Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]

gpifi.s, Alexandriæ Patriarcham: Dies Dominica tamtis cap. 1. divimarum Difpenfationum myfferiir eff confecrata,

[ocr errors]

Dei molem, recedere, celebravit illud Feria quinta | vefperè. Judaei verò morem movum, aut traditionem ! patrum fecuti Feria fexta Vefperè, unde folemnitat ! Sabbatbt erat jmitium du&ura. Neque verò Imterprete, multi aliter congruere verba $.Joammir cum verbis aliorum Evangeliffarumpoffe arbitramtur ; Quorum bi Pafcha celebratum effe à Chrifto Feria quinta vefperè tradumt , ille verò ipfum im Parafceve, id , praeparatrice Pafchae, id-eß, pridie Pafcbae effe paffum exponit. Accedit, quod in ipfa Parafceve, quæ 'aier eff fexta, Judaei dixerunt fe molle Praetorium imedi, 'me contamimarentur, & Pafcha comedere poß fent : Id quod eo die, non manè, fed Vefperè erant fa&uri, qui ad folemnitatem fequentis Sabbatbi pertimebat. Eadem de caufa S. Joannes Evangelifta iftius anni Sabbathum appellavit magnum illum diem Sabbathi: Hoc eft, duplici Feftivitate infinem, fua ordinaria, & extra-ordinaria adjunéti ÉÉÉ Largiùs hæc oftendi ad Decreta S. Leonis noni. An Judaizans Hierofolymae Ecclefia Pafcha ex Legis & Dominici exempli,an exiftius traditionis Praefcripto egerit , eft multae quaeftionis. Primum eft verofimilius. Illa omninò videcur Dominicum exemplum fuiffe fecuta. Et hinc edixit Canon, ut & aliae Ecclefiae non cum Judaeis, fed cum circumcifis ex Judaifmo Epifcopis ipfum celebrarent. Hinc etiam alii Ecclefiam Hierofolymitanam reétè agere, alii cenfuerunt errare. Quam rem difcutere ac definire nolens , & Ecclefiarum confonantiam omnibus rebus anteponens Canon dixit: Etfferraverint , mibil vobis cuvae fit. $. Regula vafritiem fonat, & videtur aliena efîè ab Apoftolica gravitate. Eft ars nefcio cujus aftuti Graeci , aut potius Judaizantis Nazaraei , dolofo ifto Canone conati omnem Ecclefiam jn Judaicum morem circumfcribere. Quaeftio tertia eft, quomodò primam Pentecoften , in qua Spiritum San&tum acceperunt, Apoftoli numerarint? Refpondeo diem Pentecoften tunc fuiffè in die Dominica. Eft conftans ac unanimis Sententia omnium fan&orum Patrum. Et Graecorum & Latinorum. Audiamus magni Papae Leonis Epiftolam ad Diofcorum

aut quidquid ef? à Domimo imfigmius comffitutum, im bujus diei dignitate ßt geffum. Im bac mumdu* fumpfit exordium. Im bac per Refurre&ionem Cbriffi & mors interitum , & vita accepit imitium. Im hac Apoßoli & Domino praedicamdi ommibur gemtibus Evangelii tubam fumumt , & inferemdum umiverfo mundo $acramentum Refurre&iomi* accipiumt. Im bac demi'que promiffus à Domimo Spiritus $an&us advemit. Hanc ob caufam Latina Ecclefia femper cenfuit Sacros Ordines, per quos fingulariter datur Spiritus San&tus, non nifi in Dominica die effè conferendos. Et ifta Pentecoftes erat tunc tam Judaeis, quàm Apoftolis , Chriftianorum Primitiis, communis. Hoc lucidè affirmat fanétus Lucas in A&tis. Nempè Judaica Pentecofteserat non fecundo Azymorum, primo poft Pafchalem Feftivitatem die numeranda. Ifto autem anno Judaei ob relatam à Carolo Sigonio Regulam celebrarunt Pafcha non fexta feria, fed Sabbatho, & ita fecundus Azymorum dies erat Dominicus , adeoque & Pentecoftes feria prima. Et hoc argumentum irrefragabiliter firmat, quod alio iftius

anni die Chriftus Dominus, alio Judaei Pafcha egerint. Etenim fi & Judæi ipfum fexta feria egiffent, ipforum Pentecoftes non in Dominicam, fed in Sabbathum debuit incidere. Et hic eft error intolerabilis. Interim ex hoc principio & Romana & omnis Latina Ecclefia tam Pafcha quàm Pentecoften femper celebravit in die Dominica. Dies, quos Divina Majeftas & fui Filii gloriofa Refurre&ione, & gratiofa San&i Spiritus Miffione exaltarat, cenfuit annuatim ufque ad faeculi finem effe honorandos. Hinc item vides Pentecoften aliter à nobis, aliter computari à Judæis. Hi à fecundo, nos computamus à Primo Pafchalis Feftivitatis. Quaeftio quarta eft, quifnam fit Liber, quem antiqui Scriptores paffim appellant Librum Paftoris ? Hujus quaeftionis intelleátus eft neceffàrius ad fequentia. Refpondeo hujus Libri memoriam effe frequentem apud S. Clementem Alexandrinum. Etenim ipfe fcribit in primo Stromatum Libro: Paffor, Angelus Pæmitemtiae , dicit ad Hermetem. Et infra : Divinâ dixit Poteßas illa quae Hermae loquitur im revelatiome. Et in fecundo Libro : Dicit quae Hermæ im vifiome apparuis Poteßar. Et in fexto Libro : Am mom quæ Hermae quoque im vifome apparuit Poteffa* im typo Eccleffe , dedit Librum legemdum , quem voluit ammumtiari Ele&it ? Etiam Tertullianus fcribit in Libro de Oratione : Herma* ille, cujus $criptura ferè Paßor imfcribitur. Et Origines in Philocalia : Hoc nos im Libro, vulgaris apud aliquor pretii , qui Paftor imfcribitur, quod datum effet Hermae megotium, ut duor Libros fcriberet , ipfeque poffea $emioribur Ecclefie ammumtiaret , quae à Jpiritu didicerat, de eo fi: differimur. Et adducit haec Libri Verba: $criber duos Libros , & trade* umum Clementi, & unum Graptæ. Et Grapta quidem imffituet Vidua , & Orpbamor , Clemem r autem mittet ad externat civitate r. Tu verò remumtiabif $enioribus Eccleff.e. Et in Ecclefiaftica Hiftoria Eufebius Cæfaraeenfis : Quomiam Apoßolus im $alutatiomibu r , quas extremae Epifolae ad Romamor perfcriptae attexit , inter affor etiam Hermae cujufdam (cujus opus effe ferunt , qui Paffori* Libellus infcribitur) memtiomem facit , imtelligendum eff, iffum , tametfim quaeffiomem à monnullir vocatur, ac propterea $cripturj* omnium affenfu apprebatir , mullo modo ammumeramdu* duci. tur , ab aliis tamem per-meceffarium , eis praefertim qui jam primis Fidei elementis imbuendi funt , imdicatwm effe. Et infra fcribit: San&tus Irenæus Ljbrum item Pafforis mom modò legendo cogmovit, fed etiam approbatiome confirmavit. Praeclarè, inquit , loquitur Liber ( cùm Librum Paffori* imtelligit , ) qui fic loquitur : Primùm ommium credito umum Deum effe , qui ommia comdidit , émnia coagmemtavit: Et quæ fequumtur. Centuriatos Magdenburgenfes, fcribentes ifta Hermetis Verba non reperiri hodie apud fan&um Irenæum, infigniter ha!lucinantur. Hodiernus S. Irenaei textus ita habet: Benè ergò Scriptura dicit , primò ommium crede , quoniam umur eff Deus, qui emmia comffituit, & confummavit , & fecit ex eo quod mom erat, ut effemt omnia , ommium capax , qui à memime capiatur. Titulus, Scriptura , fortiter fuadet Librum tunc fuiffe Antiquum & Canonicum , aut fanè eminentis ac eximiæ athoritatis. Eadem i[tius Libri verba adducit in Tra&tatu de Nicænæ

Differt. Proœm. Tom. I.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Lib. 4. CaP. 37.

[merged small][ocr errors][ocr errors]

Synodi Decreto fan&us Athanafius, atque adjungit : Im Paftore quoque $criptum babetur, Nam & Ariani imde etiam , quamquam i * Liber im Camone nom Mt , allegationes faciumt. Ex addu&tis verbis concluferunt Deum Verbum effe ex non entibus Creaturam. Ejufdem Magni Do&oris Pafchalis Epiftola inter Libros, quos in priori poft Canonicos Claffe tunc venerabatur Ecclefia, ponit & Librum Paftoris. Et in illuftrium Virorum Catalogo fcribit fanétus Hieronymus : Herma* , cujus Apoßolus ad Romamor feribem r memimit : $alutate {Phlegomtem , Hermam , Patrobam , Hermem , & qui cum ei fumt Fratre * , afferumt Authorem effe Libri, qui appellatur Paffor. Reverâ utilir Liber, multique de eo $criptorum veterum ufurpaverumt teftimomia, $ed apud Latinor paenè ignotus eff. Quae verba fan&us Ado Viennenfis Epifcopus inferuit fuo Libello de Feftivitatibus Primitivorum San&orum. Etiam in fuo Martyrologio fcribit San&us Pius Papa : fedit in Epifcopatu ammt * o&odecim. $ub bujus tempore Hermes Librum fcripfit, qui appellatur Paffor : Quia in habitu Pafforis ei Angelu* apparuit. Confonat in vita fanéti Pii Papæ Liber Pontificalis : Pius matione Italur , frater Pafforis , fub cujus Epifcopatu frater ipfius Hermes Librum fcripfit , im quo mamdatum continetur , quod ei praeeepit Angelus Domimi , cum veniret ad eum in babitu Pafforis , ut famé?um Pafcba die Dominica celebraretur. Ejufdem Libri auétoritate fuit ufus ad firmandam fuam Pelagianam Hærefim Joannes Caffianus , & ex ipfo oftendere voluit inter boni & mali contrarias fuafiones ita omnem hominem naturali judicio & propriæ difcretioni ef{è commiffüm, ut ei non plus à Deo praefidii, quam à Diabolo fit periculi. Verùm S. Profper in Libro contra Collatorem Refpondit : Anullius au&oritatis teftimonium difputationi fuæ ae Libello Pafforis imferuit. Et S. Profperi judicium firmavit in fua Romana Synodo fanétus Papa Gelafius : Liber , qui appellatur Pafforis , apocrypbur. Hæc omnia teftimonia fibi mutuò non plenè cohærent. Etenim Liber Pontificalis hunc Herman S. Pontificis Pii fratrem, & fubipfo Librum ex apparentis Angeli mandato dicit confcriptum, at verò EufebiusCaefargenfis ac S.Hieronymus affirmant Herman fuiffè S. Paulo coætaneum , & Origenes addit Librum efíe direétum ad Clementem, & Graptam, Quod ipfum palam affirmant S. Irenæus, S. Clemens Alexandrinus, ac Tertullianus. Palam fupponunt Librum effe antiquum, adeoque S. Pii, cui S. Irenæus convixit » pontificatu longè antiquiorem. In Ecclefiafticorum Scriptorum catalogo reétè fcribit Domiaus Robertus Cardinalis Bellarminus : Sanâus Irenaeus Scripturam abfolutè mom vocaret Librum authorit fui temporis , & qui Apoftolus , vel Apofolorum auditor mom fuiffet. Sanéti Pauli ad Romanos Epiftola creditur fcripta Anno Chrifti Domini quinquagefimo oétavo , & Hermas tunc erat aut Presbyter Romanæ Ecclefiae, aut certè vir fimilis aetatis; at verò fanétus Pius non nifi centum poft annis , Anno Domini centefimo vigefimo o&avo iniit Pontificatum. Et quidem Herman fuifTe ejus fratrem adfirmat apud Tertullianum etiam Author Carminis contra Marcionem :

poff hunc deinde Piur, Herma, cui germime frater, Angelicus Paffor , quia tradita verba locutur.

Herman cum Libro Pontificali appellat etiam Paftorem : Paftorem Angelicum. Ob memoratam apparitionem. Quo-circa aut Carmen illud cum Libro Pontificali fallitur, aut fuerunt duo Hermæ, & duo ab illis fub eodem titulo fcripti Libri ex mandato apparentis Angeli. Et hoc poftrémum probat in Laudato Catalogo D. Robertus Cardinalis Bellarminus: Exifiimo diverfo , effe Autbores , & diverfo , eorum Libror , quamvis idem femomem gererent. Nam qui ab Apoßolo $alutari jubetur, vocatur Hermam ; frater Pii, dicitur Hermer. Deinde Liber, qui dicitur fcriptus à fratre Pontifi. cir , praecipuè comtimebat Mandatum Domimi per Angelum, ut Pafcha die Domimico celebraretur ; at verò im Libro Pafforis , qui à veteribus citatur , & qui adhuc extat , mulla fit memtio Pafchatis celebrandi die Domimico. Quare probabile eff Librum Hermetir, fratri Pomtificit , citò imteriiffe ; & folum reliquum effe illum celebriorem , quem fcripfit Hermam difcipulu* Apoftolorum. Adducit & alia argumenta. Deinde in Illuftrium virorum Catalogo S. Hieronymus fcribit Librum Paftoris apud Graecos fuiffe notiffimum , apud Latinos pænè ignotum. At ß Autbor Libri fuiffet bomo Latimur, & Romami Pontificit frater, debuiffet Liber ipfius motior Latini, efquàm Graecir. Et hinc oritur quinta Quaeftio, an reverà fuerint duo Authores, & dúo fub eodem Titulo Libri ? Refpondeo primò , Domini Cardinalis argumenta non effe firma. Non primum. Etenim fan&tus Clemens Alexandrinus iftum Authorem quandQque appellat Hermen, quandoque Hermetem. Nec fecundum. Etenim etiam Herman fuit vir Latinus, & Romanus, ideoque & ejus Liber debet Latinis fuiffe notior, quàm Graecis. Et olim omninò ita fuit. Etenim fan&tus Iraeneus, Latinus Epifcopus, ipfum citat uti notiffimum. Etiam Tertullianus adfirmat quod quaedam Latinorum Ecclefiae ex ipfo probarint fuos ritus Chriftiani Sacrificii. Quare non nifi poft hgc tempora cæpit à Latinis negligi. Nam & Joannes Caffianus, qui ejus Authoritatem adduxit , fuit vir Græcus., Tertium , quod alicujus ponderis videtur , Domini Cardinalis argumentum, ftatim expedietur. Quare refpondeo fecundò, debet effe & olim fuiffe unicus dumtaxat Author, unicus Liber. Et ipfum adhuc exiftere. Etenim omnia , quæ fanétus Irenaeus , fan&tus Clemens Alexandrinus , Tertullianus , Origenes , Arius , ac Joannes Caffianus ex ipfo adduxerunt, teftimonia in ipfo reperiuntur. A S. Irenaeo ac Ario adduétum Locum habes in primo Mandato fecundi Libri. Addu&um ab Origene Locum habes in fecunda Vifione Libri primi. Titulum , Angelur Pænitentiæ , quem ipfi tribuit fan&us Clemens Alexandrinus, habes in Proœmio Libri fecundi. Fol.3 1 r Primus per eundem Clementem in primo Stromatum Libro addu&us Locus eft in decimo Man- 3 * dato fecundi Libri. Alter Locus eft in tertia Vifione primi Libri. Adduétus à Tertulliano Locus eft in primi Proœmio, ac in tertii Libri poftrema fimilitudine. Adduéìus à Caffiano Locus eft in

[blocks in formation]
[ocr errors]

fum eft omninò antiquiffimum. Parifienfes Doaores ei præfigunt hoc Scholion :. Dubitandum nullo pa&o eff Libellum hunc Paftoris, ut modò fcripeu, babetur , ab Herma Pauli Difcipulo mom effe comf:riptum, cum & Hærefibus , & fabulis ßt oppletur. Eum fam&us Gelafius im Romano Concilio inter Apocrypba fcripta abjicit. Item & famęus Profper in Libro contra caffianum effe mulliur authoritatir promumtiat. Werofimile ab Haereticis depravatum. Quod frivola habeat, negari non poteft. Negari poteft, quod habeat Hæretica. Marginalis Scho1iaftes eum frequenter accufat de Novatianenfi Haerefi : Eò quod affirmat nullam, aut certè non nifi unicam poft Baptifma lapfis reftare Pœnitentiam ac Pacem. At fine caufa. Etenim Libellus loquitur juxta primitivum Ecclefiae rigorem, qui Idololatriae, Homicidio , & Maechiæ nullam; quibufdam aliis gravioribus deliétis non impartiebatur nifi unicam Pacem. Etiam in mortis articulo. Attamen facilis admifero Libellum poftmodò effe ab Erronibus depravatum. .

uaeftio fexta eft, an fan&us Pius Pontifex cæperit Qrientales Ecclefias urgere ad Pafcha ce1ebrandum in die Dominico ? Dico, Ecclefía* oriemtales. Etenim Occidentales illud femper » à fan&o Petro edoétæ, celebrarunt in Dominica die, ideoque non urgeri eguerint. Hybernorum Ecclefia , quæ hac in parte aliud fecit, tunc necdum erat. Refpondeo fan&um Pium nihil tale feciffe. Lucet ex fan&i Irenæi Lugdunenfis Epifcopi Litteris , quae fan&um Papam Viétorem à vexandis hac in parte Afiaticis Ecclefiis dehortantur : Nom emim de die Pafchatis fòlùm , fed etiam de Jejumii ratione & modo eff comftituta iffa controverfia. Quidam mamque unum diem fe jejunare oportere exiftimant , alii duor, mom pauci plure* , multi quadraginta : atque diurmts ac mo&urnis borir omnibu* mumeratir diem fuum metiuntur ac fatuumt. Atque ejufmodi eorum qui haec obfervabant Jejumiæ, varietat ac difcrepantia, non jam noftra aetate cepta eft , verùm etiam longè antè apud Majore* moffror, qui mom accuratè confuetudinem eorum , qui vel fimplicitate quadam, vel privata authoritate aliquid in pofferius tempus fatuiffemt, obfervarumt. Atque mihilominus cum iffi inter fe Pacem tranquillam retimuerint , tum mor etiam inter mor retumemur. Et fc varia ac difcrepams Jejunii ratio concordiam Fidei plurimùm commemdat. Adfirmat Ecclefiae , utpQtè varietatibus circum-amictae

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

fir idem fic obfervabant , Euchariffiam miferunt. Atque cum Beatus Polycarpus , Aniceto Epifcopatum admimifframte , Romam adventaret , cumque ille & Amicetur de aliis rebus , de quibus inter fe diferepabamt , pauca comtuliffemt , confeftim Pax fuit inter eos conciliata. Quin pro boc Feffo obfervando, quod controverfae caput videbatur, charitatis vimcula meutiquam ruperunt. Neque tamen Amicetur Polycarpo poterat perfuadere, ut fuum obfervandi morem deponeret. Quippe qui cum Joamme Difcipulo Domint Noftri, & cum reliquis Apoßolis, quibufcum multùm verfatur fuiffet , femper ad illum eumdem modum obfervaffet. Neque contrà Polycarpur Amiceto perfuafit, ut confuetudinem Affaticam ullo modo obfervaret. Quippe qui morem Presbyterorum , qui illum erant amtegreff, debere fedulò retinere affereret. Quæ cum ita effent comffituta , communicabant inter fe mutuò , & Amicetur jm Ecclefia Ritur, qui im Euchariffia peragi folent , Polycarpo, ob reverentiam videlicet , quam erga illum babebat , obeundi poteßatem comceffit. Et omnes Ecclefae, tum eorum qui decimo quarto die Feftum Pafchatis obfervabamt , tum eorum qui fecùs , placita pace & tranquilla inter ipfa , perfruebamtur. Exftat

enfis Eufebii. Et ex ipfà difcimus plura. Primò, quod non fan&us Pius, fed ejus fucceffor fanétus Anicetus cæperit primus Afiaticas Ecclefias urgere ad Pafcha celebrandum die Dominico. Secundò, Quod hac praefertim de cauffa Anicetus Afiae Epifcopos evocarit Romam : Et quod illæ legarint Magnum Doétorem, fanéti Joannis Apoftoli Difcipulum, fan&um Polycarpum. Eadem de re fcribit in Illuftrium Virorum Catalogo fanétus Hieronymus: Polycarpus Joammis Apoffoli Difcipulu* & ab eo $myrmae Epifcopus ordimatur , totius Afíæ Primcep* fuit. Quippe qui monnullor Apoftolorum , & eorum qui viderant Dominum , Magiftro* babuerit & viderit. Hic propter quafaam fuper die Pafchæ quæ-. fiomer, fub Imperatore Amtonino Pio , Ecclefíam in Urbe regente Aniceto, Romam vemit. Has quaeftiones, quarum palmaris erat de Pafchate , fan&tus Anicetus tra&tavit pacificè, fuadere conatus eft , ac illud ipfum vice verfa fecit fan&tus Polycarpus. Et neuter alteri perfuafit. Et Anicetus honoravit Polycarpum. Ei advenienti Euchariftiam mifit in plenae Communionis ac Charitatis Symbolum : Et ipfum poft difputationem, antequam Roma difcederet, invitavit & admifit ad folemne Sacrificium. Ex quibus difcimus tertiò, quod uterque hic in advenas Epifcopos honor fit antiquiffimus, Inftitutum Apoftolicum. Quartò difcimus , quod etiam Pius, Hyginus, Sixtus, Telefphorus, aliique ipforum Anteceffores eodem modo tractarint Afiaticos Epifcopos. Quintò » quod ita a&um fit ufque ad fan&tum Soterem » proximum fuccefforem fan&i Aniceti. Hic caepit ißum morem abrumpere, & Afiaticos Epifcopos ad Latinum Pafchatis diem potenter urgere. Ipfis Romam adventantibus nec Euchariftiam mifit , nec obtulit Locum folemnis Sacrificii. Haud dubiè mors impedivit, ne ad ulteriora procederet. San&us Vi&or, qui ipfi poft fàn&tum Eleutherium fucceffit , ejus A&a refumpfit, ac profecutus eft, & Afiaticam Ecclefiam , quod parere nollet, Catholica communiqne privavit. £finc

exiftima

[ocr errors]
[ocr errors]

exiftimo nulfum fubfan&o Papa Pio fuiffe Hermetem , cui in Paftoris fpecie apparens Angelus dederit mandatum agitandi has quaeftiones: Omnia haec effe apocrypha, ac fuppofititia. Paftoris ILiber eft illius Hermae, quem falutari juffit fan&us Paulus : Hinc in illo nulla eft memoria harum quaeßionum. Eft ac femper fuit unicus Liber Paftoris. Hac de re fcribit vetuftus per Henricum Juftellum vulgatus, Libellus Synodicus: $ynodus Ðivima & fan&a Provincialis , Romae congregata à iBeatiffimo Aniceto ejufàlem Urbi, Papa, & Polycarpo fam&#o Martyre , $myrmae Epifcope, aliifque Epifcopis decem, comtra eos , qui Judaico more, Luna adecima-quarta Divinum celebrabamt Pafcha , aliifque Ritibus & typi, id ipfum perficiebamt. Haec igitur Synodus definivit trememdam & falutarem Domimi Aofiri J E s U c HR I $ T I & Dei Paßonem in fam&a Parafceve myfticè celebramdam, Refurre&ioamem autem , vitae au&ricem , ipfa celebri & magna 'Dommimica ommi modo effe peragendam. Dicit varia. 3Primo, à S.Aniceto fuiffe celebratam Synodum. $ft incertum. Etenim hujus Synodi Eufebius non meminit. Quidquid fit , illa non fuit Provincialis. Etenim Romanae Metropolios Provincia non folummodo decem tunc habuit Epifcopos, fed longè plurimos. Si fuerit Synodus, fuit ex advenis Epifcopis. Has enim Synodos fuiffè femper à Patriarchis ufitatas , fuo loco demon£trabitur. ' Libellus ifte feeundo dicit ifthîc fuiffe definitum , ut Pafcha ageretur die Dominico. Νullo modo fubfiftlt. Etenim Eufebius difertè fcribit nec Afiaticum Aniceto à Polycarpo, nec Polycarpo ab Aniceto Latinum morem fuiffè perfuafum. Quare fi fuerit Synodus, utramque Ecclefiam permifit in fuo fenfu abundare. Libellus tertiò dicit, quod ifta Synodus fanxerit Dominicam Paffionem celebrandam in Parafceve. Supponit ipfam tunc fuiffè celebratam in Parafceve. 3Hoc eft omninò verum. Haec celebratio eft Apoftolicum Inftitutum. Suo loco oftendetur. Porrò motam fub S.Vi&ore quaeftionem amplè exponit Caefaraeenfis Eufebius: Quoniam illit temporibus de Feffo Pafchatis im bonorem $ervatoris obfervamdo mom exigua comcitata propterea erat controverfa, quod omnes Ecclefiae Affae , antiqua quadam traditione addu&ae , cenfebant decimo-quarto die Lunæ, quo Judaeis olim praeceptum erat , ut Agnum immolaremt , feffum illud celebrandum , & ommimò eo die, im quemcumque hebdomadæ diem fortè incidere* , jejumiis finem fatuemdum : Et quod mom im amore pofitum effet , caeteri, Ecclefi* per umiverfum orbem terrarum difperfis , quæ confuetudinem ex Apoftolica traditione ad hoc ufque tempus continuatam tenebant , mimirum ut mom alio die, quàm eo » quo Servator à mortuis refurrexerit , jejunia diffolveremtur , £ffum modum obfèrvare : Idcirco Concilia & conventus Epiféoporum im umum cogebantur , & omnes una femtemtia Decretum Eccleßafficum per Litfera, ad omnes Ecclefias fcriptas ratum faciebamt, mempe ut mem alio die aliquamdo quàm Domimico , M* ferium Refurre&ionis Domimi à mortuis celebraretur, '& ut in boc folo jejumiorum, quae circiter Pafeba fieri folent , finem faceremur. Decretum autem Epifcoporum , qui tum eramt in Paleffima comvocati , ad hanc ufque aetatem $criptis cuffoditum eff. In quorum

[ocr errors]

£* Narciffus Epifcopus Hierofòlymorum , Praefue, fuerumt. Aliud etiam eft Epifcoporum, qui Romae £. militer comveniebamt , de eadem eomtroverfa $tatutum : Quod quidem Vi&orem id tempori, Epifcopum fuiffe declarat. Aliud item Epifcoporum Pomti, quibu* Palmar, utpote amtiquiffimus & maximè veneramdu* præfaebat. Aliud Ecclefiarum Galliae, qua* Iremaeus regebat Epifcopur. Aliud porrò Ecclefiarum , quae Ofroemam , & reliqua* im eo loco civitate , incolebamt. Aliud feparatim Bacchylli, Ecclefiae corintbiorum Epifcopt. Et alia demique aliorum propè infimitorum, qui umo comfemfu judicioque umo eamdem de illius Feffi obfervatione tulere femtemtiam. Atque jfforum ommium uma baec, quam docuimur, comfemtiemr erat decifo. Exponit quaeftionis exordium , decurfum , ac varium finem, aft non radices & fundamenta. Etenim de Angelici Paftoris apparitione ac Mandato nullam facit memoriam. Interim ex ejus di&is difcimus, varia. Primò, quod Pafcha die Dominico celebrare fit traditio Apoftolica. Nempe alii & alii Apoftoli aliud & aliud in aliis & aliis EccleGis ob alias & alias rationes inftituerunt. Secundo difcimus quod plures etiam per Orientem Ecclefiae iftam traditionem femper obfervarint, & poftmodò ex hujus quaeftionis occafione Synodaliter firmarint. Tertio difcimus , quod Paleftinæ Provinciae Synodo non folus Caefaraeenfis Metropolita , fed etiam Hierofolymae Epifcopus praefederit. Quod nempe hic inter omnes Comprovinciales effet proto-Thronus. Et hanc dignitatem illi confirmavit Septimus Canon Nicænus. Et erat Dignitas fingularis. Nec enim omnes Comprovinciales ille dumtaxat praecedebat, fed & illis fimul cum Metropolita praefidebat. Eft dignitas fine exemplo. Singularis reverentia fan&tae Civitatis. Quarto difcimus, quod etiam Lugdunenfis ac Corinthia Ecclefiae femper fuerint Metropolitanæ, ac habuerint propriam Provinciam. Quinto difcimus quod fuperius per S. Auguftinum laudata, circa univerfalem totius Ecclefiae Difciplinam motas quaeftiones in Provinciarum Synodis agitans, & fic præparans ad œcumenici Concilii Judicium, Confuetudo fit omninò antiquiffima. Paleftinae Synodi, quod Eufebii tempore adhuc extabat, Decretum doleamus periiffe. Poterat nos plura docere. Sextò difcimus, quod Hierofolymitana Ecclefia fuum Judaicum Pafchatis morem non retinuerit ufque ad Nicænum Concilium. Eum depofuit in hac ifta S, Theophili ac S. Narciffi Synodo. Et hinc oritur quaeftio quomodo ifta Synodo longè junior S. Firmilianus in famofà ad S. Cyprianum Epiftola conftanter ac difertè dicat iftam Ecclefiam fuo adhuc tempore Judaizaffe ? Nec cum quibufdam reponi poffit, quod loquatur de primitivo ante fuam aetatem tempore. Palam loquitur de fuo tempore. Et exinde concludit Romanam Ecclefiam non dumtaxat circa Rebaptifmum,fed etiam circa Pafchalem Feftivitatem ab Apoftolicis Inftitutis deviare. Quare aliud nefcio refpondere, quam quod Hierofolymitana Ecclefia iftud Caefaraeenfis Synodi Decretum aut nunquam admiferit, aut poftmodum ab ipfo recef{èrit, Ex addu&is Eufebii verbis Septimò difcimus varias de hac re Synodos, quas oportet elucidari. Prima eft Paleftina, cui praefederunt Theophilus Caefaraeenfis Metropolita, & Narcißüs Epifcopus

Lib. 5. cAP. 25.

[ocr errors]

Hierofolymæ, De hac fcribit praefatus Synodicus |

Libellus : $ynodur Divima & facra Provincialir , colle&a Hierofolymis à ter Beato illius Archi-Epifcopo Narciffo & aliis Epifcopi, quatuor-decim , fuper myfico Pafcha , fecundum fam&iffimum Anicetum & Vi&orem pronuntiam r. Et ftatim profequitur: $ymodus Divina & facra Provincialis colle&a Caefareae 2aleffimae, fíve Pyrgofiratomir , à Theopbilo fanäißmo ejufdem Epifcopo, aliifque duodecim, quæ de fanéfo Pafcha idem conffituit. Affirmat fuiffe duas Synodos: Aliam S. Narciffi apud Hierofolymam, aliam S.Theophili apud Cæfaraeam. Et hanc poftponit. Item Theophilo folum Epifcopi , Narcif foautem adfcribit Titulum Archi-Epifcopi, id eft, Patriarchae. Nempe Libelli Author eft Chalcedonenfi Synodojunior, atque ita ejus pro Hierofolymitano Patriarchatu Decretum ftudet ftabilire, & oftendere ipfum niti firmis & antiquis anchoris. Sunt confueta Græcorum commenta. Etenim certum eft Hierofolymae Ecclefiam tunc Caefaraeenfi Metropoli fuiffe Suffraganeam, adeoque non nifi unicam fuiffe Synodum. An haec Cæfareae, an Hierofolym; fuerit celebrata , non poffum certò definire. Hanc Synodum infigniter illuftrat Eufebius : Epifcopi Narciffus & Theophilur , & umâ cum illi r caffur, Ecc!efiae Tyri Epifçopu r , & Clarus, qui ?tolomaidi , rexit Eccleffam , & qui cum iffi* im Paleffima in vmum convemerant , fímulatque in Decreto fuo de Pafchatis traditione , ex Apofto/orum fucceffiome gradatim ad eor dedu&a , per multa differuerumt , in extrema parte ejufalem hæc praeterea hir ferè verbis adjungunt. Licet Synodale Decretum interierit, Eufebius tamen fervavit hoc Synodalis Epiftolae fragmentum: Epiffolae moffrae Exemplaria facilè ad quamque Ecclefiam mittantur, me culpa illorum, qui temerè & imconfultò fuar ipforum animar errori r pravitate imfi:iumt , in mor ullo modo tram feratur. Illud vor ignorare minimè volumur , quod Ale

agunt. Siquidem tum à nobis ad illos , tum ab illir ad mor perferuntur Literae, ut cum fummo comfenfu anâ iffum diem $acrofamâfum augußè ac Religiosè celebremur. Haec irrefragabilis fidei verba faciunt me cefpitare. Etenim videntur palam adfirmare, quod Caefaraeenfis , Hierofolymitana , Tyria, Ptolomaidis , adeoque omnes Paleftinorum ac Phænicum Ecclefiæ Pafchalem Feftivitatem femper celebrarint Latino more. Quod hunc morem acceperint ab Apoftolis, & femper fervaverint.

μæ certè non cohaerent cum fcriptis S. Epiphanii, ac S.Firmiliani. Nefcio quid affirmem. Exiftimo laudari non Hierofolymitanae , fed Romanae Ecclefiæ fa&tam ab Apoftolis Traditionem , hanc ab ifta Synodo fuiffè prælatam Traditioni fa&tae apud Hierofolymam , probatam , atque admiffàm. Quidquid fit, ex iftis Eufebii verbis difcimus tria. Primó, quod ifto tempore Tyria Ecclefia fuerit Phæniciae Metropolis. Ità fuit à tempore Adriani Imperatoris, qui iftam Dignitatem è Damafco tranftulit in Tyrum. Secundò difcimus, quod ad iftam Paleftinæ Synodum convenerint etiam Phænicum Epifcopi. Tertiò, quod etiam primis Ecclefiæ fæculis plurium Provinciarum Epifcopi quandoque convenerint ad eandem Synodum. Ex ifta Synodali Epiftola di

fcimus quod Alexandrina , ideoque & omnis

Ægyptiaca Ecclefia,Pafchafemper celebrarit Romano more. Nempe S. Marcus in cun&is fecutus eft S. Petrum. Hanc Synodum ac ejus Synodales Literas laudat in Virorum Illuftrium Catalogo etiam S. Hieronymus: Tbeopbilur caefaraeae Piiefimæ, quæ olim turrir $tratomir vocabatur, Epifcopur , fub Severo Principe adverrùm eo, qui decimaquarta Luna cum Judæis Pafcha faciebamt , cùm terir Epifcopis Jynodicam valdè utilem compofuit Epiflolam. Secunda per Eufebium laudata Synodus eft Romana S.Vi&toris. Cur ipfàm Paleftinae poftpofuerit, ignoro. Eam praefatus Elibellus re&tè præponit, & profequitur : $ynodu r Divina & facra Provincialis Rom.e colle&a â Beatiffimo ejufdem Epifcopo Vi&ore, & aliis Epifcopi, quatuordecim , quae vetat Judaicè celebrari Luna decimaquarta $an&um, & Myfficum Pafcha , fed im fola magna & vitae praefatrice Domimica. Ex quo fonte hauferit folos quatuordecim adfuiffe Epifcopos, non poffum divinare. Quidquid fit, hanc Synodum infigniter illuftrat Eufebius: His rebus addu&us Vi&or , qui tum Romam.e Ecclefe praeerat, totius Afiae Ecclefías, cum alii r finitimi r , tamquam alteriur fiäei & opiniomir , fimul omnes à communi umitate Ecclefi.e amputare comatur, & in eo r per Literar graviter invebitur ; atque adeò ommer Fratrer, eam imcolente , regionem, prorfus à Communione fecludendor edicit. Quidam cenfent hanc non primam, fed fuifïè fecundam Viétoris de hac re Synodum ; celebratam poft prius Decretum infinuatum Afiae Epifcopis ac populis, ac ab ipfis refutatum. Et reétè cenfent, Etenim acerba adeò fententia emanare non potuit, nifi in contumaces. Forfan fuerit à tertia aut quarta Synodo. Etenim dubitari non poffit quin plures Afiatice ad Apoftolicam Sedem Relationes ac interceffiones intercurrerint, adeoque & plures Romanæ Synodi. Et de ifta fententia pergit Eufebius: Verùm ifta caeteris omnibus parum placebant Epifcopi r. Illum igitur comtrâ magnoperè adhortabantur , ut pact* , concordiae , & charit.ttir erga proximor diligemtem curam haberet. Omninò intelligit Latinos Epifcopos. Eos enim inter numerat S. Irenæum. Pergit Synodicus Libellus : Synodus divima & fucra Provincialir ab Iremaeo faméfiffìmo ibidem Epifeopo, aliifque tredecin» Epifcopi r , qu«e fimiliter de Divino Myfico Pafcha comffituit. Hujus fuae Synodi fan&tus Irenæus nullam facit mentionem. Eam

dem laudat in confequentibus, adfirmans S. Vi&tori , Afiaticos Epifcopos Excommunicanti ,

Inter quor Iremaeus , quamquam per Literar fcriptas ex Perfona Fratrum im Gallia , quibus prae-erat , tradit Myfferium Refurreâionis Domimi folo die Dominico recolendum quidem effe : Vi&orem tamen de hoc, videlicet me tam multar Ecclefit , omminò propter Traditioni r ex antiqua comfuetudine imter illas. ufurpatae obfèrvationem , à corpore umiverfe Cbriffi Eccleff.e penitur amputet. Adducit fan&ti Irenaei ad fanétum Victorem Epiftolas, atque profequitur : Iremaeus , cum monimir fui appellatiomi pulchrè Refpondem r , tum moribus , quibus pacis autorem vedeclarabat , ejufmodi pro pace & concordia Ecclefurum & hortatus eff , & magnopere flagitavtt, At

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

tamen Eufebius difertè laudat: Inter ifto tempore LiS. ,. celebratas Synodos ponit ordine quartam. Ean- cup.s ».

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »