Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

2 38 tum , mom epifeopum modò, fed facerdotium etiam univerfum populo omnium bonorum operum exemplar effe debere ; fc illud mimimè ignoramus permultor ab iffa mulierum im fuam focietatem adfcifcemdarum eratione & modo , pietate pemitur excidiffe , alior autem vemiffe im fufpiciomem flagitii . Quam licèt aliquis hoc claret, eum mihil lafcivia aut petulamtia im illas admifife; fufpicìo tamem , quæ ex ejufmodi re oriri folet fedulò cavemda fuiffet , me fortaffe alicui effet offenfioni , alior autem ad fe imitandum impelleret. Quo pa&o emim alium reprebemdere poterat aut admomere, qui una repudiata , dua* «etate foremtes , & adfpeâu perliberales ac venuffas fècum babuit ? Qua r fi quopiam iret , circumduxit uma ,

agit omninò etiam San&us Cyprianus in Epiftola Synodali ad Pomponium Epifcopum, dicens, effe illicitas, fcandalofas, periculofas conjunétiones, Epifcopali interceffione dividendas, utpotè ex quibus videmus fieri graves multorum ruinas , corrumpique plurimas facras virgines. Theodorus, Cappadociæ Presbyter, à Sanéto Bafilio de dimittenda fubintroduéta muliere admonitus, refpondit fe hominem feptuagenarium , Iiberum ab omni corporali perturbatione ; repofuit verò Bafilius: Neque enim credo eum, qui fèptuaginta ammo, matus eff, cum muliere amimi po/'u/atione commotum babitare ; Nec tamquam propter aliquam turpem aéfionem , quae faâa fuerit , fatuimur ea , quæ fatuimus ; fed quia ab Apoflo{o doéìi fumur fratri mom effe ponendum fcamd.tlum vel offèndiculum . $cimus autem quod re&è & famé fit ab aliquibus , erit aliis occafo ad peccatum. Ea de caufa decrevimus $an&orum Patrum conftitutiomem fèquenter , ut à muliere fepareris. Sequentes & exequentes hunc canonem Nicænum. Re&tè enim in jllius Epißolae commentariis Theodorus Balfamon : Imtrodu&itiar vocat $ymodi Nicaemae canom , quae imtroducumtur im aeder $acratorum hominum, qui uxores mom duxerunt , & cum eis cohabitant. San&i Bafilii frater, San&us Gregorius Nif fenus Epifcopus, in libro de Virginitate haec habet . Qui momimetemus cælibatur fudioff mibil à commumi vita differumt ; qui mom folùm ventri v0luptate, imdulgcmt , fed palam cum mulieribus comvivumt , & eam comfuetudinem fraternitatem vocamt , finiffram fùfpicionem fplendido boc momime obmubemdo . San&ius Gregorius Nazianzenus in oratione jn novam dominicam declamat ad facras virgines: $ervam voluptatem me fuffuremimi , libertatem fugientes , ex eo quod cum illis babitetis , qui viri quidem mom funt, fed tamem viri. Uti cnim facri viri foeminas, ita facrae virgines ac viduæ introducebant viros , eofque Gregorius fuadet fugiendos. Pergit in carmine continente præcepta virginum . Cùmque viror omnes , tum nullo ; mifus illis effuge, quos imdu&itios de momime dicunt . Namque duplex metur eft , f te fiducia carmis efficit intrepidam : Quis enim comfidere mem

[ocr errors]

dccorum cognomentum Agape; fubiit: mox callidus,

C A NoN ES CoN CIL II NICÆ N 1

; omnem ex animo ad carnes vicina* fe&it amorem, & flammam , aut flammæ triffiffima fígma reliquit. Utique diabolus. San&us Epiphanius de Hieracitis , nuptias damnantibus , haec ait: Subfammamtur autem perfe&iffimè propter eas , quas fmguli babent fubimtrodu&a , mulierer, de quibus gloriari folemt fe habere ipfa , ad minifferium. Et de falfa Encratitarum continentia. Imter mulieres reperiumtur , mulieres umdequaque decipiumt , cum mulieribus iter faciunt, fimul cum illis vivumt , & illarum mimifferia admitft4^1f eos qui im Ecclefia dile&a* appellatas , aliumdè fubintroduéfas , & cohabitamter fæminar habent, &c. S.Joannes Chryfoftomus proprium adverfus hafce mulieres fermonem declamavit, eafque ita defcribit : Jumt quidam , qui puellas imuptas abfque muptiis & concubitu ducemter domi perpetuò collocant , & ad fupremam ufque feneáutem inclufar tement , mom propagandorum liberorum cauffa , meque cauffa libidinis. Quod faétus Epifcopus hafce Agapetas mulieres facris clericis mox abftulerit , fcribit apud Photium in bibliotheca Georgius Epifcopus Alexandrinus. Omnium diftin&iffimè eafdem depinxit S.Hieronymus. Ad Rufticum Monacum haec fcribit de ejus matre,vidua, religiofa. Hamc fufcipe ut paremtem, ama ut mutricem, venerare ut Saméfam . Nec aliorum imiteris ex£mplum, qui relinquumt fuas , & aliema , appetumt , quorum dedecus im propatulo eff, fub momimibus pietati r quaerentium fufpe&a confortia. Novi ego quafdam , jam maturioris ætatis , libertimi generis adolefcentibus dele&ari , & filior qu.erere fpiritualer , paulatimque pudore fuperato fi&a matrum momima erumpere im licemtiam maritalcm. Videar monmullos accinêfis remibus , pulla tumica , barba prolixa , à mulieribus mom poffe difcedere , fub eodem manere te&o, fimul inire convivia , amcillar juveme* babere in mimifferio , & præter vocabulum muptiarum ommia effe Matrimomii.

& tamem dicendum eff. Nobiler fœmimae , quae mobiliores babuere megle&ui procor , viliffimae conditiomis bomimibus & fervuli copulantur, ac fub nomime religionis , & umbra continentiæ interdum deferumt viror Helemae, fequumtur Alexandror , nec Menelao, pertimefcunt , Videntur haec , plangumtur, & mom vimdicantur, quia multitudo peccamtium peccamti licemtiam fubminiftrat.

fit* Agapetarum peffi* imtroiit ? umde fme muptiis aliud momem uxorum? Immò unde novum comcubimarum gemus ? Plu* inferam , undè meretrices umivirae? Eadem domo umo cubiculo , fæpè umo tementur & le&ulo ; & fufpiciofor mo* vocamt , f aliquid extimemur. Frater fororem virginem deferit, cælibem fpermit virgo germamum , fratrem quaerit extrameum : Et cùm im eodem propofíto effe fe fimulent, quaerumt alienorum fpirituale confortium , ut domi habeant carmale commercium. Legenda eft integra Epiftola quadragefima feptima, ubi hofce Agapetos vocat Præfules Clericor , à facris fœminis affumptor vel ob bofpitii folitudinem, vel ob cuffodienda r facultatular : vo

cat maritor portemtofor, qui regant familiam , emant

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Et in epiftola ad Gaudentium. Pudet dicere , Epift.ia.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

quidquia de publico meceffarium eß, difpenfatorer é* dominor , parafitor, impoffores , baeredipetas. Nam & contra eos prodiit illa Valentiniani Augufti lex, Ecclefiae infamis & damnofa. Et in Libris contra Jovinianum forQres mulie■.,..,,. res , ab Apoftolis circumdu&as , negat fuiffe uxores, fed alias mulierer , quae juxta morem Judaicum Magifiris de fua fubffamtia mimiffrabamt, ßcut legimur ipfi quoque Domimo fa&itatum. Quod & im veteri Lege de $umamitide illa fcribitur, quae folita fit Elifeum recipere, & pomere ei memfam , & panem , & candelabrum. 1.4. c.7. - Et in Commentariis San&i Matthaei Evangeliftae : Confuetudimis Judaicae fuit , nec ducebatur in culpam more gentis antiquo, ut mulieres de fubftantia fua vi&um atque. veffitum præceptoribur mimißrarent. Hoc quia fcamdalum facere poterat in matiomibus , Paulur abjeciffe fe memorat. IL• 1. tit. 3• EafdemAgapetas,feu dile&as fœminas,in Codi!eg. 19. ce Juftiniani defcribit Lex Honorii & Theodofii. Eum , qui probabilem feculo difciplinam agit, decolorari . confortio fororiae appellationi r mom debet. 4Quicumque igitur cujufcumque gradus $acerdotio fulciumtur, vel clericatur bomore cemfemtur, extramea. vum Abi mulierum interdi&a comfortia cognofcamt. a Primi Concilii Bracharenfis Canon quintus decimus, addu&us à Martino Bracharenfi , hafce

Agapetas vocat fœminas adoptivar , quafi in loco

fíliæ , forerjr , aut matri r.

Quocirca fubintrodu&tae mulieres fuerunt res judaicae originis, ab Apoftolis tradu&a in Ecclefiam, primitus quidem bona, ideoque commendata à Tertulliano ; poftmodum verò per humanam infirmitatem demutata in peftem, honeftis Agapes feu dileétionis, Agapetarum feu dileétarum , nec non fororum , matrum, filiarum vocabulis fucatam ; faétaque fcandalofa , periculofa , offenfiva piarum aurium , & oculorum , atque ideò à Paulo fpeciali gentium Apoftolo nunquam ufitata . Et quidem Judæi habuere folas fubintrodu&tas mulieres, nos autem etiam fubintroduétos viros.

Subintroduétio erat contra&usinnominatus, inter folas facras perfonas iniri folitus, adoptio-' ni aut arrogationi fimilis, quo quis adfcifcebatur in fpiritualem patrem , matrem, filium, filiam, fratrem , fororem , atque ita, uti loqui* tur fecunda Turonenfis Synodus in adfcifcentis familia ftabiliebatur, Hunc ergo contra&um Canon nofter iniri vetat à Clericis, nifi cum matre , forore , amita, aliifque perfonis liberis ab omni fcandalo, periculo , piarumque aurium, & oculorum offendiculo.

Pifcopum convenit maximè quidem ab omnibus , qui funt in
Provincia , Epifcopis ordinari . Si autem hoc difficile fuerit

gitu

3 ut Ë inftantem neceffitatem , aut propter itineris lon-
inem ; tribus tamen omnimodis in idipfum convenien.

tibus , & abfentibus quoque pari modo decernentibus , & per fcripta
confentientibus , tunc ordinatio celebretur . Firmitas autem eorumL,
quæ geruntur per unamquamque Provinciam Metropolitano tribuatur

Epifcopo. - SCHOLION,

Unc Canonem egregiè exponit Joannes Scholafticus, Ecclefiae Antiochenæ Prefbyter, ac deindè in Eutychii per Juftinianum Auguftum iniquè deje£ti locum Patriarcha Conftantinopolitanus, in colle&ione Canonum divifa in quinquaginta titulos, laudata à Nicolao primo Pontifice in Epiftola ad Photium Ecclefiae Conftantinopolitanæ intrufum. Eum ponit £pift. ■ * fub hoc titulo: oportere Epifcopum tum à Metrotft. 70 politamo , tum etiam ab omnibus ejufJem Provjmciae Epifcopis ordinari, vel præfentibus vpfir, vel fcripto confentientibus , ac mom multitudini permittere Epifcoporum ele&iones facere. Ab illo ait innovari atque ad omnem Ecclefiam extendi duodecimum ac decimum tertium Canonem Laodicenfem : Ut Epifcopi Metropolitanorum, & eorum qui funt circumcirca , Epifcoporum judicio confituamtur Turbi r mon effe permittemdum eorum , qui fumt in sacerdotio conßituendi , ele&iones facere. ¥.4: c.xe. Eodem modo Canonem exponit apud Theo

doretum Petrus Alexandriæ Epifcopus, San&i Athanafii fucceffor, in Epiftola ad omnes Orthodoxos, dicens: $acror Ecclef.e canones praefcribere , ut Epifcopatur detur confenfu Epifcoporum, im umum comvemiemtium, fuffragii, cleri , &* populi poffulatiome. Et Synodus Conftantinopolitana ad Damafum Pontificem fcribit Flavianum Antiochenum Epifcopum ele&um ab Epifcopis illius Provinciae, tota Ecclefia fuffragante, ut# Camom poffulat. Utique Canon nofter Nicænus. Etenim & vetur lex obtimuit , & $am&orum Patrum in Nicaeno comcilio decifio, ut fingularum Provimciarum Antiffiter uma cum fimitimis , modo illis ita vifum fuerit , Epifcopis , miniffros ad Ecclefiarum commodum im fuir ipforum provinciis ordinent. Hoc eft , & eligant & confecrent: voce enim, xsrpotone , quae eft in textu graeco , certum eft hic, quomodo & alibi, a&um utrumque figpificari. l;. e.,;. Eodem modo Canonem exponit Theodoretus, à Paulino Antiocheno Epifcopo , qui Evagrium fuccefforem folus elegerat , & ordinarat, dicens, plures ßmul Canone, violator, Nempe vigefimum

tertium

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

tertium Antiochenum , ftatuentem mom licere Epifcopo alium pro fe fuccefforem confiituere , licèt fit im fine vitae ; & hunc Nicænum , qui omnes Provinciae Epifcopor jubet im umum convocari caufa faciendæ ele&ionis, & confecrationem fieri per tres ad minus Epifcopos. Ait duas priores hafce noftri Canonis partes à Paulino violatas, Canon enim habet tres partes . Prima agit de Epifcopi conftitutione feu eleétione; fecunda de confecratione , quam fieri mandat per tres ad minus Epifcopos. Innovat & ad omnem Ecclefiam extendit nuperum Canonem primi Concilii Arelatenfis. De bis , qui ufurpant fibi, quod fbli debeant Epifcopum ordinare , placuit , ut boc mullus fibi praefumat , miff affumptis fecum aliis feptem Epifcopis : ff tamem non poterumt feptem , fine tribus fratribus mon audeamt ordimare. Ex Apoftolico Canone ordinatio fpeétat ad folos Comprovinciales , quos feptem non habent variae Provinciae. ' Hinc Arelatenfem Canonem mitigat hic nofer , ftatuens generatim ordinationem à Comprovincialibus omnibus fieri, aut ad minùs eorum

[ocr errors]
[ocr errors]

cum fua Synodo Evippus, Neocaefaraeenfis Metropolita , in litteris ad Leonem Auguftum , dicens, debere tres Epifcopos corporaliter adeffe . Pars tertia vult in quavis Provincia effe Epifcopum Metropolitam, eumque unicum , cui & ele&orum Provincialium Epifcoporum , aliorumque omnium per Provinciam agendorum competat confirmatio . Hanc partem, refpicit Innocentius primus in diétis litteris dicens ftaturum , atque definitum à Nicæna Synodo , ut extra' comfeientiam Metropolitami Epifcopi mullus audeat Epifcopum ordinare. Eandem plures Synodi affiduè confirmarunt. Hucufque per regiones varias ob affiduos perfecutionum motus plenè formata non fuerat Ecclefiaftica Hierarchia , neque ereélae fedes Metropoliticae. Etenim per Hifpanias , & Africa nas, excepta Proconfulari, Provincias praefidebat fenior Epifcopus , quod ipfum in Provincia Arelatenfi prætendiffe Proculum Maflilienfem Epifcopum, non obfcurè colligitur ex Synodo Taurinenfi, & litteris Zofymi Papae. Porrò ad Romanæ Reipublicæ normam Ecclefiae Provincias ac poteftates ordinarunt Apoftoli, atque jdeo , ut illa cuique Provinciae unicum Re&torem, in Metropoli , tamquam in capite refidentem , ita ifti cuique unum cum debita poteftate Metropolitanum Epifcopum praepofuerunt, quod decretum ubique tandem recipi praefens Canon mandat. Hifpanos obediviffe vident oculi noftri , itemque obedire Proculum coegit Zofymus Pontifex ; Afri autem manferunt in fua confuetudine , quam rurfum à Pelagio fecundo eliminari juffam manere permifit, motus mu'tis fupplicationibus, Gregorius Magnus. « Et hanc Canonis partem refpicit Bonifacius primus in litteris ad Hilarium Narbonenfium Metropolitam. Nulli videtur incognita $ynodi conftitutio Nicaenae , quæ ita praecipit, ut eadem propriè verba ponamur , per umamquamque Provingiam jus Metropolitamor ßngulos habere debere, nec

cuiquam duar effe fubje&ar. Atque exinde decidit litem pro praefato Hilario contra Patroclum Arelatenfis Ecelefiae Epifcopum , ejufque praetenfum Primatum. Eodem refpicit a&tio tertis decima Synodi Chalcedonenfis, Bythiniæ Metropoliticam poteftatem ex integro adfcribens Cathedræ Nicomedienfi, Nicænæ autem folum Metropolitæ vacuum nomen , quoniam Canones, utique hic nofter, ' ftatuant eidem ProvinÉ effe ngn poffe duos cum poteftate MetropoItaS. Re&tè verò Conftantinopolitana Synodus dicit & veterem Ecclefiae legem , & Nicæni Concilii decifionem habere, ut Epifcopus à Collegis Comprovincialibus eligatur. Antiquam enim, ab Apoftolis praefcriptam , electionis formam pandit nobis San£tus Cyprianus in litteris ad Ecclefias Legionenfem atque Afturicenfem . Propter quod diligemter de traditione divina & Apofolica obfervatione obfervamdum eff & temendum, quod apud mor quoque & fere per Provincias univerfa* tenetur , ut ad ordinatiome* ritè celebran* da * , ad eam Plebem, cui Praepofitus ordimatur , Epifcopi ejufdem Provinciæ proximi quique convemiant , & Epifcopus deligatur Plebe praefemte, quae fingulorum vitam plemiffîmè movit , & umiur cujufque aéfum de ejus converfatione perfpexit . „Quod & apud mor faéfum videmur. Venire id dicit ex traditione Divina , id eft , Lege Mofaica , cujus plures ritus Apoftoli in Ecclefiam traduxerunt. Ait in Epifcopi eleétione totius fraternitatis, id eft , Cleri & Plebis effe fuffragium, judicium autem ,, feu confirmationem , effe praefentium Epifcoporum: Et addit de Plebe : Quamdo ipfa

maximè babeat poteftatem vel eligendi aigmor Jacer

dotes , vel indignor recufandi: Hinc in ele&ionibus frequenter olim à fciffa in faétiones Plebe fuere maximi tumultus ufque ad manus & publicas caedes , hinc rapti ad Epifcopatum inviti , rudes, neophyti , aliique irregulares atque indigni . Hifce de caufis priftinam eleétionis formam, quod jam ante Laodicena Synodus fecerat, hic nofter Canon immutavit. Addidit tria. Primò ut deinceps Epifcopi ele&tio non fiat nifi præfentibus Comprovincialibus . Quod utique quoad Metropolitas receptum eft , `non quoad Provinciales : Horum ele&ioni in quibufdam regionibus affiftere & præfidere perfeyeravit folus interventor feu vifitatorEpifcopus ; atque ita fervatum femper per Italiam , lllyricum, & Gallias liquet ex Epiftolis San&i Ambrofii , San&ti Leonis, ac Gregorii Magni. Et hinc, quod Clerus & Populus in ele&ionibus frequenter deviarent, Ludovicum tertium Francorum Regem hortatur Hincmarus Remenfis Epifcopus , eique adjun&ta Synodus Gallicana, ut deinceps praefideant Metropolita & vicini Epifcopi, quomodo mandat Canon Nicænus. J Secundò addidit , ut penes hofce praefentes Epifcopos effet non dumtaxat de fraternitatis fuffragio judicium , fed & principale fuffragium. Liquet hoc ex litteris Celeftini Pontificis ad Ecclefiam Gallicanam. Docendus eff populus mom fequendur , mofque , f nefciumt , eor , quid liceat , commonere, mom eis comfenfum praebere debemu* .

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

clefia, volumus immotefcat, ut mullu* fibi ipfe aliqua blanditur illudat.

Tertiò addidit, ut ultimum de quovis fuffragiojudicium peti oporteat ab Epifcopo MetropoIitano. Unde is apud Graecos, uti in Libro de facris ordinationibus afferit Symeon Archiepifcopus ThefTalonicenfis , ele&ionibus nunquam aderat ; aderat, & quidem fine fuffragio, quifpiam ejus clericus paffim Carthophylax, infpe&urus,&relaturusomnem ele&ionis fucceffum, ut ille tam de fraternitatis, quàm de Epifcoporum fuffragio poßet liberè judicare.

Exiftimant quidam Plebem à Canone fuiffe privatam omni fuffragio. At malè. Nimis manifeftum eft & apud Orientis, & apud Occidentis Ecclefias etiam poftea Plebem poftulaffe , & fuffragatam, idque ex praefcripto Canonum , & contra eorumdem praefcriptum frequenter ufque ad effufum fanguinem tumultuatam . Et hinc Gregorius Nazianzenus, in defun&i Patris encomio, ftultam , & temerariam plebem optat excludi ab ele&ionibus, eafque committi folis Clericis, & Monachis , fic enim mumquam Ecclefi* malè effet. Quod votum tandem recepit, ac in Canonem redegit Ecclefia, atque adeò adversùs populares ele&iones , & turbas reducere conantes Luteranos, & Calviniftas reélè ftatuit Tridentina Synodus: $i quis dixerit Ordimer ab Epifcopis collator fine populi , & poteftatis feculari, confemfu irritor effe , amathema fit . Longa eft haec res, variis faeculis paffa mutationes varias, alibi enucleandas,

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

natus eft fcrupulus, exiftimantes Epifcopum de jure Divino ordinari debere à tribus, in quo Sedes Apoftolica non poffit difpenfare. Eft fcrupulus palam injuriofus di&tae Sedi, confuetae non ab heri aut nudius tertius, fed ab ipfis Apoftolorum temporibus uti ifta poteftate. Nam & Ferrandus Fulgentius, Ecclefiæ Carthaginenfis Diaconus, antiquus Canonum colle&tor, ex Synodo Zellenfi, & Siricii Pontificis fan&ionibus adducit hunc Canonem : Ut unus Epifcopus Epifcopum mom ordimet, excepta Ecclefia Romama. Fateor ergo atque profiteor ef{e omninò morem, & Canonem Apoftolicum , ut Epifcopus à cun&tis fuis Comprovincialibus, aut ad minus eorum tribus ordinetur. Etenim teftatur Apoftolus, Ti. motheum quidem à fe ordinatum, attamen per impofitas manus Presbyterii, id eft , plurium 9resbyterorum, feu Epifcoporum. Apoßolicis enim temporibus inter Epifcopos, & Presbyteros nullum fuißè difcrimen affeverat frequenter C4mones Comc. Nic.Tom I.

Sanétus Hieronymus. Epifcopatus,& Presbyteratus funt jure Divino diftin&i omninò Ordiiies; verùm primis illis Ecclefiae exordiis nemo dumtaxat in Presbyterum, fed omnis Presbyter completè in Epifcopum ordinabatur, qui mos dudum perfeveravit in quibufdam Ecclefiis, praefertim Alexandrina . Hunc effe Hieronymi fenfum, facilè, & lucidè poffit oftendi : Poffit oftendi eif. dem Ecclefiae initiis Epifcopos paffim confecratos à tribus, quos inter principalis confecrator erat Patriarcha, Primas, aut Metropolita. Nihilominus & ipfi Apoftoli, & eorum proximi fucceffores, frequenter etiam foli, Epifcopos confecrarunt. Etenim Tito Cretenfium Metropolitae mandat Apoftolus, ut per civitates conftituat Presbyteros, id eft, ut ipfe ftatim fubdit, Epifcopos , utique folus, quoniam poft abitum Zenæ & Apollo, quos ftatim Nicopolim evocabat, nullum penitus collegam in omni infula. Titus erat habiturus. Quod ipfum alios quoque gentium primos Do&ores feciffe, ac ob eandem Collegarum carentiam facere debuifïè, referunt fidi Ecclefiaftici Annales. Reddita per Conftantinum Ecclefiis pax excludit hanc neceffitatem , adeoque & eandem licentiam exclufit primùm Arelatenfis Synodus, deinde Nicaena , volueruntque juxtà Apoftolicam Regulam deinceps Epifcopum, ad minus à tribus, ordinari. Nequaquam tamen datam ab uno, aut duobus ordinationem declararunt irritam , aut iteran. dam. Nullo modo. De futuro dumtaxat ftatuunt, profcribentes confuetam huc ufque variorum Epifcoporum ufurpationem ; de fa&is Ordinationibusomninò nihil: Ratas relinquunt & inconcuffas . Quod ipfum liquet ex ratione motiva Nicaeni Canonis, addu&a per Innocentium primum in litteris ad Vi&ricium Epifcopum Rothomagenfem : Ne umur Epifcopur ordimare præfumat , me furtivum bemeficium praefiitum videatur . Inhibetur ejufmodio ordinatio , non quia irrita , fed quia obnoxia, aut certè fufpe&a furtivae clandeftinitatis. Rationem hanc eleganter & largius exponit Gregorius Magnus in litteris ad Sanétum Auguftinum Anglorum Epifcopum , qui intra Angliam nullos habens orthodoxos Collegas proponit Pontifici hanc quaeftionem : Peto , f longinquitar itineris magma interjacet , ut Epifcopi facilè mom poffmt comvemire, an

| debeat fne aliorum Epifcoporum præfemtia Epifcoi pur ordinari ? Dubitabat , num ordinationi adfti

turos Collegas advocari oporteret è Gallia. Ref. pondit verò Pontifex : Et quidem in Anglorum Ecclefia , in qua adhuc folus Epifcopus invenirir, ordinare Epifcopum mom aliter, miff fine Epifcopi,

' poter. Nam quamdo de Galliir Epifcopi veniemt, illi in ordimatiomem Epifcopi teffe , tibi affìffent.

Sed fratermitatem tuam ita volumus im Anglia Epi. fcopos ordinare, ut ipfi tibi Epifcopi longo imterval. /o minimè disjungamtur, quatemur mulla fit meceff. tas , ut im ordinatione alicujus Epifcopi comvemire mom poffmt. Patrorum quoque aliquorum praefentia valdè eff utili r , ut facillimè debeant convenire. Cùm igitur , Deo auéfore , ita fuerimt Epifcopi etiam im propinqui* fibi locis ordinati, per ommia Epifcoporum ordinatio fine aggregati, tribus , vel quatuor Epifcopis fieri mom debet . Nam in ipfi, rebus fpiritualibus , ut fapiemter & maturè difpoH h mam

[merged small][ocr errors][ocr errors]

mantur, exemplum habere à rebur etiam carmalibui poffùmus. Certè emim dum conjugia in mundo celebramtur, conjugati quique tomvocantur , ut qui in via jam conjugii praecefferumt , in fubfequenti quoque gaudio mifceantur , Cur ergo non in hac fpirituali ordinatione , qua per facrum Myfferium Aeoma Deo conjungitur, talet comveniant , qui vel in profe&u ordinati Epifcopi gaudeant , vel pro ejus cuffodia omnipotenti Domino prece* pariter fundant ? Difertè dicit adfiftentes Epifcopos non effe Sacramenti fubftantiales comminiftros, fed dumtaxat teftes contra furtivam clandeftinitatem , qui facram ordinatiqnem honorent, illis congaudeant, & pro novo Ecclefiae Sponfo preces Deo fundant. Hoc ipfum patet ex fecundo Cafione quartæ Synodi Carthaginenfis . Epifcopur cùm ordinatur , duo Epifcopi pomamt & teneant Evangeliorum Codicem fuper caput & cervicem ejus , & uno fuper eofumdente benedi&ionem , reliqui omnes Epifcopi , qui adfumt , manibus fuit caput eju* tangant. Cur unicus fundit benediótionem? Quia unius eft facramenti neceffarius Minifter, aliis non nifi honorarii affiftentes& teftes , manufque ab illis impofita eft duntaxat ceremonialis. Alioquin & benedi&ionem deberent fundere: Etenim Sacramentielementum, ac benediétionis verbum per diverfos adhiberi non poffunt , de quo, quoniam Joannes Morinus in opere de facris ordinationibus movet novas quaeftiones, alibi dicemus,

Affèrtionem meam confirmo exemplis variis. Etenim de Paulino, Antiochiae Magnæ Epifcopo , jam fupra audivimus, quod Evagrium fuccefíorem folus elegerit, & confecrarit , atque ita a&tu uno varios violarit Canones. Addit nihilominus Theodoretus, Paulini ac Evagrii maftix ; Flaviani autem eorum adverfarii encomiaftes , de Ecclefia Romana : Evagrii commumiomem illa amplexata eff, id eft , ut verum novit Epifcopum , Imperatorifque animum contra Flaviamum incitavit. Et Evagrius, & Flavianus , uti ad Theophilum Alexandrinum Epifcopum fcribit San&us Ambrofius, mutuis potiùs vitiis alienæ ordinationis, quàm fuis meritis fulciebantur, eorum caufa & Romae , & Capuæ, & Alexandriæ fuit Synodaliter traétata, & retra&tata: De Evagrianae tamen ordinationis validitate nemo unquam dubitavit, ne quidem ipfe Flavianus.

Eodem ferè tempore apud Numidas duo Epifcopi ordinarunt Epifcopum, ideoque Honoratus,& Urbanus Epifcopi in Synodo apud Aurelium Carthaginenfem Epifcopum, totius Africae Primatem inftiterunt condi Canonem de Epifcopis non nifi per duodecim Collegas ordinandis, Refpondit verò Aurelius: Forma antiqua fervabi*ur, ut mom mimìr quàm tres fufficiamt ad Epifcopum ordinahdum. Diétam autem à duobus attentatam ordinationem nemo prorsùs poftulavit ad nullitatem , -

Apud Evagrium Scholafticum fcribit ad Leonem Auguftum Ecclefia Alexandrina de fuo per* vafore, ac San&i Proterii Epifcopi trucidatore, Timotheo AEluro: Timotbeus , affumptis fibi duobus Epifcopis dignitate Epifcopali abdicatis , & clerici, itidem exilio mul&atis , à duobus illorum creatus Epifcopus , nullo omninò Epifcoporum ortbodoxorum ex Diœcefi Aegyptiara , ßcut im creando

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

a&ta Synodi Chalcedonenfis , eft omninò quis Armentarius. Ordinationis hujus validitas æquè clarè patet ex Canone vigefimo primo primae Synodi Araufi* canae. Duo fi praefumpferint ordimare Epifcopum in moffris Provincijs , placuit de Praefumptoribus , ut ficubi contigerit duo, Epifcopor imvitum Epifcopum facere, au&oribus damnatis , unius eorum Ecclefe ipfe , qui vim paffur eff , fubftituatur , fi tamen vita refpondet, & alter im alterius deje&i loco mihilomimur ordinetur. $i volumtarium duo fecerint , é* ipfe damnabitur, quò cautiùr ea, quæ funt antiqu* tùs inßituta , fervemtur. Eft ab Hilario procuratus Canon contra ejufmodijam frequentari folitas ordinationes. Epifcopi namque, Arelatenfem Primatum averfati, viduatam in fuis Provinciis Sedem mox Epifcopo implebant, quandoque ob Hilarii metum invito , & per duos ordinato , quod illius violentiæ præveniendæ effent , nec

[blocks in formation]
[ocr errors]
[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »