Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

acceperat, propriis manibus exuffit coram omnibus Cardinalibus & Alexandro tertio, atque ab ipfo aliud accepit. Ita olim Hæreticorum & Schifmaticorum Altaria, facra vafa, Sacramenta traétabat Ecclefia , & vice verfa ipfi noftra , quòd nos leprofos , fefe integros praefumerent : Ea traétabat tanquam Baal, aut certè excelforum altaria & facrificia, quæ deftruxerunt pii Reges Ifrael. Et quidem, Ifchyras fefe Meletii in Mareotae Eccle. fia Presbyterum adfeverabat, ideoque ab Eufebianis crimini datum Athanafio, ejufque Prefbytero Macario , quòd Meletianos à Synodo Nicæna admiffos ad Ecclefiæ pacem tra&taffent tanquam Schifmaticos , eorum facra fubvertentes . Verùm illi repofuere , quòd Ifchyras nec* Meletii Presbyter , fed merè laicus efîèt, Presbyteratus : pmendax & perfonatus hiftrio; quòd Meletiani relapfi cum Arianis confpiraf

[ocr errors]

Socrat. 12. c. 15.

defun&o ordinaffent Joannem fuccefforem, quòd in Mareotae nullam habuiffent Ecclefiam, adeoque nullum iftic eorum altare, calix, liber potuiffet everti aut exuri. *• Quintus fuit Marcellus, Ancyrae Epifcopus, Metropolita primae Galatiæ, de quo tertia fynodalis Epiftola . Recitata quoque fumt fcripta moßri in Sacris Collegae Marrelli, & deprebemf, ef? Eufebii dolofa ars . Quae emim Marcellus per modum quaeßionis tra&averat, ea tamquam ita effe prefiteretur , calummiati funt. Recitata quoque fumt im bis quaefiomibur , quae antecederent & fubfequerentur , & invemta eff boma & re&a fides jffius viri. Nom emim ex fam&a Maria , ut ipfi affeverabant, verbo Dei imitium attribuit , neque finem ejus regno confituit , fed regnum ejus imitio & fime carere fcripti, prodidit. Afterium , gentilium litterarum in Cappadocia Profefforem , converfum ab idolis ad Arium potiùs quàm ad Chriftum, librofque pro Ariana perfidia fcribentem, Marcellus libro, cui titulus. De ætermo Cbriffi regmo , impugnavit , & quibufdam vifus eft cum Paulo Samofatenfi , Montano & Sabellio Divini Verbi & Spiritus San&i perfonales fubfiftentias in unam cum JPatre confundere, & delirare Chriftum Dominum ante Mariam non fuiffe, de quo prolixior Eufebianæ fidei profeffio, per Eudoxium Gernmanicenfem Epifcopum miffa ad Ecclefiam Romanam : Praeterea illo, deteftamur , qui Dei filium folum & fimplex verbum Dei , & fubftanti4 carere, & in altero effe , commentitia ratione Camome* Conc.Sard. Tom.I.

; afferunt , & modò tamquam ex ore prolatum , | modò tamquam im memte alicujus inclufum , à quibufdam appellatum dicumt , ipfum autem Chrifum , & Domimum , & filium Dei , & mediatorem , & imagimem Dei mom fuiffe ante fecula fatuumt , fed ex tempore illum Cbriffum & filium Dei fuiffe , ex quo mofiram ex Virgime carmem ante quadringemtor ammor imtegro r adfumpfit. Nam ab illo tempore regnum Cbriffi primcipium babuiffè volumt , & poff mumdi comfummationem & judicium fimem habiturum : Quod tunc à filio tradendum fit Patri. Im quo errore Marcelliami verfamtur . Et Synodi Chalcedonenfis ad Marcianum Auguffum Relatio : Photimu , atque Marcellus aliam adversùs filium blafphemiam immovarumt, eum prorfu* exiffere audaci calummia megamter , fed umum eumdemque ipfum Patrem & Filium & $piritum fam&7um appellatum ipfaffirmamter , & ufque ad vocabulorum tamtummodo fonum Trimitatis definivere fubffamtiam . Hunc ejus fuiffè fenfum fcripto oftenderunt, & Conftantio Augufto perfuaferünt Eufebius Pamphyli , & ejus fucceffor Acacius Lufcus, cujus verborum partem intexuit operi fuo San&tus Epiphanius, Epifcopi in Palaeftina Cæfaraenfes. - Oderant Marcellum Eufebiani ex caufis variis. Primam adducit Julius Pontifex in litteris ad Faétionem Eufebianam : Marcelli fides , comfeffioque Nicaeae fpe&ata efl , cùm Ariani, contradiceret. Et infrà : Et moffri Presbyteri , qui tumc Nicæmo Concilio aderam , de ipfius re&a fide conteffabawtur: Nam & eum tumc quoque in femtentii * dicendis dimicaffè cum Ariana baeref? Alias caufas adducit Zozomenus: Quòd in Tyria Synodo Athanafii damnationi, & in Hierofolymitana Arii reftitutioni fuffragari, Eufebianis communicare, & exftru&tam à Conftantino magno Hierofolymis Bafilicam cum illis dedicare noluiffet . Fa&tum id dixere in contemptum Principis & Auguftae Majeftatis , atque ita iilum in Hierofolymitana primùm notaverunt, deinde in quadam Conftantinopolitana Synodo damnarunt ut au&torem doétrinae novæ, ejus in fedem ordinarunt Bafilium , omnia di&ti libri exemplariajufferunt perquiri & exuri. Julium Pontificem , cui ejus damnationem retulerat Eufebius Nicomedienfis , appellavit, Romamque acceffit Marcellus, expoftulans atque impetrans per miffos Romanos Presbyteros evocari & adverfarios: Re&a fe credere & docere, damnatumque per invidiam oftendit, gradui reftitutus eft à Julio, cujus faétum unà cum Marcelli libro retraétavit hæc Synodus, & confirmavit. Egregia , quam Sanétus Epiphanius refert, ad Julium Epiftola fe Marcellus expurgavit . Quod ipfum faciunt Ancyranae Ecclefiae Clerici , de eadem lepra accufati , litteris ad orthodoxos Epifcopos exulantes Dio-Cæfaraeae. Atque ita liquet & Romanam Ecclefiam & Synodum Sardicenfem non temerè proceffiffè , Innocentiæ & Sedi fuæ reftituti fuerunt & alii plures Epifcopi & Clerici : At ego Scolia fcribo, non gefta Epifcoporum. Hinc ergò itum ad difcutienda Arianorum crimina, flagitiofa , facinorofa , barbarica . Eorum praecipui auétores damnati , Theodorus Heracleenfis Epifcopus, Narciffus Neroniadis , Acacius Cæfaraeenfis ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Menophantus feu Menophanes Ephefinus, Urfacius Singidunenfis, Valens Murfienfis , Stephanus Antiochenus, ac Georgius Laodicenfis, abfens , ob ream confcientiam comparere non aufus. Et ob hærefim & ob crimina $acrofanâa $ynodus commuwi calculo exau&orator omninô ab officio Epifcopatur fubmovit , decrevitque eo* nem modò Epifcopo, nom effe , fed me dignor quidam fidelium commumiome ; aliemor & imdigmor momine chrifijano , feu communione laica . Urfacii & Valentis , quòd Pannones & Illyriciani ad fpecialem Romani Patriarchatus Dioecefim & curanm fpe&arent , caufam Julio Pontifici fpecialiter retulit Synodus, dicens effe adolefcentes impios & imperitos , & quòd Valens reli&ta propria civitate invadere tentaffet Cathedram Aquilejenfem , idque per vim & popularem turbam , in qua viétor Epifcopus fuerit obrutus , calcatus, occifus. Caufam mortis praebuit Valem , qui perturbavit , qui follicitavit . Juvenes tunc fuiffe oftendunt tragœdiae eorum, de quibus apud Gratianum Auguftum quefti funt dudum poft Synodus Aquilejenfis , Sanétus Ambrofius, & Presbyter Paulinus. Eodem rigore damnati funt Gregorius Alexandrinus, Bafilius Ancyranus, & Quintianus Cazenfis , ordinari ab Eufebianis in locum Athanafii, Marcelli & Afclepae. Declarati funt Ecclefiarum invafores lupi, quibus communicari non poffit , & quorum litterae non poffint recipi , nec viciffim mitti . Addit fynodalis ad Ecclefiam Alexandrinam Epiftola Gregorium , quoniam ab Hæreticis ordinatus & intrufus, nunquam fuiffe Epifcopum. Et Sanétus Athanafius jn „litteris ad Solitarios : Patres Sardicenfes refciderumt omnes illius im damdir Ordinibus comAitutione *, interdicemter , me quifquam ab illo ordinatur in Eccleffa vel momem fui Ordimis obtimeret , idque im odium imauditorum fcelerum ejus. Eum, qüöd perfidiæ non potenti fatis zelo patrocinaretur, ipfi poftmodum Eufebiani abjecerunt. Et horum intruforum caufa, ftatuit quartus Canon nofter, ut Romanæ appellationi deinceps ferve-' tur effe&us fufpenfivus , adeoque ut ipfa pendente in appellantis Epifcopi fedem nullus intrudatur. Innovavit Apoftolicum Canonem : Gregorii enim ordinationem fuiffe appellatorii judicii præoccupationem & injuriam , novumft in Ecclefia modum , ab Eccclefiaftico Canone & Apoftolica traditione alienum , difertè fcribit Julius Pontifex ad Synodum Antiochenam. Damnatus à Synodo fuit & Ifchyras, Athanafii calumniator . Verùm quo £uco Ifchyras mentitus eft fefe Presbyterum ? Sanétus Hilarius Pi&avienfis Epifcopus in Synodorum fragmentis credit fuifíe Diaconum ; Ifchyras , inquit,

[ocr errors]

enim, non $yrus, eft omninò legendum. At certum eft merè laicum fuiffè . Ita teftantur, quibus homo longè notiffimus, Ecclefiae Mareoticae Clerici in litteris ad Synodum Tyriam : Ifchyra* mumquam im facris Ecclefe miniftris fuit ,

ad primùm ja&avit fe Colluti Presbyterum. Ajunt fuiffe mendacium, de quo Hofius Cordubenfis Epifcopus , ac Sylveftri Pontificis Legatus in generali ante Nicænam Alexandrina Symodojudicaffet, mendacem damnans, ut laicum

in ordinem redigens, atque ita inanis illius Prefbyterii famam exufflans. Alexandrina civitas, quomodo & hodie etiam Romana, divifa erat in varias Ecclefias feu titulos, variofque illis praefidentes ac in illis populum docentes Presbyteros Cardinales , quos inter erant vafa iniquitatis bellantia Arius & Collutus . Collutum jam di&i Mareotici Clerici, in litteris ad Philagrium Prae

fe&um , Palladium Curiofum , & Antonium Centenarium, fuiffe ajunt non verum , fed imaginarium Epifcopum, in diéta Synodo damnatum ab Hofio, juffum fe gerere pro Presbytero, omnefque ab illo ordinatos retrufos in priorem

Ordinem. Fruftrato , uti Theodoretus fcribit, L. i.c.4.

Epifcopatus ambitu laffus Presbyteralem fuam Ecclefiam in Cathedralem vertit, illic fe oftentans Epifcopi fimulacrum, à nullo, niß à feipfo ordinatus , ordinanfque varios . In Presbyterii gradu defun&tum fcribit Synodus Alexandrina. Ab illo & Ifchyram ordinatum crediderunt primùm Clerici Mareotici, at poftmodum repererunt & iftud effe mendacium. Erat ergò ille merus laicus, modò à Colluto, modò à Meletio fe promotum mentiens, iftique mendacio Eufebia• ni fuperpofuere Epifcopatum. Et quidem fine Bafilica: Habuit enim folam domunculam rufticam in praedio cujufdam Ifionis, folofque feptem communicantes, ut* in Synodo Tyria eft ipfe confeffus. Haec erat Bafilica , in qua Mareotem vifitans San&us Athanafius fingebatur Altare, Calicem, Miffalem librum deftruxiffe. Hæ, inquam , funt fcenae, quibus haerefi Arianae diabolus prælufit, & collufit. Quòd verò vanum hoc Epifcopi fimulacrum duxerint ad hanc Syno

dum Eufebiani , apud Socratem teftatur Sabinus La.eig,

Macedonianus. Etiam Photini , Syrmienfis Epifcopi , caufam & hærefim difcuffam & damnatam ab hac Synodo affirmat Sanétus Epiphanius. Et Sulpicius Severus : De Pbotimo Epifcopo Syrmienfi mom eff refciffa femtentia , quia etiam moffrorum judicio baereticus probabatur. At longè aliter & veriùs in fragmentis Synodorum San&tus Hilarius , Pi&tavienfis Epifcopus, horum omnium teftis oculatus, agens de Synodo Syrmienfi : Ad tollendwv, ex Epifcopatu Pbotimum , qui ante bienmium jam im Mediolamen/ $ymodo erat baereticu* dammatur , ex plurimis Provinciis congregantur Sacerdotes. Non ergò Sardicae, fedSyrmii fuit in ipfum confirmata , feu non refciffà prior, utique Mediolanenfis , fententia , Sulpitiufque Severus a&ta Syrmienfia tranfcribit in Sardicenfem Synodum , decem annis priorem. Re&tè tamen addit : Marcellum gravabat , quòd Pbotimur auditor ejus fuiffe in adolefcentia videbatur. A Marcello imbutum fuiffe dicit Hilarius, ejufque Diaconum. Ejus blafphemia ftatim coepit gravare magiftrum : At verò apud Sardicenfem Synodum integerrima fuit Marcelli exiftimatio, adeoque liquet Pho- * tinum tunc necdum erupiffe. Et Conventiculum Philippopolitanum, quod adversùs Marcellum fcrutatum eft omnes latebras, illius nullam facit mentionem. Graviùs labitur liber Pontificalis in vita San&i Sylveftri , nec non brevis Epilogus de Romano ejufdem Pontificis Concilio, dicen• tes Photinum damnatum in Synodo Nicaena.

CAPUT

[ocr errors]

· CAPUT QUINTuM. . Exponuntur Aéla Conventiculi - --, Philippopolitani. ,

-TOHilippopolim intra Orientalis Imperii limites abiere Eufebiani , ubi extra Conftantis Augufti metum, & fub Conftantii alis latrare poffent, quidquid fuggerebat rabies. Ante omnia canonicas fui à Sardicenfi Synodo faétas damnationes iniquis innocentium viciffim damnatiomibus exufflare tentarunt . Primò damnavere Marcellum, tanquam ommium baereticorum peftem execrabiliorem , & impudentem Galatam, declimamtem im aliud Evangelium, cum Paulo Samofatenfi , Sabellio, & Montano delirantem , & pervertentem multos . Ejus , quidquid fucare & fallereconaretur, pravum fenfum dixerejam dif cuffum fæpiùs , & de ipfo fefe certos. Deinde denuò damnarunt Sanétum Athanafium , Paulum Conftantinopolitanum , Afclepam Gazenfem, ac Lucium Adrianopolitam , ob criminationes partim enumeratas, partim videndas in Epiftola fynodali. Et quia illos appel{antes in communionem fufceperat Julius Pontifex, reddideratque gradui Epifcopali , eum ut Synodi Orientalis, & quinti Nicæni Canonis praevaricatorem fubdiderunt eidem damnationi , ut fatis diétum fupra ad Canonem tertium. Addiderunt & Hofium, quem ob aetatis & vitae eximia merita $emem Abrahamicum Athanafius vocat, Synodi Praefidem ; Protogenem Sardicenfem Epifcopum, & Maximinum Treverenfem , utpotè Julii ad praevaricandum incentores, tradu&tos & aliorum criminum . Sefe dixere veram Sardicenfem Synodum, noftros verò Epifcopos multitudinem fceleratorum , quorum tamen principale fcelus erat eorum cum Sacramentis Altaria evertiffe. Edidere tandem novum fidei Symbolum , quafi tamen Nicaeni confirmatorium, in quo contra Marcellum expreffere cbriffi regnum effe imceffabile, permanem, im eterma fecula. Omifere vocem Comfubffantiale , idque contra Divales Principum litteras & juffiones, de quibus San&us Hilarius Piétavienfis Epifcopus in Apologia ad Conftantium Auguftum : Dammam , quoque & fubßantiæ momem , quo te & im Sardicemfi Symodo, & in $yrmienfi , pium effe 0ccidemtalibus mentie. barir. Divales namque littere fcriptæ fuerunt ex communi nomine Conftantii & Copftantis, quem fuiffè conflat conftantiffimum fidei Nicænae cuftodem & defenforem. At Eufebiani poft faétum Synodi fchifma de fuo Conftantio confifi ita praefumpferunt. Exftat profanum Symbolum ad calcem Epiftolae fynodalis. Ipfum effe perverfum & Arianum fcribit ad Solitarios Sanétus Athanafius,San&us tamen Hilarius in re&um fenfum interpretatur, hoc ipfum beneficium praeftans eorumdem Symbolo Antiocheno , Seleucienfi , & Ancyrano . Ambos conciliat Sanétus Gregorius Nazianzenus, de Synodo Seleucienfi, etiam fublatae voci confubfiantiale fubftituente vocem fimile fecundùm $criptura, , Qamome* Conc.Sard. Tom I.

dicens in funebri San&i Athanafii encomio : Piam & veterem dodfrimam , ac Trinitatis patre. mam, labefaófata voce, CONSUBSTANTIALIS, fuffulit , per fcripti autem dogmatis ambiguitatem impietati femeffram aperuit. Haec enim verba, $imile fecundùm $criptura r , funt fimplicioribus hominibus illecebra impietati* hamo circumjeάa, ßatua ad ommer pertramfeumter fe obvertem r, commumis utriufque pedi* cotburmur , cribatio ad ommem vemtum accommodata . Antiqua Hæreticorum fapientia eft fub orthodoxis vocibus haereticum fenfum, quafi fub ovinis lanis lupum , & fub mellis fuco venenum occultare, atque ex illis, tanquam ex fidis latebris, fimplicioribus noftris dolofiffimè infidiari: Sic, inquit San&us Hieronymus, librare & temperare fententiam, ut neque nobis difpliceant, neque fuos offendant ; ad inftar funambuli effe cautos , & quafi fupra ariftas ambulare. Arte artem invadit San&tus Hilarius , Eufebianis populis oftendens peffimorum magiftrorum verfutiam & mentem verfatilem , feque paratum , non folummodo ad Nicænum , fed & varia ipforum Symbola, dummodo accipiantur, quomodo illi ipfi apud nos exponunt. Hanc fynodalem Epiftolam fparfere per omnes Ecclefiæ & Imperii dioecefes, infcriptam Gregorio fuo Alexandriæ Epifcopo, Amphioni Nicomedienfi , Donato Carthaginenfi , aliifque id genus. Ei fubne&itur hæc fubnotatio : Explicit decretum $ymodi Oriemtalium apud Sardicam Epifcoporum à parte Ariamorum , quod miferunt im Africam . Amphion eft ille, quem Nicæna Synodus in Eufebii Nicomedienfis deje&ti locum promovit , eidemque pœnitenti rurfum cedere coegit , & qui poftmodum defecit ad Eufebia* nos, atque ita Eufebio Conftantinopolim translato, rediit in fedem Nicomedienfem. Porrò Donatus ille eft omninö Donatus magnus , quo di&ti Donatiftae , & de quo Sanétus Auguftinus ad Comitem Bonifacium , rogantem, inter Arianorum & Donatiftarum errorem quid intereffet : Ariani Patri, & Filii & Spiritus fam&i diverfar fubffamtiar effe dicunt , Domatiffae autem mom boc dicunt, fed unam Trimitatir fubffantiam confitentur . Et aliqui ipforum min'em Filium effe dixerumt quàm Pater ef?, ejufdem tamem fubfamtiae mom megarumt : P/urimi verò im ei r dicumt fe omninò credere de Patre & Filio & $piritu famé7o , quod catbolica credit Ecclefia. Aliquamdo autem , fcut audivimur, nonnulli ex ipfir volenter fíbi Gotbos conciliare, quamdo eos vident aliquid poffe , dicunt hoc fe credere , quod & illi credunt : fed Majorum fuoram auâoritate comvimcumtur , quia vec Donatus ipfe fc credidiffe afferitur , de cujus parte fe effe glorianttur. Pergit Auguftinus in litteris ad Eleufium, Glorium , & Felicem , Donatiftas Epifcopos, de Furtunio eorum Epifcopo Tuburficenfi ; Protulit quoddam volumem , ubi, volebat offendcre Jardicenfè Comcilium ad Epifcopo r Afros , qui erant communiomir Donati, dediffe littera r . Quod cùm legeretur, audivimus Domati momen inter caeteror Epiféopos , quibus illi fcripferamt. Itaque flagitare cæpimur, wt doceretur, utrum ipfe effet Domatur, de cujus parte ijîi cognomimamtur : fieri enim potuifS f 2. fe ,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

1.3.c.34.

f., ut alicui Donato alterius haeref, Epifcopo fcripferint, cùm maximè in illis momimibus nec Africae memtio fa&a fuerit . Variè urget Donatum iilum non fuifIe Carthaginenfem , & addit: $anè quoniam mefcio quamdo audiveramus Ariamo* , cùm à catbolica commumione difcrepaffemt, . Doma. tiffas fibi in Africa fociare tentaffe , ad aurem mibi hoc ipfum frater Alipiut fuggeffit . Tumc accepto ipfo volumine, ejufalem Concilii ffatuta comfîderam , legi Atbamafium Epifcopum Alexamdriwum catholicum, & Julium Romanae Eccleffe Epifcopum, mibilominus catbolicum, illo Concilio $ardicemf fuiffe improbatoj . Undè apud mo/ confiitit Ariamorum fuiffe Concilium , quibus iffi Epifcopi catholici vebementiffîmè reffebamt . Itaque ad diligentiorem difcuffionem voluimus ipfum volumem accipere, atque auferre mobifcum : Qui moluit dare , dicem , ibi mor babere illud, quamdo aliquid in ipfo comftderare vellemur.

Et in libris adversùs Crefconium Donatiftam , de antiqua, licèt jam amiffa , Orientalium communione gloriantem , adducentemque principium Epiftolae Concilii Sardicenfis, ubi Donati Carthaginis Epifcopi nomen erat adfcriptum : Difie , quod meféis : Sardicemfe Concilium Ariamorum fuit , quod motum jam diu eff , ut babemus jm mamibu* , comtra&um maximè comtra Atbamafum Epifcopum Alexamdrimum catbolicum , qui eorum errorem im ipfa civitate exortum præ cæteri, acriter arguebat & refellebat . Nom igitur mirum , f illi haeretici Domatum fibi adfciffere temtaverunt , quoj per totum orbem catholica dammabat Eccleffa : Quamquam mor fíme civitatum momimibus Epifcopos , ad quor litterae datæ funt , babeamur. Aut ergò aliquit Donatur fuit mom im Africa Epifcopus , cui momem Cartbago à veftri* eft additum , aut , ut dixi , Africamam baerefm orientali, baerefir fiäi temtavit adjungere . Quod himc maximè credibile eff , quòd ad Cartbaginis Epifçopum , Romamo praetermiffo , mumquam Orientali, Ecclefia fcriberet : ubi faltem vefter fcribi debuit , quem Romam foletis veffris paucis mittere ex Africa . Sed Deo gratiar , quòd nec valuit , fi tamen caepta eff , illa confpiratio bæreticorum oriemtalium cum Afris bæretici* praevalere . Tu Ariano* jam inter baereticor , & vobis & mobis deteftandor , pofuiffi. T.

Referre hæc verba omnia volui , quòd ex illis varia doceamur. Primò, quòd aëta Synodalia , quae Auguftinus à Fortunio Donatiftarum Tuburficenfi Epifcopo audivit , vidit, popofcit, ac poftmodum nefcio à quo impetravit , fuerint ea ipfa, quam modò habemus , & cujus fragmenta recitat Sanétus Hilarius Pi&avienfis , Conventiculi Philippopolitani Epiftola fynodaJis , damnans Julium Pontificem , Sanétum Athanafium , aliofque Epifcopos orthodoxos. Non ad Catholicos, fed ad Donatiftas miffa fuerat, ideoque illam ignorabat Auguftinus, & ex eorum archivis tandem accepit. Quòd ab Afris ad nos venerit , docet fuperiùs laudata fubnotatio.

Secundò, quòd, quidquid San&us Auguftinus haereat, eadem Epiftola fuerit omninò fcripta ad Donatum Carthaginenfem , quòdque Eufebiani , quomodo Meletianos traxerant , ita conjurationi fuae conati fint addere & Donati

ftas , quorum capitalia audierant odia in invifam

{ fibi Ecclefiam Romanam . Inimiciffimarum hæ

refeon & fchifmatum non communionem , fed confufionem conciliare eft adversùs Deum & Chriftum ejus vafricies diaboli antiqua. Tertiò , quòd irritus fuerit conatus ifte. Conjurare enim, & ab avita Divinae Trinitatis fide difcedere noluit Donatus: Ejus fuperbia, quam Chrifto Domino fefe aequaffe fcribit Optatus Milevitanus, ad paucorum Schifmaticorum è pari focietatem non poterat inclinari . Quorumdam Donatiftarum circa Trinitatis Majeftatem titubatio nata eft ex converfatione cum Arianis Gothis. Quocirca conatum pro effeétu malè acceperunt Fortunius & Crefconius, adfirmantes Eufebianis , qui de Sardicemf Concilio baec fcripta miferumt , facimus difplicuiffe traditorum , & ab eorum communione fe retraxiffe , & propterea communicaffe Donato. Eorum fcopus fuit longè alius. Quartò, quòd di&a fynodalis Epiftola variè olim fuerit defcripta. Quaedam exemplaria Epifcopis , ad quos miffa , adjunxe* , quaedam non adjunxere fuarum civitatum nomina , & haec pofteriora credidit meliora Sanétus Auguftinus. Dat caufam in eifdem libris contra Crefconium : Concilium Sardicemfe mom additis civitatum nominibus legi folet , quia mec ipfe mor eff Ecclefiafficur , quamdo Epifcopi* Epifcopi fcribunt Epißolam. Undè mefcio, quis iffe Domatur: Miror, f? mom im voffrij litterir Cartbagimenfi, faëfur eff. Quamquam potuerimt illi , tam longinquis terris ab Africa feparati, requirere , quis Carthagimis effet Epifcopu*. Et hoc eft omninò verum. Nos hodie habemus Epiftolam iftam cum nominibus civitatum. Quintò, quòd Orientalis Ecclefia ad Carthaginenfem, adeoque & alium quemvis Romani Patriarchatus Epifcopum, etiam Metropolitam, fcribere non confueverit de caufis Ecclefiafticis, nifi per Romanum Epifcopum , eorum Patria*cham. Cum alienis fubditis, infcio Principe, tra&are negotia, res eft fufpe&ta. Qua lege versùs alios Patriarchas nunquam ligatus fuit Romanus Antiftes, utpotè, quod in libro de pudicitia Tertullianus dicit, Pontifex maximus atque Epifcopus Epifcoporum. Eam, quòd dejicere illum, & in ordinem cogere tentarent, omifere Eufebiani . Donatiftam, latitantem Romas in nefcio qua rupe feu monte, ideoque di&tum Montenfem feu Rupitanum , ignoravere. Sextò , quòd di&us Eufebianorum conatus fa&us fuerit, cùm à communione Catholica di(crepafíent. Etenim priùs poft Sardicenfem Synodum inter Orthodoxos & Eufebianos fa&tam eße Chriftianae communionis & contefferationis apertam difTociationem, fcribit Hermias Zozomenus, de qua largiùs ex occafione. Reflabat executio veræ Sardicenfis Synodi , San&ique Athanafii & aliorum in communionem & gradum reßitutorum Epifcoporum etiam in fedes reftitutio : Res difficilis, tandem adimpleta per Conftantem Auguftum. Etenim fratri Conftantio , nifi & ipfe in fuo imperio adimpleret, bellum & everfionem minatus eft , atque ita tandem Synodus & iftic recepta. Honorificentißimis litteris Athanafium Conftantius revocavit. At Conftantis mors denuò turbavit

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

omnia : Athanafius novis calumniis & exiliis vexatus, Paulus Conftantinopolitanus ftrangulatus. De Lucio Adrianopolitano haec Athanafius ad Solitarios : Lucii Adriamopoleo, Epifcopi mamus , cervicemque , plurima adversùs ipfo* audacia utemtir , & impietatem redarguemtir , iterum , ut priùs , ferro vimxerunt , vin&umque im exilium deportarumt , ibique , quod ipfos minimè latet , exMin&us eff.

Conftantis Augufti metus etiam Urfacium & Valentem adegit , ut , quod fuprà diétum , priùs ab ipfa Synodo, deinde Romam profeétià Julio Pontifice peterent veniam & gratiam. Erant enim Occidentales Epifcopi , fine Pontificis & Augufti Conflantis adfenfu in fedibns fuis non manfuri. Quin & Maris Chalcedonenfis, in Bythinia Ponticæ Diœcefeos, Epifcopus illis fejunxit, de quo apud Theodoretum Liberius Pontifex in colloquio cum Conftantio Augufto : Urfaciur, Valem * , & Maria in Sardicemf Concilio libellor fupplices dederumt , poffularumtque vemiam de eo , quòd commemtarios umius partir fuffragiis per calummiam iw . Mareote comtra Atbamafum confeeerant . Quos libellor jam habemur im rmamibus.

C AP UT SEXTU M.

De Sardicenfis Synodi , & Canonum •. ejus auëioritate.

S^gii; Synodus habuit plures aemulos: V.2 Non tantùm damnatos ab ipfa Eufebianos, fed & varios ex caufa varia orthodoxos. Primò, Sanétum Bafilium, & ejufmodi alios, ob reftitutum Marcellum Ancyrae Epifcopum , quem certum eft cum Paulo Samofatenfi & Sabellio deliraffe , atque adeò Synodum fuiffe ab ipfo circumventam. Ad Sanétum Gregorium Nazianzenum , fuadentem à Sede Apoftolica & omni Occidentali Ecclefia adversùm graffantes varias Arianorum & aliorum Erronum fe&tas auxilia peti, haec Bafilius: Si Domimur fit mobis propitius, quali adminiculo indigemur ; fw autem ira Dei per. mamferit , quale nobis auxilium ab Occidentalium fupercilio & fafu aderit ? Qui veritatem meque morumt, neque difcere fuffimens , verùm falfis opi^mionibus præpediti illa mumc faciumt, quae priùs im Marcello patrarumt : Nempè cum iir , qui veritatem £p/í ammumciamt, comtemdemtes , baerefim autem per feipfos /labilientes. Ego fanè ipfe abfque communi litterarum figura volebam ad eorum Antefignamum fcribere : De Ecclefiafficij quidem mihi! , mifi per •emigmata; quoniam mec intelligumt mofiratium veritatem, meque viam, qua poffint addifcere , ample6fumtur. Loquitur oculo per iram turbato. Irae caufam edicit San&us Gregorius Nazianzenus , de Vitalis , Antiocheni Apollinariftarum Epifcopi , aequivocis & dolofis vocibus 3fcribens ad Cledonium : Quomiam igitur bae vocer , f re&è imtelligamtur , cum pietate conjun&ae fumt , ß malè, impietatem adnexam habemt; quid fmirum , fi Vitali* quoque verba mor quidem im commediorem, magifque piam fententiam acceperimus ,

ita fuadente voluntate ; alii autem fçripti femtemtia exardefcant ? Quod Damafus quoque ipfè, cùm poffea re&iùs edo&us fuiffet , fimulque eos in priffimi* expofitionibu* perfare audiiffet, eos ab Ecclefia profcripfít, fideique libellum cum amatbematifmo delevit. Tum etiam quòd fraudem eam, im quam per fmplicitatem inciderat , permoleffè ferret . Per hos , inquam , dies Damafus Pontifex, dolofo aequivocae profeffionis libello circumfcriptus, Vitalem, ut orthodoxum , in communionem receperat : Hinc in iram, frequenti jejunio ftudentium more, pronior Bafilius clamabat à Latinis denuò fieri , quæ priùs patrarant in Marcello , ideoque , affli&tis, Orientalibus Ecclefiis nullum adversùs hæreticos auxilium ab illis exfpeétandum. Romana tamen Ecclefia omninò mifit auxilium, & Legatos, de quibus jam mitior Bafilius ad Sanétum Athanafium : boc à monmullis illic, ut & mobis ipfi, videtur, meceffariò ut Marcelli baereffm illi , cùm vemerint , tanquam malam & mocivam , & à fama fide aliemam extermimemt. Quomiam ad bumc ufque diem im ommibu* , qua r fcribunt , litteris peffimè quidem au4iemtem Arium fursùm ac deorjùm verfamter amathematizare atque ex Ecclefi* elimimare mom ceffamt, Marcellum verò , qui ex diametro refpondentem Ario impietatem attulit, atque contra eandem Unigemiti, Divinitatifque effentiam impiè egit, verbique appellationem malè ufurpavit, me femel quidem accufare videmtur. Marcello impofitam impietatem & Julius Pontifex , & Sardicenfis Synodus, & omnis Latina Ecclefia omninò femper non tantùm accufarunt, fed & damnarunt, at Marcellum ab illa credidere immunem : Hæc diftinguere debuerat Sanétus Bafi!ius. Et quidem Sardicenfe de Marcello judicium diu conftanter defendit latina Ecclefia. Rationem dat, agens de Syrmienfi Synodo, Sulpitius Severus : Na&i Ariami iffiufmodi occafomens feu relapfi feu detecti Marcelli, confpiramt' pemitùs Sardicenfù $ymodi decreta fubvertere . Etemim eis color quidam fuppetere videbatur , quòd tam imjuffè fuiffet pro Atbamafo judicatum, quàm Marcellus fuerat abfolutus , qui mumc etiam Athamaffi judicio bæreticus effe probaretur. Ex Synodi circa Marcellum errore ejufdem de Athanafio judicium funt exufflare conati , nefcientes , aut veriùs diffimulantes utile ab inutili non vitiari. Sciebat illud Romana Ecclefia, Athanafii tamen amore dudum effe inconcuffum voluit etiam de Marcello judicium , quoufque Liberius Pontifex probavit, Macedonianorum profeffionem & fidem, ab Euftathio Sebaftenfi , Sylvano Tharfenfi , & Theophylo Caftabalorum Epifcopo allatam, in qua anathema dicebatur etiam Marcellianis. Eifdem anathema dixit , & contra eos haec verba , Cujus regni mom erit finir, Synodus Conftantinopolitana inferuit fuo Symbolo, per Damafum Pontificem , ac omnem fub coelo Ecclefiam probato. Marcelli damnationem etiam à Synodo Chalcedonenfi probatam , jam fupra eft, oftenfum. Hiac quaeritur , an ergô Julius Pontifex & Sardicenfis Synodus circa Marcelli perfonam errarint? Adfirmavit in o&ava Synqdo Zacharias,

[ocr errors]
[ocr errors]

Chalcedonenfium Metropolita Schifmaticus : Aa. «.

Mar

« VorigeDoorgaan »