Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors]

+um eomfuetudinem , fed veritatis opponimur , ab imitio hoc tememter , quod à Cbriffo & ab Apoftolis eraditum . Nec imvemimus boc apud mor aliquamdo cæpiffe , cùm femper iffic obfervatum fit , ut mom mifi umam Dei Ecclefiam moffemus , & famA7um Baptifma mom miff fam&ae Ecclefíae computaremus . Communione ejeétus erat à Stephano Pontifice, ideoque turbato mentis oculo caecutit & errat varia. Cautè legi debet tota ejus Epiftola. Etenim primum in omni Ecclefia poft haereticos aut fchifmaticos rebaptizare aufum fuiffe Agrippinum, teftatur Vincentius Lerinenfis. Et Nicæna Synodus omninò admifit Baptifma Novatianenfium. Ejus tamen decreto non omnes utique orthodoxi ftatim paruere. Etenim fuo adhuc tempore fuiffe de iftorum baptifmo varias diffenfiones fcribit ad San&um Bafilium San&us Amphilochius, Iconienfis Epifcopus , Lycaoniæ in Diœcefi Afiatica Metropolitanus , adjungens de fuis Afiaticis, quod ita exprimit Bafilius: $ed quo^miam mommullis AMaticis ommimò vifum eff , propter multorum æcomomiam & difpemfationem eorum baptifma fufcipi, fufcipiatur. Novatianenfium itaque Baptifma , & Nicænum de ipfo Canonem quidam Afiatici receperunt, verùm non ut dogmatis regulam, fed ut morum mutabilem difcipliham , in qua quemque Epifcopum fequi oporteat morem fuae Ecclefiae & regiomir. De quibus quia non plenè conftabat Amphilochius , confuluit Bafilium. Bafilius , licèt veraciter San&us , & Magni cognomen meritò fortitus, homo tamen Cappadox , Romanis & omnibus Occidentalibus ex caufis fuprà infinuatis non plenè æquus, ac Firmiliano fuo nimiùm adfixus, refpondit varia. Primò, & meritò arguit San&tum Dionyfium , Alexandriæ Epifcopum, quòd, licèt Camomicur, id eft , Ecclefiafticorum Canonum peritiffimus, admiferit Baptifma datum à Pepuzenis feu Montaniftis : Quammam emim babet rationem , verum eorum Baptifma judicari , qui im Patrem, & Fi/ium , & Montamum , Prìfcillamque baptizamm ? Aom emim baptizati fumt , qui mom im mobi* tradita baptizati funt. Quare etiamf boc magmum Diony/fum latuit, mobi* *amem mom fervanda erroris imitatio. Montaniftae enim Spiritum fan&um delirabant in fuo Montano incarnatum, ideoque & in hujus nomine fceleratè baptizabant. Deinde diftinguit hæreticos , fchifmaticos , ac fideles in parafynagogis feu illegitimis conventibus à canonicorum fuorum Epifcoporum communione fpontaneè feparatos ; haereticos effe dicens , quibus de ipfa im Deum fide eff diffenfo, & addens: Vifum eff ergò ab initio haereticor, eorumque Baptifma , ommimò rejicere, utique ex Apoftolica & perpetua Ponticæ Diœcefeos confuetudine , uti dixit Firmilianus. Hinc pergit ad fchifmaticos, quos ita definit : Scbifmata fumt ii , qui propter aliquas Ecclefiaficar caufar & medicabiles quæfiione* imter fe diffident. Et infrà : Schifma eff de pæmitentia diffentire ab iis , qui fumt im Ecclefia . Hinc ejufmodi effe dicit Novatianenfes, Encratitas, Hydroparaftatas , Saccophoros , Apota&titas , & addit : Vifum eff ab imitio eos , qui abfcide. rumt , qui fcbifmatici dicumtur , ut qui fint adhuc

Ecclefe , admittere . Pergit : Verùm enim verò amtiquis vifum eff,Cypriamo dico & mofiro Firmiliano, eo* ommes umo calculo fubjicere: Quoniam feparationi, quidem principium per fcbifma, qui autem ab Ecclefia abjunxerunt , mom babemtampliùs im fe gratiam $piritur ; laici effe&i mec baptizamali , nee ordimamdi habent poteftatem . Schifmaticormm Baptifma priùs à Cypriano & Firmiliano exufHari coepiffe exiftimat, ideoque efîe rem difciplinæ adiaphoræ, in qua quifque poffit & debeatfequi morem fuae regionis. Errat in ipfo lumfhe: Certum quippe eft etiam hanc exufflationem effe aufum & temeritatem Agrippini. Et quis admittat Novatianenfes , aliofque Errones, de Divina fubftantia non errantes, non effe hæreticos? At non vacat difcutere fingula. Quaeftio fpecialis erat de Encratitarum Baptifmo, pro quo & contra quem faciebant viciffim duae rationes . Contra ipfum faciebat primò, quòd de ipfo Deo errarent,cum Marcionitis fabulantes duo principia , ideoque effent non fchifmatici , fed omninò hæretici. Deindè, licèt in San&tam Trinitatem baptizarent, tamen ut fe redderemt mom fufcipiemdor ab Ecclefia , adgreffi effemt proprio deinceps Baptifmo præoccupare: unde fuam quoque confuetudinem deleveramt . Pro ipfo autem faciebat primò nuperum nefcio quod decretum fynodale, vigore cujus Zoim & Saturmimum , qui eramt ex il/orum ordine , im Epifcoporum Cathedram fufceperat ipfe Bafilius. Deinde , Romanae Ecclefiae interdiétum atque au&toritas, quam cum fuo Firmiliano nunquam ille praefumpfit damnare. Hinc ergó refpondet : Emcratitae , & $accopbori , & Apota&itae fubjiciumtur eidem rationi, cui & Novatiami , quia de illi r editur eff canon, etfi diverfus. Quae autem fumt adversùs eor , fiIentio prætermiffa fumt . Nor autem uma ratione eos rebaptizamur. Si autem prohibita eff apud vos hæc rebaptizatio , ficut & à Romamir , alicujus aeconomiæ gratia , mofra tamem oratio vire , obtineat, quamdoquidem eff veluti Marciomiffarum germem eorum baerefir , muptias abborremtium , & vinum averfamtium , & Dei creaturam imquimatam effe dicentium , eor in Ecclefiam mom admittimur , nifi im moßrum Baptifmum baptizati fuerimt. Ne dicamt emim , IN PATREM ET FILIUM ET SPIRITUM SANCTUM BAPTIZATI SUMUS, qui quidem Deum effe malorum effe&orem exiftimant ; imftar Marcionis & aliarum baerefum. Quamobrem boc placuerit , oportet plures comvemire Epifcopor, & fc Camonem expouere, ut & is , qui fecit, fit extra periculum , & qui refpowdet , im refpomfone de bis fide dignus habeatur. Alium pro En• cratitis, alium pro Novatianenfibus dicit editum Canonem: Pro his enim Nicænus eft editus,longè eminentioris au&toritatis.Addit ittorum per fubre. ptionem tacita veritate extortum,ideoque fynodaliter retra&tandum, & ex nunc ab obfervantia fufpenfum:Encratitae enim fe in DivinamTrinitatem baptizare mentiti funt, utpotè furculus & pars duplicem Divinitatem fabulantis Marcionis, cujus fœdum & profanum lavacrum Ecclefia femper damnavit. Haec omnia, ob Romanæ Cathedrae reverentiam & metum, definire non aufus, quafi difputans in Ecclefiam projecit Bafilius , fecitque vacilla

[ocr errors]

vacillare multos. Synodo huic Conftantinopolifanae, paucis ante annis ad Dominum translatus, non interfuit, quare hafce quaeftiones ad ipfam retulit San&tus Amphilochius, ab Ecclefia fciri volens , num Romanum iterandi Baptifmatis interdi&um fpeétaret ad dogma, an ad folam difciplinam. Graffabatur & nova audacia Arianorum rebaptizantium , novumque Eunomii baptifma. Quare omnes contentionum flu{\us in dudum ja&ata miferabiliter Orientali Ecclefia componere volens Synodus, ftatuit accuratè de fingulis, definiens quinam haeretici per novum Baptifma, quinam per folum Cbrifma effent jn Ecclefiam admittendi. Et quidem Chrifmatis ufum & confecrationem , tanquam Judaicam fuperftitionem , fceleratè in nobis damnant Albigenfes , Wicleffiftae , Lutherani , Calviniftae. Eft res antiquiffima, omninò Apoftolica atque Evangelica traditio, de qua Tertullianus in libro de Scorpiaco: INobis adversùs fcorpiorum morfus non magia , aut medicina, fed fide, præfúium eft , fi mom & ipfa percutitur diffidemtia fgm.tmdi fatim , & adjurandi , & umgemdi befiae calcem . Hoc demique modo etiam Etbmicis fepè fubvemimur , domati à Deo ea poteßate , quam Apoflo/u* dedicavit , cùm morfum viperae fprevit. Adducit exemplum infigne in libro ad Scapulam , Africae Proconfulem. Ipfe etiam Severur , Romanorum Imperator gentilis , Pater Amtomimi Caracallae , Cbrifiianorum fuit nemor . Nam & Proculum Chrifua;i;im , qui Torpaciom cognominatur , Evodiae Procuratorcm , qui eum per oleum , ab Epifcopis benedictum , a'iquando curaverat , requiffvit , & im pal.ttio f&o /jabuit ufque ad mortem eju r , quem & Amtomi/ius optimè moverat, la&e Cbrifliano educatur. Et in libro de Baptifmo: Exinde egreff, de lavacro perum. gimur benediófa uméfiome de prifiima difciplima , qua angi olee de cornu im facerdotium folebamt. Eadem habet in libro de Refurre&ione, in libro Praefcriptionum , & in libris contra Marcionem. Nec ipfe folus , fed & San&tus Cyprianus, & omnis corona fan&orum Patrum. Eft ritus de priffima Judaeorum difciplima mutuatus , ac per ipfum Jefum Chriftum, nec non & ejus Apoftolos donatus nova benedi&tione, novifque fignificationibus , atque ita Chriftianis faétus non quæpiam tantùm cæremonia , fed & proprium Sacramentum , Attamen hæreticos per Chrifma recipiendi ritus non eft adeo vetuftus. Etenim ejus San&tus Cyprianus , Firmilianus , Dionyfius Alexandrinus, Dionyfius Corinthiorum Epifcopus, & vetufli alii, qui de recipiendis hæreticis fcripfòre , non meminerunt . Prima ejus authentica memoria eft in feptimo Canone Laodiceno , mandante Novatianenfes & Quartodecimanos ungi fam&fo chrifmate, & fic faméfo Myflerio communicare. Meminit & San&tus Bafilius in litteris canonicis ad San&tum Amphilochium , dicens de Encratitis : Omni ratiome fatuatur, ut qui ex illorum Baptifmo accedunt , ungamttir à fi.!elibu* , & fc ad myßeria accedamt , Et anti;uus Auétor quaeftionum Juftino Martyri adfcriptarum , dicens omnes generaliter haereticos recipi per famâ?i unguenti inun&ionem ac perfufionem. Juftinus ille efie non poteft, qui Orjgenem laudat longè ju

, niorem.

Trullana Synodus Canonem hunc & ritum non folummodo innovat & confirmat, fed & imponere vult Ecclefiae Romanae , omnique Latinae. • Etenim Romana , Italica , Africana , & aliae plures latinae Ecclefiae in recipiendis hæreticis nunquam ufitavere un£tionem . Adversùs San&tum Cyprianum, haereticos per novum Baptifma recipientem, ftatuit San&tus Stephanus Pontifex : Nihil immovetur miß quod traditum eff , ut mamur illis impomatur in pænitentiam. Quem ritum femper ufque ad Agrippini Epifcopatum in Africa viguiffe, fatetur frequenter Sanélus Cyprianus . De Sanéto Eufebio Papa liber Pontificalis; Haereticos invenit in urbe Roma , quor fola manuum impofitione recomciliavit. Quod ipfum ftatuunt prima Synodus Arelatenfis, Siricius Pontifex in litteris ad Himerium Epifcopum Tarraconenfem , & Innocentius in litteris ad Vi&tricium Rothomagenfem. Eodem modo Arianos recipi inculcat affiduè in dialogo contra Luciferianos Sanétus Hieronymus , atque ita quofvis femper hæreticos receptos à Sylveftro, Marco, Julio, & aliis veteribus Epifcopis Romanis. Et antiquum fidei adversùs Arianos Breviarium,vul

mur, fed per manur impofitionem reconciliamur. Sufceptos fimiliter à Damafo Pontifice Apollinariftas , infinuat Ruffinus in litteris ad Macarium.

Urfinum monachum, quòd hæreticos quofvis docuerit non rebaptizandos , fed poff famé7æ Trimitatis & Cbriffi fimplicem confeffiomem fufficere ad falutem manus impofitionem catholici $acerdoti r. De hoc Ecclefiarum differenti ritu fcribit Gregorius nagnus ad Quirinum, & reliquos, non in Hibernia, fed in Hiberia, catholicos Epifcopos : Ab antiqua Patrum traditione didicimur, ut qui apud baerefm in Trinitatis momime baptizantur , cùm ad fan&am Ecclefiam redeumt , aut um&7iome Chrifmatis , aut impofitione mamur , aut fola profeffíone fidei ad fimum matris Ecclefie revocemtur. Unde Ariamor per impofitionem mamur Occidem * , per un&ionem verò fan&i Chrifmatis Oriem reformat. Obftare tamen videtur Siricius Pontifex, Himerio Tarraconenfium Metropolitæ vetans rebaptizari Arianos, mandans cum Novatienfibus, aliifque hæreticis recipi per folam invocatiomem feptiformis $piritus Epifcopalis mamus impoßtione , & addens : Quod etiam totur Orien* , Occidemfque cuffodit. Refpondeo Pontificem ad rebaptifmum praefertim refpicere. Servari vult antiquum morem , quo olim nec Oriens, nec Occidens Arianos rebaptizavit , recepitque fola impofitione manus: At Occidens manum nudam , Oriens imponebat manum unétam , cujus diverfitatis, quòd ad propofitam quaeftionem non faceret, noluit Papa meminiße. Dixi plures folummodo latinas Ecclefias hac un&ione non fuiffe ufas. Etenim Galliarum atque Hifpaniarum Ecclefiae redeuntes hæreticos omninò unxerunt. Etenim de Lanthildi , forore Regis Clodovei, ab Ario ad Chriftum converfa , fcribit S* n&tus Gregorius Epifcopus Turonenfis: Confefft æqualem Patri Filium & $piritum fanéîum, cbrifmata eff. Et de Brunichildi Regina,

[ocr errors]

Et Gennadius Maffilienfis in catalogo laudat Epiß... Regina , uxore Sigeberti Regis Francorùm , filia autem Athanagildi Regis Gothorum in Hi£ pania : Credidit & cbrifmata eß. Eodem modo Gondobaldum Burgundionum, à San£to Avito Epifcopo Viennenfi , & Richaredum -Gothorum in Hifpania Regem Arianum fcribit cbrifmatum à San&o Leandro Hifpalenfi . Quòd ipfum de omnibus hæreticis ftatuunt Synodi Gallicanae , prima Arauficana, fecunda Arelatenfis, atque Epaonenfis . Primae Arelatenfis o£tavus C. I. Canon ignorat hunc ritum : Quòd nempe totius Romanæ Diœcefeos illic adeffent Epifcopi , quorum plures illo non utebantur. Quando in Gallia coeperit , ignorare me fateor.' Caufam, ex qua Hifpanicae Ecclefiae Arianos C. 8, unxerint, adducit antiquum fupplementum Gre- gorii Turonenfis : Eo ammo Ricbaredus , Rex Gothorum, divimo ample&em* Religionem Cbrifiianam amore , priùs fecretiùs baptizatur: Poff baec ommer Gothor , qui tum Ariamam fe&am temebant , Toletum adumari praecepit, & ad legem Chriftiamam baptizari fecit . Quod ipfum apud Francifcum du Chefne adfirmant alii antiqui Francorum Scriptores .

[ocr errors]
[ocr errors]

Verùm quomodo Arianos , quos in Hifpania

rebaptizari rigidiffimè ex Romana Regula vetuerat Himerio Tarraconenfi Epifcopo Siricius Pontifex, San&us Leander rebaptizavit ? Quomodo id toleravit Gregorius magnus, qui illos non rebaptizandos difertè fcribit in laudata Epiftola ad Epifcopos Hiberiae ? Rationem dat fupra laudatum fidei Breviarium. No* reveremtiam babemus domimici , verbis , & Ariamo , fic certum eff baptizare . Nam f? fc baptizarent , quomodo credumt , im momime Patri r majoris , & in momime Filii minoris , & im momime Spiritur famé?i multò mimori r, tumc demum non iterabimur , fed dabimus Baptifmum, quia mom fecundùm regulam, quam Domimus tradidit , baptizabumt. Contextum hunc Jacobus Sirmondus non nihil aliter legit, fed certum eft, ex rationibus , hoc modo legendum . Porrò Hifpani Gothi dominicam Baptifmi regulam omninò mutarant, Eos Domino ceciniffe, non Gloria Patri & Filio & $piritui fan&o , fed Gloria Patri per Filium im $piritu famâo , atque adeo in eadem verba baptizaffe , fcribit in chronico fuo teftis fidiffimus , Joannes Biclarenfis. At verò baptifma hoc fuiffe femper non tantùm ab Ecclefia , fed & à Deo per miraculum loquente, damnatum atque exufflatum , fcribit in Colle&taneis Theodorus Leótor. Hac ipfa de caufa L.3. c.4.5, Reginam Brunichildim, dum in Gallias venit, rebaptizatam adfirmat monachus Aimoinus: Quòd nempe Gothorum more in Hifpaniis fui£ fet tin&ta. Hinc ergò Gothos ad Ecclefiam venientes , utpotè omnis Chriftiani Sacramenti vacuos, etiam unxit San&us Leander. Haec tamen omnia intelligi debent de hæreticis in hærefi natis & baptizatis, nequaquam de lapfis in illam poß fufceptum in Ecclefia Baptifmum. Antiquam Ecclefiae. Regulam Crefconio Donatiftae eleganter exponit San&us Auguftinus: L.2. c, 16• Cùm veniumt ad mor veffri , accipiunt quod mom babebant , & falubriter habere imcipiunt , quod tamtâ permiciofiùs , quantò indigniùs babebant. Accipiumt enim primitùs ipfam Eccleffam , & in ea charitatem, pacem, umitatem, per fomtem ejut proprium atque

[ocr errors]
[ocr errors]

imvifibilem $piritum famâum. Faciliori autem ve* mia , quod momdum babuerumt , accipiumt, quàm ß habuiffemt , & deferuiffemt. Et hoc difcermitur apud mo* , ut aliter recipiamtur, qui catholicam reliquerumt ; aliter, qui ad illam primitù , vemiumt. Illos, emim ampliùs gravat crimem defertionis ; bos autem mom à fe diruptum, fed cognitum & retentum vinculum relevat umitatir. Elucidat haec Innocentius primus Pontifex in litteris ad Rufum Epifcopum Theffalonicenfem: ANoffrae lex eft Eccleffe , vemiemtibur ab baeretici, , Epift.**, qui tamem illic baptizati fumt, per mamur impofitio- °*** ** nem , laicam tamtùm tribuere commumiomem ; at verò bos , qui à catbolica ad haerefim tranfierumt, mom aliter oportet , mifi per paemitemtiam fufcipi. Et in litteris ad Viétricium Rothomagenfem : Vemienter à Novatiamir vel Montemfibus per mamur tantùm impofitionem fufcipiamtur: Quia quamvis ab baereticis , tamem im Cbriffi momime funt baptizati. Praeter eos , f qui fortè à nobis ad illo, tramfeumtes rebaptizati fumt . Hi fi refipifcemter , & ruinam fuam cogitamte* , redire voluerimt , fub longa pæmitemtiae fatisfaéfiomg admittendi fumt. Ex hærefi ad Ecclefiam poft fpontaneum ex ipfa lapfum redeuntes coguntur ad plenam publicam poenitentiam , ad fingulas ejus quatuor ftationes ; ex illa , in qua nati , ad hanc venientes excufantur à Fletu & Audientia , coguntur ad folam manus poenitentialis impofitionem , id eft , ad folam Subftrationem. Quod ipfum ftatuit fexagefimus Canon Synodi Agathenfis, dicens de lapfis in hærefim : Lapfir gramdem redeumdi difficultatem famxit amtiquitar. Eos compellit, ad omnes quatuor poenitentiæ flationes, & addit: Quòd fi ardua vel dura fortè putaverimt , fiatuta praeteritorum camomum, utique longè duriora, implere debebunt. Antiquiffima eft etiam in alios reos haec diftin&io & regula. Nam quofdam ad plenam , quofdam ad non plenam poenitentiam cogendos fcribit in litteris ad Pomponium Epifcopum San&tus Cyprianus. Quocirca haec manus impofitio fuit omninò L.6c. m. poenitentialis, graviffimeque exorbitat in opere de pœnitentia Joannes Morinus , exiftimans fuiffe manum facramentalis Confirmationis. Erat enim manus illa, de qua adversùs San&um Cyprianum ftatuerat San£tus Stephanus Pontifex : Si quis à quacumque baereff vemerit ad mor , mihil immovetur , miff quod traditum eff , ut manus illi imponatur im paenitentiam. Erat manus illa, qua Innocentius primus jam dixit dari communionem laicam , ac effe plenae poenitentiæ imaginem & partem. De qua Auguftinus in libris de Baptifmo contra Donatiftas : Mamur autem impofitio ß mom adhiberetur ab baereff vemiemti, tamquam extra ommem culpam effe videretur . Et alibi in eodem opere : Mamur autem impofitio non fícut Baptifmus repeti mom poteff. Quid emim ef? L.3.c. 16, aliud, mifforatio fuper bominem ? Utique oratio Subftrati poenitentis expurgativa , frequenterque iterata, quod longè remorum eft à manu confirmationis. Erat manus ficca fine chrifmate. Joannes Morinus objicit decretum Vigilii Pontificis ad Æthereum Epifcopum de lapfis in haerefim ad Ecclefiam redeuntibus: Quorum re- c. ,, conciliatio mam per illam manus impofitionem , quae

[ocr errors]

per invocationem famäi spiritus fit, operatur ; fed per

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

per illam , qua Pænitentiae fruâus perficitur. Poimit difcrimen inter haereticos natos & lapfos , hos dicens per manus impofitionem in poenitentiam , iftos recipiendos per manus impofitionem in fan&um Spiritum . Quod ipfum San£tus Cyprianus frequenter , 8an&us Leo magnus in variis Epiftolis , & San&us Hierony. mus in dialogo contra Luciferianos lucidè tradunt . Et hinc Stephani Pontificis laudatum decretum, Mamur illi imponatur in Pamitemtiam , depravatum credit idem Morinus , legendumque , Mamur imponatur in Saméfum Spiritum. Fateor manum hæreticis natis imponi folitam paffim ab Ecclefiae Patribus dici manum in Spiritum fan&um . Nunquid ideo non poenitentialis ? Abfit . Arcanum aperit San&tus Auguftinus in libris de Baptifmo contra Donatiftas: Spiritur autem fan&us quod im fola catholica per manus impofitionem dari dicitur , mimirum hoc intelligi Majorer moffri voluerumt , quod Apoftoius ait , QUONIAM CHARITAS DEI DIFFUSA EST IN CORDIBUS NOSTRIS PER SPIRITUM SANCTUM, QUI DATUS EST NOBIS . Ipfa eff emim cbarita r , quam mom babent, qui ab Ecclefíæ Catbolicæ commumiome praecifi funt. Ac per boc re&è intel/igitur dici mam accipi , miß im Catbolica $piritus famé7ur. Et in alio ejufdem operis loco : Propter cbaritatis autem copulationem , quod eft maximum domum $piritus fam&i, mamus baereticis corre&i, imponitur. Hoc eft , manum iftam , licèt poenitentialem , Majores noftri paffim vocavere manum in Spiritum fan&tum , ut ita omnes ad Ecclefiam ve•nientes haeretici in ipfo ingreffu profiterentur •nullibi, nifi in Catholica effe Spiritum fanëtum, & ideo fe ad illam venire, ut ab ipfa hunc accipiant, quem alibi nec per ipfum baptifma , aut aliud quodvis Sacramentum acceperant aut poruerant accipere. Quocirca lapfis & natis haerecicis imponebatur manus alia & alia, id eft , aliis purgativis precibus, & ritibus veftita , utraque tamen pœnitentiális . Nec aliud dicit Vigilii decretum. Porrò Stephani decretum , in Sanéti Cypriani litteris fidiffimè cuftoditum , depravationis arguere, eft in probatiffimos Ecclefiae thefauros , fub corre&tionis fuco , infolenter nimium graffàri . Eandem ergò manum antiqui Patres quandoque in pœnitentiam dicunt, quandoque in Spiritum fan&um : Quòd nempe poenitentialis effet , fed qua in fimplex & viduum , acceptum in haerefi aut fchifmate , Baptifmum introducebatur Spiritus fanétus. Ex eifdem principiis Graecarum & Gallicarum Ecclefiarum un&tio nequaquam fuit confirmationis Sacramentum. Etenim prima Synodus Arauficana, fecunda Arelatenfis, ac Epaonenfis, haereticum , in fine vitae poftulantem admitti in Ecclefiama., permittunt , fi defit Epifcopus, ungi à Presbytero : At verò Gallicana Ecclefia Confirmationis Sacramentum omninò nunquam permifit per Presbyteros dari . Et. un&ionem hanc non tantùm permifit, fed & probavit Romana Ecclefia , uti liquet ex laudatis litteris Gre

gorii magni ad Epifcopos Hiberiae: Quis verô ferat probatum ab illa , ut datum per quofvis! hæreticos Confirmationis Sacramentum exuffle-;

fur ? Nimium portentofà funt haec dogmata.]

' Et Graeci igitur, & Galli, immò & Hifpanf, manum , quam natis & validè baptizatis haereticis imponebant, ornabant facro chrifrnate, ut expreffiùs demonftrarent per illam dari Spiritum fan&tum , quem ifti ad fua feparata altaria nec acceperant, nec potuerant accepiffe. Chrifma enim eft proprius typus Spiritus fan&i. Praetereà & Graeci , & Galli , & Hifpani ungebant folos hæreticos natos ; lapfos , Romano more , gogebant ad plenam poenitentiam. Ungebant item folos laicos, ac inferiores ufque ad Subdiaconum Clericos , quibus etiam folis Romanorum ritum fequentes Ecclefiæ manum imponebant. Rationem dixi fupra ad undecimum Canonem Nicænum , fuoque loco dicam largiùs. Nam & un&ta & ficca manus erat Poenitentialis , ideoque neutra admovenda capiti Epifcoporum , Presbyterorum , Diaconorum , ob reverentiam fublimis in Ecclefiaftica ordinatione fufcepti Sacramenti. Et hinc o&tavus Nicaenus Canon , recipiendis Novatianenfium Clericis figens modum , nec un&tae nee ficcæ manus meminit : Quòd praefertim de Epifcopis fatueret , & Clericis majoribus. f Objici poffit brevis & vetus Epilogus Synodi Romanæ fub San&o Sylveftro Pontifice. comffituit in diéta Synodo Sylvefter Pontifex, ut Presbyterum Ariamum refipifcemtem memo fufjperet , miff Epifcopus ejufdem loci eum reconciliaret , & facrofamé?o cbrifnate per Epifcopalis mamur impofítionem fam&i Spiritur gratia , quae ab hæreticis dari mom potef?, com firmaret. Ex quibus verbis liquent tria di&tis noftris adverfa . Primó , quòd etiam Romana Ecclefia Arianos redeuntes unxerit. Secundò, quòd unxerit etiam Presbyteros . Tertiò , qnód ifta un&tio fuerit ipfum Sacramentum Confirmationis. Refpondeo Epilogum hunc effe hominis obfcuri & impuri. Longè aliter loquitur liber Pontificalis in vita Sanéti Sylveflri . Comffituit , ut Presbyter Ariamum refipifçemtem mom fuftuperer , miß Epifçopur loci defgnaret eum . Confiituit & cbrifma ab Epifcepo confici. Haec Epilogus & vitiat & mifcet , atque ita enormiter evagatur. Porrò hæc quofvis hæreticos ungendi difci-' plina viguit ufque ad Ephefinam Synodum , & hærefim Neftorianam. Et. lapfos enim & natos Neftorianos fine manu ad folam profefíionem. recepit omnis Ecclefia , eandemque gratiam fecit Meffalianis , Eutychianiftis , Monothelitis , Iconoclaftis , aliifque cun&is fequentibus . Apollinariftas , omnibus his feniores, eodem modo recepit Damafus Pontifex , atque ita initiavit hanc viam mifericordiae. Quin immò etiam Novatianenfes Quartodecimänos ad folam profeffionem recepit Neftorius, Conftantinopolitanus Epifcopus , neque id Ephefina Synodus in ipfo improbavit . Etiam Joannes Hierofolymitanus Epifcopus, & Atticus Conftantinopolitanus fuere nati in haerefi Macedoniana: Et quia in Catholica poftmodum eve&ti funt ad Epifcopatum, certum eft fine chrifmate & impofita manu in Ecclefiarn receptos. Haec enim manus , quod ex Optato Milevitano liquet , faciebat indifpenfabiliter irregularem. Iftis crediderim fa&tam fingularem gratiam. Porrò Canqn dicit chrifmandam frontem , QS a

[ocr errors][ocr errors]

es, oculos, nares, aures. Hic enim fuit omnium Græcorum mos, de quo & San&us Cyrillus Hierofolymitanus Epifcopus in tertia catechefi meminit, addens & pe&tus . Et Severus Alexandrinus in libro de Baptifmo : Educit Baptizator Baptizatum è medio aquarum , & dat eum fufceptori fuo , & ungit ommia membra eju*, & mamus , & pede * , & marer. Tum demum induitur fuis veffimentis . Fontem enim baptizandus intrabat naturaliter nudus. Nos Latini baptizatis cæremonialiter folum verticem , facramentaliter folam femper frontem -chrifmate unximus; baptizandis ex fimplici oleo etiam fcapulas & pe&us : Quomodo Hifpani & Galli converfos hæreticos unxerint, huc ufque ignoro. Hafce voces, $igmaculum $piritur fan&i , quidam apud Græcos fuiffe putant verbum feu formam Chriftianae Confirmationis. Crediderim falli. Etenim à Decentio Eugubino Epifcopo hocce latinorum verbum rogatus Innocentius primus refpondit : Verba dicere nom poffum , me •magis prodere videar , quàm ad imterrogata ref pondere. Et infrà : Reliqua , quae fcribi fa* mom erat , cùm adfuerir , interrogati poterimur edicere. quæ fecreti difciplina à Græcis femper religiofifiimè fuit cuftodita, etiam à Primatibus hujus Synodi Epifcopis in fcriptis à fefe libris. Subftantiale , fuo tempore apud Graecos ufitatum. Confirmationis verbum edifferit Severus Alexandrinus : Tribus vicibur ait Epifcopu*, Cbrifmate famé?o obfígmatur talis N. im momime Patri r & Filii & $piritur famé?i. Videtur effe antiquiffimum : Etenim antiquiffimi Græcorum Patres hoc Sacramentum paffim vocant $igillum , ac ejus impreffionem , obfignationem . Ungebant tribus vicibus , non membra fingula , fed folam frontem : Ex quo colligas ejus folius un&tionem fuiffe Sacramentum. Et quia iftius Canon praefens non meminit , liquet hanc hæreticorum reconciliatoriam un&ionem fuiffe meram cærenmoniam. Hinc illos etiam à Gallis & Hifpanis credo non in fronte fuiffe un&tos. Audiamus nunc Synodi mentem de refponfis San&i Bafilii ad San&ti Amphilochii quaeftiones. Probat , inquam , Synodus , & in Canonem redigit Romanum de Baptifmo dogma & confuetudinem , ftatuens Arianos, Macedonianos , Sabbathianos , Novatianenfes , Tef faradecatitas, & Apollinariftas non poffe rebaptizari, quòd nempe in trium Divinarum perfonarum nomine juxta Evangelicam Regulam effent baptizati: Definit id non ad difciplinam folummodo, fed omninò ad dogma pertinere. Hinc & Symbolo inferuit: comfiteor umum baptifma im remiffiomem peccatorum. Id eft , Baptifma, legitima Divini nominis invocatione fàn&tificatum , ubicumque five intra five extra Ecclefiam detur aut accipiatur , confiteor effe unum , nec falva Evangelica lege poffe exufflari aut 1teraI1. Hinc pergit Canon ad humana baptifmata, reperta per varios hæreticos tum graffantes, ac rebaptizandos dicit primùm Eunomianos , idque ideo, quòd baptizemt. im umam demerfionem. Trinam enim merßonem, ab Apoftolis infìitutam , primus Eunomius aufus eft mutare in unicam, de qua re etiam in Hifpaniarum Ecclefiis « . Camomer Conc.Comff. Tom.I.

duriffimae olim fuerunt contentiones . Hifpania , quomodo Ecclefiae fub coelo omnes , ufa femper fuit merfione trina ufque ad ingreffum Gothorum Arianorum, eo Apoftolico ritu abutentium ad erroneè & impiè profitendam triplicem Divinitatis naturam . Hinc Catholici Hifpani , ad demonftrandam in ipfo fidei Sacramento re&tam fuam fidem de unica Divinitate, unicam merfionem adfumpferunt. Manfit divifio ufque ad Richaredum Regem , quem per San&i Hermenegildi fratris & Martyris merita illuminavit Deus , admifit verò in Ecclefiam San&tus Leander , Metropolita Hifpalenfis. Voluit hic à Gothis tunc deferi merfionem trinam , tanquam Arianifmi adhuc fufpeétam, fcandalofam , & piorum oculorum offenfivam : noluerunt illi , dicentes non effe Arii aut Arianorum commentum , fed Apoftolicum Canonem, à Romana etiam Ecclefia femper obfervatum & retentum . Confultus Gregorius magnus Pontifex refpondit : De trima merfione ba

ipß femffij : Quia im uma fide mibil officit fam&ae Ecclefiae diverfa confuetudo Eleganter oftendit utrumque merfionis ritum effe legitimum , facræque fignificationis myfterio aptum , trinam merfionem mandat profcribi ex Hifpania & Gothorum jam converforum ufu , dans caufam : ANe dum , quod faciebant , faciunt , mofirum morem viciffè gloriemtur . Verùm Gothi non paruerunt, ipfofque inter atque Hifpanos crevit diffenfio , adeo ut quarta Toletana Synodus lamentetur in hæc verba : De Baptifmi Sacramento, propter quod im Hifpamiir quidam Sacerdote , trinam, quidam fimplam merfionem faciumt , à mommullis fcbifma effe confpicitur & umita , fidei fcindi videtur . Aam dum partes diverf.e im baptizamdis quafi contrarto modo agunt , alii alior mom baptizator effe comtemdumt. Gothi Hifpanos dixere non baptizatos. Neque mireris hoc. Etenim & Marcus, Ephefiorum Metropolita , eadem de caufa dixit nos Latinos non effe validèbaptizatos. Quin immà Gregorius Proto. Sycellus, orthodoxæ veritatis &c Synodi Florentinæ defenfor eximius, illi refpondit in haec verba: Effe porrò neceffariam trinam merfiomem , patet. Nam & à $am&is boc traditum eff, mempe ad fgnificamdam triduamam Domimi fepulturam . Ita famâ traditum eff : Et Ritualia Latimorum ita obfervandum docent.

Ad quae verba Scholiaftes marginalis : Loquitur 5. 7si.

de neceffitate quadam confuetudimis , mom autem abfoluta. At nefcio, an plenè ad mentem hominis Graeci. Ut ut fit, poft longas Hifpanorum & Gothorum contentiones denuò ab utraque parte recurfum eft ad Sedem Apoftolicam, tandemque receptum Gregorii magni laudatum decretum, his verbis: Quapropter quia de utroque $acramemto, quod fit im fan&o Baptifmo , à tamto vire reddita eff ratio, quòd utrumque re&um , utrumque irreprehenfibile im fam&a Dei Ecclefia babeatur ; propter vitandum autem fcbifmatir fcandalum , vel baeretici dogmatis ufum , fimplam temeamus Baptif. mi merfionem , me videamtur apud mo* , qui tertiò

mergumt, haereticorum approbare adfertionem , dum

fequuntur & morem. - Ita quievere omnes motus,

& trina merfio intra Hifpanias manfit apud folos

Gothos in Ariana perfidia pertinaces, * ' - * X x Et

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »