitatem Scriptura exprimere folet, nominibus nequaquam infimum , de quo Doétor Nazianzenus: Quid adeo magmum & divinum eff , quod mon poffit Jpiritur famé7ur ? Quod tam Divimum momem , quo mom appel/etur ? Eam vim babet , ut mobi* vitam afferat , immò qui ipfamet vita eff , qui per baptifma & refurre£iionem denuo creat : Quod eft folius virtutis Divinæ.

Ex Patre procedentem. Ex hifce verbis Graeci fumpfere occafionem errandi de proceffione Spiritus fanéti ; in eis hodiernum fchifma fundant, arguentes nos tanquam hujus Symboli , & Ephefini de illo Canonis prævaricatores, aufos addere vocem, Ex Filioque, Franci , de eodem additamento cum Leone tertio Pontifice contendentes, per Legatos Bernarium Wormatjenfem Epifcopum , Jeffe Ambianenfem , & Adalardum Abbatem poßulavere de Patribus Conftantinopolitanis hocce Symbolum condentibus : Numquid mom bemè feciffemt , fi quatuor tantùm addendo ßllabar tam permeceffarium fidei Sacramentam cumάis deimceps feculis perfpicuum redderetur ? Refpondit verò Pontifex : $icut cgo mom audeo dicere mon benè feciffe , fi fecif. fent , quia procul dubio ficut cætera , quae omiferunt , fcientes utique , & mom tam bumama , quàm divima illumimati fapiemtia fecerumt ; ita quoque mom audeo dicere illud eos mobi* minùs imtellexiffe, perpendiffe cur dimiferimt. Tu & tui videte , quid fentiatis de vobis : Nam & ego me illis , mom dico , mom præferam , fed etiam illud abfit mibi, ut coæquare praefumam. Omiffionis caufam non obfcurè infinuat laudata Chalcedonenfis Synodi Relatio ad Principem, dicens hæc verba, Ex ?atre procedentem, inferta contra Macedonium ad profitendam plenam fan&i Spiritus cum Patre & Filio confubftantialitatem : Eam enim important , quomodo verba , Ex Patre matum. Nicaena Synodus de hac , quòd nemo litigaret , nec apicem expreffit , ita & hæc de illius necdum impugnata proceffione : folam ftabilivit Divinitatem.

Cum Patre & Filio adorandum. Etiam addi

tur contra Macedonianos , quorum apud Do&torem Nazianzenum hae erant impiiffimæ voces: .Qui* Jpiritum adoravit ? Qui r vel veterum ve! recentium ? Quis eum oravit ? Quo Scripturae loco eum adoramdum aut oramdum effe , proditum ef?? Undè hoc habuiffi ? Refpondet verò Gregorius: Nos bujus rei pleniorem caufam poffea reddemur , cùm de mom fcriptis dogmatibus differemur . Et Pergamius , Antiochiæ in Pifidia Epifcopus Metropolitanus, in litteris ad Leonem Auguftum : $am&iffimi cemtum quimquaginta Patres imfirmitati languorir Macedonii obtulerumt medicimam , docemter Divinitatem umitatis imfeparabiliter adoramdam. Et de Sanéto Amphilochio, uno horum Patrum , Iconienfi Epifcopo , Sanétus Hieronymus in catalogo virorum illuftrium: Ampbilocbius mibi muper librum legit de $piritu fam£7o , quòd Deus eff , & quòd adoramdu* : utique adversùm Macedonianos in defenfionem hujus Symboli , fecuti laudatum à Jofepho Meihonenfi Epifcopo locum San&ti Athanafii in dialogo Orthodoxi cum Macedoniano : $i offendatur eamdem babere maturam , Deitatemque , quam Pater & Filiuf , $piritum , qui ex ipfo Patrem per Filium effufur eff , demomfiratum quoque erit , ipfum effe adorandum , & latriae cultu profequendum. Et conglorificamdum . Defumptum eft ex eodem Athanafio in libro adversùs Meletii & Eufebii fimulationem : Atqui impoffibile effet im Trimitatir gloria $piritum conglorificari, mifi effet ex Deo per Filium modo proceffiomir , mom faéfus vi creatiomir. Nom enim fa&ura cum fa&ore , meque fervus cum Domino conglorificari debet. Eò item refpicit Gregorius Nazianzenus fupra refpondens : Nor bujus rei plemiorem caufam reddemu* , cùm de mom fcriptis dogmatibus differemus . Ex non fcriptis dogmatibus unum eft hymnus glorificationis , Gloria Patri & Filio & $piritui famé?o , nequaquam à Nicæna Synodo, fed ab ipfis Apoftolis inftitutus. Ex illo, inquam , Athanafius & Gregorius, nec non Sanétus Bafilius, ac tandem haec omnis Synodus confubftantialem fan&i Spiritus Divinitatem definivit . lta & Sanétus Auguftinus Pelagianos, Scripturis canonis pro originis peccato adduci paffim folitis contumaci aftutia recalcitrantes , ex Apoftolica traditione, qua exorcizantur & exufflantur etiam infantes , covi&tos obmutire fecit. Adeo verbum traditum eft fcripto quandoque potentius. Ex addu&to Sanéti Athanafii loco re&tè Jofephus, Methonenfis Epifcopus, in libro contra Marci Ephefii in Synodum Florentinam calumnias, oftendit Spiritum fànétum etiam ex Filio procedere. „Qui locutus eff per Prophetar. Etiam adponitur contra Macedonianos, apud Gregorium Nazianzenum blaterantes $piritur fim&i Divinitatem mullo $cripturæ loco com/gmatam , effe Deum peregrinum , novum , imtrodu&itium , prifci bomimibus ignotum. Synodus definit adeo antiquum , ut per Prophetas locutus fit , adeoque Deus, cujus folius eft fui Confiftorii fecreta noffe & enunciare. Videndus primus liber Didymi de Spiritu fan&o. Addit Ruffinus: 11 ergò $piritur faméfur eff , qui im veteri teffamemto Legem & Prophetar , in novo Apoftolor & Evangelia

infpi

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

infpiravit. Contra duplicis Divinitatis Fabulones Synodus nos etiam profiteri jubet unicum effe utriufque teftamenti Deum au&orem. Et Unam , Jam &am , Catbolicam , & Apolicam Ecclefiam . Cur poft unius Dei, Patris , Rilii Dei-Hominis, & Spiritus fan&i confeffionem addatur & Ecclefia , edicit San&tus Auguftinus in Enchyridio. Reéfus confeffionis ordo pofcebat, ut Trimitati fubjungeretur Ecclefia , tamquam habitatori domus fua , & Deo templum fuum , & conditori civita , fua . Quae tota bîc accipienda eff: Et militans & triumphans , ex hominibus & San&tis Angelis una. Credimus porrò Ecclefiam, non in Ecclefiam : Quia Ecclefia nom eff Deus , fed Dei domur. Re&tè Ruffinus ad Epifcopum Laurentium : Hac propofitiomi* ßllaba creator à creaturi fecermitur, & divina feparantur ab humanir. Eadem de caufa non dicimus nos credere im remiffionem peccatorum, aut im refurreéfionem mortuorum . Addit Sanctus Auguftinus: Jpiritus fam&us , f creatura , mom creator effet , profe&ò creatura rationalis effet . Ipfe emim effet fumma creatura, & ideo im regula fidei mom poneretur ante Ecclefiam , quia & ipfe ad Ecclefiam pertimeret im illa parte , quae im cæli ; cf. Umam. Edifferit Synodus principales verae Ecclefiae notas, quarum prima eft unitas , de qua San&tus Cyprianus in litteris ad Florentium Pupianum : Eccleßa eff Plebs Sacerdoti adumata , & Paffori fuo grex adbaerem. Unde fcire deber Epifcopum im Ecclefia effe , & Ecclefíam im Epifcopo , & qui cum Epifcopo mom fit , in Ecclefia nam effe . Porrò ficut univerfa terra , inquit in libris de Dei civitate San&tus Auguftinus , ex multir terrir , ita univerfa Ecclefít ex muhtis conftat Ecclefij , earumque Epifcopatus ex multis Epifcopis,* qui omnes in unum Romanum , quafi radii in folem , uniuntur. Non ergò folius in cœlo invifibilis Jefu Chrifti , fed & vifibilis in terra fupremi Epifcopi , nec non & dogmatis unitas facit unam Ecclefiam: Attamen variam variis variarum gentium linguis, moribus , ritibus , tanquam , uti re&tè San&tus Fulbertus Carnotenfis Epifcopus, Regimam circumami&am varietatibus. $am&am. Dicitur adversùm Novatianenfes ôc Macedonianos , cun&is graviter lapfis, tanquam cæteros contagio maculantibus, claudentes fuas conventicula , adeoque fibi folis arrogantes veram Chriftianitatis fanétitatem , exftin&tam jam pridem in catholica orbis Ecclefia ex fcabiofa malè reconciliatorum communione . Verùm Ecclefia militans nequaquam claufus paradifus eft , fed apertus ager , cujus tamen ele&ta frumenta à fuperfeminatis per inimicum hominem zizaniis nec fuffocantur , nec fœdantur . In primæva Apoftolorum Ecclefia Judas fibi foli , non aliis Domini corpus fumpfit indignè. Neque in folam militantem, fed & in triumphantem credimus Ecclefiam , unum nobifcum corpus puriffimum à reatus macula & yitii ruga. Catholicam . Pro hoc fibi titulo femper pugnaffe quofvis haereticos adfirmat frequenter Sanétus Auguftinus. At caffo eveutu. Neque enim , quod finxerunt Donatiftae, à totius Ewangelicae legis cuftodia , fed à plena per omnem

hujus faeculi locum & tempus diffufione Ecclefia dicitur Catholica. Diverforum baereticorum Ecclefe ideo catbolicae mom dicumtur , quia per loca atqae fuar quafque Provincias comtimemtur ; baec verò à folis ortu ufque ad occafum unius fidei fplendore diffumditur. Apoftolicam. Aliud eft Sedes, aliud Ecclefia Apoftolica. Diftinguit eas in libro Praefcriptionum Tertullianus , dicens apud quafdam Ecclefias adhuc præfideri ipfas Apoftolorum cathedras, apud quafdam eorum authenticas litteras recitari . Quocirca latè loquendo Apoftolica fedes eft quaevis Epifcopalis Cathedra , quæ quempiam Apoftolum habuit primum Cardinalem fefforem , aut certè impofito difcipulo au&torem . Hoc enim modo Ecclefiae Apoftolicae cemfui fuos deferumt : Sicut Smyrmaeorum Ecclefia Polycarpum à Joanne conlocatum refert , ficut Romanorum Clementem à Petro ordinatum . Hinc & Cyrillus, & Joannes, Cathedrae Hierofolymitanae , per San&tum Jacobum Apoftolum infeffae , Epifcopi fe Apoftolicæ Sedis Antiftites afïèruerunt : Quod licèt Synodus Seleucienfis ac Sanótus Hieronymus damnarint, tandem tamen eviciffe videtur Epifcopus Juvenalis. Eadem de caufa in fexta Synodo. Conftantinus Auguftus, & Conftantinus Diaconus & Carthophylax Ecclefiæ Conftantinopolitanae , ejus fedem vocant Apoftolicam : Quòd nempe Graeci tandem fingere coeperint primum ejus Epifcopum fuiffe Apoftolum Andream. Huncce titulum quidam adeo ambivere , ut extenderint & ad illas Ecclefias, in quibus quis

Apoftolus fuit fepultus . Ita Cyprii , reperto apud fe Sanéti Barnabæ corpore , Patriarchicum Ecclefiae Antiochenae jugum excuffere, dicentes & fuam Metropoliticam fedem jam effè Apoftolicam . Quod item Turpinus Remenfis Epifcopus de Compoftellana ob San&ti Jacobi , & de Veneta ob San&ti Marci , licèt eò dumtaxat translati, reverentjam adfirmat Sanétus Petrus Damiani , Quin immò omnem Epifcopalem Cathedramfi quidam vocant fedem Apoftolicam . Ira San&us Gregorius Turonenfis Epifcopus appellavit Cathedram Burdigalenfem , nec non & alias duntaxat Provinciales . Eodem modo loquuntur fecupda Synodus Valentina , & quarta Parifienfis . Et Valentinus , Adrumetini Monafterii Præfe&tus , Sanéto Auguftino, Provinciali dumtaxat Epifcopo , attribuit Apoftolatum. Et Ephefinae Synodo fubfcribens Eutychius, Theodofiopolitanus Epifcopus, addit fibi hunc titulum : Eutycbiur fam&ae Dei Catbolicae & Apofolicae Ecclefiae Tbeodofiopoli, Epifcopur . Quöd nempè quifque Epifcopus fit fucceffor Apoftolorum. Verùm propriè & ftri&è nulla eft Sedes Apoftolica, nifi quam aut per fe , aut per proprium ex Baptifmo & manus impofitione filium & vicarium , tanquam Cardinalis Epifcopus , infedit & fundavit ipfe Apoftolus Petrus . Quòd ejus folius Cardinalis infeffio faciat Sedem Apoftolicam, difertè ad Eulogium Alexandriae Patriarcham fcribit Gregorius magnus , adeoque & tres dumtaxat effe Sedes Apoftolicas , Romanam , Alexandrinam , Antiochenam . Quod

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

fuffraganeus Metropolitæ Cæfaraeenfis. Eadem de caufa ejus antecefforem Cyrillum jam audivimus damnatum à Synodo Seleueienfi . Et ad Anatolium, Conftantinopolitanum Epifcopum , Synodi Chalcedonenfis au&toritate tres autocephalas Diœcefes invadentem , fcribit San&us Leo magnus, quòd, quidquid egerit , nequeat fedem fuam facere Apoftqlicam . Et Bulgaris , quinam Epifcopi fint overaciter Patriarchae, fcifcitantibus , refpondit Nicolaus primus eos effe folos tres memoratos , quòd foli habeant Sedem Apoftolicam : Ea carere Conftantinopolitanum & Hierofolymitanum, ideoque licèt dicantur, tamen reverà non effe Patriarchas. Et quia Alexandrinam fedem dumtaxat per Marcum difcipulum San&us Petrus infedit, in Relatione ad Damafum Pontificem re&è hæc praefens Synodus Cathedram Antiochenam vocat vetuftiffimam ac verè Apoftolicam. Eft enim, uti ad Alexandrum ejus Patriarcham fcribit Innocentius primus , Prima primi Apofoli Sedes , quae urbis Romae %edi mom cederet , miff quòd illa im tranftu meruit , ifa fufceptum apud fe , confummatumque gauderet. Quô refpicit & San&tus Auguftinus fcribens ad quofdam Epifcopos Donatiftas: Im Romana Eccleßa femper Cathedrae Apoßolicae viguit Principatur. Porrò Apoftolica Ecclefia aliud , non eft , quàm Ecclefia Apoftolici dogmatis & communionis . Tertullianus in libro Praefcriptionum dividit in duas claffes : In Ecclefias Apoftolicas fidei matricer & originalet , & in Ecclefias Apoftolicas de comfanguimitate doęrimae , utpotè foboler Ecclefiarum Apofolicarum . Originales & matrices dicit effe illas, apud quar ipfe adbuc Catbedrae Apoßolarum praefídemtur , aut ipfe autbemticae eorum littere recitamtur, quas ipf Apoßoli comdiderunt , ipß eis praedicamdo tam viva voce , quàm per EpißoIar poftea . Ejufmodi funt Corinthiorum, Galatharum, Philippenfium , Ephefiorum, Theffalonicenfium Ecclefiae , & præfertim Hierofolymitana , quam in Relatione ad Damafum Pontificem haec praefens Synodus reétè dicit effe ommiuns aliarum matrem . De Sion enim exivit lex , & verbum Domini de Hierufalem , ad quam multifariè multifque modis olim loquens Deus in Prophetis , noviffimè diebus iftis non tantùm in Apoftolis, fed & in unigenito Filio eft locutus . Alias originales & matrices docuerunt Apoftoli , quae acceperant à Chrifto; hanc ipfe Chriftus, quae acceperat à Deo. Reétè tamen Tertullianus de Ecclefia Romana : Iffa quàm fœlix Ecclefia ? cui totam do&rimam Apoftoli, Petrus, Paulus, & Joannes, cum fanguine fuo profuderumt. Licèt non tempore & propagine, longè tamen eminentiori gradu, Divina nempè fupremi Primatus poteftate, eft omnium Ecclefiarum prima, mater , caput , Ad Camoner Conc.Conf. Tom.I.

banc Ecelefam , inquit Apoftolicis temporibus vicinus San&us Irenaeus Epifcopus Luglunenfis , propter potemtiorem primcipalitatem neceffè eff convenire omnem Ecclefiam , hoc , eo,, qui funt umdique fideler , in qua femper ab bis, qui fumt umdique , confervata eff ea, quæ ef ab Apoftolis traditio . Adeo Romanus Primatus, quod Lutherus & Calvinus garriunt, non eft hefternus. Ecclefiae ex fola do&rinae comfanguimitate Apoftolicae funt illae , quae funt vera ac germana per legitimum Apoßolici femimi* traducem foboles matricum & originalium , de quibus idem Tertullianus : Per Judæam conteffata fide im Jefum Cbriffum , & Ecclefi* imffitutis , in orbem profe&a Apofo/i eamdem do&rimam ejufalem fidei mationibus promulgarunt , & proinde Ecclefiar apud umamquamque civitatem comdiderumt , à quibus traducem fidei , & femima do&rimae , caeterae exinde Ecclefe mutuatæ funt , & quotidie mutuantur, ut Ecclefe fiamt : Ac per boc & ipfe Apoßolicae deputantur, ut foboler Ecclefiarum apofiolicarum. on*me gemus ad originem fuam recenfeatur, meceffè eff. Itaque tot & tamtae Ecclefe , uma eff illa ab Apoflolir prima , ex qua ommer . Sic ommer primae & Apoftolicae , dum umâ emner probamt unitatem : Dum eff illis communicatio pacir, & appellario fratermitatis , & contefferatio bofpitalitatir . Quae jura mom alia ratio regit , quàm ejufdem $acramenti uma traditio. Et infrà : Illae Eccleffe , quae licet nullum ex Apoftolis vel Apofolicit auéìorem fuum proferant , ut multò pofferiorer, quae demique quo. tidie inftituumtur, tamen im eadem fide comfpirante, non minùs Apoftolicæ deputamtur pro comfanguinitate do&rinae . Hoc fenfu noftrum Symbolum univerfam Ecclefiam effe dicit, non folummodo unam, fan&tam , & catholicam, fed & Apoftolicam : utique vel prima origine, vel legitimo traduce. Hinc haereticorum & fchifmaticorum conventicula nullo modo funt Ecclefiae Apoftolicæ ; Neque ut matres, neque ut foboles. Alienum quippe fuum dogma neque ab ipfis Apoftolis, neque ab eorum in docendi munere per legitimum traducem filiis & fuccefforibus acceperünt. Primus cujufque haerefeos aut fchifmatis fundator femper eft , quod de Viétore, primo Donatiftarum Romano EpifcopQ , fcribit Optatus Milevitanus: Filius ßne patre, Tyro fine Principe, difcipulus fine magifro , adeoque filius impius, ramus fra&tus, palmes abfciffus, rivus à fonte concifus. San&us Irenæus vocat abfciffum à primcipali fucceffione Apoßolorum , qui cum Epifcopatu, fucceffione cbarifma veritatis certum fecumdùm placitum Patris acceperumt. Quaeftio eft, cur omnes hafce veræ Ecclefiae

-notas Synodus Symbolo indiderit ? Rationem

dat Hermias Zozomenus : Theodofiur Imperaton vigentium tumc fe&arum Antefignamor convocavit, ut aut difceremt aut doceremt eorum veritatem, de quibus inter fe cantemdebams . Sperabat enim f; omnes effe&urum effe comcordes , f communem ipfir de controverßis do&rinae difputationem propofuiffet . Scio hanc Synodum pofteriorem noflro Symbolo : Ejus tamen tempore per omnem Orientem graffabantur Novatianenfes , Ariani , Euno

miani , Macedoniani , Photiniani , Apollina• Y y ri

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

* * riftae , blaterantes effe multos vocatos, paucos

ele&tos, periiffe Ecclefiam de orbe terrarum, & in folis fuis paucis effe Chriftum. Et quidem Novatianenfes & Macedoniani fingulari & modeftia & vefte fingularem fan&timoniam mentiti non paucos in errorem circumfcripferunt. Hinc ergò edicit Synodus nullam apud ipfos effe verae Ecclefiae notam , ideoque illis effe Ecclefias, quomodo funt favi apud vefpas : Et principales Ecclefiæ notas , ut à fidelium memoria nunquam abirent, Symbolo infixit.

comfiteor umum Baptifma in remiffiomem peccatórum. Apoftolicum Symbolum fimpliciter habet, Remiffionem peccatorum. Caufam dat San&us Auguftinus in Enchyridio : Poff commemorationem fan&ae Ecclefe im ordine confeffiomi* ponitur remiffo peccatorum : Per banc enim fiat Ecclefia , quae in terrir , utpotè fan&ta hocce potiùs quotidiano dono , quàm perfeétione virtutum . Hocce Symbolum addidit umum Baptifma , contra San&ti Bafilii fupra adduétas cogitationes.

D I S S E R T ' A T I O
DE SYNODO CONSTANTINOPOLITANA,

[ocr errors][ocr errors]

Onßantio, Juliano, & Valenti Auguguftis , qui Arianis & quibufvis haereticis permifere omnia, juxta præcedentes prophetias, Meletio Epifcopo Antiocheno fa&tas , Ecclefiam tandem fuam miferata Divina Clementia dedit fuccefforem Theodofium, Hifpanum, avitè pium , utpotè filium chrißianiffimi Ducis Theodofii, impiiffimè per Valentem trucidati. Per omnem Orientem graffabantur Ariani , Eufebiani , Eunomiani, Macedoniani , Fotiniani , Apollinariflae , Novatianenfes , enumerataque fuperiùs Galatharum monftra: Et ipfi Catholici in partes lacerati. Quis enim nefcit fchifma Euftathianum Ecclefiæ Antiochenae ? Etiam Conftantinopolitanam, fciderat Petrus Alexandrinus Epifcopus, Gregorio Nazianzeno , à fe priùs probato & confirmato , fuperintrudens , & quidem auro mediante, Maximum Cynicum , hominem variè impurum. Divino negotio vigilanter fe dedit Theodofius, cogitationum ferias nefciit , nec dignatus terrena curare, nifi coeleftibus paruiffet . Demophilum Arianum Epifcopum ejecit Conftantinopoli , Epifcopatum confirmavit Gregorio Nazianzeno , adversùm hærefes fanxit varia , ` tandemque indixit totius Orientis generalem Synodum in Regia civitate ex tribus praefertim caufis , relatis ab Hermia Zozomeno : ut Nicæna fides confirmaretur, decideretur quaeftio de Epifcopatu Conftantinopolitano , & Macedoniani Ecclefiae unirentur. Gregorius Nazianzenus in carmine de vita fua, meminit folius fecundæ caufæ, dicens de Synodo : Coit repemtè , firmet ut thronum mibi. Quibus verbis duas alias quidam putant excludi. At Gregorius Presbyter , & haec ipfa Synodus in Relatione ad Principem difertè ait fefe ob omnes tres conveniffe. Convenere Epifcopi & orthodoxi & Macedoniani. Hi ex folo ferè Hellefponto, intra quem praefertim fparfi & conclufi , triginta fex, duce

Eleufio Metropolita Cyziceno; iftos fuiße centum fexaginta fex fcribit apud Photium in Bibliotheca Efremius Antiochenus Epifcopus , verùm re&lè Photius, ut rem certam , adferit fuiffe folos centum & quinquaginta. Gregorius Nazianzenus , in carmine de vita fua, & in ejus vita Gregorius Presbyter, fuiffe dicunt ex omni Romanorum imperio, praeterquam ex Ægypto & occiduir partibur . Ex Occidente tamen adfuit, haud dubiè cum fuffraganeis, Sanétus Acholius Theffalonicenfis Epifcopus , Theodofii Augufti baptizator, & ex Ægypto poftmodum fupervenit cum fuis & variis Macedonibus Timotheus Patriarcha Alexandrinus. Adfuere Epifcopi clariffimi : Meletius Antiochenus, Gregorius Nazianzenus, Helladius Caefaraeenfis in Cappadocia , Otrejus Melitinenfis , Diodorus Tharfenfis , Amphilochius Iconienfis, Eulogius Edeffenus, Acacius Berrheenfis , Gregorius Nyffenus , ejus frater. Petrus Sebaftenfis , & Cyrillus Hierofolymitanus , converfus ad nos à Macedonianis. Adfuiffe creditur & San&us Hieronymus , utpotè auditor Gregorii Nazianzeni. Adfuere & alii, de quibus diétus Gregorius : Dimiferumt me ab urbe mom admodum repugnamtem. Quippe turpiffimum erat illorum me fidei caupomum im mumero effe , quorum alii mepotes eramt eorum , qui tributorum fcribæ fueramt , & aliud mibil amimo volvebamt , quàm falfa , & fubdola , ratiomum depravatione r ; alii ab aratris venerant aduffi à fole ; alii à ligome & bidemte totum diem mom quiefcente ; alii remor , exercitufque reliqueramt , redolemter adbuc femtimam , vel corpus faedatum cicatricibus habemter , populi gubernatores & duce* militum , qui me mimimùm quidem comceffuri viderentur : Nommulli etiam opificiorum , qu«e citra ignem operar fuar perficere nequeunt , gnari , ne, fuliginem quidem carmis imtegrè ablueramt , flagriomer , ac piffrimis digni. In carmine de vita fua eos vocat turbam graculorum , catervam juvenum

fimilem

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

fimilem tabernae, vefpas concito impetu in frontem infilientes, confortio Epifcopali indignos, anferes & grues temerè in invicem pugnantes , mutuaque vitia inimico animo proferentes in publicum . Ejufmodi faeces thronis Epifcopalibus intruferat fa&io Eufebiana. Quaeftio efl , an à folo Theodofio Augufto, an etiam à Damafo Pontifice fuerit convocata Synodus . Convocatam etiam à Damafo affirmat antiqua , per Martium Milefium publicata, vita ejufdem Pontificis: $an&a fecumda $ymodur ejur praecepto & au&oritate apud Comffamtimopolim celebrata eff , cui praefuerumt Timotbeur Alexandrimus , Meletiu* Amtiocbemur , Cyrillur Hierofolymitamur , & Divimus Gregorius Conffamtinopolitamur. Quod ipfum in fermone ad Principem acclamatorio affirmat Synodus fexta. Et Nilus, Rhodiorum Metropolita , in fynoptica enarratione Synodorum generalium : Praeerant $ymodo Damafur Romae , Ne&arius Conffamtimopolir , Timotheus Alexamdriae, Cyrillus Hierofolymitamur , Meletius Amtiochemur, Gregorius Nyffe , & Ampbilocbius Icomii Epifcopi. Refpondeo tamen à folo Theodofio congregatam, utpotè fingularem folius Orientis, ad ejus folius motus confirmata Nicaena fide componendos. Nulla enim legatio , nulla Epifto!a Apoftolica adfuit , fine quibus fieri nequit totius Ecclefiae Synodus generalis . Quomodo à Nilo dicatur praefediffe Damafus, exponit in litteris de feptem generalibus Synodis ad Michaelem Bulgariae Principem Photius , ajens praefediffe Timotheum, Meletium , Cyrillum, Ne&tarium , atque addens : Quiba* baud mulpoff & Damafuj Epifcopus Romae eadem comfirmam r atque femtiem r acceffit , id eft , jam faétam fine fuo juffu Synodum habuit ratam , & confirmavit. Di&i item quatuor Epifcopi nequeunt au&toritate Apoftolica praefediffe. Etenim Timotheus Alexandrinus non nifi poft conditos Canones & Symbolum advenit , non nifi poft ejus adventum Ne&arius eft creatus Epifcopus, Cyrillus erat ex Macedoniano Neopbytus, & de Meletio ait addu&ta vita Damafi Pontificis : Antiocbiae erant tres Haereffarcbae , Meletiur, Vitalis , atque Paulimus . Quae paucæ voces tot errores habent, quot fyllabas, ideoque authorem fuum effe nullius fidei producunt. Ut ut fit , Meletii Epifcopatum nunquam probavit Romana Ecclefia, ideoque praefidendi vices nequit illi Damafus dedifTe. Ob fedium ergò fuarum praerogativam , & fingularis do&rinae aut poteftatis meritum praefediffe dicuntur , quomodo in litteris ad Zenonem Auguftum Felix tertius Pontifex fcribit Nicænæ Synodo praefediffe Sanétum Euftathium Epifcopum Antiochenum : Et quomodo Juvenalis Hierofolymitanus, Thalaffius Caefaraeenfis , & Bafilius Seleucienfis in Ephefino latrocinio dicuntur fuiffe Synodi Primates. Difficultatem habent verba Synodi Chalcedonenfis in Relatione ad Marcianum Auguftum : His , qui im bis partibus Apollimarii dete*erumt peßilemtiam , Ale&arius cum Gregorio temuit Principatum, Et fextæ Synodi fermo acclamatorius ad Principem : Gregorius & Ne&arius comCanones Comc. Comff. Tom.I.

ventum congregabant. Qui fimul non fuere Epifcopi, quomodo poffunt fimul Synodo praefediffe , aut illam congregaffe ? Refpondeo tempora diftinguenda , duafque aut tres intra breve tempus Synodos Conftantinopolitanas, quorumdam errore confufas in unam, quarum primae Gregorius, fecundae & tertiae praefedit Ne&tarius. Apud Chryftophorum Juftellum incogniti Au&toris libellus fynodicus oecumenicam Conftantinopolitanam à Ne&arii Epifcopi Synodo, di&tarum trium poftrema , reétè diftinguit. Synodi locus fuit Oratorium fan&orum Martyrum Pantalemonis & Marini , poftmodum Comcordia di&tum , de quo San&us Joannes Damafcenus in opere de facris imaginibus: Erant im Oratorio reliquiae Pamtalemomi* & Marimi Martyrum , quod quidem Oratorium, CONCORDIA momimatur , quoniam illic cemtum quimquaginta Epifcopi, Tbeodofio magno Imperatore regnante, im eamdem femtemtiam convenere. Quod ipfum in carmine de vita fua teftatur Gregorius Nazianzenus. Inivere non tantùm fidei , fed & fraternae communionis concordiam, etiam inter orthodoxos fciffam ex difcordiis Eufebianis. Porrò Synodi tempus fuit Confulatus Eucherii & Syagrii, Chrifti trecentefimus o&uagefimus primus , Damafi Pontificis quintus decimus , Theodofii Augufti annus tertius.

CAPUT SECUINDUIM. Aëta Synodi circa fidem.

Uid circa fidem Synodus egerit, exponit in fuis litteris ad Damafum Pontificem. Ait à fe ftabilitam fidem Nicænam , & circa fan&iffimam Trinitatem contra Sabellium , Arium , & Eunomium , & circa dominicam Incarnationem contra Apollinarium, & addit : De quibur plemiorem deleéfationem animi poteritir percipere , f? libellum im Concilio Amtiocbiae comvocato de fidei deciffame editum , & eum etiam , qui fuperiori ammo à Comffamtimopolitamo Comcilio gemerali compofitus eff, legere placuerit, in quibus tum fidem mofram uberiùs expofuimur , tum baerefibur muper excogitati r amatbema fcriptis proditum demumciavimur. Et in Relatione ad Theodofium Auguftum : Primùm mutuam imter mor comcordiam removavimur, deinde verò breves etiam promumciavimus definitiomer , quibus & Patrum , qui Nicææ congregati fuerunt , fidem confirmavimus , & quæ adversùs eam obortæ fumt , perverfa* baerefe* ae prava r opimiomer extrema cum execratione & detefatione reprobavimus . Fecerunt haec partim in primo Canone, partim in fidei Symbolo : Et hic eft fidei libellus à generali Concilio editus anno fuperiori . Ex quo liquet in primo congreffu editum Symbolum, quod à Gregorio Nyffeno Nicephorus Calixtus, à Gregorio autem Nazianzeno fuiffe compofitum afferit in Florentina Synodo, tanquam ex opinione communi , Marcus Metropolita Ephefius.` Quis fit

Synodi Antiochenæ libellus, dixi fupra.
Y y 2, Pri-

[merged small][ocr errors][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »